نانک یوسف

پ1208)ھ؍1792ء) وفات 9جمادی الاوّل1269)ھ؍1853ء)

ابے ہوراں دا ناں محمد ہاشم ہانے جیڑھے ذات دے کوکر ہن۔ عربی فارسی دے عالم ہن۔ اتے درس و تدریس دا شغل ہانے۔ شہر دے حاکم شری فتویٰ ݙیوݨ دا اختیار ݙتا ہویا ہانے ۔ نانک یوسف ہِیں طرح دے علمی گھراݨے وچ ڄمے ۔ چھوٹے لا کنوں وکھری طبیعت ہانے راڳ رنگ دے شوقین ہن۔ اپݨے ویلھے دے رواج موجب فقہ تفسیر اتے منطق دی باقاعدہ تعلیم حاصل کتونے والد ہوراں دی وفات دے بعد مدرسے دا انتظام سنبھالیونے اتے شرعی فتوے ݙیوݨ دا اختیار وی مل ڳیونے۔ جنگلاں‘ خانقاہاں اتے درگاہواں تے پھردے ریہے پر دلی سکون نہ ملیونے ۔ آخر سچل سرمستؒ دے مرید ونڄ تھئے۔ جنہاں انھاندی ہندی شاعری کنوں متاثر تھی تے نانک دا لقب ݙتا۔ آپ دے حکم دے مطابق امر تسر ڳئے ول مرشد دی بیماری دی خبر سُݨ ول آئے۔ مشہور شاعر بیدل فقیر انھاندی وفات تے تاریخی قلعہ آکھیا’’گفت طاہر بہ آشیاں رفتہ‘‘ شریعت دے پابند ہن۔ عالم دین ہن۔حیاتی اِچ چار شادیاں کیتونے۔ اتے آخری گھر والی وچوں چار پتر تھئے۔(76)

عشق تساݙے عقل وساریا بھل ڳیاں تدبیراں

جیں سر آیا سو دل ڄاݨے سور کریندا سیراں

بے اختیار براگی برہ نی کوئی بات نذیراں

عشق تیݙا بادشاہ دلیندا کیا کجھ وس وزیراں

یوسف سچی یار تساݙی یاری حق فقیراں

 (کافی) 
رنگیلڑا یار تخت ہزارے دا سائیں

رانجھݨ دیس بچایا

ندی دے کنارے جھوک تہیں دی

دم دم درشن پائیں

کیڑھے دیسوں آیا

ویر تے بابل کل چھچکارن تے

انھاں نو لائیں

عشق اصل ایہو رایا

رنگ بھبھوت تے دیس جوڳیاں دا

سوہݨا عشق ادائیں

ݙاڈھا برہ بچھایا

خواہش آیا شہر سائیں

چل قدماں سر تائیں

صورت دا برمایا

نانک یوسف یار دے عشق دیاں

جان جگر وچ جاہیں

یار سچے رنگ لایا

 حوالہ 
کتاب: سرائیکی شاعری دا اِرتقاء، مصنف: ڈاکٹر نصراللہ خان ناصر، چھاپہ خانہ : جھوک پبلشرز ملتان