බල්ගේරියාවේ දේශපාලනය

බල්ගේරියාව යනු පාර්ලිමේන්තු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයක් වන අතර එහිදී අගමැති රජයේ ප්‍රධානියා වන අතර බලවත්ම විධායක තනතුර වේ. දේශපාලන පද්ධතියට ශාඛා තුනක් ඇත - ව්‍යවස්ථාදායක, විධායක සහ අධිකරණ, අවම වශයෙන් අවුරුදු 18 ක් වයසැති පුරවැසියන් සඳහා විශ්වීය ඡන්ද අයිතිය ඇත. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව මඟින් සෘජු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයේ හැකියාවන් ද සපයයි, එනම් පෙත්සම් සහ ජාතික ජනමත විචාරණ. මැතිවරණ අධීක්ෂණය කරනු ලබන්නේ සියලුම ප්‍රධාන දේශපාලන පක්ෂවල සාමාජිකයින් ඇතුළත් ස්වාධීන මධ්‍යම මැතිවරණ කොමිසමක් විසිනි. ජාතික මැතිවරණයකට සහභාගී වීමට පෙර පක්ෂ කොමිසමේ ලියාපදිංචි විය යුතුය. සාමාන්‍යයෙන්, තේරී පත් වූ අගමැති පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණවලදී වැඩිම ඡන්ද ලබා ගන්නා පක්ෂයේ නායකයා වේ, නමුත් මෙය සැමවිටම එසේ නොවේ.

අගමැති මෙන් නොව, ජනාධිපති දේශීය බලය වඩාත් සීමිතය. සෘජුව තේරී පත් වූ ජනාධිපතිවරයා රාජ්‍ය නායකයා සහ සන්නද්ධ හමුදාවන්හි ප්‍රධානියා ලෙස සේවය කරන අතර, තවදුරටත් විවාදය සඳහා පනතක් ආපසු ලබා දීමට බලය ඇත, නමුත් පාර්ලිමේන්තුවට සරල බහුතර ඡන්දයකින් ජනාධිපති නිෂේධ බලය අභිබවා යා හැකිය. දේශපාලන පක්ෂ ජාතික සභාවට රැස්වේ, සෘජු ජනප්‍රිය ඡන්දයෙන් වසර හතරකට තේරී පත් වූ නියෝජිතයින් 240 දෙනෙකුගෙන් යුත් මණ්ඩලයක්. නීති පැනවීමට, අයවැය අනුමත කිරීමට, ජනාධිපතිවරණ කාලසටහන්ගත කිරීමට, අගමැති සහ අනෙකුත් අමාත්‍යවරුන් තෝරා ගැනීමට සහ සේවයෙන් පහ කිරීමට, යුද්ධ ප්‍රකාශ කිරීමට, විදේශයන්හි හමුදා යෙදවීමට සහ ජාත්‍යන්තර ගිවිසුම් සහ ගිවිසුම් අනුමත කිරීමට ජාතික සභාවට බලය ඇත.

සමස්තයක් වශයෙන්, බල්ගේරියාව අස්ථාවර ආණ්ඩු රටාවක් පෙන්නුම් කරයි. මධ්‍යම-දක්ෂිණාංශික, EU ගැති පක්ෂයක් වන GERB හි නායක බොයිකෝ බොරිසොව්, 2009 සහ 2021 අතර අගමැති ධුරය සඳහා වාර තුනක් සේවය කළේය. එය 2009 මහ මැතිවරණය ජයග්‍රහණය කර සුළුතර රජයක් පිහිටුවන ලදී, අඩු ජීවන තත්වයන්, දූෂණය සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ක්‍රමයේ අසාර්ථකත්වය පිළිබඳ රටපුරා විරෝධතාවලින් පසුව 2013 පෙබරවාරි මාසයේදී ඉල්ලා අස්විය. මැයි මාසයේ පැවති හදිසි මැතිවරණවලින් GERB හට පටු ජයග්‍රහණයක් හිමි වූ අතර, බොරිසොව් පාර්ලිමේන්තු සහයෝගය ලබා ගැනීමට අපොහොසත් වීමෙන් පසු බල්ගේරියානු සමාජවාදී පක්ෂය අවසානයේ ප්ලේමන් ඔරෙෂාර්ස්කිගේ නායකත්වයෙන් යුත් රජයක් පිහිටුවීය. අඛණ්ඩ මහා පරිමාණ විරෝධතා මධ්‍යයේ 2014 ජූලි මාසයේදී ඔරෙෂාර්ස්කි රජය ඉල්ලා අස්විය. 2014 ඔක්තෝබර් මැතිවරණයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස තුන්වන GERB ජයග්‍රහණයක් සිදුවිය. බොරිසොව් දක්ෂිණාංශික පක්ෂ කිහිපයක් සමඟ සන්ධානයක් පිහිටුවා ගත් නමුත්, ඔහුගේ පක්ෂයේ සහාය ඇති අපේක්ෂකයා 2016 ජනාධිපතිවරණය ජයග්‍රහණය කිරීමට අපොහොසත් වීමෙන් පසුව නැවත ඉල්ලා අස්විය. 2017 මාර්තු මාසයේ පැවති හදිසි මැතිවරණය නැවතත් GERB විසින් ජයග්‍රහණය කරන ලද නමුත් පාර්ලිමේන්තුවේ ආසන 95 ක් ලබා ගත්තේය. ඔවුන් ආසන 27 ක් හිමි කරගත් අන්ත දක්ෂිණාංශික එක්සත් පැට්‍රියට්ස් සමඟ සන්ධානයක් පිහිටුවා ගත්හ.

බොරිසොව්ගේ අවසාන කැබිනට් මණ්ඩලය තුළ මාධ්‍ය නිදහසේ නාටකාකාර අඩුවීමක් සහ 2020 දී තවත් මහජන විරෝධතා රැල්ලක් ඇති කළ දූෂණ හෙළිදරව් කිරීම් ගණනාවක් දක්නට ලැබුණි.Todorov, Svetoslav (10 July 2020). "Fresh Protest Wave Gains Momentum in Bulgaria."  BalkanInsight.com. Retrieved 20 July 2021."Bulgaria: Anti-Government Protests Continue for a Ninth Day"  (18 July 2020). DW.com. Retrieved 20 July 2021. 2021 අප්‍රේල් මාසයේ පැවති සාමාන්‍ය මැතිවරණයෙන් GERB ප්‍රථම ස්ථානයට පත් වූ නමුත් මෙතෙක් පැවති දුර්වලම ප්‍රතිඵලය සමඟින්. අනෙකුත් සියලුම පක්ෂ රජයක් පිහිටුවීම ප්‍රතික්ෂේප කළ අතර, කෙටි අවහිරතාවයකින් පසුව, 2021 ජූලි මාසයේදී තවත් මැතිවරණයක් කැඳවන ලදී. කිසිදු දේශපාලන පක්ෂයකට සභාග රජයක් පිහිටුවීමට නොහැකි වූ බැවින්, එයද ඇණහිටීම බිඳ දැමීමට අසමත් විය.

දේශපාලන අවහිරතාවය හේතුවෙන් 2023 අප්‍රේල් මාසයේදී, බල්ගේරියාව 2021 අප්‍රේල් මාසයේ සිට එහි පස්වන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය පැවැත්වීය. GERB විශාලතම පක්ෂය වූ අතර, ආසන 69ක් දිනා ගත්තේය. We Continue the Change නායකත්වයෙන් යුත් කණ්ඩායම ආසන 240 කින් යුත් පාර්ලිමේන්තුවේ ආසන 64ක් දිනා ගත්තේය. 2023 ජුනි මාසයේදී, අගමැති නිකොලායි ඩෙන්කොව් We Continue The Change සහ GERB අතර නව සන්ධානයක් පිහිටුවා ගත්තේය. සන්ධාන ගිවිසුමට අනුව, ඩෙන්කොව් පළමු මාස ​​නවය සඳහා රජය මෙහෙයවනු ඇත. ඔහුගෙන් පසු GERB පක්ෂයේ හිටපු යුරෝපීය කොමසාරිස් මරියා ගේබ්‍රියෙල් පත් වනු ඇත. ඇය මාස නවයකින් අගමැති ධුරය භාර ගැනීමට නියමිතව තිබුණි.

2024 මාර්තු 5 වන දින භ්‍රමණ ගිවිසුමට අනුව ඩෙන්කොව් ඉල්ලා අස්වූ අතර, ගේබ්‍රියෙල්ට නව අගමැති වීමට ඉඩ සැලසීය. 2024 මාර්තු 20 වන දින, කැබිනට් මණ්ඩලයේ සන්ධාන දෙක අතර ඇති වූ මතභේද සහ සබඳතා බිඳවැටීම හේතුවෙන් සැලසුම් කළ රජයේ භ්‍රමණය සහ අලුත් රජයක් අත්සන් කිරීම අසාර්ථක විය. නව රජයක් පිහිටුවීම සඳහා සාකච්ඡා පැවැත්වුණු නමුත්, බහුතර සහයෝගයක් ලබා ගත හැකි කිසිදු රජයක් බිහි කිරීමට අපොහොසත් විය. GERB රජයක් පිහිටුවීමේ අවස්ථාව ප්‍රතික්ෂේප කළේය. මුල් භ්‍රමණ ගිවිසුමට ගරු කිරීමට PP–DB සීමිත උත්සාහයක් ගත්තේය. ජනාධිපති රුමෙන් රදෙව් විසින් තෝරා ගන්නා ලද රජයක් පිහිටුවීමේ අවසාන අවස්ථාව ITN වෙත ගිය අතර එය වහාම ප්‍රතික්ෂේප විය.

මාර්තු 29 වන දින, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 98 වන වගන්තියට අනුව, ජනාධිපතිවරයා විසින් ජාතික විගණන කාර්යාලයේ සභාපති ඩිමිටර් ග්ලව්චෙව් භාරකාර අගමැති අපේක්ෂකයා ලෙස පත් කරන ලදී. භාරකාර රජයේ සංයුතිය යෝජනා කිරීම සඳහා ඔහුට 2024 අප්‍රේල් 6 වන දින දක්වා සතියක අවසාන දිනයක් ලබා දෙන ලදී.

ග්ලව්චෙව් 2024 අප්‍රේල් 5 වන දින භාරකාර රජය සඳහා වූ ඔහුගේ යෝජනාව ඉදිරිපත් කළ අතර, සාකච්ඡා කිරීමෙන් පසුව සහ 2024 ජුනි 9 වන දින මැතිවරණය සැලසුම් කිරීමෙන් පසුව ජනාධිපතිවරයා විසින් එය පිළිගනු ලැබීය. ග්ලව්චෙව් සහ ඔහුගේ කැබිනට් මණ්ඩලය 2024 අප්‍රේල් 9 වන දින ජාතික සභාව විසින් ආරම්භ කරන ලදී.

2024 නොවැම්බර් 11 වන දින තේරී පත් වූ සියලුම සාමාජිකයින් දිවුරුම් දුන් විට නව තේරී පත් වූ 51 වන පාර්ලිමේන්තුව 50 වන පාර්ලිමේන්තුව ප්‍රතිස්ථාපනය කළේය. ඡන්ද වට 11 කට පසු, නටාලියා කිසෙලෝවා (BSP–OL) 2024 දෙසැම්බර් 6 වන දින ජාතික සභාවේ කථානායක ලෙස තේරී පත් විය. ජනාධිපති රුමෙන් රදෙව් 2025 ජනවාරි 15 ​​වන දින විශාලතම පක්ෂය වන GERB-SDS වෙත පළමු සාකච්ඡා වරම ලබා දුන් අතර, එය APS (ඩෝගන්) හි සහාය ඇතිව BSP සහ ITN සමඟ සුළුතර රජයක් පිහිටුවන ලදී. රජය මෙහෙයවනු ලබන්නේ GERB දේශපාලනඥයෙකු වන රොසෙන් ෂෙලියාස්කොව් විසිනි.

2009 න් පසු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පාලනය අඛණ්ඩව පිරිහීමක් වාර්තා කර ඇති අතර, මාධ්‍ය නිදහස අඩුවීම, ප්‍රතිසංස්කරණ අඩාල වීම, ඉහළම මට්ටමින් අධිකාරිය අනිසි ලෙස භාවිතා කිරීම සහ මධ්‍යම රජය මත ප්‍රාදේශීය පරිපාලනය යැපීම වැඩි වීම යන කරුණු උපුටා දක්වයි. බල්ගේරියාව තවමත් "නිදහස්" ලෙස ලැයිස්තුගත කර ඇති අතර, දේශපාලන පද්ධතියක් අර්ධ ඒකාබද්ධ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයක් ලෙස නම් කර ඇත, නමුත් පිරිහෙන ලකුණු ඇත. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දර්ශකය එය "දෝෂ සහිත ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයක්" ලෙස අර්ථ දක්වයි.  ආර්ථික විද්‍යාව සහ සාමය සඳහා වූ ආයතනය විසින් 2018 දී කරන ලද සමීක්ෂණයකින් වාර්තා වූයේ ප්‍රතිචාර දැක්වූවන්ගෙන් 15% කටත් වඩා අඩු සංඛ්‍යාවක් මැතිවරණ සාධාරණ යැයි සැලකූ බවයි.

 නීති පද්ධතිය 
බල්ගේරියාවේ සිවිල් නීති නීති පද්ධතියක් ඇත. අධිකරණය අධිකරණ අමාත්‍යාංශය විසින් අධීක්ෂණය කරනු ලැබේ. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය සහ කස්සේෂන් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය ඉහළම අභියාචනාධිකරණ වන අතර යටත් අධිකරණවල නීති ක්‍රියාත්මක කිරීම අධීක්ෂණය කරයි. ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ කවුන්සිලය පද්ධතිය කළමනාකරණය කර විනිසුරුවන් පත් කරයි. දේශීය හා ජාත්‍යන්තර නිරීක්ෂකයින් විසින් නීති පද්ධතිය යුරෝපයේ වඩාත්ම අකාර්යක්ෂම එකක් ලෙස සලකනු ලබන්නේ විනිවිදභාවය හා දූෂණය නොමැතිකම නිසාය. නීතිය ක්‍රියාත්මක කිරීම ප්‍රධාන වශයෙන් අභ්‍යන්තර කටයුතු අමාත්‍යාංශයට යටත් සංවිධාන විසින් සිදු කරනු ලැබේ. ජාතික පොලිස් සාමාන්‍ය අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලය (GDNP) සාමාන්‍ය අපරාධවලට එරෙහිව සටන් කරන අතර මහජන සාමය පවත්වාගෙන යයි. GDNP එහි ප්‍රාදේශීය සහ ජාතික අංශවල පොලිස් නිලධාරීන් 26,578 ක් යොදවයි. අපරාධ නඩු වලින් වැඩි ප්‍රමාණයක් ප්‍රවාහනයට සම්බන්ධ වන අතර, පසුව සොරකම් හා මත්ද්‍රව්‍ය ආශ්‍රිත අපරාධ සිදු වේ; මිනීමැරුම් අනුපාත අඩුය. ත්‍රස්ත විරෝධී ක්‍රියාකාරකම්, අර්බුද කළමනාකරණය සහ කැරලි මර්දනය සඳහා විශේෂිත ශාඛාවක් වන දේශසීමා පොලිස් සේවය සහ ජාතික ජෙන්ඩර්මරී හි ප්‍රධානියා ද අභ්‍යන්තර කටයුතු අමාත්‍යාංශයයි. ප්‍රති-බුද්ධි සහ ජාතික ආරක්ෂාව ජාතික ආරක්ෂාව සඳහා වන රාජ්‍ය ආයතනයේ වගකීම වේ.

 පරිපාලන අංශ 
බල්ගේරියාව ඒකීය රාජ්‍යයකි. 1880 ගණන්වල සිට, භෞමික කළමනාකරණ ඒකක ගණන හතේ සිට 26 දක්වා වෙනස් වී ඇත. 1987 සහ 1999 අතර, පරිපාලන ව්‍යුහය පළාත් නවයකින් (ඔබ්ලාස්ටි, එකිය ඔබ්ලාස්ට්) සමන්විත විය. ආර්ථික පද්ධතියේ විමධ්‍යගතකරණයට සමගාමීව නව පරිපාලන ව්‍යුහයක් සම්මත කරන ලදී. එයට පළාත් 27 ක් සහ අගනගර අගනුවර පළාතක් (සොෆියා නගරය) ඇතුළත් වේ. සියලුම ප්‍රදේශ ඒවායේ අදාළ අගනුවර නගර වලින් නම් කර ඇත. පළාත් මහ නගර සභා 265 කට බෙදා ඇත. මහ නගර සභා පාලනය කරනු ලබන්නේ නගරාධිපතිවරුන් විසින් වන අතර, ඔවුන් වසර හතරක ධුර කාලයකට තේරී පත් වන අතර සෘජුවම තේරී පත් වූ මහ නගර සභා විසිනි. බල්ගේරියාව යනු අමාත්‍ය මණ්ඩලය සෘජුවම ප්‍රාදේශීය ආණ්ඩුකාරවරුන් පත් කරන ඉතා මධ්‍යගත රාජ්‍යයක් වන අතර සියලුම පළාත් සහ මහ නගර සභා අරමුදල් සඳහා එය මත දැඩි ලෙස රඳා පවතී.
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Bulgaria_Aministrative_Provinces_numbered.png|දකුණ|300x300පික්

 විදේශ සබඳතා 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:BAF_MiG-29s_in_flight_Garchev.png|alt=Bulgarian MiG-29 fighters in flight|thumb|බල්ගේරියානු ගුවන් හමුදාවේ මිකොයාන් MiG-29 ජෙට් ප්‍රහාරක යානා
බල්ගේරියාව 1955 දී එක්සත් ජාතීන්ගේ සාමාජිකයෙකු බවට පත්විය. 1966 සිට, එය තුන් වතාවක් ආරක්ෂක මණ්ඩලයේ ස්ථිර නොවන සාමාජිකයෙකු වී ඇත, මෑතකදී 2002 සිට 2003 දක්වා. එය 1975 දී යුරෝපයේ ආරක්ෂාව සහ සහයෝගීතාව සඳහා වූ සංවිධානයේ (OSCE) ආරම්භක ජාතීන් අතර ද විය. කොමියුනිස්ට්වාදයේ බිඳ වැටීමෙන් පසු යුරෝ-අත්ලාන්තික් ඒකාබද්ධතාවය ප්‍රමුඛතාවයක් වී ඇත, නමුත් කොමියුනිස්ට් නායකත්වයට 1987 වන විට වෝර්සෝ ගිවිසුමෙන් ඉවත් වී යුරෝපීය ප්‍රජාවන්ට සම්බන්ධ වීමේ අභිලාෂයන් ද තිබුණි. බල්ගේරියාව 2005 අප්‍රේල් 25 වන දින යුරෝපීය සංගමයේ ප්‍රවේශ ගිවිසුමට අත්සන් තැබූ අතර 2007 ජනවාරි 1 වන දින යුරෝපීය සංගමයේ පූර්ණ සාමාජිකයෙකු බවට පත්විය. ඊට අමතරව, එය රුමේනියාව සහ ග්‍රීසිය සමඟ ත්‍රෛපාර්ශ්වික ආර්ථික සහ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික සහයෝගීතාවයක්, චීනය සමඟ හොඳ සබඳතා සහ වියට්නාමය සහ රුසියාව සමඟ ඓතිහාසික සම්බන්ධතාවයක් ඇත.

link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Diplomatic_missions_of_Bulgaria.PNG|thumb|බල්ගේරියාවේ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික මෙහෙයුම්
බල්ගේරියාව සීතල යුද්ධයේදී නිකරගුවාව සහ ලිබියාව වැනි සෝවියට් මිත්‍ර රටවල සිවිල් සහ හමුදා උපදේශකයින් සැලකිය යුතු සංඛ්‍යාවක් යෙදවීය. දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසු බල්ගේරියානු භූමියේ විදේශ හමුදා යෙදවීම පළමු වරට සිදු වූයේ 2001 දී ය. ඇෆ්ගනිස්ථානයේ යුද ප්‍රයත්නය සඳහා එම රට KC-135 ස්ට්‍රැටෝටැන්කර් ගුවන් යානා හයක් සහ සහායක භටයින් 200 ක් සත්කාරකත්වය සැපයූ විටය. 2004 මාර්තු මාසයේදී නේටෝවට සම්බන්ධ වීමත් 2006 අප්‍රේල් මාසයේදී එක්සත් ජනපද-බල්ගේරියානු ආරක්ෂක සහයෝගීතා ගිවිසුමත් සමඟ ජාත්‍යන්තර හමුදා සබඳතා තවදුරටත් පුළුල් විය. බෙස්මර් සහ ග්‍රාෆ් ඉග්නතීවෝ ගුවන් කඳවුරු, නොවෝ සෙලෝ පුහුණු පරාසය සහ අයිටෝස් හි සැපයුම් මධ්‍යස්ථානයක් පසුව එක්සත් ජනපදය සහ බල්ගේරියානු හමුදා විසින් සහයෝගයෙන් භාවිතා කරන ඒකාබද්ධ හමුදා පුහුණු පහසුකම් බවට පත්විය. එහි ක්‍රියාකාරී ජාත්‍යන්තර ආරක්ෂක සහයෝගීතා තිබියදීත්, බල්ගේරියාව ගෝලීය වශයෙන් වඩාත්ම සාමකාමී රටවල් අතර ශ්‍රේණිගත කර ඇති අතර, දේශීය හා ජාත්‍යන්තර ගැටුම් සම්බන්ධයෙන් අයිස්ලන්තය සමඟ 6 වන ස්ථානයේ සහ ගෝලීය සාම දර්ශකයේ සාමාන්‍යයෙන් 26 වන ස්ථානයේ සිටී.

2022 රුසියානු යුක්රේනය ආක්‍රමණය කිරීමෙන් පසුව, බල්ගේරියාව යුක්රේනයට සහාය වීමට තීරණය කළේය; 2023 දී, ගැස්ප්‍රොම් නීති විරෝධී ලෙස බල්ගේරියාවට ගෑස් අපනයනය කිරීම නැවැත්වූ පසු, රට රුසියානු තෙල් සහ ගෑස් ආනයනය නැවැත්වීය.

 හමුදාව 
බල්ගේරියානු සන්නද්ධ හමුදාවන් බල්ගේරියාවේ හමුදාව වන අතර ඒවා ගොඩබිම් හමුදා, නාවික සහ ගුවන් හමුදාවකින් සමන්විත වේ. සන්නද්ධ හමුදාවන්ට ක්‍රියාකාරී භටයින් 36,950 ක් සිටින අතර, රක්ෂිත භටයින් 3,000 කින් අතිරේක වේ. භූමි හමුදාවන් යාන්ත්‍රික බලසේනා දෙකකින් සහ ස්වාධීන රෙජිමේන්තු සහ බලඇණි අටකින් සමන්විත වේ; ගුවන් හමුදාව ගුවන් කඳවුරු හයක් හරහා ගුවන් යානා සහ ගුවන් ආරක්ෂක පද්ධති 106 ක් ක්‍රියාත්මක කරන අතර නාවික හමුදාව විවිධ නැව්, හෙලිකොප්ටර් සහ වෙරළබඩ ආරක්ෂක අවි ක්‍රියාත්මක කරයි. හමුදා ඉන්වෙන්ටරි ප්‍රධාන වශයෙන් මිකොයාන් මිග්-29 සහ සුඛෝයි සු-25 ජෙට් වැනි සෝවියට් උපකරණ, එස්-300 පීටී ගුවන් ආරක්ෂක පද්ධති සහ එස්එස්-21 ස්කාරබ් කෙටි දුර බැලස්ටික් මිසයිල වලින් සමන්විත වේ. සන්නද්ධ හමුදාවන් F-16 බ්ලොක් 70 ප්‍රහාරක ජෙට්, නව බහුකාර්ය කොර්වෙට් සහ අනෙකුත් නවීන නේටෝ-සම්මත උපකරණ සමඟ නවීකරණය වෙමින් පවතී. බල්ගේරියාව එක්සත් ජනපදයේ නිෂ්පාදිත නව ස්ට්‍රයිකර් වාහන, නව 155 mm ස්වයං-ප්‍රචලිත හොවිට්සර්, නව 3D පූර්ව අනතුරු ඇඟවීමේ රේඩාර්, නව මතුපිට සිට ගුවනට මිසයිල සහ තවත් බොහෝ දේ මිලදී ගැනීමේ ක්‍රියාවලියක යෙදී සිටී.

 යොමු කිරීම්