اُستاد فتح خاں

ہک واری اسیݙی وستی آ تے بس خراب تھی ڳی ، ڈرائیور کلینڈر بݨیندے رہ ڳے ، ابے سئیں  عملے کوں پاݨی پلایا ، روٹی دا پُچھیا ، ریڈیو چلدا پیا ہا ، ڈرائیور بس چھوڑ تے جھمر کھیݙݨ پئے ڳیا ۔ اساکوں  ݙاڈھا چنگا لڳا ، ابے ناں  پُچھیا ، اوں  ݙسیا میݙا ناں  فتح محمد اعوان تھینداں  تے میݙا گھر فتح جنگ میانوالی ہے ۔ اَمدیں  ویندیں  او اسیݙی وستی سواریاں  لہاوے ، اساں  بھڄ تے اونکوں  سلام کروں  تے ہتھ ملائوں  ، نکے ہاسے قد نہ پُڄدا ہا او اپݨی ڈلیور سیٹ توں جھک تے ملدا ہا ، کھلدا ݙاڈھا سوہݨاہا، وݙا قد تے وݙیاں  مُچھاں  ہانس ۔ اساں  بس دا انتظار کریندے ہاسے ، ہک واری بس پنبائی اَمدا ہا ، شئیت لیٹ تھی ڳیا ہا ، اساں  بھڄ تے اڳوں  آڳیوسے ، اوں  اساکوں  بچا گھدا تے بس تلے ہلوڑ ءِچ لہہ ڳی ۔ بندے بچ ڳے ، ابے اساݙی آتھر چھنڈ کیتی پر اوں  کوئی ڳالھ نہ کیتی تے دُعا سلام وی نہ چھوڑی۔

 حوالہ 
کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان