සබා හි ආර්ථිකය

2011 සිට, එක්සත් ජනපද ඩොලරය නිල මුදල් ඒකකය වන අතර, නෙදර්ලන්ත ඇන්ටිලියන් ගිල්ඩර් වෙනුවට ආදේශ කර ඇත.

 කෘෂිකර්මය 
සබා හි කෘෂිකර්මාන්තය ප්‍රධාන වශයෙන් පශු සම්පත් සහ එළවළු, විශේෂයෙන් අර්තාපල් වේ. "ස්පාඤ්ඤ වැඩ" ලෙසද හැඳින්වෙන සබා ලේස් ඇත්ත වශයෙන්ම ඇද ගන්නා ලද නූල් වැඩකි, එය තවමත් දිවයිනේ නිෂ්පාදනය කෙරේ.

 සංචාරක ව්‍යාපාරය 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Saba-SAB.jpg|thumb|ෆ්ලැට් පොයින්ට් හි පිහිටි ජුවාන්චෝ ඊ. යිරවුස්කින් ගුවන්තොටුපළ
සංචාරක කර්මාන්තය දැන් වෙනත් ඕනෑම අංශයකට වඩා දිවයිනේ ආර්ථිකයට වැඩි දායකත්වයක් සපයයි. සෑම වසරකම අමුත්තන් 15,000 ක් පමණ පැමිණේ. සබා හි තානායම්, හෝටල්, කුලී කුටි සහ අවන්හල් ගණනාවක් ඇත. සබා කැරිබියන් හි "නොකිසිදු රැජින" ලෙස හැඳින්වේ. සබා නගරය විශේෂයෙන් ප්‍රසිද්ධ වන්නේ එහි පරිසර සංචාරක ව්‍යාපාරය සඳහා වන අතර, එහි සුවිශේෂී ස්කූබා කිමිදීම, කඳු නැගීම සහ කඳු නැගීම වැනි දේ ඇත.

ජුවාන්චෝ ඊ. ය්‍රවුස්කින් ගුවන්තොටුපළ අසල පිහිටි ශාන්ත මාර්ටන් සහ සින්ට් යුස්ටේටියස් දූපත් වෙත ගුවන් ගමන් සපයයි. ශාන්ත මාර්ටන් සිට තොටුපළ සේවාවක් ද ඇත; "ඩෝන් II ~ ද සබා තොටුපළ" සහ "ද එජ්" යන තොටුපළ බෝට්ටු දෙකම සතියකට තුන් වතාවක් සබා වෙත ගමන් කරයි. ඊට අමතරව, පෞද්ගලික බෝට්ටු සඳහා නැංගුරම් පොළවල් ඇත.

සබාහි ජලයේ මත්ස්‍ය විශේෂ 150 ක් පමණ සොයාගෙන ඇත. කිමිදුම්කරුවන් සඳහා ප්‍රධාන ආකර්ෂණයක් වන්නේ උච්ච කිමිදුම් ස්ථාන වන අතර, එහිදී මැග්මා මුහුදු පතුල හරහා තල්ලු වී ගිනිකඳු පාෂාණවල දිය යට කුළුණු නිර්මාණය කර අඩි 300 (මීටර් 91) ක් පමණ පහළට ආරම්භ වී මතුපිටට අඩි 85 (මීටර් 26) ක් පමණ ඉහළට නැඟේ. සබා අවට ජලය 1987 දී සබා ජාතික සමුද්‍ර උද්‍යානය ලෙස නම් කරන ලද අතර, කොරල් පර සහ අනෙකුත් සාගර ජීවීන් ආරක්ෂා කිරීම සඳහා රජයේ නියාමනයට යටත් වේ. 1991 සිට සබා සංරක්ෂණ පදනම කිමිදුම් හදිසි අවස්ථා වලදී අධිබල කුටියක් ක්‍රියාත්මක කර ඇත.

 ප්‍රවාහනය 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:View_from_Mt_Scenery,_Saba.jpg|thumb|මවුන්ට් සීනරි වෙතින් ලබාගත් වින්ඩ්වර්ඩ්සයිඩ් ගම්මානයේ දසුනක්.
"මාර්ගය" ලෙස හැඳින්වෙන එක් ප්‍රධාන මාර්ගයක් ඇත. එහි ඉදිකිරීම් ප්‍රධානියා වූයේ ලන්දේසි සහ ස්විට්සර්ලන්ත ඉංජිනේරුවන්ගේ මතයට පටහැනිව, මාර්ගයක් ඉදි කළ හැකි යැයි විශ්වාස කළ ජොසීෆස් ලැම්බර්ට් හැසෙල් විසිනි. ඔහු සිවිල් ඉංජිනේරු විද්‍යාව පිළිබඳ ලිපි හුවමාරු පාඨමාලාවක් හැදෑරූ අතර 1938 දී ප්‍රදේශවාසීන් කණ්ඩායමක් සමඟ මාර්ගය ඉදිකිරීම ආරම්භ කළේය. 1943 දී, ෆෝට් බොක්ක සිට ද බොටම් දක්වා මාර්ගයේ පළමු කොටස අවසන් විය. 1947 දී, පළමු මෝටර් රථය පැමිණියේය. 1951 දී, වින්ඩ්වර්ඩ්සයිඩ් සහ ශාන්ත ජෝන්ස් වෙත මාර්ගය විවෘත කරන ලදී. 1958 දී, මාර්ගය නිම කරන ලදී.

මාර්ග හි ධාවනය කිරීම දුෂ්කර කාර්යයක් ලෙස සලකනු ලබයි. රිය පැදවීම දකුණු පැත්තේ ය. නගරවල වේග සීමාව පැයට කිලෝමීටර් 20 (පැයට සැතපුම් 12) වන අතර, නගරවලින් පිටත පැයට කිලෝමීටර් 40 (පැයට සැතපුම් 25) වේ.

1963 දී, සබා වැසියන් ජුවාන්චෝ ඊ. යිරවුස්කින් ගුවන්තොටුපළ ඉදි කළහ. මෙම 400-මීටර (අඩි 1,300) ගොඩබෑමේ තීරුව ලෝකයේ කෙටිම වාණිජ ධාවන පථය ලෙස කීර්තිමත් වන අතර, එය සීමා කර ඇත. ට්වින් ඔටර් සහ බ්‍රිටන්-නෝමන් අයිලන්ඩර් වැනි කුඩා STOL ගුවන් යානා පියාසර කරන පුහුණු නියමුවන්ට පමණක් එහි ගොඩ බැස්සවිය හැකි අතර හෙලිකොප්ටර් ද එහි ගොඩ බැස්සවිය හැකිය.

1972 දී, දිවයිනට පිවිසීම සඳහා ෆෝර්ට් බොක්කෙහි තොටුපළක් නිම කරන ලදී. මකානා සහ ද එජ් තොටුපළවල් සමඟ සින්ට් මාර්ටන් වෙත සහ ඉන් පිටතට තොටුපළ සේවා මගින් ගමනාගමනය සපයනු ලැබේ.

"ඉණිමඟ" ලෙස හඳුන්වන ගලෙන් කැටයම් කරන ලද පඩිපෙළ 800 ක්, සැලකිය යුතු කරුණකි, ඒවා ඉණිමඟ බොක්කෙහි සිට ද බොටම් ලෙස හඳුන්වන ජනාවාසයට ළඟා වේ. 20 වන සියවසේ අග භාගය වන තෙක්, බෝට්ටු සහ නැව් මගින් දිවයිනට ගෙන එන ලද සෑම දෙයක්ම මෙම පියවර භාවිතා කරමින් අතින් ඉහළට ගෙන යන ලදී. දැඩි නැගීමක් අත්විඳීමට කැමති සංචාරකයින් විසින් දැන් පඩිපෙළ බොහෝ විට භාවිතා කරනු ලැබේ.

දිවයිනේ බස් පද්ධතියක් පවතින අතර, 2024-2029 ප්‍රවාහන සැලැස්මට අනුව සෑම ගමකම බස් නැවතුම් ස්ථාන අවශ්‍ය වේ.

 බලශක්තිය 
බොහෝ කැරිබියානු දූපත් මෙන්, සබා ද පොසිල ඉන්ධන ආනයනය මත රඳා පවතින අතර එමඟින් විදුලි පිරිවැයට සෘජුවම බලපාන ගෝලීය තෙල් මිල උච්චාවචනයන්ට එය ගොදුරු වේ. දිවයිනේ ඉල්ලුමෙන් 60% ක් සැපයීම සඳහා විදුලි සැපයුම ඩීසල් බලාගාරයක් මත රඳා පවතී. 2019 දී, හෙල්ස් ගේට් (ගුවන්තොටුපළට යාබදව) සහ ද බොටම් හි සූර්ය උද්‍යාන ක්‍රියාත්මක විය. දිනකට පැය 10 ක් දක්වා, මුළු සබා දූපතම මෙම සූර්ය උද්‍යාන දෙකෙන් සහ ඒවායේ බැටරි ගබඩාවෙන් සූර්ය ශක්තියෙන් බල ගැන්වේ.

අඩු විමෝචන සංවර්ධන උපාය මාර්ග ගෝලීය හවුල්කාරිත්වයේ (LEDS GP) වාර්තාවකට අනුව, සබා රජය විසින් දිවයින 100% තිරසාර බලශක්තියක් බවට පරිවර්තනය කිරීමට තීරණය කළේ අවසානයේ පොසිල ඉන්ධන වලින් ජනනය වන විදුලිය මත යැපීම ඉවත් කිරීම සඳහා ය. මෙම නව බලශක්ති ප්‍රතිපත්තිය 'සමාජ සංවර්ධන සැලැස්ම 2014–2020' සහ 'සබාහි බලශක්ති අංශයේ උපාය මාර්ගය' මගින් අර්ථ දක්වා ඇත. අතරමැදි ඉලක්ක වන්නේ 2017 වන විට 20% පුනර්ජනනීය විදුලිය වන අතර එය 2018 දී ළඟා විය; සහ 2020 වන විට 40%, එය 2019 මාර්තු වන විට ළඟා වීමට අපේක්ෂා කෙරේ.

 දරිද්‍රතාවය 
මෙය සඟවා තබා ගැනීමට සමාජ බලපෑම් එල්ල වුවද සබා මත දරිද්‍රතාවය පවතී. දිවයිනේ බොහෝ ප්‍රදේශවාසීන්ට කුලිය දැරිය නොහැක, පීඩනවලට උපයෝගිතා සහ සිල්ලර බඩුවල අධික පිරිවැය මෙන්ම සීමිත නිවාසද ඇතුළත් වේ.

ආනයනික ආහාර මත දැඩි යැපීමක් පවතී. සිල්ලර බඩු දිනය බදාදා වන අතර සෑම සතියකම මියාමි සිට ආහාර පැමිණේ. ආහාර අනාරක්ෂිත භාවය විසඳීම සඳහා දේශීය උත්සාහයන් අතරට සහනාධාර සහිත සත්ව ආහාර (පුවර්ටෝ රිකෝ සිට නැව්ගත කරනු ලැබේ) සහ ගොවි වෙළඳපොළ ට්‍රක් රථයක් ("රෝවිං ගොවීන්ගේ වෙළඳපොළ") ඇතුළත් වේ. ජල විද්‍යාත්මකව වගා කරන ලද දේශීය නිෂ්පාදන සඳහා ප්‍රවේශය වැඩි කිරීම සඳහා "[ලන්දේසි] පොදු ආයතනය සහ එක්සත් ජනපදය පදනම් කරගත් ගෙසොන්ඩයිඩ් ෆාම්ස් සංස්ථාව අතර රාජ්‍ය-පෞද්ගලික හවුල්කාරිත්වයක්" ද ඇත. 2024 දී ලෝක ආහාර දින උත්සවයකදී ආහාර ගස් 100 කට වඩා බෙදා දෙන ලදී.

 යොමු කිරීම්