مخدوم غفور ستاری

اصل ناں    عطاء الغفور

قلمی ناں    مخدوم غفور ؔستاری

جٖمنْ        1927ء

جاہ پتہ      کیفے بلڈنگ قنوان چوک ۔مظفر گڑھ

مخدوم غفور ستاری 1927ء اچ چوک منڈا (چوک سرور شہید)وچ پیدا تھئے۔1948ء کوں ملازمت دے سلسلے وچ لاہور گٖئے تاں اتھاں خضر تمیمی دی صحبت شعری ذوق ودھایا۔ایں ویلے آپ دا شمار اردو شاعری دے حوالے نال برِ صغیر دے ممتاز شعراء وچ تھیندے۔مادری زبان سرائیکی ہوونْ پاروںانہاں سرائیکی اچ وی کثرت نال شاعری کیتی ہے۔آپ دی سب توں وڈٖی خوبی اے ہے جو آپ قافیہ ردیف وڈٖی مہارت تے خوبصورتی نال بٖدھیندن۔آپ اردو اچ مخدوم ؔتے سرائیکی اچ حافظؔ تخلص کریندن۔

 سرائیکی  غزل 
؎وس وچ نہ ریہم موت ،نہ جیونْ میڈٖے وس دا

ایں حال تاں ہک پل وی نہ گزرم کوئی چس دا

رب سائیں دی حافظؔ کوں جو اجٖ آس نہ ہوندی

ایہ بندہ وی اج بندہ نوازی کوں ترسدا

؎سیت چایم آکے میں خونی دے گھر داخل تھیم

ہال ووئے نینْاں دی کاتی پھر گٖئی بسمل تھیم

اجٖ ولا یاد آ گٖیومی صورتاں سجٖنْاں دیاں

دل دے اُجٖڑے باغ وچ حافظؔ ولا ساول تھیم

؎کھڈٖونْے جیندی تک تے وی نہ پوون

ایہو جھئیں بٖال کوں کیویں کھڈٖیجے

متاں ترس آ ونجٖس ہُنْ بٖول پووے

ولا ہک وار منت کر ڈٖکھیجے

٭٭٭