අනූවේ ප්‍රවණතාව

90 දශකය සමාජ - දේශපාලන - ආර්ථික  සංස්කෘතික - තාක්ෂණික -  කලා - සංනිවේදන - අධ්‍යාපනික -   වෙළෙදපොළ  සෑම කලාපයක් ම පාහේ පරිවර්තනය  වීම  ඇරඹණ  සහ සමහර කලාප  සෑහෙන  දුරකට පරිවර්තනය වූ ලංකාවේ සංක්‍රාන්තික කාලාවකාශයකි; අවධියකි. 1978  දී ජේ. ආර්. ජයවර්ධන පාලන තන්ත්‍රය විසින්  අභිනවයෙන් හදුන්වා  දෙන ලද  විවෘත ආර්ථිකය සහ දේශපාලන  ප්‍රතිසංස්කරණ උතුරේ ආයුධ සන්නද්ධ එල්ටීටීඊ බෙදුම්වාදී අරගලය සහ දකුණේ ආයුධ සන්නද්ධ ජවිපෙ අරගලය නිසා මුලුමනින්ම ක්‍රියාවේ යෙදවීමට නොහැකි විය.  ජනාධිපති ජයවර්ධනගෙන්  පසු බලයට පැමිණි ආර්. ප්‍රේමදාස විටෙක මේ තත්වය ගැන ප්‍රසිද්ධියේ කියා සිටියේ තමන් බාර ගත්තේ "දෙකොන දැවෙන තුවක්කුවක් " බව ය.  1994 දි ජනාධිපතිනි චන්ද්‍රිකා බණ්‌ඩාරනායක කුමාරතුංග පාලන තන්ත්‍රය බලය ලබා ගැනීමට පෙර විවෘත ආර්ථිකයට මානුෂීය මුහුණවරක් ලබා දෙන බවට දුන් මැතිවරණ පොරොන්දුවට ජන ආකර්ෂණය  ලැබුණු අතර එසේ වූයෙ එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ අන්ත දක්ෂිණාංශික ප්‍රතිපත්ති වලට ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ එරෙහි වීම ද  88-89   භීෂණ තත්ත්වය නිර්මාණය වීම දක්වා තුඩුදුන් එක් හේතුවක් නිසා ය. ඒ වගේ ම රාජ්‍ය  මිලිටරි මර්දනය සහ  ඒ වගේම  රාජ්‍ය අනුහසින් සිදුකළ පැරා මිලිටරි ඝාතන අලලා යුක්තිය ලැබීමේ බලාපොරොත්තුවද  චන්ද්‍රිකා පාලන තන්ත්‍රයකදී ජනතාව බලාපොරොත්තු විය. බලය ලැබීමෙන් පසු සූරියකන්ද සමූහ සිසු ඝාතනය හැර අනෙකුත් යුද අපරාධ ගැන චන්ද්‍රිකා පාලන තන්ත්‍රය උනන්දු නොවූ අතර විවෘත ආර්ථිකයට මානුෂීය මුහුණුවරක් ලබා දීමද ඉටු නොවුණි.  පුර්ණ ධනේශ්වර සහ නව ලිබරල් ලක්ෂණ සහිත ආර්ථික සහ දේශපාලන දෘෂ්ටියක පිහිටා චන්ද්‍රිකා බණ්‌ඩාරනායක පාලන  තන්ත්‍රය කටයුතු කල අතර මෙම ආර්ථික සහ දේශපාලන පරිවර්තනයට සමගාමීව එයට අනුගතවද ඊට අනුගත නොවෙමින්ද කෙසේ නමුත් මෙම ආර්ථික හා දේශපාලන පරිවර්තනය  යථාර්ථයක් වෙමින් ලංකාවේ විවිධ ක්ෂේත්‍ර වල සිදු වූ ප්‍රවණතා ගොන්නකින් සමන්විත ප්‍රවණතාව අනූවේ ප්‍රවණතාව වේ.

 අනූවේ ප්‍රවණතාවේ පසුබිම 
සෝමවංශ අමරසිංහ හැර ජවිපෙ නායක  රෝහණ විජේවීර ඇතුලුව මුලු දේශපාලන මණ්ඩලයම හමුදාව  විසින් මරා දැමුවද මුලු රටම වෙලා ගත් 88-89 භීෂණයේ සේයාව පහව ගියේ නැත.  හමුදාව බැරැක්ක වලට ගියේද නැත.  වැලි ගෝනි,  බැරල්,  යකඩ බැරියර් රාමු වලින්  තැනින් තැන මාර්ග බාධක යොදා ජනතාව  පරීක්ෂා කරන හමුදා චෙක්  පොයින්ට් ඉවත් උනේ ද  නැත. ජවිපෙ සාමාජිකයින් පමණක් නොව පොදු ජනතාවගෙන් සැළකිය යුතු පිරිසක් බියෙන් සැකයෙන් ජීවත් උන බව පෙනෙන්නේ 1993 දී ජනාධිපති ආර්.ප්‍රේමදාස මරාගෙන මැරෙන එල්.ටී.ටී.ඊ. බෝම්බ ප්‍රහාරයකින් මිය ගිය අවස්ථාවේ රටවැසියන් රතිඤ්ඤා දල්වමින් ප්‍රති ඝෝෂා කිරීමෙන් ය. ඇඹිලිපිටිය මහා විද්‍යාලයේ  බාලවයස්කාර සිසුන්  25 ස් දෙනෙකු අතුරුදහන් වීම වැනි සිදුවීම් සමාජය බාර අරගෙන තිබුණේ පාක්ෂික භේදයකින් තොරව බව මේ නිර්පාක්ෂික ජයකෙහෙළි නැංවීම් වලින් පෙනේ.  

 අනූවේ ප්‍රවණතාව; ටැබ්ලොයිඩ් විකල්ප පත්තර ප්‍රවණතාව 
අනූවේ ප්‍රවණතාවයේ එක් ලක්ෂණයක්  වන්නේ අධිපති  ජාතික පත්තර කලාවට එරෙහි  විකල්ප ටැබ්ලොයිඩ් පත්තර කලා ප්‍රවණතාවයක් ඇති වීමයි.  මෙහි සමාරම්භය 1987 දී ආරම්භ කල රාවය සගරාව උනත් රාවය සගරාව ජවිපෙ විරෝධී ආස්ථානයක පවත්වාගෙන ගිය සගරාවක් නිසා  එය රජයේ තර්ජනයට ලක් නොවුණි. නමුත් 90 දශකය ආරම්භයේදී එනම් 1990 දී   රාවය සගරාව වෙනුවට ආරම්භ කල රාවය පුවත්පත,  යුක්තිය පුවත්පත සහ ලක්මිණ පුවත්පත ටැබ්ලොයිඩ් විකල්ප පත්තර කලාවේ සමාරම්භය විය. 1992 දී ලක්දිව සහ සුලග යන පුවත්පත් දෙක අලුත් විකල්ප පත්තර දෙකක් හැටියට එක් වීමෙන් පසු හිරු,  සිතිජය,  විවරණ,  ත්‍රිෂූලේ ආදී විකල්ප පුවත්පත්පත් සගරා ප්‍රකාශයට පත් විය.  විකල්ප පත්තර කලාවේ කතුවරුන් අතර  ජනකාන්ත කතුවරුන්  හැටියට  වික්ටර් අයිවන්,  සුනන්ද දේශප්‍රිය,  සුනිල් මාධව ප්‍රේමතිලක සහ රෝහණ කුමාර සැළකිය හැකිය.  මේ පුවත්පත් අතුරින් 1992 දී ප්‍රේමදාස පාලන කාලයේ දී ම ආරම්භ කල සුනිල් මාධව ප්‍රේමතිලක කතෘත්වය දැරූ ලක්දිව පුවත්පත ප්‍රේමදාස පාලනය උග්‍ර ලෙස විවේචනය කළ පුවත්පතයි.  සුනිල් මාධවගේ පියා  වන මීමන  ප්‍රේමතිලක රජයේ පුවත්පතක් වූ සිළුමිණ පුත්පතේ කතෘවරයකු වී සිටීමත් , හෙතෙම විශ්ව විද්‍යාල වල විෂය නිර්දේශ ගත කරන ලද සුප්‍රසිද්ධ කවියෙකු  වීමත් නිසා සුනිල් මාධව ගෙ ජීවිතයට තර්ජනයක් නොවුණ බව සිතිය හැකිය.  ලක්දිව පුවත්පත විසින් කොලබ විහාර මහා දේවි උද්‍යානයේ කලා උළෙලක් සංවිධානය කරන ලද අතර එම කලා උළෙලේ ගයන ගීත සදහා පදරචනා ඉදිරිපත් කරන ලෙස කරනු ලැබූ දැනුම්දීමට අනුව විජිත් කණුගල,  මංජුල වෙඩිවර්ධන ආදී නවකයන්ගේ  විකල්ප පද රචනා ඒ අනුව තෝරා ගනු ලැබීය.  මෙම කලා උළෙලේ සුගතපාල ද සිල්වා,  ධර්මසිරි බණ්ඩාරනායක, සුනිල්ගා මාධව, විනී  හෙට්ටිගොඩ වැනි අය කතා පැවැත්වූ අතර ගුණදාස කපුගේ,  නන්දා මාලිනී,  ජයතිලක බණ්ඩාර යන ප්‍රවීණයන් සහ එවක නැගී එන ගායිකාවක වූ  ප්‍රදීපා ධර්මදාස යන  අය  නවකයින්ගේ විකල්ප පද රචනා ගායනා කරනු ලැබීය. ගාමිණී හත්තොටුවේගම වීදි නාට්‍ය කණ්ඩායම ද උළෙලට  වීදි නාට්‍ය රග දක්වනු ලැබීය.

 අනූවේ ප්‍රවණතාව; විනී හෙට්ටිගොඩ කාටුන් පාදක ශිෂ්‍ය සංගම් චිත්‍රණ ප්‍රවණතාව 
කොලට්, යූනුස්, විජේසෝම ආදී කාටූන් කලාකරුවන්ට වඩා වෙනස් මුහුණුවරක් විනී හෙට්ටිගොඩගෙ කාටුන් තුල දක්නට ලැබිණ.  දේශපාලන උපහාසය තීව්‍ර නමුත් හෙට්ටිගොඩගේ කාටුන් රූපණ  ශෛලිය තුල  මටසිලිටි සහ ශෘංගාරයක් දක්නට ලැබිණි.  සාමාන්‍යයෙන් කාටුන් ශිල්පීන්ගේ රූපණ ශෛලිය උපුටා තමන්ගේ චිත්‍රණ රූපණ සදහා යොදා ගන්නේ නැති නමුත් හෙට්ටිගොඩගෙ කාටුන් වල රූපණ ශෛලියෙන්  ලංකාවේ විශ්ව විද්‍යාල වල ශිෂ්‍ය සංගම් වල කලා උළෙලවල් සැරසීමේ චිත්‍ර සහ කටවුට් සඳහා භාවිත කරන ප්‍රවණතාවයක් ඇති විය. වාමාංශයට බර ශිෂ්‍ය සංගම් අතර ගාමිණී හත්තොටුවගම   මෙන්   හෙට්ටිගොඩ වාමාංශයට බර  විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍ය  සංගම්  කේන්ද්‍ර කර ගත් ශිෂ්‍ය ප්‍රජාවගේ ආකර්ෂණයට ලක් වූ කාටුන් කලාකරුවෙකි. 

90 දශකයේ කවි,  කෙටිකතා සහ නවකතා පොත් වල පිටකවර නිර්මාණයේදී හෙට්ටිගොඩ ලවා  හෝ එම  ශෛලියට වෙනත් කෙනෙක් ලවා පිටකවර කරවා ගැනීමේ ද ප්‍රවණතාවක් ඇති විය. හෙට්ටිගොඩ දිවයින පුවත්පතේ පිටු අලංකරණය කිරීමේ නිදර්ශනාත්මක චිත්‍ර නිර්මාණය කල අතර ඔහු දිවයින පුවත් පතින් ඉවත් වූ පසු දිවයින පුවත්පත ඔහුගේ අඩුව පුරවාගනු ලැබූයේ නිහාල් පද්ම යන අය මාර්ගයෙන්  හෙට්ටිගොඩගෙ ශෛලියෙන්  ම ඔහු ලවා පිටු අලංකරණ චිත්‍ර අන්දවා ගැනීමෙනි.  හෙට්ටිගොඩ කාටූන් කලාකරුවෙකු හැටියට ප්‍රසිද්ධ වූයේ සුනිල් මාධව ප්‍රේමතිලක කතෘත්වය දැරූ ලක්දිව පුවත්පතේ සහ   සුනිල් මාධව ප්‍රේමතිලක සමග හෙට්ටිගොඩ සම කතෘත්වය දැරූ  හිරු පුවත්පත් වලදී ය. හෝල්ට් යන කාටුන් ආකෘතිය හෙට්ටිගොඩ පත්තර කලාවට හදුන්වා දුන් අනූපම කාටුන් ආකෘතියකි.  බස් හෝල්ට් එකක බසයක් එනතුරු සිටින නන්නාදුනන විවිධ ජනයා රටේ දේශපාලන ඕපාධූප ගැන තම තමන්ගෙ මානයෙන් එකිනෙකා  අතර අදහස් හුවමාරු කර ගැනීම හෝල්ට් කාටුන් ආකෘතියයි.

 අනූවේ ප්‍රවණතාව; ප්‍රසන්න - හඳගම - බූඩි ප්‍රවණතාව 
සංස්කරණය කිරීමට අවශ්‍ය යි. 

 අනූවේ ප්‍රවණතාව;  බහු මාධ්‍ය සහ බහු ආකෘතික චන්ද්‍රජීව ආලේඛ්‍ය ප්‍රවණතාව 
සංස්කරණය කිරීමට අවශ්‍ය යි.

 අනූවේ ප්‍රවණතාව;  චන්ද්‍රගුප්ත බැරල්වාදය 
සංස්කරණය කිරීමට අවශ්‍ය යි.

 අනූවේ ප්‍රවණතාව;  ජයකොඩි - ධනංජය - රාජිත සමකාලීන මානී ස්වතන්ත්‍ර නාට්‍ය ප්‍රවණතාව 
සංස්කරණය කිරීමට අවශ්‍ය යි.

 අනූවේ ප්‍රවණතාව;  සිල්ක්ස්ක්‍රීන් මුද්‍රණ හා CMYK උපගමන නව ඕෆ්සෙට් මුද්‍රණ ප්‍රවණතාව 
සංස්කරණය කිරීමට අවශ්‍ය යි.

 අනූවේ ප්‍රවණතාව;  සංගීත සංෆ්ලවර්කරණය - වේග රිද්ම  - රැප් ගීත ප්‍රවණතාව 
.අනූව දශකයේදී ශ්‍රී ලංකාවේ එලිමහන් ප්‍රසංග පවත්වන සංගීත කණ්ඩායම් රාශියක් ජනප්‍රිය වන්න විය. 1983 දී නිර්මාණය කල සංෆ්ලවර් සංගීත කණ්ඩායම ද ජනප්‍රිය වූයේ 90 දශකයේදී ය. 

 අනූවේ ප්‍රවණතාව;  ප්‍රදීප් -   පුෂ්පකුමාර නවමානී වේදිකා පසුතල නිර්මාණ ප්‍රවණතාව 
ශ්‍රී ලංකාවේ වේදිකා නාට්‍ය වල වේදිකා පසුතල සැලසුම්  කලාව නව හැරවුමකට ලක් වන්නේ ප්‍රදීප් චන්ද්‍රසිරි සහ කෝරලේගෙදර පුෂ්පකුමාර යන දෙදෙනාගේ සුසංගමයෙන්  90 දශකයේදී ය. 

 අනූවේ ප්‍රවණතාව;  අජිත් - චිත්‍රාල් - ඉන්ද්‍රාචාපා - කල්හාර ප්‍රවණතාව 
සංස්කරණය කිරීමට අවශ්‍ය යි.

 අනූවේ ප්‍රවණතාව;  මියුරල් වෙළද  දැන්වීම් හා  ග්‍රැෆිටි ප්‍රවණතාව 
සංස්කරණය කිරීමට අවශ්‍ය යි.

 අනූවේ ප්‍රවණතාව;  FM නාලිකා ප්‍රවණතාව 
සංස්කරණය කිරීමට අවශ්‍ය යි.

 අනූවේ ප්‍රවණතාව;  ප්‍රදර්ශනාගාර  හා ඩිස්ප්ලේ  ප්‍රවණතාව 
සංස්කරණය කිරීමට අවශ්‍ය යි.

 අනූවේ ප්‍රවණතාව;  X කණ්ඩායම 
X කණ්ඩායම 1996 දී බිහි වූ නව දේශපාලන වාග් කෝෂයකින් සමන්විත වූ  කණ්ඩායමකි.  X කණ්ඩායම යන්න ධම්ම දිසානායක විසින් පටබදින ලද නාමයකි.  දීප්ති  කුමාර ගුණරත්න,  ධම්ම දිසානායක,  නිර්මාල්  රංජිත් දේවසිරි,  කළ්‍යානන්ද  පෙරේරා,  සිරිමලී ලියනගම,  බුද්ධික බණ්ඩාර,  සුමිත් චාමින්ද X කණ්ඩායමේ ආරම්භක සාමාජිකයින් වෙති. ගෝලීයකරණය,  පශ්චාත් නූතනවාදය, ව්‍යුහවාදය,  පශ්චාත් ව්‍යුහවාදය,  ස්ත්‍රීවාදය,  හෙජමොනිය,  මනෝ  විශ්ලේෂණය,  සංස්කෘතික දේශපාලනය,  ක්ෂුද්‍ර දේශපාලනය,  විසංයෝජනය යන්න  X කණ්ඩායම විසින් පොදුජනකරණය කරන ලද වාග් කෝෂය වේ.  රංජිත් පෙරේරා,  නලින් සුවාරිස්,  විමල් දිසානායක,  අර්ජුන පරාක්‍රම,  ඩෙස්මන්ඩ් මල්ලිකාරච්චි,  සුචරිත ගම්ලත්,  පියසීලී විජේගුණසිංහ,  විජේ ඩයස්,  එරික්  ඉලයප්ආරච්චි,  නලින්ද සිල්වා , සසංක පෙරේරා...... යන  න්‍යායාත්මක,   ශාස්ත්‍රීය සහ ෆෝරම්ගත බුද්ධි මණ්ඩප මාදිලියෙන් වෙනස්ව දාර්ශනික ප්‍රවණතා  ජනප්‍රිය තලයකට X කණ්ඩායම ගෙන යන ලදි.  එතෙක් සමාජ විද්‍යාව  සහ දර්ශනය විෂයෙහි අවධානය නොදුන් චිත්‍ර කලාව,  ආර්කිටෙක්චර්  සහ සමලිංගිකත්වය කෙරේ  X කණ්ඩායම අවධානය  යොමු කරන ලදි.

 අනූවේ ප්‍රවණතාව;  ටෙනිසන් කුරේ -  බන්ධු සමරසිංහ නව කොමඩි ප්‍රවණතාව 
සංස්කරණය කිරීමට අවශ්‍ය යි.

 අනූවේ ප්‍රවණතාව;  පශ්චාත් වැඩවසම් ගුරු කේන්ද්‍රීය ටියුෂන් ප්‍රවණතාව 
සංස්කරණය කිරීමට අවශ්‍ය යි.

 අනූවේ ප්‍රවණතාව;  පුවත්පත් පිටු සැකසුම් කලාවේ ශාන්ත කේ. හේරත් - ජනරංජන ප්‍රවණතාව 
සංස්කරණය කිරීමට අවශ්‍ය යි.

 අනූවේ ප්‍රවණතාව;  ජගත් වීරසිංහගේ " අනූවේ ප්‍රවණතා ප්‍රවණතාව " 
ජගත් වීරසිංහට වන තෙක්  චිත්‍ර කලාව හැටියට නිර්මාණය කරනු ලැබූයේ සිත්තරා වන තමන්ගෙන් පරිබාහිර සමාජ සත්තාවක්  සිත්තරා විසින් ප්‍රතිනිර්මාණය කරන චිත්‍ර ය. සිත්තරා සමග පුද්ගලානුබද්ධ වන සිත්තරාගේ මමත්වය / ඊගෝ කේන්ද්‍රීය බව / මනෝ ලිංගකත්වය ශ්‍රී  ලාංකේය මොඩර්න් චිත්‍ර කලාවේ දක්නට නොලැබිණි. නිරුවත් සිරුර චිත්‍රණය කිරීම වීරසිංහට පෙර සිදු උවද එම තත්ත්වය සිත්තරා සමග අවියෝජනීය ස්වපුද්ගල ලිංගික මනෝභාවයක සිදු වූවක් නොවේ; සිත්තරාගේ  නෛසර්ගික මනෝ ලිංගික සාදෘෂ්‍ය පුනරාවර්තනයක් නොවේ.  පුද්ගල අනන්‍යතාවයේ ප්‍රාථමික බෙදුම ලිංගිකත්වය වන අතර මෙහි පරාසය අද වනවිට සංකීර්ණ වේ.  මොඩර්න් යුගයේ සිත්තරුන් සිය මමත්වය පිලිබිඹු කරේ ස්වයං ආලේඛ්‍ය මගින් වන අතර වීරසිංහ සිය මමත්වය පිලිබිඹු කරනු ලැබූයේ  සම්පිණ්ඩණ කර ගත් හෙතෙමගේ රූපයේ  තථ්‍යාකාරය විවිධ විප්‍රකාර වේෂයන්ගෙන් සිය චිත්‍රයේ එකම නිමිත්ත එය බවට  පත්කර ගනිමිනි. වීරසිංහගේ චිත්‍රණය තුල සෝකය,  පසුතැවීම,  විදවීම, මනෝ  ලිංගික එදිරිවාදිත්වය,  ස්වපුද්ගල අර්බුදය දෘෂ්‍යමාන  වේ.   චිත්‍රණයේදී    හෙතෙම මානව සිරුර අප්‍රමාණ විකෘතියකට ලක් කරනුයේ වීරසිංහගේ රූපකායේ තථ්‍යාකාරය මත පිහිටා එය අසිරියක් කර ගනිමිනි. 

 මානව සිරුරක පරිමාණ හා නොපෑහෙන ඉතාම කුඩා පුරුෂ ලිංගයක් සහිත යෝධයකු හෝ යක්ෂයකු මෙන් විප්‍රකාර කරන ලද මානව දේහ ලක්ෂණ සහිත සිරුරක් පින්තාරු කිරීම. 
 කකුලෙ දිගෙන් බාගයකට ආසන්න දිගකින් යුක්ත  පුරාණවත්   පුරුෂ ලිංගයක්  සහිත යක්ෂ මූනක් සහ ශිව නර්තනය  සමග සමරූපී  කිරීමට හැකි දැගලිල්ලක් / නර්තනයන්  සහිත  මිනිස් රූපයක් ඇදීම. 
  ලිංගාගිස්සිය උල් පිහියක  තුඩක් මෙන් දැක් වූ  කෙසග පුරුෂ ලිංගයකයකින් යුතු තේජවන්ත නොවන උසුළු විසුළු මිනිස් සිරුරක් ඇදීම 
 පුරුෂ ලිංගයේ තිබෙන නම්‍ශීලී ගතිකත්වය දනවන පරිදි මානව සිරුරේ බෙල්ල කොකෙකුගේ බෙල්ල මෙන් දික් කොට හිස කොටස චිත්‍රයේ රාමුවෙන් පිටතට පිහිටවූ විප්‍රකාර මානව සිරුරක් ඇදීම. 
 පුරුෂ ලිංගාකාර වස්තු හැටියට රූපණය කල පරිකල්පනීය පුරුෂ ලිගු  කන්දක් මුදුනක පුරුෂ ලිංගයක් නොමැති හිස විශාල විරූප මිනිසෙකු ඉදගෙන සිටින අයුරු චිත්‍රණය කිරීම. 

වීරසිංහ 1993  දී  ජාතික  කලාභවනේදී  පැවැත්වූ ඒක පුද්ගල ප්‍රදර්ශනය පවත්වන්නේ එවක ජනාධිපති  ඩී.බී. ජයතුංගගේ ලේකම් හැරලඩ් පීරිස්ගේ මූල්‍ය  අනුග්‍රහයෙනි.  හෙතෙම ඉහත ලකෂණ සහිත චිත්‍ර  ඇතුලත්  ප්‍රදර්ශනයේ  සමාරම්භ දිනයේදී මිනී පෙට්ටියක් ගැලරිය මැද තබා සරත් කුමාරසිරි සහ විජිත බණ්ඩාර යන දෙදෙනෙකු ලවා කුඩු කරවා හෙතෙම සිය චිත්‍ර  වෙත කෙරෙන ප්‍රේක්ෂක සංජානනය නොමග යවනු  ලබයි. ජනාධිපති ලේකම් හැරල්ඩ් පීරිස් මාර්ගයෙන්  හෙතෙම මේ අවස්ථාවට නන්දා මාලිනි ගෙන්වා ගන්නා අතර හෙතෙම සුදු සාරියකින් සැරසී සිටින නන්දා මේ අවස්ථාවේ සිටින අයුරු ඡායාරූපගත කරගනු ලබයි.   නන්දා යනු 88-89 භීෂණ සමයේ පවන යන කැසට් පට දෙක මගින් දුර්දාන්ත රජය ගීතයෙන් විවේචනය කල  ගායිකාවකි.  පවන තහනමට ලක් වන අතර  නන්දා ජීවිතය  බේරා ගන්නේ ඉන්දියාවට පැන ගොසිනි.  වීරසිංහ මෙම ප්‍රදර්ශනයට ඇතුලත් සියලු චිත්‍ර අදින්නේ ඔහු පශ්චාත් උපාධි පාඨමාලාව හදාරන කාලයේ ඇමරිකාවේදී ය.  හෙතෙම  සිය  ප්‍රදර්ශනය නම් කරනුයේ කාංසාව නමිනි.  හෙතෙම  අවධාරණය  කරනුයේ  88-89 භීෂණය නිසා ඇති වූ සමාජ කාංසාව සිය චිත්‍ර වලින් නිරූපය  වන බව ය. පුරා විද්‍යාව, කලා ඉතිහාසය,  කෞතුකාගාරවේදය,  උරුම සංස්කරණය,  සංකීර්ණ සමාජ අධ්‍යයනය,  සංඤාර්ථවේදය හා ප්‍රදර්ශන කියුරේටින් ගැන අධ්‍යයාපනයක්,  අද්දැකීම් තිබුණ හෙතෙම මේ අවස්ථාවේදී  කරනු ලැබූයේ කලා ඉතිහාස ක්‍රියාවලිය සමග ඔහුව සාඩම්බරව ස්ථානගත කර ගැනීමට 88-89 භීෂණය සමග ඔහුව ගැටගැසීමකි; සමාජය නොමග යැවීමකි.  මේ ප්‍රදර්ශනය  කෘතියේ අන්තර්ගතය අභිබවා කලා කෘති සහ ප්‍රදර්ශන වලට තබන නාමකරණයන් මගින් කලාකරුවා විසින්  ප්‍රේක්ෂකයා  වටේ යවන සහ ප්‍රේක්ෂකයාට කොලේ වහලා ගහන  ප්‍රවණතාවයක ආරම්භක අවස්ථාව වේ. සිය චිත්‍ර   වල ප්‍රකාශමාන වන තත්වයෙන් පිටත වෙනත් වටිනාකමක් වීරසිංහට අවශ්‍ය වූයේ මන්ද යන්න විවාද සම්පන්න ගැටලුවකි. 

1993  දී කාංසාව  මැයෙන් කල ප්‍රථම ඒකපුද්ගල කලා ප්‍රදර්ශනයට තැබූ සහ එම කාලයට අයත් චිත්‍ර  වලින්  පසුව වීරසිංහ කරනු ලැබූ චිත්‍රණ  චාරිකාවේ සෙවනැල්ලක් මෙන් අතරින් පතර  හෙතෙමගේ ලිංගිකත්ව ආරූඩ්ය තිබේ.  ලිංගික  වස්තු නොමැති උවද හෙතෙමගේ චිත්‍රණය මනෝලිංගික මමත්වයක දෘෂ්‍ය සලකුණු සේ ගිනිය හැකි වේ.  හෙතෙම පසු කලෙක ලිංගිකත්වය චිත්‍රණය කල ආකාර කිහිපයක් මෙසේ ය. 

* කට ඇර ගත් ඔලුව රතුපාට සර්පයකු හැටියට පුරුෂ ලිංගය සහිත පුරුෂයකු ඇදීම

 වලාකුළු මත හිඳන දෙවියෙකු හැටියට විචිත්‍රවත්  ලේන්සුවකින් ප්‍රාණවත් වූ පුරුෂ ලිංගය වටේ ඔතාගෙන  මෙථූනයේ යෙදෙන පුරුෂයකු ඇදීම.
 ප්‍රාණවත් පුරුෂ ලිංගය සහ වෘෂණ කෝෂ සහිත සමස්තයේ තථ්‍යාකාරය පිස්තෝලයක තථ්‍යාකාරය සමග සමරූපී කොට පිස්තෝලයක සේයාව සහ පුරුෂ ලිංගය සහිත වෘෂණ කෝෂ වල සේයාව දෙමුහුන් කොට අදින ලද රූපයකට අත්තටු දමා ඉගිල්ලී යන අයුරු චිත්‍රණය කිරීම. 

වීරසිංහ සිය චිත්‍ර 88-89 භීෂණය නිසා ඇති වුණ කාංසාව හැටියට සමාජගත කිරීමෙන් පසු පුරා විද්‍යාව, කලා ඉතිහාසය,  කෞතුකාගාරවේදය,  උරුම සංස්කරණය,  සංකීර්ණ සමාජ අධ්‍යයනය,  සංඤාර්ථවේදය හා ප්‍රදර්ශන කියුරේටින් විෂයයන් හා මේ විෂයයන් හා බැදුණ ආයතන මගින් ඒ වගේ ම ඔහුගේ පුරෝගාමිත්වයෙන් 2000 දී පිහිටවූ තීර්ථ ජාත්‍යන්තර කලාකරුවන්ගේ එකතුව යන රාජ්‍ය  නොවන සංවිධානය මගින් ඔහු ගුරු කොට ගත් බහුත්ව බහු ශෛලීය ප්‍රවණතාවයක් හැටියට " අනූවේ ප්‍රවණතාව " යන්න  ලංකාවේ සමකාලීන දෘෂ්‍ය කලාව  අරබයා ජාත්‍යන්තරයට ගෙන යන ලද  අතර එය  දේශීය බහුත්ව  උරුමයක් පුද්ගලීකරණය කර ගැනීමක් සහ ජාවාරමක් ද වේ. මෙම සංකීර්ණය  ජගත් වීරසිංහගේ අනූවේ ප්‍රවණතා ප්‍රවණතාව ලෙස දැනට අර්ථ නිරූපණය කල හැකිය.

 අනූවේ ප්‍රවණතාව;  වියන්ගොඩ - චූලානන්ද - etc. පරිවර්තන සාහිත්‍ය ප්‍රවණතාව 
සංස්කරණය කොට යාවත්කාලීන කිරීම අවශ්‍ය යි.

 අනූවේ ප්‍රවණතාව;  සිංහල භාෂික ජන සමාජය තුළ ආර්කිටෙක්චර් ප්‍රචලිත වීමෙ ප්‍රවණතාව 
ප්‍රවීන වාස්තුවේදීයෙක් වගේම පුරාවිද්‍යාව පිලිබද විශේෂඤ  දැනුමක් සහිත ප්‍රවීණයකු වන ඈෂ්ලි ඩිවෝස් සමග වාස්තුවේදී අනුර දයාරත්න කරන ලද සම්මුඛ සාකච්ඡාවක් 1997 ආසන්න කාලයකදී රාවය පුවත්පතේ පල වූ අතර එය ආර්කිටෙක්චර් ගැන සිංහලෙන් පල වූ පළමු ලිපිය හැටියට සැලකිය හැකිය. 

න්‍යායත්මකව සහ ප්‍රායෝගිකව අවකාශය යන්න සංවිධිතව ජීවන විලාසයක් මත පාලනය කරන, තේමාවක්, වර්ණ පටිපාටියක් වගේම වයනය හෙවත් දෘෂ්‍ය මතුපිට ස්වභාවයන් අවකාශය උද්දීපනයට ගලපනු ලබන ඒ වගේම ගෘහ භාණ්ඩ සහ ගෘහ අභ්‍යන්තර අලංකරණයට කලාත්මක වස්තු පවා සංගත කරනු ලබන හුදෙක් ඉංජිනේරුමය නිර්මිතයකට  පමණක් ම නොවන ඉංජිනේරු විද්‍යාත්මක තර්කනය සමග ඉන් ඔබ්බට ගිය න්‍යායාත්මක සහ ප්‍රායෝගික සෞන්දර්ය ඒකාබද්ධ කරන නිර්මිත පරිසරයක් හැටියට ආර්කිටෙක්චර් පිලිබඳ සිංහල කතා කරන මධ්‍යම පන්තිය සහ පහල මධ්‍යම පන්තිය අතර ජනප්‍රිය වෙන්න ගත්තේ 90දශකයේදී මැද භාගයේ සිටය. ආර්කිටෙක්චර් යන්න ජ්‍යොතිෂය හා බැදුනු වාස්තු විද්‍යාව ලෙස සිංහල කතා කරන මධ්‍යම සහ පහල මධ්‍යම පන්තිය අතර බාර ගෙන තිබුණ අතර ඒ මගින් සාතිශය අධි ප්‍රමාණයක් වර නැගුවේ ආර්කිටෙක්චර් යනු ජ්‍යෝතිෂයේ කලාපයක් හැටියට ය. සිංහල කතා කරන මධ්‍යම, පහල මධ්‍යම පන්තිය සහ අවර වරප්‍රසාදිත පන්තියේ නිවාස සැලසුම්කරණ කරනු ලැබූයේ සැලසුම් ශිල්පීන් සහ ජ්‍යෝතිෂවේදීන් විසිනි. 1998 දී ප්‍රථම වතාවට සිරස ටී.වී. මගින් කැදැල්ල යන වැඩසටහන යටතේ නිවාස සැලසුම්කරණය ගැන සාකච්ඡා කළ අතර ඒ සඳහා සම්පත්දායකයින් හැටියට ගෙන්වනු ලැබූයේ ජ්‍යෝතිෂවේදීන් ය. සිරස ටී.වී. හි කැදැල්ල වැඩසටහන තුලදීම වාස්තුවේදියෙකු හෙවත් ආර්කිටෙක්ට් යන වෘත්තීයවේදියෙකු යටතේ නිවාස පිළිබඳ කරනු ලබන සාකච්ඡාවක් හැටියට එය පරිවර්තනය කල අතර එහිලා සිරස ටී.වී. මගින් යොදා ගනු ලැබූ සම්පත්දායකයා වූයේ වාස්තුවේදී අනුර දයාරත්න ය. මෙම වැඩසටහනේ මුල් අවස්ථාවේ කතාව අතරතුර නිෂ්චල ඡායාරූප නිදර්ශන හැටියට භාවිත කල අතර පසුව වාස්තුවේදී අනුර දයාරත්න විසින් සැලසුම් කල නිවාස ඉදිරිපිට සහ අවකාශ සැලසුම් මධ්‍යයේ හිද හෙතෙම විසින් කරුණු හෙළි පෙහෙළි කරන ආකාරයෙන් වැඩසටහන ඉදිරිපත් කෙරිණි. 

අනූව දශකයේ අග භාගයේ අතිශයින්ම ජනාදරයට පත්වූ කැදැල්ල වැඩසටහනේ ආකෘතියෙ  වැඩසටහන් 2000 න් පසු අනෙක් රූපවාහිනී නාලිකාවල ආරම්භ කල අතර සති අන්තයේ එය රූපවාහිනී නාලිකාවල අනිවාර්‍ය වැඩසටහන් ලෙස ජනප්‍රියත්වයට පත්විය.. ITN  නාලිකාව ලස්සන ගෙදර,  ස්වර්ණවාහිනිය නාලිකාව සිහින නිවහන, සියත සහ හිරු නාලිකා මෙන්ම සිරස මාධ්‍ය ජාලයේ දමිල නාලිකාවේද  ආර්කිටෙක්චර් පිලිබද කැදැල්ල වැඩසටහනේ ආකෘතය  සහිත වැඩසටහන් විකාශනය වූ අතර  ඒවයෙහි ආරභක සම්පත් දායකයාලෙස අනුර දයාරත්න සහභාගි කර ගැනුණි.  2000 න් පසු පසු කාලයේ  ඉන්පසු පරම්පරාවේ අසංග සමරසේකර, මාධව ප්‍රේමරත්න,  සිළුමිණ  රත්නමලල ආදී වාස්තු විද්‍යාවේදීන් විසින්  එය ඉදිරියට ගෙනයාමට දායකත්වය සපයන ලදී..

අනුරාධ සෙනෙවිරත්න, නන්දදේව විජේසේකර, චන්ද්‍රා වික්‍රම ගමගේ, රාජ් සෝමදේව ආදී පුරා විද්‍යාඤයින් සහ ඉතිහාසඤයින් විසින් ආර්කිටෙක්චර් ගැන සාකච්ඡා කරනු ලැබුවද ඔවුන් නිමිති කර ගනු ලැබූයේ බෞද්ධ විහාර වල සැලසුම් ය.  පොදුවේ  ගත්  කල ගොඩනැගිලි වල සැලසුම් සේවාදායකයාගේ ආරක්ෂාව ,  සංරක්ෂණ ප්‍රයෝග සහ පෞද්ගලික ඕනෑ එපාකම් මත තීරණය වන කලාපයක් නිසා සහ ගොඩනැගිලි ධනය හිමි පන්තියක නිර්මිතයක් වන නිසා ආර්කිටෙක්චර් ධනය හිමි පන්තියට සීමා වී ඇති මාතෘකාවක් වී ඇති බව පෙනේ.  කේ කේ සමන් කුමාර ,දීප්ති කුමාර ගුණරත්න, සුමුදු අතුකෝරාල, බූපති නලින් යන අය ආර්කිටෙක්චර් ගැන පසු කලෙක සිංහල භාෂාවෙන් සාකච්ඡා කරන ලද අය වෙති.ඒ අතරින් කේ.කේ.සමන්කුමාරගේ 'පශ්චාත් නූතනවාදය පිලිබද හැදින්වීමක්'නැමති කෘතියේ  ආර්කිටෙක්චර් පිලිබද ඉදිරිපත් කරන තොරතුරු අතිශයින් වැදගත් වෙයි. 

 අනූවේ ප්‍රවණතාව;  ගම වෙළෙදකරණ ප්‍රවණතාව 
සංස්කරණය කොට යාවත්කාලීන කිරීම අවශ්‍ය යි.

 අනූවේ ප්‍රවණතාව;  ලිබරල් ඇඩ්වර්ටයිසින් ප්‍රවණතාව 
සංස්කරණය කොට යාවත්කාලීන කිරීම අවශ්‍ය යි.

 අනූවේ ප්‍රවණතාව;  කාසි දුරකථන - ජංගම දුරකථන - සී.ඩී.එම්.ඒ. - ඉන්ටර්නෙට් කැෆේ ප්‍රවණතාව 
සංස්කරණය කොට යාවත්කාලීන කිරීම අවශ්‍ය යි.

 අනූවේ ප්‍රවණතාව;  සමන් - සුනේත්‍රා  - නිශ්ශංක - මොහාන්  රාජ්....etc ප්‍රවණතාව 
සංස්කරණය කොට යාවත්කාලීන කිරීම අවශ්‍ය යි.

 අනූවේ ප්‍රවණතාව;  නව විරෝධාකල්පිත ගී ප්‍රවණතාව 
විරෝධාකල්පිත ගී  යන්න බ්‍රිතාන්‍ය යටත්  විජිත සමයේ සිරගත වීමට ලක් වූ කුංකුනාවෙ  හාමුදුරුවන් රචනා කරන ලද " අනේ කූඹින්නේ තොපටත් රජෙකු ඉන්නේ - අපට නැත ඉන්නේ  - ඒ නිසාවෙනි අප තැවෙන්නේ " යන කවිය දක්වා ඉතිහාසයට යන  අයුක්තිය,  අසාධාරණය,  වින්දිතභාවය, සටන් කිරීම,  සංවිධානය වීම වැනි මනෝභාවයන් නොසඟවා  ප්‍රකාශ කරන අසංවිධිත  ප්‍රකාශන මාධ්‍යයක් උවත්   ලාංකේය විරෝධාකල්පිත  ගීත විකාශනය තුල 90 දශකයේ  ඇති වූයේ එහි  පරිණාමීය තවත් අදියරක් බව සිතිය හැකිය.  1986 දී  තරුණ කලා සංස්කෘතික කණ්ඩායමක් හැටියට විජිත ගුණරත්න,  සුනිලා අබේසේකර,  සුනිල් විජේසිරිවර්ධන,  රෙඩ්ලි සිල්වා සහ රංජිත් පෙරේරා යන අය සමාරම්භක  කණ්ඩායමක් හැටියට ක්‍රියාත්මක වී සංගීත,  රංග කලා සහ දෘෂ්‍ය කලා ශිල්පීන් 60 දෙනෙකුගේ  පමණ  ශිල්පීය දායකත්වයෙන් ප්‍රේමසිරි කේමදාසගේ සංගීත සංයෝගයෙන්  ඉදිරිපත් කල නිදි නැති නදියේ නාදය  සංගීත ප්‍රසංගය සහ කැසට් පටය විරෝධාකල්ප ගීත කලාවේ  පූර්ව  වැදගත් සංධිස්ථානයකි.  ඒ අනුව 80 දශකයේ මෙම  ප්‍රවණතාවයත්,  ඉන් අවුරුද්දකට පසු  1987 දී සින්ග්ලංකා  ලේබලයෙන් නිකුත් කල නන්දා මාලිනීගේ පවන කැසට් පට යුගලයෙන්  සහ ඇය ඉදිරිපත් කළ පවන ප්‍රසංගයෙන් මහත් ආලෝකයක් 90 දශකයේ විරෝධාකල්පිත ගීත ප්‍රවණතාව සඳහා ලැබුණි.  

1971 දී ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ විමුක්ති ගී නමින් ඉදිරිපත් කල ප්‍රසංගය සහ 80 දශකයේ  ජවිපෙ  දෙවෙනි කැරැල්ල සමයේ ජවිපෙ විසින් කැසට්පට හැටියට  නිෂ්පාදනය කොට රහසිගතව රහසිගතව බෙදා හරින ලද  විමුක්ති ගී වලට වඩා නන්දාගේ පවන ගීත වැඩිදියුණු තත්වයක තිබිණ.  සියලු පද රචනා මහාචාර්ය  සුනිල් ආරියරත්නගේ උවත් විවිධ සංගීත නිර්මාපකයින් විසින්  ඔවුනගේ සංගීත  නිර්මාණවේශී විවිධත්වයෙන් ගීත සංගීතවත් කරන ලද නිසාත්,  කැසට් පටිගත තාක්ෂණය නව ස්ටීරියෝ ඩෝල්බි තාක්ෂණය නිසාත් පවන ගීත වල තත්ව ගුණය ඉහල විය.  පවන ගීත සංගීතවත් කල සංගීත ශිල්පීන් වන්නේ එම්.ආර්. චූලසිංහ,  රෝහණ වීරසිංහ,  ඔස්ටින් මුණසිංහ,  ස්ටැන්ලි පීරිස්,  මර්වින් පෙරේරා , එච්. එම්. ජයවර්ධන යන සංගීත ශිල්පීන් ය. 

පවන හුදෙක් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ පිලිබද නිල නියෝජනයක් නොවේ. එය 1986 දී රජයේ හමුදා විසින්  අරඹන ලද  ආචාර ධර්ම  විරහිත  මර්දනයට එරෙහිව දියත් කළ නිර්පාක්ෂික කලා ප්‍රතික්‍රියාවක් වන නමුත්   ජවිපෙ කැරැල්ලට වක්‍ර ව අභිප්‍රේරණ ද සපයන ලද කලා ව්‍යායාමයකි. එය අධිකරණයද  ප්‍රශ්න කරන ලද කලාත්මක ඉදිරිපත් කිරීමකි.  පවන ගීතයක පදරචනාවක් පහත පරිදි ය.

යදමින් බැඳ විලංගුලා

මගේ පුතා රැගෙන යන්

ඉදිකටු ඇන ඇඟිලි තලා - 

දෙතිස්වදය පමුනුවන්

අළුත් ලොවක් ගැන සිතීම - 

දඩුවම් දෙන වරද නන්

කුමට එරට අධිකරනය - 

නීතිය සහ විනිසුරන්

කකා බිබී නටන අතර - 

නරුම යහළු යෙළියන්

පන්දු කෙලින අතර ඉහල - 

පාසල් වල අමනයන්

රටගිනි ගෙන ඇති වග දුටු - 

මගේ එකම පුතනුවන්

එගිනි නිවන මඟ සෙවීම -

වරදක් දැයි මට කියන්

ගිනිගන්නා රටක කෙලින - 

මී හරකුන් වැනි පුතුන්

කුමටද මට මහ විරුවෙකි - 

සිරගෙයි මල මගෙ පුතුන්

කෝටිගණන් බිහිවේවා - 

මගෙ පුතු වැනි තව පුතුන්

කිරි මව්ලස මම ඉන්නම් - 

එවන් පුතුන් ලඟ උතුම්

පවන කැසට් යුගලයේ තේමා සංගීතය හැර ගීත 18 ක් ඇතුලත් වේ. එම ගීත අතුරින් ගීත 5 ක් හැර ගීත 13 ක් ම රජයේ ගුවන්විදුලිය සහ රූපවාහිනය තුල තහනමට ලක් විය. 1989 දී  පවන ගී පදරචක සුනිල් ආරියරත්න සහ නන්දා මාලනීට ජීවිත තර්ජන තිබුණ බව කියවෙන අතර ඔවුන් දෙදෙනා මෙම වකවානුවේ ඉන්දියාවට  පැන  ගොස් තිබුණි. 1993 න් පසු ඇයව සමාජය තුළ දකින්න ලැබුණේ පවන ගීත ප්‍රසංගයේ දී ඇය සිය ඇඳම් විලාසිතාව සඳහා යොදා ගත් සුදු සාරියකින් සැරසී සිටින කාන්තාවක හැටියට ය. 

නිදි නැති නදිය සහ නන්දා     මාලිනීගේ පවන ආභාසය කර ගනිමින් 1990 දී ලුම්බිණි රඟහලේදී ගුණදාස කපුගේ  විසින්   වේදිකාගත කරන ලද කම්පන  ප්‍රසංගය සහ කම්පන  කැසට්පටය,   සෝමරත්න දිසානායක  රචනා කරන ලද  ගීත සමුච්චයකින් සමන්විත  " සූරියකන්ද " කැසට් පටය, පටය, ප්‍රදීපා ධර්මදාසගේ කුළුදුල්  කැසට් පටය වුන " දූවිල්ලෙන් සැදුණ ලියේ කැසට් පටය,   ජයතිලක බණ්ඩාරගේ සාධු ජනරාව  ප්‍රසංගය අසූව දශකයෙන්  පසු අනූවේ ප්‍රවණතාවට අයත්  විරෝධාකල්පිත ගීත ප්‍රවණතාවේ මගහැර යා නොහැකි මංසන්ධි වේ.  ජයතිලක  බණ්ඩාර යන අයගේ ගීත වැඩි වශයෙන්  නිර්මාණය වූයේ  ජාතිවාදයට එරෙහි  ගීත විය. මීට අමතරව අනූව දශකයේ ශිෂ්‍ය අරගල වලදී නන්දා මාලිනීගේ ගීත ගැයීම හා ප්‍රචාරය කිරීමද ප්‍රවණතාවයක් විය.  

"