سڑک تے کھوکھا

پہلے ابے سئیں  دی وستی اِچ ہٹی ہوندی ہئی ،ولا سڑک تے کھوکھا لاتا ،سڑک تے چلت ڈھیر تھیندی ہئی ۔میں  نِکے لا توں  ابے نال دکانداری کریندا ہم ، میں  اوں  ویلے سودے ترکڑی اِچ تولیندا ہم جݙاں  کھڑ تے ترکڑی چاوݨی پمدی ہئی ۔ سڑک تے کھوکھے دا ہک عذاب اے ہا جو سویلے سارے ٹین ڈٻیکھارے ء ِچ چا ویندے ہاسے تے شام کوں  وِلدے گھر چا اَمدے ہاسے ۔کجھ ڈٻے ابّا چیندا ہئی ، کجھ اَماں  تے نِکا سُکا سمان میں  وی چیندا ہَم ۔لکڑ دا کھوکھا ابے شہروں  بݨوایا ہا، گݙا ریڑھی تے چا آئے ہن ،وستی ء ِچ نویں  شئے ہئی، سودے سِر تے چاوݨ دی ڳال ݙسی ونڄاں  جو ہک واری واٹر توں  ترپدیں  ہوئیں  وچ ونڄ پیُم۔ سودا پُس ڳیا تے میں  آپ وی جھٻارو تھی ڳیُم ۔ شاہروں  سودا ابّا سئیں  گھن اَمدے ہَن ،اوں  ویلے میݙی عمر چھی ، ست سال ہوسے ، سائیکل تے کینچی سِکھدا ہم ۔کتاباں  گھر وی پیاں  ہوندیاں  ہَن تے کھوکھے تے وی ہَن اوندے نال کݙاہیں  کݙاہیں  ابّا سئیں  اخبار وی گھن اَمدے ہَن ۔اوں  ویلے اخباریں  دے ناں  آغاز ، مشرق تے جنگ ہوندے ہَن ۔

 حوالہ 
کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان