صابر بھریوں

صابر بھریوں سرائیکی زبان دا شاعر ہے۔

 ڄم پل 
١٩ دسمبر ١٩٧٧ء کوں میانوالی وچ ڄمے۔

 نمونہ کلام 
اعتراز اساتے کر ناں جیویں تیں آپ تروڑے سانگے

ساکوں سستا سمجھ کے سٹ گھتاای مِل گے نی جڈنڑ دے ماھنگے

خوش راھویں جیں نل خوش تھینداایں ھَیا ازل توں جیندی تانگ اے

ساڈی قبر تےصابر ھک ڈیہنہ توں سنڑ باھسیں آخری بانگ اے

 ݙوہڑہ 
توں ٹُراایں ٹُر کے ولیا نی پچھوں میں برباد ھو گئی آں.

ناں پیکے ھاں تے پوندے ھِم ناں ساوراں جوگی رھئی آں.

میڈا چہرہ زرد ڈسیندا ھےڈکھاں نال نہیل آ تھئی آں.

منجی تیڈی صابر خالی ھِے اسے ماروں روندی پئی آں.

 ݙوہڑہ 
تیڈی نیت تے شک نَم کر سکدا،تونڑیں سچ تے نائیں، میں سچ سمجھئے

ہر حکم تے کیتم بسم اللہ جِڈے ٹوریا  تئیں، میں سچ سمجھئے

جذباتی تھی کے آھدا ہائیں ڈوہیں توڑ وسائیں، میں سچ سمجھئے

اتبار اچ صابر مار گھتائی توں کُوڑ تے ہائیں، میں سچ سمجھئے

 ݙوہڑہ 
بوہا جڈنڑ وی جئیں کھڑکایا ہے میں بھجدی تھئی متاں توں ہونویں

ڈٹھا سِر دا بوچھنڑ پیرووانڑی ،تھاں ڈھیندی گئی، متاں توں ہونویں

کئی وار اُباہل توں کملی دی ونگ ونگ تُرٹ پئی، متاں توں ہونویں

آ صابر مینڈھیاں چٹیاں تھئیاں اِسے آس تے رہی، متاں توں ہونویں

(صابر بھریوں)