مِیری جمالی

اساݙے علاقے دا ہک ٻیا کردار مِیری جمالی ہا ،ناں  امیر بخش ہس تے سݙیندے میری ہاسے ۔اساݙے نال آلی وستی جمالی نگر راہندا ہا، اُوندا ابا میݙے ابے دا یار ہا،میری ڳالھا بھولا ہا، کم کار نہ کریندا ہا،پر وسیب دی ہر خُشی غمی تے شریک تھیندا ہا ،اُوندے ابے دا ناں  بخشی خاں  ہا، مِیری دی سب توں  وݙی پسند اُٹھ تے لائوڈاسپیکر ہا ،اُٹھیں  کوں  جئیں ویلے ݙیکھے ہا مِیری دیوانہ تھی وینداہا،اُٹھیں  دے اُونکوں  ناں  یاد ہن، مہاری، کوہلی، مست ، ماہرا، چوڳا،چھڳا ، توݙا ،توݙی۔پھُٹی دی مُد کوں  اُٹھیں  آلے تنگے لݙݨ آنون ہاتاں  مِیری ہُنیں  نال تنگے لݙویندا ہا،اُٹھیں  کوں  ہک ٻے نال قطریندا ہا تے بعض ویلے رَڑھ اِچوں  گھاہ کر تے اُٹھیں  کوں  آن کھویندا ہا، اُٹھوالیں  نال اُونداݙے گھن نہ ہا ،صرف اُوندی محبت ہئی۔بہشتی خدا بخش ڳورڑے دے ساری حیاتی اُٹھ چریندا رہ ڳیا۔مِیری دی ٻی کمزوری لائوڈ سپیکر ہا ،شادیاں  تھیندیاں  ہن تاں  لائوڈ سپیکر منگوائے ویندے ہن،وَلا ڳاوݨ چلدے ہن،شادی تے کئی کئی ݙینھ لائوڈ سپیکر چلدے ہن ،مِیری نوکر بݨ تے لائوڈ سپیکر آلے نال کھڑا راہندا ہا ، ڳاوݨ چلدا ہا تاں  نال نال مِیری جھُمر کھیݙدا ہا،شادی نہ ہووے ہا تاں  مِیری کوں  ڳاوݨ تے جھُمر دی فرمائش کریندے ہاسے۔مِیری اکھیندا ہا کھڑو میں  پہلے شاہروں  سپیکر چا آواں  ،مِیری کوڑی مچی دے سائیکل تے چڑھدا ہا ،پیریں  نال پیڈل مریندا ہا ، سپیکر آلی دکان تے پُڄ ویندا ہا۔ سپیکر کوں  سائیکل تے رکھیندا ہا ،واپس آ تے سپیکر دا سارا سامان لہیندا ہا ،پھُل لہا تے آکھدا ہا پہلے میں  اینکوں  وݨ تے ٻدھی آنواں ، ول کھٹ تے سامان سدھا کرتے ریکارڈ کݙھیندا ہا ،ریکارڈ کوں  لفافے اِچوں کݙھ تے چولے نال صاف کریندا ہا، ریکارڈ کوں مشین تے رکھیندا ہا تے مشین دا بٹݨ آن کرتے سوئی کوں  تھُک لا تے ریکارڈ لا ݙیندا ہا ،وَل آپ ءِی ڳاوݨ پے ویندا ہا ’’اللہ ڄاݨے یار نہ ڄاݨے ،میݙا ڈھول جوانیاں ماݨے‘‘ نال نال ڳاوݨ ڳمدا ہا تے جھُمر کھیݙدیں  کھیݙدیں  پگھرو پاݨی تھی ویندا ہا ۔مِیری مر ڳے ،اساں  وی مر ونڄݨے پر ارمان اے ہے جو اوندیاں  یاداں  ہتھیکیاں  نی کر سڳے۔پر او نت یاد ءِ۔

 حوالہ 
کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان