فیصل رانجھا

فیصل رانجھا سرائیکی دا ہک شــاعــر ہے۔

 نمونہ کلام 
؏ ســاکوں غـربـــت کیتے بے ذائقہاوں کــوں یار مصــالے بھاندے ہِن
ݙوہڑہ
ہر رات لنگھی تیݙی یاد دے وچ میکوں انت اندھارے ݙسدے پن

میکوں ݙسدیاں پن تیݙیاں بے رخیاں تیکوں غیر ہن پیارے ݙسدے پن

نت حاضر تھینداں در تیݙے تیݙے سیاسی لارے ݙسدے پن

کجھ ݙینہہ ہن رانجھا مر ویساںوے میکوں پاڑے سارے ݙسدے پن

 ݙوہڑہ 
تصوف دے سفر اچ گنبد خضرا دی چھاں تلے بہہ تے لکھیا  ݙوہڑہ

جݙاں وطن تے واپس ول جُلسوں پُر نور فضاواں یاد آسن

ساکوں پھیر طواف دے نہ بُھلسن شہ زور ہواواں یاد آسن

ساکوں زم زم اصلوں نہ بھلسی خضرا دیاں چھاواں یاد آسن

پندھ یاد ہوسن رانجھا طائف والے یکے عرب دے راہواں یاد ہوسن

 ݙوہڑہ 
اساں پاندھی پیار دے راہیں تے بہر حال کلھیپے گھن لاتھن

ساکوں گھن لاتھن ݙکھ راہبر دے ہر حال کلھیپے گھن لاتھن

اساں وات آگئے مجبوریاں دے گڑدھال کلھیپے گھن لاتھن

تیݙی مونجھ رانجھا ساݙا حال ونجائے بھیوال کلھیپے گھن لاتھن

 ݙوہڑہ 
سن پیرا عرض غریباں دی ونجاں یار جوکوں بھل لکھ ایجھا پُھل 

میکوں یاد نہ راہوے کون ہاں میں ونجاں راہیں رُل لکھ ایجھا پُھل

لنگھے رات میڈی درباراں تے ونجاں پاگل ہُل لکھ ایجھا پُھل

میڈی گول اچ رانجھا آپ آوے میڈا پووے مُل لکھ ایجھا پُھل

شاعر:#فیصل_رانجھا