عشق دی داستان

عشق دیاں  داستاناں  قدم قدم تے ہن ، کوئی جاہ عشق تے محبت توں  خالی کینھی پر ساریں  کوں  لیلیٰ مجنوں  ، ہیر رانجھا ، سسی پنوں  ، مومل میندھرا تے سوہݨی مہینوال آڳے مشوری نی ملدی ، ہک ڳالھ اے وی ہے جو ٻے نال تھیوے تاں  عشق اے تے اپݨی ڳالھ آوے تاں  عزت دا مسئلہ ہوندے۔ داستاناں  تاں  ڈھیر ء ن پر میں  ہک دا ذکر کریساں  جو دیگی بنگلے دے نال کچے دے علاقے دی ہک سوہݨی تریمت نال اسیݙی وستی دے نینگر کوں  عشق تھی ڳیا ۔ ہک ٻے کوں  ہک ٻے توں  ودھ چہندے ہن، ہر ویلے ہِکا تات ہوندی ہئی جو ہک ٻے کوں  ݙیکھوں  ، ہک ٻے کوں  ملوں  تے کوئی ایجھا ویلہا آوے ݙو جسم ہک جان تھی ونڄن ، اَنت ہک رات عاشق اپݨی معشوق کوں  چوری کڈھ گیا ۔ پچھلیں  پیچھا کیتا ، عاشق کوں  پتہ لڳ ڳیا جو میݙی خیر کینھی ، عاشق معشوق کوں  نال لا تے سندھ بھڄ ڳیا،اپݨے پیریں  کول اوباڑو ونڄ لُکیے ، پچھلے دھریجہ برادری دے دَر تے آن ٻیٹھے ، سارے پیریں  کول چلے ڳے ۔ پیریں  جان دی امان دی شرط تے بازو ماء پیو دے حوالے کیتا۔ بازو گھن تے سارے لوک رات دے روانہ تھی پے ، گھوڑیں  دا پندھ ہا ، ہک جاہ تے پڑائو کیتا ، او جنگل تے خطرناک جاہ ہئی ، معشوق موقعہ پا تے ولا اُتھائوں  نکل ڳئی ، رات کوں  رستے ءِچ بلائیں  دے خوف توں  وݨ تے چڑھ ڳئی ، چارے پاسوں  جنگل ہا ، نہ بندہ نہ بندے دی ذات ، ݙینھ تھیا تاں  بلائیں  کھاوݨ کیتے ولہرے کریندیاں  ہن ، پتے کھا تے گزارہ کیتا ، تریجھے ݙینھ اتھوں نکتی ، ویندیں  وڳدیں  کئی ݙینھ لنگھ ڳے ، بربیابان تے جھر جنگل جھا ڳئے ، اَنت اپݨے محبوب اللہ بخش دھریجہ کوں  اللہ بچائی پہوڑݨ لبھ گھدا تے شادی تھی ڳئی،ݙاݙی اللہ بچائی اساں  وی ݙٹھا ہا، بڈھیپے تئیں  وفاکیتی، اپݨی اولاد نہ تھئی پر ایں  گھر دے سارے لوکیں  کوں  پالیا۔

 حوالہ 
کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان