ساوے باغ

اسیݙے سکے سندھ ڳئے ، زمیناں  ونڄ گھندونے ، پر آباد نہ تھی سڳیئے ، اتھاں  خوش آباد تے شاد ہن ، اپݨے ملخ مربعے کھوہ تے باغ ہن ، ہنائیں  ساوے باغ ݙکھائے ڳے جو سندھ ݙو دے اُٹھ مِلسن ، سارا کجھ ویچ تے ڳے پر کم نہ بݨیا ۔ اینکوں  ݙیکھ تے اوہے اَکھیندے ہن سندھ ءِچوں  برباد تھی تے آئے ہاسے ، مسیں  آباد تھے ہاسے سندھ ہک واری ولا بے آباد کر ݙتے۔

 حوالہ 
کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان