ශාන්ත පියරේ සහ මිකෙලොන් හි ඉතිහාසය

1900 ට පෙර 
පුරාවිද්‍යාත්මක සාක්ෂිවලින් පෙනී යන්නේ බියෝතුක් වැනි ආදිවාසී ජනයා ශාන්ත පියරේ සහ මිකෙලොන් වෙත ගිය බවයි. කෙසේ වෙතත්, ඔවුන් දූපත් වල ස්ථිරවම පදිංචි වූ බව නොසැලකේ. 1520 ඔක්තෝබර් 21 වන දින, පෘතුගීසි ගවේෂක ජෝඕ අල්වාරෙස් ෆගුන්ඩස් දූපත් වලට ගොඩ බැස ශාන්ත පියරේ දූපත් සමූහය 'එකොළොස් දහසක් කන්‍යාවන්' () ලෙස නම් කරන ලදී, මන්ද එම දිනය ශාන්ත උර්සුලා සහ ඇගේ කන්‍යා සහචරයින්ගේ මංගල්‍ය දිනය සනිටුහන් කළ බැවිනි. By Adrian Room 1536 දී ජැක් කාටියර් ප්‍රංශයේ රජු I වන ෆ්‍රැන්සිස් වෙනුවෙන් දූපත් ප්‍රංශ සන්තකයක් ලෙස ප්‍රකාශ කළේය. මික්මාක් ජනයා By Robert Aldrich, John Connell සහ බාස්ක් සහ බ්‍රෙටන් ධීවරයින් විසින් දැනටමත් නිතර සංචාරය කරන ලද නමුත්, 17 වන සියවස අවසන් වන තෙක් දූපත් ස්ථිරව පදිංචි කර නොතිබුණි: 1670 දී ස්ථිර පදිංචිකරුවන් හතර දෙනෙකු සහ 1691 දී 22 ක් ලෙස ගණන් ගන්නා ලදී.

1670 දී, නිව් ෆ්‍රාන්ස් හි ඉන්ටෙන්ඩන්ට් ලෙස ජීන් ටැලොන්ගේ දෙවන ධුර කාලය තුළ, ප්‍රංශ නිලධාරියෙකු දූපත් ඈඳා ගත්තේ ප්‍රංශ ධීවරයින් දුසිමක් එහි කඳවුරු බැඳගෙන සිටින බව සොයා ගැනීමෙන් පසුව, ඔවුන් ශාන්ත-පියරේ සහ මිකෙලොන් ලෙස නම් කළ බැවිනි. විලියම් රජුගේ යුද්ධය සහ ඈන් රැජිනගේ යුද්ධය අතරතුර, ඉංග්‍රීසි හමුදා දූපත් වල ප්‍රංශ යටත් විජිත ජනාවාසවලට එරෙහිව බහුවිධ ප්‍රහාර දියත් කළ අතර, 18 වන සියවසේ මුල් භාගය වන විට යටත් විජිතවාදීන් ශාන්ත-පියරේ සහ මිකෙලොන් සම්පූර්ණයෙන්ම අත්හැර දමා තිබුණි. ස්පාඤ්ඤ අනුප්‍රාප්තිය පිළිබඳ යුද්ධය අවසන් කළ 1713 උට්‍රෙක්ට් ගිවිසුමේ දී, ප්‍රංශය දූපත් බ්‍රිතාන්‍යයට භාර දුන්නේය. බ්‍රිතාන්‍යයන් විසින් ශාන්ත-පියරේ දූපත ශාන්ත පීටර් ලෙස නම් කරන ලද අතර, මහා බ්‍රිතාන්‍යයෙන් සහ බ්‍රිතාන්‍යයේ ඇමරිකානු යටත් විජිතවලින් පැමිණි යටත් විජිතවාදීන් සුළු සංඛ්‍යාවක් දූපත් වල පදිංචි වීමට පටන් ගත්හ.

සත් අවුරුදු යුද්ධය අවසන් කළ 1763 පැරිස් ගිවිසුමේ නියමයන් යටතේ, ප්‍රංශය එහි උතුරු ඇමරිකානු දේපළ සියල්ල බ්‍රිතාන්‍යයට භාර දුන්නේය, නමුත් බ්‍රිතාන්‍යයන් නිව්ෆවුන්ඩ්ලන්ඩ් වෙරළ තීරයේ ප්‍රංශ ධීවරයින්ට මසුන් ඇල්ලීමේ අයිතිවාසිකම් ලබා දුන් අතර, එම විධිවිධානයේ කොටසක් ලෙස ශාන්ත-පියරේ සහ මිකෙලොන් ප්‍රංශයේ පාලනයට නැවත ලබා දුන්නේය. By Benoit Prieur ප්‍රංශය එක්සත් ජනපදයේ පැත්තෙන් ඇමරිකානු විප්ලවවාදී යුද්ධයට අවතීර්ණ වී බ්‍රිතාන්‍යයට එරෙහිව යුද්ධ ප්‍රකාශ කිරීමෙන් පසු, බ්‍රිතාන්‍ය හමුදාවක් ශාන්ත-පියරේ සහ මිකෙලොන් ආක්‍රමණය කර කෙටි කලකට ඔවුන් අත්පත් කර ගත් අතර, දූපත් වල සියලුම යටත් විජිත ජනාවාස විනාශ කර යටත් විජිතවාදීන් 2,000 ක් නැවත ප්‍රංශයට පිටුවහල් කළේය. By Bill Marshall 1793 දී, ප්‍රංශ විප්ලවවාදී යුද්ධ අතරතුර, තවත් බ්‍රිතාන්‍ය හමුදාවක් ශාන්ත-පියරේ වෙත ගොඩ බැස්ස අතර, ඊළඟ වසරේදී, නැවතත් ප්‍රංශ යටත් විජිත ජනගහනය පිටුවහල් කර, ඉංග්‍රීසි කතා කරන පදිංචිකරුවන්ගේ ප්‍රජාවක් ස්ථාපිත කිරීමට උත්සාහ කළේය.

1796 දී ප්‍රංශ නාවික හමුදාව විසින් නව බ්‍රිතාන්‍ය යටත් විජිතයට පහර දෙන ලදී. 1802 ඒමියන්ස් ගිවිසුම මගින් දූපත් නැවත ප්‍රංශයට භාර දෙන ලදී, නමුත් ඊළඟ වසරේ සතුරුකම් නැවත ආරම්භ වූ විට බ්‍රිතාන්‍යය ඒවා නැවත අත්පත් කර ගත්තේය. 1814 පැරිස් ගිවිසුම මගින් දූපත් නැවත ප්‍රංශයට ලබා දෙන ලදී, නමුත් 1815 දී සියක් දින තුළ එක්සත් රාජධානිය ඒවා නැවත අත්පත් කර ගත්තේය. ප්‍රංශය වහාම ජනාවාස නොවූ දූපත් නැවත ලබා ගත් විට, සියලු ව්‍යුහයන් සහ ගොඩනැගිලි විනාශ වී හෝ අබලන් වී ඇති බව සොයා ගත්තේය. 1816 දී බාස්ක්, බ්‍රෙටන් සහ නෝමන්වරුන් විසින් දූපත් නැවත පදිංචි කරන ලද අතර, විශේෂයෙන් අසල පිහිටි නිව්ෆවුන්ඩ්ලන්ඩ් දූපතේ විවිධ ජනයා එක් විය. වැඩිවන මසුන් ඇල්ලීම කුඩා ජනපදයට යම් සමෘද්ධියක් ගෙන ආවේ සියවසේ මැද භාගයේදී පමණි.

 1900–1945 
1903 දී, යටත් විජිතය එක්සත් ජනපදයට එක්වීමේ අදහසින් සෙල්ලම් කළ නමුත් එම අදහසින් කිසිවක් සිදු නොවීය. 1910 ගණන්වල මුල් භාගයේදී, ලාභ නොලබන ධීවර කර්මාන්තය හේතුවෙන් යටත් විජිතය දැඩි ලෙස පීඩාවට පත් වූ අතර, එහි ජනතාවගෙන් විශාල සංඛ්‍යාවක් නෝවා ස්කොටියා සහ ක්විබෙක් වෙත සංක්‍රමණය විය. 1914 දී පළමුවන ලෝක යුද්ධය ආරම්භ වීමෙන් පසු බලහත්කාරයෙන් බඳවා ගැනීමේ වයස්වල පසුවන සියලුම පිරිමින් මත පනවන ලද කෙටුම්පත ධීවර කර්මාන්තය අඩපණ කළේය. මන්ද ඔවුන්ගේ අල්ලා ගැනීම වැඩිහිටි පිරිමින්ට හෝ කාන්තාවන්ට සහ ළමයින්ට සකස් කළ නොහැකි විය. පළමුවන ලෝක යුද්ධයේදී (1914–1918) යටත් විජිතයේ පිරිමින් 400 ක් පමණ ප්‍රංශ හමුදාවේ සේවය කළ අතර, ඔවුන්ගෙන් 25% ක් මිය ගියහ. By Mark Bourrie ධීවර කටයුතු සඳහා වාෂ්ප ට්‍රෝලර් යාත්‍රා භාවිතා කිරීම වැඩිවීම රැකියා අවස්ථා අඩු කිරීමට ද දායක විය. 

දූපත් වල ජාවාරම සැමවිටම වැදගත් ආර්ථික ක්‍රියාකාරකමක් විය; කෙසේ වෙතත්, 1920 ජනවාරි සිට එක්සත් ජනපදයේ තහනම් කිරීමේ ආයතනය සමඟ 1920 ගණන්වල එය විශේෂයෙන් කැපී පෙනුණි. 1931 දී, නිව් යෝර්ක් ටයිම්ස් විසින් දූපත් සමූහය කැනඩාවෙන් විස්කි 1,815,271 ක් (ඉම්පීරියල් ගැලුම් 1,511,529; ලීටර් 6,871,550) මාස 12 ක් තුළ ආනයනය කර ඇති බව වාර්තා කරන ලද අතර, ඉන් වැඩි ප්‍රමාණයක් එක්සත් ජනපදයට හොර රහසේ ගෙන ඒමට සිදු විය. 1933 දී තහනම අවසන් වීමත් සමඟ දූපත් නැවත වරක් ආර්ථික අවපාතයකට ඇද වැටුණි.

දෙවන ලෝක යුද්ධ සමයේදී, කැනඩාව, බ්‍රිතාන්‍යය, සහ එක්සත් ජනපදයේ විරෝධය නොතකා, චාල්ස් ඩි ගෝල්ගේ නිදහස් ප්‍රංශ හමුදා 1941 දෙසැම්බර් මාසයේදී, ප්‍රාදේශීය පරිපාලකයා පක්ෂපාතී බවට ප්‍රතිඥා දුන් විචි ප්‍රංශයෙන් දූපත් සමූහය අල්ලා ගත්හ. දූපත් දෙකෙහිම ජනමත විචාරණවලදී, ජනගහනය 98% කට වඩා නිදහස් ප්‍රංශය විසින් අත්පත් කර ගැනීම අනුමත කළහ. By Fitzroy André Baptistelink=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Rue_Albert_Briand,_Saint-Pierre's_pedestrianized_street_lined_with_bars_and_restaurants.jpg|thumb|රූ ඇල්බට් බ්‍රයන්ඩ්, බාර් සහ අවන්හල් වලින් පිරුණු ශාන්ත-පියරේ පදික වේදිකා වීදිය.

 1945 න් පසු 
1946 දී යටත් විජිතය ප්‍රංශ විදේශීය ප්‍රදේශයක් බවට පත් විය. 1958 ප්‍රංශ ව්‍යවස්ථාමය ජනමත විචාරණයෙන් පසුව, ශාන්ත-පියරේ සහ මිකෙලොන් ප්‍රදේශයට විකල්ප තුනෙන් එකක් තෝරා ගැනීමට ඉල්ලා සිටියේය: ප්‍රංශය සමඟ සම්පූර්ණයෙන්ම ඒකාබද්ධ වීම, ප්‍රංශ ප්‍රජාව තුළ ස්වයං පාලන රාජ්‍යයක් බවට පත්වීම හෝ විදේශීය භූමියක තත්ත්වය ආරක්ෂා කිරීම; එය භූමියක් ලෙස සිටීමට තීරණය කළේය. 1985 ජුනි 11 වන දින භෞමික සාමූහිකත්වයේ තත්ත්වය ලබා ගැනීමට පෙර, මෙම දූපත් සමූහය 1946 දී විදේශීය භූමියක් බවට පත් වූ අතර, පසුව 1976 ජූලි 19 වන දින  විදේශීය දෙපාර්තමේන්තුවක් බවට පත් වූ අතර, එමඟින් යුරෝපීය ප්‍රජාවන්ගෙන් ඉවත් විය. 

 යොමු කිරීම්