رجو خسرہ

کمبہاریں  دی وستی رجو خسرہ رہندا ہا، ہُنائیں  دے ڈھیر سارے گھر ہن، چک آلے لوک ہُنائیں  کوں  مصلی سݙیندے ہن ، شادی جتنے ݙینھ تھیوے ہا رجو خسرہ اسیݙی وستی رہندا ہا کجھ (ریاستی )سرائیکی پکائی ودا ہا پر زیادہ اونکوں  پنجابی یاد ہن۔وستی آلے خدمت کریندے ہن جو اے فقیر لوگ ء ِن۔ شکل اتنی زیادہ سوہݨی نہ ہس پر شہر دے سوہݨے خسرے وی اوں  کنے اَمدے ہن اسیݙی وستی کنوں  ٹانگے یا بس تے اَمدے ویندے ہن اسیݙے کھوکھے تے ٻیٹھا ر ہندا ہا ہر ڳال تاڑی مار تے کریندا الاہے ناں  کیا ہس سیݙیندے رجو ہن۔

 حوالہ 
کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان