رباعیات تے قطعات

سرائیکی زبان وچ رباعیات وی ٻہوں  ملدین۔ شعراء رباعی دی مخصوص بحر دا وی خاص خیال رکھیے۔ مرثیہ گو شاعراں ایں صنف کوں ݙاڈھا ورتیے۔ایں توں علاوہ قطعات وی ٻہوں چنگے ملدن۔ خرم بہاول پوری رباعیات تے قطعات ٻہوں زور دار آکھین۔ نمونہ:

لیکھاں وچ ہم لکھیا خدا نے

جو دم جی رہ وچ میخانے

لکھتاں ہوندیاں پوریاں تھیوݨ

ملاں میں تے کڈھے آنے

سرائیکی زبان دے شعری ادب وچ ورتیجن والیاں انھاں اصناف وچوں ڈھیر ساریاں ہُݨ متروک تھی ڳن تے کوئی شاعر انھاں اصناف اِچ شاعری نیں کریندا۔ مثلاً چھلا ‘ تورا ‘ پوڑی ‘ گانمن ‘ طوطا نامہ ‘ جندڑی ‘ گھڑولی ‘ ہشت یاس ‘ ہفت روز ‘ بارہ ماسے تے جوگی نامے وغیرہ۔ ݙوہڑہ ‘کافی ‘نظم ‘ رباعی ‘ قطعہ ‘ بند ‘ مسدس ‘ مخمس اڄݨ تئیں شاعری اِچ مروج ہن۔ ایں توں علاوہ جدید اصنافِ سخن وی اَڄوکے شعری ادب دا حصہ بݨ چیکن۔ تمام جدید شاعر غزل تے آزاد نظم وچ شاعری کریندے پن۔ سرائیکی زبان وچ ٻہوں ساریاں نظماں وی لکھیاں ڳن۔ اے آکھیا ونڄ سڳدے جو سرائیکی ادب وچ تمام قدیم تے جدید اصنافِ سخن موجود ہن۔ ایندا ادبی پیٹا اتنا وسیع ہے کہ ہر صنف کوں ایندے وچوں ناں‘ سرتا حصہ ملدے۔

 حوالہ 
کتاب: سرائیکی شاعری دا اِرتقاء، مصنف: ڈاکٹر نصراللہ خان ناصر، چھاپہ خانہ : جھوک پبلشرز ملتان