سجاد راکب . ڄاݨ سُنڄاݨ

ج: 1972ء  

سجاد راکب دے ابا سئیں دا ناں غلام سرور اے۔ سجاد چوݙاں جماعتاں پاس کیتن تے سرکاری سکول اچ پڑھیندن۔ سجاد محلہ نورشاہ بخاری اچ ہک مارچ 1972ء اچ پیدا تھین۔ اُردو دے نال نال سرائیکی شاعری کریندن ’’بزم نقوی‘‘ دے فعال ممبرہن ۔ سرائیکی اچ وی ݙاڈھی سوہݨی غزل لکھیندن۔ اُردو اچ ہک کتاب ’’ آدھے بادل آدھی دھوپ ‘‘ دے ناں نال چھپ چکی اے ۔ سیاݨا سوڈھا شاعر اے ۔ لفظاں دی کھیڈ خوب ڄاݨدے۔

؎کوئی آرزو نی اَساں ول وی راکبؔ

مزاراں تے ݙیوے ٻلیندے ودے ہیں 

٭                      بمطابق شناختی کارڈ ، ملاقات شاعر،  محلہ نور شاہ بخاری ،احمد پور شرقیہ۔یکم مارچ2012ء

کلام  ٭

(1)

تیݙیاں ڳالھیں باتیں کریندے ودے ہیں 

زمانے کوں دشمن بݨیندے ودے ہیں 

درختاں دے مُنڈھاں تے دیوانگی وچ 

تیݙے ناں کوں لکھ تے مٹیندے ودے ہیں

خدا ڄاݨے ساکوں اے کیا تھی ڳیا ہے 

اُوندے نال خود کوں ڳولیندے ودے ہیں

کوئی یار ٻیلی نہ ساتھی نہ سنگتی 

کلہیپے دی دُنیا وسیندے ودے ہیں 

کوئی آرزو نی اَساں ول وی راکبؔ

مزاراں تے ݙیوے ٻلیندے ودے ہیں 

(2)

اکرساں دی فضا توں ہٹ جیویں 

کوئی تازہ ہوا وی جھٹ جیویں 

میݙیاں یاداں کوں میس تے دل توں 

حرف کاغذ توں نہ پٹ جیویں 

میݙی آوارگی دے دامن وچ 

پیار چوکھا تے کم ہے گھٹ جیویں 

ڳا تے خواجہ فرید ؒ دیاں کافیاں 

میݙی روہی دے پندھ کٹ جیویں 

بے شعوراں کوں بھیڄ تے غزلاں 

ٻال روڑیاں اُتے نہ سٹ جیویں 

ولہیں کندھیں تے لکھ چڑھن راکبؔ

گھر دے لُکدے نی ہوندے پھٹ جیویں 

(3)

ملدا جو ڈھول سانول ہݨ عید اں کراں ہا رات ݙینہہ 

لاواں ہا پل پل مہندیاں مِسی ملاں ہا رات ݙینہہ 

بِرہوں دی کالی رات وچ سُولاں دے وچ صدمات وچ 

دل آہدے اُوں محبوب دا کوچہ پھراںہا رات ݙینہہ 

نازیں بھریا تتلی دا پر‘ ݙہدھا جو میکوں ہک نظر 

خوش تھی تے میں عطراں دے وچ دھاواں ودا ہا رات ݙینہہ 

بے مثل تے بے مُل او ‘ راہندا جو میݙے کول او 

اُوندی میں سوہݨی مانگ وچ تارے بھراں ہا رات ݙینہہ

گھر ٻار کم نہ کار دا راکبؔ میں بݨ تے یار دا 

ہوٹھاں تے لا لا سُرخیاں اَکھیاں چُمّاں ہا رات ݙینہہ 

(4)

سِجھ دے وی ݙوجھے پاسے ونج تے ݙکھا ݙویجے 

راتیں ودھا ݙویجن ݙینہہ کوں گھٹا ݙویجے 

دُشمن دے دَر تے بھیجم کھنڈ کھیر دے کٹورے 

صدیاں دی ٻلدی بھاہ کوں کے تئیں ہوا ݙویجے 

اُوں شہر شیشہ گر دیاں کیا کیا مثالیں ݙیواں 

پھرداں دِل ایہ آہدے خود کوں ونڄا ݙویجے 

دامن اُلٹ تے جیڑھا تندوں کݙھیندا رہوے 

اُوں بے ادب کوں یارو دستار کیا ݙویجے 

ہتھ تے ستارے رکھ تے اکھیں تے ہوٹھ چُم تے 

اُوں بے وفا توں ہݨ تاں سب کجھ وَتا ݙویجے 

آ دِل دے آسوں پاسوں راکبؔ خدا کوں ڳولوں 

اِتھ تاں پچھانویں ݙسدن کینکوں صدا ݙویجے 

٭                      کلام بمطابق بیاض شاعر

 حوالہ 
کتاب احمد پور شرقیہ اِچ سرائیکی غزل دی ٹور، مصنف : عبدالباسط بھٹی ، ناشر : جھوک پبلشرز ، ملتان