عرشم نیازی

عرشم نیازی اپڑاں تازہ شعری مجموعہ " تاڑی " بہوں محبت دے نال میکوں عطا کیتا جیندے کیتے میں اُس دا  تہہ دل توں ممنون ہاں ۔۔میکوں ایویں لگدۓ ان شاءاللہ تاڑی دی گونج سارے سرائیکی وسیب اچ سݨی ویسی ۔تے سارا سرائیکی وسیب  عرشم نیازی دی تاڑی تے تاڑی مریندا نظر آسی ۔۔

تاڑی  غزلاں دا سوہݨا تے منفرد شعری مجموعہ ہے جیندے وچ کجھ نظماں وی ہن ۔۔تاڑی ۔۔ان شاءاللہ سرائیکی ادب وچ بہوں شاندار تے جاندار اضافہ ثابت تھیسی ۔میں دعاگوہ ہاں کہ رب تعالی عرشم نیازی دے سخن تے عزت وچ مذید اضافہ کرے آمین آمین 

بھانویں گھڑا تھالی وگے بھانویں وگے ڈھولک

سُراں دے وچ  روح نہ آسی جے نہ وگی تاڑی

۔ ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔           عرشم نیازی ۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔۔

عرشم میݙا چھوٹا بھرا ہے ݙوہڑا بہوں سوہݨاں لکھدئے تے غزل وی ہُݨ سوہݨی کر گھدس میکوں امید اے محنت تے ریاضت نال ارشم سرائیکی ادب کوں چنگیاں غزلاں ݙیسی کل ݙو شعر سݨائس تساں وی چس چاؤ 

اوندے نکھیڑے توں بعد اج میں صندوق پھولائے تاں یاد آیائے 

اوندے ہتھاں دے کڈھائی تھئے ھوئے رُمال کھلسن تاں شعر تھیسن

اجے وبا اے،حکومت آکھائے،وصال کیندا وی تھی نی سگدا

میں کیویں لکھاں تے کیشے لکھاں وصال کھلسن تاں شعر تھیسن

عرشم نیازی ہک شاعر نئیں بلکہ کیفیت دا ناں ہے۔اوں دی شاعری انسان کوں وجد اچ مبتلا کرݙیندی اے.ہک ہک مصرع انسان دے روح وچوں بکاٹاں کڈھ ݙینداے۔کجھ ݙینہ پہلےاوں دی کتاب "تاڑی"منظر عام تے آئی اے۔عرشم آہداے کہ تاڑی وی شاعری دی صنف اے۔ ہک ایسے آلہ موسیقی دا ناں  تاڑی ہے جیہڑا وگے تاں روح اچ شاعری دےتار چھڑ ویندن۔عرشم اچھا شاعر ہووݨ دے نال نال اچھا دوست تے بہوں خوبصورت انسان وی ہے۔ایں شخص بہوں جلد ادبی دنیا دے وچ آپڑاں ناں بݨایاے۔  اج توں بعد جگ وچ جتھاں وی تاڑی وگسی عرشم نیازی دی شاعری دے نال وگسی۔

................

یار رج کے نپیڑ اکھیاں کوں

ہنج نہ نکلی تاں بھا پھپھڑ پوسی

..............

شعر بوٹاں دے وانگ ہوندے ہن

ہک نہ پھپھڑا بیا پھپھڑ پوسی

...............

پلکاں دی کلی تے

ہنج ٹنگی کھلی اے

............

کندھ آلے سائے تے

دھپ جمی کھلی اے

...........

تیݙے نال گزارا کیتم میݙی داد ہے بݨدی

زندگی بیہا کجھ نا ݙے تاں مار نرگی تاڑی

............

تیݙی زلفاں دے پاند کیا پونجھن

خوشبو کولوں رمال پُر تھی گئے

.............

سک سہاگݨ سیج تے ماری گئ ہے رات کوں

لم یزل دے فیصلے تے ونج اجل دی چیک سݨ

...........

نال تیݙے ݙسا مصیبت وچ

کوݨ میݙے سوا کھلتا ہے

...........

زورا زوری تے میں خود کو گھیلی وداں

ݙے نہ باہواں کݙائیں بدعا آپ کوں

..............

کوݨ روندا ہے رات چرکے جئیں

کیندے اندر شعور جم آیائے

خالی بوتل تے دید کیا پئ اے

میݙے ہاں تے انگور جم آیائے

...............

بھاہ تے پاݨی دے وانگ ساݙا وی

تھیوݨا نئ ملاپ کھڑ تھئے ہیں

.............

اتنا سر دے میں پار ٹریا ہاں

پوندے ویندن نشان پیراں تے

.............

ہر کیں اپنے فیدے کیتے

پاکستان کوں زخمی کیتئے

...........

تن دے گوٹے دے غور کیتا ہم

روح جو ادھڑے تاں خاک باقی ہے

.............

کوݨ پڑھدائے اداس اکھیاں کوں

لوک رکھدن خیال چہرے تے

.............

وقت گھوڑئے ہتھوں نکل ویسی

گھت کے اپڑیں لغام ٹوری رکھ

...........

کندھاں وچ آ تلا انگھرئے

ویہڑے ݙیلا تھیندا ویندائے

نندر آئی تصویر دے صدقے 

خاب نشیلا تھیندا ویندائے 

............... 

تہاکوں وانگ یوسف دے اساں مفتےملے ہاسے 

اساݙے پیر پک پئے ہن تہاݙی بیر پک پئ اے

............. 

اوندے نکھیڑے توں بعد اج میں صندوق پھولائے تاں یاد آیائے 

اوندے ہتھاں دے کڈھائی تھئے اوئے رمال کھلسن تاں شعر تھیسن 

.............. 

اتنی دیر میں پیریں پئی اے

چھالے ونج زنجیر تے نکلے 

............... 

عشق اپڑاں ثبوت منگیا ہئ 

لہہ کے ہݙیاں توں ماس رکھ چھوڑم

............ 

زندگی احترام کر ساݙا 

تیکوں چھوڑن تے دیر نئیں لگڑیں 

ونگ بھنیوے تاں شر نہ تھی پووے 

بانہہ مروڑن تے دیر نئیں لگڑیں 

............. 

گھر سہیلی بݨا کے گھن آئی ہم

اے محبت تاں ݙیݨ نکلی ہے

........... 

پھٹی محبت دا آندے ویندے مسافراں توں پتہ ہے پچھدی 

پزار پیراں دے بھل گئے جیکوں اوں پیرو واݨی دا کیا بݨا اے

سچی ݙسا نا او چھیر جیڑی یقین الفت تے نئ کریندی 

او جہڑی بݨدی ہا بہوں سیاݨی اوں بہوں سیاݨی دا کیا بݨا اے

.............

انجے لگدا ہا جنگلاں وچ کئیں روحاں ناچ کیتا ہے

اساں گھنگھرو دے چھݨکن دی صدا دے نال ٹُر پئے ہاں

..............

 کݙائیں وی میݙے خدا نی آکھا 
کݙائیں وی میݙے خدا نی آکھا

جو اے سی آلی مسیت ہووے

قالین ہوون یا سنگِ مرمر

تݙاں نمازاں قبول کرساں

،

کݙائیں وی میݙے خدا نی آکھا

غلاف کعبہ تے چاڑھو سونا

یا کئیں ولی دے مزار اتے

چڑھاؤ چادر یا دیگاں ݙیوو

اے گَلو ننگے تے پِیرواݨاں

کوں چھوڑ ݙیوو کروڑ ݙیوو

کݙائیں وی میݙے خدا نی آکھا

جو رات ساری سپیکراں تے

تساں تفرقے کِھنڈاوݨ آلے

بیان کرو نہ دھیان کرو

،

کݙائیں وی میݙے خدا نی آکھا

چُودھار مسجد دے راہون آلی

اے میݙی خلقت غریب طبقہ

ݙیہاڑی پورے تو ول کے آوے

تاں رات ساری جگائی رکھو

جہان سر تے اٹھائی رکھو

مگر اِتھوں دا نظام الٹاۓ تمام الٹاۓ

جے کئُی غریباں دا حق چا مارے

گوانڈھی بھاویں ہے بُکھا سَمدا

تاں سمدا راہوے

یا کئیں دی دھی دی جوانی پیو دی

اُلانگھی اتے جے گَلدی پئی اے

تاں گلدی راہوے اساݙا کے ہے

،

اتھوں دے حاجی نمازی سارے

ایہو اکھیندن فقط ݙسیندن

جو ہر کئیں اپنا خیال رکھنائے

خدا دی خلقت خدا دے ذِمّے

خدا دی خلقت کوں چھوڑی رکھو

مسیتاں جھا جھا تے جوڑی رکھو

عرشم تیݙے کیتے ڈھیر دعاواں اللہ پاک مزید عزتاں ݙیوی۔تیݙے ناں تے ہمیشہ تاڑیاں وگدیاں راہون۔آمین
ونکی:سرائیکی شاعر