غلام محمد عادل دھریجہ

غلام محمد عادل دھریجہ سرائیکی ماء ٻولی دا مہاندرا شاعر ہے ،وسیب دے عظیم شا عر سئیں امان اللہ ارشد دے شاگرد ہووݨ دی وجہ توں انہاں دی شاعری تے اپݨے اُستاد دا رنگ وی موجود اے ، عادل دھریجہ دی شاعری ہک سوچ تے فکر دی شاعری اے ،اے ٹھیک اے جو عا دل دھریجہ اپݨی سادہ طبیعت تے حضورشرمی دی وجہ توں مشاعرے باز شاعر نی بݨ سڳیا ، اُوندی سادگی دی انتہا اے ہے جو دھریجہ نگر اچ سرائیکی دے کٹھ میل تے مشاعرے نِت تھیندے رہ ویندن ، پچھلے سال میں اُنہائیں کوں مِنت کیتی جو پرے پرے توں شاعر اَمدے پِن تُساں وی آئو تے اپݨا کلام وی سُݨائو ۔ اُنہاں میݙی مِنت من گھٖدی تے میکوں ہا کر ݙتی ، کٹھ وچ وی آئے ، کلام وی کھیسے اِچ پاتی ٻیٹھے ہن پر نہ ڄاݨے کیا خیال آیو نے جومیکوں سنیہا بھڄوا ݙتونے جو میکوں سٹیج تے نہ سݙائے کیوں جو میݙا دل نی ٻدھیندا، اللہ سئیں زندگی رکھی تاں اَمدے سال پڑھسوں ۔

عادل دھریجہ دے ہک ݙو کتابچے سئیں دلنور نور پوری بہشتی چھپوائے ہن جہڑے جو ہُݨ مِلݨ اِچ نی اَمدے ، ہک ٻیا دیوان سئیں امان اللہ ارشد دے بھرا احسان اعوان مرتب کیتا تے کتابت وی کیتی پر او دیوان پیا پیا بُڈھا تھی ڳے تے اُوندے چھپݨ دی نوبت نی آئی ، میں عادل دھریجہ کوں آکھیے جو ’’یار ای تیلی تے سیندای میلی ‘‘ایں آکھاݨ الا کم نہ کرو ، تُساں ساݙے بھرا وی ہوو و تے سَکے وی ہوو و اَساں سارے جہان دُنیا دے کتاباں چھاپوں تے تہاݙی کتاب شائع نہ تھیوے ، اساݙے کیتے ٹھہندی نی ، عادل دھریجے ولدی ݙتی جو میں نی چاہنداجو سڄݨ ٻاہاں ݙیوے تے بندہ ساری نِگل ونڄے ، میں تہاݙے قربانیں توں وی واقف ہاں ، میں چاہنداں جو رَل مِل تے اے ٻیڑہ چائوں تے کتاب چھپوائوں ، کجُھ خرچہ تہاݙا تھیوے تے کجُھ میݙا ،پر جیویں تہاکوں پتہ اے جو جݙاں سردار گڑھ میݙی ٹریکٹریں دی ورکشاپ ہئی تے چنڳا کم ہا پیسے وی ڈھیر ہوندے ہن، ہُݨ کم گھٹ ڳے خرچے ودھ ڳن ، اساں سرائیکی اچ ایں چا آکھوں جو ’’ݙند ہن تاں چݨے نہ ہن تے ہُݨ چݨے ہن تاں ݙند کائنی ‘‘اے ساری گاٖلھ سُݨ تے میں عادل سئیں کوں آکھیا کئی ایہو جی گاٖلھ نی اللہ سئیں سارے سبب بݨا ݙیندے ، تُساں ہمت کرو تے مسودا ساݙے حوالے کرو ، کتاب چھپویندے سے ، اُنہاں آکھیا جیا سئیں ، اللہ کرے اُنہائیں دا اے وعدہ مشاعرے آلا وعدہ نہ ہووے، کیوں جو میں چاہنداں جو اُنہائیں دی کتاب چھپ ونڄے ۔

میکوں ارمان اے جو میݙے اَبے سئیں کول گڑھی شریف وچوں سرائیکی شاعر احسن فقیر،باغو بہار آلے پاسوں سرائیکی شاعر بہاول خاکی ، نواں کوٹ آلے پاسوں کریم بخش گلفام ،کھائی خیرہ شاہ اچوں بزرگ شاعر رسول بخش اُلفت اَمدے  ہن ،انہائیں دے کلام نی چھپ سڳیے ،اَحٖ میکوں ایں گاٖلھ دا ݙاڈھا ارمان لڳدے کیوں جو ایں ویلھے جھوک توں  الحمد اللہ سارے وسیب دے شاعریں دا کلام چھپدا پے تے ہتھیکا تھیندا پے پر میݙے اپݨے خان پور دے ڈھیر سارے شاعریں دا کلام اڄاں نی چھپ سڳیا ، ایویں اساݙی وستی دے سرائیکی شاعر طالب جمالی ،اشرف دھریجہ ، نواز دھریجہ المعروف نوازݨ دھریجہ تے اساݙی وستی دے بزرگ شاعر امان اللہ دھریجہ، مولانا غلام محمد گامݨ ،محمد شفیع فدا دھریجہ، مولانا یار محمد دھریجہؒ تے ٻے کافی سارے شاعریں دا کلام اساں نی چھاپ سڳیے میں نی چاہنداں جو غلام محمد عادل دھریجہ دا کلام وی ایویں رہ ونڄے ۔

غلام محمد عادل دھریجہ دے ابا سئیں حاجی اللہ بچایا دھریجہ ٻہوں چنڳے تے بھلے مانس آدمی ہن ، اپݨی مٹی اپݨی دھرتی اپݨے وسیب دے لوکیں نال ڈاڈھی محبت کریندے ہن ، انہاں دی چنڳائی دے چرچے جھاہ جھاہ تے ہِن،حاجی اللہ بچایا دھریجہ وسدے ویہڑے آلے شخص ہن اللہ سئیں اُنہائیں کوں ڈھیر ساری اولاد ݙتی ہئی ، اُنہائیں دی چنڳائی اے ہے جو اُنہاں اپݨی حیاتی اچ اپݨے سارے دھیریں پُتریں کوں جائیداد برابر ونڈ ݙتی ، اُنہائیں دا کھوہ مشہور کھوہ ہئی جہڑا جو اُنہائیں دی یادگار دے طور تے ٻہوں عرصے تک اَساݙی وستی اچ رہ ڳے ، تے تھولا عرصہ پہلے اُوں کھوہ کوں ختم کر تے پوریا ڳے ۔ غلام محمد عادل دھریجہ 4ستمبر 1960ء کوں پیدا تھئے ، مڈل تک تعلیم حاصل کیتی تے اپݨے ٻلپݨ 1980ء اچوں اپݨی شاعری دا آغاز کیتے تے بعد وچ  مُہاندرے شاعر امان اللہ ارشد دی شاگری اختیار کیتی ۔ عادل دھریجہ بلا دے شعر پرست ہن ،شاعریں دا کلام پڑھ تے سُݨ تے ڈاڈھے خوش تھیندن ، اُنہاں سارے صنفیں دے شاعری کیتی اے پر اُنہاں دا اصل میدان غزل اے ، پچھلے ݙیہاڑے ملاقات تھئی تاں اُنہاں میکوں اے وی ݙسایاجو ہُݨ میں ݙوہڑے زیادہ لکھیندا رہساں کیوں جو غزل اِچ اُردو لوظ زیادہ آ ویندن تے چس ویندی رہندی ہے۔ عادل دھریجہ چنڳے شاعرہووݨ دے نال نال چنڳے انسان وی ہن ، سادگی ، خلوص ،محبت تے مہمان نوازی وچ او اُونویں ہن جیویں کہیں سرائیکی کوں ہووݨا چہیدے۔

 حوالہ 
·        معروف سرائیکی دانشور سئیں ظہور دھریجہ دی کتاب سرائیکی قلم قبلیہ وچوں چوݨ