කුරසාඕ හි ඉතිහාසය

පූර්ව යටත් විජිතකරණය 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:1562_Americae-Gutierrez_map_10hrs-inn_Sth-Florida-Cuba-Spagnola-Benezuela-to-Lesser-Antilles.jpg|වම|thumb|1562 සිතියමේ කුරසාඕ නගරය කුරසාඕ ලෙස දක්වා ඇත.
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Cura%C3%A7ao1836.png|වම|thumb|1836 දී කුරසාඕ සිතියම
කුරසාඕහි මුල් වැසියන් වූයේ අරවක් සහ කැකෙටියෝ අමෙරින්ඩියන්වරුය. ඔවුන්ගේ මුතුන් මිත්තන් දකුණු ඇමරිකාවේ ප්‍රධාන භූමියෙන් දිවයිනට සංක්‍රමණය වී ඇත, බොහෝ විට යුරෝපීයයන්ගේ පළමු පැමිණීමට වසර සිය ගණනකට පෙරය.

 ස්පාඤ්ඤ යටත් විජිතකරණය 
දිවයින දුටු බවට වාර්තා වූ පළමු යුරෝපීයයන් 1499 දී ඇලොන්සෝ ද ඔජෙඩාගේ නායකත්වය යටතේ ස්පාඤ්ඤ ගවේෂණයක සාමාජිකයන් විය. ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් ඔවුන්ගේ හිස්පැනියෝලා ජනපදයේ බලහත්කාරයෙන් වැඩ කිරීම සඳහා කැකෙටියෝස් (අරාවක්) බහුතරයක් වහල්භාවයට පත් කළ නමුත් දිවයින කෙරෙහිම එතරම් අවධානයක් යොමු කළේ නැත. 1515 දී, එහි ජීවත් වූ කැකෙටියෝස් 2,000 න් සියල්ලම පාහේ වහලුන් ලෙස හිස්පැනියෝලා වෙත ප්‍රවාහනය කරන ලදී.

උතුරු දකුණු ඇමරිකාව ගවේෂණය කිරීම සඳහා ස්පාඤ්ඤ ගුවන්තොටුපළක් ලෙස 1499 දී පිහිටුවන ලද කුරසාඕ, 1527 දී ස්පාඤ්ඤය විසින් නිල වශයෙන් පදිංචි කරන ලදී. එය 1500 ගණන්වල වෙනිසියුලාවේ දූපත් දිගුවක් ලෙස ක්‍රියාත්මක විය. ප්‍රධාන භූමි ජනපදකරණය ඉදිරියට යත්ම, ස්පාඤ්ඤය සෙමෙන් දිවයිනෙන් ඉවත් විය. වෙනිසියුලාවේ කැරකස් නගර ලේඛනයේ කුරසාඕ පිළිබඳ මුල්ම ලිඛිත සඳහනක් ඇත. 1595 දෙසැම්බර් 9 දිනැති ලේඛනයක සඳහන් වන්නේ "යස්ලස් ඩි කුරසාඕ, අරුබා සහ බොනෙයා" හි පූජක සහ පූජක ෆ්‍රැන්සිස්කෝ මොන්ටෙසිනෝස්, ස්පාඤ්ඤයේ දෙවන පිලිප් රජුගේ රාජකීය භාණ්ඩාගාරයෙන් ඔහුගේ පල්ලියේ වැටුප ලබා ගැනීම සඳහා කැරකස් පදිංචිකරුවෙකු වන පෙඩ්‍රෝ ගුටියෙරෙස් ද ලුගෝ වෙත ඔහුගේ නීතිඥ බලය ප්‍රදානය කළ බවයි.

ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් යුරෝපයෙන් සහ අනෙකුත් ස්පාඤ්ඤ යටත් විජිතවලින් අශ්වයන්, බැටළුවන්, එළුවන්, ඌරන් සහ ගවයන් ඇතුළු බොහෝ ගස්, ශාක සහ සත්ව විශේෂ කුරසාඕ වෙත හඳුන්වා දුන්හ. සාමාන්‍යයෙන්, ආනයනය කරන ලද බැටළුවන්, එළුවන් සහ ගවයින් සාපේක්ෂව හොඳින් කටයුතු කළහ. කැකෙටියෝස් සහ ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් විසින් ගවයන් රංචුවක් ලෙස පාලනය කරන ලද අතර කුනුකු වතු සහ සැවානා වල නිදහසේ සැරිසැරූහ.

ආනයනය කරන ලද සියලුම විශේෂ එක හා සමානව සාර්ථක නොවූ අතර, ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් ද කැකෙටියෝ භෝග සහ කෘෂිකාර්මික ක්‍රම මෙන්ම අනෙකුත් කැරිබියානු දූපත් වලින් ලබාගත් ක්‍රම භාවිතා කිරීමට ඉගෙන ගත්හ. ඓතිහාසික මූලාශ්‍ර මගින් දිවයිනේ ජීවත් වන දහස් ගණනක් ජනතාව කෙරෙහි අවධානය යොමු කළද, කෘෂිකාර්මික අස්වැන්න බලාපොරොත්තු සුන් කරවන සුළු විය; මෙය සහ ලුණු පතල්වල වටිනා ලෝහ නොමැතිකම නිසා ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් කුරසාඕ "වැඩකට නැති දූපත" ලෙස හැඳින්වීමට හේතු විය.

කාලයත් සමඟ, කුරසාඕ හි ජීවත් වන ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් සංඛ්‍යාව අඩු වූ අතර ආදිවාසී වැසියන්ගේ සංඛ්‍යාව ස්ථාවර විය. ස්වාභාවික වර්ධනය, නැවත පැමිණීම සහ යටත් විජිතකරණය හරහා, කැකෙටියෝ ජනගහනය පසුව වැඩි වීමට පටන් ගත්තේය. ස්පාඤ්ඤ වාඩිලෑමේ අවසාන දශකවලදී, කුරසාඕ විශාල ගව ගොවිපළක් ලෙස භාවිතා කරන ලදී. ඒ අවස්ථාවේදී, ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් සැන්ටා බාබරා, සැන්ටා ඇනා සහ දිවයිනේ බටහිර කොටසේ ගම්මානවල ජීවත් වූ අතර, කැකෙටියෝස් දිවයින පුරා විසිරී ජීවත් වූ බව සැලකේ.

 ලන්දේසි යටත් විජිත පාලනය 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Curacao,_1807_RCIN_735132_(cropped).jpg|thumb|1807 ජනවාරි 1 වන දින චාල්ස් බ්‍රිස්බේන් යටතේ රාජකීය නාවික හමුදා යුධ නැව් කුරසාඕ අල්ලා ගනිමින්1634 දී, නෙදර්ලන්ත ජනරජය සහ ස්පාඤ්ඤය අතර අසූ වසරක නිදහස් යුද්ධය අතරතුර, අද්මිරාල් ජොහාන් වැන් වල්බීක් යටතේ ලන්දේසි බටහිර ඉන්දීය සමාගම දිවයින ආක්‍රමණය කළේය; අගෝස්තු මාසයේදී ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් සැන් ජුවාන්හිදී යටත් විය. ඉන්පසු ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් 30 දෙනෙකු සහ බොහෝ ආදිවාසී ජනතාව වෙනිසියුලාවේ සැන්ටා ඇනා ඩි කොරෝ වෙත පිටුවහල් කරන ලදී. ලන්දේසි යටත් විජිතවාදීන් එහි පදිංචි වීමට පටන් ගත් අතර, ටයිනෝ පවුල් 30 ක් පමණ දිවයිනේ ජීවත් වීමට අවසර දෙන ලදී.

ලන්දේසි බටහිර ඉන්දීය සමාගම ෂොටෙගාට් නම් ඇතුල්වීමේ ඉවුරේ විලෙම්ස්ටැඩ් අගනුවර ආරම්භ කළේය; ස්වාභාවික වරාය වෙළඳාම සඳහා කදිම ස්ථානයක් බව ඔප්පු විය. වාණිජ්‍යය සහ නැව්ගත කිරීම - සහ මුහුදු කොල්ලකෑම් - කුරසාඕහි වැදගත්ම ආර්ථික ක්‍රියාකාරකම් බවට පත්විය. පසුව, ලුණු කැණීම ප්‍රධාන කර්මාන්තයක් බවට පත් වූ අතර, එම ඛනිජය එකල ලාභදායී අපනයනයක් විය. 1662 සිට, ලන්දේසි බටහිර ඉන්දීය සමාගම කුරසාවෝව අත්ලාන්තික් වහල් වෙළඳාමේ මධ්‍යස්ථානයක් බවට පත් කළ අතර, බොහෝ විට බටහිර අප්‍රිකාවේ සිට වහලුන් දිවයිනට ගෙනැවිත්, කැරිබියන් සහ ස්පාඤ්ඤ ප්‍රධාන භූමියේ වෙනත් තැනකට විකුණන ලදී.

ස්පාඤ්ඤයේ සහ පෘතුගාලයේ හිංසා පීඩාවලින් පලා යන සෙෆාර්ඩික් යුදෙව්වන් ලන්දේසි බ්‍රසීලයේ සහ ලන්දේසි ජනරජයේ ආරක්ෂිත තෝතැන්නක් සෙවීය. බොහෝ දෙනෙක් කුරසාවෝ හි පදිංචි වූ අතර, එහිදී ඔවුන් එහි සිවිල් සමාජය, සංස්කෘතික සංවර්ධනය සහ ආර්ථික සමෘද්ධිය සඳහා සැලකිය යුතු දායකත්වයක් ලබා දුන්හ. 1674 දී දූපත නිදහස් වරායක් බවට පත් විය.

1672–78 ෆ්‍රැන්කෝ-ලන්දේසි යුද්ධයේදී, ප්‍රංශ කවුන්ට් ජීන් II ඩි'එස්ට්‍රීස් කුරසාවෝට පහර දීමට සැලසුම් කළේය. ඔහුගේ බලඇණිය - යුධ භටයින් 12 දෙනෙකු, ගිනි නිවන නැව් තුනක්, ප්‍රවාහන නැව් දෙකක්, රෝහල් නෞකාවක් සහ පෞද්ගලික නැව් 12 දෙනෙකු - ව්‍යසනයකට මුහුණ දුන් අතර, ලාස් ඒව්ස් දූපත් සමූහයට ඔබ්බෙන් වූ ගල්පරවලට පහර දීමෙන් යුධ භටයින් හත් දෙනෙකු සහ තවත් නැව් දෙකක් අහිමි විය. 1678 මැයි 11 වන දින, නාවික හමුදාව ශාන්ත කිට්ස් වෙතින් යාත්‍රා කිරීමෙන් සතියකට පසු බරපතල නාවික දෝෂයක් සිදුවිය. ආක්‍රමණයෙන් පටු ලෙස ගැලවීම සැමරීම සඳහා, කුරසාඕ සිදුවීම් ස්තුති දිනයක් සමඟ සනිටුහන් කළ අතර, එය 18 වන සියවස දක්වා දශක ගණනාවක් තිස්සේ සමරනු ලැබීය.link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Cura%C3%A7ao,_Broad_Street.jpg|thumb|විලෙම්ස්ටැඩ්, 1885
වහල් වෙළඳාමෙන් බොහෝ ලන්දේසි යටත් විජිතවාදීන් ධනවත් වූ අතර, විලෙම්ස්ටැඩ් අගනුවර ආකර්ෂණීය යටත් විජිත ගොඩනැගිලි ඉදි කළහ; නගරය දැන් යුනෙස්කෝ ලෝක උරුම අඩවියකි.

1795 දී, ටූලා රිගාඩ්, ලුවී මර්සියර්, බැස්ටියන් කාර්පාටා සහ පේද්‍රෝ වකාඕ යන නායකයින් යටතේ ප්‍රධාන වහල් කැරැල්ලක් ඇති විය. වයඹදිග කුරසාඕ හි වහලුන් 4,000 ක් දක්වා කැරලි ගැසූ අතර, 1,000 කට වැඩි පිරිසක් දීර්ඝ වෙඩි තැබීම්වලට සහභාගී වූහ. මාසයකට පසු, වහල් හිමියන්ට කැරැල්ල මැඩපැවැත්වීමට හැකි විය.link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:The_colorful_buildings_of_the_Handelskade_in_Willemstad,_Cura%C3%A7ao.jpg|thumb|කුරසාඕ හි විලෙම්ස්ටාඩ් හි හැන්ඩෙල්ස්කේඩ්හි වර්ණවත් ගොඩනැගිලි
කුරසාඕ දකුණු ඇමරිකාවට සමීප වීම නිසා නෙදර්ලන්තය ස්පාඤ්ඤයෙන් නිදහස ලබා සියවසකට වැඩි කාලයකට පසු වෙරළබඩ ප්‍රදේශවල සංස්කෘතීන් සමඟ අන්තර්ක්‍රියා කිරීමට හේතු විය. 19 වන සියවසේ විලෙම්ස්ටැඩ් අසල්වැසි ප්‍රදේශ සහ ෆැල්කන් ප්‍රාන්තයේ අසල පිහිටි වෙනිසියුලානු නගරයක් වන කොරෝ අතර වාස්තු විද්‍යාත්මක සමානකම් දැකිය හැකි අතර එය ලෝක උරුම අඩවියක් ලෙසද නම් කර ඇත. නෙදර්ලන්තය වර්තමාන කොලොම්බියාව සහ වෙනිසියුලාව යන රටවල් ඇතුළත් නිව් ග්‍රැනඩාවේ උප රාජකීයත්වය සමඟ ආර්ථික සබඳතා ඇති කර ගත්තේය. 19 වන සියවසේදී, මැනුවෙල් පියර් සහ ලුයිස් බ්‍රයන් වැනි කුරසාඕවරු වෙනිසියුලාව සහ කොලොම්බියාව යන දෙරටේම නිදහස් යුද්ධවල කැපී පෙනෙන ලෙස නිරත වූහ. සයිමන් බොලිවර් වැනි ප්‍රධාන භූමියෙන් පැමිණි දේශපාලන සරණාගතයින් කුරසාඕ හි නැවත එක්රැස් වූහ.

ප්‍රංශ විප්ලවවාදී සහ නැපෝලියන් යුද්ධ අතරතුර, බ්‍රිතාන්‍ය හමුදා දෙවරක් කුරසාඕ අත්පත් කර ගත්හ; පළමු වාඩිලෑම 1800 සිට 1803 දක්වා පැවති අතර, දෙවන වාඩිලෑම 1807 සිට 1815 දක්වා පැවතුනි. නැපෝලියන් යුද්ධ අවසානයේ ස්ථාවර ලන්දේසි පාලනය 1815 දී නැවත පැමිණියේය. ලන්ඩන් ගිවිසුම අත්සන් කිරීමෙන් පසු, දූපත කුරසාඕ සහ යැපුම් ජනපද යටත් විජිතයට ඇතුළත් කරන ලදී.

ලන්දේසීන් 1863 දී වහල්භාවය අහෝසි කළ අතර, වැටුප් ශ්‍රමයට මාරුවීමත් සමඟ ආර්ථිකයේ විශාල වෙනස්කම් ඇති කළේය. සමහර කුරසාඕ වැසියන් උක් වතුවල වැඩ කිරීම සඳහා කියුබාව වැනි වෙනත් දූපත් වෙත සංක්‍රමණය විය. හිටපු වහලුන්ට යන්න තැනක් නොතිබූ අතර, කුලී ගොවි ක්‍රමය යටතේ වතු හිමියන් වෙනුවෙන් දිගටම වැඩ කළහ,Called "Paga Tera" එහිදී හිටපු වහලුන් හිටපු ස්වාමිවරුන්ගෙන් ඉඩම් බදු දී, ඔවුන්ගේ අස්වැන්නෙන් වැඩි කොටසක් හිමිකරුවන්ට කුලිය ලෙස ගෙවන ලදී. මෙම ක්‍රමය 20 වන සියවසේ මුල් භාගය දක්වා පැවතුනි.

බෙල් එලායන්ස්, විලම්ස්ටාඩ් හි 18 වන සියවසේ අලංකාර වතුයායක්, නිල සංචාර වලදී දිවයිනේ ආණ්ඩුකාරවරයාට ආගන්තුකයෙකු ලෙස ඉඳහිට සත්කාරකත්වය ලබා දුන්නේය.

ඓතිහාසිකව, යටත් විජිත පරිපාලනයෙන් පිටත දිවයිනේ ලන්දේසි භාෂාව බහුලව කතා නොකළ නමුත් 19 වන සියවසේ අගභාගයේ සහ 20 වන සියවසේ මුල් භාගයේදී එහි භාවිතය වැඩි විය.Dede pikiña ku su bisiña: Papiamentu-Nederlands en de onverwerkt verleden tijd. van Putte, Florimon., 1999. Zutphen: de Walburg Pers කුරසාඕ, අරුබා සහ බොනෙයා හි සිසුන්ට ප්‍රධාන වශයෙන් ස්පාඤ්ඤ භාෂාවෙන් ඉගැන්වූයේ 19 වන සියවසේ මුල් භාගය වන තෙක්, බ්‍රිතාන්‍යයන් දූපත් තුනම අත්පත් කරගත් විටය. 1815 දී ලන්දේසි පාලනය නැවත ආරම්භ වූ විට ස්පාඤ්ඤ භාෂාව ඉගැන්වීම යථා තත්ත්වයට පත් කරන ලදී. එසේම, 19 වන සියවසේ අගභාගයේදී පුළුල් ද්විභාෂා ලන්දේසි සහ පැපියාමෙන්ටු අධ්‍යාපනය හඳුන්වා දීමට උත්සාහ කරන ලදී.Van Putte 1999.

 20 වන සහ 21 වන සියවස් 
1914 දී වෙනිසියුලානු මරකයිබෝ ද්‍රෝණියේ මෙනේ ග්‍රෑන්ඩ් නගරයේ තෙල් සොයා ගත් විට, කුරසාඕහි ආර්ථිකය නාටකාකාර ලෙස වෙනස් විය. මුල් වසරවලදී, ෂෙල් සහ එක්සන් යන දෙකම වෙනිසියුලාවේ කැණීම් සහන පැවැත්වූ අතර එමඟින් අරුබා සහ කුරසාඕ හි පිරිපහදුවලට නිරන්තරයෙන් බොරතෙල් සැපයුමක් සහතික විය. වෙනිසියුලාවේ බොරතෙල් නිෂ්පාදනය ලාභදායී විය. ෂෙල් සහ එක්සන් යන දෙකම සිරස් අතට ඒකාබද්ධ වූ අතර පොම්ප කිරීම, ප්‍රවාහනය සහ පිරිපහදු කිරීමේ සිට විකුණුම් දක්වා සමස්ත කර්මාන්තයම පාලනය කළේය. අරුබා සහ කුරසාඕ හි පිරිපහදු ගෝලීය වෙළඳපොළවල ක්‍රියාත්මක වූ අතර බොරතෙල් නිෂ්පාදන පිරිවැය සහ තෙල් නිෂ්පාදන අලෙවියෙන් ලැබෙන ආදායම අතර ආන්තිකය නිසා අර්ධ වශයෙන් ලාභදායී විය. පිරිපහදුවල අකාර්යක්ෂමතාව හෝ අධික මෙහෙයුම් පිරිවැය හේතුවෙන් සිදුවන පාඩු සඳහා මෙය ආරක්ෂිත දැලක් සපයන ලදී.

1929 දී, කුරසාඕට වෙනිසියුලානු කැරලිකාර අණදෙන නිලධාරී රෆායෙල් සයිමන් උර්බිනා විසින් පහර දෙන ලද අතර, ඔහු සොල්දාදුවන් 250 දෙනෙකු සමඟ බලකොටුව අල්ලා ගත්තේය. වෙනිසියුලානුවන් ආයුධ, පතොරම් සහ දිවයිනේ භාණ්ඩාගාරය කොල්ල කෑහ. ඔවුන් දිවයිනේ ආණ්ඩුකාර ලෙනාඩස් ඇල්බර්ටස් ෆ්‍රූටියර් (1882–1972) අල්ලා ගැනීමටත්, සොරකම් කරන ලද ඇමරිකානු නෞකාවක් වන මාරකයිබෝවෙන් වෙනිසියුලාවට ගෙන යාමටත් සමත් විය. ෆ්‍රූටියර් විවේචනයට ලක් වූ අතර ආණ්ඩුකාර ධුරයෙන් ඉල්ලා අස්වීමට සිදු විය. නෙදර්ලන්තයට ආපසු පැමිණි පසු, ඔහු මාස්ට්‍රිච්ට් හි ප්‍රධාන පරීක්ෂක තනතුරකට එකඟ විය. ලන්දේසීන් දිවයිනේ ඔවුන්ගේ හමුදා පැවැත්ම වැඩි කළහ.

1936 දී, ෂොට්ටෙගාට් හි නැංගුරම් ලා තිබූ එම්.එස්. කොලොම්බියා නෞකාවේ කාර්ය මණ්ඩලය විසින් ගිනිගත් කපු මිටියක් මුහුදට විසි කිරීම නිසා, ජලය මත පාවෙන තෙල් ගිනි ගැනීමට හේතු විය. ගින්න පාලනය කිරීමට දින කිහිපයක් ගත විය; නිවාස ඉවත් කිරීමට සිදු වූ නමුත් කිසිදු ජීවිත හානියක් සිදු නොවීය.

දෙවන ලෝක සංග්‍රාමයේදී, මිත්‍ර පාක්ෂික හමුදාවන්ට ඉන්ධන සැපයීමේදී මෙම දූපත වැදගත් කාර්යභාරයක් ඉටු කළේය. 1940 දී, නාසි ජර්මනිය විසින් නෙදර්ලන්තය ආක්‍රමණය කිරීමට පෙර, බ්‍රිතාන්‍යයන් කුරසාඕ සහ ප්‍රංශ අරුබා අත්පත් කර ගත්හ. වෙනිසියුලා බොක්කෙහි දොරටුවේ මෙම දූපත් වල සමීපත්වය සහ ඒවා ඓතිහාසිකව වෙනිසියුලා භූමියට එරෙහිව ආක්‍රමණ දියත් කිරීම සඳහා කඳවුරු ලෙස භාවිතා කර තිබීම හේතුවෙන් නෙදර්ලන්තය හැර වෙනත් බලවතුන් සිටීම වෙනිසියුලා රජය බිය ගැන්වීය. 1941 දී, එක්සත් ජනපද හමුදා දිවයින අත්පත් කරගෙන "හැටෝ" හමුදා ගුවන්තොටුපළ ඉදි කළහ. ප්‍රධාන අරමුණ වූයේ මෙම යෙදවීම අක්ෂ සබ්මැරීන සහ විභවයෙන් දිගු දුර නාසි බෝම්බ හෙලන ගුවන් යානා මගින් අපේක්ෂිත අනාගත ප්‍රහාරවලට එරෙහිව සටන් කිරීමයි. දකුණු ඇමරිකාවේ ජර්මානු පදිංචිකරුවන්ගේ සහාය ඇතිව දියත් කරන ලද මහාද්වීපික එක්සත් ජනපදයට ජර්මානු ආක්‍රමණයක විභව තර්ජනය ගැන ඇමරිකාව ද සැලකිලිමත් විය.

1942 දී මිත්‍ර පාක්ෂික මෙහෙයුම් සඳහා ප්‍රධාන ඉන්ධන ප්‍රභවයක් වූ විලෙම්ස්ටැඩ් වරාය, නියුලන්ඩ් මෙහෙයුම යටතේ ජර්මානු සබ්මැරීන විසින් කිහිප වතාවක්ම වටලනු ලැබීය. 1942 අගෝස්තු මාසයේදී, ජර්මානුවන් කුරසාඕ වෙත ආපසු පැමිණ ටැංකියකට පහර දුන් අතර, ලිස්සා යාමට පෙර ලන්දේසි වෙරළ බැටරියකින් වෙඩි තබා ඇත. කැරිබියන් සහ දකුණු අත්ලාන්තික් සාගරයේ සතුරු නාවික මෙහෙයුම්වලට එරෙහිව සටන් කිරීම සඳහා වගකිව යුතු එක්සත් ජනපද නාවික හමුදාව සිව්වන බලඇණිය ස්ථාපිත කළේය. තෙල් පිරිපහදු ආරක්ෂා කිරීමට සහ වෙනිසියුලානු ගුවන් හමුදාව ශක්තිමත් කිරීමට එක්සත් ජනපද හමුදාව ගුවන් යානා සහ පිරිස් ද යවන ලදී.link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Dutch_soldier,_1969_Cura%C3%A7ao_uprising.png|දකුණ|thumb|1969 කෝලාහලයෙන් පසු විලෙම්ස්ටැඩ් හි මුර සංචාරයේ යෙදී සිටි ලන්දේසි සොල්දාදුවෙක්
1954 දී, කුරසාඕ සහ අනෙකුත් ලන්දේසි කැරිබියානු ජනපද නෙදර්ලන්ත ඇන්ටිලස් පිහිටුවීමට එක් විය. නෙදර්ලන්තයට කුරසාඕගේ යටත් සම්බන්ධතාවය, අඛණ්ඩ වාර්ගික වෙනස්කම් කිරීම සහ ෂෙල් පිරිපහදුවේ දොට්ට දැමීම් හේතුවෙන් විරැකියාව ඉහළ යාම පිළිබඳ අතෘප්තිය 1969 දී කැරලි මාලාවකට හේතු විය.Anderson & Dynes 1975, p. 81, Oostindie & Klinkers 2013, p. 98, "Striking Oil Workers Burn, Loot in Curacao". Los Angeles Times. 31 May 1969, p. 2. කැරලිකරුවන් විලෙම්ස්ටැඩ් නගර මධ්‍යයට සහ බැංකුකරුවන්ගේ මන්දිරවලට ගිනි තැබීමෙන් පසු හදිසි තත්වයක් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. පැපා ගොඩෙට් සහ ස්ටැන්ලි බ්‍රවුන් වැනි ආකර්ෂණීය දේශපාලනඥයන් විසින් මෙහෙයවන ලද කැරැල්ල මැඩපැවැත්වීම සඳහා, දිවයිනේ ප්‍රාදේශීය හමුදා කඳවුරෙන් පිටත් කර හරින ලද ලන්දේසි නාවික භටයින්ට මුහුණ දීමට විරෝධතාකරුවන්ට සිදු විය. කැරලි හේතුවෙන් විලෙම්ස්ටාඩ්හි දෙදෙනෙකු මිය ගිය අතර, බොහෝ තුවාල ලැබූ අතර දරුණු හානි සිදුවිය. ඊට ප්‍රතිචාර වශයෙන්, ලන්දේසි රජය දුරදිග යන ප්‍රතිසංස්කරණ හඳුන්වා දුන් අතර, අප්‍රිකානු-කුරසාඕ වැසියන්ට දිවයිනේ දේශපාලන හා ආර්ථික ජීවිතය කෙරෙහි වැඩි බලපෑමක් ඇති කිරීමට ඉඩ සැලසූ අතර, දේශීය පැපියාමෙන්ටු භාෂාවේ ප්‍රමුඛතාවය වැඩි කළේය.Anderson & Dynes 1975, pp. 100–101, Sharpe 2015, p. 122, Verton 1976, p. 90, "Nieuwe ministers legden eed af" (in Dutch). Amigoe di Curaçao. 12 December 1969, p. 1.

1980 ගණන්වල මුල් භාගයේදී කුරසාඕ ආර්ථික පසුබෑමකට ලක් විය. දිවයිනේ ෂෙල් පිරිපහදුව 1975 සිට 1979 දක්වා සහ නැවතත් 1982 සිට 1985 දක්වා සැලකිය යුතු පාඩු සහිතව ක්‍රියාත්මක විය. අඛණ්ඩ පාඩු, ගෝලීය අධික නිෂ්පාදනය, ශක්තිමත් තරඟකාරිත්වය සහ අඩු වෙළඳපල අපේක්ෂාවන් පිරිපහදුවේ අනාගතයට තර්ජනයක් විය. 1985 දී, වසර 70 කට පසු, රාජකීය ලන්දේසි ෂෙල් කුරසාඕ හි එහි ක්‍රියාකාරකම් අවසන් කිරීමට තීරණය කළේය. මෙය තීරණාත්මක මොහොතක සිදුවිය. කුරසාඕ හි බිඳෙනසුලු ආර්ථිකය යම් කාලයක් තිස්සේ එකතැන පල්වෙමින් පැවතුනි. මෙම කාලය තුළ ආදායම් උත්පාදනය කරන අංශ කිහිපයක් ඊටත් වඩා පීඩාවට පත් විය: බොලිවර් මුදල් ඒකකය අවප්‍රමාණය වීමෙන් පසු වෙනිසියුලාවේ සංචාරක ව්‍යාපාරය බිඳ වැටුණු අතර, ප්‍රවාහන අංශයේ මන්දගාමී වීම ඇන්ටිලියන් ගුවන් සේවා සමාගමට සහ කුරසාඕ ඩ්‍රයි ඩොක් සමාගමට අහිතකර බලපෑම් ඇති කළේය. නව එක්සත් ජනපද බදු නීති හේතුවෙන් අක්වෙරළ මූල්‍ය සේවා කර්මාන්තය ද පසුබෑමකට ලක් විය.

1980 ගණන්වල මැද භාගයේදී, ෂෙල් සිය පිරිපහදුව එක් ඇන්ටිලියන් ගිල්ඩරයක සංකේතාත්මක මුදලකට පළාත් පාලන සම්මේලනයකට විකුණුවා. මෑත වසරවලදී, වයස්ගත වන පිරිපහදුව සල්ෆර් ඩයොක්සයිඩ් සහ අංශු ද්‍රව්‍ය ඇතුළුව එහි විමෝචනය ආරක්ෂිත ප්‍රමිතීන් ඉක්මවා යන බවට චෝදනා කරමින් නඩු පවරා ඇත. රජයේ සම්මේලනය පිරිපහදුව වෙනිසියුලානු PDVSA රාජ්‍ය තෙල් සමාගමට බදු දෙයි.

1990 දශකයේ අගභාගයේ සහ 2000 දශකයේ මුල් භාගයේ පැවති අඛණ්ඩ ආර්ථික දුෂ්කරතා හේතුවෙන් නෙදර්ලන්තයට බොහෝ සංක්‍රමණ ඇති විය.

2007 ජූලි 1 වන දින, කුරසාඕ, අරුබා සහ නෙදර්ලන්ත ඇන්ටිලස් මෙන් නෙදර්ලන්ත රාජධානිය තුළ රටක් බවට පත්වීමට නියමිතව තිබුණි. 2006 නොවැම්බර් 28 වන දින, දූපත් කවුන්සිලය ක්‍රියාවලිය පිළිබඳ පැහැදිලි කිරීමේ සංදේශයක් ප්‍රතික්ෂේප කළ විට වෙනස ප්‍රමාද විය. 2007 ජූලි 9 වන දින නව දූපත් කවුන්සිලයක් මෙම ගිවිසුම අනුමත කළේය. 2008 දෙසැම්බර් 15 වන දින, කුරසාඕ නැවතත් නෙදර්ලන්ත රාජධානිය තුළ වෙනම රටක් බවට පත්වීමට නියමිතව තිබුණි. මෙම පියවර පිළිබඳ බැඳීමක් නොමැති ජනමත විචාරණයක් 2009 මැයි 15 වන දින කුරසාඕ හි පැවැත්විණි; ඡන්දදායකයින්ගෙන් 52% ක් එයට සහාය දැක්වූහ.

 නෙදර්ලන්ත ඇන්ටිලස් විසුරුවා හැරීමෙන් පසු 
නෙදර්ලන්ත ඇන්ටිලස් විසුරුවා හැරීම 2010 ඔක්තෝබර් 10 වන දින සිට බලාත්මක විය. කුරසාඕ නෙදර්ලන්ත රාජධානිය තුළ රටක් බවට පත් වූ අතර, රාජධානිය ආරක්ෂක සහ විදේශ ප්‍රතිපත්ති සඳහා වගකීම රඳවා ගත්තේය. දෙදෙනා අතර එකඟ වූ ණය සහන ගිවිසුමක් යටතේ දිවයිනේ මූල්‍ය කටයුතු අධීක්ෂණය කිරීම ද රාජධානියට පැවරී තිබුණි. කුරසාඕ හි පළමු අගමැති වූයේ ගෙරිට් ෂෝට් ය. ඔහුගෙන් පසු 2012 දී ස්ටැන්ලි බෙට්‍රියන් විසින් අන්තර්කාලීනව පත් කරන ලදී. 2012 මැතිවරණයෙන් පසු, ඩැනියෙල් හොජ් 2012 දෙසැම්බර් 31 වන දින තුන්වන අගමැති බවට පත්විය. ඔහු 2013 ජුනි 7 වන දින අයිවර් අස්ජෙස්ගේ නායකත්වයෙන් යුත් නව කැබිනට් මණ්ඩලයක් දිවුරුම් දෙන තෙක්, හමුදාපති ධුරයෙන් ඉවත් කරන ලද කැබිනට් මණ්ඩලයක් මෙහෙයවීය.

කුරසාඕ ස්වාධීන වුවද, පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණ පැවැත්වීම සහතික කිරීම සහ නිවැරදි අයවැය අවසන් කිරීමට සහාය වීම සඳහා නෙදර්ලන්තය එහි කටයුතුවලට මැදිහත් වී ඇත. 2017 ජූලි මාසයේදී, කුරසාඕ අගමැති ඉයුජින් රුග්ගෙනාත් පැවසුවේ කුරසාඕ එහි කටයුතු පිළිබඳ සම්පූර්ණ වගකීම භාර ගැනීමට තමාට අවශ්‍ය බවත්, නමුත් කුරසාඕ සාර්ථක කර ගැනීමට සහ එහි ජීවන තත්ත්වය ඉහළ නැංවීමට උපකාර කිරීම සඳහා වඩාත් නව්‍ය ප්‍රවේශයන් සඳහා යෝජනා සමඟ නෙදර්ලන්තයෙන් වැඩි සහයෝගයක් සහ සහායක් ඉල්ලා සිටි බවත්ය. ලන්දේසි රජය කුරසාඕ රජයට "බොහෝ අවස්ථාවලදී" චීන ජාතිකයන් සමඟ තෙල් පිරිපහදු සාකච්ඡා සඳහා සහාය ලබා දී ඇති බව මතක් කර දුන්නේය.

2020 COVID-19 වසංගතයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස කප්පාදු පියවරයන් ඇති විය. නෙදර්ලන්තයෙන් අමතර ආධාර සඳහා සුදුසුකම් ලැබීමට කුරසාඕට වියදම් කප්පාදු පැනවීමට සිදු විය. කප්පාදු පැකේජයේ කොටසක් ලෙස, කුරසාඕ රජය සිවිල් සේවකයින් සඳහා වන ප්‍රතිලාභ 12.5% ​​කින් අඩු කරන බව නිවේදනය කළේය. 2020 ජුනි 24 වන දින, සෙලිකෝර් හි අපද්‍රව්‍ය එකතු කරන්නන් සමඟ සිවිල් සේවකයින් පිරිසක් ඇම්ස්ටර්ඩෑම් කොටුවට පෙළපාළි ගොස් රුග්ගෙනාත් සමඟ කතා කරන ලෙස ඉල්ලා සිටියහ. විරෝධතාවය කෝලාහලයක් බවට පත් වූ අතර, පොලිසිය ඇම්ස්ටර්ඩෑම් කොටුව ඉදිරිපිට චතුරශ්‍රය කඳුළු ගෑස් යොදා ඉවත් කළේය. පසුව විලෙම්ස්ටැඩ් නගර මධ්‍යස්ථානය කොල්ලකන ලදී. පුද්ගලයින් 48 දෙනෙකු අත්අඩංගුවට ගන්නා ලදී. පුන්ඩා සහ ඔට්‍රොබන්ඩා නගර දිස්ත්‍රික්ක රාත්‍රිය සඳහා අගුලු දමා ඇති අතර රාත්‍රී 20:30 සිට 06:00 දක්වා සාමාන්‍ය ඇඳිරි නීතිය ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී.

 යොමු කිරීම්