مورݨ

اے خالص سرائیکی لوک صنف ہے کہیں ݙوجھی زبان اِچ ایندا رواج کینی۔ مورن دا لفظ محبوب کیتے استعمال تھیندے ۔ کجھ مورݨ ایجھے وی ملدن جنھاں وچ ݙوجھا مصرع دھرایا ویندے تے او اڳلے بند وچ شامل مصرع دی جا گھن گھندے مورݨ وچ محبوب کوں مخاطب کر تے مہݨے اُلانبھے ݙتے ویندن۔ اے صنف ٻہوں گھٹ ملدی اے۔

ول گھر وے مورݨ ۔ مورݨ متارا

گھر ول وے مورݨ ۔ مورݨ متارا

روہی تے کونجاں 

ݙینہ رات مونجھاں

بہہ نیر پونجاں

ول گھر وے مورن

روہی تے گیرا

ݙیکھاں دگ سے پیرا

پا ڈھول پھیرا

ول گھر وے مورن

روہی تے طوطی 

لانویں دی پوتی

ہنجوں پروتی

ول گھر وے مورݨ

 حوالہ 
کتاب: سرائیکی شاعری دا اِرتقاء، مصنف: ڈاکٹر نصراللہ خان ناصر، چھاپہ خانہ : جھوک پبلشرز ملتان