اساں ٻٹ کڑاک جوڳے ہیسے

’’ٹیلی فون‘‘ ہک ٻہوں چنڳیں تے فائدہ مند شئے ہے ’’پروبھرے‘ سوَلے‘‘ رہݨ آلے سڄݨیں نال ہر ویلھے ’’ڳالھ مہاڑ‘‘ تھی سڳدی اے ۔ رَبّ نہ کرے ۔ اویل سویل کوئی اوکھ سوکھ تھی ونڄے تاں ’’بندہ‘‘اپݨے آپ کوں ویلھے سر چِتا سڳدے ۔ رُسی رنجی ‘ اِچ ہک ٻئے دا منہ بلاشک نہ بھمدا ہووے ۔ گِلے اُلہانبھے ݙے تے ہاں تے بھاہ مارݨ کیتے ’’ٹیلی فون‘‘نال ݙکھ سُکھ ونڈاوݨ تے ’’ٻٹاں‘‘ مارݨ کیتے۔ ’’ٹیلی فون‘‘ جݙاں مرضی آوے ’’ورتیج‘‘ سڳدے ۔ شرط ایہ ہے جو اَڳوں ’’سڄݨ‘‘ کہیں ٻے نال سُکھ ونڈاوݨ یا ’’ٻٹاں‘‘ مارݨ اِچ نہ رُجھے ہووِن ۔ وَل ٻیٹھے گراری بھنوائو ۔ تے ’’ٹیٹ ٹیٹ ‘‘دی آواز سُݨو۔ 

کہیں ویلھے کوئی ’’بُھل چُک‘‘ تے ’’گراری‘‘ بھنوا ٻہہ اَتے رَلدے مِلدے ’’نمبر‘‘ دی جاہ تے ’’اپݨا نمبر مِل ونڄے تاں ’’چس‘‘ آ ویندی اے ۔ ’’مُرکرڑیاں‘‘ چسولیاں تے سواد آلیاں ڳالھیں سُݨیندین۔ کل وی اینویں تھئے ۔ ٹیلی فون دی گھنٹی کھڑکی۔ ہیلو ! ہیلو ! ہیلو! تھئی ۔ پے وِیں’’دا’’اَگھ‘‘ کیا ہے؟ اَوݙوں اَلاوݨ آلے پُچھیا ۔ اوندی اَواز تاں ’’سُنڄاݨو‘’ ہئی پر ناں چیتے اِچ نہ پیا اَمدا ہا ۔ اُوں میݙی اَواز سُنڄاݨ گھدی ہئی۔ اوئے سئیں معارف کراہے ’’میں کِھل پُیم‘‘ تے پُچھیم ’’پے وِیں‘‘ دی کیا لوڑ پئے ڳئی ہے۔؟

’’کھل‘‘ کیتے لڑیندن یار ۔ تیݙی بھڄائی دھرتی تراما کیتی ٻیٹھی ہے ۔ مِینھ بھاڑے تے مِلدی اے ۔’’پے ویں‘‘ دا اَگھ مارکیٹ کمیٹی آلیں کنوں پُچھ گھنو ہا … مارکیٹ کمیٹی تے دکانداریں دے اَگھ ہکے تھوڑے ہوندن ۔ اونویں مَیں ٹیلی فون کیتا ہا ۔ کمیٹی دے دفتر اِچ اڳوں جیرھے بندے ٹیلی فون چا تے او اینویں مَلوم تھیندے جو گھروں لڑ تے آیا ہے ’’میں وَل سیٹھ صاحب‘‘ دا نمبر مِلیندا پیا ہم تے تُسیݙا ’’نمبر‘‘ مِل ڳے۔ ’’کیرھے سیٹھ صاحب‘‘؟ میں پُچھیا ۔ یار اوہے سیٹھ صاحب جنہیں دیاں ’’گھاݨیاں‘‘ ہِن۔ ’’گھاݨیاں‘‘؟؟؟

ہا یار! ’’گھاݨیاں تیل کڈھݨ آلیاں‘‘۔ اَڄ کل کیا سݙیندن یار! او کوئی انگریزی ٻولی دا لفظ ہے۔ شئیت Oil expellerاَکھیندن ۔ جئیں ست اَٹھ ’’گھاݨیاں‘‘ میݙا مطلب اے expellerہوندن۔ او ’’مِل‘‘ دا مالک ہوندے ۔ آئل مِل دا ’’پہلے ’’لکڑ‘‘ دیاں بݨیاں ہویاں ’’گھاݨیاں‘‘ ہوندیاں ہِن ۔ اُنہیں اِچ ’’ݙاند‘‘ جُویندے ہَن۔

’’چاکی‘‘ دا ݙاند تے اوندے ’’کھوپے‘‘ مشہور ہوندے ہَن۔ ہُݨ نوّاں زمانہ اے۔ ’’بجلی‘‘ نال چلݨ آلیاں مشینی گھاݨیاں آ ڳن۔نہ ’’چاکی‘‘ ریہے نہ چاکیں دے ݙاند تے نہ وقت۔ ’’گھاݨیاں‘‘ میں چُپ کر تے سُݨدا ٻیٹھا ہم ۔ ’’کک‘‘ تھی تے آکھیُم یار! تُھک مار گھاݨیں کوں کوئی ٻی ڳالھ کر۔ میݙی دِل اِچ خیال آیا ۔ زور آور بندا اے ۔ اِئیں خوامخواہ گھاݨیاں‘ گھاݨیاںلئی ٻیٹھے۔ ہک واری خان پور دی کمیٹی دے اجلاس اِچ سئیں شیخ فیاض ہوریں ’’گھاݨیاں‘‘ چا آکھیا ہا ۔ تاں ہک ’’کونسلر‘‘ دھاڑ ٻڑنگ گھت ݙتی ہئی ۔ ’’توباں ‘ توباں‘ توباں‘‘ اللہ بچاوے۔ شیطان دے ’’شر‘‘ کنوں۔

ہک ٻے مہربان دا ٹیلی فون آیا ’’کاوڑیے تے ’’زنگ‘‘ تھے ٻیٹھے ہَن۔ ہاں سئیں ! ’’خانپور‘‘ کوں ’’سیاسی سَراں‘‘ بݨاوݨ والے لوک کون ہَن؟ 1985ء …1988ء تے ایں کنوں وی پہلے الیکشن اِچ ’’سیاسی مسافریں‘‘ کوں ’’ٻاہر‘’ کنوں اِتھاں گھن آوݨ والے اَتے اُنہیں کوں کامیاب کراوݨ کیتے … مونہہ دا زور لاوݨ والے کیون ہَن؟؟؟۔

مَیں اُنہیں کوں وَلدی ݙتی ۔ سوہݨاں سئیں ! اساں تاں چھڑے ’’ٻٹ کڑاک‘‘ جوڳے ہیسے ۔ اے ظہور دھریجہ صاحب دے ٹیلی فون نمبر اِن تُسیݙی ڳالھ وی وَلدی اوہے ݙے سڳدن۔

 حوالہ 
ٻٹ کڑاک، مصنف: انیس دین پوری۔ ناشر: جھوک پبلشرز ملتان