شکار نامہ

حکایت

شکار نامہ
(ڈاکٹر جاوید چانڈیو نانویں)

اوہ ترے بندے شکار دی پرانڑی ہک کتاب وچ پَیہ گئے ' کتاب وچ ورقہ در ورقہ شکاریاں تے شکار دیاں تصویراں ہَن ' کُونڈیاں , گاریاں تے جالاں دیاں چھاپاں ہَن ' شکار دا زمانہ, مچھیاں پکھیاں زناوراں دا ویورا ہئی ' کاتیاں دیاں لکڑ پتھر چاندی دیاں سونے دیاں مُٹھاں ہَن ' شکار دا موسم تے ڈا ہئی ' شکار دے تمغے تے گاہنڑے ہَن 'تُک بنداں دے تُک جنہاں ماہر شکاریاں دے تُک لکھے 'شکار دے منتر تے پتھر دی سلیٹاں تے چِتر اوں شکار دا جینکوں تِیر لگیا

اوہ تریہے اِتھاں آپو وانڑے شہریں توں آئے ہَن ' اُنہاں کوں کہیں ڈسیا ہا ایں شہر وچ ہک لائبریری جتھاں اوہ کتاباں ہِن جِنہاں اندر پَیہ تساں سگدے ہو ' کتاب دیاں گلیاں بزاراں چوک محلیاں اندر گُھم تساں سگدے ہو ' اِنہاں کتاباں دی کہیں وی واہر اندر کھیڈ اندر رَل تساں سگدے ہو ' اُنہاں وچ ہک ریلوے ملازم ' ڈوجھا صوفیا دیاں پوتھیاں کٹھیاں کریندا ہا تے تریجھا ہک شاعر ہا ' اوہ کٹھے کہیں دھیان وچ شکار دی ایں لکھت اندر لَیہ گئے 'ایہ لمبی ہک سَیل ہئی ' اوہ جو واپس ولیے تاں اُنہاں کوں کتاب دا ہک چھیکڑی جملہ یاد ہا

ہاتھی کوں تساں نپ سگدے ہو کِیڑی ہَتھ نی آندی

(رفعت عباس)
حوالے