سرائیکی اکھاݨ (ݙ)

؂ ݙاچی کِیتا وِیہہ کوہ، توݙے کِیتا ترِیہہ کوہ

؂ ݙاݙھا مارے ٹَپے، تے سُن٘ڄاں ݙیوے ڳِـیـتاں

سُن٘ڄے دے اَستاوے تے ݙاڈھے دیاں دیاں مَسِیتاں

؂ ݙاڈھا مارے، رووَݨ نہ ݙیوے

؂ ݙاڈھے آندے پی پی وَین٘دے، گھر دے شودھے تَسے

؂ ݙاڈھے تے پَھردا نئیں، ہِیݨیں تُوں ٹَلدا نئیں

؂ ݙان٘د ـ چور گھر ای وَاہݨاں، سادھ گھر ای وَاہݨاں

؂ ݙانگ تے ݙاکُو ـ ݙُو ڄَݨے، جَنڄ شودھی کَلھی

؂ ݙِٹھا چَن مَنیسُوں

؂ ݙِٹھے مِٹھے ہوندِن

؂ ݙُدھی تَھݨیں نئیں پوندی

؂ ݙِکھاوݨی سَڄی تے مارݨی کَھٻی

؂ ݙن٘د ڳئے سوادھ ڳیا، اکھیں ڳَیاں جہان ڳِیا

؂ ݙُو گِدڑاں شین٘ہہ مار گَھتا

؂ ݙُو گھراں دا مہمان بُکھا مَردےٗ

؂ ݙَہ کِراڑ ہِکو ڄَٹ، چالھی مُلاں ہِکو رَنّ

؂ ݙَیݨ مَـر ڳئی، ݙند سَٹ ڳئی

؂ ݙے دا گِھن اے

؂ ݙَیݨ وی ست گھر چھوڑ وَیندی اے

؂ ݙیوے تاں کَلّرُوں، گِھنے تاں کَھلـڑُوں

 ڳ 
؂ ڳالھ اِچُوں ڳالھ نِکلدی اے

؂ ڳالھِیں دے پَھٹ نئیں مِلدے

؂ ڳالھِیں رہ ویندِین، بندہ نئیں راہندا

؂ ڳالھِیں نال ڈِڈھ نئیں بھرِیندا

؂ ڳاہک تے موت دا کیہڑا پَتہ

؂ ڳِٹھ سِیوے تے ݙُو ہَتھ پاڑے

؂ ڳَݙھاں دے ڳل لعل

؂ ڳَݙھاں دا وَس اے ڄو ٻیڑی تے نہ چَڑے

؂ ڳَݙھاں کُوں سوٹا تے گھوڑے کُوں شارَت

؂ ڳَݙھاں گھوڑا ہِک بھاء

؂ ڳُڑ دی کئی جا کَوڑی نہِیں

؂ ڳَل پیا دول وڄان٘وݨا پوندےٗ

؂ ڳُڑ اِچ رَن٘با اے

؂ ڳَل دی بلا نَل اِچ

؂ ڳَنݙھی ہمیشاں کم آندی اے

؂ ڳولیں خُدا وی لبھ پوندےٗ

؂ ڳوہ کُوں مِلّی ڳوہ، ڄِین٘ہیں اے تے ڄین٘ہیں او

؂ ڳوہ کُوں موت پَـٹا، چُوڑھاں دا گھر تَکُس

؂ ڳئی عِزت ہَتھ نئیں آندی

؂ ڳَنڈھ ناں پَلّے، ہار گِھناں کے چَھلے