مشکورقطب پوری

اصل ناں    غلام نبی

قلمی ناں    مشکور ؔقطب پوری

ڄمݨ        1930ء

وفات       1999ء

حضرت مشکور ؔقطب پوری سرائیکی دے قادرالکلام شاعر ہن۔ آپ کوں شاعری دیاں تمام صنفاں تے دسترس حاصل ہئی۔ݙوہڑے تے کافی دے باد شاہ ہن۔اوہ جݙاں وی کہیں مشاعرے وچ ونڄن ہا تاں مشاعرہ لٹ گھندے ہن ،مشکورؔ ہک عظیم شاعر تے عظیم شخصیت دے مالک ہن۔پر گو اتنے جو انہاں دا کلام اگر اکھٹا کیتا ونڄے تاں ہک ݙو نہیں بلکہ کئی کتاباں چھپ سڳدین۔پر افسوس جو انہاں دی تنگدستی انہاں کوں ہک ادھ کتاب چھاپݨ دی اجازت وی نہ ݙتی تے نہ ای کہیں ادبی ادارے انہاں دا دیوان چھاپیا۔ایہ دل دی حسرت دل وچ گھن کے آخر اوہ ایں جہان ِ فانی توں کوچ کر ڳئے۔آپ دے بٖہوں سارے شاگرد ہن جنہاں وچ معروف شاعر ،نقاد تے افسانہ نگار سئیں اللہ بخش یادؔ دا ناں خاص طور تے قابلِ ذکر ہے۔آپ دا نمونہ کلام حاضر خدمت ہے!

 غزل 
کرم تھیندے رہندن ،ستم تھیندے رہندن

محبت دیوچ سارے کم تھیندے رہندن

او سر ظلم دے سامݨے خم نئیں تھیندے

خدا دی رضا تے قلم تھیندے رہندن

اے من مانیاں ہن صحیح فیصلے نئیں

صحیح فیصلے تاں بہم تھیندے رہندن

جیکر کمراں بٖدھن چا دلی شہر تئیں

اَڈھائی عاشقاں دے قدم تھیندے رہندن

او حق باز حق آکھݨوں کینی چکدے

بدن توں جدا توڑے چم تھیندے رہندن

جفا کاریاں کوں جاں بھوئیں امب آندن

محل آساں دے کئی دھڑم تھیندے رہندن

کݙاہیں حال اپݨاں جو مشکورؔ لکھداں

پریشان کاغذ قلم تھیندے رہندن

؎اڄ معطر ہوا دے جھولے ہن

آندے ݙسدے دلاں دے ڈھولے ہن

دل منیدا پئے اڄ ضرور آسن

کاں وی کندھیاں تے آکے بٖولے ہن

؎میل شیشے دے من تے وی آ ویندی ہے

روز شیشے کوں مکھڑا ڈکھایا نہ کر

؎میں وی ہٹھ پہاڑ دا رکھداں

او وی وٹھ کراڑی رکھدے

کتنے روز محبت نامے

میں لکھداں او پاڑی رکھدے

٭٭٭