مزدک

ابے سئیں  نال ہک مولوی صیب ڳالھ کریندے ٻیٹھے ہن،ایران ءِچ مزدک ناں  دا ہک فلسفی رہندا ہا ، اوں  فلسفہ ݙتا جو زر تے زمین سب سے سانجھے ہن ، ایران ءِچ وڳوڑ پئے ڳیا ،اوندے منݨ آلے ڈھیر لوک ہن ۔ وݙے وݙے زمیندار بادشاہ کول ڳے جو اساݙی ایں  توں  جان چھڑا ، نوشیرواں  بادشاہ مزدک کوں مارݨ دا حکم ݙتا ، اونکوں  عادل بادشاہ دا لقب ملیا ، مزدک کوں منݨ آلے منہ چا ڳے ۔ جلا وطن تھی ڳے ، جیرھے لوک جلا وطن تھے ہن ہُنائیں  ءِچ مسلمان فارسی وی ہن ۔ مسلمان فارسی آپؐ دی خدمت ءِچ پُڄے صحابی دا شرف پاتا ۔ سرکارؐ انسانیں  دی بھلائی سانگے اصلاحات فرمیندے ہن تاں  ابوجہل اَکھیندا ہا اے (حضرت محمدؐ) مزدک (معاذ اللہ) دے آکھئے لڳا کھڑے ۔ عرب دے روائتیں  دی جاہ تے فارس دیاں  گھدی اَمدے۔

 حوالہ 
کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان