مدثر بھارا

مدثر بھارا سرائیکی شاعر ہے۔

 ڄم پل 

 تعلیم 

 کتاباں 

 نمونہ کلام 

 ٭مُہاڑا٭ 
اساں اپݨےوݙکیاں کولوں

ہک کہاݨی سُݨدے آئے ہیں

اوہ آدھےہن

ساݙی وستی جݙاں کوئی

مُہاڑا آ ونجے ہا تاں

اساں ایں کریندے ہاسے

سارے بندے ، زناور اتے پکھی

ہکی جاہ تے کٹھے کر ڈِیندے ہاسے

کوئی پیر، فقیر یا جوگی آ ویندا ہا

اتے اوں کٹھ دے باہروں ہک کڑا مار ݙینداہا

ول شئیت کوئی دم کریندا ہا

یا اچے الا اچ نعرہ مریندا ہا

آخر اچ آہدا ہا جو

تساں ایں کڑے کنوں ٻاہر نئیں ونڄݨا

کڑے دے باہروں اندر وی کوئی ناہی آ سڳدا

وڈکیاں کولوں سُݨیے سے جو

کجھ ݙینہاں اچ

اوہ ُمہاڑا مکُ ویندا ہا

اج ویلا بدل گئے

اساں ہک گلوبل ویلیج ناں دی وستی

اچ اکھ کھولی ہے

اساں سارے وی ہک مُہاڑے دی مار اچ ہیں

ایں ناں کروں چا

َاساں ایں گلوبل ویلیج اچ وسدے

سبھ بندیاں، زناوریں، اتے بچدے جانداریں کوں

ہکی جاہ سمجھ  کر ہک کڑا ماروں چا

ول ہک وعدہ کروں جو

اج کنوں جنگ بندی کریندے سے

ایٹم بم سروں مکیندے سے

ماحول کوں صاف کرݨ دا آہر کریندےسے

پُکھو مارݨ تے رُوک لیندے سے

روٹی، علاج، چھت سبھ بندیاں کوں ݙیوݨ

دا وی وعدہ کریندے سے

اساں سبھے سائنسی علم اتے ٹیکنالوجیز کوں

بھوئیں اتے بھوئیں واسیں دے بھلے کیتے

ورتݨ دا جھنڈا چیسوں چا

بندیاں اچ سارے فرق مُکیندے سے

تریمت دا آدر کرݨ لازم کریندے سے

ہݨ ساکوں نظردا پئے جو

ویلا بہوں نئیں بچ رہیا

پر ہک یقین اے جو

ًکُل دی خیر دا منتر پڑھسوں تاں

ایہہ اوکھ دا ویلا لنگھ ویسی اتے

اساں سارے ایں مُہاڑے کنوں نروے تھی نکلسوں

٭٭مُہاڑا  کہیں وی وبائی مرض کیتے ورتیا ونڄن آلا لوظ

مدثربھارا

 کافی...... مدثر بھارا 
آپ درازے ویسوں، ونج سچل تو اکھویسوں

نیلیاں نیلیاں سلہیں دا،ول نواں گھر بنڑویسوں

آپ درازے ویسوں، ونج سچل تو اکھویسوں

بلہنڑ ساڈا اپنڑا بندہ، کل جگ تو بہہ منویسوں

آپ درازے ویسوں، ونج سچل تو اکھویسوں

سوہنڑے دھرتی جائیاں دا، ول بیا کٹھ کرویسوں

آپ درازے ویسوں، ونج سچل تو اکھویسوں

ہر وسوں دا آدر تھیوے، اینجھا بیت سنڑیسوں

آپ درازے ویسوں، ونج سچل تو اکھویسوں

جیندے پکھی سوہنڑے لگدن،فوٹو چھک ڈکھیسوں

آپ درازے ویسوں، ونج سچل تو اکھویسوں

تریمت جتھاں اگوں ٹردی،اینجھا شہر وسیسوں

آپ درازے ویسوں، ونج سچل تو اکھویسوں

ہوت سسی دے کٹھے وسدن،اگلا پندھ مکیسوں

آپ درازے ویسوں، ونج سچل تو اکھویسوں

ہر بندہ جتھ سانواں سانواں، اوہو عہد پڑھیسوں

آپ درازے ویسوں، ونج سچل تو اکھویسوں

واہندے دریا سکدے پئے ہن،ایندی رپٹ لکھیسوں

آپ درازے ویسوں، ونج سچل تو اکھویسوں

*سچل    سئیں سچل سرمست  * درازہ شریف سچل سرمست دی جاہ

 *کرونا دے ویلے دی محبت* 
اساں مُونجھے ہاسے بہوں ڈینہ توں

ہاسے ماندے بہوں کوئی ویلیاں توں

ساکوں سوہݨا سائیں جو نظریا نئیں

ساکوں کوئی جی وی ملیا نئیں

اساں آندی موت کوں سُݨیا ہے

اساں سارے خوف ہن ݙیکھ گھدے 

کوئی کو نئیں آندی کہیں پاسوں

ایویں لگدے جیویں مُردے ہووں

ساڈے چوں پاسوں گُستان کوئی

کوئی کُوک وی کوئی سُݨدا نئیں

کوئی ویندے وی کوئی ڈیہدا نئیں

بس ساڈی گالھ کوئی سُݨ گھنو

کوئی ساکوں آݨ کے ڈیکھ ونجو

اساں مُوئے نئیں 

اساں جیندے سے

اساں جیوݨا ہے

ایہو جام محبت پیوݨا ہے

من مونجھے کوں پرچاوݨا ہے

سوہنی وسوں کوں وساوݨاا ہے

اساں سانول نال الاوݨا ہے

ہر وستی کوں نال رَلاوݨا ہے

اساں مَرݨا نئیں

اساں جیوݨا ہے

جیویں صدیاں توں اساں جی آئے ہیں

جیویں کتنیاں زہراں پی آئے ہیں

جیویں کتنے کال اساں بھوگ آئے ہیں

جیویں کتنی موت اساں جال آئے ہیں

ایویں ایہہ ویلا وی لنگھ ویسی

ایویں ایہہ ڈر وی ول مُک ویسی

ایویں موت کولوں اساں جِت ویسوں

ایویں ولدا مِیل اچ نِت ویسوں

ایویں نویں کَتھا کوئی لِکھ ویسوں

ایویں عشق نَرویا کر ویسوں

مدثر بھارا

 ٭نظم٭ 
ایہو عشق مِٹھا ساکوں نِت ملدے

کہیں وَنگ پاروں

کہیں رَنگ پاروں

ایہو عشق مَٹھا ساکوں نِت ملدے

کہیں منَگ پاروں

کہیں ڄھنگ پاروں

ایہو عشق مِٹھا ساکوں نِت ملدے

کہیں پَندھ پاروں

کہیں کَندھ پاروں

ایہو عشق مِٹھا ساکوں نِت ملدے

کہیں ݙھنݙ پاروں

کہیں جَنݙ پاروں

ایہو عشق مِٹھا ساکوں نِت ملدے

کہیں تِل پاروں

کہیں دِل پاروں

مدثر بھارا

 ٭جیوݨ دا منتر٭ 
سوہݨی وسوں دے بھائیوال لوکو

ایں خوف کنوں ذرا ٻاہر آؤ

ایں موت کوں ازل توں ٻھگت آئے ہو

ایں کال کوں ٻہوں مُد جَال آئے ہو

کئی سُنڄ ٻر وستیاں ݙیکھ آئے ہو

کئی مَرضاں تن تے پال آئے ہو

کوئی مُسک ݙکھالو چہرے تے

کوئی ڳاوݨ گاو چا مستی وچ

کوئی ناٹک کرو کھڑ وستی وچ

کوئی تکڑے تھی کر ڳالھ کرو

کوئی جیوݨ دا ٻہہ حال کرو

ہکا ڳالھ اساݙی یاد رکھو

تساں ٻہوں سُوہݨے ݙینہ ہݨݙاوݨے ہن

تساں کئی زیور، تریور  پاوݨے ہن

تساں نیل گگن کئی ݙیکھݨے ہن

تساں کھیݙ حالی کئی کھیݙݨے ہن

تساں جام کئی حالی پیوݨے ہن

تساں ٻہوں زمانے جیوݨے ہن

سوہݨی وسوں دے بھائیوال لوکو

ایں خوف کنوں ذرا باہر آؤ

مدثر بھارا
ونکی:سرائیکی شاعر