مینگھوال

اسیݙی وستی تاں  نہ ہن آس پاس دے وستیں  ء ِچ تے دھریجہ پھاٹک دے نال مینگھوال بیٹھے ہن، مینگھوال، تھوری، ݙیڈھ ،کِراڑ ، ہندویں  دیاں  ڈھیر شاخاں  ہن،کجھ ݙیڈھ وپار کریندے ہن کجھ دیاں  شہر دکاناں  ہن، سیٹھ سݙیندے ہن ،اُن دیاں  کملاں  بݨاوݨ آلے وی ہن، سوہݨیاں  کملاں  بݨا تے ویچندے ہن ، ہک کالی کمل میݙے ابے گھٖدی ہئی، آکھدے ہن میݙا نبی پاک سئیں ؐ وی کالی کملی آلا ہا ، ابے نال چاچے ولو مذاق کیتی تے آکھیا ہا جو اے کمل تاں  کِراڑ بݨائی ءِابا اکھیندا ہا کیا تھی پیا اساں  دھو تے پاک کیتی ءِ۔ ہک ڳال دی سمجھ نہ اَمدی ہئی، ہندو گوشت نی کھمدا پر وستی ء ِچ ڈھانڈا حرام تھیوے ہا تاں  تھوری گوشت کپ تے چا ویندے ہن ،شیت غریبی سارے کم کرا ݙیندی ءِ۔

 حوالہ 
کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان