واجب سیال

مہر اسد علی واجب سیال سرائیکی زبان دا شاعر ہے۔

 ڄم پل 
٤ اپریل ١٩٩٢ء کوں ڄمے۔ فیصل آباد نال تعلق ہے،  متحدہ عرب امارات دبئی وچ رہندے۔

 کتاباں 

 نمونہ کلام 

 ݙوہڑہ 
اللہ دتا ای راج تاں کَـسـیاں تے ایـڈے ظــلـم نہ کــر یک لختہ

سر کجن کُجا گھر ڈھائ جانا ایں کجھ سوچ تاں سہی بد بختہ

تیــری واجب اس تـبدیلی توں جھـب قـــوم ہوگئ اے اختہ

ٹھـڈے ساہ تیرا کئیں مسکیناں دےمتاں پلٹ نہ چھوڑن تختہ

 ݙوہڑہ 
دلا اپنیاں اندرے دفن چا کر کئیوں لئینا ایں کئیں دیاں لوہاں

ہتھوں دے دولت لجپالیاں دی بے فیض سدینڑاں ایں تونہاں

سد مار نہ ویندیاں سجنڑاں نوں نئوں دسنڑاں اگلیاں مونہاں 

توں کملا ایں واجب اوکھ وچ کیڑا سجن آ بنڑدا ای سونہاں

 ݙوہڑہ 
جداں کئیں جا سنگت تے باڈر تے نویں سانجھ دے گڈیے جھنڈے

اداں ایو جئے سجن دا سنگ کریے جیڑا دکھ تکلیف نوں ونڈے

بے فیض سجن نوں پھائے لاؤ چا جیڑا واجب ہر جا بھنڈے 

ہووے. نسلی خون تاں ہک بہوں. ایں کی کرنن یار ترنڈے

 ݙوہڑہ 
دوستو فرمائشی دوہڑا عید دے حوالے نال توجو

اُدوں شام شوال دا چن چڑیا ایدے سدھراں چھم چھم ٹُریاں

کدھــاں وچ پردیــس دے صــبردیاں بَنڑ ریت دا منظر کھُریاں

ڈھـائیں اندر پئےواجب دکـھ مارن سٹاں لگیاں انج بے سُریاں 

اُدے عیدالفطر عـروج تے رئ ایدے جگر تے چل گئیاں چھُریا

 ݙوہڑہ 
آ عــید فطـــر ســت بســم اللہ تیــری لکھ تعظیم کریناں

توں تحفہ خاص ایں مُسلم لئ سچی حُب دے نال منیناں 

کل پتہ نئیــں واجب زندگی دا ایو پہــلے ای یـار اکھیناں

ہر مخلص سجن نوں تہہ دل توں ایڈوانس مبارکاں دیناں

 دعا 
میرے خالق میں معافی دے قابل تاں نا

میں جوں عیباں سوا کجھ کمایا ای نئیں

کیــڑے منہ نال عــرضاں کـراں میـں خُـدا

میرے سر تے کوئ عملاں دا سایہ ای نئیں

تــوں تاں دینــدا گیــوں میـں اُڈانـدا گیاں

راہ حــق تے میـں بالکل جوں لایا ای نئیں

نـت بُــرائیاں دے رستـے تے چـلـدا گیاں 

سدھے پـاسے میں پئیر اپنے چایا ای نئیں

دُنیــاں داری دے لالچ توں بھل بھَل گیاں 

نعرا توبہ دا اج تائیں الایا ای نئیں

تــیرے قُـرآں نـمـازاں مـیں سب بھـل گیاں 

تـیـرے حُکــماں نــوں اج تائیں پجایا ای نئیں

کھوہ کے حق میں یتیماں دا کھاندا رہیاں

خــوف تـیرا تاں بالــکل جُـوں آیا ای نئیں

جــدے ڈٹـھی اے دولـت ادائـیں ڈُل گیـاں 

تیری چوکھٹ تے سر نوں جھکایا ای نئیں

الــغرض الــغرض دا پُـجــاری رہـیاں 

کــدی لالــچ نـوں دل چـوں مٹایا ای نئیں

نت شــراباں تے نشـیاں دے وچ گـم رہیـاں 

پلُو حق نوں میں اج تائیں پھدھایا ای نئیں

لکھاں مُجرے تماشے میں ویہدا رہیاں 

دین تیرے نوں دل وچ وسایا ای نئیں

تیرے در تے میں آونڑ دے قابل تاں نئیں

ذات تیری تاں واجب رحیم اے خُدا

صدقہ سوہنے محمد دا معافی چا دے 

خالی توں وی تاں کئیں نوں ہٹایا ای نئیں