නිකරගුවාවේ ඉතිහාසය

පූර්ව-කොලොම්බියානු ඉතිහාසය 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Nicaragua_Ometepe_p%C3%A9troglyphes_1.jpg|thumb|ඔමෙටෙපේ දූපතේ පැරණි ශිලා ලේඛනයක්
ක්‍රි.පූ. 12,000 තරම් ඈත අතීතයේ දී අද නිකරගුවාව ලෙස හඳුන්වන ප්‍රදේශයේ පැලියෝ-ඉන්දියානුවන් ප්‍රථම වරට ජනාවාස විය. පසුකාලීන පූර්ව-කොලොම්බියානු යුගයන්හිදී, නිකරගුවාවේ ආදිවාසී ජනතාව අතරමැදි ප්‍රදේශයේ කොටසක් වූ අතර, මෙසෝඇමරිකානු සහ ඇන්ඩියන් සංස්කෘතික කලාප අතර සහ ඉස්ත්මෝ-කොලොම්බියානු ප්‍රදේශයේ බලපෑම තුළ සිටියහ. නිකරගුවාවේ මධ්‍යම කලාපය සහ එහි කැරිබියානු වෙරළ තීරයේ මිස්කිටෝ, රාමා, මායංනා සහ මතගල්පාස් වැනි මැක්‍රෝ-චිබ්චාන් භාෂා ජනවාර්ගික කණ්ඩායම් වාසය කළහ. ඔවුන් මධ්‍යම ඇමරිකාවේ ඒකාබද්ධ වී වර්තමාන උතුරු කොලොම්බියාවට සහ අවට ප්‍රදේශවලට සංක්‍රමණය වී ඇත.Gloria Helena Rey, "The Chibcha Culture – Forgotten, But Still Alive" , Colombia, Inter Press Service (IPS) News, 30 Nov 2007, accessed 9 Nov 2010 ඔවුන්ගේ ආහාර ප්‍රධාන වශයෙන් දඩයම් කිරීම සහ එක්රැස් කිරීම තුළින් ලැබුණු අතර, මසුන් ඇල්ලීම සහ දැවෙන කෘෂිකර්මාන්තය ද විය.

15 වන සියවස අවසානයේ, බටහිර නිකරගුවාවේ ඇස්ටෙක් සහ මායාවරුන්ගේ මෙසෝඇමරිකානු ශිෂ්ටාචාරවලට සංස්කෘතියෙන් සම්බන්ධ වූ සහ මෙසෝඇමරිකානු භාෂා ප්‍රදේශයට භාෂාවෙන් සම්බන්ධ වූ ආදිවාසී ජනයා කිහිප දෙනෙකු වාසය කළහ., interpretation of statement: "the native peoples were linguistically and culturally similar to the Aztec and the Maya" චොරොටෙගාස් යනු මැංගු භාෂා ජනවාර්ගික කණ්ඩායම් වන අතර ඔවුන් ක්‍රි.ව. 800 දී පමණ වර්තමාන මෙක්සිකානු ප්‍රාන්තය වන චියාපාස් සිට නිකරගුවාවට පැමිණියහ. නිකරාඕ ජනතාව නවාට් උපභාෂාව කතා කළ නහුවාස් ශාඛාවක් වූ අතර ක්‍රි.ව. 1200 දී පමණ චියාපාස් වලින් ද පැමිණියහ. ඊට පෙර, නිකරාඕවරු ටොල්ටෙක් ශිෂ්ටාචාරය සමඟ සම්බන්ධ වී සිටියහ. චොරොටෙගාස් සහ නිකරාඕවරු දෙදෙනාම මෙක්සිකෝවේ චොලුලා නිම්නයේ ආරම්භ වූ අතර, දකුණට සංක්‍රමණය වූහ. තුන්වන කණ්ඩායමක් වන සබ්ටියාබාස්, ක්‍රි.ව. 1200 දී පමණ මෙක්සිකානු ප්‍රාන්තයක් වන ගුවෙරෙරෝ සිට සංක්‍රමණය වූ ඔටෝ-මැංගු ජාතිකයන් විය. ඊට අමතරව, 14 වන සියවසේ සිට ඇස්ටෙක්වරුන් විසින් පිහිටුවන ලද නිකරගුවාවේ වෙළඳාමට අදාළ ජනපද තිබුණි.

 ස්පාඤ්ඤ යුගය (1523–1821) 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Iglesia_de_la_Recoleccion_-_Leon_-_Nicaragua_-_01_(31416391552).jpg|thumb|යටත් විජිත යුගයේ ලියොන් නගරය
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:06.Plaza_de_la_Independencia_de_Granada.JPG|thumb|මධ්‍යම ඇමරිකාවේ වැඩිපුරම නැරඹූ ස්ථානවලින් එකක් වන නිකරගුවාව විල අසල යටත් විජිත නගරයක් වන ග්‍රැනඩා.
1502 දී, ඔහුගේ සිව්වන මුහුදු ගමනේදී, ක්‍රිස්ටෝපර් කොලොම්බස් ඔහුගේ සිව්වන මුහුදු ගමනේදී, වර්තමාන නිකරගුවාවට ළඟා වූ පළමු යුරෝපීයයා බවට පත්විය. ඔහු ගිනිකොන දෙසින් ඉස්ත්මස් දෙසට යාත්‍රා කළේය. පැනමාව. කොලොම්බස් නිකරගුවාවේ අත්ලාන්තික් පැත්තේ මදුරු වෙරළ තීරය ගවේෂණය කළේය. නමුත් කිසිදු ආදිවාසී ජනතාවක් හමු නොවීය. වසර 20 කට පසු, ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් නිකරගුවාවට ආපසු ගිය අතර, මෙවර එහි නිරිතදිග කොටසට පැමිණියේය. නිකරගුවාව යටත් කර ගැනීමේ පළමු උත්සාහය වූයේ 1520 ජනවාරි මාසයේදී පැනමාවට පැමිණි ජයග්‍රාහක ගිල් ගොන්සාලෙස් ඩාවිලා විසිනි. 1522 දී, ගොන්සාලෙස් ඩාවිලා පසුව නිකරගුවාවේ රිවාස් දෙපාර්තමේන්තුව බවට පත් වූ ප්‍රදේශයට ගියේය. එහිදී ඔහුට ප්‍රධානියා වන මැකුයිල්මික්විස්ට්ලි විසින් මෙහෙයවන ලද ආදිවාසී නහුවා ගෝත්‍රයක් හමු විය, ඔහුගේ නම සමහර විට වැරදි ලෙස "නිකරාඕ" හෝ "නිකරාගුවා" ලෙස හැඳින්වේ. ගෝත්‍රයේ අගනුවර වූයේ ක්වාහ්කපොල්කා ය. ගොන්සාලෙස් ඩාවිල, ස්පාඤ්ඤ භාෂාව ඉගෙන ගත් ස්වදේශික පරිවර්තකයින් දෙදෙනෙකුට ස්තූතිවන්ත වෙමින් මැකුයිල්මික්විස්ට්ලි සමඟ කතා කළේය. ඔහු ඔවුන් සමඟ රැගෙන ආවේය. සාරවත් බටහිර නිම්නවල රන් ගවේෂණය කර එකතු කිරීමෙන් පසු ගොන්සාලෙස් ඩාවිල සහ ඔහුගේ මිනිසුන් ඩිරියන්ගන් ප්‍රධානියාගේ නායකත්වයෙන් යුත් චොරොටෙගා විසින් පහර දී පලවා හරින ලදී. ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් ගෝත්‍ර ක්‍රිස්තියානි ආගමට හරවා ගැනීමට උත්සාහ කළහ; මැකුයිල්මික්විස්ට්ලිගේ ගෝත්‍රය බව්තීස්ම විය, නමුත් ඩිරියන්ගන් ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන්ට විවෘතව සතුරු විය. පැසිෆික් වෙරළ තීරයේ බටහිර නිකරගුවාව, පිලිපීනයේ මැනිලා සහ මෙක්සිකෝවේ ඇකපුල්කෝ අතර ජලයේ ගමන් කරන ගැලියන්වරුන් සඳහා වරායක් සහ නැව් තැනීමේ පහසුකමක් බවට පත් විය.Making the First Global Trade Route: The Southeast Asian Foundations of the Acapulco–Manila Galleon Trade, 1519-1650 (Page 163)  Citing Andre Gschaedler, "Mexico and the Pacific, 1540 - 1565: The Voyage of Villabos and Legazpi and the Preparations Made for Them," (Ph.D. dissertation, Columbia University, 1954), 40.

පළමු ස්පාඤ්ඤ ස්ථිර ජනාවාස 1524 දී ආරම්භ කරන ලදී. එම වසරේදී, ජයග්‍රාහක ෆ්‍රැන්සිස්කෝ හර්නැන්ඩෙස් ද කොර්ඩෝබා නිකරගුවාවේ ප්‍රධාන නගර දෙකක් ආරම්භ කළේය: නිකරගුවා විලෙහි ග්‍රැනඩා සහ පසුව මැනගුවා විලට බටහිරින් ලියොන්. කොර්ඩෝබා ඉක්මනින්ම නගර සඳහා ආරක්ෂක ගොඩනඟා අනෙකුත් ජයග්‍රාහකයන්ගේ ආක්‍රමණවලට එරෙහිව සටන් කළේය. කොර්ඩෝබා පසුව ඔහුගේ උසස් නිලධාරියා වූ පෙඩ්‍රෝ ඇරියස් ඩාවිලාට අභියෝග කිරීම නිසා ප්‍රසිද්ධියේ හිස ගසා දමන ලදී. කොර්ඩෝබාගේ සොහොන සහ දේහය 2000 දී ලියොන් වීජෝ හි නටබුන් වලින් සොයා ගන්නා ලදී.

ස්පාඤ්ඤ හමුදා අතර ගැටුම් ඔවුන්ගේ ආදිවාසී ජනතාව සහ ඔවුන්ගේ සංස්කෘතිය විනාශ කිරීමට බාධාවක් නොවීය. සටන් මාලාව "කපිතාන්වරුන්ගේ යුද්ධය" ලෙස හැඳින්විණි. පෙඩ්‍රෝ ඇරියස් ඩාවිල ජයග්‍රාහකයෙකි; පැනමාවේ පාලනය අහිමි වුවද, ඔහු නිකරගුවාවට ගොස් ලියොන් හි ඔහුගේ කඳවුර ස්ථාපිත කළේය. 1527 දී, ලියොන් ජනපදයේ අගනුවර බවට පත් විය. රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකභාවය හරහා, ඇරියස් ඩාවිලා ජනපදයේ පළමු ආණ්ඩුකාරයා බවට පත්විය.

ඔවුන්ගේ පක්ෂවල කාන්තාවන් නොමැතිව, ස්පාඤ්ඤ ආක්‍රමණිකයන් නහුවා සහ චොරොටෙගා භාර්යාවන් සහ සහකරුවන් ලබා ගත් අතර, බටහිර නිකරගුවාවේ ජනගහනයෙන් අතිමහත් බහුතරයක් වන "මෙස්ටිසෝ" ලෙස දැන් හැඳින්වෙන ස්වදේශික සහ යුරෝපීය කොටස්වල බහු වාර්ගික මිශ්‍රණය ආරම්භ කළහ. බොහෝ ආදිවාසී ජනතාව යුරෝපීය බෝවන රෝගවලින් මිය ගිය අතර, ඔවුන්ගේ යැපීම පාලනය කළ ස්පාඤ්ඤ ජාතිකයන් විසින් නොසලකා හැරීම නිසා එය තවත් උග්‍ර විය. 1526 සහ 1540 අතර කාලය තුළ තවත් බොහෝ ආදිවාසී ජනයා අල්ලාගෙන පැනමාව සහ පේරු වෙත වහලුන් ලෙස ප්‍රවාහනය කරන ලදී.

1610 දී, මොමොටොම්බෝ ගිනි කන්ද පුපුරා ගොස් ලියොන් නගරය විනාශ කළේය. නගරය මුල් නගරයට වයඹ දෙසින් නැවත ගොඩනඟන ලදී, එය දැන් ලියොන් වීජෝ නටබුන් ලෙස හැඳින්වේ. ඇමරිකානු විප්ලවීය යුද්ධය අතරතුර, මධ්‍යම ඇමරිකාව බ්‍රිතාන්‍යය සහ ස්පාඤ්ඤය අතර ගැටුමකට ලක් විය. බ්‍රිතාන්‍ය නාවික හමුදා අද්මිරාල් හොරාටියෝ නෙල්සන් 1779 දී සැන් ෆර්නැන්ඩෝ ඩි ඔමෝවා සටනේදී සහ 1780 දී සැන් ජුවාන් ගඟේ ගවේෂණ මෙහෙයවූ අතර, එහි දෙවැන්න රෝග හේතුවෙන් අතහැර දැමීමට පෙර තාවකාලික සාර්ථකත්වයක් ලබා ගත්තේය.

 1821 සිට 1909 දක්වා ස්වාධීන නිකරගුවාව 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Political_Evolution_of_Central_America_and_the_Caribbean_1830_na.png|thumb|1830 දී මදුරු වෙරළ තීරය
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:La_Pedrada_de_Andres_Castro.jpg|thumb|ෆිලිබස්ටර් යුද්ධය අතරතුර සැන් ජැසින්ටෝ සටනේ චිත්‍රයක්
මධ්‍යම ඇමරිකාවේ නිදහස් පනත මගින් 1821 සැප්තැම්බර් මාසයේදී ග්වාතමාලාවේ කපිතාන් ජෙනරාල් ධුරය විසුරුවා හරින ලද අතර, නිකරගුවාව ඉක්මනින්ම පළමු මෙක්සිකානු අධිරාජ්‍යයේ කොටසක් බවට පත්විය. එම වසරේම මාර්තු මාසයේදී මෙක්සිකානු රාජාණ්ඩුව පෙරලා දැමීමෙන් පසු, 1823 ජූලි මාසයේදී, නිකරගුවාව අලුතින් පිහිටුවන ලද මධ්‍යම ඇමරිකාවේ එක්සත් පළාත්වලට සම්බන්ධ වූ අතර, පසුව මධ්‍යම ඇමරිකාවේ ෆෙඩරල් ජනරජය ලෙස හැඳින්වෙන රටකි. 1838 දී නිකරගුවාව නිසැකවම ස්වාධීන ජනරජයක් බවට පත්විය.

නිදහසේ මුල් වසරවල ලියොන්හි ලිබරල් ප්‍රභූව සහ ග්‍රැනඩාවේ කොන්සර්වේටිව් ප්‍රභූව අතර එදිරිවාදිකම් මගින් සංලක්ෂිත වූ අතර, එය බොහෝ විට සිවිල් යුද්ධයක් දක්වා පිරිහී ගියේය, විශේෂයෙන් 1840 සහ 1850 ගණන් වලදී. 1852 දී මැනගුවා ජාතියේ අගනුවර ලෙස අවිවාදිත ප්‍රමුඛත්වයට පත් වූයේ, සතුරු නගර දෙක අතර එදිරිවාදිකම් සමනය කිරීම සඳහා ය. 1848 දී කැලිෆෝනියාවේ රන් රෂ් ආරම්භ වීමෙන් පසුව, නිකරගුවාව නැගෙනහිර එක්සත් ජනපදයේ සංචාරකයින්ට සැන් ජුවාන් ගඟ සහ නිකරගුවා විල හරහා මුහුදු මාර්ගයෙන් කැලිෆෝනියාවට ගමන් කිරීමට මාර්ගයක් සැපයීය. 1855 දී ලිබරල්වාදීන් විසින් කොන්සර්වේටිව්වරුන්ට එරෙහි ඔවුන්ගේ අරගලයට එක්වන ලෙස ආරාධනා කරන ලද ඇමරිකානු වික්‍රමාන්විත සහ ෆිලිබස්ටර් විලියම් වෝකර් 1856 දී විකට මැතිවරණයක් පැවැත්වීමෙන් පසු නිකරගුවාවේ ජනාධිපති ධුරයට පත් විය; ඔහුගේ ජනාධිපති ධුරය වසරකටත් අඩු කාලයක් පැවතුනි. කොස්ටාරිකාව, හොන්ඩුරාස්, එල් සැල්වදෝරය, ග්වාතමාලාව සහ නිකරගුවාවේ හමුදා 1857 දී වෝකර් නිකරගුවාවෙන් පලවා හැරීමට එක්සත් වූ අතර, දශක තුනක කොන්සර්වේටිව් පාලනයක් ගෙන ආවේය.

1655 සිට මදුරු වෙරළ තීරය ආරක්ෂිත ප්‍රදේශයක් ලෙස ප්‍රකාශ කළ මහා බ්‍රිතාන්‍යය, 1859 දී එම ප්‍රදේශය හොන්ඩුරාස් වෙත පවරා 1860 දී එය නිකරගුවාවට මාරු කළේය. මදුරු වෙරළ තීරය 1894 දක්වා ස්වාධීන ප්‍රදේශයක් ලෙස පැවතුනි. 1893 සිට 1909 දක්වා නිකරගුවාවේ ජනාධිපති ජෝස් සැන්ටොස් සෙලායා, මදුරු වෙරළ තීරය නිකරගුවාවට ඒකාබද්ධ කිරීම සඳහා සාකච්ඡා කළේය. ඔහුට ගෞරවයක් වශයෙන්, කලාපය "සෙලායා දෙපාර්තමේන්තුව" බවට පත් විය.

19 වන සියවසේ අගභාගය පුරාම, එක්සත් ජනපදය සහ යුරෝපීය බලවතුන් කිහිප දෙනෙකු නිකරගුවාව හරහා ඇළක් ඉදිකිරීමෙන් පැසිෆික් සාගරය අත්ලාන්තික් සාගරයට සම්බන්ධ කිරීමට විවිධ යෝජනා ක්‍රම සලකා බැලූහ.

 එක්සත් ජනපද වාඩිලා ගැනීම (1909–1933) 
1909 දී, ජනාධිපති සෙලායාට එරෙහිව කැරලි ගසන බලවේගයන්ට එක්සත් ජනපදය සහාය දැක්වීය. යෝජිත නිකරගුවා ඇළ මාර්ගය පිළිබඳ වෙනස්කම්, කලාපය අස්ථාවර කිරීමට නිකරගුවාවට ඇති හැකියාව සහ නිකරගුවාවේ ස්වභාවික සම්පත් වෙත විදේශීය ප්‍රවේශය නියාමනය කිරීමට සෙලායා ගත් උත්සාහයන් එක්සත් ජනපද අභිප්‍රායන්ට ඇතුළත් විය. 1909 නොවැම්බර් 18 වන දින, සෙලායාගේ නියෝගයෙන් විප්ලවවාදීන් 500 ක් (ඇමරිකානුවන් දෙදෙනෙකු ඇතුළුව) ඝාතනය කිරීමෙන් පසු එක්සත් ජනපද යුද නැව් ප්‍රදේශයට යවන ලදී. එක්සත් ජනපද ජීවිත සහ දේපළ ආරක්ෂා කරන බව පවසමින් එක්සත් ජනපදය මැදිහත්වීම සාධාරණීකරණය කළේය. එම වසර අගදී සෙලායා ඉල්ලා අස්විය.

1912 අගෝස්තු මාසයේදී, නිකරගුවාවේ ජනාධිපති ඇඩොල්ෆෝ ඩියාස්, කැරැල්ලකට නායකත්වය දෙන බවට බියෙන් ඉල්ලා අස්වන ලෙස යුද ලේකම් ජෙනරාල් ලුයිස් මේනාගෙන් ඉල්ලා සිටියේය. මේනා ඔහුගේ සහෝදරයා වන මැනගුවා පොලිස් ප්‍රධානියා සමඟ මනගුවාවෙන් පලා ගොස් කැරැල්ලක් ආරම්භ කළේය. මේනාගේ හමුදා ඇමරිකානු සමාගමක වාෂ්ප බෝට්ටු අල්ලා ගැනීමෙන් පසු, එක්සත් ජනපද දූත පිරිස ජනාධිපති ඩයස්ගෙන් ඉල්ලා සිටියේ කැරැල්ල අතරතුර ඇමරිකානු පුරවැසියන්ගේ සහ දේපළවල ආරක්ෂාව සහතික කරන ලෙසයි. ඔහු පිළිතුරු දුන්නේ තමාට නොහැකි බවත්, ගැටුමට මැදිහත් වන ලෙස එක්සත් ජනපදයෙන් ඉල්ලා සිටි බවත්ය.

1925 සිට මාස නවයක කාලයක් හැර, එක්සත් ජනපද මැරීන් භටයින් 1912 සිට 1933 දක්වා නිකරගුවාව අත්පත් කර ගත්හ. 1914 දී, බ්‍රයන්-චමෝරෝ ගිවිසුම අත්සන් කරන ලද අතර, එමඟින් නිකරගුවාව හරහා යෝජිත ඇළ මාර්ගයක් සඳහා එක්සත් ජනපද පාලනය මෙන්ම විභව ඇළ මාර්ග ආරක්ෂක සඳහා බදු දීමද සිදු විය. එක්සත් ජනපද මැරීන් භටයින් ඉවත්වීමෙන් පසු, 1926 දී ලිබරල්වාදීන් සහ කොන්සර්වේටිව්වරුන් අතර තවත් ප්‍රචණ්ඩ ගැටුමක් හේතුවෙන් එක්සත් ජනපද මැරීන් භටයින් නැවත පැමිණීම සිදුවිය.
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:General_Sandino_(center)_and_Staff_enroute_to_Mexico._Siglo_XX.,_06-1929_-_NARA_-_532357.tif|thumb|1929 ජුනි මාසයේදී කැරලි නායක ඔගස්ටෝ සීසාර් සැන්ඩිනෝ (මැද)
1927 සිට 1933 දක්වා, කැරලිකාර ජෙනරාල් ඔගස්ටෝ සීසර් සැන්ඩිනෝ පාලන තන්ත්‍රයට එරෙහිව සහ පසුව ඔහු වසර පහකට වැඩි කාලයක් සටන් කළ එක්සත් ජනපද මැරීන් භටයින්ට එරෙහිව අඛණ්ඩ ගරිල්ලා යුද්ධයක් මෙහෙයවීය. 1933 දී ඇමරිකානුවන් ඉවත්ව ගිය විට, ඔවුන් ගාඩියා නැෂනල් (ජාතික ආරක්ෂකයා) පිහිටුවන ලදී, ඇමරිකානුවන් විසින් පුහුණු කර සන්නද්ධ කරන ලද සහ එක්සත් ජනපද අවශ්‍යතාවලට පක්ෂපාතී වීමට නිර්මාණය කරන ලද ඒකාබද්ධ හමුදා සහ පොලිස් බලකායකි.

1933 ජනවාරි මාසයේදී එක්සත් ජනපද මැරීන් භටයින් නිකරගුවාවෙන් ඉවත් වූ පසු, සැන්ඩිනෝ සහ ජනාධිපති ජුවාන් බවුටිස්ටා සකාසාගේ අලුතින් තේරී පත් වූ පරිපාලනය එකඟතාවයකට පැමිණියේ, සමාව, කෘෂිකාර්මික ජනපදයක් සඳහා ඉඩම් ප්‍රදානයක් සහ වසරකට මිනිසුන් 100 දෙනෙකුගෙන් යුත් සන්නද්ධ කණ්ඩායමක් රඳවා තබා ගැනීම සඳහා සැන්ඩිනෝ ඔහුගේ ගරිල්ලා ක්‍රියාකාරකම් නතර කරන බවටයි. කෙසේ වෙතත්, සැන්ඩිනෝ සහ ජාතික ආරක්ෂක අධ්‍යක්ෂ ඇනස්ටේසියෝ සොමෝසා ගාර්ෂියා අතර වැඩෙන සතුරුකම සහ සැන්ඩිනෝගෙන් සන්නද්ධ විරෝධයක් ඇති වේ යැයි බිය නිසා, සොමෝසා ගාර්ෂියා ඔහුව ඝාතනය කිරීමට නියෝග කළේය. 1934 පෙබරවාරි 21 වන දින රාත්‍රියේ ජනාධිපති මන්දිරයේදී රාත්‍රී භෝජන සංග්‍රහයක් සඳහා සහ සාම ගිවිසුමක් අත්සන් කිරීමට සකාසා සැන්ඩිනෝට ආරාධනා කළේය. ජනාධිපති මන්දිරයෙන් පිටව ගිය පසු, ජාතික ආරක්ෂක සොල්දාදුවන් විසින් සැන්ඩිනෝගේ මෝටර් රථය නවතා ඔවුන් ඔහුව පැහැර ගත්හ. එදින රාත්‍රියේ පසුව, ජාතික ආරක්ෂක සොල්දාදුවන් විසින් සැන්ඩිනෝ ඝාතනය කරන ලදී. පසුව, සැන්ඩිනෝගේ කෘෂිකාර්මික ජනපදයේ පිරිමින්, කාන්තාවන් සහ ළමයින් සිය ගණනක් ඝාතනය කරන ලදී.
 සොමෝසා රාජවංශය (1927–1979) 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Trujillo-Somoza_1952.jpg|thumb|ජනාධිපති ඇනස්ටේසියෝ සොමෝසා ගාර්ෂියා (වමේ) 1952 දී ඩොමිනිකන් ජනාධිපති රෆායෙල් ටෘජිලෝ සමඟ
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Meeting_with_President_Anastasio_Somoza_Debayle_of_Nicaragua,_before_State_Dinner_-_NARA_-_194723-perspective-tilt-crop.jpg|thumb|1971 දී එක්සත් ජනපද ජනාධිපති රිචඩ් නික්සන් සමඟ ඇනස්ටේසියෝ සොමෝසා ඩෙබේල් (මැද)
නිකරගුවාව හමුදා ඒකාධිපතිත්වයන් කිහිපයකට මුහුණ දී ඇති අතර, දීර්ඝතම කාලය වන්නේ සොමෝසා පවුලේ පාරම්පරික ඒකාධිපතිත්වයයි. ඔවුන් 20 වන සියවස තුළ අඛණ්ඩව වසර 43ක් පාලනය කළහ. සොමෝසා පවුල 1937 දී බලයට පත් වූයේ, 1927 දී එක්සත් ජනපදය විසින් සකස් කරන ලද ගිවිසුමක ප්‍රතිඵලයක් ලෙසය. එමඟින් රට තුළ දිගු කලක් පාලනය කළ නාවික භටයින් වෙනුවට ගාඩියා නැෂනල් පිහිටුවීම නියම කරන ලදී. සොමෝසා ගාර්ෂියා තම මාර්ගයට බාධා කළ හැකි ජාතික ආරක්ෂක නිලධාරීන් සෙමෙන් ඉවත් කළ අතර, පසුව සකාසා බලයෙන් පහ කර 1937 ජනවාරි 1 වන දින දූෂිත මැතිවරණයකින් ජනාධිපති විය.

1941 දී, දෙවන ලෝක යුද්ධ සමයේදී, නිකරගුවාව ජපානයට (දෙසැම්බර් 8), ජර්මනියට (දෙසැම්බර් 11), ඉතාලියට (දෙසැම්බර් 11), බල්ගේරියාවට (දෙසැම්බර් 19), හංගේරියාවට (දෙසැම්බර් 19) සහ රුමේනියාවට (දෙසැම්බර් 19) එරෙහිව යුද්ධ ප්‍රකාශ කළේය. රුමේනියාව පමණක් ප්‍රතිප්‍රහාර එල්ල කරමින් එම දිනයේම (1941 දෙසැම්බර් 19) නිකරගුවාවට එරෙහිව යුද්ධ ප්‍රකාශ කළේය.Goldstein, Erik (2005) Wars and Peace Treaties: 1816 to 1991. Routledge. p. 218.  යුද්ධයට සොල්දාදුවන් යවා නැත, නමුත් සොමෝසා ගාර්ෂියා ජර්මානු නිකරගුවා පදිංචිකරුවන් සතුව තිබූ දේපළ රාජසන්තක කළේය.  1945 දී, එක්සත් ජාතීන්ගේ ප්‍රඥප්තිය අනුමත කළ පළමු රටවල් අතර නිකරගුවාව ද විය.

1956 සැප්තැම්බර් 29 වන දින, 27 හැවිරිදි ලිබරල් නිකරගුවා කවියෙකු වන රිගොබර්ටෝ ලෝපෙස් පෙරෙස් විසින් සොමෝසා ගාර්ෂියා වෙඩි තබා ඝාතනය කරන ලදී. අභාවප්‍රාප්ත ජනාධිපතිවරයාගේ වැඩිමහල් පුත්‍රයා වන ලුයිස් සොමෝසා ඩෙබේල්, කොංග්‍රසය විසින් ජනාධිපති ලෙස පත් කරන ලද අතර නිල වශයෙන් රටේ පාලනය භාර ගන්නා ලදී. සමහරුන් ඔහුව මධ්‍යස්ථ ලෙස සිහිපත් කරයි, නමුත් බලයේ සිටි වසර කිහිපයකට පසු හෘදයාබාධයකින් මිය ගියේය. ජනාධිපති ලෙස ඔහුගේ අනුප්‍රාප්තිකයා වූයේ රෙනේ ෂික් ගුටියර්රෙස් වන අතර, බොහෝ නිකරගුවා වැසියන් ඔහුව සැලකුවේ "සොමෝසාවරුන්ගේ රූකඩයක් ලෙස" ය. සොමෝසා ගාර්ෂියාගේ බාල පුත් ඇනස්ටේෂියෝ සොමෝසා ඩෙබේල්, බොහෝ විට "සොමෝසා" ලෙස හඳුන්වනු ලබන අතර, 1967 දී ජනාධිපති ධුරයට පත් විය.

1972 දී ඇති වූ භූමිකම්පාවකින් මනගුවාවේ 90% ක් පමණ විනාශ වූ අතර එහි යටිතල පහසුකම් බොහොමයක් ද විනාශ විය. නගරය නැවත ගොඩනැගීමට උදව් කිරීම වෙනුවට, සොමෝසා සහන මුදල් පැහැර ගත්තේය. සහන මුදල් වැරදි ලෙස පරිහරණය කිරීම නිසා පිට්ස්බර්ග් පයිරේට්ස් තරුව රොබර්ටෝ ක්ලෙමන්ට් 1972 දෙසැම්බර් 31 වන දින මනගුවා වෙත පෞද්ගලිකව පියාසර කිරීමට පෙළඹුණි, නමුත් ඔහු ගුවන් අනතුරකින් අතරමගදී මිය ගියේය. ජාතිය නැවත ගොඩනැගීම සඳහා අත්‍යවශ්‍ය කර්මාන්තවල ඒකාධිකාරයන් අත්පත් කර ගෙන තිබූ බැවින්, ආර්ථික ප්‍රභූන් පවා සොමෝසාට සහාය දීමට මැලි වූහ.

1950 සිට 1970 දක්වා රටේ වර්ධනයේ ප්‍රතිලාභවලින් වැඩි ප්‍රමාණයක් නෙළා ගත් පවුල් කිහිපයක් හෝ බලගතු සමාගම් කණ්ඩායම් අතර සොමෝසා පවුල ද විය. 1979 දී සැන්ඩිනිස්ටාවරුන් විසින් සොමෝසා බලයෙන් පහ කරන විට, පවුලේ වටිනාකම ඩොලර් මිලියන 500 ත් 1.5 ත් අතර යැයි ගණන් බලා තිබුණි.

 නිකරගුවා විප්ලවය (1960–1990) 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Smoke_break_el_serrano_1987.jpg|thumb|1987 දී එක්සත් ජනපදය සහාය දුන් කොන්ට්‍රා කැරලිකරුවන්
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:10th_anniversary_of_the_Nicaraguan_revolution_in_Managua,_1989.jpg|thumb|1989 දී මැනගුවා හි නිකරගුවා විප්ලවයේ 10 වන සංවත්සරය සැමරීම.
1961 දී, කාලෝස් ෆොන්සේකා සැන්ඩිනිස්ටා හි ඓතිහාසික චරිතය දෙස ආපසු හැරී බැලූ අතර, පසුව ඝාතනය කරන ලද කැසිමිරෝ සොටෙලෝ යැයි විශ්වාස කරන තවත් පුද්ගලයින් දෙදෙනෙකු සමඟ එක්ව සැන්ඩිනිස්ටා ජාතික විමුක්ති පෙරමුණ (FSLN) ආරම්භ කළේය. 1972 භූමිකම්පාවෙන් සහ සොමෝසාගේ පැහැදිලි දූෂණයෙන් පසුව, තවදුරටත් අහිමි වීමට කිසිවක් නොතිබූ තරුණ අතෘප්තිමත් නිකරගුවානුවන්ගෙන් සැන්ඩිනිස්ටාවරුන්ගේ ශ්‍රේණි පිරී ගියේය.

1974 දෙසැම්බර් මාසයේදී, එක්සත් ජනපද තානාපති ටර්නර් ෂෙල්ටන් පැහැර ගැනීමට උත්සාහ කරමින්, FSLN කණ්ඩායමක්, පක්ෂයේ සත්කාරක හිටපු කෘෂිකර්ම අමාත්‍ය ජෝස් මාරියා කැස්ටිලෝ මරා දැමීමෙන් පසු, මනගුවාන් සාදයට සහභාගී වූවන් කිහිප දෙනෙකු ප්‍රාණ ඇපකරුවන් ලෙස තබා ගත් අතර, සොමෝසා රජය විශාල කප්පම් මුදලක් සහ කියුබාවට නොමිලේ ප්‍රවාහනය සඳහා වූ ඔවුන්ගේ ඉල්ලීම් ඉටු කරන තෙක්. සොමෝසා එම ඉල්ලීමට අවසර දුන් අතර, පසුව විරුද්ධවාදීන් විසින් ත්‍රස්තවාදීන් ලෙස විස්තර කරන ලද පැහැරගත් අය සෙවීම සඳහා ඔහුගේ ජාතික ආරක්ෂකයා ගම්බද ප්‍රදේශවලට යැවීය.

1978 ජනවාරි 10 වන දින, ලා ප්‍රෙන්සා ජාතික පුවත්පතේ කර්තෘ සහ සොමෝසාගේ දැඩි විරුද්ධවාදියා වූ පේද්‍රෝ ජොආකින් චමෝරෝ කාඩෙනල් ඝාතනය කරන ලදී. ඝාතනය සැලසුම් කළ අය සහ අපරාධකරුවන් සොමෝසා පාලනයේ ඉහළම ස්ථරවල සිටි බවට චෝදනා එල්ල වේ.

1979 ජූලි මාසයේදී සැන්ඩිනිස්ටාවරු බලහත්කාරයෙන් බලය අල්ලා ගත් අතර, සොමෝසා බලයෙන් පහ කළ අතර, නිකරගුවාවේ මධ්‍යම පන්තියේ, ධනවත් ඉඩම් හිමියන් සහ වෘත්තිකයන් බහුතරයක් පිටව යාමට හේතු වූ අතර, ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් එක්සත් ජනපදයේ පදිංචි වූහ. කාටර් පරිපාලනය නව රජය සමඟ වැඩ කිරීමට තීරණය කළ අතර, අසල්වැසි රටවල කැරලිකරුවන්ට සහාය වන බව සොයා ගතහොත් ආධාර අහිමි කිරීම සඳහා ප්‍රතිපාදනයක් අනුයුක්ත කළේය. සොමෝසා රටින් පලා ගිය අතර, අවසානයේ පැරගුවේට ගිය අතර, එහිදී ඔහු 1980 සැප්තැම්බර් මාසයේදී ඝාතනය කරන ලදී. ආර්ජන්ටිනාවේ විප්ලවවාදී කම්කරු පක්ෂයේ සාමාජිකයින් විසින් චෝදනා කරන ලදී.

1980 දී, කාටර් පරිපාලනය සැන්ඩිනිස්ටාවරුන් යටතේ නිකරගුවාවට ඩොලර් මිලියන 60 ක ආධාර ලබා දුන් නමුත්, පරිපාලනය එල් සැල්වදෝර කැරලිකරුවන්ට නිකරගුවාවේ අවි නැව්ගත කිරීම පිළිබඳ සාක්ෂි ලබා ගත් විට ආධාර අත්හිටුවන ලදී.U.S. HALTS ECONOMIC AID TO NICARAGUA , New York Times, 2 April 1981 සැන්ඩිනිස්ටාවරුන්ට එරෙහිව බොහෝ දෙනෙක් නිකරගුවාවේ පැත්ත ගත්හ.Mary C. Waters, et al. The New Americans : A Guide to Immigration Since 1965. Harvard University Press, 2007. EBSCOhost, https://search-ebscohost-com.lpclibrary.idm.oclc.org/login.aspx?direct=true&db=nlebk&AN=282331&site=ehost-live .

 ප්‍රතිවිරෝධතා 
සැන්ඩිනිස්ටාවරුන්ට ප්‍රතිචාර වශයෙන්, නව රජයට විරුද්ධ වීම සඳහා සාමූහිකව "කොන්ට්‍රාස්" ලෙස හැඳින්වෙන විවිධ කැරලිකාර කණ්ඩායම් පිහිටුවන ලදී. රේගන් පරිපාලනය අවසානයේ කොන්ට්‍රා කැරලිකරුවන්ට අරමුදල්, ආයුධ සහ පුහුණුව ලබා දීමට CIA වෙත බලය පවරන ලදී. කොන්ට්‍රාවරු උතුරේ හොන්ඩුරාස් සහ දකුණේ කොස්ටාරිකාව යන අසල්වැසි රටවල කඳවුරුවල සිට ක්‍රියාත්මක වූහ.

සැන්ඩිනිස්ටාවරුන්ගේ සමාජ ප්‍රතිසංස්කරණ ව්‍යාපෘති කඩාකප්පල් කිරීම සඳහා ඔවුන් ග්‍රාමීය නිකරගුවානුවන් අතර ක්‍රමානුකූල භීෂණ ව්‍යාපාරයක නිරත වූහ. කොන්ට්‍රා ව්‍යාපාරය සහ රේගන් පරිපාලනය කොන්ට්‍රාවරුන්ට දක්වන සහයෝගය විවේචනය කරමින්, කොන්ට්‍රාවරුන්ගේ කෲරත්වය සහ බොහෝ මානව හිමිකම් උල්ලංඝනයන් උපුටා දක්වමින්, සෞඛ්‍ය මධ්‍යස්ථාන, පාසල් සහ සමුපකාර කැරලිකරුවන් විසින් විනාශ කරන ලද බවට චෝදනා කරමින්, සහ කොන්ට්‍රා ආධිපත්‍යය දරන ප්‍රදේශවල මිනීමැරුම්, ස්ත්‍රී දූෂණ සහ වධහිංසා පැමිණවීම් මහා පරිමාණයෙන් සිදු වූ බවට චෝදනා කර ඇත. එක්සත් ජනපදය ආර්ථික කඩාකප්පල්කාරී ව්‍යාපාරයක් ද සිදු කළ අතර, නිකරගුවාවේ කොරින්ටෝ වරායේ දිය යට පතල් අටවා නැව්ගත කිරීම කඩාකප්පල් කළේය, ජාත්‍යන්තර අධිකරණය විසින් නීති විරෝධී ලෙස හෙළා දකින ලද ක්‍රියාවකි.Summary of the Order  of the International Court of Justice of 10 May 1984 ගරිල්ලා යුද්ධයේදී මනෝවිද්‍යාත්මක මෙහෙයුම් අත්පොත නිෂ්පාදනය කර එය කොන්ට්‍රාස් වෙත බෙදා හැරීමෙන් එක්සත් ජනපදය මානුෂීය නීතියට පටහැනි ක්‍රියාවන් දිරිමත් කළ බව අධිකරණය ද සොයා ගත්තේය."...Finds that the United States of America, by producing in 1983 a manual entitled "Operaciones sicológicas en guerra de guerrillas", and disseminating it to Contra forces, has encouraged the commission by them of acts contrary to general principles of humanitarian law." As seen at: International Court of Justice 1986, (9) වෙනත් දේ අතර, අත්පොත සිවිල් වැසියන් ඝාතනය කිරීම තාර්කික කරන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබඳව උපදෙස් දුන්නේය."In the case of shooting "a citizen who was trying to leave the town or city in which the guerrillas are carrying out armed propaganda or political proselytism," the manual suggests that the Contras "...explain that if that citizen had managed to escape, he would have alerted the enemy." As seen at: Sklar 1988, p. 179 එක්සත් ජනපදය සැන්ඩිනිස්ටාවරුන්ට ආර්ථික පීඩනයක් එල්ල කිරීමට ද උත්සාහ කළ අතර, රේගන් පරිපාලනය සම්පූර්ණ වෙළඳ තහනමක් පැනවීය.

වධහිංසා පැමිණවීම්, අතුරුදහන් කිරීම් සහ සමූහ මරණ දණ්ඩන ඇතුළු මානව හිමිකම් උල්ලංඝනයන් සම්බන්ධයෙන් ද සැන්ඩිනිස්ටාවරුන්ට චෝදනා එල්ල විය.Moore, John Norton (1987) The Secret War in Central America. University Publications of America. p. 143. Miranda, Roger and Ratliff, William (1993) The Civil War in Nicaragua. Transaction. p. 193.  1981 දෙසැම්බර් මාසයේදී මිස්කිටෝ 35 සිට 40 දක්වා මරණ දණ්ඩනය සහ 1984 නොවැම්බර් මාසයේදී පුද්ගලයින් 75 දෙනෙකු මරණ දණ්ඩනය ඇතුළුව සැන්ඩිනිස්ටා හමුදා විසින් සිදු කරන ලද අපයෝජනයන් පිළිබඳව අන්තර්-ඇමරිකානු මානව හිමිකම් කොමිසම විමර්ශනය කළේය.

1984 නිකරගුවාවේ මහ මැතිවරණයේදී, අවම වශයෙන් 30 දෙනෙකුගෙන් යුත් රාජ්‍ය නොවන සංවිධාන නියෝජිතයින්ගේ නියෝජිත කණ්ඩායමක් විසින් නිදහස් හා සාධාරණ ලෙස විනිශ්චය කරන ලද, සැන්ඩිනිස්ටාවරු පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය ජයග්‍රහණය කළ අතර ඔවුන්ගේ නායක ඩැනියෙල් ඔර්ටෙගා ජනාධිපතිවරණය ජයග්‍රහණය කළේය. දක්ෂිණාංශික දේශපාලන පක්ෂ තුනකින් සමන්විත කෝඩිනඩෝරා ඩිමොක්‍රටිකා නිකරාගුවෙන්ස් විසින් නම් කරන ලද අපේක්ෂක ආටුරෝ කෲස් මැතිවරණවලට සහභාගී නොවූ බවට කරන ලද ප්‍රකාශය මත පදනම්ව රේගන් පරිපාලනය මැතිවරණ "ව්‍යාජයක්" ලෙස විවේචනය කළේය. කෙසේ වෙතත්, කෲස්ගේ සහභාගීත්වයට එරෙහිව පරිපාලනය පෞද්ගලිකව තර්ක කළේ ඔහුගේ මැදිහත්වීම මැතිවරණ නීත්‍යානුකූල කරනු ඇති බවටත්, එමඟින් කොන්ට්‍රාවරුන්ට ඇමරිකානු ආධාර සඳහා නඩුව දුර්වල කරනු ඇති බවටත් බිය වූ බැවිනි.

1983 දී එක්සත් ජනපද කොංග්‍රසය කොන්ට්‍රාවරුන්ට ෆෙඩරල් අරමුදල් සැපයීම තහනම් කළේය, නමුත් රේගන් පරිපාලනය නීති විරෝධී ලෙස ඉරානයට අවි විකිණීමෙන් සහ ඉරාන-කොන්ට්‍රා සම්බන්ධතාවයේ දී කොන්ට්‍රාවරුන්ට ලැබෙන මුදල් යොමු කිරීමෙන් ඔවුන්ට සහාය දැක්වීම දිගටම කරගෙන ගියේය, ඒ සඳහා රේගන් පරිපාලනයේ සාමාජිකයින් කිහිප දෙනෙකු අපරාධ සම්බන්ධයෙන් වරදකරුවන් විය. 1986 දී නිකරගුවාව එදිරිව එක්සත් ජනපදය නඩුව සම්බන්ධයෙන් ජාත්‍යන්තර අධිකරණය තීරණය කළේ, "ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය විසින් සිදු කරන ලද සම්ප්‍රදායික ජාත්‍යන්තර නීතිය සහ ගිවිසුම් නීතිය යටතේ ඇති බැඳීම් කඩකිරීම් හේතුවෙන් නිකරගුවාවට සිදු වූ සියලු හානි සඳහා නිකරගුවා ජනරජයට වන්දි ගෙවීමට ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය බැඳී සිටින" බවයි. කොන්ට්‍රාස් සහ සැන්ඩිනිස්ටාස් අතර යුද්ධය අතරතුර, පුද්ගලයින් 30,000 ක් මිය ගියහ.The PRIO Battle Deaths Dataset, 1946–2008, Version 3.0: Documentation of Coding Decisions by Bethany Lacina

 පශ්චාත්-යුද්ධය (1990–2018) 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Violeta_Chamorro_1993.jpg|thumb|1990 දී, කොන්ත්‍රා යුද්ධයෙන් පසු, වයලෙටා චමෝරෝ ඇමරිකානු ඉතිහාසයේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදීව තේරී පත් වූ පළමු කාන්තා ජනාධිපතිවරිය බවට පත්විය.
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Mitch-Flooding_in_Managua.jpg|thumb|1998 මිච් චණ්ඩ මාරුතයෙන් පසු මැනගුවා විලෙහි ගංවතුර.
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Crowd_fills_street_at_a_May_2018_protest.jpg|thumb|2018 මැයි මාසයේ නිකරගුවාවේ විරෝධතා
1990 නිකරගුවානු මහ මැතිවරණයේදී, පේද්‍රෝ ජෝකින් චමෝරෝ කාඩෙනල්ගේ වැන්දඹුව වූ වයලෙටා චමෝරෝ විසින් නායකත්වය දුන් දේශපාලන වර්ණාවලියේ වම් සහ දකුණු දෙපාර්ශවයේම සැන්ඩිනිස්ටා විරෝධී පක්ෂවල සන්ධානයක් සැන්ඩිනිස්ටා පරාජය කළේය. මෙම පරාජය සැන්ඩිනිස්ටාවරුන් කම්පනයට පත් කළ අතර, ඔවුන් ජයග්‍රහණය කරනු ඇතැයි අපේක්ෂා කළහ.

නිකරගුවානුවන්ගේ පිටවීමේ මත විමසුම් වාර්තා කළේ ඔර්ටෙගාට එරෙහිව චමෝරෝගේ ජයග්‍රහණය 55% ක බහුතරයකින් අත්කර ගත් බවයි. චමෝරෝ නිකරගුවාවේ පළමු කාන්තා ජනාධිපතිනිය විය. ඩෙස්ඩේ අබාජෝ (පහළින්) පාලනය කරන බවට ඔර්ටෙගා පොරොන්දු විය. සැන්ඩිනිස්ටා ප්‍රමුඛ රජය සමඟ කොන්ත්‍රා යුද්ධයේ මූල්‍ය හා සමාජීය පිරිවැය හේතුවෙන්, ප්‍රධාන වශයෙන් නටබුන් වූ ආර්ථිකයක් සමඟ චමෝරෝ බලයට පත් විය. 1996 මහ මැතිවරණයේදී, ඩැනියෙල් ඔර්ටෙගා සහ FSLN හි සැන්ඩිනිස්ටාවරු නැවතත් පරාජයට පත් වූහ, මෙවර ව්‍යවස්ථාමය ලිබරල් පක්ෂයේ (PLC) ආර්නෝල්ඩෝ ඇලෙමන්ට.

2001 මැතිවරණයේදී, PLC නැවතත් FSLN පරාජය කළ අතර, ඇලෙමන්ගේ උප ජනාධිපති එන්රික් බොලානෝස් ඔහුගෙන් පසු ජනාධිපති ධුරයට පත්විය. කෙසේ වෙතත්, ඇලෙමන් වරදකරු වී 2003 දී වංචාව, මුදල් විශුද්ධිකරණය සහ දූෂණය සම්බන්ධයෙන් වසර 20 ක සිර දඬුවමක් නියම කරන ලදී; ලිබරල් සහ සැන්ඩිනිස්ටා පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් එක්ව ජනාධිපති බොලානෝස් සහ ඔහුගේ අමාත්‍යවරුන්ගේ ජනාධිපති බලතල ඉවත් කිරීමට එක්ව, ඔහුගේ ඉල්ලා අස්වීම ඉල්ලා සිටිමින් සහ දෝෂාභියෝගයට තර්ජනය කළහ. එක්සත් ජනපද රාජ්‍ය ලේකම් කොලින් පවෙල් බොලානෝස්ට FSLN වෙතින් ඈත් වන ලෙස පැවසීමෙන් පසුව, ඔවුන් තවදුරටත් බොලානෝස්ට සහාය නොදක්වන බව සැන්ඩිනිස්ටාවරු පැවසූහ. මෙම "මන්දගාමී කුමන්ත්‍රණය" මධ්‍යම ඇමරිකානු ජනාධිපතිවරුන්ගේ පීඩනයෙන් අර්ධ වශයෙන් වළක්වා ගත් අතර, ඔවුන් බොලානෝස් ඉවත් කළ කිසිදු ව්‍යාපාරයක් හඳුනා නොගන්නා බවට දිවුරුම් දුන්හ; එක්සත් ජනපදය, OAS සහ යුරෝපීය සංගමය ද මෙම ක්‍රියාවට විරුද්ධ විය.

මිශ්‍ර නිලධාරීන්ගෙන් සමන්විත හමුදා කණ්ඩායමක් වන ප්ලස් අල්ට්‍රා බළකායේ කොටසක් ලෙස 2004 දී ඉරාක යුද්ධයට නිකරගුවාව කෙටි කාලයක් සහභාගී විය.

2006 නොවැම්බර් 5 වන දින පැවති මහ මැතිවරණයට පෙර, ජාතික සභාව නිකරගුවාවේ ගබ්සාව තවදුරටත් සීමා කරන පනතක් සම්මත කළේය. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, නිකරගුවාව යනු ගබ්සාව නීති විරෝධී වන ලෝකයේ රටවල් පහෙන් එකකි.

2006 නොවැම්බර් 5 වන දින ව්‍යවස්ථාදායක සහ ජනාධිපති මැතිවරණ පැවැත්විණි. ඔර්ටෙගා 37.99% ක ඡන්ද ප්‍රතිශතයක් ලබා ගනිමින් නැවත ජනාධිපති ධුරයට පත්විය. මැතිවරණ නීතියේ වෙනසක් හේතුවෙන් දෙවන වටයේ මැතිවරණයක් අවශ්‍ය ප්‍රතිශතය 45% සිට 35% දක්වා අඩු විය (ජයග්‍රහණයේ 5% ක ආන්තිකයක් සහිතව). නිකරගුවාවේ 2011 මහ මැතිවරණයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ඔර්ටෙගා නැවත තේරී පත් වූ අතර, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස 62.46% ක ඡන්ද ප්‍රතිශතයක් ලැබුණි. 2014 දී ජාතික සභාව විසින් ඔර්ටේගාට අඛණ්ඩව තුන්වන වාරයක් සඳහා තරඟ කිරීමට ඉඩ සලසන ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ වෙනස්කම් අනුමත කරන ලදී.

2016 නොවැම්බර් මාසයේදී, ඔර්ටේගා අඛණ්ඩව තුන්වන වාරය සඳහා තේරී පත් විය (සමස්තයක් වශයෙන් ඔහුගේ සිව්වන වාරය). මැතිවරණ පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර නිරීක්ෂණ මුලින් තහනම් කරන ලද අතර, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස මැතිවරණ වලංගුභාවය මතභේදයට තුඩු දී ඇත, නමුත් OAS විසින් නිරීක්ෂණය කිරීම ඔක්තෝම්බර් මාසයේදී නිවේදනය කරන ලදී. නිකරගුවාවේ මැතිවරණ නිලධාරීන් විසින් ඔර්ටේගාට 72% ක ඡන්ද ප්‍රතිශතයක් ලැබුණු බව වාර්තා කරන ලදී. කෙසේ වෙතත්, මැතිවරණ වර්ජනය කිරීම ප්‍රවර්ධනය කරමින්, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සඳහා වූ පුළුල් පෙරමුණ (FAD) කියා සිටියේ ඡන්දදායකයින්ගෙන් 70% ක් ඡන්දය දීමෙන් වැළකී සිටි බවයි (මැතිවරණ නිලධාරීන් 65.8% ක සහභාගීත්වයක් ප්‍රකාශ කළ අතර).

2018 අප්‍රේල් මාසයේදී, රටේ විශ්‍රාම වැටුප් ක්‍රමයේ බදු වැඩි කිරීම සහ ප්‍රතිලාභ අඩු කිරීම පිළිබඳ නියෝගයකට එරෙහිව පෙළපාලි පැවැත්විණි. දේශීය ස්වාධීන මාධ්‍ය සංවිධාන, ඊළඟ ගැටුමේදී අවම වශයෙන් 19 දෙනෙකු මිය ගොස් 100 කට වැඩි පිරිසක් අතුරුදහන් වී ඇති බව ලේඛනගත කළේය. ආරම්භක ගැටළුව විශ්‍රාම වැටුප් ප්‍රතිසංස්කරණ වුවද, රට පුරා පැතිර ගිය නැගිටීම් රජයේ පාලන කාලය පිළිබඳ බොහෝ දුක්ගැනවිලි පිළිබිඹු කරන බවත්, ජනාධිපති ඔර්ටෙගා සහ ඔහුගේ උප ජනාධිපති, ඔහුගේ බිරිඳ ඉල්ලා අස්විය යුතු බවට සටන පවතින බවත් විරෝධතාකරුවන් සමඟ NPR ​​හි වාර්තාකරුවෙකු කතා කළේය. 2018 අප්‍රේල් 24 වන දින සැන්ඩිනිස්ටා පක්ෂයට එරෙහිව පැවති ශ්‍රේෂ්ඨතම පාගමනේ දිනය සනිටුහන් කළේය. 2018 මැයි 2 වන දින, විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍ය නායකයින් ප්‍රසිද්ධ නිවේදනයක් නිකුත් කරමින්, මෑත කාලීන මර්දන සිදුවීම් හේතුවෙන් ජනතාවට පොරොන්දු වූ සංවාදයක් සඳහා දිනයක් සහ වේලාවක් නියම කිරීමට රජයට දින හතක් ලබා දුන්නේය. එදිනම සිසුන් තවත් සාමකාමී විරෝධතා පාගමනක් ද සැලසුම් කළහ. 2018 මැයි වන විට, මරණ සංඛ්‍යාව 63 ක් තරම් ඉහළ අගයක් ගත් අතර, ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් ශිෂ්‍ය විරෝධතාකරුවන් වූ අතර තුවාල ලැබූවන් 400 කට වඩා වැඩි විය. මැයි 17 සිට 21 දක්වා වැඩ කරන සංචාරයකින් පසුව, මානව හිමිකම් පිළිබඳ අන්තර්-ඇමරිකානු කොමිසම, ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරයේ සාමාජිකයින් සහ ඔවුන්ගේ පවුල් ආරක්ෂා කිරීම අරමුණු කරගත් පූර්වාරක්ෂාව පියවර ගත් අතර, ඔවුන්ගෙන් බහුතරයක් ඔවුන්ගේ සහභාගීත්වය සඳහා ප්‍රචණ්ඩ ක්‍රියා සහ මරණ තර්ජනවලට ලක්ව ඇති බව සාක්ෂිවලින් පෙනී ගිය අතර, මැයි මාසයේ අවසාන සතියේ, ඔර්ටෙගා මහතා සහ ඔහුගේ බිරිඳ ඒකාධිපතියන් ලෙස ක්‍රියා කරන බවට චෝදනා කරන දහස් ගණනක් සාම සාකච්ඡා උත්සාහ කිරීමෙන් පසු රාජ්‍ය විරෝධී රැලි නැවත ආරම්භ කිරීමට එක් වූ අතර එය තවමත් විසඳී නොමැත. දේශපාලන විසම්මුතිය විවෘතව මර්දනය කිරීම සහ වඩාත් මිලිටරිකරණය වූ පොලිස්කරණය 2018 අප්‍රේල් මාසයේදී ආරම්භ වූ නමුත් මර්දනයේ ආරම්භය ක්‍රමයෙන් සිදු විය.Dammert, Lucía, and Mary Fran T. Malone. “From Community Policing to Political Police in Nicaragua.” European Review of Latin American and Caribbean Studies / Revista Europea de Estudios Latinoamericanos y Del Caribe, no. 110, 2020, pp. 79–99. JSTOR, https://www.jstor.org/stable/26979875 . Accessed 25 Nov. 2023.

 යොමු කිරීම්