چھلا۔ محبت دی سوکھڑی

چھلامحبت دی سوکھڑی تے پیار دی علامت دے طور تے نینگر نینگریں ہتھاں وچ پیندن۔ شاعری وچ عشق دی ایں سوغات دے حوالے نال ہک نویں صنفِ سخن وجود وچ آئی۔ جیں وچ دلاں دے ݙکھ سکھ پھولیئے ڳن۔ ایں صنف دے موجد سید امیر حیدر میرݨ ہن۔1808)ء ۔1898ء) ۔ اینکوں ’’خیال چھلہ‘‘ دا ناں وی ݙتا ڳے۔ سرائیکی زبان وچ لوک چھلے وی ٻہوں ملدن جیڑھے زیادہ تر مزاحیہ ہن۔ سید امید حیدر میرݨ دے چھلے دا نمونہ پیش ہے:

چھلا یار نشانی ݙتا ول ول ݙیہدیاں چھلے نوں

چھلہ ݙے کر یار اساݙا کھس دِلڑی ونڄ ہویا دراڈا

تیں بن ہور نیں کوئی ساݙا ولول روندیاں رلے نوں  

ضلع حیدر آباد سندھ دے شاعر فقیر محمد خان کھتران1876)ء۔1940ء) وی چھلے لکھین۔ انھاں دے چھلے وچوں کلام دا نمونہ درج ہے:

(1)             چھلا ب دی بازی ‘ کھل کھیݙن غازی

                       چھوڑ قبل ماضی‘ وحدت والی ویڑھے ‘ تھی نینہ نیڑے

(2)            چھلا ج نوں جوگی ، بھوبھڳا بھوگی ، ونڄ لتھا روڳی

                       ہن نعرے نینہے ، ڳالھ کراں کیہے

(3)            چھلا س سک ہے لوں لائی لک ہے ‘ وچ چھاتی چھک ہے

                    میم معنے مانی ، ڄاݨ عجب ڄاݨی

 حوالہ 
کتاب: سرائیکی شاعری دا اِرتقاء، مصنف: ڈاکٹر نصراللہ خان ناصر، چھاپہ خانہ : جھوک پبلشرز ملتان