شہزاد عاطر

ج: 20اپریل 1978ء 

                       شہزاد دے اَبا سئیں دا ناں عبدالعزیز بھٹی اے۔ شہزاد نویں لکھݨ آلیاں اچ جلدی جلدی اپݨی سُنڄاݨ بݨیندا پئے۔احمد پور شرقیہ دی غزل جیڑھا رنگ روپ وٹائے اُوندی وجہ او ماحول اے جیندے اچ نویں نینگراں کوں رل ٻہݨ دا موقعہ ملے ۔تے اِتھوں اُنہاں آپݨا ادبی پندھ شروع کیتے۔ سِدھے دڳ تے ٹرن آلا ضرور ہک ݙینہ منزل تے پڄ ویندے شہزاد ؔ وی سِدھے دڳ دا راہی اے۔ 

؎                     کہیں جا تے کہیں کھولیے نہ پڑھئیے نہ سمجھئے 

                       اَساں پے ہوئے سفیلاں تے سِپارے ہِسے

٭                      بمطابق شناختی کارڈ، ملاقات شاعر، احمد پور شرقیہ۔3مارچ 2012ء

کلام  ٭

(1)

کوئی ݙیوا کوئی جنگو نہ ستارے ہِسے 

یار اَساں کِردے ہوئے پتݨ منارے ہِسے 

کہیں چا تے کہیں کھولے‘ نہ پڑھئیے نہ سمجھے 

اَساں پے ہوئے سفیلاں تے سِپارے ہِسے 

شکر ہے ساکوں الاوݨ دا سلیقہ آندے 

اَساں چُپ رہ تے وی سچ کوڑ نِتارے ہِسے 

کیا کروں خون جو اپݨا ہی مقابل آ ڳے

تہوں ایہ بازی اَساں جاݨ تے ہارے ہِسے 

اُوں نکھڑدیں ہوئیں اتنا وی نی سوچا عاطرؔ 

کیویں مَر مَر تے اَساں وقت گزارے ہِسے 

(2)

نہ پُچھو ہݨ حال انہاں مزدوراں دے 

بُکھ توں رُل گن ٻال انہاں مزدوراں دے 

لوکاں دے سَت ماڑ اُساری ویندے ہن 

ڈھہہ ڳن دَر دَرسال انہاں مزدوراں دے 

سِجھ اُبھرݨ توں پہلے چُݨݨ بھڄ ویندن 

کوڑا ، کچرا ٻال انہاں مزدوراں دے 

حاکم کُئی فریاد انہاں دی نی سُݨدا  

مولا! ݙکھڑے ٹال انہاں مزدوراں دے 

سُکھ دی آس تے عاطرؔ جیندے ٻیٹھے ہوئیں 

گزر ڳئے کئی سال انہاں مزدوراں دے 

(3)

وفاواں اپݨی دھرتی تے وَسا گھندے تاں چنگا ہئی

ایہ سُکی رڑھ اَساں اَپݨی وَہا گھندے تاں چنگا ہئی

جنہاں دے زخمی ہتھاں نے محل تعمیر کر چھوڑن

او ڈھٹی گھر دی کندھی وی بݨا گھندے تاں چنگا ہئی

اِشارے نال ہتھاں دے خدا حافظ جو آہدا ڳئے 

اَساں جان ٻڈدی ہوئی بچا گھندے تاں چنگا ہی

ایں اَکھ دے تیز پاݨی دی مسلسل تیز بارش وچ 

اَساں دل کوں ننانویں توں بچا گھندے تاں چنگا ہئی

محبت روگ ہے دل دا محبت جان گھن گھنسی 

ایہو ݙر وی اگر دل وچ وَسا گھندے تاں چنگا ہئی

محبت تیں وی کیتی ہے محبت میں وی کیتی ہے 

لُکا کے کیا ملیے عاطرؔ ݙسا گھندے تاں چنگا ہئی

(4)

منہ تے مونجھ ملال تے چُپ اے 

اکھ اے رتی لال تے چُپ اے 

لکھاں منتاں لوک منیندن 

دل بس ݙیوا ٻال تے چُپ اے 

لئی لاݨے تے کھمبیاں کترݨ

ٹاہلی ، کِکر ، ڄال تے چُپ اے 

مولا مینہ دیاں کݨیاں بھیڄیں

اُکرس ‘ دُھپ ، ہنال تے چُپ اے 

یا وَت چوٹ لڳی ہِس کاری 

یا چلسی او چال تے چُپ اے 

لڳدے کہیں دا مہݨاں کھا ڳس 

عاطر ؔ گُنگ نڈھال تے چُپ اے

(5)

تئیں کیا سمجھے ایویں اَساں عمراں گزاری ٻیٹھوں 

سچ پُچھیں تاں جیتی بازی جاݨ تے ہاری ٻیٹھوں 

وقت ملے تاںلیکوں نقشہ ایندا کاغذ اُتے 

سوچݨ کوں تاں خابیں دا ہک محل اُساری ٻیٹھوں 

حق تے ساکوں قاتل آہدے ‘ ایہ دل سچا منصف 

گوگھا ݙے تے کئی خوشیاں کوں جیندیاں ماری ٻیٹھوں 

سݨ تے کنبݨ لڳ ڳیاں عاطرؔ جیں ویلے اُوں آکھیے 

پرنائی قرآن دے نال ہک بھیݨ کنواری ٻیٹھوں 

٭                      بمطابق بیاض شاعر

 حوالہ 
کتاب احمد پور شرقیہ اِچ سرائیکی غزل دی ٹور، مصنف : عبدالباسط بھٹی ، ناشر : جھوک پبلشرز ، ملتان