مولوی عبداللہ لاہوری

1025۔1414ء

مولوی عبداللہ موضع ملکہ ہانس ضلع ساہیوال دے رہݨ والے ہن۔ آپ دے والد صاحب دا ناں جان محمد ہئی۔ مولانا اپݨی ساری عمر دین دی تعلیم تے تبلیغ واسطے وقف کیتی ہوئی ہئی۔ بعد وچ آپ ملکہ ہانس توں لاہور تشریف گھن ڳے تے باقی عمر اتھاہیں بسر کیتی۔ ملکہ ہانس دے سکونتی ہووݨ دی وجہ توں آپ دے کلام وچ سرائیکی الفاظ دی کافی آمیزش ہے۔ ڈاکٹر مہر عبدالحق آہدن مولانا عبداللہ دے رسائل وچ زبان تے ملتانی دے اثرات ٻہوں گھاٹے ہن۔ انھاں دی زبان پنجابی ،ملتانی آمیز پنجابی ہے ۔ ہِیں کیتے اساں انھاں دے رسائل کوں ملتانی دے لٹریچر وچ جگہ ݙیندے ہیں۔

 مولانا ساری عمر دینی مسئلے مسائل تے مبنی اے کتاباں لکھیاں 
(1)             تحفتہ الفقہ                           1025ھ؍1616ء

(2)            نص الفرائض                   1033ھ؍1622ء

(3)            خلاصہ معاملات               1043ھ؍1633ء

(4)            انواع العلوم                       1044ھ؍1634ء

(5)            معرفتِ الٰہی                     1045ھ؍1635ء

(6)            خیر العاشقین                      1054ھ؍1644ء

(7)            فرائض شرح سراجی     1058ھ؍1648ء

(8)            خیر المومنین                                                1065ھ؍1654ء

(9)            حصار الایمان

(10)         صیقل اوّل

(11)           حمد و ثناء

 1032ھجری دا نمونہ۔ نص فرائض: 
صفت لئیمی ناکسے دیوے نارج کھاوے نان

گھٹ گھٹ کرے اکٹھی دنیا گھن ویسی ارمان

ایہہ مقصود کرئیے اپنا دیوے ھور ولاہ

ایہہ غرق نہ ہوسی آب وچ اس ناں سڑسی بھاہ

کوجھی رن نہ کیجئے کالی ‘ لمی کالی چھوٹی

عشق پرا جس اندھی کاݨی لسی لڑنی موٹی

کہہ عبداللہ راڳ دا کُلی امر بیان

خلقاں حق چھپایا ایہی غفلت تھیا جہان

کو سو ڳند کرے کوڑ دی یا ما پیئو رنجیسی

ھور الا اندر شرک آنے کوڑ گواہی ݙیسی

آکھ فقیرا کوڑ دا لہسن کیا عذاب

ماس انھاں دا ڳل ڳل پوسی اندر زمین خراب

 حوالہ 
کتاب: سرائیکی شاعری دا اِرتقاء، مصنف: ڈاکٹر نصراللہ خان ناصر، چھاپہ خانہ : جھوک پبلشرز ملتان