වාසිල් සින්කෙවිච්

වාසිල් ඉවානොවිච් සින්කෙවිච් (; උපත 1945 මැයි 1) යනු සෝවියට් සහ යුක්රේන ගායකයෙක්, නළුවෙක්, නර්තන ශිල්පියෙක් සහ ඇඳුම් නිර්මාණකරුවෙකි. නසාරි යාරෙම්චුක්, සොෆියා රොටාරු සහ වොලොඩිමියර් ඉවාසියුක් සමඟින්, සින්කෙවිච් 1970 ගණන්වල යුක්රේන මූල පුනර්ජීවන සංගීතයේ මුහුණුවලින් එකකි.

සින්කෙවිච් ඔහුගේ ආරම්භක කීර්තිය අත්කර ගත්තේ යුක්රේන VIA ස්මරිච්කා හි ප්‍රධාන ගායකයා ලෙස සහ 1970 චර්වෝනා රූටා චිත්‍රපටයේ ප්‍රධාන නළුවා ලෙසය. ව්ලැඩිමීර් ඉවාසියුක් ගේ " Chervona Ruta ", "Myla moia" සහ "Na shvydkykh poizdakh" ගීත පිළිබඳ ඔහුගේ අර්ථකථනය ඔහුව සෝවියට් සංගමය පුරා ප්‍රසිද්ධියට පත් කළේය. ඔහු 1995 දී යුක්රේනයේ මහජන කලාකරුවෙකු ලෙස පත් කරන ලදී, 1994 දී යුක්රේන රාජ්‍ය ත්‍යාගය ලබා ගත් අතර 2009 දී යුක්රේනයේ වීරයෙකු බවට පත්විය. සින්කෙවිච්ගේ ගීත කිහිපයක් මෙන්ම ඔහුගේ නර්තන නර්තන නිර්මාණ කිහිපයක් ද "යුක්රේන කලාත්මකභාවයේ ස්වර්ණමය අරමුදල" වෙත ඇතුළත් විය.

 චරිතාපදානය 

 ළමා අවධිය 
දෙවන ලෝක යුද්ධය අවසන් වීමට දින කිහිපයකට පෙර බටහිර යුක්රේනයේ වස්කිව්ට්සි ගම්මානයේ සින්කෙවිච් උපත ලැබීය. කුඩා කල සිටම, සින්කෙවිච් චිත්‍ර ඇඳීමට ප්‍රිය කළ අතර ලෝහ කම්කරුවෙකු වීමට අවශ්‍ය විය. පසුව සින්කෙවිච් අනිවාර්ය සෝවියට් හමුදා සේවයට ගියේය, පළමුව ලිවිව් හි සහ පසුව චෙකොස්ලොවැකියාවේ ස්ථානගත කරන ලදී. ඔහුගේ සේවා කාලය තුළ, ඔහුගේ බොහෝ සගයන් මෙන් නොව, ඔහු ගායනය හෝ සංගීතය වාදනය කිරීමට වඩා නර්තනයේ නිරත විය.

හමුදා සේවය සම්පූර්ණ කිරීමෙන් පසු, ඔහු සම්ප්‍රදායන්ගෙන් පොහොසත් බුකොවිනා කලාපයට ගිය අතර, එහිදී ඔහුට ලෝහ වැඩ පිළිබඳ ශිල්පීය කුසලතා හොඳින් ඉගෙන ගත හැකි යැයි සිතුණි. 1968 දී ඔහු වයිෂ්නිට්සියා වෙත ගොස් ව්‍යවහාරික කලා විද්‍යාලයට ඇතුළත් විය. ඔහු දේශීය සංස්කෘතික මධ්‍යස්ථානය වන ඩිම් කල්'ටුරි හි ස්මර්චිනා නැටුම් කණ්ඩායමේ සාම්ප්‍රදායික නැටුම්වලට සම්බන්ධ විය. ඔහු ජාතික ඇඳුම් නිර්මාණය හා මැසීම ද ආරම්භ කළේය.""Песня" о Василии Зинкевиче | Газета "День"". День. Retrieved 12 May 2020.

 ස්මරිච්කා 

 මුල් අවදිය 
නිර්මාපකයෙකු සහ සංගීතඥයෙකු වන ලෙව්කෝ ඩට්කිව්ස්කි 1967 දී සින්කෙවිච් නැටූ සංස්කෘතික මධ්‍යස්ථානයේම ස්මරිච්කා නමින් VIA එකක් ආරම්භ කළේය. කෙසේ වෙතත්, කණ්ඩායමේ ප්‍රධාන ගායකයා 1966 දී වයිෂ්නිට්සියා වෙතින් ඉවත් වූ අතර, නව ගායකයෙකු සොයා ගැනීම සඳහා ඩට්කිව්ස්කි හැර ගියේය. ඩට්කිව්ස්කි ආදේශකයක් සොයා ගැනීමට අරගල කළ විට, ස්මර්චිනා නර්තන කණ්ඩායමේ නායක වාසිල් වස්කොව්, සින්කෙවිච් යෝජනා කළේය.

ඩට්කිව්ස්කි සින්කෙවිච්ට ගායනා කිරීමට ඉගැන්වූ අතර, සින්කෙවිච්ගේ නොපසුබට උත්සාහය ගැන ඔහු පුදුමයට පත් විය. කෙසේ වෙතත්, දේශීය රූපවාහිනී නාලිකාවක් ස්මරිච්කාගේ "ස්නිජින්කි පදයුත්" ගීතයේ පටිගත කළ අනුවාදයක් භාවිතා කිරීමට අවශ්‍ය වූ විට, ඩට්කිව්ස්කි අපේක්ෂා කළ අනුවාදය ලබා දීමට සින්කෙවිච් අසමත් විය. රූපවාහිනී නිෂ්පාදක වැසිල් ස්ට්‍රිහොවිච් ඩට්කිව්ස්කිගෙන් තවත් ගායකයෙකු සොයා ගන්නා ලෙස ඉල්ලා සිටියේය. 

අවසානයේදී, සින්කෙවිච්ගේ මෙම අවසාන අනුවාදය ඉවාසියුක් ගායනා කළ අනුවාදය වෙනුවට තෝරා ගන්නා ලද අතර, ඉවාසියුක් ද තමාගේම අනුවාදයට වඩා සින්කෙවිච්ගේ අනුවාදයට වැඩි කැමැත්තක් දැක්වීය. "Легендарному ВИА "Смерічка" в новогоднюю ночь 2017-го исполняется полвека" . День. 28 December 2016. Retrieved 12 May 2020.

1969 දී, සින්කෙවිච් නසාරි යාරෙම්චුක් කණ්ඩායමට එක්විය යුතු බවට යෝජනා කළ අතර, ඩට්කිව්ස්කි ඔහුගේ ගායන හඬ ඇසීමෙන් පසු ඊට එකඟ විය. 

 චර්වෝනා රූටා සහ ජාත්‍යන්තර පිළිගැනීම 
1970 දී, සින්කෙවිච්ට කිසිදු පූර්ව රංගන අත්දැකීමක් නොමැතිව, පළමු සෝවියට් රූපවාහිනී සංගීත නාට්‍යයක් වන චර්වෝනා රූටා හි බොරිස්ගේ ප්‍රධාන චරිතය රඟපෑමට අවස්ථාව ලැබුණි. ඔහු ප්‍රධාන කාන්තා චරිතයක් වූ ඔක්සානා රඟපෑ සොෆියා රොටාරු සමඟ රඟපෑවේය. මෙම චිත්‍රපටය 1971 දී තිරගත වූ අතර එය මුළු සෝවියට් සංගමය පුරාම, විශේෂයෙන් යුක්රේනයේ පුළුල් ලෙස සාර්ථක විය. චිත්‍රපටයේ දී, සින්කෙවිච් විසින් යුක්රේනය පුරා සහ පුළුල් සෝවියට් සංගමය පුරා ජනප්‍රිය වූ "මයිලා මොයියා" සහ " චර්වෝනා රූටා " වැනි ගීත කිහිපයක් ගායනා කරන ලදී.  දිගු කලක් තිස්සේ, සින්කෙවිච් සහ රොටාරු චිත්‍රපටයේ " වොඩොහ්රේ " ගායනා කළ බවට වැරදි ලෙස සලකනු ලැබුවද, පසුබිමින් වාදනය වූ අනුවාදය යාරෙම්චුක් සහ මරියා ඉසාක් විසින් ගායනා කරන ලදී.

කණ්ඩායමේ වර්ධනය වන ජනප්‍රියතාවය හේතුවෙන්, 1971 දී මොස්කව්හි පැවති පළමු වාර්ෂික පෙස්නියා ගොඩා උත්සවයේදී, අයෝසිෆ් කොබ්සන්, එඩ්වඩ් ඛිල් සහ මුස්ලිම් මාගොමයෙව් වැනි දැනටමත් ස්ථාපිත නම් සමඟ ගීතයක් ගායනා කිරීමට ස්මරිච්කාගෙන් ඉල්ලා සිටියේය. "Червона рута. Как создавался хит золотого века украинской эстрады". Корреспондент.net. Retrieved 12 May 2020. ඔවුන්ගේ හුට්සුල් ඇඳුමින්, සින්කෙවිච් සහ යාරෙම්චුක් රුසියානු අගනුවර ඉතා නොගැලපෙන ලෙස පෙනුනි. කෙසේ වෙතත්, මෙම රංගනය ප්‍රේක්ෂකයින් විසින් හොඳින් පිළිගනු ලැබූ අතර, "සෙමරිච්කා" ලෙස වැරදි ලෙස නම් කරන ලද කණ්ඩායමේ පැහැදිලි ව්‍යාකූලත්වය හාස්‍යයට ද හේතු විය. 

1970 දශකයේ මුල් භාගයේ වැඩි කාලයක් යාරෙම්චුක් සහ සින්කෙවිච් ස්මරිච්කා හි යුගලයක් ලෙස සහ හවුල් ප්‍රධාන ගායකයින් ලෙස රඟ දැක්වූ අතර, සමහර විට යාරෙම්චුක් සහ තවත් විටෙක සින්කෙවිච් ප්‍රධාන ගායනය ලබා ගත්හ. යාරෙම්චුක්ගේ ජනප්‍රියතාවය වර්ධනය වෙමින් පැවතුනද, මෙවර සින්කෙවිච් ඔහුගේ ආඩම්බරයට හානියක් සිදු නොවීය. සෙසු ස්මරිච්කා ගායකයෙකුට අනුව, 1971 දී වයස අවුරුදු 20 වන විට ඔහුගේ දෙමව්පියන් දෙදෙනාම අහිමි වී සිටි යාරෙම්චුක්ට සින්කෙවිච් සැලකුවේ බාල සහෝදරයෙකු ලෙසය. 

 ලුට්ස්ක් සහ චර්වෝනා රූටා වෙත යන්න. වසර 10ක් සිට 
1975 දී, දිනකට ප්‍රසංග හතරක් දක්වා අත්හැරීමට සිදුවීමේ පීඩනයට මුහුණ දීමට නොහැකි වීම නිසා සින්කෙවිච් ස්මරිච්කා හැර යාමට තීරණය කළේය. සින්කෙවිච් VIA Svityaz හි ප්‍රධාන ගායකයා බවට පත්විය. මේ සමඟ ඔහු බුකොවිනාවෙන් ඈත් වී ලුට්ස්ක් හි ජීවත් වීමට පටන් ගත්තේය.  1980 දී ඔහු එම කණ්ඩායමේ කලා අධ්‍යක්ෂවරයා බවට ද පත්විය. යුක්රේන සංගීතයේ ඔහුගේ සේවය වෙනුවෙන්, 1978 දී ඔහුට "යුක්රේන එස්එස්ආර් හි ගෞරවනීය කලාකරුවා" යන නාමය හිමි විය.

1981 දී, සින්කෙවිච්, යාරෙම්චුක් සහ රොටාරු, චර්වෝනා රූටා හි අනුප්‍රාප්තිකයක් වන චර්වෝනා රූටා නම් කෙටි සංගීත චිත්‍රපටයක රඟ දැක්වීය. වසර 10කට පසු . මෙම චිත්‍රපටයේ කලාකරුවන් වෙන වෙනම චිත්‍රපටය පිළිබඳ මතකයන් සිහිපත් කරන අතර නව ගීත ඉදිරිපත් කරන ලදී. චිත්‍රපටයේ, Zinkevych "Zabud' pechal" රඟ දැක්වීය.

 පසුකාලීන වසර 
1975 දී ලුට්ස්ක් වෙත ගිය පසු, සින්කෙවිච්ට ඔහුගේ හිටපු ස්මරිච්කා සගයන් කිහිප දෙනෙකුගේ වියෝව සමඟ කටයුතු කිරීමට සිදු විය, 1979 දී ඉවාසියුක් මියගොස් ඇති අතර 1995 දී යාරෙම්චුක් පිළිකාවෙන් මිය යන බව සොයා ගන්නා ලදී.

යුක්රේනයේ නිදහසින් පසු, සින්කෙවිච් යුක්රේන සංගීතයට ඔහුගේ දිගුකාලීන දායකත්වය වෙනුවෙන් බොහෝ පදක්කම් ලබා ඇත. 1986 දී ඔහුට දැනටමත් "යුක්රේන එස්එස්ආර් හි මහජන කලාකරුවා" යන සම්මානය හිමි විය. 1994 දී, ඔහු මරණින් පසු එය ලැබූ ඉවාසියුක් සමඟ ෂෙව්චෙන්කෝ ජාතික ත්‍යාගය ලබා ගත්තේය. 2009 දී, සින්කෙවිච් යුක්රේනයේ වීරයා සහ ඔහුගේ නගරයේ ලුට්ස්ක් හි ගෞරවනීය පුරවැසියා බවට පත්විය.  රංගන ශිල්පියෙකු වීමට අමතරව, සින්කෙවිච් දශක ගණනාවක් පුරා ජාතික ඇඳුම් රාශියක් නිර්මාණය කළේය. 

රුස්ලානාගේ වෘත්තීය ජීවිතයේ මුල් පියවරවලදී වාසිල් සින්කෙවිච් ප්‍රධාන කාර්යභාරයක් ඉටු කළ අතර, ඇගේ සංගීත හැකියාවන් දුටු පළමු වෘත්තීය සංගීතඥයන් අතර විය. 2004 සම්මුඛ සාකච්ඡාවකදී ඔහු ඇයව හැඳින්වූයේ ඔහුගේ "කලාත්මක දියණිය" ලෙසයි. 

2021 දී, සින්කෙවිච් කියෙව්හි යුක්රේනයේ මාලිගාවේ ප්‍රසංග මාලාවක් පැවැත්වීය. 

 පෞද්ගලික ජීවිතය 
යම් අවස්ථාවක දී, සින්කෙවිච් නාඳුනන කාන්තාවක් සමඟ විවාහ වූ අතර ඇයගෙන් වාසිල් (1981) සහ බොහ්ඩන් (1983) යන පුතුන් සිටියහ. ඔහුගේ බිරිඳ තම පුතුන් ඉපදී වැඩි කල් නොගොස් ඔහු හැර ගිය අතර, එම නිසා සින්කෙවිච් තනි මාපියෙකු බවට පත් වූ අතර, ඔහු චිත්තවේගීය වශයෙන් එයින් පීඩා වින්දා.  සින්කෙවිච්ගේ පුතුන් දෙදෙනාම ලුට්ස්ක් 1990 දශකයේ හිප් හොප් දර්ශනයේ ක්‍රියාකාරී වූහ. වාසිල් ටාටැක් හි ආරම්භක සාමාජිකයෙකු බවට පත් වූ අතර 1997 චර්වෝනා රූටා උත්සවයේදී   ඔවුන්ගේ පෙනුම ඉතා ලිංගික රංගනයක් මෙන්ම සාම්ප්‍රදායික නොවන නැටුම් සහ ගායනය පිළිබඳ මතභේදයට තුඩු දුන්නේය. තම 17 හැවිරිදි පුතාගේ රංගනය ගැන වාසිල් සින්කෙවිච් පවා සතුටු නොවූ අතර ඔහුට තවදුරටත් කණ්ඩායමට සහභාගී වීම තහනම් කළේය.  

ඔහුගේ තත්වයේ කලාකරුවෙකු සඳහා, සින්කෙවිච් සාමාන්‍යයෙන් හුදකලා ජීවිතයක් ගත කරන අතර කලාතුරකින් මාධ්‍යවේදීන්ට ඔහු සමඟ සම්මුඛ සාකච්ඡා කිරීමට ඉඩ දෙයි. ඔහුගේ සමකාලීනයන් වන සොෆියා රොටාරු සහ නීනා මැට්වියෙන්කෝ හා සසඳන විට, ඔහු කලාතුරකින් ප්‍රසිද්ධියේ පෙනී සිටින අතර වේදිකාව "පල්ලියක්" ලෙස සලකයි. 

 යොමු කිරීම් 

 බාහිර සබැඳි 

 වාසිල් සින්කෙවිච්
 Vasyl Zinkevych «Золотий фонд української естради» 
ප්‍රවර්ගය:ජීවමාන ජනයා
ප්‍රවර්ගය:1945 උපත්
ප්‍රවර්ගය:Pages with unreviewed translations