غلولی

غلولی دا وݙا شونق ہا ، میݙے خیال ءِچ چیڑی ، ڳیرا ،لالی مار تاں  نہ سڳیوسے پر غلولی نال ہوندی ہئی ۔ میں  نِکا ہم ، نانا سئیں  سڑک توں  پار آلی زمین کݨک رہویندے ہن ، بج چھٹ تے آون، کاں  پُڄ ونڄن ، نانا سئیں  سوٹے نال ہکلیندے ہَن ، کاں  ایݙوں  اُݙ تے اوݙے تھی ٻہندے ہَن ۔ اوݙوں  اُݙ تے ایݙوں  تھی ٻہندے ہَن ، غلولی کنوں  ݙردے ہَن پر میں  کانویں  کوں  غلول ماریا ݙو کاں  میݙے سر تے ٹھونگا مار ڳے ، میں  رو پیم ۔ غلولی دا انگھا ،چھکا تے رٻڑ چنگا گھندے ہاسے تے چیکی مٹی نال غلول وَٹیندے ہاسے۔

 حوالہ 
کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان