کپر فقیر

اسیݙی وستی پکھی واس کپر فقیر آ ٻیٹھے ہَن ، نانے ڄام خاں  دی زمین ءِچ پکھیاں  لاتیاں  ہانے،گݙیں  گھوڑے ڈھیر سارے ہانے،گݙیں  تے سمان لݙیندے ہَن تے گھوڑیں  تے پِنݨ ویندے ہَن ۔ ہُنائیں  دا آپت ءِچ روز دا جھیڑا تے ٻٹیکا ہوندا ہئی ،نکی نکی ڳالھ توں  ہک ٻے نال آڑو ٻٹ تھی ویندے ہَن ،لڑدیں  لڑدیں  لہو لہاݨ وی تھی ویندے ہَن ،ہر اَئے ݙینھ پھنڈر کوہندے ہَن ،مسادی پیندے ہَن۔ اسیݙی وستی آلیں  کوں  ونڈیاں  نہ چاوݨ ݙیندے ہَن ۔ توݨے جو لڑیے کھڑے ہوندے ہَن مسادی تے ہکو جہے تھی کھڑے ہوندے ہَن ۔ اساں  راٻا ݙیکھݨ ویندے ہاسے ۔ ہُنائیں  دے چھوکرے اسیݙے نال کائنا کھیݙدے ہَن ۔ مسادی تاں  ڄام چوہڑ دھریجہ ، ڄام ٻیلہ تے نبی بخش قصائی وی پیندے ہَن ۔ سارے وستی دے چھوکرے ٹِم ہوندے ہاسے۔اسیݙے مارکہ سیر ݙڈھ سیر تے ونڈی بݨیندے ہَن تے روپے سوا دی ݙیندے ہَن ۔کپر فقیریں  دی ونڈی ݙو ڈھائی سیر دی ہوندی ہئی تے او ݙو سوا ݙو روپے دی ݙیندے ہَن ۔ کپر فقیر ݙو ݙو ترائے ترائے ونڈیاں  وی چیندے ہَن ۔مانجھا مال کھمدے ہَن ،زیادہ تر کٹے ہوندے ہَن ، ہتھ رکھݨ دے بعد چھل پُل اینویں  کریندے ہَن جیویں  قصائی رہ ڳے ہووِن ۔ زیرے ٻکیں  دی پہلی ٻولی تھی ویندی ہئی ۔ جیویں  ٻاہر اَمدے ہَن گھنݨ آلا جھپ گھندا ہا ، دیڳڑی پہلے چڑھی کھڑی ہوندی ہئی ۔ اوجھری آلا ، اوجھری چا ویندا ہئی ، سری پاوے آلا سری پاوے چا ویندا ہئی ، پھپھڑ نرگھٹ تے حرام مغز کُئی ٻیا گھن ویندا ہا ،مینجھ کوں ونڈیں  ءِچ رلا ݙیندے ہَن ۔وݙے ڳالھ کریندے ہَن جو اے ݙینھ کوں  پِندن تے رات کوں  چوریاں  کریندن ۔ ہیں  سانگے عیش کریندن ۔شالی فقیر سڳرٹ گھنݨ اَمدا ہا تے حال کریندا ہا جو دنیا فقیر دی ءِ، اساں  دنیا کوں  اتنا ݙٹھے جو بادشاہ وی نہ ݙیکھ سڳیا ہووے ۔

 حوالہ 
کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان