ݙیٹی ݙناں

وستی ء ِچ ݙیٹی ݙنا کھیݙ دے ہاسے ۔اے کھیݙ کھیݙݨ کیتے کوئی پنج چھی انگل لمبی تے انوٹھے جِتی ٹھلی لکڑ کوں  گھڑ گھڑ تے ݙوہائیں  پاسوں  نوکدار بݨا گھدا ویندے تے اینکوں  ݙیٹی سݙیا ویندے ۔ شہراں  ءِچ اینکوں  گلی ڈنڈا سݙیا ویندے ۔ ݙیٹی کوں  زمین اُتے رکھ ݙتا ویندے تاں  ایندیاں  ݙوہائیں  نوکاں  یا چُنجاں  زمین کنوں  اُچیاں  رہ ویندن ۔ جیکر اِنہاں  چنجاں  وچ کہیں  ہک تے ݙنے یا پتلی سوٹی نال سٹ ماری ونڄے تاں  ݙیٹی ٹپ کھا تے زمین کنوں  اُچی چَو ویندی اے تے کھیݙݨ آلا کھݙاری جلدی جلدی ݙنے نال اونکوں  سٹ مار تے پرے سٹݨ دی کوشش کریندے ۔ ݙیٹی جِتی پرے ونڄ پوندی اے ، اُتنی کھݙاری دی کامیابی سمجھی ویندی اے ، بلکہ سٹ نہ مار سڳݨ آلا ہار ویندے تے ݙوجھا کھݙاری واری گھندے ، شہر اچ جِتھاں  کھیݙݨ کیتے کھلی جاہ مل ویندی اے ، ݙیٹی ݙنا گُلی ڈنڈے دے ناں  نال کھیݙیا ویندے ۔ پر ہُݨ تاں  کرکٹ دی بیماری اساݙیاں اے ساریاں  کھیݙاں  چَٹ کر ڳئی اے ۔ 

 ٻیا ݙیکھو 

 سرائیکی کھیݙاں

 حوالہ 
کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان