طالب حسین طالب

طالب حسین طالب سرائیکی زبان دا شاعر ہے۔

 ڄم پل 
چنیوٹ نال تعلق ہے

 نمونہ کلام 

 ساڈی ھنڑ تاں وفاواں تے اعتبار کر ساڈے نسن دے صیاد ڈر چھوڑ دے..

تیری قید اچ حیاتی گزاری ودن ھنڑ تاں کٹنے اسیراں دے پر چھوڑ دے..

 اج بہاراں دی عید ھیئ خدا واسطے ساڈے بچپن دی اج کائ کہانی سنڑا..

کیویں پنجرے تے سر مار روندے رھے سانوں او ساڈی گزری جوانی سنڑا..

کجھ تاں سانوں درختاں دے گھر یاد ھن کجھ غریباں نوں اپنی زبانی سنڑا..

ھنڑ نواں کوئ نشیمن بنڑیندے نسے ھنڑ تاں جنگلاں چوں کٹنے شجر چھوڑ دے..

 کیویں جھوٹی محبت دے اس جال وچ ساڈی زندگی نوں قیدی بنڑیندا رھیوں..

ساڈے پنجرے تے کپڑا چڑھا کے کیویں ساتھوں ساون,بہاراں لکیندا رھیوں..

ساڈے وینڑاں نوں بولی دا ناں دے لیوئ توں تے اچا شکاری سدیندا رھیوں..

 سانوں ککھاں دے گھر وچ سونڑ یاد ھے اکھ جے کھلی تاں نفرت دا زندان ھا..

جہیڑے ڈاراں ڈیگر سدیندے رھے تیری ظلمت اسیراں تے نگران ھا..

ساڈی طاقتور سلاخاں توں جند ھر گئ تیری ضداں دا تالہ جو دربان ھا..

اپڑیں ہتھیں جو پر کٹ کے قیدی کیتوئ ھنڑ تاں شک دی رکھنی نظر چھوڑ دے..

 ساڈے کھیڈن دی حسرت وی دل اچ رھی تیری قید اچ اسیراں نوں سال ھو گۓ..

ساڈے وسن دے موسم وی رب جانڑدا اے بس غریباں دے کوڑے خیال ھو گۓ..

تیری کہیں کج ادائ دا شکوہ نھیں ساڈے اپنے ای مقدر زوال ھو گۓ...

ساڈے ھنڑ تاں نصیباں دا پک ھو گیا اے ھنڑ تاں زخمی جلانا جگر چھوڑ دے..

 تیرے شکوے دے روپ اچ اسیراں کولوں راز کہیں بے وفا دا عیاں ھو گیا اے..

تیری چوگاں تے ھنڑ تاہیں جو پلدے رھے سانوں بخشیں او ساتھوں گناہ ھو گیا اے..

تیری پکھواں تے نظر کرم ویکھ کے اج وفاواں دا جزبہ جواں ھو گیا اے..

ساتھے کہیں بے وفائ دا تقوی نہ رکھ سانوں طالب سمجھنا بشر چھوڑ دے..

استاد طالب حسین طالب آف چنیوٹ