گل محمد چشتی دا گاذر نامہ

گل محمد چشتی دا اے عشقیہ قصہ ہک دھوٻی نینگر تے شہزادی دی محبت تے مبنی ہے ۔ دھوٻی شودا اَٹھے ویلے شہزادی دے کپڑیں نال آپ مہاڳا ڳالھیں کریندا رہندا ہئی ۔ گل محمد چشتی ایں قصے وچ محبت دے اظہار دیاں عجیب و غریب راہیں کڈھین:

وچ خدمت ہر لوڑھی تروپا‘ بخہ سیپ تے چھاپا

وسوں گوناں گون کریندا قصہ درد سیاپا

وچ خدمت پوشاک دے آکھے عاشق ہتہ تتہ

تساں  میݙا وٹا  ہوئوو  میں تساݙا  وٹا 

انھاں عشقیہ مثنویاں لکھݨ والے شعراء دے علاوہ ٻئے وی ڈھیر سارے شعراء منظوم داستاناں لکھین ۔ پر اساں اتھاں صرف نمونے طور تے ہک ہک داستان دا عشقیہ شاعری دے ضمن وچ مختصر ذکر کیتے۔ ہُݨ انھاں شعراء دی طرف آندے ہیں جنھاں سرائیکی زبان دی عشقیہ شاعری وچ چنگی چوکھی شہرت حاصل کیتی اے۔ انھاں وچ کجھ ناں پہلے صوفیانہ شاعری دے حوالے نال آ چکن ۔ ایجھے شعراء صوفیانہ شاعری دے علاوہ رومانوی تے عشقیہ شاعری وی کیتی ہے۔ ایں سلسلے وچ ݙوں مہاندرے ناں علی حیدر ملتانی تے حضرت خواجہ غلام فریدؒ ہن۔ علی حیدر ملتانی بنیادی طور تے ہک صوفی شاعر ہن۔ مگر علی حیدر دے ݙوہڑیاں تے سی حرفیاں وچ عشقیہ مضامین وی موجود ہن ۔ اتھاں علی حیدر دا محبوب صرف ہک استعارہ کینی بلکہ جیندا جاڳدا انسانی بوتا ہے۔

ق   قسم میکوں تیݙڑی اے ہَن اکھیں نہ سونہہ نہ کھاوݨی آں

منہ مسواک نہ ݙند مسی نہ میں کجل پاوݨی آں

سب سیالیں جھمر کھیݙن نیور نہ چھݨکاوݨی آں

حیدر رانجھݨ ماہی ٻاجھوں میلڑا ویس ہنڈاوݨی آں

 حوالہ 
کتاب: سرائیکی شاعری دا اِرتقاء، مصنف: ڈاکٹر نصراللہ خان ناصر، چھاپہ خانہ : جھوک پبلشرز ملتان