زاہد اقبال زیدی

زاہد اقبال زیدی سرائیکی شاعر ہے۔
زاہد اقبال زیدی دا تعلق ضلع خوشاب دے علاقے وادئِ سوݨ سکیسر دے علاقے اوچھالی نال ہے

اصل ناں       زاہد اقبال

تخلص          زیدیؔ

ڄمݨ           1982ء 

جاہ پتہ         ڈاکخانہ اوچھالی وادیِ سون تحصیل و ضلع خوشاب

 غزل 
دریا دے پاروں وت ولا

لحظہ گزاروں وت ولا

بچپن دا ویلا یاد کر

تتلیاں اُݙاروں وت ولا

سوچیں دی اڄ سرحد اتے

آ سجھ اُبھاروں وت ولا

توں توں تے میں میں چھوڑ کے

جھیڑے وساروں وت ولا

مونجھا ہیں توں، مونجھا ہاں میں

مونجھیں کوں ماروں وت ولا

ہنجواں دے وچ زیدیؔ تھیا

چولا جھٻاروں وت ولا

 ڄم پل 
اوچھالی خوشاب نال تعلق ہے۔

 نمونہ کلام 

 ݙوہڑہ 
ساݙی روح دی تند تند وکھری کر ساݙا جسم بے شک ادھروڑ ودا

ساݙے زخماں دی نہ چنتا کر جیویں دل آکھی اگھروڑ ودا

ساکوں زیدی ہجر دی بھٹھی وچ یا سک دے سیک تے سوڑ ودا

تیݙا شوق ہے شوق توں پورا کر ساݙا خون ہے خون نچوڑ ودا

زیدی اوچھالی

 ݙوہڑہ 
ڄݙاں بَخت دے وَخت اچ آ ڳئے ہاں کہیں ہُدھ ماری کہیں پَھنڈ چھوڑئیے

کہیں  پاڑ  کے  لیر  کتیر  کیتا  کہیں  چا  کے  ساکوں  ڳنڈھ چھوڑئیے

کہیں ݙیکھ کے مُکھ پرتا چھوڑا کہیں سمجھ بیکار تے چھنڈ چھوڑئیے

جَیندے جتنا زیدی ہتھ آئے ہاں اُس اتنا ساکوں ونڈ چھوڑئیے

 نعت شریف 
اسمان ست ہن تے ست زمیناں

اے تھل جبل تے صحراء سمندر

اݙردے  پکھی  ہوا  دے  جھولے

شجر  حجر  تے  بیلے  جنگل

پھل تے کلیاں بہار ساوݨ

جھیلاں  چشمے  تے  کل  کرشمے

اے  ڈینہ  سارا  تے  رات  ساری

حلانکہ  اے  کائینات  ساری

چن  تے  سورج   فلک  ستارے

جہان  زیدی  بیشک  اے  سارے

فقط  محمد  دے  لئی  بݨائے  ڳئے

فقط  محمد  دے  لئی  بݨائے  ڳئے

 غزل 
ہک ہک دے کردار کوں ݙیکھوں

اپݨے ہر غمخوار کوں ݙیکھوں

دشمݨ  دا ہݨ خطرہ کوئی نہیں

سجڑیں  دے ہݨ وار کو ݙیکھوں

جݙاں  سچ   کوں  ثابت   کرݨیں

ول کیوں تختہ دار کوں  ݙیکھوں

شوق  دے  راہ  تیں ٹر جو پئےہیں

پھل ݙیکھوں یا خار کوں ݙیکھوں

رزق  دی  گول اچ ݙس ہاں کیویں

ساوݨ  مست  بہار  کوں ݙیکھوں

کیڑھا   ساکوں   مل  گھندا  ہے

جل  ہاں  اج  بازار  کوں  ݙیکھوں

نفرت  دی   ایں   شہر   دے  اندر

ڈھا  کے  ہر  دیوار  کوں  ݙیکھوں

اپݨے شوق دی حد وی ݙیکھوں

قاتل  دی  تلوار  کوں  ݙیکھوں

جیڑہا  قوم  دے  درد  لکھیندے

زیدی  اوں  خودار  کوں  ݙیکھوں

زیدی اوچھالی

 غزل 
اڄ  ہے سئیں اتوار بھمبیریاں وک ویسن

لڳڑاں  ہے  بازار  بھمبیریاں  وک  ویسن

اللہ  کرسی  شام  دی  روٹی  بݨ  پوسی

ساݙیاں وی ݙو چار بھمبیریاں وک ویسن

میݙا  رازق  بھکھ  توں  روندے بالاں دی

سنڑسی  کوک پکار  بھمبیریاں وک ویسن

کل   ول  ڄلسوں   سخی  آلے   میلے  تے

آندن  لوک  ہزار  بھمبیریاں  وک  ویسن

ڳڑ  دی  ٹانگری  نال  مکھاݨیں گھن  آویں

ہا  ٻالیِں  دا  اسرار  بھمبیریاں  وک  ویسن

ہݨ تاں  زیدی  شام  وی  آخر  ڈھلدی  پئی

ہݨ نہ  حوصلہ  ہار  بھمبیریاں  وک  ویسن

زیدی اوچھالی سون ویلی
ونکی:سرائیکی شاعر