ග්‍රීන්ලන්තයේ භූගෝලය

ග්‍රීන්ලන්තය ලොව විශාලතම මහාද්වීපික නොවන දූපතයි සහ කැනඩාව සහ ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයෙන් පසු උතුරු ඇමරිකාවේ තුන්වන විශාලතම ප්‍රදේශයයි. එය අක්ෂාංශ 59° සහ 83°N සහ දේශාංශ 11° සහ 74°W අතර පිහිටා ඇත. ග්‍රීන්ලන්තයෙන් 80% කට වඩා ආක්ටික් කවයට උතුරින් පිහිටා ඇත. ග්‍රීන්ලන්තය උතුරින් ආක්ටික් සාගරයෙන්, නැගෙනහිරින් ග්‍රීන්ලන්ත මුහුදෙන්, ගිනිකොන දෙසින් උතුරු අත්ලාන්තික් සාගරයෙන්, නිරිත දෙසින් ඩේවිස් සමුද්‍ර සන්ධියෙන්, බටහිරින් බැෆින් බොක්කෙන්, වයඹ දෙසින් නාරස් සමුද්‍ර සන්ධියෙන් සහ ලින්කන් මුහුදෙන් මායිම් වේ. ග්‍රීන්ලන්තයට ආසන්නතම රටවල් වන්නේ කැනඩාව වන අතර, එය නාරස් සමුද්‍ර සන්ධිය සහ බැෆින් බොක්ක හරහා බටහිරින් සහ නිරිත දෙසින් සමුද්‍රීය දේශසීමාවක් බෙදා ගන්නා අතර, හාන්ස් දූපතේ බෙදාගත් ගොඩබිම් මායිමක් ද ඇත; සහ අත්ලාන්තික් සාගරයේ ග්‍රීන්ලන්තයට ගිනිකොන දෙසින් අයිස්ලන්තය. ග්‍රීන්ලන්තයේ ලොව විශාලතම ජාතික වනෝද්‍යානය ද අඩංගු වේ; එය ලොව විශාලතම රට වන අතර එය ලෝකයේ සිව්වන විශාලතම රට උප අංශය වන අතර එය රුසියාවේ සකා ජනරජයට, ඕස්ට්‍රේලියාවේ බටහිර ඕස්ට්‍රේලියා ප්‍රාන්තයට සහ රුසියාවේ ක්‍රස්නොයාර්ස්ක් ක්‍රයිට පසුව සහ උතුරු ඇමරිකාවේ විශාලතම වේ.

උතුරු අර්ධගෝලයේ මෙතෙක් වාර්තා වූ අඩුම උෂ්ණත්වය ග්‍රීන්ලන්තයේ, ග්‍රීන්ලන්ත අයිස් තට්ටුවේ භූ විෂමතා කඳු මුදුනට ආසන්නව, 1991 දෙසැම්බර් 22 වන දින වාර්තා වූ අතර, එහිදී උෂ්ණත්වය −69.6 °C (−93.3 °F) දක්වා ළඟා විය. නූක් හි, සාමාන්‍ය දෛනික උෂ්ණත්වය ඍතු අනුව −5.1 සිට 9.9 °C (22.8 සිට 49.8 °F) දක්වා වෙනස් වේ. ග්‍රීන්ලන්තයේ මුළු භූමි ප්‍රමාණය කිලෝමීටර 2,166,086 (වර්ග සැතපුම් 836,330) (අනෙකුත් අක්වෙරළ කුඩා දූපත් ඇතුළුව), එයින් ග්‍රීන්ලන්ත අයිස් තට්ටුව කිලෝමීටර 1,755,637 (වර්ග සැතපුම් 677,855) (81%) ආවරණය කරන අතර එහි පරිමාව කිලෝමීටර 2,850,000 (කියු සැතපුම් 680,000) පමණ වේ. ග්‍රීන්ලන්තයේ උසම ස්ථානය වොට්කින්ස් කඳු වැටියේ (නැගෙනහිර ග්‍රීන්ලන්ත කඳු වැටිය) මීටර් 3,700 (අඩි 12,100) ක් උසින් පිහිටි ගන්බ්ජෝර්න් ෆ්ජෙල්ඩ් වේ. කෙසේ වෙතත්, ග්‍රීන්ලන්තයේ බහුතරයක් උන්නතාංශයේ මීටර් 1,500 (අඩි 4,900) ට වඩා අඩුය.

අයිස් යට කැනියන් මාලාවක් ඇත, විශාලතම කැනියන් ලෙස හඳුන්වන ග්‍රීන්ලන්තයේ ග්‍රෑන්ඩ් කැනියන් ලෙස හඳුන්වන අතර එය අයිස් දියවීමේ සහ නව අයිස් සෑදීමේ නැවත නැවත සිදුවන චක්‍රයෙන් ගලා යන ජල ගංගා මගින් සෑදී ඇත. වෙරළ ආසන්නයේ උන්නතාංශ හදිසියේ සහ බෑවුම් ලෙස ඉහළ යයි.

අයිස් සාමාන්‍යයෙන් දිවයිනේ මධ්‍යයේ සිට වෙරළට ගලා යයි. 1951 දී ප්‍රංශ විද්‍යාඥ පෝල්-එමිල් වික්ටර් විසින් මෙහෙයවන ලද සමීක්ෂණයකින් නිගමනය වූයේ, අයිස් තට්ටුව යටතේ, ග්‍රීන්ලන්තය විශාල දූපත් තුනකින් සමන්විත බවයි. මෙය මතභේදාත්මක ය, නමුත් එය එසේ නම්, ඒවා පටු සමුද්‍ර සන්ධිවලින් වෙන් වී, ග්‍රීන්ලන්තයේ ග්‍රෑන්ඩ් කැනියන්හි ඉලුලිසැට් අයිස්ෆ්ජෝර්ඩ් හි මුහුදට ළඟා වන අතර, නෝර්ඩොස්ට්‍රුන්ඩින්ගන්ට දකුණින් ය.

ග්‍රීන්ලන්තයේ සියලුම නගර සහ ජනාවාස අයිස් රහිත වෙරළ තීරයේ පිහිටා ඇති අතර, ජනගහනය බටහිර වෙරළ තීරයේ සංකේන්ද්‍රණය වී ඇත. ග්‍රීන්ලන්තයේ ඊසානදිග කොටස කිසිදු නගර සභාවක කොටසක් නොවන නමුත් එය ලොව විශාලතම ජාතික වනෝද්‍යානය වන ඊසානදිග ග්‍රීන්ලන්ත ජාතික වනෝද්‍යානයේ ස්ථානයයි.

ග්‍රීන්ලන්තයේ අයිස්වලින් වැසී ඇති මධ්‍යම කොටසේ (යාබද සිතියමේ සුදුමැලි නිල් පැහැයෙන් දක්වා ඇත) අයිස් තට්ටුවේ අවම වශයෙන් විද්‍යාත්මක ගවේෂණ ස්ථාන සහ කඳවුරු හතරක් ස්ථාපිත කර ඇත: අයිස්මිට්, උතුරු අයිස්, උතුරු ග්‍රිප් කඳවුර සහ රේවන් ස්කීවේ. 1989 දී පිහිටුවන ලද අයිස් තට්ටුවේ වසර පුරා ක්‍රියාත්මක වන සමුළු කඳවුරක් ඇත. ජෝර්ගන් බ්‍රොන්ලන්ඩ් ෆ්ජෝර්ඩ් ගුවන් විදුලි මධ්‍යස්ථානය 1950 වන තෙක් ලෝකයේ උතුරු දෙසින් පිහිටි ස්ථිර මුරපොල විය.

ග්‍රීන්ලන්තයේ අන්ත උතුර වන පියරි ලෑන්ඩ් අයිස් තට්ටුවකින් වැසී නැත, මන්ද එහි වාතය හිම නිපදවීමට තරම් වියළි බැවින් එය අයිස් තට්ටුවක් නිෂ්පාදනය හා නඩත්තු කිරීමේදී අත්‍යවශ්‍ය වේ.

2007 දී නව දූපතක පැවැත්ම නිවේදනය කරන ලදී. "උනාර්ටොක් කෙකර්ටැක්" (ඉංග්‍රීසි: උණුසුම් කිරීමේ දූපත) ලෙස නම් කරන ලද මෙම දූපත සැමවිටම ග්‍රීන්ලන්ත වෙරළට ඔබ්බෙන් පැවතුන නමුත් ග්ලැසියරයකින් වැසී ගියේය. මෙම ග්ලැසියරය 2002 දී වේගයෙන් හැකිලෙන බව සොයා ගන්නා ලද අතර 2007 වන විට සම්පූර්ණයෙන්ම දියවී ගොස් නිරාවරණය වූ දූපත ඉතිරි විය. 2007 දී ඔක්ස්ෆර්ඩ් ඇට්ලස් ඔෆ් ද වර්ල්ඩ් විසින් දිවයින වසරේ ස්ථානය ලෙස නම් කරන ලදී. සිතියමේ කර්තෘ බෙන් කීන් මෙසේ අදහස් දැක්වීය:

දිවයිනේ ඉතිහාසය වටා යම් මතභේදයක් පවතී, විශේෂයෙන් 20 වන සියවසේ මැද භාගයේ ග්‍රීන්ලන්තයේ කෙටි උණුසුම් කාල පරිච්ඡේදයක් තුළ දිවයින හෙළිදරව් වී තිබේද යන්න පිළිබඳව.

 උතුරු කෙළවරේ පිහිටි භූමිය 
පෘථිවියේ උතුරු දෙසින් පිහිටි භූමි ප්‍රදේශය ග්‍රීන්ලන්තයේ ප්‍රධාන භූමියේ උතුරු කෙළවරේ කේප් මොරිස් ජෙසුප් යැයි බොහෝ කලක සිට විශ්වාස කෙරිණි. කෙසේ වෙතත්, 1969 දී කැනේඩියානු කණ්ඩායමක් කෆෙක්ලබ්බන් දූපත (අක්ෂාංශ 83° 39′ 45″ N) සමීක්ෂණය කළ අතර එය ප්‍රථම වරට 1900 දී වාර්තා කරන ලද අතර 1921 දී ප්‍රථම වරට සංචාරය කරන ලද අතර එහි උතුරු කෙළවර කේප් මොරිස් ජෙසුප් සිට මීටර් 750 ක් උතුරින් පිහිටා ඇති බව තීරණය කළේය. එබැවින් එය උතුරු කෙළවරේ අවිවාදිත ස්ථිර භූමියයි.

අයිස් තට්ටු, ජල චලනය සහ ජලයෙන් යටවීම සහ බොරළු මොරේන් ද්‍රව්‍ය ඉවුරු ගොඩනැගීමට, මාරු කිරීමට හෝ විනාශ කිරීමට හේතු විය හැකි කුණාටු ක්‍රියාකාරකම් හේතුවෙන් හිමිකම පිළිබඳ ආරවුලක් ඇතිව, අනෙකුත් ස්ථාන උතුරු කෙළවරේ ලක්ෂ්‍යය ලෙස ප්‍රකාශ කර ඇත. 1978 දී ඩෙන්මාර්ක භූමිතික ආයතනයේ සාමාජිකයෙකු වන උෆේ පීටර්සන්, 83° 40' 32.5" උතුරු අක්ෂාංශයේ ඕඩාක් දූපත සොයා ගත්තේය. එහි අවසන් තහවුරු කරන ලද දර්ශනය 1979 දී සිදු විය. 2003 දී, දිග සහ පළලින් යුත් කුඩා පාෂාණ සහ ගල්පර නෙරා යාමක්, ආක්ටික් ගවේෂක ඩෙනිස් ෂ්මිට් සහ ඔහුගේ කණ්ඩායම විසින් 83° 42' උතුරු අක්ෂාංශයේ දී සොයා ගන්නා ලද අතර එය නිල නොවන ලෙස 83-42 ලෙස නම් කරන ලදී. මෙම භූමිය ස්ථිරද යන්න අවිනිශ්චිතය; 2022 නානමිතික සමීක්ෂණයකින් තීරණය වූයේ එය මුහුදු පත්ලට සම්බන්ධ වී නැති බවත්, මුහුදු අයිස් මත ඇති පාෂාණමය ද්‍රව්‍ය බවත්, එබැවින් ගොඩබිම නොවන බවත්ය.

 දේශගුණික විපර්යාස 

ග්‍රීන්ලන්ත අයිස් තට්ටුව සෑම විටම එහි වෙරළ තීරයේ අයිස් පැටවීමෙන් යම් ස්කන්ධයක් අහිමි වන නමුත් හිම පතනය සමුච්චය වීමෙන් එය සාමාන්‍යයෙන් මෙය සමතුලිත කිරීමට භාවිතා කළේය. කෙසේ වෙතත්, ග්‍රීන්ලන්තය අවට සිට උණුසුම් වෙමින් පවතී 1900, සහ 1980 ගණන්වල සිට, පාඩු ලාභවලට වඩා විශාල විය. 1996 න් පසු, ග්‍රීන්ලන්තයේ සාමාන්‍යයෙන් ස්කන්ධය අඩු නොවූ එක වසරක්වත් නොතිබුණි. 2010 ගණන්වලදී, ග්‍රීන්ලන්ත අයිස් තට්ටුව අවම වශයෙන් පසුගිය වසර 12,000 තුළ එහි වේගවත්ම අනුපාතයෙන් දියවී ගිය අතර, සියවසේ අග භාගයේදී එය ඉක්මවා යාමට නියමිතයි. 2012, 2019 සහ 2021 දී, ඊනියා "දැවැන්ත දියවන සිදුවීම්" සිදු වූ අතර, ප්‍රායෝගිකව අයිස් තට්ටුවේ මුළු මතුපිටම දියවෙමින් පැවති අතර කිසිදු සමුච්චයක් සිදු නොවීය. 2021 සිදුවීම අතරතුර, වාර්තාගත ඉතිහාසයේ පළමු වරට ග්‍රීන්ලන්තයේ උසම ස්ථානයේ වර්ෂාව ඇද හැළුණි, මෙම සිදුවීම කෙතරම් අනපේක්ෂිතද යත්, සමුළුවේ පර්යේෂණ ස්ථානයට එම අවස්ථාව සඳහා වැසි මාපක නොතිබුණි.

වෙනත් තැන්වල අයිස් අහිමි වීම මෙන්ම, ග්‍රීන්ලන්තයේ දියවීම මුහුදු මට්ටම ඉහළ යාමට දායක වේ. 2012 සහ 2017 අතර, මෙම දියවීම වසරකට සාමාන්‍යයෙන් 0.68 mm එකතු කළ අතර, ගොඩබිම් අයිස් ප්‍රභවයන්ගෙන් මුහුදු මට්ටම ඉහළ යාමෙන් 37% කට සමාන වේ (සාගර තාප අන්තර්ගතයේ අඛණ්ඩ වැඩිවීමෙන් ජලයේ තාප ප්‍රසාරණය හැර). ශතවර්ෂයේ අවසානය වන විට, උෂ්ණත්ව වෙනස 2 °C (3.6 °F) ට වඩා අඩුවෙන් තබා ගන්නේ නම්, ග්‍රීන්ලන්තයේ දියවීම පමණක් ~6 cm (2 1⁄2 in) අතර එකතු වන අතර, නිරන්තරයෙන් වැඩි වන හරිතාගාර වායු විමෝචනයක් සහිත වඩාත් තීව්‍ර දේශගුණික විපර්යාස අවස්ථාව අනුගමනය කරන්නේ නම් 13 cm (5 in) පමණ වනු ඇත. මෙම අවස්ථාව යටතේ, ග්‍රීන්ලන්ත දියවීම සඳහා ඇති නරකම අවස්ථාව මුහුදු මට්ටම ඉහළ යාමේ සමානතාවයෙන් 33 cm (13 in) දක්වා ළඟා විය හැකිය. නැවුම් දියවන ජලය විශාල ප්‍රමාණයක් අත්ලාන්තික් මෙරිඩියල් පෙරළීමේ සංසරණයට (AMOC) ද බලපායි. එය මන්දගාමී කරයි. මෙම දියවන ජල ආදානය හේතුවෙන්, සංසරණය සම්පූර්ණයෙන්ම බිඳ වැටිය හැකි අතර පුළුල් ලෙස අහිතකර බලපෑම් ඇති විය හැක, නමුත් පර්යේෂණවලින් පෙනී යන්නේ මෙය සිදුවිය හැක්කේ ඉහළම උණුසුම් වීම සියවස් ගණනාවක් පුරා පැවතුනහොත් පමණක් බවයි.

ග්‍රීන්ලන්තයේ අයිස් තට්ටුවේ පරිමාව ඝන කිලෝමීටර ~2,900,000 (කියු සැතපුම් 696,000) කි. මෙයින් අදහස් කරන්නේ එය දිය වුවහොත්, එම සිදුවීමෙන් පමණක් ගෝලීය මුහුදු මට්ටම ~7.4 m (අඩි 24) කින් ඉහළ යනු ඇති බවයි. කෙසේ වෙතත්, එයින් අදහස් වන්නේ ඉතා ඉහළ ගෝලීය උණුසුමකින් වුවද අයිස් තට්ටුව අතුරුදහන් වීමට අවම වශයෙන් වසර 1,000 ක් ගතවනු ඇති බවයි, සහ වසර 10,000 ක් පමණ ඇතුළත අයිස් තට්ටුව අතුරුදහන් වීමේ සීමාව ඉක්මවා යන අඩු උනුසුම් අනුපාත යටතේ. මෙම සීමාව 1.7 °C (3.1 °F) සහ 2.3 °C (4.1 °F) අතර පරාසයක පවතිනු ඇත. උනුසුම් වීම 1.5 °C (2.7 °F) දක්වා හෝ පූර්ව කාර්මික මට්ටමට වඩා අඩු කිරීම (මහා පරිමාණ කාබන් ඩයොක්සයිඩ් ඉවත් කිරීම වැනි) පාඩු නතර කරනු ඇත, නමුත් තවමත් සීමාව කිසි විටෙකත් ඉක්මවා නොතිබුනේ නම් වඩා විශාල අවසාන මුහුදු මට්ටම ඉහළ යාමට හේතු වේ. තවද, 1.5 °C (2.7 °F) ග්‍රීන්ලන්ත අයිස් තට්ටුව මුහුදු මට්ටම ඉහළ යාමෙන් මීටර් 1.4 (අඩි 4 1⁄2) දක්වා ඉහළ යන බව පෙනේ.

2025 ජනවාරි මාසයේදී ජාතික විද්‍යා ඇකඩමියේ ක්‍රියාදාමයන් හි ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද අධ්‍යයනයකින් වාර්තාගත තාපය සහ වර්ෂාපතනය යන දෙකෙහිම සමයකින් පසු ග්‍රීන්ලන්තයේ විල්වල "නිල්" (වඩා විනිවිද පෙනෙන) සිට "දුඹුරු" (අඩු විනිවිද පෙනෙන) තත්වයන් දක්වා "හදිසි, සුසංයෝගී, දේශගුණය මත පදනම් වූ පරිවර්තනයක්" වාර්තා විය. මෙම පද්ධතිවල රාජ්‍ය වෙනසක් ඇති කළේය. මෙම වෙනස "බොහෝ භෞතික, රසායනික සහ ජීව විද්‍යාත්මක විල් ලක්ෂණ" වෙනස් කරන බව කියනු ලැබූ අතර, රාජ්‍ය වෙනස්කම් පෙර නොවූ විරූ බව කියනු ලැබීය.

 භූ විද්‍යාව 
මෙම දූපත ඉතා පැරණි ප්‍රාග්කේම්බ්‍රියානු මහාද්වීපයේ කොටසක් වූ අතර, එහි නැගෙනහිර හරය ග්‍රීන්ලන්ත පලිහ සාදයි, නමුත් අඩු නිරාවරණය වූ වෙරළබඩ තීරු සානුවක් බවට පත්විය. මෙම අයිස්-නිදහස් වෙරළබඩ තීරු මත ප්‍රාග්කේම්බ්‍රියානු යුගයේ පිහිටුවා ඇති අවසාදිතයන් ඇත, ඒවා පරිවෘත්තීය මගින් අධික ලෙස මුද්‍රණය කර ඇති අතර දැන් ග්ලැසියර මගින් සෑදී ඇති අතර ඒවා දිවයිනේ සමහර කොටස්වල සෙනොසොයික් සහ මෙසොසොයික් දක්වා දිගටම පවතී.

ග්‍රීන්ලන්තයේ නැගෙනහිර සහ බටහිර ප්‍රදේශවල ගංවතුර බැසෝල්ට් සහ ස්කාර්ගාඩ් ආක්‍රමණය වැනි ආග්නේය ආක්‍රමණවල නටබුන් ඇත. කැපී පෙනෙන පාෂාණ පළාත් (පරිවර්තී ආග්නේය පාෂාණ, අල්ට්‍රාමාෆික් සහ ඇනෝතොසයිට්) නිරිතදිග වෙරළ තීරයේ කෙකර්ටාර්සුවාට්සියාට් හි දක්නට ලැබේ. නූක් හි නැගෙනහිරින්, වසර බිලියන තුනකට වඩා පැරණි ඉසුකාසියා හි පටි සහිත යකඩ ලෝපස් කලාපයේ, වසර බිලියන 3.8 කට පෙර පිහිටුවන ලද ග්‍රීන්ලැන්ඩයිට් (ප්‍රධාන වශයෙන් හෝන්බ්ලෙන්ඩ් සහ හයිපර්තීන් වලින් සමන්විත පාෂාණයක්) සහ නූමයිට් වැනි ලොව පැරණිතම පාෂාණ අඩංගු වේ. දකුණු ග්‍රීන්ලන්තයේ, ඉලිමෝසාක් ක්ෂාරීය සංකීර්ණය නෙෆලීන්, සයිනයිට් (විශේෂයෙන් කකෝර්ටොකයිට් හෝ නවුජයිට්) සහ සෝඩලයිට් (සෝඩලයිට්-ෆෝයා) වැනි පෙග්මැටයිට් වලින් සමන්විත වේ. ක්‍රියොලයිට් කලින් කැණීම් කරන ලද ඉවිට්ටුට් හි, ෆ්ලෝරයිඩ් සහිත පෙග්මැටයිට් ඇත. ඉගලිකු හි උතුරට, ඕගයිට් සයිනයිට්, ගැබ්‍රෝ ආදියෙහි ගාර්ඩර් ක්ෂාරීය පෙග්මැටයිට් ආක්‍රමණ ඇත.

බටහිර සහ නිරිත දෙසින් කැන්ගර්ලුසුවාක් (ගාඩිනර් සංකීර්ණය) සහ සෆාර්ටොක් හි පැලියෝසොයික් කාබනේටයිට් සංකීර්ණ සහ ඩිස්කෝ දූපතේ උයිෆාක් හි මූලික සහ අල්ට්‍රාබැසික් ආග්නේය පාෂාණ ඇත, එහිදී බාසල්ට් වල ටොන් 25 (කෙටි ටොන් 28) දක්වා බර දේශීය යකඩ ස්කන්ධ ඇත.

නැගෙනහිර ග්‍රීන්ලන්තයේ පාෂාණ විද්‍යාව විශේෂයෙන් පොහොසත් ය, ඩෙවෝනියානු ඇකන්තොස්ටෙගා සහ ඉච්තියෝස්ටෙගා වැනි මුල් ටෙට්‍රාපොඩ් කිහිපයක් සහ ෆයිටෝසෝර් මිස්ට්‍රියෝසුචස් ඇලෙරොක් සහ ඩයිනෝසෝරයන් ඉසි සානෙක් සහ අද්විතීය ට්‍රයැසික් සතුන් ඇත.

 ජෛව විවිධත්වය 

ග්‍රීන්ලන්තය පරිසර කලාප දෙකකට නිවහන වේ: කලාලිට් නුනාට් ඉහළ ආක්ටික් ටුන්ඩ්‍රා සහ කලාලිට් නුනාට් පහළ ආක්ටික් ටුන්ඩ්‍රා ග්‍රීන්ලන්තයේ දන්නා කෘමීන් විශේෂ 700 ක් පමණ ඇත, එය අනෙකුත් රටවල් හා සසඳන විට අඩුය (ලොව පුරා විශේෂ මිලියනයකට වඩා විස්තර කර ඇත). මුහුද මාළු සහ අපෘෂ්ඨවංශීන්ගෙන් පොහොසත් ය, විශේෂයෙන් මෘදු බටහිර ග්‍රීන්ලන්ත ධාරාවේ; ග්‍රීන්ලන්ත සත්ත්ව විශේෂවලින් විශාල කොටසක් මුහුදු පක්ෂීන්ගේ විශාල ජනපද ඇතුළුව සමුද්‍ර පාදක ආහාර දාම සමඟ සම්බන්ධ වේ. ග්‍රීන්ලන්තයේ ස්වදේශික ක්ෂීරපායින් ස්වල්පයක් අතරට හිම වලසා, රින්ඩර් (යුරෝපීයයන් විසින් හඳුන්වා දෙන ලදී), ආක්ටික් නරියා, ආක්ටික් හාවා, කස්තුරි ගවයා, කරපටි ලෙමින්, අර්මයින් සහ ආක්ටික් වෘකයා ඇතුළත් වේ. අවසාන හතර දෙනා ස්වභාවිකවම නැගෙනහිර ග්‍රීන්ලන්තයේ පමණක් දක්නට ලැබෙන අතර ඒවා එලස්මියර් දූපතෙන් සංක්‍රමණය වී ඇත. වෙරළ තීරයේ සීල් සහ තල්මසුන් විශේෂ දුසිම් ගණනක් ඇත. භූමි සත්ත්ව විශේෂ ප්‍රධාන වශයෙන් උතුරු ඇමරිකාවෙන් හෝ බොහෝ පක්ෂීන් සහ කෘමීන් සම්බන්ධයෙන් යුරෝපයෙන් පැතිරී ඇති සතුන්ගෙන් සමන්විත වේ. දිවයිනේ ස්වදේශික හෝ නිදහසේ ජීවත්වන උරගයින් හෝ උභයජීවීන් නොමැත.

ශාක භූගෝලීය වශයෙන්, ග්‍රීන්ලන්තය බෝරියල් රාජධානිය තුළ සර්කම්බෝරියල් කලාපයේ ආක්ටික් පළාතට අයත් වේ. දිවයින වෘක්ෂලතාදියෙන් විරල ලෙස ජනාකීර්ණ වේ; ශාක ජීවිතය ප්‍රධාන වශයෙන් තණකොළ සහ කුඩා පඳුරු වලින් සමන්විත වන අතර ඒවා නිතිපතා පශු සම්පත් විසින් තෘණ කරනු ලැබේ. ග්‍රීන්ලන්තයට ආවේණික වඩාත් සුලභ ගස වන්නේ යුරෝපීය සුදු බර්ච් (බෙටුලා පබ්සෙන්ස්) සහ අළු-කොළ විලෝ (සාලික්ස් ග්ලුකා), රෝවන් (සෝර්බස් අවුකුපාරියා), පොදු ජුනිපර් (ජුනිපෙරස් කොමියුනිස්) සහ අනෙකුත් කුඩා ගස්, ප්‍රධාන වශයෙන් විලෝ ය.

ග්‍රීන්ලන්තයේ ශාක විශේෂය සපුෂ්ප ශාක, පර්ණාංග, අශ්ව වලිග සහ ලයිකොපොඩියෝෆයිටා වැනි "ඉහළ" ශාක විශේෂ 500 කින් පමණ සමන්විත වේ. අනෙකුත් කණ්ඩායම් අතරින්, ලයිකන වඩාත් විවිධාකාර වන අතර විශේෂ 950 ක් පමණ ඇත; දිලීර විශේෂ 600-700 ක් ඇත; පාසි සහ බ්‍රයෝෆයිට් ද දක්නට ලැබේ. ග්‍රීන්ලන්තයේ ඉහළ ශාක බොහොමයක වටකුරු හෝ වටකුරු ව්‍යාප්ති ඇත; සැක්සිෆ්‍රේජ් සහ උකුස්සන් විශේෂ දුසිමක් පමණක් ආවේණික වේ. ගව වෙච් වැනි නොර්ස්මන් විසින් ශාක විශේෂ කිහිපයක් හඳුන්වා දෙන ලදී.link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Tail_of_Humpback_Whale_Megaptera_novaeangliae_in_Disko_Bay_Greenland_-_Buiobuone_02.jpg|thumb|ඉලුලිසාට් (ජාකොබ්ෂව්න්) අසල ඩිස්කෝ බොක්කෙහි හම්ප්බැක් තල්මසා
ග්‍රීන්ලන්තයේ භූමිෂ්ඨ පෘෂ්ඨවංශීන් අතරට ඉනුයිට් විසින් හඳුන්වා දෙන ලද ග්‍රීන්ලන්ත බල්ලා මෙන්ම යුරෝපීයයන් විසින් හඳුන්වා දෙන ලද ග්‍රීන්ලන්ත බැටළුවන්, එළුවන්, ගවයන්, රින්ඩර්, අශ්වයා, කුකුළා සහ බැටළු බල්ලා වැනි විශේෂ ඇතුළත් වන අතර, යුරෝපීයයන් විසින් ආනයනය කරන ලද සතුන්ගෙන් පැවත එන්නන් වේ. සමුද්‍ර ක්ෂීරපායින් අතර හුඩ් සීල් (සිස්ටොෆෝරා ක්‍රිස්ටාටා) මෙන්ම අළු සීල් (හැලිකොයිරස් ග්‍රිපස්) ද ඇතුළත් වේ."Greenland". Encyclopædia Britannica, Eleventh Edition. ගිම්හානයේ අගභාගයේ සහ සරත් සමයේ මුල් භාගයේදී තල්මසුන් බොහෝ විට ග්‍රීන්ලන්තයේ වෙරළට ඉතා ආසන්නව ගමන් කරයි. තල්මසුන් විශේෂ අතර බෙලූගා තල්මසා, නිල් තල්මසා, ග්‍රීන්ලන්ත තල්මසා, වරල් තල්මසා, හම්ප්බැක් තල්මසා, මින්කේ තල්මසා, නර්වාල්, නියමු තල්මසා, ශුක්‍රාණු තල්මසා ඇතුළත් වේ.

2009 වන විට, ග්‍රීන්ලන්තය අවට ජලයෙන් විවිධ පවුල් 80 කට අධික සංඛ්‍යාවකට අයත් මත්ස්‍ය විශේෂ 269 ක් දන්නා කරුණකි. අත්ලාන්තික් සැමන් සහ චාර් වැනි මිරිදියෙහි ස්වල්පයක් පමණක් ඇති සමුද්‍ර විශේෂ සියල්ලම පාහේ වේ. ධීවර කර්මාන්තය ග්‍රීන්ලන්තයේ ආර්ථිකයේ ප්‍රාථමික කර්මාන්තය වන අතර එය භූමි ප්‍රදේශයේ මුළු අපනයනයෙන් බහුතරයක් සඳහා හේතු වේ.

පක්ෂීන්, විශේෂයෙන් මුහුදු පක්ෂීන්, ග්‍රීන්ලන්තයේ සත්ව ජීවිතයේ වැදගත් කොටසකි; ඒවා පැලියාර්ක්ටික් සහ නියර්ක්ටික් විශේෂ දෙකෙන්ම සමන්විත වේ, ඕක්ස්, පෆින්, ස්කුවාස් සහ කිටිවේක් වල අභිජනන ජනගහනය බෑවුම් සහිත කඳු බෑවුම්වල දක්නට ලැබේ. ග්‍රීන්ලන්තයේ තාරාවන් සහ පාත්තයින් අතර පොදු ඊඩර්, දිගු වලිග සහිත තාරාවන්, කිං ඊඩර්, සුදු-ඉදිරිපස පාත්තයින්, රෝස-පාද සහිත පාත්තයින් සහ බානකල් පාත්තයින් ඇතුළත් වේ. අභිජනන සංක්‍රමණික පක්ෂීන් අතර හිම බන්ටිං, ලැප්ලන්ඩ් බන්ටිං, මුදු සහිත ප්ලෝවර්, රතු-උගුර සහිත ලූන් සහ රතු-නෙක් සහිත ෆැලරෝප් ඇතුළත් වේ. සංක්‍රමණික නොවන ගොඩබිම් පක්ෂීන් අතරට ආක්ටික් රෙඩ්පෝල්, පෙට්‍රිමිගන්, කෙටි කන් බකමූණ, හිම බකමූණ, ගිර්ෆල්කන් සහ සුදු වලිග රාජාලියා ඇතුළත් වේ.

 යොමු කිරීම්