شاہزیب قمر

شاہزیب قمر سرائیکی شاعر ہے

 استاد شاعری 
صادق میر بیگ

 نمونہ کلام 

 غزل 
ڈکھ کوں سینے سمبھال رکھنڑاں ہا

اکھ تے سک دا رومال رکھنڑاں ہا

ہا ضروت جو سوجھلا سئیں کوں

اپنڑے دامن کوں بال رکھنڑاں ہا

آہدا ہامی جو لوک نظریل ہن

یار تئیں وی خیال رکھنڑاں ہا

اوندی چوکھٹ ہے میڈے سجدے ہن

آپ کوں باکمال رکھنڑاں ہا

میڈیاں اکھیں نہ پڑھ گھنے کوئی 

تیکوں دل وچ سنبھال رکھڑاں ہا

توں نہ ہانویں تاں غم ہنڈائے میکوں

ڈکھ دا رشتہ بہال رکھنڑاں ہا

توڑے قمر میکوں ستیندیاں ہن

ول وی مونجھیں کوں نال رکھنڑاں ہا

سئیں شاہزیب قمر صاحب

(دری ڈھولے والی)

غزل

زندگی کوں زوال ہے اجکل

شام فجریں ملال ہے اجکل

سینجھا بدلیا ہے رنگ دنیا جو

مسیت اندر دھمال ہے اجکل

سوچ پیسہ خیال بنگلیں دے

پیار منگدا کمال ہے اجکل

دین اپنڑاں بنڑا گھدے لوکیں

سود وچ وی حلال ہے اجکل

نفرتیں کوں عروج حاصل ہے

پیار سلفت دا کال ہے اجکل

کہیں دے قمر نئیں ڈکھ ونڈیندا کوئ

اپنڑی اپنڑی سنمبھال ہے اج کل

 غزل 
پھل حیاتی ہے خار نئیں کرنڑاں

نال کہیں دے وی پیار نئیں کرنڑاں

خود کوں ڈیکھن تاں روز رو پوون

انہیں اکھیں کوں چار نئیں کرنڑاں

ہک ڈو لمحیں دی چاشنی کیتے

آپ  کوں  داغدار  نئیں  کرنڑاں

بہہ کے شیشے دی تار وستی وچ

کہیں مفلس تے وار نئیں کرنڑاں

دل دے کعبے اندر جتی بت ہن

کہیں کوں پروردگار نئیں کرنڑاں

ڈکھ  میڈے  یار  غم میڈے بیلی

اپنڑیں یاریں کوں گار نئیں کرنڑاں

توڑے جتنا قمر خطار کار ہیں

حیا سمندر کوں پار نئیں کرنڑاں

شاہزیب قمر

 غزل 
بھیجم سنیہڑا سئیں کوں بائمان کاں دے نال

ہے مونجھ پئ منجیدی ہر ستر تھاں دے نال

ہنڑ تاں وسار جھیڑے ساون وی ڈیکھ ول آئے

نصری دی پنڈ چنڑوں ہا توتاں دی چھاں دے نال

بس  یار  ول آ  پاروں  رل  عید  تاں گزاروں

میں آپ وچ نا مانواں سجڑیں دی بہاں دے نال

کیوں پیت کوں بھلا کے غیریں دے نال ٹر پئیں

خیراں تیڈیاں منگاں نت دل تے زباں دے نال

ساون دیاں روز ہوکاں سینے قہر دیاں سوکاں

سنڑ بے ملی دیاں کوکاں دل بے زباں دے نال

تسڑی کوں تس کھا گئ بس آس ہک مکا گئ

ناواں  میڈا  لکھیجے  قمر  دے  ناں  دے نال

شاہزیب قمر

غزل

پیار میڈے دا توں اثر ڈیکھیں

نال مونجھیں دے اکھ دا شر ڈیکھیں

میں کڈاں آکھیے یار جھوک وسا

آ کے ہک وار توں مگر ڈیکھیں

پہلے مٹی دے نال مٹی تھی

ول سناں تے الیندا سر ڈیکھیں

یاد تیڈی ستاوے سسڑی کوں

آ کے در تے ہوا دا شر ڈیکھیں

کہیں برے کوں نہ توں برا آکھیں

دل نہ ترٹے کتھاہیں مگر ڈیکھیں

میڈے سر تے پتھر دے جھیڑے وچ 

اپڑیں ناں دے سبھے پتھر ڈیکھیں

تن دے زخمیں دا خون شاہد ہے 

من تے تھیندے ہوئے جبر ڈیکھیں

ہر دے جائے کوں قمر توں اپنڑاں جانڑ

اپنڑی رادھی دا ول ثمر ڈیکھیں

شاہزیب قمر

 ڈوہڑے 
ڈوہڑہ

میڈے سر تے ڈکھ دی رات نہ بنڑ جذبات نہ کھس سجھ ابھرن ڈے

اج ترس چا کھا میڈے جوبن تے ہے لہندی مس سجھ ابھرن ڈے

در پلکیں  نال بوہار ڈیساں میڈی  لہسی  تس سجھ ابھرن ڈے

بس  قمر  یار تاں  آ نکلے  پچھیں ڈیکھ چس سجھ ابھرن ڈے