کجھ نی ……

ہُݨ تاں ریڈیو ٹیلیویژن ، ڈش، سٹیلائٹ، کمپیوٹر ، نیٹ تے الاہے کیا کیا بلائیں آ ڳن ۔ پہلے وقتیں ءِ چ کھِل ہَس دا وارا اوں ایلے ولدا ہا جݙاں کوئی مراد تھیوے ہا۔ شادی دا ہک خاص آئٹم نٹیں دا تماشہ ہوندا ہا ۔ نٹیں دی ٹولی ءِ چ تماشہ تے قصہ کرݨ آلے ہوندے ہن۔ مٹھیاں تے سوہݨیاں آوازاں آلے گلوکار تے فنکار وی ہوندے ہن ۔ ٹولی وچ بے ریش سوہݨے سوہݨے چھوکرے وی ہوندے ہن ، جیرھے زلاواں ویس پاون ہا تے سینے تے اُبھردیاں باڈیاں ٻدھ تے ہو بہو اُٹھدیاں چھوکریاں لڳدیاں ہن ۔ تماشہ تھیوے ہا جئیںایلے تماشے سین پیار محبت دا آوے ہا تاں چنڳے آوازیں آلا نٹ ݙوہڑے ماہیا آکھ تیݙوہیں ہتھ کنیں تے رکھ تے ڳاوݨ چیندے ہن‘ ولا چھوکرے ترپ مار تے پڑ تے آویندے ہن تے نچ نچ تے ڳاوݨ وی اکھیندے ہن تے ویلاں وی اڳڑیندے ہن۔ لوک چھوکریں دے ڳلہیں تے نوٹ رکھیندے ہن ، ناچے ڳلھ توں نوٹ وی چاون ہا تے چپٹی نال ڳلھ کوں پٹن ہا ۔ ول جٖٹ خوش تھی تے ٻیا نوٹ، ول ٻیا نوٹ ،ایویں ہوکارا ویل ہوکارے ہا ، پہلے روپے دی ویل ، جام خاں دے ناں دی ویل ۔ اللہ رسول دے ناں دی ویل ، شالا ودھ ودھ تھیوون ڈھیر ۔ ݙوجھے روپے …… تریجھے روپے ۔ ایویں رابا لڳا راہندا ہا، ولا نقلی آ ونجٖے ہا ، نقلی دیاں ڳالھیں سُݨ تے لوک ککھا گھدی پے ہوندے ہن ، نقلی نقل  کرے ہا،وستی دا وݙیرا پُچھدے ، نقلی تے وݙیرے دا مُکالمہ تھیندے ۔

’’ ووئے چنبیڑو آ! تیکوں وݙے آکڑ آ ڳی اے ۔ ‘‘ 

’’ جیا سئیں ! ‘‘ 

’’ کیوں ؟‘‘ 

’’او سر بݨ ڳیاں ۔ ‘‘ 

’’ او کیا ہوندے ؟ ‘‘ 

’’ اوہو جیرھا کالا چولا تے ککڑی سُتھݨ پیندے ۔ ‘‘

’’ ووئے بھکن آ، او اوسر نی ہوندا افسر ہوندے ۔ ‘‘ 

’’ اوہو ، اوہو ۔ ‘‘ 

وݙیرا ول پُچھدے :۔’’ ووئے توں تھاݨیدار بݨ ڳیں ؟‘‘

نقلی آکھدے : ’’ ایں توں اُتے ۔ ‘‘

’’ ڈی ایس پی بݨ ڳئیں ؟ ‘‘ 

’’ اُتے ‘‘

’’ ایس پی بݨ ڳئیں ؟ ‘‘ 

’’ ایں توں وی اُتے ‘‘

’’ ووئے ڈی آئی جی بݨ ڳئیں؟ ‘‘

’’ اُتے ‘‘

’’ ووئے کیا توں آئی جی بݨ ڳئیں ؟ ‘‘

نقلی آکھدے : ’’ اُتے ‘‘

وستی دا وݙیرا آکھدے ’’ اُتے اُتے لائی کھڑیں ، ݙس تاں سہی کیا بلا بݨ ڳئیں ۔ وزیراعظم یا صدر ؟ ‘‘ 

نقلی آکھدے : ’’ ایں توں وی اُتے ‘‘۔

وݙیرا آکھدے : ’’ بودَن دا پُتر آ، انہائیں توں اُتے کجھ کائنی ہوندا ۔ ‘‘

نقلی کھل تے تاڑی مریندے تے آکھدے :’’ ول میں وی کُجھ کائنی ۔ ‘‘ 

اے ڳالھ میکوں ایں ڳالہوں یاد آئی اے جو میݙے وسیب دے وݙے ناں آلے ’’سیاسی گھراݨے ‘‘ جیرھے سردار ، بھتار، تمندار ، وݙیرے ، ملک ، رئیس ، جٖام تے خان ہووݨ دے نال مخدوم وی ہِن ۔ وسیب ہوون تاں انہائیں دا بھوئیں تے پیر نی امدا۔ ہک ٻے توں آلو آل ہوندن ۔ دھرتی واس دے سینکیں سانگے اَٹھے ویلے ٻاہاں کنجی ودے ہوندن ۔ آنھے کڈھی ودے ہوندن ۔ لوں پھنڈائی ودے ہوندے، کاریں موٹریں دیاں دھوڑاں اݙائی ودے ہوندن ۔ الاہو دائے دی گݙا آلی کار ہیلی کاپٹریں تے یا لہندے پن یا چڑھدے پن۔ حویلی دیاں کندھیاں ݙیکھو تاں اسمان دی چھت نال لڳدین۔ تریمتیں نال ہووے تاں خبردار ، ہوشیار ، پوشا پوشا تھیوݨ پئے ویندی اے ۔ پیو ݙاݙے توں باندے بردے نوکر ، غلام تے ٻیلی منہ ٻے پاسے کر تے جیویں تے جتھ کھڑے ہوون ’’سُک بند ‘‘ تھی ویندن تے اکھیں موٹ تے ہتھیں کوں کھوپے چا بݨیندن ۔ذلاواں عالم لنگھ ویندے، گودا سئیں اپݨے عالم نال اپݨے اصلی گھر لہور ویندے ہوئیں ساہیوال ترپدن تاں برقعے لہہ ویندن تے بوچھݨ چو تے پرے ونڄ پوندن ۔ لہور پُڄ تے گودا سئیں چنبیڑو آلی کار ’’ کجھ نی ہوندے ‘‘ ۔ انہائیں دیاں رَناں لہور دے شاپنگ سنٹریں تے پتلے ویس نال سروں ننگیاں ایویں ودیاں ہوندین جیویں لہور دے ٻے افسریں تے کلرکیں دیاں رَناں۔

 حوالہ 
معروف سرائیکی لکھاری سئیں ظہور احمد دھریجہ دی کتاب (سرائیکی اجرک) وچوں چوݨ