نموشی مُل گھنوں

ݙوں چار ݙینھ تھی ڳن لکھیا ہاسے جو مُدت تھی ڳئی اے ‘ فلماں ݙیکھݨ چھور ݙیتنے‘ فلماں ݙیکھوں بھانویں نہ ݙیکھوں اخباراں رسالے تاں پڑھدوں تے ݙہدوں تے اَڄ کل حال ایہ ہے جو اَپݨے اَپݨے پڑھݨ آلیں دا روح وِندلاوݨ کیتے ستواڑے اِچ ہک واری فلمیں بارے انج تے نویکلیاں لکھتاں ضرور چھپدِن اَتے لکھتیں دے نال نال فلم ایکٹریس دیاں تصویراں  ضرور وی چھیندن ‘ اکثرہ اینویں ہوندے جو لکھتاں گھٹ ہوندین تے تصویراں گھݨیاں ہوندین ‘ وَل اَپݨے مارکہ اخبار آلے کریندے اینویں ہِن جو اندرلے ݙوں ورقیں تے فلمیں دے اشتہار چھاپ ݙیندِن ‘ رنگ برنگیاں ‘ ونکو ونکی دیاں ایہے تصویراں اخباریں دی وِکری وَدھیندین‘فلماں ݙیکھݨ دے شوقین ‘ نینگر تے نینگریں اخباریں دے ایہے فلمی ایڈیشن وݙے شونق اَتے وَݙی سِک نال مُل گھندن ‘ انگریزی تے اُردو اخباریں دا لیکھا ہکو ہے ‘ تھولا جیہا فرق ہوندے اَتے اوجو انگریزی اخباراں گھݨاں کر انگریزی فلمیں بارے لکھتاں چھپدِین ‘ اُردو ‘ پنجابی ‘ پشتو اَتے سندھی ٻولی اِچ بݨیں ہوئیں فلمیں کوں گھٹ وَدھ کھنیدِن ‘ سرائیکی ‘ شودی تاں کہیں لیکھے اِچ نہ تھی ‘ پیسے پا آلے ساوے سوکھے سرائیکیں ‘ اپݨی ‘ ماء ٻولی کوں بچاوݨ تے وَدھارے کیتے ٻیا وت کیا کیتے جو فلماں بݨا تے بدنامی مُل گھنسن ‘ لہور دے پنجابیں پیسے کماوَݨ دی خاطر جیرھیاں فلماں اَپݨے لیکھے سرائیکی اِچ بݨائیاں ہِن ‘ اُنہائیں اِچ سرائیکی ٻولی ‘ سرائیکی وسیب دی ریتیں رَسمیں ‘ سرائیکی دے ویس اُٹھݨ ٻہݨ ‘ اَلاوݨ ٻولݨ اَتے ورتاوے دیاں جیجھیاں نقلاں لاتھیاں ہَن او اسیکوں نسک ݙیوݨ کیتے گھٹ کائناں ہَن پر کہیں کوں ایں پاسے آوݨ دی توفیق نہ پئی ‘ کہیں ایہ نہ سوچیا جو اَڄ دے زمانے اِچ فلم وی وَݙا ہتھیار اے ‘ اسیݙے پڑیچے ملک ہندوستان اِچ تامل ملیالم تے ٻنہیں تلوچڑ ٻولیں اِچ بݨݨ آلیں فلمیں ‘اُنہیں علاقے دے لوکیں دی اَنج سُنڄاݨ کرائی اے ‘ اُنہیں دی نویکلی پچھاݨ منوائی ہینے تے ہمیشاں کیتے ہتھیکی کیتی ہینے۔

لہور آلے مارکہ وِسر بھلانویں ہک اَدھ واری جیرھا غلطی کر کھڑن‘ہُݨ تاں او پیسے کماوَݨ کیتے وی سرائیکی دا ناں گھنݨ گناہ ڄاݨدِن سوچݨ سمجھݨ آلی ڳالھ اے ہے جو ملتان آلے مارکہ ایں بارے کجھ کرݨ جوڳے ہَن کناں کینھاں ۔ ملتان سرائیکی وسیب دا فلمی مرکز بݨ سڳدے لکھاں لکھاوَݨ آلے پاسے ݙیکھوںتاں سئیں اصغر ندیم سید‘ سید شبیر حسین اختر ‘ سئیں مسیح اللہ ڄام پوری‘ سئیں مظہر عارف ‘سئیں عامر فہیم ‘ طاہر تونسوی ‘ رشید عثمانی ‘ عبدالباسط بھٹی اَتے ایہو جیہے ٻے ٻہوں سارے لکھاری ہِن پے ‘ وَل کم کرݨ آلے فنکاریں بارے دید بھنوائو تاںایں لیکھے ملتان ‘ لہور کوں ٻہوں کجھ ݙتے‘ انجمن ‘ شکیلہ قریشی‘ بازغہ ‘ گوری کتھوں دیاں ہِن ‘ مَرد فنکاریں اِچوںاورنگزیب لغاری اے‘ ٹی وی دے ہک ڈرامے اِچ وَکھری ٹائپ آلا فنکار اے جیندا ناں چیتے اِچ نی پیا اَمدا ‘ ٻیا تاں ٻیا اساݙا سندھی بھرا مصطفی قریشی ‘ جیندا ناں بارے اسیکوں پک اے جو پنجابی کنوں سرائیکی سوہݨی ٻولیندے۔

ایہ تائیں لکھیسے تے لکھدیں لکھدیں خیال آ ڳے جو ایہو جیرھا کُجھ اُتلیں سطریںاِچ لکھ اَے ہیسے ‘ پہلے تاں کوئی ساوا سوکھا سرائیکی پڑھسے کائناں جے کوئی بُھل چُک تے اینویں دید بھنوائی اِی ٻیٹھا تاں پڑھ تے کوڑیج ویسے اَتے اَکھیسے لکھݨ آلا چریا اے‘ چیتا جھاہ تے کائنسی ‘ پیسے پا آلے ساوے سوکھے سرائیکی کیتے کم کیجھا چُنُیس فلماں بݨاوݨ ‘ ناں نموذ آلے لوک اِی بھلا ایجھے کم کریندن۔ بھاہ لو ؍ سئیں ایجھے اوترے کم کوں ‘ پیسہ اِی لائوں‘ پیو ݙاݙے دا ناں اِی لڄوائوں تے نموشی مُل گھنوں۔

پہلی جون1992ء

 حوالہ 
ٻٹ کڑاک، مصنف: انیس دین پوری۔ ناشر: جھوک پبلشرز ملتان