نوشیروان اسفند

نوشیروان اسفند سرائیکی شاعر ہے۔

 ڄم پل 
بکھر نال تعلق ہے۔

 نمونہ کلام 

 رتہ کفن (نظم) 
میکوں یاد ہے میݙے سنگتی

جݙاں کجھ لکھݨاں سکھے  ہن

کئیں اللّٰہ سائیں دا ناں لکھا

تے کئیں وت یا نبی لکھا

اساں اُتوں مدد منگی،

مدد مولا علی لکھا

تلوں کندھلی تے کولے نال

تیکوں زندگی لکھا

اساں پہلے سپارے وچ جݙاں تیݙا تے ھک اپݨاں

ݙوں پر موراں دے رکھے  ہن

او ک ہنڈ کھا کے وی ناں ودھے تاں کاوڑ وچ اساں گھر دے یکے تھاں تروڑ سٹے  ہن

اساں رو رو کے ویڑھے وچ

یکّی کائنات سݙی ہئی

اے پہلی وار ہئی جانی

جݙاں معشوق دی کاوڑ

وی گھر آلاں تے کڈھی ہئی

تیݙے عشق ہچ میݙا جانی ٹکے ٹکے دے بنداں دی اساں ہر گاھل سݨدے رھئے

کئی شادی تھئی تاں ڈھولک تے تیݙا ناں چا کے جُھمدے رھئے

اساں ایویں جُھمر ماری جو ساݙے نال نچ پئے  ہن

سبھی دشمݨ سبھے سَنگی

اساں ہر ہک قضّیے تے

تیݙی زندگی دی دعا منگی

فقط عشق و محبت نئیں

اتھاں بہوں ڈھیر مرݨے ھِن

جیڑھے پیو ݙاݙے نئیں کیتے

اساں او کم وی کرݨے ھِن

تیکوں حاصل کرݨ کیتے

جیڑھیاں منتاں اساں ݙتیاں

انہاں منتاں دے گھاٹے وی

ساݙی ست نسلاں بھرݨے ھِن

مگر وت وی میݙا جانی۔۔۔۔۔۔!!!

مگر وت وی میݙا جانی ۔۔۔۔!!!

ناں دولت وچ نا شہرت وچ

ناں کئیں چاندی یا سونے وچ

اساں تیکوں رکھی رھئے ہائیں

ایں دل دے مین کونے وچ

اے سب کجھ کر کرا کے وی کلھا کر گئیں، کلھے پائے ہائیں

ادھی زندگی تیݙے بوچھݨ دے وچ ولٹے ودے رھئے ہئیں

باقی ادھی کوں دنیا دے ݙتے سارے غضب کھا گئے

ساݙی معصوم چاہت کوں تیݙے شجرے نصب کھا گئے

اساکوں علم نہ ہئی جو وچھوڑے آلی بھا دا بل

ساݙا نازک بدن بݨسی

اساکوں کیا خبر ہئی جو ، تیݙے بابے دا پَٹکہ وی

ساݙا رتہ کفن بݨسی۔۔۔

نوشیروان اسفند

 اساں آپ کوں آپ ہی غرق کیتاۓ 
(اساں آپ کوں آپ ہی غرق کیتاۓ)

کئیں کن آکھا، کئیں قید کٹی

کئیں کݨک کھادی جیندے جرم دے وچ

ساکوں زھر دا پیالہ پیوݨاں پۓ

ساکوں جیوݨاں پۓ

ساتھے مالک دے احسان تھۓ  ہن

ساکوں چار ݙیہاڑے دان تھۓ  ہن

منہ چاٹاں نال رنگین کیتا

ہتھ رکھ کے اپݨے والاں چوں

اساں چار ݙیہاڑے انج کھادے

جیویں سپ کھاندا ہے بالاں کوں

ساکوں شوق  ہن ڈھیر پڑھایاں دے

اساں شہر ہچ پڑھن آندے رہۓ

کئیں شخص دے کݨ یونیورسٹی وچ

اساں نچدے رہۓ، اساں گاندے رہ

ساݙی اکھ دے پاݨی سک گۓ  ہن

ساݙے ھاں چ بارش لاہندی ہائ

ساݙی سگرٹ نال ہئ اکھ کھلدی

ساکوں نندر روواٹ تے آندی ہائ

اساں سولہ سال پڑھای کرکے

وھی پنجی ہزار دے نوکر تھۓ

کوئ کاراں جوڑ مہینے دا

تریہہ چالھی ہزار کمیندا رہۓ

جئیں ہکل ݙتی اوندی ہکل اتے

عزریل دے وانگوں پہنچے ہائیں

جݙاں مل کے آۓ ارمانی تھۓ

پچھیں آہدے رہۓ اساں اوکھے ہائیں

اللّٰہ پاک توں بعد انساناں تے

اساں تانگ رکھی ہائ رزق کیتے

ساکوں ہک ݙنگ روٹی ناہی ملدی

اساں پنج پنج جھائیں تے عشق کیتے

ساکوں زندگی موقعے ݙیندی رہی

اساں موقعاں نال مزاق کیتاۓ

آسمان دو دھوڑاں سٹ سٹ کے

منہ اپݨاں دھوڑ دھاک کیتاۓ

کیا دوش ݙیووں کئیں لگدے تے

کئیں گل لاۓ ، کئیں ترک کیتاۓ

اساں اپݨے دشمݨ آپ بݨے

اساں آپ کوں آپ ہی غرق کیتاۓ

صدقات نمازاں روزے یا

ساکوں سکھݨی دعا ݙس کیا ݙیندی۔۔۔؟

بالفرض جے رو رو دعائیں منگدے

ایندے بعد ولا ݙس کیا تھیندا۔۔۔؟

جݙاں اپݨے نال ناں آپ ہاسے

ساݙے نال خدا ݙس  کیا تھیندا؟؟

نوشیروان اسفند

 تانگ 
اجاں چوکھا پڑھنائ چن بچڑا

تیݙی چوکھی ݙگری باقی ھے۔۔۔۔؟

ھک میں پریشان نئیں تئیں کیتے 

تیݙا ہر کوئ پچھداۓ میں کولوں

کݙاں کار تے آسیں وستی وچ 

تیݙی تانگ ہچ وستی لاتھی ہے

تیݙے کپڑے استری تھیندی جھا 

کئ دانگ ݙٹھے گۓ سگرٹ دے 

کجھ مورہیاں  ہن تیݙے کپڑاں وچ

اے گاھل میں سݨ وی نئیں سگیا 

میݙے کن شن ݙورے تھی گۓ  ہن

میݙے ھاں ہچ مورھے تھی گۓ  ہن

اجاں چوکھا پڑھنائ چن بچڑا

تیݙی چوکھی ݙگری باقی ہے۔۔۔؟

تیکوں کیا تھی گۓ کجھ سیاݨاں تھی

ایویں لاھوݨ لوھݨ پۓ ویندائیں

میکوں کل تیݙے ھک یار ݙساۓ

ہر گاھل تے روݨ پۓ ویندائیں

پریشان وی تھی تیݙا حق بݨداۓ

پریشانیاں حصہ  ہن زندگی دا

پر یاد رکھیں ھک گاھل میݙی۔۔۔!

کݙاں سوچیں سہی انہاں لوگاں کوں

جیڑھے ہر شۓ اپݨی ہر گۓ  ہن 

جیندے پیو پردیس ہچ مر گۓ  ہن

انہاں ول وی کھلدیں کھلدیں ہوئیں

اے دنیا آݨ سنجاتی ھے

اجاں چوکھا پڑھنائ چن بچڑا

تیݙی چوکھی ݙگری باقی ھے۔۔۔۔؟

جݙاں وین توں لاہندائیں اݙے وچ 

تیکوں دشمݨ ٹر ٹر ݙیہدے  ہن

پنتالی سال دے خواب میݙے 

تیݙے بیگ دو تر تر ݙیہدے  ہن

اونویں عمراں ڈھیر ہے پر میݙی

ھݨ سولہ سال حیاتی ھے

اجاں چوکھا پڑ ہنائ چن بچڑ

تیݙی چوکھی ݙگری باقی ھے۔۔؟

نوشیروان اسفند