مصری خان مفلس

باغ مگڑیجا ٹٻی سوہاڳن نور پور نورنگا دے رہن والے مزاحیہ شاعر ہن۔ آپ اکثر اصلاحی نظماں ‘ مزاحیہ انداز وچ لکھدے ہن۔ دیہاتی وسیب اِچ پاتیاں ویندیاں سماجی برائیاں انھاں دی شاعری دا سب توں وݙا موضوع ہن۔ انھاں حقے دے موضوع تے کئی نظماں آکھین ہک نظم دے کجھ بند:

ایں ساہ اتے کھا نہ وساہ

غافل نہ رہ پچھیا خدا

جتھ رکھو حقہ جوڑ تے

اُتھ بہندے نلے کھوڑ تے

ہک ٻئے ݙو دیداں پوڑ تے

کھورا ٻولݨ جلدی ولا۔غافل نہ رہ

تونیں تمباخوں سڑویندے

ٻیٹھے اُتھاہیں مرویندے

دیگر دے ویلے گھر ویندے

اکھن دیر نہ کر تے روٹی پکا

اڳوں اوکوں وی ضد ڈھیر ہے

جوں جوں کریندی دیر ہے

ما پیئو گھتیا ڳیڑ ہے

ہن یا خدا دا جند چھڑا

ݙینہ ڈھلیا روٹی پک ڳئی

چپ کر تے اڳوں سٹ ڳئی

منتاں منیندی تھک ڳئی

کڈھ چھوڑ میکوں نہ ٻلہا

کھا پی تے مچھ مروڑ وے

ٹٻاں رکھیندے جوڑ وے

قودن سبھے نک ٻوڑ دے

پہنڑیں کریندی مر ڳئی ما

غافل نہ رہ پچھیا خدا

مفلس دی ہک ٻئی نظم وی حقہ تے ملدی ہے ۔ ایں نظم وچ تمباخو پیوݨ والے دی نفسیات کوں سامݨے رکھ تے طنزو مزاح دے نشتر پوڑئیے ڳن ۔ایندا ہک بند پیش ہے:

اٹھن سیتی کم نی سُجھدا پہلے بھاہ کوں ڳولوں

پاݨی گھت پے  ٻڑکیندے جو منہ کریندے ٻولوں

حقہ جوڑ تے جڑ جڑ ٻہندے جیویں فقیر ٻلیندے بھولوں

سمہدیاں تیں پے یاد کرݨ ݙیکھاں ہے تمباخوں ڳولوں

 حوالہ 
کتاب: سرائیکی شاعری دا اِرتقاء، مصنف: ڈاکٹر نصراللہ خان ناصر، چھاپہ خانہ : جھوک پبلشرز ملتان