චෙක් ජනරජයේ ඉතිහාසය

ප්‍රාග් ඉතිහාසය 

Archaeological evidence indicates that the area now known as the Czech Republic has been inhabited since the Paleolithic era. Notably, the Venus of Dolní Věstonice, a ceramic figurine dated to approximately 29,000–25,000 BCE, was discovered in this region. This artifact is considered the oldest known ceramic figurine in the world.Pamela B. Vandiver, Olga Soffer, Bohuslav Klima and Jiři Svoboda, "The Origins of Ceramic Technology at Dolni Věstonice, Czechoslovakia", Science, New Series, 246, No. 4933 (24 November 1989: pp. 1002–1008)

In the classical era, as a result of the 3rd century BC Celtic migrations, Bohemia became associated with the Boii. The Boii founded an oppidum near the site of modern Prague. Later in the 1st century, the Germanic tribes of the Marcomanni and Quadi settled there.

Slavs from the Black Sea–Carpathian region settled in the area (their migration was pushed by an invasion of peoples from Siberia and Eastern Europe into their area: Huns, Avars, Bulgars and Magyars). In the sixth century, the Huns had moved westwards into Bohemia, Moravia, and some of present-day Austria and Germany.

During the 7th century, the Frankish merchant Samo, supporting the Slavs fighting against nearby settled Avars, became the ruler of the first documented Slavic state in Central Europe, Samo's Empire.Lexikon des Mittelalters. Verlag J.B. Metzler, Vol. 7, cols 1342-1343 The principality of Great Moravia, controlled by Moymir dynasty, arose in the 8th century. It reached its zenith in the 9th (during the reign of Svatopluk I of Moravia), holding off the influence of the Franks. Great Moravia was Christianized, with a role being played by the Byzantine mission of Cyril and Methodius. They codified the Old Church Slavonic language, the first literary and liturgical language of the Slavs, and the Glagolitic script.

පුරාවිද්‍යාත්මක සාක්ෂිවලින් පෙනී යන්නේ වර්තමානයේ චෙක් ජනරජය ලෙස හඳුන්වන ප්‍රදේශය පැලියොලිතික් යුගයේ සිට ජනාවාස වී ඇති බවයි. විශේෂයෙන්, ක්‍රි.පූ. 29,000–25,000 පමණ කාලයට අයත් සෙරමික් ප්‍රතිමාවක් වන ඩොල්නි වෙස්ටෝනිස් හි වීනස් මෙම කලාපයෙන් සොයා ගන්නා ලදී.[1] මෙම කෞතුක වස්තුව ලෝකයේ පැරණිතම දන්නා සෙරමික් ප්‍රතිමාව ලෙස සැලකේ.[2]

සම්භාව්‍ය යුගයේදී, ක්‍රි.පූ. 3 වන සියවසේ සෙල්ටික් සංක්‍රමණවල ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, බොහීමියාව බෝයි සමඟ සම්බන්ධ විය.[3] බෝයි නූතන ප්‍රාග් භූමිය අසල ඔපිඩම් එකක් ආරම්භ කළේය.[4] පසුව 1 වන සියවසේදී, මාර්කොමනි සහ ක්වාඩි යන ජර්මානු ගෝත්‍රිකයන් එහි පදිංචි විය.[5]

කළු මුහුදේ-කාපාතියන් කලාපයේ ස්ලාව් ජාතිකයන් මෙම ප්‍රදේශයේ පදිංචි විය (ඔවුන්ගේ සංක්‍රමණය සයිබීරියාවේ සහ නැගෙනහිර යුරෝපයේ ජනයා ඔවුන්ගේ ප්‍රදේශයට ආක්‍රමණය කිරීමෙන් තල්ලු විය:[6] හුන්, අවාර්, බල්ගේරියානු සහ මැග්යාර්).[7] හයවන සියවසේදී, හුන්වරු බටහිර දෙසට බොහීමියාව, මොරාවියාව සහ වර්තමාන ඔස්ට්‍රියාව සහ ජර්මනිය යන ප්‍රදේශවලට සංක්‍රමණය වූහ.[7]

7 වන සියවසේදී, අසල පදිංචි වූ අවාර්වරුන්ට එරෙහිව සටන් කරන ස්ලාව් ජාතිකයින්ට සහාය දුන් ෆ්‍රෑන්ක් වෙළෙන්දා වන සැමෝ, [8] මධ්‍යම යුරෝපයේ පළමු ලේඛනගත ස්ලාවික් රාජ්‍යය වන සැමෝගේ අධිරාජ්‍යයේ පාලකයා බවට පත්විය.[9] මොයිමීර් රාජවංශය විසින් පාලනය කරන ලද මහා මොරාවියාවේ ප්‍රාන්තය 8 වන සියවසේදී ඇති විය.[10] එය ෆ්‍රෑන්ක්වරුන්ගේ බලපෑමෙන් වැළකී 9 වන සියවසේදී (මොරාවියාවේ පළමුවන ස්වටොප්ලුක්ගේ පාලන සමයේදී) එහි උච්චතම ස්ථානයට පැමිණියේය. මහා මොරාවියාව ක්‍රිස්තියානිකරණය කරන ලද අතර, සිරිල් සහ මෙතෝඩියස්ගේ බයිසැන්තියානු මෙහෙවර විසින් කාර්යභාරයක් ඉටු කරන ලදී.[11] ඔවුන් ස්ලාව් ජාතිකයන්ගේ පළමු සාහිත්‍ය හා පූජනීය භාෂාව වන පැරණි පල්ලියේ ස්ලාවොනික් භාෂාව සහ ග්ලැගොලිටික් අක්ෂර කේතනය කළහ.[12]

 බොහීමියාව 
වම|thumb|The Crown of Bohemia within the Holy Roman Empire (1600). The Czech lands were part of the Empire in 1002–1806, and Prague was the imperial seat in 1346–1437 and 1583–1611.
The Duchy of Bohemia emerged in the late 9th century when it was unified by the Přemyslid dynasty. Bohemia was from 1002 until 1806 an Imperial Estate of the Holy Roman Empire.

In 1212, Přemysl Ottokar I extracted the Golden Bull of Sicily from the emperor, confirming Ottokar and his descendants' royal status; the Duchy of Bohemia was raised to a Kingdom. German immigrants settled in the Bohemian periphery in the 13th century. The Mongols in the invasion of Europe carried their raids into Moravia but were defensively defeated at Olomouc.

After a series of dynastic wars, the House of Luxembourg gained the Bohemian throne.

Efforts for a reform of the church in Bohemia started already in the late 14th century. Jan Hus' followers seceded from some practices of the Roman Church and in the Hussite Wars (1419–1434) defeated five crusades organized against them by Sigismund. During the next two centuries, 90% of the population in Bohemia and Moravia were considered Hussites. The pacifist thinker Petr Chelčický inspired the movement of the Moravian Brethren (by the middle of the 15th century) that completely separated from the Roman Catholic Church.

බොහීමියාව

ශුද්ධ රෝම අධිරාජ්‍යය තුළ බොහීමියාවේ කිරුළ (1600). චෙක් ඉඩම් 1002–1806 දී අධිරාජ්‍යයේ කොටසක් වූ අතර, 1346–1437 සහ 1583–1611 දී ප්‍රාග් අධිරාජ්‍ය ආසනය විය.

බොහීමියාවේ ආදිපාදවරයා 9 වන සියවසේ අගභාගයේදී ප්‍රෙමිස්ලිඩ් රාජවංශය විසින් එක්සත් කරන ලද විට මතු විය. බොහීමියාව 1002 සිට 1806 දක්වා ශුද්ධ රෝම අධිරාජ්‍යයේ අධිරාජ්‍ය වතුයායක් විය.[13]

1212 දී, පළමුවන ප්‍රෙමිස්ල් ඔටෝකාර් අධිරාජ්‍යයාගෙන් සිසිලියේ රන් ගොනා ලබා ගත් අතර, එය ඔටෝකාර් සහ ඔහුගේ පරම්පරාවේ රාජකීය තත්ත්වය තහවුරු කළේය; බොහීමියාවේ ආදිපාදවරයා රාජධානියකට උසස් කරන ලදී.[14] ජර්මානු සංක්‍රමණිකයන් 13 වන සියවසේදී බොහීමියානු පරිධියේ පදිංචි විය.[15] යුරෝපය ආක්‍රමණය කිරීමේදී මොංගෝලියානුවන් මොරාවියාවට ඔවුන්ගේ ආක්‍රමණ සිදු කළ නමුත් ඔලොමූක්හිදී ආරක්ෂක වශයෙන් පරාජයට පත් විය.[16]

රාජවංශික යුද්ධ මාලාවකින් පසු, ලක්සම්බර්ග් රාජවංශය බොහීමියානු සිංහාසනය ලබා ගත්තේය.[17]

බොහීමියාවේ පල්ලිය ප්‍රතිසංස්කරණය කිරීම සඳහා වූ උත්සාහයන් 14 වන සියවසේ අගභාගයේදීම ආරම්භ විය. ජෑන් හුස්ගේ අනුගාමිකයින් රෝම පල්ලියේ සමහර පිළිවෙත්වලින් වෙන් වූ අතර හුසයිට් යුද්ධවලදී (1419–1434) සිගිස්මන්ඩ් විසින් ඔවුන්ට එරෙහිව සංවිධානය කරන ලද කුරුස යුද්ධ පහක් පරාජය කළහ. ඊළඟ සියවස් දෙක තුළ, බොහීමියාවේ සහ මොරාවියාවේ ජනගහනයෙන් 90% ක් හුසයිට්වරුන් ලෙස සලකනු ලැබීය. සාමවාදී චින්තකයෙකු වන පීටර් චෙල්චිකි (15 වන සියවසේ මැද භාගය වන විට) රෝමානු කතෝලික පල්ලියෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම වෙන් වූ මොරවියන් සහෝදරයන්ගේ ව්‍යාපාරයට ආභාෂය ලබා දුන්නේය.[18]

alt=Painting of battle between mounted knights|thumb|Battle between Hussites and crusaders during the Hussite Wars; Jena Codex, 15th century
On 21 December 1421, Jan Žižka, a successful military commander and mercenary, led his group of forces in the Battle of Kutná Hora, resulting in a victory for the Hussites. He is honoured to this day as a national hero.

After 1526, Bohemia came increasingly under Habsburg control as the Habsburgs became first the elected and then in 1627 the hereditary rulers of Bohemia. Between 1583 and 1611 Prague was the official seat of the Holy Roman Emperor Rudolf II and his court.

The Defenestration of Prague and subsequent revolt against the Habsburgs in 1618 marked the start of the Thirty Years' War. In 1620, the rebellion in Bohemia was crushed at the Battle of White Mountain and the ties between Bohemia and the Habsburgs' hereditary lands in Austria were strengthened. The leaders of the Bohemian Revolt were executed in 1621. The nobility and the middle class Protestants had to either convert to Catholicism or leave the country.

The following era of 1620 to the late 18th century became known as the "Dark Age". During the Thirty Years' War, the population of the Czech lands declined by a third through the expulsion of Czech Protestants as well as due to the war, disease and famine.Oskar Krejčí, Martin C. Styan, Ústav politických vied SAV. (2005). Geopolitics of the Central European region: the view from Prague and Bratislava. p.293.  The Habsburgs prohibited all Christian confessions other than Catholicism. The flowering of Baroque culture shows the ambiguity of this historical period. Ottoman Turks and Tatars invaded Moravia in 1663."History of the Mongols from the 9th to the 19th Century. Part 2. The So-Called Tartars of Russia and Central Asia. Division 1". Henry Hoyle Howorth. p.557.  In 1679–1680 the Czech lands faced the Great Plague of Vienna and an uprising of serfs."The new Cambridge modern history: The ascendancy of France, 1648–88". Francis Ludwig Carsten (1979). p.494. 

හුසයිට් යුද්ධ අතරතුර හුසයිට්වරුන් සහ කුරුස යුද්ධකරුවන් අතර සටන; ජෙනා කෝඩෙක්ස්, 15 වන සියවස

1421 දෙසැම්බර් 21 වන දින, සාර්ථක හමුදා අණ දෙන නිලධාරියෙකු සහ කුලී හේවායෙකු වූ ජෑන් ජිෂ්කා, කුට්නා හොරා සටනේදී තම හමුදා කණ්ඩායමට නායකත්වය දුන් අතර, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස හුසයිට්වරුන්ට ජයග්‍රහණයක් ලැබුණි. ඔහු අද දක්වාම ජාතික වීරයෙකු ලෙස ගෞරවයට පාත්‍ර වේ.

1526 න් පසු, හැබ්ස්බර්ග්වරු පළමුව තේරී පත් වූ අතර පසුව 1627 දී බොහීමියාවේ පාරම්පරික පාලකයන් බවට පත්වීමත් සමඟ බොහීමියාව වැඩි වැඩියෙන් හැබ්ස්බර්ග් පාලනයට යටත් විය. 1583 සහ 1611 අතර කාලය තුළ ප්‍රාග් ශුද්ධ රෝම අධිරාජ්‍යයා වූ II වන රුඩොල්ෆ් සහ ඔහුගේ උසාවියේ නිල ආසනය විය.

1618 දී ප්‍රාග් ආරක්ෂා කිරීම සහ පසුව හැබ්ස්බර්ග්වරුන්ට එරෙහි කැරැල්ල තිස් අවුරුදු යුද්ධයේ ආරම්භය සනිටුහන් කළේය. 1620 දී, බොහීමියාවේ කැරැල්ල වයිට් මවුන්ටන් සටනේදී තලා දැමූ අතර බොහීමියාව සහ ඔස්ට්‍රියාවේ හැබ්ස්බර්ග්වරුන්ගේ පාරම්පරික ඉඩම් අතර සබඳතා ශක්තිමත් විය. බොහීමියානු කැරැල්ලේ නායකයින් 1621 දී ඝාතනය කරන ලදී. වංශවත් අයට සහ මධ්‍යම පාන්තික රෙපරමාදු භක්තිකයන්ට කතෝලික ආගමට හැරවීමට හෝ රට හැර යාමට සිදු විය.[19]

1620 සිට 18 වන සියවස අග භාගය දක්වා වූ ඊළඟ යුගය "අඳුරු යුගය" ලෙස ප්‍රසිද්ධ විය. තිස් අවුරුදු යුද්ධය අතරතුර, චෙක් රෙපරමාදු භක්තිකයන් නෙරපා හැරීම මෙන්ම යුද්ධය, රෝග සහ සාගතය හේතුවෙන් චෙක් රටවල ජනගහනය තුනෙන් එකකින් අඩු විය.[20] හැබ්ස්බර්ග්වරු කතෝලික ධර්මය හැර අනෙකුත් සියලුම ක්‍රිස්තියානි පාපොච්චාරණ තහනම් කළහ.[21] බැරොක් සංස්කෘතියේ මල් පිපීම මෙම ඓතිහාසික යුගයේ අපැහැදිලි බව පෙන්නුම් කරයි. ඔටෝමාන් තුර්කි ජාතිකයන් සහ ටාටාර්වරු 1663 දී මොරාවියාව ආක්‍රමණය කළහ.[22] 1679–1680 දී චෙක් ඉඩම් වියානාහි මහා වසංගතයට සහ සර්ෆ්වරුන්ගේ නැගිටීමකට මුහුණ දුන්හ.[23]

වම|thumb|The 1618 Defenestration of Prague marked the beginning of the Bohemian Revolt against the Habsburgs and therefore the first phase of the Thirty Years' War.
There were peasant uprisings influenced by famine."The Cambridge economic history of Europe: The economic organization of early modern Europe". E. E. Rich, C. H. Wilson, M. M. Postan (1977). p.614.  Serfdom was abolished between 1781 and 1848. Several battles of the Napoleonic Wars took place on the current territory of the Czech Republic.

The end of the Holy Roman Empire in 1806 led to degradation of the political status of Bohemia which lost its position of an electorate of the Holy Roman Empire as well as its own political representation in the Imperial Diet. Bohemian lands became part of the Austrian Empire. During the 18th and 19th century the Czech National Revival began its rise, with the purpose to revive Czech language, culture, and national identity. The Revolution of 1848 in Prague, striving for liberal reforms and autonomy of the Bohemian Crown within the Austrian Empire, was suppressed.

It seemed that some concessions would be made also to Bohemia, but in the end, the Emperor Franz Joseph I affected a compromise with Hungary only. The Austro-Hungarian Compromise of 1867 and the never realized coronation of Franz Joseph as King of Bohemia led to a disappointment of some Czech politicians. The Bohemian Crown lands became part of the so-called Cisleithania.

The Czech Social Democratic and progressive politicians started the fight for universal suffrage. The first elections under universal male suffrage were held in 1907.

1618 ප්‍රාග් ආරක්ෂා කිරීම හැබ්ස්බර්ග්වරුන්ට එරෙහි බොහීමියානු කැරැල්ලේ ආරම්භය සනිටුහන් කළ අතර එම නිසා තිස් අවුරුදු යුද්ධයේ පළමු අදියර විය.

සාගතයෙන් බලපෑමට ලක් වූ ගොවි නැගිටීම් ඇති විය.[24] 1781 සහ 1848 අතර කාලයේ සර්ෆ්ඩම් අහෝසි කරන ලදී. නැපෝලියන් යුද්ධවල සටන් කිහිපයක් වත්මන් චෙක් ජනරජයේ භූමිය තුළ සිදු විය.

1806 දී ශුද්ධ රෝම අධිරාජ්‍යයේ අවසානය බොහීමියාවේ දේශපාලන තත්ත්වය පිරිහීමට හේතු වූ අතර එමඟින් ශුද්ධ රෝම අධිරාජ්‍යයේ ඡන්දදායකයෙකු ලෙස එහි ස්ථානය මෙන්ම අධිරාජ්‍ය ආහාර වේලෙහි තමන්ගේම දේශපාලන නියෝජනයද අහිමි විය. [25] බොහීමියානු ඉඩම් ඔස්ට්‍රියානු අධිරාජ්‍යයේ කොටසක් බවට පත්විය. 18 වන සහ 19 වන සියවස් වලදී චෙක් ජාතික පුනර්ජීවනය එහි නැගීම ආරම්භ කළේ චෙක් භාෂාව, සංස්කෘතිය සහ ජාතික අනන්‍යතාවය පුනර්ජීවනය කිරීමේ අරමුණින් ය. ඔස්ට්‍රියානු අධිරාජ්‍යය තුළ බොහීමියානු කිරීටයේ ලිබරල් ප්‍රතිසංස්කරණ සහ ස්වාධීනත්වය සඳහා උත්සාහ කරමින් 1848 දී ප්‍රාග්හි විප්ලවය මර්දනය කරන ලදී.[26]

බොහීමියාවට ද යම් සහන ලබා දෙන බව පෙනෙන්නට තිබුණත්, අවසානයේ, අධිරාජ්‍යයා වන ෆ්‍රාන්ස් ජෝසප් I හංගේරියාව සමඟ සම්මුතියකට පමණක් බලපෑවේය. 1867 ඔස්ට්‍රෝ-හංගේරියානු සම්මුතිය සහ බොහීමියාවේ රජු ලෙස ෆ්‍රාන්ස් ජෝසප් කිසිදා සාක්ෂාත් කර නොගත් කිරීටය සමහර චෙක් දේශපාලනඥයන්ගේ කලකිරීමට හේතු විය.[26] බොහීමියානු කිරීටයේ ඉඩම් ඊනියා සිස්ලෙයිතානියාවේ කොටසක් බවට පත්විය.

චෙක් සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සහ ප්‍රගතිශීලී දේශපාලනඥයන් විසින් සර්වජන ඡන්ද අයිතිය සඳහා සටන ආරම්භ කරන ලදී. සර්වජන පුරුෂ ඡන්ද අයිතිය යටතේ පළමු මැතිවරණය 1907 දී පැවැත්විණි.[27]

 චෙකොස්ලොවැකියාව 
alt=|thumb|The First Czechoslovak Republic comprised 27% of the population of the former Austria-Hungary and nearly 80% of the industry.Stephen J. Lee. Aspects of European History 1789–1980. Page 107. Chapter "Austria-Hungary and the successor states". Routledge. 28 January 2008.
In 1918, during the collapse of the Habsburg monarchy at the end of World War I, the independent republic of Czechoslovakia, which joined the winning Allied powers, was created, with Tomáš Garrigue Masaryk in the lead.Preclík, Vratislav. Masaryk a legie (Masaryk and legions), váz. kniha, 219 pages, first issue – vydalo nakladatelství Paris Karviná, Žižkova 2379 (734 01 Karviná, Czech Republic) ve spolupráci s Masarykovým demokratickým hnutím (Masaryk Democratic Movement, Prague), 2019, , pages 22–81, 85–86, 111–112, 124–125, 128, 129, 132, 140–148, 184–209. This new country incorporated the Bohemian Crown.

The First Czechoslovak Republic comprised only 27% of the population of the former Austria-Hungary, but nearly 80% of the industry, which enabled it to compete with Western industrial states. In 1929 compared to 1913, the gross domestic product increased by 52% and industrial production by 41%. In 1938 Czechoslovakia held 10th place in the world industrial production. Czechoslovakia was the only country in Central and Eastern Europe to remain a liberal democracy throughout the entire interwar period. Although the First Czechoslovak Republic was a unitary state, it provided certain rights to its minorities, the largest being Germans (23.6% in 1921), Hungarians (5.6%) and Ukrainians (3.5%).

චෙකොස්ලොවැකියාව

පළමු චෙකොස්ලොවැක් ජනරජය පැරණි ඔස්ට්‍රියා-හංගේරියාවේ ජනගහනයෙන් 27% ක් සහ කර්මාන්තයෙන් 80% කට ආසන්න ප්‍රමාණයක් සමන්විත විය.[28]

1918 දී, පළමු ලෝක යුද්ධය අවසානයේ හැබ්ස්බර්ග් රාජාණ්ඩුවේ බිඳවැටීම අතරතුර, ජයග්‍රාහී මිත්‍ර බලවතුන් සමඟ එක් වූ චෙකොස්ලොවැකියාවේ ස්වාධීන ජනරජය නිර්මාණය කරන ලද අතර, එහි නායකත්වය ටොමාෂ් ගැරිගු මසරික් සතු විය.[29] මෙම නව රට බොහීමියානු කිරුළ ඇතුළත් කළේය.[30]

පළමු චෙකොස්ලොවැක් ජනරජය පැරණි ඔස්ට්‍රියා-හංගේරියාවේ ජනගහනයෙන් 27% ක් පමණක් සමන්විත වූ නමුත් කර්මාන්තයෙන් 80% කට ආසන්න ප්‍රමාණයක් බටහිර කාර්මික රාජ්‍යයන් සමඟ තරඟ කිරීමට එයට හැකි විය.[28] 1913 ට සාපේක්ෂව 1929 දී දළ දේශීය නිෂ්පාදිතය 52% කින් සහ කාර්මික නිෂ්පාදනය 41% කින් වැඩි විය. 1938 දී චෙකොස්ලොවැකියාව ලෝක කාර්මික නිෂ්පාදනයේ 10 වන ස්ථානය හිමි කර ගත්තේය.[31] සමස්ත අන්තර් යුද්ධ කාලය පුරාම මධ්‍යම හා නැගෙනහිර යුරෝපයේ ලිබරල් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයක් ලෙස පැවති එකම රට චෙකොස්ලොවැකියාවයි.[32] පළමු චෙකොස්ලොවැක් ජනරජය ඒකීය රාජ්‍යයක් වුවද, එය එහි සුළු ජාතීන්ට යම් යම් අයිතිවාසිකම් ලබා දුන්නේය, විශාලතම අය ජර්මානුවන් (1921 දී 23.6%), හංගේරියානුවන් (5.6%) සහ යුක්‍රේනියානුවන් (3.5%) ය.[33]

වම|thumb|Czechoslovak fighter pilots of No. 310 Squadron RAF during the Battle of Britain in 1940
Western Czechoslovakia was occupied by Nazi Germany, which placed most of the region into the Protectorate of Bohemia and Moravia. The Protectorate was proclaimed part of the Third Reich, and the president and prime minister were subordinated to Nazi Germany's Reichsprotektor. One Nazi concentration camp was located within the Czech territory at Terezín, north of Prague. The vast majority of the Protectorate's Jews were murdered in Nazi-run concentration camps. The Nazi  called for the extermination, expulsion, Germanization or enslavement of most or all Czechs for the purpose of providing more living space for the German people.Chad Bryant (2009) Prague in Black: Nazi Rule and Czech Nationalism (Harvard University Press, 2009), pp 104–178. Snyder, Timothy (2010). Bloodlands: Europe Between Hitler and Stalin. Basic Books. p. 160.  There was Czechoslovak resistance to Nazi occupation as well as reprisals against the Czechoslovaks for their anti-Nazi resistance. The German occupation ended on 9 May 1945, with the arrival of the Soviet and American armies and the Prague uprising."A Companion to Russian History ". Abbott Gleason (2009). Wiley-Blackwell. p.409.  Most of Czechoslovakia's German-speakers were forcibly expelled from the country, first as a result of local acts of violence and then under the aegis of an "organized transfer" confirmed by the Soviet Union, the United States, and Great Britain at the Potsdam Conference.Chad Bryant (2009) Prague in Black: Nazi Rule and Czech Nationalism (Harvard University Press, 2009), 208–252.

1940 බ්‍රිතාන්‍ය සටනේදී අංක 310 බලඝණ RAF හි චෙකොස්ලොවැක් ප්‍රහාරක නියමුවන්

බටහිර චෙකොස්ලොවැකියාව නාසි ජර්මනිය විසින් අත්පත් කර ගන්නා ලද අතර, එමඟින් කලාපයේ වැඩි කොටසක් බොහීමියාව සහ මොරාවියාවේ ආරක්ෂිත ප්‍රදේශයට ඇතුළත් කරන ලදී. ආරක්ෂිත ප්‍රදේශය තුන්වන රයික්හි කොටසක් ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද අතර, ජනාධිපතිවරයා සහ අගමැති නාසි ජර්මනියේ රීච්ස්ප්‍රොටෙක්ටර්ට යටත් විය. එක් නාසි ගාල් කඳවුරක් ප්‍රාග් වලට උතුරින් ටෙරෙසින් හි චෙක් භූමිය තුළ පිහිටා තිබුණි. ආරක්ෂිත ප්‍රදේශයේ යුදෙව්වන්ගෙන් අතිමහත් බහුතරයක් නාසි විසින් පවත්වාගෙන යනු ලබන ගාල් කඳවුරුවල ඝාතනය කරන ලදී. ජර්මානු ජනතාවට වැඩි ජීවන ඉඩක් ලබා දීම සඳහා බොහෝ හෝ සියලුම චෙක් ජාතිකයන් සමූලඝාතනය කිරීම, නෙරපා හැරීම, ජර්මානුකරණය හෝ වහල්භාවයට පත් කිරීම සඳහා නාසි සාමාන්‍ය සැලැස්ම Ost ඉල්ලා සිටියේය.[34] නාසි වාඩිලෑමට චෙකොස්ලොවැක් ප්‍රතිරෝධය මෙන්ම ඔවුන්ගේ නාසි විරෝධී ප්‍රතිරෝධය සඳහා චෙකොස්ලොවැක්වරුන්ට එරෙහිව පළිගැනීම් ද සිදු විය. සෝවියට් සහ ඇමරිකානු හමුදා පැමිණීම සහ ප්‍රාග් නැගිටීමත් සමඟ ජර්මානු වාඩිලෑම 1945 මැයි 9 වන දින අවසන් විය.[35] චෙකොස්ලොවැකියාවේ ජර්මානු භාෂාව කතා කරන බොහෝ දෙනෙකු බලහත්කාරයෙන් රටින් නෙරපා හරින ලදී, පළමුව දේශීය ප්‍රචණ්ඩ ක්‍රියා හේතුවෙන් සහ පසුව පොට්ස්ඩෑම් සමුළුවේදී සෝවියට් සංගමය, එක්සත් ජනපදය සහ මහා බ්‍රිතාන්‍යය විසින් තහවුරු කරන ලද "සංවිධානාත්මක මාරුවක්" යටතේ.[36]thumb|Prague during the 1968 Warsaw Pact invasion of Czechoslovakia
In the 1946 elections, the Communist Party gained 38%F. Čapka: Dějiny zemí Koruny české v datech . XII. Od lidově demokratického po socialistické Československo – pokračování. Libri.cz  of the votes and became the largest party in the Czechoslovak parliament, formed a coalition with other parties, and consolidated power. A coup d'état came in 1948 and a single-party government was formed. For the next 41 years, the Czechoslovak Communist state conformed to Eastern Bloc economic and political features. The Prague Spring political liberalization was stopped by the 1968 Warsaw Pact invasion of Czechoslovakia. Analysts believe that the invasion caused the communist movement to fracture, ultimately leading to the Revolutions of 1989.

 චෙක් ජනරජය 
In November 1989, Czechoslovakia again became a liberal democracy through the Velvet Revolution. However, Slovak national aspirations strengthened (Hyphen War) and on 31 December 1992, the country peacefully split into the independent countries of the Czech Republic and Slovakia. Both countries went through economic reforms and privatizations, with the intention of creating a market economy, as they have been trying to do since 1990, when Czechs and Slovaks still shared the common state. This process was largely successful; in 2006 the Czech Republic was recognized by the World Bank as a "developed country", and in 2009 the Human Development Index ranked it as a nation of "Very High Human Development".

From 1991, the Czech Republic, originally as part of Czechoslovakia and since 1993 in its own right, has been a member of the Visegrád Group and from 1995, the OECD. The Czech Republic joined NATO on 12 March 1999 and the European Union on 1 May 2004. On 21 December 2007 the Czech Republic joined the Schengen Area.

Until 2017, either the centre-left Czech Social Democratic Party or the centre-right Civic Democratic Party led the governments of the Czech Republic. In October 2017, the populist movement ANO 2011, led by the country's second-richest man, Andrej Babiš, won the elections with three times more votes than its closest rival, the Civic Democrats. In December 2017, Czech president Miloš Zeman appointed Andrej Babiš as the new prime minister.

In the 2021 elections, ANO 2011 was narrowly defeated and Petr Fiala became the new prime minister. He formed a government coalition of the alliance SPOLU (Civic Democratic Party, KDU-ČSL and TOP 09) and the alliance of Pirates and Mayors. In January 2023, retired general Petr Pavel won the presidential election, becoming new Czech president to succeed Miloš Zeman.

On 24 February 2022, Russian forces began a large scale war of aggression against Ukraine. The Czech Republic took in half a million Ukrainian refugees, the largest number per capita in the world.

In December 2025, Babiš returned to office as the Czech Republic's prime minister, following his populist ANO party's win in October's parliamentary election.

 යොමු කිරීම්