جام بخت علی مسرور

ج:1928ء ، م: 5جون 2001ء 

                        ڄام بخت علی مسرور 1928ء وستی کھوراں موضع احمد پور کہنہ اچ پیدا تھئے ۔ انہاں دے ابا سئیں دا ناں ڄام جمعہ کھور ہا۔ جام صاحب حافظ عبد الکریم دلشاد احمد پوری دے دل آلے شاگرد ہن۔ احمد پور شرقیہ اچ سرائیکی شاعری کوں ڄام بخت علی ٻہوں وقت تے پیسہ ڈتے بلا ناغہ مشاعرے کرویندے ہن۔ ہزاراں لوک انہاں دے مشاعریاں اچ شریک تھیندے ہن۔   انہاں دا کلام’’ آساں دے پھُل‘‘ دے ناں نال اپریل 1991ء اچ چھپیا ڄام صاحب کافی تے نظم دے شاعر ہن پر اُنہاں ساد  مرادی غزل وی لکھی اے ۔ ڄام صاحب 5 جون 2001ء ؁ اچ اللہ کوں پیارے تھی ڳئے۔ مسرور دی غزل بھانویں جو ساد مرادی اے پر اُنہاں دے سفر اچ راہݨ دی ݙس ڈیندی اے ۔ مسرور صاحب کوں بلا شبہ ہمیشہ یاد رکھیا ویسی جام بخت علی ٻہوں سارے لوکاں کوں شاعری دے دڳ تے ٹوریے۔

؎سُکدیں سُک گنٖ ہار پُھلاں دے ماہی پاوݨ ہار نی آیا 

سکدے نت مسرور ریہوسے ݙیوݨ او دیدار نی آیا 

٭                      بمطابق کتبہ قبرگستان، درگہی فقیر ، موضع احمد پور کہنہ، احمد پور شرقیہ۔2جنوری 2012ء

کلام  ٭

(1)

درداں دے حال ہِن پچُھدا ہیں کیا توں 

خوشیاں دے کال ہِن پچُھدا ہیں کیا توں

ناراض تھی ڳئے او جانی اَویڑا 

جوش ہن جلال ہن پچُھدا ہیں کیا توں

ہک پل جُدائی سَہندے نہ ہاسے 

گذرے کئی سال ہِن پچُھدا ہیں کیا توں

بے درد ڈھولا آندا وی کائنی  

دشمن نہال ہن پچُھدا ہیں کیا توں

خندکاں تے خاراں ݙیندے ہزاراں 

کھِلدے سئیں ٻال ہن پچُھدا ہیں کیا توں

ہجراں وِچالے گزری حیاتی 

اوکھے وصال ہِن پچُھدا ہیں کیا توں

چاڑھی ہے جتی اُتی ہے لاہی 

کمال ہن زوال ہن پچُھدا ہیں کیا توں

مسرورؔ رَہ رَہ تے دل کوں ہمیشہ 

پوندے خیال ہن پچُھدا ہیں کیا توں

(2)

عشق دے روڳ اَولڑے ݙیکھو 

یار سڄݨ دے بھلڑے ݙیکھو

قسمت سیتی جے مل پوندے 

مار تے لنگھدے وَلڑے ݙیکھو

وعدے کر تے یار نہ آوے 

پوندن پور کللڑے ݙیکھو

ساݙے ہاں تے مُنگ ݙلیندے 

روز رقیباں رَلڑے ݙیکھو

موراں وانگوں ٹور ہے ٹُردا 

ہتھ اچ پاتے چھلڑے ݙیکھو

دل کوں ہے مسرورؔ توقع 

تھیسن بخت َسولّڑے ݙیکھو

(3)

ساکوں راس جو پیار نی آیا 

مُدتاں تھی ڳن یار نی آیا

اُوندے ٻاجھوں میݙے دل کوں 

ساری رات قرار نی آیا

دیر نہ لاوے یار ملاوے 

ایجھا کوئی غمخوار نی آیا

جوسی پھُول تُوں پوتھی اپݨی 

یار مِلݨ دا وار نی آیا

توݨے جتنیاں منتاں کیتم 

اُونکوں کوئی عتبار نی آیا

کیویں عید مناون دیداں 

سوہݨیاں دا سردار نی آیا

سِکدیں سُک ڳن ہار پھُلاں دے 

ماہی پاوݨ ہار نی آیا

سِکدے نِت مسرورؔ رہیوسے 

ݙیوݨ اُو دیدار نی آیا

(4)

کئی ٻوڑے کئی تارے مقدر دی کھیݙ اے 

کئی جیتے کئی ہارے مقدر دی کھیݙ اے

جو کل تک عروج ہا کمال ہا جنہاں دا 

اُو ہن بے سہارے مقدر دی کھیݙ اے

بھلائی دے بدلے پئی مِلدی برائی 

نہ خُلقے نہ پیارے مقدر دی کھیݙ اے

ہے شامت اَساݙی تے قیامت ہے نیڑے 

تھی وَل ڳن اندھارے مقدر دی کھیݙ اے

امیراں دیاں ماڑیاں غریباں دے جھوپڑ 

میں ݙہداں نظارے مقدر دی کھیݙ اے

جو مسرورؔ ہاسے تاں ہاسے وی خاصے 

نہ سمجھیں آوارے مقدر دی کھیݙ اے

(5)

دِل نہ پَھہا آکھیا جو ہم 

تھیسی جفا آکھیا جو ہم

تو ہیں کِتھاں اُو ہے کِتھاں 

دیداں نہ لا آکھیا جو ہم

ساڑݨ رقیباں دے کیتے 

کھِل کھِل اَلا آکھیا جو ہم

توں ہک دی خاطر ڳوٹھ دے 

گابے چرا آکھیا جو ہم

آکھݨ توں سچ چُکدا نوہی 

مِلسی سزا آکھیا جو ہم

کندھیاں کوں کن ہوندن جیویں 

ہولے آلا آکھیا جو ہم

کاوڑ نہ کر اللہ توں ݙر 

جھوکاں وَسا آکھیا جو ہم

کیوں دور ہیں مسرورؔ ہیں 

سُݨسی خدا آکھیا جو ہم

(6)

آئے وے سوہݨا ٻاہندے نِوے 

رَل تے ٻاہوݨ چاہندے  نِوے

آوݨ سیتی تیلے ویلے 

عادت کولھوں راہندے  نِوے

مکھݨ ماکھی کھیر ملائیاں 

دعوت ݙینداں کھاندے  نِوے

بے شک میکوں غیر بݨائو 

غوشے ساڈے ہاں دے  نِوے

خلق دا ملک اے جندڑی جیویں 

ڳڈ مسرورؔ دے ٹھاہندے  نِوے 

٭                      جام بخت علی مسرور، آساں دے پھُل، احمد پور شرقیہ، بزم مسرور1991ء

 حوالہ 
کتاب احمد پور شرقیہ اِچ سرائیکی غزل دی ٹور، مصنف : عبدالباسط بھٹی ، ناشر : جھوک پبلشرز ، ملتان