බොනෙයාර් හි භූගෝලය

link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Bonaire_highres.jpg|thumb|බොනෙයා සහ ක්ලයින් බොනෙයා කුඩා දූපතේ චන්ද්‍රිකා ඡායාරූපයක්
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Bonaire_-_Encyclopaedie_van_Nederlandsch_West-Indi%C3%AB-Antilles_part_1,_left.gif|thumb|බොනෙයා සිතියම, 1914–1917
බොනෙයා වෙනිසියුලාවේ වෙරළට කිලෝමීටර 80 (සැතපුම් 50) ක් පමණ දුරින් පිහිටා ඇත. මෙම දූපතට වර්ග කිලෝමීටර 288 (වර්ග සැතපුම් 111) ක භූමි ප්‍රමාණයක් ඇති අතර, එහි බටහිර වෙරළට ඔබ්බෙන් ජනාවාස නොවූ කුඩා දූපතක් වන ක්ලයින් බොනෙයා විසින් තවත් වර්ග කිලෝමීටර 6 (වර්ග සැතපුම් 2.3) ක් එකතු කරන ලදී.

බොනෙයා හි උතුරු කෙළවර සාපේක්ෂව කඳුකරය, නමුත් එහි උසම කඳු මුදුන වන බ්‍රැන්ඩාරිස් කන්ද මීටර් 240 (අඩි 790) ක් පමණි. දිවයිනේ දකුණු කොටස පාහේ සමතලා වන අතර මුහුදු මට්ටමට වඩා යන්තම් ඉහළට නැඟේ. මෙම දකුණු කලාපයේ සැලකිය යුතු කොටසක් ලුණු නිෂ්පාදනය සඳහා වාෂ්පීකරණයේ ක්‍රියාවලියේදී මුහුදු ජලයෙන් වැසී ඇත. මෙම ප්‍රදේශයේ එහි විශාල කඩොලාන වනාන්තරයක් සහිත ලැක් බොක්ක ද අඩංගු වේ. බොනෙයා වෙරළ තීරය කලපු සහ ඇතුල්වීම් වලින් පිරී ඇති අතර, ඉන් විශාලතම එක උතුරේ ගෝටෝ විල වේ. මෙම කලපු සහ තෙත්බිම් විවිධ වෙරළබඩ පක්ෂීන් සඳහා විශිෂ්ට වාසස්ථානයක් සපයයි.

බොනෙයා හි සමහර කඳු සහ උන්නතාංශ වෙනස්කම් තිබුණද, ක්ලයින් බොනෙයා මතුපිට තරමක් සමතලා වන අතර මුහුදු මට්ටමේ සිට මීටර් දෙකක් පමණ උසින් පිහිටා ඇත. ක්ලයින් බොනෙයා තවමත් සංවර්ධනය කර නොමැති බැවින්, ක්ලයින් බොනෙයා වටා ඇති මායිම් ගල්පර පද්ධතිය පෞරාණිකයි.

 භූ විද්‍යාව 
භූ විද්‍යාඥයින් විශ්වාස කරන්නේ බොනෙයා සහ අනෙකුත් ABC දූපත් වසර මිලියන 90 කට පමණ පෙර නිර්මාණය වූ බවයි. කැරිබියානු තහඩුව දකුණු ඇමරිකානු තහඩුව සමඟ ගැටුණු විට, එය සාගර මතුපිටට විශාල පාෂාණ ස්කන්ධයක් බලහත්කාරයෙන් ගෙන ගොස් ලීවර්ඩ් ඇන්ටිලස් රිජ් නිර්මාණය කළේය. බොනෙයා, අරුබා සහ කුරකාඕ දූපත් මෙම කඳු වැටිය දිගේ නිර්මාණය විය. එබැවින්, බොනෙයා කැරිබියන්-දකුණු ඇමරිකානු තහඩු මායිම් කලාපය තුළ පිහිටා ඇත. සමහර භූ විද්‍යාඥයින් බොනෙයාහි පිහිටීම දකුණු ඇමරිකානු මහාද්වීපික රාක්කයේ තබයි; තවත් සමහරු දිවයිනේ පිහිටීම කැරිබියන් තහඩුවේ හෝ ඊට ඉහළින් තබයි.

දූපත අත්‍යවශ්‍යයෙන්ම කොරල් වන අතර එය භූ විද්‍යාත්මකව මුහුදෙන් ඉහළට සහ පිටතට තල්ලු කර ඇත. මුහුදු පතුල ඉහළට නැඟෙත්ම දැන් වියළි භූමිය ලෙස හඳුන්වන ප්‍රදේශයේ විශාල කොරල් පරයක් වර්ධනය විය. මෙම කොරල් අවසානයේ වාතයට නිරාවරණය වී විනාශ වී, සහස්‍ර ගණනාවක් පුරා මතුපිට හුණුගල් නිධි බවට පත් විය. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, ගල්පර හුණුගල් අද බොනාරි හි විශාල කොටසක්, මෙන්ම කොරල් සැකැස්ම වෙරළ තීරයෙන් ආරම්භ වන ස්වාභාවික මායිම් ගල්පර පද්ධතිය ආවරණය කරයි. උදම් විචලනයන් සෙන්ටිමීටර 55-60 (අඩි 1.8-2.0) පමණ වේ, එම නිසා කොරල්පර පහත් වඩදිය රේඛාවෙන් ආරම්භ වන අතර දිවයිනේ පාදමේ දිය යට භූ විෂමතාවය අනුගමනය කරයි. බොනෙයාහි වඩදිය බාදිය චන්ද්‍රයාට වඩා සුළං සහ අඩු/අධි පීඩන පද්ධතිවල සංයෝජනයකින් බලපායි.

එහි ඉතිහාසය හේතුවෙන්, බොනෙයාහි භූ විද්‍යාව ක්‍රිටේසියස් (වසර මිලියන ≈90-100 කට පෙර (Ma)) සිට මයෝසීන් (≈5 Ma) දක්වා වයස් පරාසයක මෘදු ලෙස ගිල්වන කාබනේට් පාෂාණ වලින් ආධිපත්‍යය දරයි, ඒවා පූර්ව ක්‍රිටේසියස් ආග්නේය බිම් මහලක අනුකූල නොවන ලෙස පිහිටා ඇත. මුහුදු මට්ටමේ ඛාදනයට අනුකූල නොවන තැන, ගුහා බහුලව දක්නට ලැබේ.

 දේශගුණය 
බොනෙයාහි උණුසුම්, වියළි (තෙත් වුවද) සහ සුළං සහිත දේශගුණයක් ඇත. සාමාන්‍ය උෂ්ණත්වය 27.5 °C (81.5 °F) වන අතර එය 1.4 °C (2.5 °F) සෘතුමය විචලනයක් සහ 5.6 °C (10 °F) දෛනික විචලනයකි. වාර්තා වූ ඉහළම උෂ්ණත්වය 35.8 °C (96.4 °F) වන අතර අඩුම උෂ්ණත්වය 19.8 °C (67.6 °F) වේ. දිවයින වටා සාගර උෂ්ණත්වය 26 සහ 30 °C (78 සහ 86 °F) අතර උච්චාවචනය වේ. නැගෙනහිරින් පාහේ නිරන්තර සුළං හමයි, සාමාන්‍ය වේගය පැයට කිලෝමීටර 22 (පැයට සැතපුම් 14) කි. ආර්ද්‍රතාවය ඉතා නියත වන අතර, සාමාන්‍යය 76% ක් වන අතර දිනපතා 85% සහ 66% අතර උච්චාවචනය වේ. මෙම අර්ධ ශුෂ්ක දේශගුණය විවිධ පතොක් සහ අනෙකුත් කාන්තාර ශාක සඳහා හිතකර වේ.

සාමාන්‍ය වාර්ෂික වර්ෂාපතනය මිමි 520 (අඟල් 20.5) වන අතර, එයින් වැඩි ප්‍රමාණයක් ඔක්තෝබර් සිට ජනවාරි දක්වා සිදු වේ. දිවයින ඉඳහිට සුළි කුණාටු සහ නිවර්තන කුණාටු වලින් පීඩාවට පත් වුවද, බොනෙයාර් අත්ලාන්තික් නිවර්තන සුළි සුළං ක්‍රියාකාරකම් සඳහා ප්‍රධාන සංවර්ධන කලාපයෙන් පිටත පිහිටා ඇත.

 පරිසර විද්‍යාව 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Rock_Hind.jpg|thumb|බොනෙයා හි රොක් හින්ඩ්
බොනෙයාර් දූපතේ ලී පැත්තේ (බටහිර-නිරිත දෙසින්) වෙරළේ සිට කිමිදුම්කරුවන්ට ප්‍රවේශ විය හැකි කොරල් පරයකින් වටවී ඇත. 1979 දී දිවයිනේ මුළු වෙරළ තීරයම සමුද්‍ර අභයභූමියක් ලෙස නම් කරන ලද අතර, එය සියුම් කොරල් පරය සහ ඒ මත රඳා පවතින සමුද්‍ර ජීවීන් සංරක්ෂණය කර ආරක්ෂා කිරීමේ උත්සාහයකි. බොනෙයා හි ගල්පරවල මත්ස්‍ය විශේෂ 350 කට වඩා සහ කොරල් විශේෂ හැටක් ජීවත් වේ. 2011 සමීක්ෂණයකට අනුව, බෝල්ඩර් ස්ටාර් කොරල් (මොන්ටාස්ට්‍රේයා ඇනුලාරිස්) වඩාත් සුලභ කොරල් වේ. 2011 දී, ජීව විද්‍යාඥයින් බොනෙයා හි නව ජෙලිෆිෂ් විශේෂයක් සොයා ගත් අතර එය ඉතා විෂ සහිත බොනෙයා පටි සහිත පෙට්ටි ජෙලිෆිෂ් (ටමෝයා ඔබෝයා) වේ.

බොනෙයා එහි ෆ්ලෙමින්ගෝ ජනගහනය සහ එහි බූරු අභයභූමිය සඳහා ද ප්‍රසිද්ධය. ෆ්ලෙමින්ගෝ දූපතේ කලපු වල කිවුල් ජලයට ආකර්ෂණය වන අතර, එය ඔවුන් පෝෂණය කරන ඉස්සන් වාසය කරයි. කැරිබියානු ෆ්ලෙමින්ගෝ සඳහා කූඩු ස්ථාන හතරෙන් එකකට බොනෙයා නිවහන වේ. දිවයිනේ දකුණු කොටසේ පෙකෙල්මීර් හි පිහිටා ඇති මෙම අභයභූමියට මිනිස් ඇතුළුවීමට අවසර නැත. 16 වන සියවසේදී යුරෝපීයයන් බොනෙයා වෙත බැටළුවන්, එළුවන්, ඌරන්, අශ්වයන් සහ බූරුවන් හඳුන්වා දුන් අතර, බූරුවන්, එළුවන් සහ ඌරන්ගෙන් පැවත එන්නන් අද දිවයිනේ සැරිසරති.

පාරිසරික වශයෙන් අවදානමට ලක්විය හැකි කහ උරහිස් සහිත ඇමසන් ගිරවා වන ඇමසෝනා බාබඩෙන්සිස් සඳහා ද බොනෙයා නිවහන වේ.

 පාරිසරික මුලපිරීම් 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Wild_Donkeys_Bonaire_(339370349).jpg|thumb|බූරු ජනපදයක්
බොනෙයා දූපත දිගු කලක් තිස්සේ ස්වභාව සංරක්ෂණය සහ පාරිසරික වගකීම සම්බන්ධයෙන් ප්‍රමුඛයා වී ඇත. බොනෙයා හි ජාතික වනෝද්‍යාන පදනම (ස්ටිචිං නැෂනල් පාර්කන් හෝ STINAPA), 1962 දී දිවයිනේ සොබාදහම ක්‍රියාකාරීව ආරක්ෂා කිරීමේ අරමුණින් ආරම්භ කරන ලදී. 1969 දී STINAPA ෆ්ලෙමින්ගෝ කූඩු අභයභූමිය සහ නෙදර්ලන්ත ඇන්ටිලීස් හි එවැනි පළමු ස්වභාවික රක්ෂිතය වන වොෂින්ටන් ජාතික වනෝද්‍යානය යන දෙකම ස්ථාපිත කිරීමට සමත් විය. 1979 දී, ස්ලැග්බායි වගාව උද්‍යානයට එකතු කරන ලද අතර එය දැන් වොෂින්ටන් ස්ලැග්බායි ජාතික වනෝද්‍යානය (WSNP) ලෙස හැඳින්වේ. බොනෙයා ජාතික සමුද්‍ර උද්‍යානය (BNMP) ද 1979 දී පිහිටුවන ලදී. සමුද්‍ර උද්‍යානය ඉහළ ජල මට්ටමේ සිට අඩි 200 (මීටර් 61) ගැඹුර දක්වා බොනෙයා හි මුළු වෙරළ තීරයෙන් සමන්විත වන අතර ලැක් බොක්කෙහි විශාල කඩොලාන වනාන්තරයක් ඇතුළත් වේ. රැම්සාර් සම්මුතිය යටතේ ලැක් බේ, ක්ලයින් බොනෙයාර්, පෙල්කර්මීර්, ස්ලැග්බායි සහ ගොටොමියර් ජාත්‍යන්තර වැදගත්කමක් ඇති තෙත්බිම් ලෙස පිළිගැනේ.

රාජ්‍ය-පෞද්ගලික අංශයේ හවුල්කාරිත්වයක් හේතුවෙන්, බොනෙයාර්හි පරිසර පද්ධතිය කල්තියා ආරක්ෂා කිරීම සඳහා සංරක්ෂණය සහ වාසස්ථාන සංරක්ෂණය පිළිබඳ දේශීය දැනුවත්භාවය සහ ආකල්ප වර්ධනය කිරීම සඳහා වැඩසටහන් සංවර්ධනය වෙමින් පවතී. නව අපද්‍රව්‍ය පිරිපහදු මධ්‍යස්ථානයක් ගල්පර සහ මුහුදු ජලයේ ගුණාත්මකභාවය ආරක්ෂා කිරීමට දායක වනු ඇත. 2013 දී ජාතික කසළ සැකසුම් කම්හල වන සෙලිබන්, ප්ලාසා මීඩියෝ ඇම්බියන්ට් ප්‍රතිචක්‍රීකරණ මධ්‍යස්ථානයක් විවෘත කළ අතර, එහිදී සාමාන්‍ය ජනතාවට වීදුරු, කෑන්, කඩදාසි, පරණ ලෝහ, කාඩ්බෝඩ්, බැටරි, මෝටර් තෙල්, ඉවුම් පිහුම් තෙල්, ඉලෙක්ට්‍රොනික උපකරණ, ජංගම දුරකථන සහ රෙදිපිළි ගෙන ඒමට හැකිය.

දිවයින එහි කොරල් පර, එහි ජලජ පරිසර පද්ධතිවල විවිධත්වය සහ ජලයට ඉහළින් සහ පහළින් එහි බොහෝ විශේෂ සහ ස්වාභාවික පරිසරයන් සංරක්ෂණය කිරීම පිළිබඳව පාරිසරික වශයෙන් දැනුවත් සහ ආරක්ෂිත වේ. දිවයිනේ රජය, ව්‍යාපාර සහ පදිංචිකරුවන් අපද්‍රව්‍ය නිෂ්පාදන ප්‍රතිචක්‍රීකරණය කිරීමට සහ වැදගත්කම සහ ප්‍රතිලාභ පිළිබඳව අන් අය දැනුවත් කිරීමට කැපවී සිටිති. කිමිදුම්කරුවන් සහ කිමිදුම් සාප්පු වෙරළට ගසාගෙන යන සුන්බුන් එකතු කර ප්‍රතිචක්‍රීකරණය සඳහා සූදානම් කිරීම සඳහා සහභාගී වේ.

බොනෙයාර් එහි විදුලියෙන් සැලකිය යුතු ප්‍රමාණයක් ලබා ගන්නේ 2010 දී ක්‍රියාත්මක වීමට පටන් ගත් එහි ඊසානදිග වෙරළ තීරයේ සුළං උත්පාදක යන්ත්‍ර දොළහකින් ය. මෙම පුනර්ජනනීය ප්‍රභවය දැන් දිවයිනේ විදුලි අවශ්‍යතාවයෙන් 40-45% ක් පුරවයි. 100% ක් පුනර්ජනනීය බලශක්තිය මත රඳා පැවතීමේ ඉලක්කය ඇතිව ජෛව ඩීසල් සහ සූර්ය බලශක්තිය ඇතුළු අතිරේක පුනර්ජනනීය බලශක්ති ප්‍රභවයන් සංවර්ධනය කිරීමේ කටයුතු දිගටම කරගෙන යයි.

 වොෂින්ටන් ස්ලැග්බායි ජාතික වනෝද්‍යානය 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:GENERAL_VIEW_OF_THE_PARK_FROM_MALMOK_LIGHTHOUSE.jpg|thumb|වොෂින්ටන් ස්ලැග්බායි ජාතික වනෝද්‍යානය
වොෂින්ටන් ස්ලැග්බායි ජාතික වනෝද්‍යානය දිවයිනේ උතුරු කෙළවරේ පාරිසරික රක්ෂිතයකි. හෙක්ටයාර 6,000 ක උද්‍යානය 1969 දී නෙදර්ලන්ත ඇන්ටිලීස් හි පළමු ස්වභාවික උද්‍යානය ලෙස ස්ථාපිත කරන ලදී. එය බොකාස් (ඇතුල්වීම්), උතුරු වෙරළ තීරයේ කඳු වැටි, ලුණු ලේවා, පොස් (උල්පත්) සහ කඳුකර ප්‍රදේශ වැනි විවිධාකාර වාසස්ථාන සඳහා නිවහන වේ.

උද්‍යානය කුරුල්ලන් සහ අනෙකුත් සතුන්ගෙන්, විශේෂයෙන් ඉගුවානා ඇතුළු කටුස්සන්ගෙන් පොහොසත් ය. මෙම උද්‍යානය තුළ රැම්සාර් සම්මුතිය යටතේ ජාත්‍යන්තරව වැදගත් තෙත්බිම් ලෙස පිළිගත් ප්‍රදේශ දෙකක් තිබේ: ස්ලැග්බායි ලුණු වගුරු බිම සහ ගෝටම් විල. ස්ලැග්බායි හි වතු වගාව සහ ඉතිහාසය නිසා නොව, උද්‍යානය විශාල සංස්කෘතික-ඓතිහාසික වැදගත්කමක් දරයි.

උද්‍යානයට ඇතුළු වන ස්ථානයේ බොනෙයාර් කෞතුකාගාරය ඇත. පිවිසුමේ සිට සංඥා පුවරු කිහිපයක් ඇත. උද්‍යානයට මෝටර් රථයෙන් පහසුවෙන් ප්‍රවේශ විය හැකි අතර කඳුකර බයිසිකල් පදින්නන් ද සාදරයෙන් පිළිගනිමු. බොනෙයාර් හි උසම ස්ථානය වන බ්‍රැන්ඩරිස් කන්ද මීටර් 240 (අඩි 790) ක් උස වන අතර එය මෙම රක්ෂිතය තුළ පිහිටා ඇත. එයට දිවයිනේ සම්පූර්ණ දර්ශනයක් ඇත.
 ඩොස් පොස් 
වොෂින්ටන් ස්ලැග්බායි ජාතික වනෝද්‍යානයට යාබදව, ඩොස් පොස් යනු බිම් සැලැස්මක පෙර ස්ථානයයි. ඩොස් පොස් බර්ඩ්ලයිෆ් ඉන්ටර්නැෂනල් විසින් වැදගත් කුරුළු ප්‍රදේශයක් (IBA) ලෙස හඳුනාගෙන ඇත්තේ එය තර්ජනයට ලක් වූ හෝ සීමා සහිත පක්ෂි විශේෂ කිහිපයක ජනගහනයට සහාය වන බැවිනි. භූ දර්ශනය කුඩා කඳු සහ ඉතිරි පලතුරු ගස්, ප්‍රධාන වශයෙන් අඹ සහ කුඩා තාවකාලික පොකුණක් සහිත ආරක්ෂිත නිම්න වලින් එකකි.

 වෂිකෙම්බා–ෆොන්ටයින්–ඔනිමා වැදගත් කුරුළු ප්‍රදේශය 
දිවයිනේ ඊසානදිග වෙරළ තීරයේ පිහිටා ඇති මෙම හෙක්ටයාර 5,959 ක භූමි තීරුව, තර්ජනයට ලක් වූ හෝ සීමිත පරාසයක පක්ෂි විශේෂ කිහිපයක ජනගහනයට සහාය වන බැවින්, කුරුළු ජීවිත ජාත්‍යන්තරය විසින් වැදගත් කුරුළු ප්‍රදේශයක් (IBA) ලෙසද හඳුනාගෙන ඇත. භූ දර්ශනයට මිරිදිය ජලාශ තුනක් මෙන්ම පඳුරු බිම් සහ හඳුන්වා දුන් පලතුරු ගස් කිහිපයක් ඇතුළත් වේ.

 බොනෙයාර් ජාතික සමුද්‍ර උද්‍යානය 
බොනෙයා ජාතික සමුද්‍ර උද්‍යානය (BNMP) යනු බොනෙයා සහ ක්ලයින් බොනෙයා දූපත් වටා නීත්‍යානුකූලව ආරක්ෂිත දිය යට උද්‍යානයකි. මෙම උද්‍යානය 1979 දී ස්වභාවධර්මය සඳහා වූ ලෝක ව්‍යාප්ත අරමුදලේ සහ අනෙකුත් අයගේ සහාය ඇතිව ආරම්භ කරන ලද අතර එය කළමනාකරණය කරනු ලබන්නේ STINAPA විසිනි. සමුද්‍ර උද්‍යානයේ කිමිදුම් ස්ථාන 80 කට වඩා තිබේ.

 ක්ලයින් බොනෙයාර් 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Klein_Bonaire_Strand_(34769026072).jpg|thumb|ක්ලයින් බොනෙයාර් වෙරළ තීරය
ක්ලයින් බොනෙයා ("කුඩා බොනෙයා" සඳහා ලන්දේසි) යනු ක්‍රලෙන්ඩිජ්ක් සිට සැතපුම් 0.5 ක් පමණ දුරින් පිහිටි බොනෙයා හි බටහිර වෙරළට ඔබ්බෙන් පිහිටි දූපතකි. කුඩා දූපත හෙක්ටයාර 700 (වර්ග සැතපුම් 2.7) ප්‍රමාණයකින් යුක්ත වේ. කිමිදුම්කරුවන්, ස්නෝකර්ලර්වරුන් සහ දිවා සංචාරකයින් සඳහා බෝට්ටුවකින් දූපතට ප්‍රවේශ විය හැකිය.

දූපත සම්පූර්ණයෙන්ම සමතලා වේ සහ පඳුරු, පතොක් සහ කුඩා ගස් වලින් වැසී ඇත. දූපතේ අවම වශයෙන් ශාක විශේෂ 76 ක් සහ සත්ව විශේෂ 55 ක් පමණ ඇත.  වවුලන්, මුහුදු කැස්බෑවන් සහ ෆ්ලැමින්ගෝ සඳහා දූපත වැදගත් ස්ථානයකි. ලෙප්ටොනික්ටරිස් කුරසෝවා පැණි ප්‍රභවයන් සඳහා ක්ලයින් බොනෙයා මත විශ්වාසය තබයි. මුහුදු කැස්බෑවන් කූඩු සඳහා ක්ලයින් බොනෙයා හි වෙරළ තීරයන් මත විශ්වාසය තබති, විශේෂයෙන් ඊසානදිග පැත්තේ ඒවා. ෆ්ලෙමින්ගෝ ක්ලයින් බොනෙයා හි ලුණු ලේවා මත විශ්වාසය තබති, එහිදී ඔවුන් පෝෂණය වේ. (බොනෙයා හි ලෝකයේ විශාලතම ෆ්ලෙමින්ගෝ ජනගහනයක් ඇත).

දූපත කොරල් පර වලින් වටවී ඇත. ගල්පර මත්ස්‍ය විශේෂ 340 කට වැඩි ගණනකට සහ කැරිබියන් හි දක්නට ලැබෙන දෘඩ හා මෘදු කොරල් විශේෂ සෑම එකකටම නිවහන වේ. එහි ගල්පර සහ දිය යට වන ජීවීන් එය කිමිදුම්කරුවන් සඳහා ජනප්‍රිය ගමනාන්තයක් බවට පත් කරයි, එය කිමිදුම් ස්ථාන වලින් වටවී ඇත.

20 වන සියවසේ අගභාගයේදී, බොනෙයා හි කිමිදුම් සංචාරක ව්‍යාපාරයේ වර්ධනයත් සමඟ, ව්‍යාපෘති සංවර්ධකයින් ක්ලයින් බොනෙයා හි හෝටල් ඉදිකිරීමට අවශ්‍ය විය. 1999 දී දූපත බොනෙයා දූපත් ප්‍රදේශය විසින් නෙදර්ලන්තය, ස්වභාවධර්මය සඳහා වූ ලෝක ව්‍යාප්ත අරමුදල සහ අනෙකුත් සංරක්ෂණවාදීන්ගේ සහාය ඇතිව මිලදී ගෙන ආරක්ෂා කරන ලදී. ක්ලයින් බොනෙයා 2001 වසරේ සිට නීත්‍යානුකූලව ආරක්ෂිත ස්වභාව රක්ෂිතයක් ලෙස පවතී, එය බොනෙයා ජාතික සමුද්‍ර උද්‍යානයේ කොටසක් ලෙස සංස්ථාගත කරන ලදී. රැම්සාර් සම්මුතිය මගින් දිවයින ජාත්‍යන්තර වැදගත්කමක් ඇති තෙත් බිමක් ලෙස ද ආරක්ෂා කර ඇත.

 ලැක් බොක්ක 
ලැක් බොක්ක යනු බොනෙයා හි ගිනිකොන දෙසින් පිහිටි නොගැඹුරු කලපුවකි. හෙක්ටයාර 700 ක භූමි ප්‍රදේශය කඩොලාන වලින් වටවී ඇත. බොක්ක ආරක්ෂිත දිය යට උද්‍යානයේ කොටසක් වන අතර රැම්සාර් සම්මුතිය යටතේ ජාත්‍යන්තර වැදගත්කමක් ඇති ජලජ ප්‍රදේශයක් ලෙස නම් කර ඇත. මුහුදු තෘණ සහ කඩොලාන පැවතීම සඳහා බොක්ක අද්විතීය වේ. සීමිත ප්‍රවේශ්‍යතාවය හේතුවෙන් කඩොලානවලින් කොටසක් පාහේ බාධාවකින් තොරව පවතින අතර එය පක්ෂි විශේෂ සඳහා විවේක ප්‍රදේශයක් ලෙස වැදගත් වේ. ලැක් බොක්ක යනු රැජින කොන්ච් හෝ කර්කෝ ඇතුළු බොහෝ සාගර පක්ෂීන් සහ අපෘෂ්ඨවංශීන් සඳහා වැදගත් විවේක සහ කූඩු ප්‍රදේශයකි. මෙම මොලුස්කාව මෙහි විශාල සංඛ්‍යාවක් දක්නට ලැබුණි, නමුත් අධික ලෙස මසුන් ඇල්ලීම බොහෝ දුරට ජනගහනය තුරන් කර ඇත. මෙම ප්‍රදේශය ගල්පර මාළු සඳහා තවානක් ලෙස සේවය කරන අතර හරිත මුහුදු කැස්බෑවා සඳහා ආහාර සපයන භූමිය වේ.

 පෙකෙල්මීර් 
පෙකෙල් විල සහ ෆ්ලෙමින්ගෝ රක්ෂිතය (හෙක්ටයාර 800) දිවයිනේ නිරිත දෙසින් පිහිටි විශාල ජලජ ප්‍රදේශයේ කොටසකි. මෙම ප්‍රදේශයෙන් තවමත් ලුණු නිස්සාරණය කරනු ලැබේ. එය ෆ්ලෙමින්ගෝ සඳහා වඩාත්ම වැදගත් ආහාර සහ ජීවත්වන ප්‍රදේශය ද වේ. සමය අනුව, මෙම ප්‍රදේශයේ ෆ්ලෙමින්ගෝ 2,000 ත් 7,000 ත් අතර ප්‍රමාණයක් සොයාගත හැකිය. ෆ්ලෙමින්ගෝ රක්ෂිතය දකුණු කැරිබියන් හි වඩාත්ම වැදගත් අභිජනන ස්ථානයයි. බොනෙයා සහ දකුණු ඇමරිකාව අතර සංක්‍රමණය වන මුළු ජනගහනය පුද්ගලයින් 20,000 ක් ලෙස ගණන් බලා ඇත. ෆ්ලෙමින්ගෝ එහි පරිසරය (ජලයේ ගුණාත්මකභාවය, සන්සුන් භාවය) සඳහා විශේෂ ඉල්ලීම් කරන අතර කැළඹීම් වලට ඉතා සංවේදී වේ. රැම්සාර් සම්මුතිය යටතේ පෙකෙල්මීර් සහ ෆ්ලෙමින්ගෝ රක්ෂිතය ජාත්‍යන්තර වැදගත්කමක් ඇති ජල ප්‍රදේශයක් ලෙස නම් කර ඇත. බොනෙයා දිවයිනේ සංකේතය වන ෆ්ලෙමින්ගෝ ක්‍රියාකාරීව ආරක්ෂා කිරීම දිගටම කරගෙන යනු ඇත.

 ලුණු බඳුන් 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Salt_City_Bonaire_(339352494).jpg|thumb|කාගිල් ලුණු, බොනෙයාර්
බොනෙයා එහි ලුණු බඳුන් (ලුණු විල්, ලුණු තට්ටු හෝ සාලියා ලෙසද හැඳින්වේ) සඳහා ද ප්‍රසිද්ධය, එය දිවයිනේ භූමියෙන් 10% ක් ආවරණය කරයි. ලුණු බඳුන් යනු ලුණු විල් හෝ මළ කොරල් බැම්මකින් මුහුදට වැසී ඇති ඇතුල්වීම් වේ. වැසි ජලය එකතු කිරීම සහ පෙරීම සහතික කරන බැවින් ඒවාට වැදගත් කාර්යයක් ඇත. මෙය පෝෂ්‍ය පදාර්ථ හා පාංශු අංශු ගල්පරයට ළඟා වීම සහ කොරල් වලට හානි කිරීම වළක්වයි. අධික වර්ෂාපතනය අතරතුර මෙම කාර්යය විශේෂයෙන් තීරණාත්මක වේ. ලුණු බඳුන් බොහෝ ජල පක්ෂීන් සඳහා වැදගත් පෝෂණ භූමියක් ද වේ. ස්ලැග්බායි, ගොටෝමියර්, පෙකෙල්මීර් සහ ක්ලයින් බොනෙයාර් ලුණු බඳුන් රැම්සාර් සම්මුතියේ සන්දර්භය තුළ ජාත්‍යන්තර වැදගත්කමක් ඇති ජලජ ප්‍රදේශ වේ. ආර්ථික වශයෙන්, ලුණු තට්ටු ලුණු නිෂ්පාදනය සහ අපනයනය සඳහා සපයයි.

 ගුහා 
බොනෙයාර් හි ගුහා දුසිම් ගණනක් ඇත. දිවයිනේ ගුහා 200 කට වඩා ඇති බවට ඇස්තමේන්තු කර ඇත, නමුත් සියල්ලටම පහසුවෙන් ප්‍රවේශ විය නොහැක. භූ විද්‍යාත්මක ප්‍රකාශනයක් ලෙස ඒවා දිවයිනේ පැරණිතම ඉතිහාසය පිළිබඳ චිත්‍රයක් ලබා දෙයි. බොනෙයාර් හි මුල් වැසියන් විසින් සාදන ලද ගුහා චිත්‍ර කිහිපයක ඇත. සමහර ගුහා වවුලන් හෝ අන්ධ ඉස්සන් ටයිෆ්ලැටියා සඳහා නිවහන වේ. වවුලන් පරිසර පද්ධතිය තුළ ප්‍රයෝජනවත් කාර්යභාරයක් ඉටු කරයි: ඔවුන් කෘමීන් විශාල සංඛ්‍යාවක් (මදුරුවන් ඇතුළුව) උගුලට හසු කර ගනී, නැතහොත් පතොක් මල් ඇතුළු මල් පරාගණය සපයයි. වවුලන්ට ඇති ලොකුම තර්ජනය වන්නේ ඔවුන්ගේ කුකුළන් විනාශ කිරීම හෝ කැළඹීමයි.

 යොමු කිරීම්