خواجہ فرید تے نظریہء جمالیات

حضرت خواجہ فرید دے کلام وچ جا جا تے حسن دے جلوے ݙسدن۔ کتھاہیں جذبیاں دا حسن اے۔ کتھاہیں سوہݨے لباس دا ماݨ ودھیندے پن‘ کتھاہیں موسماں دی ست رنگی پینگھ ݙسدی اے‘ کتھاہیں ساوݨ من بھاوݨ دیاں رونقاں ‘ پکھیاں دیاں مِٹھیاں آوازاں۔ بلباں دے چہکار ‘ بارش باراں دے نظارے تے کتھاہیں روہی دیاں رونقاں اساکوں سوہݨے فطرت دے مناظر دی طرف چھکیندن۔ لوکاں دے ورتاویاں دا حسن ہووے ۔ جذبیاں دا حسن ہووے ‘ عمل دا سُوہݨپ ہووے۔ روپ تے لباس دی صورت وچ ایندا جلوہ ݙسے یا مناظرِ فطرت وچ فرید سئیں دی نگاہ ہر جا حسن دی متلاشی نظر آندی اے۔

؎ روہی  رنگ  رنگیلی

چک کھپ ہار حمیلاں پاوے

      ٻوٹے ٻوٹے گھنڈ سہاڳوں

گیت پرم دے ڳاوے

؎  ساوݨ آیا روہی وُٹھڑی

بار تھئی گلزار

  ؎    سانون مینہ برسات دی واری

پھوڳ پھلی کھپ پُھلّے

    گاجاں گجکن بجلیاں لشکن

ذوقوں دِلڑی چلے

  ؎   حسن پرستی گھات اساݙی

راز حقائق بات اساݙی

  ؎  حسن  پرستی  شاہد مستی

ساݙا دین ایمانے

 حوالہ 
کتاب: سرائیکی شاعری دا اِرتقاء، مصنف: ڈاکٹر نصراللہ خان ناصر، چھاپہ خانہ : جھوک پبلشرز ملتان