බෙල්ජියමේ ඉතිහාසය

පෞරාණිකත්වය 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Map_Gallia_Tribes_Towns.png|වම|thumb|ක්‍රි.පූ. 54 දී ජූලියස් සීසර් ගෝල් යටත් කර ගත් අවස්ථාවේ ගැලියා බෙල්ජිකා
ජුලියස් සීසර්ගේ කොමෙන්ටාරි ද බෙලෝ ගැලිකෝට අනුව, බෙල්ගේවරු ගෝල්හි උතුරු කෙළවරේ වාසය කළහ, එය සේන් සහ මාර්න් ගංගාවල සිට රයින් දක්වා විහිදෙන කලාපයකි. මෙම ප්‍රදේශය වර්තමාන බෙල්ජියමට වඩා විශාල වූ අතර නූතන ප්‍රංශයේ කොටස්, බෙල්ජියම, ලක්සම්බර්ග් සහ ජර්මනිය ඇතුළත් විය. රෝම පළාතේ ශිෂ්ටාචාරයෙන් හා ශෝධනයට ඇති දුර, සුඛෝපභෝගී භාණ්ඩ ආනයනය කරන වෙළෙන්දන් සමඟ අවම සම්බන්ධතා සහ රයින් හරහා අසල්වැසි ජර්මානු ගෝත්‍රිකයන් සමඟ ඔවුන්ගේ අඛණ්ඩ යුද්ධ හේතුවෙන් ගෝල්වරුන් අතර බෙල්ගේවරු නිර්භීතම අය බව සීසර් සඳහන් කළේය. මෙම පුළුල් කලාපය තුළ, සීසර් නිශ්චිත ප්‍රදේශයක් "බෙල්ජියම" ලෙස හැඳින්වූ අතර එය දේශපාලනික වශයෙන් ප්‍රමුඛ වූ අතර දැන් උතුරු ප්‍රංශයේ පිහිටා ඇත.Caesar, Gallic War, 8.46  "quattuor legiones in Belgio collocavit", "his confectis rebus ad legiones in Belgium se recipit hibernatque Nemetocennae". (In online English translations the second part is often included in the next paragraph 8.47 . . 

නූතන බෙල්ජියම, නෙදර්ලන්තයේ සහ ජර්මනියේ අසල්වැසි ප්‍රදේශ සමඟ, මොරිනි, මෙනාපි, නර්වි, ජර්මනි සිස්ර්හෙනානි, සහ අඩුආටුසි ඇතුළු උතුරු කෙළවරේ බෙල්ගේ ගෝත්‍රිකයන්ගේ භූමි ප්‍රදේශවලට අනුරූප වේ. ජුලියස් සීසර් මෙම ගෝත්‍ර විශේෂයෙන් යුධමය හා ආර්ථික වශයෙන් නොදියුණු ලෙස විස්තර කළ අතර, රයින් ගඟට නැගෙනහිරින් ජර්මානු ගෝත්‍ර සමඟ ඔවුන්ගේ ඥාතිත්වය සටහන් කළේය. ඊට අමතරව, දකුණු බෙල්ජියමේ ආර්ලෝන් අවට ප්‍රදේශය බලවත් ට්‍රෙවේරි ගෝත්‍රයේ භූමියේ කොටසක් වූ අතර, ඔවුන්ගේ ඉඩම් වර්තමාන ලක්සම්බර්ග් සහ ප්‍රංශයේ සහ ජර්මනියේ යාබද ප්‍රදේශ දක්වා විහිදී ගියේය.

සීසර්ගේ ජයග්‍රහණයන්ගෙන් පසුව, බෙල්ගේ සහ ට්‍රෙවේරි ඉඩම් ඇතුළුව උතුරු ගෝල්හි වැඩි කොටසක් ආවරණය වන විශාල රෝම පළාතක් සඳහා ගල්ලියා බෙල්ජිකා ලතින් නාමය බවට පත්විය. පසුව, නූතන බෙල්ජියමේ නැගෙනහිර කොටස වැනි පහළ රයින් මායිමට ආසන්න ප්‍රදේශ, ජර්මනියේ පහළ මායිම් පළාතට ඇතුළත් කරන ලදී. බටහිර රෝම අධිරාජ්‍යයේ මධ්‍යම රජය බිඳ වැටීමත් සමඟ, බෙල්ජිකා සහ ජර්මනිය යන පළාත්වල රෝමානුකරණය වූ ජනගහනය සහ ජර්මානු භාෂාව කතා කරන ෆ්‍රෑන්ක්වරුන් මිශ්‍රණයක් වාසය කළ අතර, ඔවුන් හමුදා සහ දේශපාලන ක්ෂේත්‍රවල ආධිපත්‍යය දැරීමට පැමිණියහ.Hamerow, Theodore S., Leyser, K.J., Geary, Patrick J., Wallace-Hadrill, John Michael, Barkin, Kenneth, Berentsen, William H., Duggan, Lawrence G., Schleunes, Karl A., Sheehan, James J., Kirby, George Hall, Bayley, Charles Calvert, Turner, Henry Ashby, Heather, Peter John, Elkins, Thomas Henry, Strauss, Gerald. "Germany". Encyclopedia Britannica, 3 Apr. 2025, https://www.britannica.com/place/Germany. Accessed 5 April 2025
 මධ්‍යතන යුගය 
5 වන සියවසේදී, මෙම ප්‍රදේශය ෆ්‍රෑන්ක් මෙරොවින්ජියන් රජවරුන්ගේ පාලනයට යටත් වූ අතර, ඔවුන් මුලින් වර්තමානයේ උතුරු ප්‍රංශය ලෙස හඳුන්වන ප්‍රදේශයේ රෝමානුකරණය වූ ජනගහනය පාලනය කරන රාජධානියක් ස්ථාපිත කළ අතර, පසුව අනෙකුත් ෆ්‍රෑන්ක් රාජධානි යටත් කර ගත්හ. 8 වන සියවසේදී, ෆ්‍රෑන්ක්වරුන්ගේ අධිරාජ්‍යය කැරොලින්ජියන් රාජවංශය විසින් පාලනය කරන ලද අතර, එහි බල මධ්‍යස්ථානයට දැන් නැගෙනහිර බෙල්ජියම වන ප්‍රදේශය ඇතුළත් විය. සියවස් ගණනාවක් පුරා, එය බොහෝ ආකාරවලින් බෙදී ගිය නමුත්, 843 දී වර්ඩුන් ගිවිසුම මගින් කැරොලින්ජියන් අධිරාජ්‍යය රාජධානි තුනකට බෙදා ඇති අතර, එහි දේශසීමා මධ්‍යකාලීන දේශපාලන සීමාවන්ට කල් පවතින බලපෑමක් ඇති කළේය. නූතන බෙල්ජියමේ වැඩි කොටසක් මධ්‍යම රාජධානියේ පැවති අතර පසුව එය ලෝතරින්ජියා ලෙස හැඳින්විණි, නමුත් ෂෙල්ඩ්ට් වලට බටහිරින් පිහිටි වෙරළබඩ ෆ්ලැන්ඩර්ස් ප්‍රාන්තය ප්‍රංශයේ පූර්වගාමියා වූ බටහිර ෆ්‍රැන්සියාවේ උතුරු කෙළවරේ කොටස බවට පත්විය. 870 දී මීර්සන් ගිවිසුමේදී, නූතන බෙල්ජියම් ඉඩම් සියල්ලම යම් කාලයක් සඳහා බටහිර රාජධානියේ කොටසක් බවට පත් වූ නමුත් 880 දී රිබමොන්ට් ගිවිසුමේදී, ලොතරින්ජියා නැගෙනහිර රාජධානියේ කල් පවතින පාලනය යටතට පත් වූ අතර එය ශුද්ධ රෝම අධිරාජ්‍යය බවට පත්විය. මහා රාජධානි දෙක අතර "මාර්තු" (දේශසීමාව) දිගේ ස්වාමිවරුන් සහ බිෂොප්වරුන් එකිනෙකා අතර වැදගත් සම්බන්ධතා පවත්වා ගෙන ගියේය. නිදසුනක් වශයෙන්, ෆ්ලැන්ඩර්ස් ප්‍රාන්තය ෂෙල්ඩ්ට් හරහා අධිරාජ්‍යයට ව්‍යාප්ත වූ අතර, කාල පරිච්ඡේද කිහිපයක් තුළ හයිනාට් ප්‍රාන්තය මෙන් එකම ස්වාමිවරුන් විසින් පාලනය කරන ලදී.

13 වන සහ 14 වන සියවස් වලදී, රෙදි කර්මාන්තය සහ වාණිජ්‍යය විශේෂයෙන් ෆ්ලැන්ඩර්ස් ප්‍රාන්තයේ දියුණුවක් ඇති වූ අතර එය යුරෝපයේ ධනවත්ම ප්‍රදේශවලින් එකක් බවට පත්විය. මෙම සමෘද්ධිය ෆ්ලැන්ඩර්ස් සහ ප්‍රංශයේ රජු අතර ගැටුම්වලට දායක විය. ප්‍රසිද්ධ ලෙස, 1302 දී අශ්වාරෝහක නයිට්වරුන්ගේ ශක්තිමත් හමුදාවකට එරෙහිව ගෝල්ඩන් ස්පර්ස් සටනේදී ෆ්ලෙමිෂ් මිලීෂියා භටයින් පුදුම ජයග්‍රහණයක් ලබා ගත් නමුත්, ප්‍රංශය ඉක්මනින්ම කැරලිකාර පළාතේ පාලනය නැවත ලබා ගත්තේය.

 බර්ගන්ඩියන් සහ හැබ්ස්බර්ග් නෙදර්ලන්තය 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Karte-Haus-Burgund_4-FR.png|thumb|15 වන සියවසේ චාල්ස් ද බෝල්ඩ්ගේ බර්ගන්ඩි රාජ්‍යය
15 වන සියවසේදී, ප්‍රංශයේ බර්ගන්ඩි ආදිපාදවරයා ෆ්ලැන්ඩර්ස් පාලනය කළ අතර, එතැන් සිට වර්තමානයේ බෙනෙලක්ස් ලෙස හඳුන්වන බර්ගන්ඩි නෙදර්ලන්තයේ බොහෝ ප්‍රදේශ එක්සත් කිරීමට ඉදිරියට ගියේය. "බර්ගන්ඩි" සහ "ෆ්ලැන්ඩර්ස්" යනු නූතන බෙල්ජියමේ පූර්වගාමියා වූ ඔස්ට්‍රියානු නෙදර්ලන්තයේ පූර්වගාමියා වූ බර්ගන්ඩියන් නෙදර්ලන්තය සඳහා භාවිතා කරන ලද පළමු පොදු නම් දෙකයි. රාජධානි දෙකක් අතර තාක්ෂණිකව විහිදී ගිය මෙම සංගමය, ප්‍රදේශයට ආර්ථික හා දේශපාලන ස්ථාවරත්වයක් ලබා දුන් අතර එය ඊටත් වඩා විශාල සමෘද්ධියක් සහ කලාත්මක නිර්මාණයකට හේතු විය.

බෙල්ජියමේ උපත ලැබූ හැබ්ස්බර්ග් අධිරාජ්‍යයා වන පස්වන චාල්ස්, බර්ගන්ඩියන්වරුන්ගේ උරුමක්කාරයා වූ අතර, ඔස්ට්‍රියාවේ, කැස්ටිල් සහ අරගොන්හි රාජකීය පවුල්වල ද උරුමක්කාරයා විය. 1549 ප්‍රායෝගික අනුමැතිය සමඟ ඔහු පළාත් දාහතට තාවකාලික පුද්ගලික සංගමයක් වෙනුවට ස්ථාවර ආයතනයක් ලෙස වැඩි නීත්‍යානුකූලභාවයක් ලබා දුන්නේය. ඔහු මෙම නෙදර්ලන්තයේ බලපෑම ලීජ් කුමරු-බිෂොප්‍රික් මත වැඩි කළ අතර එය විශාල අර්ධ ස්වාධීන වාසස්ථානයක් ලෙස දිගටම පැවතුනි.

 ස්පාඤ්ඤ සහ ඔස්ට්‍රියානු නෙදර්ලන්තය 
අසූ අවුරුදු යුද්ධය (1568–1648) ආරම්භ වූයේ ස්පාඤ්ඤ රජයේ රෙපරමාදු ආගම කෙරෙහි වූ ප්‍රතිපත්තිය නිසා වන අතර එය පහතරටවල ජනප්‍රිය වෙමින් පැවතුනි. කැරලිකාර උතුරු එක්සත් පළාත් (ලතින් භාෂාවෙන් බෙල්ජියම ෆොඩෙරටා, "ෆෙඩරේටඩ් නෙදර්ලන්තය") අවසානයේ දකුණු නෙදර්ලන්තයෙන් (බෙල්ජියම රෙජියා, "රාජකීය නෙදර්ලන්තය") වෙන් විය. දකුණු කොටස ස්පාඤ්ඤ (ස්පාඤ්ඤ නෙදර්ලන්තය) සහ ඔස්ට්‍රියානු හැබ්ස්බර්ග් නිවස (ඔස්ට්‍රියානු නෙදර්ලන්තය) විසින් අනුප්‍රාප්තිකව පාලනය කරන ලද අතර නූතන බෙල්ජියමෙන් වැඩි කොටසක් සමන්විත විය. මෙය 17 වන සහ 18 වන සියවස්වල බොහෝ කාලයක් පුරා ප්‍රංශය සම්බන්ධ වූ තවත් දිග්ගැස්සුනු ගැටුම් රැසක රඟහලක් වූ අතර, ඒ අතරට ෆ්‍රැන්කෝ-ලන්දේසි යුද්ධය (1672–1678), නව අවුරුදු යුද්ධය (1688–1697), ස්පාඤ්ඤ අනුප්‍රාප්තික යුද්ධය (1701–1714) සහ ඔස්ට්‍රියානු අනුප්‍රාප්තික යුද්ධයේ කොටසක් (1740–1748) ඇතුළත් විය.

 ප්‍රංශ විප්ලවය සහ නෙදර්ලන්ත එක්සත් රාජධානිය 
1794 දී ප්‍රංශ විප්ලවවාදී යුද්ධවල ව්යාපාරවලින් පසුව, ලීජ් කුමරු-බිෂොප්රික් වැනි හැබ්ස්බර්ග් පාලනය යටතේ කිසිදා නාමිකව නොතිබූ භූමි ප්රදේශ ඇතුළුව පහත් රටවල් - ප්රංශ පළමු ජනරජය විසින් ඈඳා ගන්නා ලද අතර, කලාපයේ ඔස්ට්රියානු පාලනය අවසන් විය. පළමු ප්රංශ අධිරාජ්යය විසුරුවා හැරීමෙන් සහ වෝටර්ලූ යුධ පිටියේදී නැපෝලියන් පරාජය කිරීමෙන් පසු ඔහුගේ සිහසුන අත්හැරීමෙන් පසුව, 1814-15 දී වියානා සම්මේලනය නෙදර්ලන්ත එක්සත් රාජධානිය නිර්මාණය කළේය. ප්‍රධාන යුරෝපීය බලවතුන් අතර පිහිටා ඇති මෙම බෆර් රාජ්‍යය, ලන්දේසි ජනරජයේ පැරණි ප්‍රදේශ, ඔස්ට්‍රියානු නෙදර්ලන්තය සහ ලීජ් හි කුමරු-බිෂොප්‍රික්, ඔරේන්ජ් හි පළමුවන විලියම් රජු යටතේ එක්සත් කළේය.

 ස්වාධීන බෙල්ජියම 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Gustave_Wappers_-_Episode_of_the_September_Days_1830,_on_the_Grand_Place_of_Brussels_-_Google_Art_Project.jpg|වම|thumb|1830 බෙල්ජියම් විප්ලවයේ කථාංගය, ගුස්ටාෆ් වැපර්ස්, 1834
1830 දී, බෙල්ජියම් විප්ලවය දකුණු පළාත් නෙදර්ලන්තයෙන් නැවත වෙන් කිරීමට සහ තාවකාලික රජයක් සහ ජාතික සම්මේලනයක් යටතේ කතෝලික සහ ධනේශ්වර, නිල වශයෙන් ප්‍රංශ භාෂාව කතා කරන සහ මධ්‍යස්ථ, ස්වාධීන බෙල්ජියමක් පිහිටුවීමට හේතු විය.  1831 ජූලි 21 වන දින I ලියෝපෝල්ඩ් රජු ලෙස පත් කිරීමෙන් පසු, දැන් බෙල්ජියමේ ජාතික දිනය ලෙස සමරනු ලබන අතර, බෙල්ජියම නැපෝලියන් සංග්‍රහය මත පදනම් වූ ලෞකික ව්‍යවස්ථාවක් සහිත ව්‍යවස්ථාමය රාජාණ්ඩුවක් සහ පාර්ලිමේන්තු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයක් වී ඇත. මුලින් ඡන්ද බලය සීමා කර තිබුණද, 1893 මහා වැඩ වර්ජනයෙන් පසුව (1919 දක්වා බහු ඡන්දය සහිතව) පිරිමින් සඳහා විශ්වීය ඡන්ද අයිතිය හඳුන්වා දෙන ලද අතර 1949 දී කාන්තාවන් සඳහා ද එය හඳුන්වා දෙන ලදී.

link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:MapBelg1832-1724.jpg|thumb|1839 දී දේශසීමා අවසාන වශයෙන් විසඳීමට පෙර, 1832 දී බෙල්ජියමේ සිතියම
19 වන සියවසේ ප්‍රධාන දේශපාලන පක්ෂ වූයේ කතෝලික පක්ෂය සහ ලිබරල් පක්ෂය වන අතර, 19 වන සියවසේ අගභාගයේදී බෙල්ජියම් කම්කරු පක්ෂය මතුවිය. විශේෂයෙන් ලන්දේසි රාජාණ්ඩුව ප්‍රතික්ෂේප කිරීමෙන් පසු, වංශවත් අය සහ ධනේශ්වරය විසින් මුලින් භාවිතා කරන ලද නිල භාෂාව ප්‍රංශ භාෂාව විය. ලන්දේසි භාෂාව එහි තත්ත්වය නැවත ලබා ගැනීමට පටන් ගත් විට ප්‍රංශ භාෂාව ක්‍රමයෙන් එහි ආධිපත්‍යය නැති විය. මෙම පිළිගැනීම 1898 දී නිල බවට පත් වූ අතර 1967 දී පාර්ලිමේන්තුව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ ලන්දේසි අනුවාදයක් පිළිගත්තේය.

1885 බර්ලින් සමුළුව කොංගෝ නිදහස් රාජ්‍යයේ පාලනය දෙවන ලියෝපෝල්ඩ් රජුට ඔහුගේ පුද්ගලික අයිතිය ලෙස පවරා දුන්නේය. 1900 පමණ සිට, දෙවන ලියෝපෝල්ඩ් යටතේ කොංගෝ ජනගහනයට සිදු වූ අතිශය හා ම්ලේච්ඡ සැලකීම පිළිබඳව ජාත්‍යන්තර කනස්සල්ල වර්ධනය වෙමින් පැවතුනි. කොංගෝව ඇත්දළ සහ රබර් නිෂ්පාදනයෙන් ප්‍රධාන වශයෙන් ආදායම් මාර්ගයක් වූ බැවින් එය ප්‍රධාන වශයෙන් කොංගෝව විය. ඇත්දළ සහ රබර් සඳහා නිෂ්පාදන කෝටා සපුරාලීමට අපොහොසත් වීම නිසා ලියෝපෝල්ඩ්ගේ නියෝජිතයන් විසින් බොහෝ කොංගෝ වැසියන් මරා දමන ලදී. 1908 දී, මෙම කෑගැසීම බෙල්ජියම් රාජ්‍යයට යටත් විජිතයේ රජය සඳහා වගකීම භාර ගැනීමට හේතු වූ අතර එය මෙතැන් සිට බෙල්ජියම් කොංගෝව ලෙස හැඳින්වේ.  1919 දී බෙල්ජියම් කොමිසමක් ඇස්තමේන්තු කළේ කොංගෝවේ ජනගහනය 1879 දී තිබූ ප්‍රමාණයෙන් අඩක් බවයි.

link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Cheering_crowds_greet_British_troops_entering_Brussels,_4_September_1944._BU483.jpg|thumb|1944 සැප්තැම්බර් 4 වන දින බ්‍රසල්ස් වෙත ඇතුළු වන බ්‍රිතාන්‍ය හමුදා ප්‍රීති ඝෝෂා නඟමින් පිළිගනී.
ප්‍රංශයට පහර දීම සඳහා ෂ්ලීෆෙන් සැලැස්මේ කොටසක් ලෙස ජර්මනිය 1914 අගෝස්තු මාසයේදී බෙල්ජියම ආක්‍රමණය කළ අතර, පළමු ලෝක යුද්ධයේ බටහිර පෙරමුණේ සටන් වලින් වැඩි ප්‍රමාණයක් රටේ බටහිර ප්‍රදේශවල සිදු විය. යුද්ධයේ ආරම්භක මාස ජර්මානු අතිරික්තයන් හේතුවෙන් බෙල්ජියම දූෂණය ලෙස හැඳින්විණි. යුද්ධය අතරතුර බෙල්ජියම රුවන්ඩා-උරුන්ඩි (නූතන රුවන්ඩා සහ බුරුන්ඩි) ජර්මානු යටත් විජිතවල පාලනය භාර ගත් අතර, 1924 දී ජාතීන්ගේ සංගමය ඒවා බෙල්ජියමට පැවරීය. පළමු ලෝක යුද්ධයෙන් පසු, බෙල්ජියම 1925 දී යුපෙන් සහ මැල්මෙඩි යන ප්‍රසියානු දිස්ත්‍රික්ක ඈඳා ගත් අතර එමඟින් ජර්මානු භාෂාව කතා කරන සුළුතරයක් පැවතීමට හේතු විය.

1940 මැයි මාසයේදී ජර්මානු හමුදා නැවතත් රට ආක්‍රමණය කළ අතර, පසුව සිදු වූ ආක්‍රමණය සහ සමූලඝාතන සමයේදී බෙල්ජියම් ජාතිකයන් 40,690 ක් මිය ගිය අතර, ඔවුන්ගෙන් අඩකට වඩා යුදෙව්වන් විය. 1944 සැප්තැම්බර් සිට 1945 පෙබරවාරි දක්වා මිත්‍ර පාක්ෂිකයින් බෙල්ජියම නිදහස් කළහ. දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසු, මහා වැඩ වර්ජනයක් හේතුවෙන් III වන ලියෝපෝල්ඩ් රජුට 1951 දී ඔහුගේ පුත් බවුඩොයින් කුමරුට පක්ෂව සිහසුන අත්හැරීමට සිදුවිය. මන්ද බොහෝ බෙල්ජියම් ජාතිකයන් සිතුවේ ඔහු යුද්ධයේදී ජර්මනිය සමඟ සහයෝගයෙන් කටයුතු කළ බවයි. 1960 දී කොංගෝ අර්බුදය අතරතුර බෙල්ජියම් කොංගෝව නිදහස ලබා ගත්තේය; වසර දෙකකට පසුව රුවන්ඩා-උරුන්ඩි එහි නිදහස ලබා ගත්තේය. බෙල්ජියම ආරම්භක සාමාජිකයෙකු ලෙස නේටෝවට සම්බන්ධ වූ අතර නෙදර්ලන්තය සහ ලක්සම්බර්ග් සමඟ බෙනෙලක්ස් ජාතීන්ගේ කණ්ඩායම පිහිටුවා ගත්තේය.

බෙල්ජියම 1951 දී යුරෝපීය ගල් අඟුරු සහ වානේ ප්‍රජාවේ සහ 1957 දී පිහිටුවන ලද යුරෝපීය පරමාණුක බලශක්ති ප්‍රජාවේ සහ යුරෝපීය ආර්ථික ප්‍රජාවේ ආරම්භක සාමාජිකයන් හය දෙනාගෙන් එකක් බවට පත්විය. දෙවැන්න දැන් යුරෝපීය සංගමය බවට පත්ව ඇති අතර, ඒ සඳහා බෙල්ජියම යුරෝපීය කොමිසම, යුරෝපීය සංගමයේ කවුන්සිලය සහ යුරෝපීය පාර්ලිමේන්තුවේ අසාමාන්‍ය සහ කමිටු සැසි ඇතුළු ප්‍රධාන පරිපාලන සහ ආයතන සඳහා සත්කාරකත්වය සපයයි.

1990 දශකයේ මුල් භාගයේදී, බෙල්ජියම මාර්ක් ඩුට්‍රොක්ස්, ඇන්ඩ්‍රේ කූල්ස්, ඩයොක්සින් සිද්ධිය, අගුස්ටා සෝලිය සහ කැරල් වැන් නොපෙන් ඝාතනය වටා විශාල දූෂණ වංචා කිහිපයක් දුටුවේය.

 සටහන් 

 යොමු කිරීම්