فوتگی

وستی  دھریجہ نگر ءِچ فوتگی تھیوے ہا تاں  عورتیں  دے ویݨ ہاں  ݙلیندے ہن ۔پہلا کم اطلاع ݙیوݨ ہوندا ہا ، پرے آلے سکیں  کوں  سائیکلیں  تے ونڄ تے اطلاع ݙیندے ہن ، سپیکر کائنا ہن ۔ روواٹ ٻکاٹ نال وستی ءِچ آپے خبر پُڄ ویندی ہئی ۔ سارے بھڄ تے آ ویندے ہن ۔ سب توں  پہلے مرݨ آلے دے پیر تے منہ ٻدھیندے ہن ۔ اینکوں  بند آکھدن ۔ جنازے توں  پہلے میت کوں  دھویندن۔ کفن پویندن ، میت کوں  تیل لیندن ، سرمہ پیندن تے خوشبو لیندن ۔ وستی دے لوک کٹھے تھیندے ویندن ، ہر کوئی رقم ݙیندن خیرات دا حصہ ہوندے اینکوں  کیرت آکھدن۔کاندھی میت کوں  غستان چا ویندن۔ کاندھی اَمدن تاں  دُعا تھیندی ءِ، ایں  ویلے جیرھی روٹی کھوائی ویندی ءِاینکوں  کندھاݨاں  اَکھیندن۔ مُکاݨ دے بعد سب کوں  موکل مِلدی اے تریجھے ݙینھ قل ، جمعراتیں  تے چھیکڑ ءِچ چلھیواں  تھیندے ۔ مرگ آلے گھر ترائے ݙینھ تݙا ہوندے ۔ مانی ہمسائے ݙیندن۔

 حوالہ 
کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان