اماں ابے دا جھیڑا

کݙاہیں  کݙاہیں  ابے اماں  دی تکرار تھی ویندی ہئی ،ابا شادی مراد تے ویندے ہن ،خیر چنڳائی تے وی پُڄدے ہن ، کتھائیں  جلسہ ہووے ہا تاں  اِتھاں  وی ویندے ہن، مال دا گھا اماں  کوں  کلہیں  کرݨا پئے ویندا ہا ، او کاوڑ کریندی ہئی ، ٻیا تکرار ایں  ڳال تے تھیندا ہا جو ٻکری وہری کھڑی ہے، توں  ڳیں  پیا چھیلے کوں  کوئی نی ݙکھا آیا، کہیں  ویلے آکھن ہا جو ٻکری سلیتی اجھو وِیمسے، کجھ تھی ونڄے تاں  میں  رن ذال کیا کریساں ۔ کہیں  ایلے اکھیندے ہن لیلے وݙے تھی ڳن، گھوٹو گھت تے ویچ، رسی تُڑوا تے لوکیں  دے رڑھیں  دی خنیس کریندن تے او مندے ݙیندن۔ابا نراض تھیوے ہا تاں  ایں  ڳال توں  جو اماں  دا خیال نوھی کیتا، او بیمار ءِاوندے نال توں  مِٹھا نی الیندی، اماں  کوں  بھت نی پکا ݙتا ، اے کݙاہیں  کݙاہیں  تھیندا ہا، باقی ساری حیاتی شاندار گذری ءِ۔

 حوالہ 
کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان