වෙනිසියුලාවේ සෞඛ්‍ය

වෙනිසියුලාවේ ජාතික විශ්වීය සෞඛ්‍ය සේවා පද්ධතියක් ඇත. වත්මන් රජය මිෂන් බැරියෝ ඇඩෙන්ට්‍රෝ ලෙස හඳුන්වන සෞඛ්‍ය සේවා සඳහා ප්‍රවේශය පුළුල් කිරීම සඳහා වැඩසටහනක් නිර්මාණය කර ඇත, එහි කාර්යක්ෂමතාව සහ සේවා කොන්දේසි විවේචනයට ලක්ව ඇත. 2014 දෙසැම්බර් වන විට වෙනිසියුලාවේ බැරියෝ ඇඩෙන්ට්‍රෝ ආයතනවලින් 80% ක් පමණ අතහැර දමා ඇත.Matheus, Ricardo. Abandonados 70% de módulos de BA  Diario 2001 (29 July 2007).

2014 සඳහා වෙනිසියුලාවේ ළදරු මරණ සංඛ්‍යාව උපත් 1,000 කට මරණ 19 ක් වූ අතර එය දකුණු ඇමරිකානු සාමාන්‍යයට වඩා අඩුය (සංසන්දනය කිරීමට: එක්සත් ජනපද අගය 2013 දී උපත් 1,000 කට මරණ 6 ක් විය). ළමා මන්දපෝෂණය 17% ක් විය. ඩෙල්ටා අමකුරෝ සහ ඇමසෝනාස් රටේ ඉහළම අනුපාත තිබුණි.. FAO.org. එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයට අනුව, වෙනිසියුලානු ජාතිකයන්ගෙන් 32% කට ප්‍රමාණවත් සනීපාරක්ෂාව නොමැති අතර, ප්‍රධාන වශයෙන් ග්‍රාමීය ප්‍රදේශවල ජීවත් වන අයයි.Venezuela . Unicef.org. ඩිප්තෙරියා, වසංගතය, මැලේරියාව, ටයිපොයිඩ් උණ, කහ උණ, කොලරාව, හෙපටයිටිස් A, හෙපටයිටිස් B සහ හෙපටයිටිස් D වැනි රෝග රට තුළ දක්නට ලැබුණි.Venezuela Guardian. 25 October 2006. Retrieved 20 September 2006. වැඩිහිටි ජනගහනයෙන් ආසන්න වශයෙන් 30% ක් තුළ තරබාරුකම බහුලව දක්නට ලැබුණි.

වෙනිසියුලාවේ මුළු අපජල පවිත්‍රාගාර 150 ක් තිබුණි; ජනගහනයෙන් 13% කට පානීය ජලය සඳහා ප්‍රවේශය නොතිබුණි, නමුත් මෙම සංඛ්‍යාව පහත වැටෙමින් තිබුණි.

ජනාධිපති මධුරෝගේ ජනාධිපති ධුර කාලය තුළ නිරීක්ෂණය වූ ආර්ථික අර්බුදය අතරතුර, වෛද්‍ය වෘත්තිකයන්ට රෝගීන්ට යල් පැන ගිය ප්‍රතිකාර සිදු කිරීමට බල කෙරුනි.

 යොමු කිරීම් 

ප්‍රවර්ගය:වෙනිසියුලාව