خواجہ سئیں دی کافی

ابا سئیں  دیوانِ فرید ݙاڈھا پڑھدے ہن تے روہی دے دیوانے ہن ، اکھیندے ہن ۔ ’’ میݙا عشق وی توں  ، میݙا یار وی توں  ، دین وی توں ، ایمان وی توں  ‘‘۔ ایندے نال نال خواجہ سئیں اپݨے محبوب حقیقی کوں  جتھاں  بادل، برکھا، کھمݨیاں  ، گاجاں  دے ناں  نال پکاریے ، اُتھاں  روہی چولستان دا ناں  وی ݙتے ۔ ابا سئیں  اَکھیندے ہَن، روہی یا چولستان کیا ہے ؟ جینکوں  خواجہ سئیں  رب دا روپ آکھئے، روہی او ماء دھرتی ہے جیندا ذکر خواجہ سئیں  دے دیوان اچ جاہ جاہ تے ملدے ۔ روہی دا لفظ روہ یعنی پہاڑ وانگے اُچے ٹٻے ، روہ توں  روہی بݨئے ۔ 

 حوالہ 
کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان