ප්‍රංශ ගයනාවේ සංස්කෘතිය

ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Maison_Th%C3%A9mire.jpg|thumb|කේයින් හි ක්‍රෙයෝල් විලාසිතාවේ තෙමියර් නිවස.දේශීය ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය එහි ක්‍රෙයෝල්, ඇමරින්දියානු සහ බුෂිනෙන්ජ් බලපෑම් වලින් සංලක්ෂිත වේ. ප්‍රධාන නගරවල ප්‍රධාන වශයෙන් ක්‍රෙයෝල් විලාසිතාවේ ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය අඩංගු වන අතර සමහර බටහිර විලාසිතාවේ ගොඩනැගිලි සහ බලකොටු ඇත. කළු මෙරූන් ජනගහනයක් සිටින කොමියුනිස්ට් වල බුෂිනෙන්ගු විලාසිතාවේ නිවාස දැකිය හැකිය. තවද ඇමරින්දියානු කොමියුනිස්ට් ඔවුන්ගේ පූර්ව යටත් විජිත වර්ගයේ කාබට් සඳහා පිළිගැනේ. මෙම ගොඩනැගිලි බොහොමයක් ඇමසෝනියානු වනාන්තරවලින් ලබාගත් දැව සහ එම ස්ථානයේම සාදන ලද ගඩොල් වැනි දේශීය ද්‍රව්‍ය වලින් නිර්මාණය කර ඇත. මෙම දේශීය ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය සමකාලීන විලාසිතාවේ ගොඩනැගිලි සමඟ මිශ්‍ර වේ.

 උත්සව 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Chevaux_d'air_et_de_lumi%C3%A8re,_grande_parade_du_carnaval,_Kourou,_Guyane_Fran%C3%A7aise.jpg|thumb|කෞරෝ හි ලිටෝරල් හි මහා පෙළපාළියේ වාතය සහ ආලෝකයේ අශ්වයන්
සැණකෙළිය ප්‍රංශ ගයනාවේ ප්‍රධාන සිදුවීම් වලින් එකකි. ලෝකයේ දිගම ලෙස සැලකෙන එය ජනවාරි මස මුලදී එපිෆනි සහ පෙබරවාරි මාසයේ අළු බදාදා හෝ (මාසය) අතර ඉරිදා දහවල් සිදු වේ. වසරේ තේමාවට අනුව වෙස්වළාගත් කණ්ඩායම් බෙර වාදනය සහ පිත්තල රිද්මයට සරසා ඇති පාවෙන පෙළපාළිය වටා ය. කණ්ඩායම් සූදානම් කිරීම සැණකෙළියට මාස කිහිපයකට පෙර ආරම්භ වේ. පදික වේදිකා සහ බ්ලීචර් මත රැස්වන දහස් ගණනක් නරඹන්නන් ඉදිරිපිට කණ්ඩායම් පෙළපාළි යයි.

රියෝ සැණකෙළියේ සිටින අයට සමාන බ්‍රසීලියානු කණ්ඩායම් ද ඔවුන්ගේ රිද්මයන් සහ ඔවුන්ගේ ආකර්ශනීය ඇඳුම් සඳහා අගය කරනු ලැබේ. කේයින් හි චීන ප්‍රජාව ද පෙළපාළිවලට සහභාගී වන අතර, එහි ලාක්ෂණික ස්පර්ශය වන මකරුන් ගෙන එයි.

සවස් යාමයේ ආරම්භයේදී, ගයනානු සැණකෙළියේ ටූලූලස්, සාමාන්‍ය චරිත, ප්‍රසිද්ධ පැරේ-වෙස්මුහුණු බෝලවලට සහභාගී වීමට නැටුම්වලට යයි.

 ආහාර පිසීම 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Plat_typique_de_Guyane_fran%C3%A7aise,_l'Atipa.jpg|thumb|ගයානා ආහාරවල සාමාන්‍ය ආහාරයක් වන පොල් කිරිවලින් සාදන ලද අටිපා
ප්‍රංශ ගයානා ආහාර පිසීමේදී මිශ්‍ර වන විවිධ සංස්කෘතීන්ගෙන් පොහොසත් ය. ක්‍රියෝල් අවන්හල් කේයින්, කුරෝ සහ සෙන්ට්-ලෝරන්ට්-ඩු-මරෝනි වැනි විශාල නගරවල චීන අවන්හල් සමඟ කරට කර සිටී. දේශීය සූපශාස්ත්‍ර කලාව මුලින් ගුවානාන් ක්‍රියෝල්, බුෂිනෙන්ගු සහ ස්වදේශික ඇමරිකානු ආහාර එකට ගෙන ආවේය.

මෙම සියලු ආහාරවල පොදු අමුද්‍රව්‍ය කිහිපයක් තිබේ:

 මැනියොක්;
 දුම් දමන ලද මස් සහ මාළු

මෙම දකුණු කැරිබියානු භූමියේ ආවාරා සුප් හොද්ද, ක්‍රියෝල් ගැලට්, ඩිසේ මිලේ, කවුන්ටස්, ක්‍රමානියොක් පුඩිං, කලවාන්ග්, කූආක් ග්‍රැටින් සහ සලාද, ඉගුවානාහි ෆ්‍රිකාස් හෝ එහි ප්‍රසිද්ධ පිමෙන්ටේඩ් (මාළු හෝ කුකුළු මස් කෝට්-බුයිලන්) වැනි බොහෝ සාමාන්‍ය කෑම වර්ග තිබේ.

ඇටිපාස් යනු ප්‍රංශ ගයනියානුවන් විසින් බොහෝ විට පොල් කිරිවලින් පිළියෙළ කරන ලද ප්‍රිය කරන දේශීය මාළු වේ.

පාස්කු උත්සවයේදී, ගුවානානු ජනතාව ආවාරා සුප් හොද්ද ලෙස හඳුන්වන සාම්ප්‍රදායික ආහාරයක් අනුභව කරති.

විවාහ මංගල්‍ය සඳහා, ප්‍රදේශවාසීන් සාම්ප්‍රදායිකව කොළඹ අනුභව කරන අතර එය ප්‍රංශ ගයනියානු ආහාරවල ප්‍රධාන ආහාරයක් බවට පත්ව ඇති කරි වර්ගයකි.

 සාහිත්‍යය 
ප්‍රංශ ගයනා සාහිත්‍යයට දේශීය කතුවරුන් හෝ ප්‍රංශ ගයනාවට සම්බන්ධ පුද්ගලයින් විසින් ලියන ලද සියලුම කෘති ඇතුළත් වේ. එය ප්‍රංශ සහ ගුවානියානු ක්‍රියෝල් යන භාෂා දෙකෙන්ම ප්‍රකාශ වේ.

දේශීය සාහිත්‍යය යනු ප්‍රංශ බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්වලට සමීපව සම්බන්ධ සාහිත්‍යයකි: විශේෂයෙන් මාටිනික් සහ ග්වාඩලූප් යන කැරිබියානු දූපත්. සමහරුන්ට, එය ආමන්ත්‍රණය කරන ලද තේමාවන් සම්බන්ධයෙන් ඇන්ටිලියන්-ගුවානියානු සාහිත්‍යයකි, ඒවා ප්‍රධාන වශයෙන් වහල්භාවය සහ අනෙකුත් සමාජ ගැටලුවලට සම්බන්ධ වේ. මේ අනුව, මෙම සාහිත්‍යය ආකාර කිහිපයක් ගනී. පළමුව, වාචිකත්වය, මන්ද එය කළු ඇමරිකාවේ බොහෝ රටවල මෙන් ගුවානියානු සාහිත්‍යයේ ලාක්ෂණික අංගයකි. මේ සම්බන්ධයෙන්, අපට කතා, ජනප්‍රවාද, ප්‍රබන්ධ සහ තවත් ආකාරයකින් නවකතා සලකා බැලිය හැකිය.Blaise Bitegue Dit Manga, « La Littérature guyanaise de demain, d'où vient-elle? », Nouvelles Études Francophones, vol. 23, no 2, 2008, p. 155–176

දහනව වන සියවසේ ප්‍රංශ ගයනාව ලේඛකයින්ගේ දුර්වල පැවැත්මකින් සලකුණු විය. ඒ කාලයේ ලේඛකයින් දේශීය පුවත්පත්වල විසිරී ගිය කවි කිහිපයක් පමණක් ප්‍රකාශයට පත් කළහ. කෙසේ වෙතත්, අද වන විට, සමහර ප්‍රංශ ගුවානියානු කවියන්ගේ ලේඛන සොයා ගැනීම දුෂ්කර ය: හෝ-ඒ-සිම්-එලෝසෙම්, මුනියන්, ආර්. ඔක්ටාවිල්, ආදිය. ගුවානියානු කවියන් දෙදෙනෙක් ව්‍යතිරේකයකි. Ndagano (1996) ට අනුව, ඉස්මයිල් උර්බයින් සහ ෆේබියන් ෆ්ලේවියන් පළමු ප්‍රංශ ගයනානු කවියන් ලෙස සැලකේ.Biringanine Ndagano, Introduction à la littérature guyanaise, CDDP de la Guyane, 1996 (,  කෙසේ වෙතත්, ඇල්ෆ්‍රඩ් පැරේපෝ යනු ඔහුගේ කෘතිය වන Atipa (1885) සමඟ ඔහුගේ යුගය සනිටුහන් කළ ලේඛකයෙකි.

1900 සිට 1950 දක්වා කාලය දේශීය සාහිත්‍යයේ වැදගත් අවධියක් වන අතර එය Negritude (Négritude) වැනි සැලකිය යුතු බලපෑමක් ඇති කළ ලේඛකයින් රාශියක් බිහි කළ තාක් කල්. 1950 සහ 1960 ගණන්වල ගයනානුවන් කළු හේතුව ගැන ලිවීම සඳහා කැපී පෙනේ. සර්ජ් පේෂන්ට් සහ එලී ස්ටීවන්සන් ඔවුන්ගේ ලේඛනවල මෙම ගැටලුව ආමන්ත්‍රණය කළහ.

1970 සිට විවිධ පරම්පරා ලේඛකයින් කළු හේතුව හෝ වහල්භාවය පිළිබඳව දැනුවත් වී ඇත. ඔවුන්ගේ ලේඛන හරහා හෝ ඔවුන්ගේ දේශපාලන ක්‍රියාකාරකම් හරහා වේවා, දේශීය සමාජයට සහ පොදුවේ කළු ලෝකයට බරපතල ප්‍රතිවිපාක ඇති කළ මෙම වේදනාකාරී කාල පරිච්ඡේදය ඔවුන් සැලකිල්ලට ගනී. මෙම පරම්පරාව සඳහා, ක්‍රිස්ටියන් ටෝබිරා ප්‍රධානියා ලෙස පවතී. අනෙකුත් ලේඛකයින් කලාපීය ස්වභාවය වැනි වෙනත් ආකාරයේ තේමාවන් කෙරෙහි උනන්දුවක් දක්වයි.

 යොමු කිරීම්