مولوی محمد صدیق صادق

1105ھ

مولوی محمد صدیق امیر پور سربانہ تھا نہ رنگ پور مظفر ڳڑھ دے ہک عالم دین تے واعظ ہن۔ انھاں قصہ حبسیی دے ناں نال کچھی دے ہک ہندو موتی رام دی دھی حبسیی دے مسلمان ہووݨ دے واقعات کوں منظوم کیتے۔ مولوی محمد صدیق قصہ حبسیی 1105ھ وچ مکمل کیتا۔

یہراں سو تے پنجواں او سال آہا ہجرت نبی دے کولوں انجام یارو

جمادی الاوّل دی دسویں تاریخ آہی کیتا ختم اساں اے کلام یارو

مولوی محمد صدیق دا قصہ حبسیی مطبع الٰہی آگرہ توں 1315ھ وچ شائع تھے۔ مولوی صدیق حبسیی دے زیورات ‘ لباس دی تعریف ایں کریندن۔

چوٹی پھل بلند عجائب آہا وانگوں شہاندے تاج پچھان یارو

ٹکا وانگ ماہتاب دے روشن آہا کیتی روشنی وچہ جہان یارو

بُندے تاریاں وانگ لٹک مارن ونڄے روشنی اُتے آسمان یارو

بس ہار مثل برق بجلی چمکے آہا گردن دا او نگہبان یارو

چُنی رانی دی شیشیاں نال جڑی اندروں اُٹھدے ووئیں کوہاں یارو

ونگاں سرخ تے زرد سیاہ آہن ٻانہہ جڑت کے سب لوکاں یارو

حبسیی کوں بچپن کنوں اِی سرورِ کائنات دا عشق جُڑ لڳا۔ اللہ تے نبیؐ دے عشق وچ ہر ویلے اوہ مست رہندی ہئی۔

باراں برس دی نیک غریب آہی عشق ہویا اُس نبیؐ دا آن میاں

ایہا ربّ رسول دا شوق رکھے کرے دم دم جند قربان میاں

نت رب رسول کوں یاد کرے ویندی سٹ کے کل جہان میاں

دمدم خدائینوں یاد کرے آکھے سچا ہیں رب رحمان میاں

ایہو حسن محمدؐ رسول تیرا مینوں کلمہ ہے دین ایمان تیرا

تیری ذات رحیم کریم آکھے رہو عاجزاںدے نگہبان میاں  

 حوالہ 
کتاب: سرائیکی شاعری دا اِرتقاء، مصنف: ڈاکٹر نصراللہ خان ناصر، چھاپہ خانہ : جھوک پبلشرز ملتان