خواجہ فرید تے تصوف

حضرت خواجہ غلام فرید دی شاعری دا سب توں وݙا موضوع تصوف ہے۔ آپ جا جا تے تصوف دے مسائل دا اپݨے کلام وچ اظہار کریندن تے خود کوں ابن عربی‘ منصور‘ بسطامی داپیروکار آہدن۔ امام ابن العربی انھاں دے فکری امام ہن۔ خواجہ فرید دے سارے کلام دا جائزہ گھنوں تے سلوک دے مدارج۔ ہر پاسے وحدت دے کھنڈئیے جلوے ۔ تصوف دے اسرار و رموز تے عرفانِ و معرفت دے رنگ لسڳدے ݙسدن۔ پروفیسر دلشاد کلانچوی آہدن ’’خواجہ فرید حسن ازل دے پرستار ہن۔ انھاں دیاں نظراں وچ دنیا جہان دی ہر شے حسن ازل دا ہک حصہ نظر آندی اے کیوں جو انھاں دا ایمان ہئی کہ حسن ازل نے ہر شئے کوں گھیریا ہویا اے۔ خواجہ فرید دی شاعری تصوف دے چارے پاسوں بھوندی رہندی اے تے ایں محور توں پرے نی ہٹدی۔‘‘

عشق لڳا گھر وِسریا

زر وسری در وِسریا

پیا عشق اساݙی آن سنگت

کئی شدبد زیر زبر دی بھت

سب وسرئیے علم علوم اساں

کل بھل ڳئے رسم رسوم اساں

خواجہ فرید عشق دی سرمستی وچ مست ہن۔ عشق دا نشہ انھاں وچ جھمریں مریندا ݙسدے۔

قسم خدا دی قسم نبی دی

عشق ہے چیز لذیز عجیب

ناصح ناہی نا تھی مانع

عشق اساݙا دین ایمان اے

عشق ہے ہادی پریم نگر دا

عشق ہے رہبر راہ فقر دا

عشقوں حاصل ہے عرفان

ہک واری شاعرِ مشرق ڈاکٹر محمد اقبال خواجہ صاحب دا کلام سُݨ تے فرمایا ’’جیڑھی قوم وچ فرید تے اوندی شاعری موجود اے اوں قوم وچ عشق تے محبت دا موجود نہ ہوون تعجب انگیز ہے۔‘‘

 حوالہ 
کتاب: سرائیکی شاعری دا اِرتقاء، مصنف: ڈاکٹر نصراللہ خان ناصر، چھاپہ خانہ : جھوک پبلشرز ملتان