عبد اللہ بن عبد اللہ بن عمر بن خطابؓ

عبد اللہ بن عبد اللہ بن عمر بن خطابؓ، آپ تابعی، محدث تے حدیث نبویؐ دے راوی ہَن۔ آپ عبد اللہ بن عمرؓ دے پُتر ہَن تے آپ دی والدہ صفیہ بنت ابی عبید ہَن۔

 سیرت: 
آپ عبد اللہ بن عمرؓ دے وݙے پُتر ہَن تے آپ دی والدہ صفیہ بنت ابی عبید ہَن۔ نافع دی روایت دے مطابق عبد اللہ بن عبد اللہ بن عمرؓ شال پیندے ہَن، تاں ابن عمرؓ اوندے تے ہتھ رکھدے ہَن، اوندے تے ٹیک ڳھندے ہَن تے اینکوں پاوݨ توں منع نہ کریندے ہَن، اوہ قریش دے چنگے وݙیریاں وچوں ہَن۔ سعید بن جبیر، عبد اللہ بن عبد اللہ بن عمرؓ توں روایت کریندے ہن کہ: جݙاں رسول اللہ صلی اللہ علیہ وسلم عرفات دے موقع تے ہَن تاں آپؐ نے اپݨے پچھوں بدویاں دی سخت ڈانٹ تے مار کُٹ سُݨی تاں آپؐ انہیں دی طرف متوجہ تھئے تے فرمایا: ’’اے لوکو آرام کرو کیونکہ نیکی عاجزی توں نئیں آندی‘‘۔ آپ دی وفات ہک سو پنج ہجری وچ مدینہ وچ ہشام بن عبد الملک دی پہلی خلافت دے دوران تھئی۔

 اولاد: 
عبد اللہ بن عبد اللہ دے پُتر اے ہَن: عمر تے انہیں دی والدہ ام سلمہ بنت المختار بن ابی عبید بن مسعود، عبد الحمید، عبد العزیز اے مدینہ دے گورنر ہَن، عبد الرحمن، ابراہیم، ام عبد الرحمن تے انہیں دی والدہ ام عبد اللہ بنت عبد اللہ۔ رحمن بن زید بن الخطاب تے ریا بن عبد اللہ انہیں دی والدہ ہبہ بنت عبد اللہ بن عیاش بن ابی ربیعہ ہَن۔

 روایتِ حدیث: 
عبد اللہ ثقہ ہَن تے انہیں دے کول احادیث گھٹ ہَن، ابن حبان نے انہیں دا ذکر ثقہ آلیاں وچ کیتا ہے۔ انہیں اپݨے والد ابن عمرؓ تے ابوہریرہؓ توں روایت کیتی ہے۔ انہیں توں روایت کرݨ آلیاں وچ انہیں دے پُتر عبد العزیز، نافع ابن عمر دے غلام، الزہری، محمد بن عباد بن جعفر، عبد الرحمٰن بن القاسم، محمد بن ابی بکر تے ٻئے اہل مدینہ شامل ہن۔

 وفات: 
آپ نے 105ھ وچ وفات پاتی۔محمد بن سعد البغدادي (2001)، الطبقات الكبير، تحقيق: علي محمد عمر، القاهرة: مكتبة الخانجي، ج. 7، ص. 200

↑

 حوالہ