سحر خان

سحر خان سرائیکی شاعرہ ہے۔

 ڄم پل 
١٤ فروری ٢٠٠٠ء کوں دیرہ غازی خان وچ ڄمی۔

 تعلیم 

 کتاباں 

 نمونہ کلام 

 ݙوہڑے 
میں روز دے منہڑیں جھل جھل کیں ہنڑ گئی ہاں تھک بس ول آ توں

نمی سہہ سگدی ہنڑ گال میں بی ہاں اسلو کک بس ول آ توں 

تیڈاں سحر جدائیاں کھا وسن تھی گئے اے پک بس ول آ توں

تیڈی یاد ءچ پگل تھی گئی ھاں نئی رہ گیا شک بس ول آ توں

 ݙوہڑہ 
جیڑھا عید دا جوڑا بھیجا ہائی میں نازاں نال سوا آئی ہاں

میں ونگاں پونیاں چٹکیاں سب او سکھیاں کوں ڈکھا آئی ہاں

میکوں آکھدین گالھی کئیں بھیجے تیڈا ناواں سحر ڈسا آئی ہاں

ہے ناز میکوں ایں تحفے تیں تہوں پڑ تیں جھمراں پا آئی ہاں

 ݙوہڑہ 
تیکوں روندیں ھوئیں میں اہدی ہاں میکوں ڈھول کڈھائیں نہ چھوڑ ونجیں

سٹ بوچھنڑ سائیں تیڈے پیریں وچ ہاں بدھدی باھیئں نہ چھوڑ ونجیں

تیڈے باجھ سحر نئیں جی سگدی میڈے سر دا سائیں نہ چھوڑ ونجیں

ھر دل وچ دلبر توں وسدائیں ہاں ڈردی تاھیئں نہ چھوڑ ونجیں

 غزل 
زندگی ہے چپ چاپ اساڈی 

درد فراق سنجاپ اساڈی

ونگاں گجرے وینڑ کریندن 

روندی پئی ہے چھاپ اساڈی

زندگی ساڈی سیجھ پھلیں دی

رول ڈتی ہئی آپ اساڈی

وصل دے ساز تیں رقص کریسوں

ڈیکھیں توں وی تھاپ اساڈی

تیڈا دور اے اللہ بخشی

وقت کریسی ناپ اساڈی

ڈٹھی نوی اجاں توڑیں

تئیں وی سحر سہاپ اساڈی

 مسدس 
ساڈے حاکم ڈیکھو اجکل دے پئے کوڑ مریندین چٹ چڑھ تیں

چند ٹکیں واسطے او اپنا ایمان وچیندین چٹ چڑھ تیں

او قوم دی دولت کوں لٹ کے جاگیر بنڑیندین چٹ چڑھ تیں

ہن ظالم سحر عوام اتے پئے ظلم کریندین چٹ چڑھ تیں

اج ہر جاہ کوڑ دے چرچے ہن ساڈو صادق بھیج صدیق جھیاں

ساڈی قوم زوال دی زد وچ ہے ساڈو حاکم بھیج فاروق جھیاں