حسن رضا

حسن رضا شاعر ہے۔

 ڄم پل 
کوٹ شادا شاہ پور نال تعلق ہے۔

 استاد شاعری 

 اسماعیل ارشد  دے شاگرد ہن۔

 نمونہ کلام 

 ݙوہڑہ 
میں منداں چن انکاری کائی نہی _ روہسے جائز ہوندِن سجناں تے

مجبور آں بہوں مجبور دی عرضی _ من ونج اللّہ پاک دے ناں تے

نہ رسیا کر ، نہ رسیا کر _ جاں رنج ہونائیں دکھیاں تے

تیرے حسن رسیمیں جَر نہ سگدا _ بہوں بھار آ ویندائے ہاں تے

حسن رضا

 سوالی جوابی ݙوہڑے 
سُرمے دا سوال

کسے بشر توں ہک دیہوں پُچھ لیا سُرمے _ کیہڑا خوف دماغ اچ راہندائی

شک پوندائے جلدی مُک ویساں _ اسے حول توں جگرا ڈھاندائی

تیری جھوک توں اج میں نئی ہلنڑاں _ سچ حسّن دسا جے بھاندائی

جداں مین اکھیاں وچ پاونڑاں نہوں  _ کس کانڑ خرید کے آندائی

بندے دا سرمے نوں جواب

تین پلکاں ہیٹھ سجا تاں لئیں ہا _ کیہڑا سال مہینہ لگنڑاں

پر حسّن نوں پک اے ہک گل دا _ توئیں منٹ کھلو نہی سگنڑاں

جداں تاہنگ شدید تے ہُسڑاں توں _ دریا نیراں دا وگنڑاں

توئیں سانگا کر کے ہنجواں دا _ لُہڑ ونجنڑائیں جھٹ نہی تگنڑاں

حسن رضا کوٹ شادا "شاہ پور" سرگودھا

 ݙوہڑہ 
ہتھیں ملکھ دے وچ میں بے کس دی _ اکا سِیس نِوا نہوں چھوڑی

ساری زندگی دی ہنجے لحظے وچ _ پوئیوں بوڑ وفا نہوں چھوڑی

دے حسن نوں جرم حقیر دے بدلے _ وڈی سخت سزا نہوں چھوڑی

ویہلی پال کے ضد لاغرضیا سجناں _ میری عید ونجا نہوں چھوڑی

حسن رضا