نانے سئیں دا لنگر

میں اپݨی ݙاݙی تے اپݨی نانی دا ڈھیر چہیتا ہم ،ݙینھ کوں اپݨے گھر ݙاݙی نال تے رات کوں نانی کول ہوندا ہم۔ میݙے نانا سئیں حضرت مولانا یار محمد صاحب دھریجہ ؒ ٻہوں وݙے عالم دین تے وسیب دے محسن ہن ، اساݙے علاقے ءِچ علم دی شمع اُنہاں روشن کیتی ،زمیندار ہن ،رقبہ ڈھیر ہا ،سخی ٻہوں ہن، درس ءِچ پڑھݨ آلے طالب علمیں دے نال نال مزمانیں تے مسافریں دی داری کریندے ہن ،نانا سئیں دا لنگر چلدا ہا ۔ میکوں یاد اَمدے جو اَدھ رات کوں کئی مسافر آ ونڄیں ہا تاں نانا سئیں میݙی نانی کوں اُٹھا ݙیندے ہن تے روٹی پکوا تے مسافر کوں کھویندے ہن ،مسافر میں آکھیے ،نانا سئیں اے لفظ پسند نہ کریندے ہن تے مسافر کوں مہمان آکھدے ہن ، اُنہاں دی ساری حیاتی لوکیں دی خدمت واسطے وقف ہئی ، درس فی سبیل للہ ہا،دھریجہ نگر دی مسیت عالی شان ہئی ،نانا سئیں رَڑھ وہی آپ کرویندے ہن ،اُنہاں آپݨی حیاتی دا مقصد وسیب تے دین دی خدمت بݨایا ہویا ہا۔میں تاں اُنہاں دے قدمیں دی خاک وی نی تھی سڳدا پرہُناں دے نال رہ تے تربیت تھیندی رہ ویندی ہئی ، تعلیم ہووے تے تربیت نہ ہووے اُو وی کہیں کم دی کائنی ،میݙی نانی سئیݨ وی ٻہوں سادہ تے نیک خاتون ہن ،گھر دے سارے کم کار آپ کریندے ہن ، اسور ویلے اللہ نبی ؐ دا ناں گھندے ہن اُٹھی تے چکی پیہݨ تے نماز پڑھ تے کھیر وَلوڑݨ ،میکوں یاد اے اے وی یاد اے جو جیڑھا لسی گھنݨ آوے ہا اونکوں مکھݨ وی نال ݙیندے ہن ۔ اساݙی وستی ء ِچ ’’جندراہ ‘‘آیا تاں اَٹا اُتھائیں پیہیندا ہا ،عورتیں کوں کجھ سُکھ ملیا ،کجھ مُد بعد کلکتی آ ڳی ،کلکتی مشینی چکی ہئی جیکوں انڄن چلیندا ہے ، ہک پاسوں ٹیوب ویل ہوند ے جہڑا زمینیں کوں پاݨی ݙیندے تے ݙوجھے پاسے چکی ،جہڑی داݨیں پیہندی ہے ،اساݙی وستی ءِچ اساݙے ہک یار حبیب دھریجے کوں کلکتی سݙیندے ہاسے ،اُو نکوں کئی آکھے ہا جو کلکتی چلا تاں اُو ہتھ دے اشارے نال پہلے انڄݨ دی ہتھی کوں گیڑا ݙیندا ہا،وَلا انجݨ دی آواز کھڈینداہا، توہ توہ توہ …

 حوالہ 
کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان