براہوئی زبان

براہوئی ہک قدیم ترین زبان ہے، پر نویں سکھݨ والے کیتے اے زبان بہت مشکل ثابت تھیندی ہے۔ برطانیہ دور وچ انگریزاں نے برصغیر دے تقریباً زباناں سکھ گھدے لیکن جݙݨ براہوئی زبان دے بارے کہیں انگریز توں پچھا گیا تاں اس ہک ٹین دے ڈبے وچ کچھ کنکریاں گھت کے ہلاوݨ شروع کیتا تے اس توں جو آواز نکلی اُس آکھیا کہ براہوئی زبان دی مثال ایویں ہے۔ اے زبان بہت وسیع علاقے وچ بولی ویندی ہے۔ کوئٹہ توں ایران دے سرحداں تک تے حب چوکی تک اے زبان بولی ویندی ہے۔ جیویں اے زبان جتنے وݙے علاقے وچ بولی ویندی ہے ایں طرح اے اتنی ہی غیر معروف ہے۔ کراچی دی طرف حب چوکی دے بعد کوئی اس زبان دے بارے کوئی کچھ نہیں ڄاݨدا۔

ان مفروضیاں توں ہٹ کے براہوئی زبان تے انگریز مستشرقین نے ابتدائی طور تے بہت اہم کم کیتا ہے۔

براہوئی زبان پاکستان دے صوبہ بلوچستان دے علاوہ افغانستان تے ایران دے کئی علاقیاں وچ بولی ویندی ہے۔ اس دے علاوہ پاکستان دے صوبہ سندھ وچ وی براہوئی بولݨ والیاں دی کثیر تعداد موجود ہے۔ سندھ وچ رہݨ والے براہوئی خود کوں "'بروہی"' جبکہ بلوچستان، افغانستان تے ایران وچ براہوئی بولنے والے بلوچ سݙویندے ہن جیہڑے کہ جبری انتقال قومیت دا شکار ہن.

 آبادی 
پاکستان وچ 26 لکھ براہوئی ٻولݨ آلے لوک رہندن جبکہ پوری دنیا اچ براہوئی ٻولݨ آلیاں دی تعداد 2017ء دی مردم شماری دے مطابق 2,864,400 ہے۔

 تعلیم 
پہلی کنوں بروہی لازمی ہے۔ ایم اے تائیں بروہی پڑھائی ویندی ہے۔
 حروف تہجی 
bápísyşvxezźģfúmnlgctŧrŕdoðhjkaiuńļ
حوالے