فقیر والی ݙ نو

فقیر والی ݙ نو شکار پور دے بلند پایہ شاعر تے عالم دین تے عارفِ کامل گزرین۔ آپ دی پیدائش 1231ء وچ تھئی۔ آپ شکار پور دے وݙے مفتی استاداں کنوںدین دی تعلیم حاصل کیتی۔ دینی علوم دے علاوہ علم جفر تے نجوم وچ وی وݙی دسترس ہئی۔ وݙی سخی طبیعت دے مالک ہن۔ کوئی سوالی دَر توں خالی نہ ویندا ہئی۔ عبادت تے مطالعہ دا ٻہوں شوق رکھدے ہن۔ 75سال دی عمر وچ مختصر بیماری دے بعد شکار پور وچ 23ربیع الاول 1307ھ کوں وفات پاتی۔ شیخ صاحب داد  صاحب شکارپوری وفات دی تاریخ ایں مصرعے توں کڈھی۔

’’شاہ دیدم فقیر دَر فردوس‘‘1307ھ                      (29)

آپ نے تھوڑا کلام فارسی تے باقی سندھی سرائیکی وچ یادگار چھوڑے:

 کافی 
ساݙی دلڑی کھس گدوئی

تیکوں ترس نہ تل دا پیوئی

درد یار براڳن تھیساں

وس کنوں میں بے وس رہساں

ڳالھیں آکھݨ کنوں وئیاں

ݙاڈھا بار برہ دا ݙتوئی

راتیں ݙینہاں تات تساݙی

ہر گھڑی مسیحا بات تساݙی

دائی وصل دے وات تساݙی

ݙاڈھا ظالم ظلم کتوئی

شہر دی خواری میں سر تے چاتی

بے دردا تیکوں کل نہ کائی

کر میں لکھی بھوڳن آئی

ساݙا نا حق روح رنجوئی

چار ݙیہاڑے جوبن جوانی

کہیں دے نال بقا نیں جانی

آخر رہسے ناں اے ربانی

پچھے کیویں برھ بچھوئی

اڳن وائے دے او پیارا

ورہ تساݙی کیتا وارا

حال سوراندا تن وچ سارا

ساݙا ناحق روح رنجوئی

 حوالہ 
کتاب: سرائیکی شاعری دا اِرتقاء، مصنف: ڈاکٹر نصراللہ خان ناصر، چھاپہ خانہ : جھوک پبلشرز ملتان