قاصر احمد پوری ؔ

ج:1929ء ، م:17 مئی 1999ء

                       قاصر احمد پوری دا ناں عبدالخالق ہا ۔ قاصر صیب کار پینٹر ہن۔ فرنیچر دا ٻہوں سوہݨا کم کریندے ہن۔ جگ مشہور شاعر رفیق احمد پوری دے محلے دار تے سنگتی ہن۔ قاصر سئیں حج وی پڑھیا ہا۔ اُنہاں آپݨی حیاتی وچ ترائے چار کتاباں وی چھپوایا ہن۔ اُنہاں دی تعلیم تھوڑی ہئی پر اُنہاں کوں شاعری دا ٻہوں شوق ہا ۔ محبت کرن آلے انسان ہن ۔ شاعری سِدھی سادھی کریندے ہن ۔ کوئی میل سویل ہووے ہا تاں صاف سُتھرا ویس پا حاضر تھیندے ہن۔ قاصر سئیں 17مئی 1999ء اِچ ایں فانی جگ توں جھوک لݙا ڳئے ۔

؎                     شعر کتھاں آہداں کڈھینداں فقط ہاں دی ہواڑ 

                       شاعری کیا ہے ، ڈکھارے دل دی ہک ہٻڑاس ہے

٭                      بمطابق کتبہ قبر ،گستان ، باگڑی آلا ، محلہ کٹڑہ احمد خان، احمد پور شرقیہ۔یکم جنوری2012ء

کلام  ٭

(1)

اُوں ظالم نے مارئیے میکوںایجھاتیر جدائی دا 

پتھر وانگیں سخت جگر ہے من موھݨیں ہرجائی دا 

میں پہلے مقروض ہاں تیݙا ہݨ وی کھیسہ خالی ہے 

سودا پیار دا کر نی سگدا ہے ویلا مہنگائی دا 

کئی بے وارث تھی تے رُل گین دُنیا دے ایں جنگل اچ 

ڈس کے توݨیں رووݨ روسیں توں اپݨی تنہائی دا 

میں تاں اینویں سُم ویندا ہاں پوہ دی ظالم سردی وچ 

غربت جو ہے کر نی سگدا بندوبست رضائی دا 

دشمن اپݨے سِر تے آ گئین ہݨ چوکناں تھی تے رہ 

قدم قدم تے خطرہ ہے نی ویلا بے اُلکائی دا 

منصف منہ وچ انگلی پا تے آہدے پیار دے سائل کوں 

مشکل مسئلہ پیش ہے قاصر تیݙی ہمتائی دا 

(2)

ہوٹھ گلابی نین شرابی زُلفاں دی کیا گالھ کراں 

مُکھڑا تیڈا چن توں سوہݨا تاریاں دی کیا گالھ کراں 

مدحوشی توں اَکھ نی کُھلدی جوبن تے ایں مستی وچ 

گلشن دے وِچ رنگ ہے تیݙا پُھلاں دی کیا گالھ کراں 

ناز ادا من موھݨیںتیݙے دل تے جادو کر گئے ہن 

جاء جاء تے ہے چرچا تیݙا حوراں دی کیا گالھ کراں 

توں سوہݨا تے جگ توں سوہݨا تیݙی کیا کوئی رِیس کرے

قاصر، لیلیٰ ، سوہݨی ، سسّی ہیراں دی کیا گالھ کراں 

(3)

سُدھ کوئی ݙیوے یار پُنل دی  

ہاں اِچ غم دی آری چل دی 

تپش فراق دی پیر پڄالے  

موت قبول ہے میکوں تھل دی 

پوری جیڑھی تھی نی سڳدی  

حسرت کیوں ہے ، من وچ پلدی 

لوں لوں دیوچ عشق تیݙے دی  

راتیں ݙینہاں بھاہ ہے ٻلدی 

میکوں ݙیکھ تے منہ چا پھیری  

سنگت نہ ہئی ، جیویں پل دی 

سوہݨے ڈیکھ تے بُھل نہ قاصرؔ  

کوڑی یاری ہے اَڄ کل دی 

(4)

تول اَڄ اپݨی وفا میݙی وفا دے سامݨے   

کوڑ تے سچ دا پتہ لڳسی خدا دے سامݨے 

تھار دی ہے دید کیویں ٻلدے سِجھ دے رُو بَرو  

تاب کیا میں آن سڳداں دِلرُبا دے سامݨے 

او تماشا جاݨ تے ساحل کنوں ݙیدھا ریہا  

میݙی ٻیڑی ٻڈدی رہ گئی نا خدا دے سامݨے 

غم دی آتش دا اثر نی تھیوݨاں نی تھیوݨاں  

تیݙیاں زُلفاں دی ایں کالی گھٹا دے سامݨے 

رب سلامت رکھیا جے کر راہسی ایہ عمرا تلک 

ٻال تے ݙیوا میں رکھیا ہے ہوا دے سامݨے 

منہ پھیریندا ہے نہ قاصر ݙیندے زخماں دی دوّا  

کھول تے میں سینہ ٻیٹھاں بے وفا دے سامݨے 

(5)

میں جو ہاں بَردا تیݙا تیکوں وی کجھ احساس ہے  

تیڈی شفقت دی قسم میکوں تاں تیݙی آس ہے 

میں ہاں مجرم پیار دا ، توں بݨ تے منصف آپ خود  

دِل دے کنّاں نال سݨ جو جو میݙی اَرداس ہے 

شِعر کتھّاں آہداں ، کڈہینداں ہاں فقط ہاں دی ہواڑ 

شاعری کیا ہے ، ڈکھارے دِل دی ہک ہبڑاس ہے 

جئیں ڈیہاڑے توں سجن میں تُوں چا بدلی ہے نظر 

ہوں ݙیہاڑے توں میݙے سُکھیں دا نپرا ناس ہے 

ہر ونجاں بازی کے جیتاں گاٖلھ ہے تقدیر دی 

عشق وی دُنیا اُتے قاصر عجب تاس ہے

(6)

ناں جے تئیں ساکوں یار ڈسے   

سُنٖج سارا باغ بہار ݙسے 

اے دُھوڑ ہے اُوندے پیراں دی  

جو چن دے وچ چمکار ݙسے 

اُونکوں حوراں ݙیکھ تے شرماون  

جیویں سبھ دا ایہ سردار ݙسے 

میں او دیوانہ ہاں تیݙا  

تیݙی کاوڑ میکوں پیار ݙسے 

چا کاسا قاصر حسرت دا  

جگ رُلدا میݙا پیار ݙسے 

٭                      بمطابق ذاتی ڈائری محولہ ، رفیق احمد پوری ۔یکم جنوری 2012ء

 حوالہ 
کتاب احمد پور شرقیہ اِچ سرائیکی غزل دی ٹور، مصنف : عبدالباسط بھٹی ، ناشر : جھوک پبلشرز ، ملتان