لولی

ٻالاں کوں سُماوݨ کیتے تے کھیݙاوݨ کیتے جہڑے لوک گیت مان٘واں گاندیاں ہن۔ لولی اہدن۔

 لولی ݙیندی ہاں میں رتی دے راوے 
لولی ݙیندی میں ون٘ڄاں گھولی

لولی ݙیندی ہاں میں رتی دے راوے

نیندر خوشی دی تیݙی اکھیاں کوں آوے

لولی ݙیندی میں ون٘ڄاں گھولی

لولی ݙیندی میں ݙے نہ واری

اکھیں تے رکھ دی تیݙی جند پیاری

لولی ݙیندی میں ون٘ڄاں گھولی

لولی ݙیندی میں مکھناں دے پیڑے

رنگ منجھیس تیݙے مامے دے ویڑھے

لولی ݙیندی میں ون٘ڄاں گھولی …

 تیݙا ڄمدا جیوے لال 

وسیب وچ جتھ ماواں آپݨے لاݙلیاں کوں مِٹھی مِٹھی لوری سݨا تے سمیندیاں ہن یا ولیندیاں ہن. اُتھ ہک ٻئی رسم وی ہے جو بھنڈ (میراثی) وی ٻالاں کوں لولی ݙیوݨ کیتے  آندے ہن.  جیندے وچ ہک ایہ لوری وسیب وچ ݙاڈھی ہی مشہور ہے ۔

؂تیݙا جمدا جیوے لال ، لو لی لال کُوں ݙیواں

جدُو والی جال سُہائی سرور والا تَھلا

کُچِھڑ والا جِیندا رہی بیاوی ݙیوی اللہ

تیݙا ڄمدا جیوے لا ل ، لولی لال کُوں ݙیواں

سِرتے ݙیواں ٹوپیاں ، ہَتھ وِچ ݙیواں کانی

لا ل تیݙ ا لاݙلا کھِݙاوَن والی نانی

تیݙا ڄمدا جیوے لال ، لو لی لال کُوں ݙیواں

سِرتے ݙیواں ٹوپیاں ، ہَتھیں ݙیواں پُھٹی

بال تیݙا لاݙلا کھِݙاون والی پھُپھی

تیݙا ڄمدا جیوے لال ، لو لی لال کُوں ݙیواں

سِرتے ݙیواں ٹوپیاں ، ہَتھیں ݙیواں میݨ

بال تیݙا لاݙلا کھِݙاون والی بھیݨ

تیݙا ڄمدا جیوے لال ، لو لی لال کُوں ݙیواں

گھوڑا نیلا سنجھ سنہری ، ٹپ کے رکھیں ہتاں

پنیگھڑے کو ں لولیاں،میں پانی لاون ونجاں

تیݙا جمدا جیوے لال ، لو لی لال کُوں ݙیواں

اُتلی لوری جہڑی نومولود دے ڄمݨ تے میراثی آپݨے مخصوص انداز وچ ٻالاں کوں ہتھاں وچ چا تے گول گول تیز تیز قدماں نال پھردا  ہویا سُریلی آواز وچ لوری ڳاندا ہے۔ ایں لولی وچ ڄال دے درخت تے تھلا (تھڑا) دا ذکرِ خاص وسیبیاں دی پیراں فقیراں دے نال عقیدت مندی دی طرف اشارہ ہے ، نال ہی  وسیب دی روایتی پسماندگی، ضروریات زندگی دی عدم دستیاب تے اقتصادی زبوں حالی دا تذکرہ وی موجود ہے جہڑی ماواں کوں وی کسبِ معاش وچ رجھا رکھدی ہے اور اُنہاں کوں فرصت کائنی ݙیندی جو او آپݨے لاݙلیاں دے پنگھوڑے جھُٹا سڳن ۔

ہک ٻئی لولی پڑھو: 

لولی ݙیندی مَیں ونجاں گھولی

لولی ݙیندہاں مَیں رتی دے راوے

نِندر خوشی دی تیݙی اکھیاں کوں آوے

لولی ݙیندی مَیں ونجاں گھولی

لولی ݙیندی مَیں ݙے نہ واری

اکھیں تے رکھدی تیݙی جند پیاری

لولی ݙیندی مَیں ونجاں گھولی

لولی ݙیندی مَیں مکھناں دے پیڑے

رِنگ منجھیں تیݙے مامے دے ویڑھے

لولی ݙیندی مَیں ونجاں گھولی

آݙئیم پینگھا ، پٹ دیا ں لانہاں

جُھوٹا دیندیں تھکِم نہ بانہاں

لولی ݙیندی مَیں ون٘ڄاں گھولی

وُٹھے مینہہ دَر میݙے تے چِکاں

آسِن وِیر تے لہسِن سِکاں

لولی ݙیندی مَیں ون٘ڄاں گھولی

سَم کے اُٹھی تے ویلے کو ں جاگ

تیݙے جاگیں میݙے ویڑھے کو ں بھاڳ

لولی ݙیندی مَیں ونجاں گھولی

 لولی لولی لولی 
لولی لولی لولی

امڑی جھلے جھولی

لولی لال کوں ݙیواں

نِکّے ٻال کوں ݙیواں

لولی لولی لولی

امڑی جھلے جھولی

(راوی راجکمار دلی)

 مِٹھو ٻولی ٻول 
مٹھو ٻولی ٻول

امڑی جھلے جھولی

حوراں ݙیون لولی

سر تے ٹوپی تے پیریں کڑیاں

میں لولی ݙیندی کھڑی آں

پینگھے دی ران٘د رَسّی

آیا نُور خدائی وَسّی

مِٹھو ٻولی ٻول

امڑی جھلے جھولی 

حوراں ݙیون لولی

 اݙے  تاں میں پینگھا 
اݙے  تاں میں پینگھا

جیندیاں پٹ دیاں لان٘ہاں

ݙیواں تاں میں جھُوٹا

میݙیاں تھکن نہ ٻان٘ہاں

 امڑی دی حویلی 
امڑی دی حویلی وچوں ݙے رکھاں ٻُہاری

امڑی کن٘ڈا نہ پُݙی، ہے رات اندھاری

 تیݙے کھُوہ گریندے 
تیݙے کھُوہ گریندے

میݙی نتھ جھُجھاوے

پکھا میں جھلیساں

نندر اِنہیں کوں آوے

 سوہݨاں پُتر میݙا توں 

سوہݨاں پُتر میݙا توں

تیݙے پَٹ دے چولے ݙوں

تھورا بھِران٘ویں کوں

لتھا ݙے شریکیں کوں

 اللہ تُوں 
اللہ تُوں

والی تُوں

ݙِتّا ہئی تے

پالیں تُوں

 اللہ ہُو 
اللہ ہُو

لوَا ݙے کھُوہ

کھُوہ تے ٻَیہ تے نماز پڑھوں

اللہ سائیں کوں یاد کروں

 اللہ اللہ تُوں 
اللہ اللہ تُوں

ٻوݙے پئے ڳئی جُوں

کڈھݨ آلیاں بھابھیاں

کڈھاوݨ آلا توں

 اللہ اللہ 
اللہ اللہ 

میں کراں

ٻوݙے مکھݨ

میں ملاں

 اللہ اللہ 
اللہ اللہ قادرا

پیسے مݨ کݨک، دھیلے مݨ باجرہ

 نانکڑے گھر خوشیاں ہویاں 
نانکڑے گھر خوشیاں ہوئیاں

ݙاݙکڑے گھر میل

لولی لال کوں ݙیواں

ڄݨدے ٻال کوں ݙیواں

جھنڈ جھنڈورا لاڈلا

آیا ڳلیاں گھُمے

روٹی ݙیواں چوپڑی

شہزادہ متھا چُمے

لولی لال کوں ݙیواں

ڄمدے ٻال کوں ݙیواں

 کھُوہ پیا ڳڑدا 
کھُوہ پیا ڳڑدا

کاکا آیا رِڑھدا

میݙا جی کھڑدا

 کاکے دی آئی ماسی 
کاکے دی آئی ماسی

ماسی ݙتا گھیئُو

جیوے کاکے دا پیئو

پیئو آندی جُتی

جیوے کاکے دی کُتی

کُتّی دے ڳل ڳانی

جیوے کاکے دی نانی

نانی ݙتا جوڑا

جیوے کاکے دا گھوڑا

گھوڑا کھاوے داݨاں

جیوے کاکے دا نانا

ونکی:ٻال ادب
ونکی:لوک ادب