ڳال دی ڳال تے کہانی دی کہانی

وستی دا ہک بندہ پھوتی ہا ،ہر ڳال ء ِچ اکھیندا ہا جو اے کم وی میں  کیتے تے اے وی میں  کیتے ، جے میں  نہ ہونواں  ہا تاں  وستی رُل ونڄے ہا تے اڄ وستی دی دھڄ نہ ہوو ے ہا ،وستی دے ہک لنگڑے بندے آکھیا جو پکھی واسیں  دا کتا جہڑا گݙا ریڑھی تلے ویندا پیا ہوندے اُو وی ایہو آکھدے جو ریڑھی دا بار میں  چئی وینداں ۔پھوتی کوں  کاوڑ لڳ ڳی تے ولدے ء ِچ کہانی سُݨاوݨ پے ڳیا ۔

وستی دی چھوکری دی شادی جݙے تے متھاج نال ماء پیو کر ݙتی، چھوکری فرمانبردار ہئی ماء پیو دا آکھیا منیا ۔ متھاج پئے دی سیوا کریندی ہئی، ہک ݙینھ رن پئے کوں  آکھیا پیکیں  ویندی آں ، پئے آکھیا میݙی کون کریسے ؟ میکوں  نال چئی ڄل ، مائی شودی کوں  ترس آیا ،کھارے ء ِ چ جݙے پئے کوں  پا تے چئی ویندی ہئی ۔رَستے ء ِ چ عورتیں  پچُھیا ادی کیا چئی ویندیں  ؟تے کیݙے ویندی پیں ؟ متھاج دی ذال شرم توں  نہ الاݨیں  ، جݙا پئے کھارے اِچوں  سِرڑی کڈھ تے اکھیندے اپݨی ذال کوں  ایندے پیکے ملواوݨ ویندا پیاں  ۔

 حوالہ 
کتاب: مُہاڳ، مصنف: ظہور احمد دھریجہ ، ناشر: جھوک پبلشرز ، ملتان