شوکت عاجز

آپ دا اصل نال شوکت علی ہے۔ 1972ء کوں ضلع مظفر گڑھ اچ پیدا تھئے۔ میٹرک توݨیں تعلیم حاصل کیتی۔ پلمبرنگ دے کم کار اچ مصروف ہن۔سرائیکی ماء دھرتی تے سرائیکی زبان نال ݙاڈھی محبت رکھدن۔ ٻہوں چنڳے اخلاق دے نال نال ٻہوں چنڳے انسان ہن۔

شوکت عاجز دا تعلق پٹھانے خان دی دھرتی کوٹ ادو نال ہے ۔آپ اردو تے سرائیکی ڈوہائیں زبانیں وچ شاعری کریندن۔1995ء کنوں شاعری دا آغاز کیتا۔ خوش نصیب ہے شوکت عاجز جو اوکوں پختہ ادبی شعور رکھن آلا ہک پر مغز شاعر شفیق انور شازاستاد دی صورت اچ اپنے قریب مل گیا۔یعنی جئیں ویلے استاد دی ضرورت محسوس تھیوے تاں اونہی ویلے ڈو اڈھائی قدم دے فاصلے تے’’عالیان کتاب گھر ‘‘استادِ محترم کول پج ویندن تے شفیق صاحب وی فراغ دلی نال عاجز تے شفقت فرمیندن۔شیت ایہ شوکت دے استادِ محترم دی تربیت دا اثر ہے جو اوہ بزرگ علمی ادبی شخصیات دا ادب و احترام کریندے تے انہاندی صحبت اچ بہناںاپنی خوش بختی سمجھدے۔ جتھاں تک شوکت عاجز دی شاعری دا تعلق ہے تاں آپ ڈوجھیاں صنفاں دے نال گیت وی لکھدن ۔ریڈیو پاکستان ملتان دے شعبہ موسیقی نے شوکت عاجز دے کئی گیت ریکارڈ کیتے جیڑھے جو بہوں مقبول تھئے ۔تے اکثر ریڈیو توں نشر تھیندے رہ ویندن۔(1)

اصل ناں      شوکت علی

قلمی ناں      شوکتؔ عاجز 

جمن           1972ء   

تعلیم           میٹرک

پیشہ            پلمبرنگ 

فون نمبر       03438899073

جاہ پتہ        وارڈ نمبرE/14محلہ غریب آبادبخاری روڈ کوٹ ادوضلع مظفر گڑھ

شوکت عاجز دا تعلق پٹھانے خان دی دھرتی کوٹ ادو نال ہے ۔آپ اردو تے سرائیکی ڈوہائیں زبانیں وچ شاعری کریندن۔1995ء کنوں شاعری دا آغاز کیتا۔ خوش نصیب ہے شوکت عاجز جو اوکوں پختہ ادبی شعور رکھن آلا ہک پر مغز شاعر شفیق انور شازاستاد دی صورت اچ اپنے قریب مل گیا۔یعنی جئیں ویلے استاد دی ضرورت محسوس تھیوے تاں اونہی ویلے ڈو اڈھائی قدم دے فاصلے تے’’عالیان کتاب گھر ‘‘استادِ محترم کول پج ویندن۔تے شفیق صاحب وی فراغ دلی نال عاجز تے شفقت فرمیندن۔شیت ایہ شوکت دے استادِ محترم دی تربیت دا اثر ہے جو اوہ بزرگ علمی ادبی شخصیات دا ادب و احترام کریندے تے انہاندی صحبت اچ بہناںاپنی خوش بختی سمجھدے۔

جتھوں تک شوکت عاجز دی شاعری دا تعلق ہے تاں آپ ڈوجھیاں صنفاں دے نال گیت وی لکھدن ۔ریڈیو پاکستان ملتان دے شعبہ موسیقی نے شوکت عاجز دے کئی گیت ریکارڈ کیتے جیڑھے جو بہوں مقبول تھئے ۔تے اکثر ریڈیو توں نشر تھیندے رہ ویندن۔

 غزل 
اے حق ہمسائے یا ماء پیوء جائے اتھ سارا لوک پرایا ہے

اے ساتھ نبھیسن کے توڑیں جنھاں سو سو روپ وٹایا ہے

توں بھوئیں توں گھن اَسمان توڑیں نت اَگتے پیر ودھیندا جُل

توں نینگر میڈے ڈیس دا ہیں تئیں ڈیس دا جھنڈا چایا ہے

اے میڈیاں نظماں ،غزلاں نئیں اے میڈے دل دیاں دھاہیں ہن

توں شعر جنھاں کوں سمجھا ہے ،میں دل دا حال سنایا ہے

ایں شہر اچ رہون والیاں دے رنگ چٹے تے دل کالے ہن

میں رنگ رنگ دیوچ پرکھیا ہے تے جاہ جاہ تے ازمایا ہے

جے چار ڈیہاڑے جیوناں ہئی تاں جی سئیں جی سئیں آہدا رہ

بس میکوں میڈے مرشد سئیں نے ایہوسبق پڑھایا ہے

او بھولا بن کے پچھدا ہے جیڑھا ہک لحظے وچ رولی گئے

تیڈی آکڑ شوکت ؔکنتے گئی ،کیوں چپ دا جندرا لایا ہے

 حوالہ 
(1) کتاب: میݙی دھرتی، میݙے لوک ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان 2018ء