جھِن٘ڑکاں

جھِن٘ڑکاں او جملے ہن جہڑے کئیں کوں بُرا بھلا آکھݨ ویلے مُون٘ہ توں ادا کیتے ویندن۔ اساں ݙیہدے ہیں جو کئیں کاوِڑ دا اظہار کریندیں ہوئیں اُستاد شاگرد کوں جھن٘ڑکاں ݙین٘دے۔ ماء پُتر کوں جھِن٘ڑکیندی ہے۔ وݙیرا چھوٹیاں اُتے کَوّڑین٘دے۔ پیؤ اولاد کوں بُرا بھلا آہدے تاں اُوں موقع تے کجھ ٻول مون٘ہ وچوں کڈھین٘دے۔ ایہ ٻول جھِن٘ڑکاں ہون٘دن۔ جنہاں وچ مخاطب کوں ڈانٹ ڈپٹ کیتی ڳئی ہوندی ہے۔ بعضے ویلے ایہ سرزنش معمولی ہوندی ہے بعضے ویلے ٻہوں زیادہ ۔ انہاں جھِن٘ڑکاں کوں دلی محبت اُتے غالب آوݨ آلے بدخواہی دے وقتی/عارضی جذبے وی آکھیا ون٘ڄ سڳدے۔

 اللہ بھان٘ویں ککھ نہ راہوی
 اللہ چٹ کری
 اللہ دی مار پووی
 اللہ ڳالی
 برباد تھیویں
 بھاہ لاتے ساڑ گھَت
 بھاہ لڳی
 ٻچڑے مرنیں پیؤ دے
 ٻُݙ ٻُݙ ٻاوی، سِدھی کئی نہ آوی
 ٻُݙ مریں
 ٻیڑا ٻُݙی
 ٻیڑی تَرّی
 تُرُٹ موئیا
 تیݙا ڈھڈھ ڳلے
 تیݙی ڄَن٘گھڑی تُرُٹے
 تیݙی ماء رن دے پیؤ کوں کھلّے ( سوہرے تے لعنت)
 تیݙیاں اکھیں سڑن
 تیݙے ہتھاں وچ کیڑے پووِن
 تیکوں خدا ڳالے
 تیکوں کئی سِدھی نہ آوے
 تِیلی لڳی
 جُنابوں ڳلّیں (اللہ ولوں ذلیل تھیویں)
 ڄَمدا نہ موئیوں
 ڄݨدی رات کوں کھلے (نہ ڄمدوں تاں چن٘گا ہوندا)
 ڄَن٘گھڑی بھنیجی
 چَٹ ای نھِیں تھیندا
 چَٹ تھیا، نہ ہووے تاں
 چَٹ کرماں، نہ ہووے تاں 
 چھئی پا تے دانگی وَتا
 چُن٘ڈھ نہ مِلّی (تیکوں آرام نصیب نہ تھیوے)
 خانہ خراب تھیوی
 خُدا پُچھّی
 خُدا خراب نہ کری
 خُدا دا مارا، نہ ہووے تاں
 خُدا زَہیر کری
 خُدا ڳالی
 دھِیّاں پُتراں کنوں لہویں
 ڈَگّی رَن (بدمعاش تریمت)
 رکھدے مرنیں
 رَنّوں مارا (زنانہ/ہیحڑا نہ ہوویں تاں)
 زبان سَڑی
 زَہیر تھیویں
 ساݙے ست سلام ہن
 سَتّاں پیڑھیاں کوں کھَلّا ای
 سِرسام چڑھی
 سڑݨ جوگا
 سس مویا، نہ ہووے تاں
 سِکدی مریں
 سُن٘ڄ پووی
 شالا چَٹ تھیویں
 عقل ڳٹّیاں وچ ہیئی
 غیب دی سݙ ہووی (مر ون٘ڄیں)
 قہر پووی (اللہ دا عذاب نازل تھیوی)
 قہر پیا نہ ہوویں تاں
 کِتی اکھیں دے اڳّوں آوی
 کھلّے چین٘دی کوں    (تیݙی ماء تے لعنت)
 کِیڑے پوونیں
 گھوگا لڳی
 ڳاٹے بھَڳا، قبر کھٹیا
 ڳل ون٘ڄیں
 لڳی بھاہ تے تھی سُوّا
 لُنڈا نہ ہووے تاں (بدمعاش نہ ہوویں تاں)
 لُنڈی رَن
 مرنیں سئیں
 مرݨ جوگا
 مَغرُوں لہہ
 مَل مُکالا تے پا چھئی
 مُݨساں موئی  (سہاڳ کنوں محروم)
 مُن٘ہ کوں بھاہ لڳی
 موت آوی
 موت پووی
 ناس تھیوی نحش آ!
 نہ آوݨی پووی
 نہ آن٘وݨی دا سݙ پووی ہا ( اللہ کریندا توں نہ آندا)
 نہ پُچھݨی دا سݙ پووے ہا (کاش میں تیݙے نال ڳالھ نہ کریندا)
 نہ ڄَمّیا ہون٘ویں ہا
 نان٘گ تے پیر آوے ہا، تیں نال واہ نہ پووے ہا

 ٻیا ݙیکھو 

 پَلُوتے

لوک دُعاواں