کوٹھے تے پیپ پیا

بندے کیتے حیاتی رب دی ݙتی ݙات اے ‘ ایں ڳالھوں ‘ اوں جیوݨ مَرݨ دی ’’بندی‘‘آپ کنے رَکھی اے‘ او ڄاݨی ڄاݨ ایں ‘ تے اونکوں چنڳیں رِیت عِلم اِیں جو حیاتی مواتی آلا کھاتہ بندے دے ہتھ اِچ ہویا تاں ہک بندہ ݙوجھے سانگے عزرائیل بݨیا کھڑا ہوسے ۔ ٻی ڳالھ ایہ ہے جو کہیں کوں اِی پتہ کائنی ‘ جو او کے تئیں جیسے تے کِتی ݙیہاڑے جیسے‘ ایں لیکھے ’’موت‘‘ برحق اے ‘ ہر کہیں رَب دے ݙتے ہوئے ڳیݨویں  ساہ پُورے کر تے اوڑک مَرݨے بندہ بے وس تے لاچار اے رَب وَسی ڳالھ اے تے سیاݨیں دے آکھݨ موجب رَب ݙاڈھا بے پرواہ اے ‘ مُرکدے مَریندے تے جݙے جوِیندے ‘ جݙے جیویندے‘ آلی ڳالھ بارے سوچوں اقاس کروں تاں سُدھ پئی اے جو جئیں موت برحق اے ‘ ایئیں ٻڈھیپا اِی بَرحق اے بندہ جیئیں موت کنوں نی بچ سڳدا‘ ایئیں او ٻڈھیپے کنوں اِی نی بھڄ  سڳدا ‘ایہ ہُݨ بندے دے اَپݨے وَس دی ڳالھ اے ‘ جو او ٻڈھیپے کوں کیئیں جی آئیں کوں اَکھیندے تے کیئیں گزریندے؟ جُوانی تاں جیویں کیویں گزر ویندی اے تے اُوندے بارے لوک اَپݨے پَرائے ‘ گھٹ وَدھ سوچیندن پر ٻڈھیپا ۔ ’’بھیم بھرم ‘‘نال گزرے تاں جہان کِھلدے کئی بندے ہوندِن ‘ جیرھے شِکلوں تاں ٻڈھے تھی ویندن پر علقوں اونویں ’’چھوہر دے چھوہر‘‘ رَہ ویندن‘ اُٻالھے‘ شٹٹے‘ ہوچھے اَکھیندن جو پَلیے پئے  تے جوانی ڳئی پر ہنائیں دا لیکھا اوہو اِی ہوندے جو … اِچ پلیّے تے کھیݙݨ چلیئے ‘ یا چِٹی ݙارھی تے … اِچ چݨکی ‘ جیݙے ڳے اوݙاہیں کھڑکی ‘ ایہ ایئیں تھیندے جو ایہ جھونے جُھور تھی ویندن ویلھا وِہا ویندینے‘ پر ہُنائیں دے اُٹھݨ ٻہݨ ‘ کھاوݨ پیوݨ ‘ اَلاوݨ ٻولݨ تے پاوَݨ ہنڈاوَݨ دی دِھر اُوہا رہ ویندی اے۔ آلس بَھنیندِن تاں چُک نِکل ویندی ہینے‘ اُٻاسی گھندن تاں مُچھیہہ پئے ویندی ہینے‘ پَراُٹھدے ٻہندے نؤیں نینگریں نال ہِن پچا سڳدے نی پر نہ کھاوݨ کنوں باز اَمدن نہ پیوݨ کنوں‘ مکڑی آنگے کھمدِن تے وَل کھیسے اِچ ہاضمے دیاں گولیاں ‘ چُورݨ ‘ پھکیاں رکھی وَدے ہوندِن ‘ اَلیندن تاں تھک آنگے اَلا کڈھ مَریندِن ‘ رہ ڳیا پاوݨ ہنڈاوݨ تاں نَوسَن پپیہے ݙسِݨ کیتے شوخ رنگیں آلے کپڑے پیندن۔ ’’ٻڈھی گھوڑی تے لال لغام‘‘ کئی وَت ایجھے … ہوندن ۔ جو ݙوہتریں پوتریں آلے تھی تے وی تھتھوں چُکے وَدے ہوندن۔ پنجاپی زبان دی ہک ٻولی موجب خود ہُنائیں دے گھر دِیاں تریمتیں ایہ آکھݨ تے مجبور تھی ویندن ‘ گھر وڑدا کھڑاک نئیں کردا ‘ بابے دے ڳل ٹَل ٻنھ دِیو ‘ ایہو جیہے تھتھوں چُکے بابے بارے کہیں سرائیکی شاعر آکھیا ہا!

کوٹھے تے پیپ پیا

ٻڈھڑے کوں عشق لڳا 

اللہ آباد ڈھکیج کھڑا

 حوالہ 
ٻٹ کڑاک، مصنف: انیس دین پوری۔ ناشر: جھوک پبلشرز ملتان