میݙے سرکار (رفیق احمد تائب)

اساں تاں استاد محترم جناب امان اللہ ارشد سئیں تے لکھنڑ شروع کیتا تاں پورا ڈینہ گزر ویسے پر گال کینا ختم تھیسے کیوں کہ میڈے توں بہتر انہاں کوں شاید کوئی جانڑدا ھووے شاعری بعد دی گال ہے میڈے استادِ محترم شخصی طور تے وی بہوں خوب صورت انسان ہن لطیف لہجہ دے مالک ہن سادہ مزاج اور ہس مکھ انسان ہن انہاں نال بہے ونجوں تاں وقت دا پتا نی لگدا جو چوکھا گزر گئے. غیور و خدداری بے تحاشہ پاتی ویندی ھے جناب وچ. شفیق النفس انسان ایہو جہیاں میں نی ڈٹھـا. گال کرنڑ دا انداز ایسا ھے جناب دا جو اگلا انسان ہک منٹ وی بے پاسے توجہ نی ہٹا سگدا. بہرحال میڈے تاں جناب استاد وی ہن تے دوست وی ہن باقی رہے گی گال شاعری دی تاں اوندے بارے کیا لکھاں کیونکہ ہر سرائیکی ادب نال منسلک بندہ سرکار دا مقام جانڑدے. 

انہاں دیاں مشہور کتاباں دے ناں ہن 
ارشد دے ڈوہڑے. سک دا ساونڑ. آکھیں خواب جگارے اور دھمال انہاں توں علاوہ نعتیہ مجموعہ وی ھے پیا باقی وی ڈھیر کتاباں سئیں نال منسلک ہن. 
شاعری دی کوئی وی صنف ہووے ہر صنف وچ کمال دی مہارت رکھیندے ہن. ڈوہڑے دے وچ انہاں دا مقام ہر شاعر نے تسلیم کیتے. دھمال کتاب صرف اور صرف غزلیں تے لکھی گئی ہے اور بہوں زبردست غزلاں ہن. سرکار سرائیکی دے نال نال اردو شاعری وی کمال کریندے ہن 
ویسے تاں بے پناہ ڈوہڑے سرکار دے مشہور ہن لیکن کجھ ایسے ہن جیڑهے ہر با ذوق انسان کوں زبانی یاد ہن، 
جیویں، 

ڈوہیں مویوں ارشد پانڑی توں تیکوں چھل ماریے میکوں تریہہ ماریے

یا

تیڈے ہتھ جو ارشد آ گئے ہیں تیڈی مرضی ہے ساکوں جتھ نچوا

یا

میڈے پیر پکڑ دگ پچھدے ہن ھئ ارشد آج بھئیوال کتھاں

یا

ساڈے نال توں ارشد پیار دے بس ڈو بول آلا ساکوں مل گھن گھن

یا

ساڈے حال نی ارشد دھاڑیں ہن تیکوں کیا سنڑواوں توں کیا سنڑسیں

بے پناہ بے وی ہن

سرکار دیاں غزلاں وچوں میں کجھ شعر لکھساں

جیویں

میڈے جذبات مر گئے ہن یا توں اوہو نوی رہ گیا 
توں ملدا ہیں تاں مل کے او خوشی محسوس نی تھیندی

زمانے دی جفا ارشد اینجھا بے حس بنڑا چھوڑیے 
خوشی ھے یا غمی ھے بھاہ لگی محسوس نی تھیندی

سرانڑے باجھ کیویں نندر اوسی
میڈیاں باہیں قلم کیتی ونجیں ھا

ڈڈھپ تے بے وسی دا اے تماشہ ڈیکھ سہی ارشد 
میں پتھر جھل تے نی روندا او پتھر مار تے روندے

کتنے گھر بے نور ارشد کتنی زندگیاں بے چراغ 
لوک قبریں تے ودا ڈیوے جلاوے رات کوں

دل دے حال لکیھسوں قبر دیاں کندھیاں تے 
کفنی دی گنڈھ ہک ڈو کولے ہوون پے

رُل گیا ہے آج دا شاعر شہرتیں دے شور وچ
مطمئن ہے آپنڑیں سوچیں کوں سستا ویچ کے

گھر دا ڈیوا تہوں بجھا چھوڑیم 
میڈی حالت مہمان کیوں ڈیکھے

آکھ سکھدی نی روح رجدا نی 
بھاویں روز ٹکردا رہے ویندے

محبت دے مریضیں کوں خدا ڈیوے شفا ارشد 
اے ایجھا مرض ھے جیندے کنوں آزاد کوئی کوئی ھے

استادِ محترم جناب امان اللہ ارشد سئیں دے بارے لکھنڑ کوں بہوں کجھ ھے پر میں نا سمجھ لفظ کھٹائی بیٹھاں ہر انسان دا کوئی آئیڈیل ہوندے میڈا آئیڈیل میڈے استادِ محترم جناب امان اللہ ارشد سئیں ہن اللہ تعالٰی انہاں کوں خضری عمر عطا کرے اللہ سئیں انہاں کوں ہمیشہ شاد و آباد رکھے اللہ سئیں انہاں کوں صحت وسلامتی ڈیوے. (رفیق احمد تائب)

حوالے