گُرام کمہار

اسیݙی وستی دا ہک کردار چاچا گُرام کمبھار ہا ۔ گھر تاں  کمبھاریں  دی وستی ہَس تے رہندا اسیݙی وستی ہا ۔ نانیں  جام خاں  دی زمین رہیندا ہا ، ناں  غلام ہا تے سݙیندے گُرام ہن ۔ رات کوں  گھر ولدا ہا تے ݙینھ وَل اَمدا ہا ، چاچے گرام دے بھرا دا ہک واری چک دے چوہدری نال جھیڑا تھی پیا لڑ پے ۔ فیصلہ تھیوے پیا نانیں جام خاں  پُچھیا گرام جھیڑے ایلے توں  وی کھڑا ہاویں  ، چاچے گرام آکھیا جیا سئیں ! وَل تئیں  چھڑوایا کیوں  ناں ؟ چاچے گرام آکھیا سئیں  میں  ڳلوں ننگا ہم۔

چاچے گرام دیاں  بھولیاں  ڳالھیں  ڈھیر ءِن ، ہک واری رات کوں  پاݨی جھلی ودا ہا ، کہیں  سݙ ماریا ، چاچے گرام ولدا پھوٹ پھوٹ ، سر کھا ڳیں ، بھونک وی سہی کیا آکھدیں ؟ نال آکھیُس ، ووئے بے وقوف آ جام خان سݙ ماریے ۔ او جیو جی سئیں  جی سئیں  …!

ہک واری چاچا گرام سُتھݨ وَٹا آیا ، منہ اندھارے نال ہلیں  تے آیا ، کانا ݙینھ دا چڑھ آیا تاں  ݙوجھی جوڳ آلے اَدے نصیر پُچھیا اے کیا کر اَئیں ؟ ݙیکھ تے آکھیُس لخ دی ءِس ، ہیں  سانگے تاں  میں  ستھݨ پیندا کینھی۔

 حوالہ 
کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان