خجیں دا باغ

اساݙی وستی ء ِ چ امب ،پنڈ دی تھوڑ نہ ہئی ،مالٹا ، نبویا،ٻیر،سنگترہ تے ڄموں دے وݙے وݙے باغ تاں  نہ ہن پر ہر ہک دے ݙو ݙو چارچار ٻتھے ہن پے ،گھر دے اڳواڑ ء ِچ وی امب پِنڈ دے ٻتھے ہوندے ہن ، پر ہک خجیں  دا وݙا باغ حاجی تاج دین  پنوار دا ہا ، ایں  باغ ء ِچ کئی قسم دیاں  خجیاں  لڳیاں ہوئیاں  ہن ،جنہاں  وچ ساوی ،نلی، مدینے آلی، ڈھکی آلی، لالو آلی ،ڈینڈا، ݙوکاتے ٻیاں  وی ہن، پِنڈوں  دی مُد کوں  مسیت ونڄݨ توں  پہلے پِنڈوں  چُنݨ ویندے ہاسے ،ہک واری اساں  چھوکریں  رَل تے صلاح کیتی جو حاجی دے باغ وِچوں  پِنڈوں  چوری پٹ ْ آئوں  ہِک خجی ݙٹھی پی ہئی اُونکوں  کُٻی خجی سݙیندے ہاسے وݙے خجیں  تے تاں  چڑھ نہ سڳدے ہاسے کُٻی خجی توں  پِنڈوں  دے گچھے پٹݨ ڳیوسے حاجی تاجے دا پوترا مختیار قصائی پُڄ ڳیا اُوں  پکڑ تے اساکوں  ݙو ݙو چھنڈکیاں  ولا پنڈوں  چوری پٹݨ نہ ڳیوسے۔ 

 حوالہ 
کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان