طاہر چشتی

اصل ناں    ممتاز حسین  

قلمی ناں     طاہر چشتی     

جمن         1965ء     

جاہ پتہ       ڈیرہ نواب ضلع بہاولپور

نعتیہ مجموعہ’’نعت سرا‘‘دے خالق طاہر چشتی بنیادی طور تے نعت گو شاعر ہن لیکن نال دے نال اوہ غزل وی خوبصورت لکھدن ۔آپ دی غزل دا ہک نمونہ حاضر ہے۔

ج:12دسمبر ،1965ء

                       طاہر چشتی سئیں دا پورا ناں ممتا ز حسین ہے ۔ انھاں دے وݙے بھرا افتخار چشتی سئیں وی شاعری کریندن ۔ طاہر چشتی سئیں بنیادی طور تے نعت گو شاعر ہن۔ پر غزل وی آہدن ۔ انہاں دا ہک نعتیہ مجموعہ ’’ نعت سرا‘‘ دے ناںنال ۲۰۰۰ ء اچ چھپیا ہا۔

؎                     ہک وار آوے توݨیں خاباں دے وچ ای آوے

                       ݙینہہ رات طاہر اُوندے رستے بھلیندا رہنداں

٭                      بمطابق شناختی کارڈ ، ملاقات ، دیرہ نواب صاحب۔3مارچ2012ء

کلام  ٭

(1)

ہنجویں دے نال نال بھاہیں ٻلیندا راہنداں

ہک ذات کیتے اپݨی جندڑی جلیندا راہنداں

کندھاں دے نال اپݨے دل دے ونڈاواں ݙکھڑے

ہنجویں دے لحظہ لحظہ دریا وَہیندا راہنداں

ساہواں دا سیک میݙے نِت تن دا ماس چردے

اپݨے ہتھوں میں اپݨی ہستی مُکیندا راہنداں

اَڄ نہ تاں کل اُو سانول نظر کرم کریسی

اِیں آس وچ میں اُونکوں چٹھیاں بھڄینداں راہنداں

ہک وار آوے توݨیں خوابیں دے وچ ای آوے

ݙینھ رات اُوندے طاہر رستے بھلیندا راہنداں

(2)

میݙا چندر عرشاں توں لہسی زمیں تے عجب فرش تے چاندݨی رات ہوسی

مقدر دے متوالے تارے چمکسن سڄݨ نال میݙی ملاقات ہوسی

میݙے گُنگے لفظیں کوں اظہار ملسی ، نرالی محبت دی گفتار ملسی

میݙی دید کوں اُوندا دیدار ملسی ، جو ایہ بات ہوسی تاں کیا بات ہوسی

میݙے نال جو میݙے محبوب ہوسن تاں ݙینھ رات ہستی دے کیا خوب ہوسن

سدا ݙینھ وچ عید دا ݙینھ نکلسی سدا رات وچ میݙی شبرات ہوسی

اُوندے سامݨے لب نہ اپݨے چُلیسوں اُوندی بات سُݨسوں نہ املک الیسوں

اُوندی بات سُݨ سُݨ تے عقدے کھُلیسوں اوندی بات تفسیراً بات ہوسی

میݙی زندگانی دے موسم بدلسن ایہ متضاد توحید وچ آتے ڈھلسن

وچوں گھُنڈ دے میݙے سڄݨ جو نکلسن نہ ول ݙینھ نکلسی نہ وت رات ہوسی

اَساں جام وحدت دے بھر بھر تے پیسوں سڄݨ نال طاہرؔ جو یکذات تھیسوں

سڄݨ دا میݙے عکس وچ عکس ہوسی سڄݨ دی میݙی ذات وچ ذات ہوسی

(3)

زندگی کوں حُسن فطرت دے نظارے مل ڳئے

میݙیاں بختیں نال جو اُوندے ستارے مِل ڳئے

اُوں نے دل کوں درد ݙے ݙے تے حیاتی ݙے ڈتی

میݙیاں ہنجویں کوں وی پپلیاں دے نظارے مل ڳئے

وا جھلوڑے خاک میݙی نِت اُݙیندے رہ ڳئے

اُونکوں سمجھݨ واسطے میکوں اِشارے مل ڳئے

پتہ پتہ تھی تے کِر ویسی حیاتی دا شجر

تیݙے کوچے دی ہوا دے جو سہارے مل ڳئے

رَت دے ہنجوں پی تے ول گذران دی چس آ ڳئی

دل جلاوݨ واسطے جو لوک پیارے مل ڳئے

پھُلاں وانگوں اُوندی رَہ دے کنڈیاں کوں کیتُم جوپیار

چھالے چھالے میکوں جیوݨ دے گذارے مل ڳئے

ساوا رِہ ویندے خزانویں وچ وی دردیں دا شجر

زخماں دے موسم یٔجو طاہرؔ میکوں سارے مل ڳئے

(4)

منصف دے ہتھوں اپݨی تقدیر وِکدی ݙہداں

اپݨے سنہرے خاب دی تعبیر وِکدی ݙہداں

بے درد دلبراں دی منڈی لڳی ہے یارو

میں عاشقاں دے دلدی تاثیر وِکدی ݙہداں

سوچاں دے وچ میں ٻیڑی غربت دی ٻوڑ ٻیٹھاں

انصاف دی جݙاں میں تعزیر وِکدی ݙہداں

خوف خدا ایں فانی دنیا توں مُکدا ویندے

حرص و ہوس دی ہر جا جاگیر وِکدی ݙہداں

روندا تے رَڑدا ݙہداں اِیں قوم دا مقدر

کُوڑے بھرم دے وچ میں تقریر وِکدی ݙہداں

ایمان دی قسم ہے ایمان وِکدا ݙٹھے

قرآن دی میں ہر جا تنویر وِکدی ݙہداں

درداں دے ماریے دل نے ݙکھڑے خرید کیتن

توݨیں میں راحتاں دی جاگیر وِکدی ݙہداں

طاہر بھرم سخن دا ڳولاں تاں کیویں ڳولاں

اَڄ کل لکھاریاں دی تحریر وِکدی ݙہداں

٭                      بمطابق بیاض شاعر

 حوالہ 
کتاب احمد پور شرقیہ اِچ سرائیکی غزل دی ٹور، مصنف : عبدالباسط بھٹی ، ناشر : جھوک پبلشرز ، ملتان