غلام غوث غلام

سرائیکی زبان دے چھیکڑی دور اِچ غلام غوث غلام ٻہوں وݙا ہزل گو شاعر گذرئیے ۔ اوندی ہزلیہ شاعری جیݙے کیݙے مشہور تھئی۔ اساں اوندی ہزل گوئی توں در گزر کریندیں ہوئیں۔ ہک مزاحیہ شاعری دی نظم پیش کریندے ہیں۔

شادی کیتی کھدے یار وے

ہے جنج دا دھوں اندھار وے

کیا کیا لکھاں ہیں حال کوں

شادی دے خرچ نکال کوں

ٻیا نیندر دے احوال کوں

اڳڑئیے روپیئے ݙو چار وے

شادی دے واہ سامان ہن

جھوپڑ پُراݨے بھاݨ ہن

کھٹڑے سب بے واݨ ہن

سب چیز ہئی بے کار وے

شادی دے بعد موکھے دا ویلا آیا تاں کُھدے یار کتھاں لُک ڳیا ۔ ایں جا تے غلام لکھدے:

رل مل کمی ڳولݨ ودے

چا وانوراں پھولن ودے

ہولے ہولے ٻولݨ ودے

متاں پیا ہووے وچ گھاڑ وے

دولی دا واہ موکھا تھیا

اُلٹا گھدونے کیس چا

ڳاوݨ دی واہ ملیس سزا

ہک گائوں گھدس بیمار وے  

اے ہک طویل نظم ہے ۔ دراصل ایں نظم وچ انھاں لوکاں تے چوٹ کیتی ڳئی ہے جیڑھے سوڑ ݙیکھ تے پیر نیں درگھیندے۔ بلکہ ݙکھاوے دی پھوت پھات کیتے اپݨی حیثیت توں ودھ شادیاں تے خرچ کریندن تے بعد اِچ کمیاں کاسبیاں کنوں لُکدے ودے ہوندن۔ سرائیکی وسیب دا شادیاں تے بے پناہ روپیہ خرچ کرݨ ٻہوں وݙا مسئلہ ہے۔ ایں نظم وچ وݙے سوہݨے طنزیہ تے مزاحیہ انداز اِچ ایں سماجی برائی تے اوندے منفی اثرات دی نشاندہی کیتی ڳئی ہے۔

 حوالہ 
کتاب: سرائیکی شاعری دا اِرتقاء، مصنف: ڈاکٹر نصراللہ خان ناصر، چھاپہ خانہ : جھوک پبلشرز ملتان