وقت دے نال نال

عمر دے نال نال سوچ وی بدلدی ڳی ، نِکے لا جتھاں  پیر نال مٹی دے گھر بنڑیندے ہاسے ، گُݙی گُݙے بݨا تے کھیݙدے ہاسے ،ولا کھیݙاں  وی تبدیل تھیوݨ پے ڳیاں  ،سگریٹ دیاں  ڈبیاں کٹھیاں  کر تے کھیݙدے ہاسے ،چِدیاں  کٹھیاں  کریندے ہاسے ،ساوی ،نیلی ،پیلی ،گومی، گدری، تے ٻے وی سوہݨے سوہݨے رنگ تے ناں  ہوندے ہن،چِدی چُٹݨ کیتے دَکا ہوندا ہا ۔گِد آلی جھاہ صاف کریندے ہاسے ،گِد کھٹ تے واری گھنݨ سانگے ڈھلدے ہاسے ولا واری واری کھیݙݨ پئے ویندے ہاسے ،واری کوں  میر آکھدے ہاسے ۔ حبیب کلکتی ،اَدا منیر تے حمید قصائی دا ہتھ ݙاڈھا سِدھا ہوندا ہا ،چِدی توݨیں  اَوکھی جھاہ تے پی ہووے ہا ، چُٹ تے ساری میر چا ویندے ہن۔میں  چدیاں  جھݨوا اَمدا ہم ، اپݨی دکان توں  چدیاں  چوری چیندا ہم ، ابا آکھدا اڳلے ݙینھ ڈبہ گھن آیا اَڄ مُک ڳے ۔میں  کوڑ مریندا ہم جو وِک ڳن ، چِدیں  دے نال نوں  تِریݨ ،ٻارھاں  تریݨ تے دُپھلیاں  وی کھیݙدے ہاسے۔رات کوں  ہݙی پور تے لُک چھپ ہوندی ہئی۔اساں  کجھ ٻے چوکھے تھے تاں  ہُر وریا ہونداہا۔میݙے متھے تے جہڑا ٻہوں  وݙے زخم دا نشان ہے اے ہُر وریا کھیݙدے ہوئیں  ٹکر نال پیدا تھیاہا۔ اَدے منیردی ٹیم کوں  راند ݙیندے کھڑے ہاسے اُو تیزی نال اساݙے پہلے گھروں  لنگھیا تاں  اساں  اُونکوں  جالݨ دی کوشش کیتی اُو وِچوں  نکل ڳیا تے اپݨے گھر اِچ میں  تے حبیب اپݨے سر پھڑوا ٻیٹھوسے۔

وستی ء ِچ کوݙی تے کُشتی دے میل ہوندے ہن، چِیکُل وی ہوندی ہئی ،ساوݨ تے بدرے اِچ ٹالھیں  تے پینگھاں  پاتیاں  ویندیاں  ہن،شیدݨ تے گنجی کبوتری وی ہوندی ہئی ،شیدݨ چھوکریاں  وی کھیݙدیاں  ہن تے چھوکرے وی۔بعد اِچ لُݙو تے تاش وی آ ڳی ہئی کھیݙیں  دے وݙے وݙے کٹھ تے میل ہوندے ہن، پڑھدے وی ہاسے ،ٻکریاں  وی چریندے ہاسے تے کھیݙاں  وی کھیݙدے ہاسے ، میکوں  یاد اَمدے ہک کھیݙ نئوڑ وَٹ دی وی ہوندی ہئی۔لُک چھپ ہر رات کوں  ہوندی ہئی۔راند شروع تھیوݨ توں  پہلے ہڑھ بھچ تھیندی ہئی ،ݙوبندے ہک پاسے ونڄ تے اپݨے ڳجھے ناں  رَکھ اَمدے ہن ٹیم داہک کپتان ناں  ٻجھے ہا تاں ہک پاسے تے ݙوجھا ݙوجھے پاسے دا تھی ویندا ہا، ݙاہ ،ݙاہ بندیں  دی ٹیم ہوندی ہئی ، واری کیتے چَین بُت دی منگ تھیندی ہئی ۔ نصیب آلا واری گھندا ہا تے بے نصیب کوں  واری ݙیوݨی پمدی ہئی، واری گھنݨ آلے لُکدے ہن تے ہک بندہ ونڄ تے کُوکڑی مریندا ہا ، واری ݙیوݨ آلے لبھدے ہن، کُئی ہک بندہ وی جل پووے ہا تاں  وَلا ݙوجھیں  کوں  واری ݙیوݨی پمدی ہئی۔ انہاں  کھیݙیں  دا ذکر اڳوں  آوسے۔

 حوالہ 
کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان