گھر دا ماحول

توݨیں  شہریں  ء ِچ نکل آیوں  دھریجہ نگر دے گھر آلا ماحول نی وِسردا، حویلی دے پاندء ِچ ٹالہی تلوں  ٻکریاں  ٻدھیندیاں  ہن،ککڑیں  رات کوں  ٹالہی تے چڑھ ویندیاں  ہن، کھٹاں  اڳواڑ ء ِچ پیاں  ہوندیاں  ہن ،سردی ء ِچ اندر وَل ویندیاں  ہن۔ چھکا تار تے ٹنگیا کھڑا ہوندا ہا ، بچت رکھدے ہن تے تار تے کپڑے وی سُکیندے ہن ۔ گھڑا ونج تے دلے پے ہوندے ہن ، ݙینھ کوں  چھاں  تے چا رکھیندے ہن۔ چُلہا، چُلھ آلی جاہ تے چلہا مٹی دا بݨیا ہوندا ہا، روٹی بھاڄی پکدی ہئی توا وی اتھائیں  پیا ہوندا ہا، مٹی دی توی وی ہئی ݙوڈھے پکدے ہن ،دیگڑیاں  تے ٻے تھاں  سفیل تے پے ہوندے ہن دیگڑے تے کڑاھیاں  وی ہن ، کھارا ہُنالے کوں  اڳواڑ تے ہوندا ہا بچت آلی روٹی بھاڄی تے سباوݨ لا تے کھیر رکھدے ہن، پڑچھا چلہے ء چ ہوندا ہا، بھاڄی روٹی پکاوݨ ایلے عورت ٻہندی ہئی۔ مٹی مدھاݨی ہر گھر ء ِچ ہوندی ہئی ، ڈاݙی بکریں  دا کھیر ولڑیندی ہئی تنور وی ہوندا ہا ، کاٹھی لکڑ کر اَمدے ہاسے ، کہیں  ویلے آپ ٻل پیندا ہم ،کلہوٹی، چکی، چرکھا، گندی گندولے سوڑ کھیس ساریاں  شئیں  اکھیں  دے سامھے کھڑین۔ سوہݨا تے ساوا سوکھا ویلھا ہا ۔

 حوالہ 
کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان