مُرشد دے رنگ

’’ ٻال کوں دھنوا، نویں کپڑے پوا، تیل مَکھا تے سیند سرمہ کر تے میݙے نال بھیڄ۔ اینکوں میں اپݨے مرشد کول گھن وینداں ۔ ایندے سانگے دعا کرویساں۔ ‘‘

ٻال دی ماء جنوں دے ولدی ݙیوݨ توں پہلے وݙا پُتر رفیق الا پیا ’’ ابا ! شریف کوں سکول ونڄݨ ݙیو ، پڑھائی دا ہرج تھیسے ، انہاں پیریں اڄ تئیں اساکوں کیا ݙتے ؟ پیو ݙاݙے کنوں انہاندیاں غلامیاں کریندے امدوں ۔ انہاندے پیر چم چم اساݙے لب سُڄ ڳن ۔ انہائیں کوں ترس نی آیا، غیریں سانگے اے پیر لکھ دِن، اساݙے سانگے ککھ دے وی کینھی۔‘‘

’’ چپ کر ووئے پلیت دا پُتر آ، غستاخ کہیں جاہ دا نہ ہوویں تاں ،اساں اپݨے پیر دے در دے کتے ہیسے ۔ ‘‘ رفیق کوں پیو جھنڑک ݙتی ۔

’’ ہوں ! کتے ہیسے ۔ ایں سانگوں اساں نال کتیں آلا سلوک تھیندے۔‘‘ رفیق اندر دی کاوڑ اندر نہ رکھ سڳیا ، ڳال دھو ݙتُس۔

پیریں ݙتہ اپݨے پُتر شریف کوں نال لائی ویندے اتے ݙسیندا ویندے جو ’’ آپاں لاری توں لہسوں ، ولا اتھوں آپا ںپیر دے دیرے جُٖلسوں ۔ اُتھاں ڈھیر لوک ٻیٹھے ہوسن ۔ میݙے نال توں وی سئیں دے قدمیں تے سیس نواویں ، جیویں جو مولوی قاسم ڳاوݨ ڳمدے جو انہاں پیراں وچوں رب ملدے ۔ پُتر ، پیر پیرہوندن، ٻڈے ٻیڑے وی تار گھندن تے کُر تے وی ٻیڑے ٹھیل ݙیندن، تیݙا بھرا رفیق چوݙاں جماعتاں کیا پڑھئے ، غستاخ بݨیا ودے۔ توں غستاخ نہ بݨیں ۔ توں ڄل میں تیکوں اپݨے مرشد دے رنگ ݙیکھینداں ، سئیںے رنگ ای رنگ اِن۔ جڳ جہان انہائیں دے در توں مراداں پیندے تے رنگیں دے رنگ ءِ چ رنگیج ویندے۔‘‘

پیر دے دیرے تے کچاری لڳی پی اے ، لوکیں دا ٹھٹھ اے پر پیر سئیں اڄاں نی آئے ۔ شریف چھت تے ݙیکھدے کئی رنگیں دے جھنڈے للھمدے کھڑن۔ نشوم ٻال شریف جھنڈیں کوں للھمدا ݙیکھ تے خوش تھیندے تے پیو کنوں پُچھدے : ’’ ابا اے رنگ برنگے جھنڈے کیا ہِن؟‘‘

پیو آکھدے:’’ پُتر اے جماعتیں دے جھنڈے ہِن۔‘‘

’’ ابا سئیں اے ݙسو ، اے رتا ، پیلا ، ساوا جھنڈا کیا ہے ؟‘‘

پیو ولدی ݙیندے: ’’ پُتر اے سرائیکی جماعت دا جھنڈا ہے۔ ‘‘

پُتر پُچھدے : ’’ ایندے نال رتا ساوا تے کالے رنگ دا جھنڈا نظر امدا پے ‘‘۔

پیو آکھدے:’’ پُتر تیکوں پتہ کائنی اے پیپل پارٹی دا جھنڈا ہے ۔‘‘

پُتر پُچھدے : ’’ اے پیپل پارٹی کیا ہے؟‘‘

’’ پُتر آ! بھٹو صیب دی جماعت دا ناں پیپل پارٹی ہے ۔ ‘‘

’’ ابا سئیں ، ابا سئیں! اے ݙسو جو ایندے نال روضے آلا ساوا جھنڈا وی نظر امدا پے ، اے کیا ہے ؟ ‘‘

’’ پُتر شریف! اے ساوا جھنڈا جمعیت العلمائے پاکستان دا ہے۔ ‘‘

’’ اچھا اے علماواں دی جماعت اے ؟ ‘‘ شریف ڳالھ وچوں ڳالھ کڈھیندے ۔

’’ نہ پُتر نہ ، ایندے وچ چھڑا مولوی کائنی، ٻئے لوک وی شامل اِن ۔ بس ایندا ناں ایویں ہے ، اے ساوی پڳڑی یا رسول اللہ آلیںدی جماعت اے ۔‘‘ 

پیو دی ڳالھ مُکݨ توں پہلے شریف ٻیا سوال کریندے ’’ ابا سئیں! سارے مولویں دی ہک جماعت اے یا ول ٻیاں جماعتاں وی ہِن۔ ‘‘

’’ہِنج …… پُتر! مولویں دی جماعتیں دی پلٹن اے ، مولویں دے ٻہتر فرقے تے جماعتاں تاں سݨدے ہاسے پر کم ودھ ڳے۔‘‘

’’ چنڳا تے ابا سئیں تُساں میکوں ساریں جھنڈیں بارے ݙسیئے ۔ اے ݙسو جو انہائیں سارے جھنڈیں دے نال ہک چٹے رنگ دا جھنڈا وی نظرامدا پے ، اے کیڑھی جماعت اے؟‘‘

پیریں ݙتہ پُتر کوں اکھیندے: ’’ پُتر اے امن دا رنگ اے، ایندا مطلب اے سئیں دی کہیں نال ونڄی ہوئی کینھی، ضرورت ویلھے ہر جماعت اتے پالٹی وچ ونڄ سڳدن۔‘‘

شریف وݙی معصومیت نال پیو کوں آکھدے : ’’ اچھا تے اے ہِن سئیں دے رنگ ‘‘۔

 حوالہ 
معروف سرائیکی لکھاری سئیں ظہور احمد دھریجہ دی کتاب (سرائیکی اجرک) وچوں چوݨ