شاکر شجاع آبادی

<div style="direction:rtl; font-family:Tahoma">

شاکر شجاع آبادی سرائیکی زبان دا ٻہوں وݙا شاعر ہے، انہاں دا اصل ناں محمد شفیع ہے تے تخلص شاکرؔ ہے، شجاع آباد دی نسبت  شاکر شجاع آبادی مشہور ہے۔

 ڄم پل 
١٩٥٤ء وچ راجہ رام تحصیل شجاع آباد وچ ڄمے۔

ذات: سیال

شہر: شجاع آباد قصبہ: ٹبےوالا پیدائش: 1955 

شادی: 1991     

اولاد: 2 بیٹے 1 بیٹی

 ایوارڈ 
حکومت پاکستان دی طرفوں  اعلیٰ کارکردگی دی وجہ توں 14 اگست 2006ء وچ  انہاں  کوں صدارتی اعزاز برائے حسن کارکردگی ملا۔

کتاباں
 پتھر موم
 پیلے پتر
 شاکر دے ݙوہڑے

نمونہ کلام
تو محنت کر تہ محنت دا صلہ ڄاݨے خدا ڄاݨے

تو ݙیوا بال کے رکھ چا، ہوا ڄاݨے خدا ڄاݨے

خزاں دا خوف تاں‌مالی کوں بزدل کر نئیں سکدا

چمن آباد رکھ، باد صبا ڄاݨے ، خدا ڄاݨے

مریض عشق خود کوں‌کر، دوا دل دی سمجھ دلبر

مرض ڄاݨے، دوا ڄاݨے، شفا ڄاݨے ، خدا ڄاݨے

جہ مر کے زندگی چاہندیں، فقیری ٹوٹکا من گھن

وفا دے وچ فنا تھی ونج، بقا ڄاݨے، خدا ڄاݨے

اے پوری تھیوے نہ تھیوے مگر بےکار نئیں ویندی

دعا شاکر تو منگی رکھ، دعا ڄاݨے، خدا ڄاݨے

(شاکر شجاع آبادی

(۱)
تیݙا رووَن کوڑ دا رووَن ہے، اجاں روون جو گا حال نوی 

تیݙے زور جتی تیکوں بار ݙتم ݙٹھا در داں داگڑ دھال نوی 

جینکوں جوݙیواں ذمے وارتاں نیں، میݙی قدرت دا بھائیوال نوی

میݙا شکوہ ہوش سنبھال تے کر،توں شاکر ہیں اقبال نوی


(۲)
میݙا دلبر پیار دیاں گالھیں ہن، گھت کنݙے تو لوں کیا فائدہ

کوئی اَ ن بن ہے تاں ساݙی ہے ،اگوں جگ دے پھولوں کیا فائدہ 

توں اپنی جاہ میں اپنی جاہ ، ودے آسرے گولوں کیا فائدہ

جہڑی گنڈھ شاکر ہتھ نال کھلے، چک نال چاکھولوں کیا فائدہ


(۳)
ربا ڈہدا بیٹھاں تُرتُر کے تیݙی دنیا تے جو تھینداپے 

کوئی بلھے شاہ ،کوئی مہر علی ،باہو سلطان سݙیندا پے

کوئی کوٹ مٹھن داشہزادہ وچ جگ دے ݙیکھ چمینداپے 

ہک شاکر ہے تیݙی دنیا تے جیہڑا مویاں لکھے جنیداپے


(۴)
اعتبار نہ کر انہاں سوہنیاں تے اج کجھ ہوند ن کل کجھ ہوندن

منہ زور مزاج دے مالک ہن، گھڑی کجھ ہوندن پل کجھ ہوندن

انھاں حسن دیاں بھریاں بوتلاں دے گل کجھ ہوندن تل کجھ ہوندن 

ہِن شاکر مثل کر یہاں دے،پھُل کجھ ہوندن ،پھَل کجھ ہوندن 

(۵)
جیویں میکو ں آن روایا ہئی ،اینویں میں وانگوں پل پل روسیں 

ہک واری روکے تھک بہیں ،ول دل ݙکھسیا، توں ول روسیں 

نہ ݙکھڑے آن ونݙ یسیا کوئی ،تو ں لاکندھیاں کوں گل روسیں

بس شاکر فرق معیاد داہے، میں اج رونداں، تو ں کل روسیں


(۶)
میں قیمتی ہاں پر بے فائدہ کہیں سُک دریادی پُل وانگوں 

بیٹھا تُر تُر ڈھداں باغاں کوں کہیں کھمب کھتھڑے بلبل وانگوں

سٹیے کاوڑنال بھکا میکوں کہیں اجڑی سیج دے پھل وانگوں

میں شاکر اپنے مالک کوں ہاں یاد معمولی بھل وانگوں

(۷)
وݙی تانگھ رکھیم تیݙی عزریلا ،بیٹھاں تانگھ لہا اُتوں تو ں آگئیں 

ساری عمراں روندیں گزری ہے ملئے سکھ دا سا ہ اُتوں توں آگئیں 

اج قسمت ݙکھ داشاکر کوں ݙتے گول دواتوں توں آگئیں 

مسیں قاصد یار منا کے آئے، ودا بہندا ہا اُتوں توں آگئیں

 ﮐﻞ ﺷﮩﺮ ﺗﯿﮉﮮ ﮨﮏ ﺷﺨﺺ ﻣﻠﯿﮯ ﺟﯿﮍﮬﺎ ﻣﻦ ﺗﻘﺪﯾﺮﺍﮞ ﺭﻭﻧﺪﺍ ﮨﺎ ..

ﮨﺎﺳﯽ ﮨﺘﮫ ﻭﭺ ﺧﻂ ﮐﮩﯿﮟ ﺳﻨﮕﺪﻝ ﺩﺍ ﭘﮍﮪ ﭘﮍﮪ ﺗﺤﺮﯾﺮﺍﮞ ﺭﻭﻧﺪﺍ ﮨﺎ ..

ﮐﺪﯼ ﺑﮩﮧ ﻭﯾﻨﺪﺍ ﮨﺎ ﺧﺎﮎ ﺍﺗﮯ ﻭﺕ ﻣﺎﺭ ﻟﮑﯿﺮﺍﮞ ﺭﻭﻧﺪﺍ ﮨﺎ ..

ﮨﺎ ﺷﺎﮐﺮ ﮐﮩﯿﮟ ﺩﯼ ﺗﺎﻧﮕﮫ ﺩﮮ ﻭﭺ ﭼﻢ ﭼﻢ ﺗﺼﻮﯾﺮﺍﮞ ﺭﻭﻧﺪﺍ ﮨﺎ