බර්මියුඩාවේ ඉතිහාසය

සොයාගැනීම 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Map_of_Bermuda_1511_legatio_babylonica.jpg|alt=|thumb|1511 දී පීටර් මාටිර් ඩි'ඇන්ගියෙරා විසින් ඔහුගේ ලෙගෂියෝ බැබිලෝනිකා නම් පොතේ සාදන ලද බර්මියුඩා දූපත් වල පළමු සිතියම.
බර්මියුඩාව 1500 ගණන්වල මුල් භාගයේදී ස්පාඤ්ඤ ගවේෂක ජුවාන් ඩි බර්මුඩෙස් විසින් සොයා ගන්නා ලදී. බර්මියුඩාව සොයා ගන්නා විට හෝ සියවසකට පසු මුල් බ්‍රිතාන්‍ය ජනාවාස කාලය තුළ ස්වදේශික ජනගහනයක් සිටියේ නැත. එය 1511 දී ඉතිහාසඥ පෙඩ්‍රෝ මාර්ටිර් ඩි ඇන්ග්ලේරියා විසින් ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද ලෙගටියෝ බැබිලෝනිකා හි සඳහන් කර ඇති අතර එම වසරේ ස්පාඤ්ඤ ප්‍රස්ථාරවලට ඇතුළත් කර ඇත. ස්පාඤ්ඤ සහ පෘතුගීසි නැව් දෙකම නැවුම් මස් සහ ජලය ලබා ගැනීම සඳහා දූපත් නැවත පිරවීමේ ස්ථානයක් ලෙස භාවිතා කළහ. නැව් සුන්බුන් පෘතුගීසි නාවිකයින් දැන් 1543 දී පෘතුගීසි පර්වතයේ සෙල්ලිපිය සඳහා වගකිව යුතු යැයි සැලකේ, එය කලින් ස්පාඤ්ඤ පර්වතය ලෙස හැඳින්වේ. දැන් රළු පක්ෂීන්ගේ (බොහෝ විට බර්මියුඩා පෙට්‍රල් හෝ කැහෝ) හඬවල් වලින් (බොහෝ විට බර්මියුඩා පෙට්‍රල් හෝ කැහෝ) හඬවල් සහ හඳුන්වා දුන් වල් ඌරන්ගේ ඝෝෂාකාරී රාත්‍රී ශබ්ද වලින් පැන නැගුණු බව සැලකෙන ආත්මයන් සහ යක්ෂයන් පිළිබඳ ජනප්‍රවාද මතු විය. එහි නිතර කුණාටු සහිත තත්වයන් සහ භයානක ගල්පර සමඟ, දූපත් සමූහය "යක්ෂයන්ගේ දූපත" ලෙස ප්‍රසිද්ධ විය. ස්පාඤ්ඤය හෝ පෘතුගාලය එය පදිංචි කිරීමට උත්සාහ කළේ නැත.

 බ්‍රිතාන්‍යයන් විසින් පදිංචි කිරීම 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:The_Generall_Historie_of_Virginia,_New-England,_and_the_Summer_Isles_by_Captain_John_Smith.jpg|thumb|ජෝන් ස්මිත් 1624 දී බර්මියුඩාවේ පළමු ඉතිහාස ලේඛනයක් ලිවීය (වර්ජිනියා සහ නිව් එංගලන්තය සමඟ ඒකාබද්ධව).
ඊළඟ සියවස සඳහා, දිවයිනට නිතර සංචාරය කරන ලද නමුත් ජනාවාස නොවීය. ඉංග්‍රීසි ජාතිකයන් නව ලෝකය කෙරෙහි අවධානය යොමු කිරීමට පටන් ගත් අතර, මුලින් වර්ජිනියාවේ පදිංචි වූ අතර, උතුරු ඇමරිකාවේ බ්‍රිතාන්‍ය යටත් විජිතකරණය ආරම්භ කරමින්, 1607 දී වර්ජිනියාවේ ජේම්ස්ටවුන් හි යටත් විජිතයක් ස්ථාපිත කළහ. වසර දෙකකට පසු, ජේම්ස්ටවුන් ජනපදය මුදා ගැනීම සඳහා නැව් හතකින් යුත් බලඇණියක් සිය ගණනක් පදිංචිකරුවන්, ආහාර සහ සැපයුම් සමඟ එංගලන්තයෙන් පිටත් විය. කෙසේ වෙතත්, කුණාටුවකින් ෆ්ලෝටිලා කැඩී ගිය අතර, ප්‍රමුඛ පෙළේ නෞකාව වන සී වෙන්චර්, එය ගිලී යාම වැළැක්වීම සඳහා බර්මියුඩාවේ ගල්පරයට ඇතුළු වූ අතර, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස එහි සියලුම මගීන් සහ කාර්ය මණ්ඩලයේ පැවැත්මට හේතු විය. ජේම්ස්ටවුන් හි සැබෑ තත්ත්වය ගැන නාවිකයින්ගෙන් අසා දැනගත් පදිංචිකරුවන් ඉදිරියට යාමට අකමැති වූ අතර, කැරලි ගසා බර්මියුඩාවේ රැඳී සිටීමට බහුවිධ උත්සාහයන් ගත්හ. රැඳී සිටීමට සහ තමන්ගේම රජයක් ස්ථාපිත කිරීමට ඔවුන්ට අයිතියක් ඇති බව ඔවුහු තර්ක කළහ. නව ජනාවාස බන්ධනාගාර කම්කරු කඳවුරක් බවට පත් වූ අතර, ඩිලිවරන්ස් සහ පේෂන්ස් යන නැව් දෙකක් ඉදි කළහ.

1612 දී, ඉංග්‍රීසි ජාතිකයන් ප්ලව් නෞකාව පැමිණීමත් සමඟ නිල වශයෙන් වර්ජිනියෝලා ලෙස නම් කරන ලද දූපත් සමූහයේ ජනාවාස ආරම්භ කළහ. නිව් ලන්ඩන් (ශාන්ත ජෝර්ජ් නගරය ලෙස නම් කරන ලදී) එම වසරේ පදිංචි කරන ලද අතර යටත් විජිතයේ පළමු අගනුවර ලෙස නම් කරන ලදී. එය නව ලෝකයේ අඛණ්ඩව ජනාවාස වූ පැරණිතම ඉංග්‍රීසි නගරයයි. 1616 සහ 1620 දී ඇතැම් පක්ෂීන් සහ තරුණ කැස්බෑවන් දඩයම් කිරීම තහනම් කරමින් පනත් සම්මත කරන ලදී. දූපත් සමූහයේ සීමිත භූමි ප්‍රමාණය සහ සම්පත් නව ලෝකයේ මුල්ම සංරක්ෂණ නීති නිර්මාණය කිරීමට හේතු විය.

 බර්මියුඩාවේ වහල්භාවය 
1615 දී, සර් ජෝර්ජ් සොමර්ස් සිහි කිරීම සඳහා සොමර්ස් දූපත් ලෙස නම් කරන ලද ජනපදය, සොමර්ස් දූපත් සමාගමට පවරා දෙන ලදී. බර්මියුඩියානුවන් කැරොලිනා ජනපදය පදිංචි කර ඇමරිකාවේ අනෙකුත් ඉංග්‍රීසි ජනපද පිහිටුවීමට දායක වූ විට, තවත් ස්ථාන කිහිපයක් දූපත් සමූහය නමින් නම් කරන ලදී. මෙම කාලය තුළ පළමු වහලුන් රඳවා තබාගෙන දූපත් වෙත ප්‍රවාහනය කරන ලදී. මොවුන් අප්‍රිකානු වහල් වෙළඳාම හරහා ඇමරිකාවට ප්‍රවාහනය කරන ලද ස්වදේශික අප්‍රිකානුවන් සහ නව ලෝක යටත් විජිතවලින් වහල්භාවයට පත් කරන ලද ස්වදේශික ඇමරිකානුවන්ගේ මිශ්‍රණයකි. පළමු වහලුන් දෙදෙනා 1616 දී බර්මියුඩාවට පැමිණියේ අප්‍රිකාවෙන් නොව බටහිර ඉන්දීය කොදෙව්වලින්, එක් අයෙක් කළු ජාතිකයෙකු වූ අතර අනෙකා ස්වදේශික ඇමරිකානු ජාතිකයෙකු වූ අතර, බර්මියුඩා ආණ්ඩුකාර ටකර් විසින් බර්මියුඩාවේ මුතු සඳහා කිමිදීමට වහලුන් සොයා ගැනීමට "එඩ්වින්" නෞකාව බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් වෙත යවා තිබුණි. කිමිදීමට මුතු නොමැති බව ඔප්පු විය. පසුව ඇමරිකාවෙන් සහ කැරිබියන් දූපත් වලින් ආරම්භ වූ තවත් කළු වහලුන් විශාල වශයෙන් දිවයිනට ප්‍රවාහනය කරන ලදී.

කළු ජනගහනය වර්ධනය වන විට, සුදු පදිංචිකරුවන් අතර කැරැල්ල පිළිබඳ බිය ද ඇති විය. 1623 දී, බර්මියුඩාවේ නීග්‍රෝවරුන්ගේ අහංකාරය මැඩපැවැත්වීම සඳහා නීතියක් සම්මත කරන ලදී. තම ස්වාමියාගේ අවසරයකින් තොරව භාණ්ඩ සඳහා දුම්කොළ හෝ වෙනත් නිෂ්පාදන මිලදී ගැනීම හෝ විකිණීම, හුවමාරු කිරීම හෝ හුවමාරු කිරීම කළු ජාතිකයින්ට තහනම් විය. ඉදිරි දශක කිහිපය තුළ පුරෝකථනය කළ පරිදි වහලුන් අතර නොසන්සුන්තාව කිහිප වතාවක්ම පුපුරා ගියේය. 1656, 1661, 1673, 1682, 1730 සහ 1761 දී ප්‍රධාන කැරලි ඇති විය. 1761 දී දිවයිනේ කළු ජාතිකයින්ගෙන් බහුතරයක් සම්බන්ධ කුමන්ත්‍රණයක් සොයා ගන්නා ලදී. වහලුන් හය දෙනෙකු ඝාතනය කරන ලද අතර සියලුම කළු සැමරුම් තහනම් කරන ලදී.

 සිවිල් යුද්ධය 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Bermuda_Coronelli.jpg|thumb|වින්සෙන්සෝ කොරොනෙලි විසින් රචිත බර්මියුඩා සිතියම, 1692 ජනවාරි 1
1649 දී, ඉංග්‍රීසි සිවිල් යුද්ධය සිදුවෙමින් පැවති අතර, ලන්ඩනයේ වයිට්හෝල්හිදී I වන චාල්ස් රජුගේ හිස ගසා දමන ලදී. ගැටුම බර්මියුඩාවට පැතිර ගිය අතර, එහිදී බොහෝ යටත් විජිතවාදීන් ඔටුන්න කෙරෙහි දැඩි භක්තියක් වර්ධනය කර ගත්හ. රාජකීයයන් සෝමර්ස් දූපත් සමාගමේ ආණ්ඩුකාරවරයා නෙරපා හැර ජෝන් ට්‍රිමින්හැම් ඔවුන්ගේ නායකයා ලෙස තෝරා ගත්හ (බර්මියුඩාවේ ආණ්ඩුකාරවරයා බලන්න). බර්මියුඩාවේ සිවිල් යුද්ධය මිලීෂියාවන් විසින් අවසන් කරන ලද අතර, විසම්මුතිවාදීන් විලියම් සේල් යටතේ බහමාස් ජනාවාස කිරීමට තල්ලු කරන ලදී.

බර්මියුඩා, වර්ජිනියා, බාබඩෝස් සහ ඇන්ටිගුවා යන කැරලිකාර රාජකීය ජනපද, එංගලන්තයේ රම්ප් පාර්ලිමේන්තුවේ පනතකට යටත් විය. රාජකීය ජනපද ද ආක්‍රමණය කිරීමේ තර්ජනයට ලක් විය. බර්මියුඩා රජය අවසානයේ එංගලන්ත පාර්ලිමේන්තුව සමඟ ගිවිසුමකට එළඹුණු අතර එමඟින් බර්මියුඩාවේ පවතින තත්ත්වය රඳවා ගන්නා ලදී. 1655 දී බර්මියුඩියානුවන් පනස් හතර දෙනෙකු ජැමෙයිකාවේ දූපතේ ස්ථිරව පදිංචි වූ පළමු ඉංග්‍රීසි යටත්වැසියන් බවට පත් වූ අතර, ක්‍රොම්වෙල්ගේ ජැමෙයිකාව ආක්‍රමණය කිරීමෙන් පසු 1658 දී තවත් (200) බර්මියුඩියානුවන් සිටියහ.Kennedy, Jean (1971). ″The Isle of Devils: Bermuda under the Somers Island Company 1609 - 1685.″ London: Collins. pp. 215, 266.Wilkinson, Henry (1933). ″The Adventurers of Bermuda: A history of the island from its discovery until the dissolution of the Somers Island Company in 1684.″ London: Oxford University Press. pp. 300–301.Jarvis, Michael J. (2010). "In the Eye of All Trade: Bermuda, Bermudians, and the Maritime Atlantic World, 1680–1783." Chapel Hill: University of North Carolina Press. pp. 45, 67.

 17 වන සියවසේ අගභාගය 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Bermuda_Gazette_-_12_November_1796.jpg|දකුණ|thumb|ස්පාඤ්ඤයට සහ එහි සහචරයින්ට එරෙහිව පෞද්ගලිකකරණය සඳහා කැඳවුම් කරමින් 1796 නොවැම්බර් 12 වන දින බර්මියුඩා ගැසට් පත්‍රය; එහි පෞද්ගලික යාත්‍රා දෙකක් සඳහා කාර්ය මණ්ඩලය සඳහා දැන්වීම් ඇත.
17 වන සියවසේදී, සෝමර්ස් අයිල්ස් සමාගම නැව් තැනීම මර්දනය කළේය, මන්ද භූමියෙන් ආදායමක් උපයා ගැනීම සඳහා බර්මියුඩියානුවන්ට ගොවිතැන් කිරීමට අවශ්‍ය වූ බැවිනි. කෙසේ වෙතත්, වර්ජිනියා ජනපදය නිෂ්පාදනය කරන ලද දුම්කොළවල ගුණාත්මකභාවය සහ ප්‍රමාණය අතින් බර්මියුඩාව අභිබවා ගියේය. 17 වන සියවසේ මුල් භාගයේදී බර්මියුඩියානුවන් සමුද්‍රීය වෙළඳාමට යොමු වීමට පටන් ගත් නමුත්, සෝමර්ස් අයිල්ස් සමාගම කෘෂිකර්මාන්තයෙන් ඉවත් වීම මැඩපැවැත්වීම සඳහා එහි සියලු බලය භාවිතා කළේය. මෙම මැදිහත්වීම 1684 දී දූපත් වැසියන් සමාගමේ ප්‍රඥප්තිය අවලංගු කරන ලෙස ඉල්ලා සිටීමට සහ ලැබීමට හේතු වූ අතර, සමාගම විසුරුවා හරින ලදී.

බර්මියුඩියානුවන් නැව් තැනීම සඳහා කෘෂිකර්මාන්තය වේගයෙන් අතහැර දැමූ අතර, ස්වදේශික ජුනිපර් ගස් (ජුනිපෙරස් බර්මියුඩියානා, බර්මියුඩා දේවදාර ලෙස හැඳින්වේ) සමඟ ගොවිබිම් නැවත වගා කළහ. ටර්ක්ස් දූපත් මත ඵලදායී පාලනයක් ස්ථාපිත කරමින්, බර්මියුඩියානුවන් ලුණු වෙළඳාම ආරම්භ කිරීම සඳහා ඔවුන්ගේ භූ දර්ශනය වනාන්තර විනාශ කළහ. එය ලොව විශාලතම බවට පත් වූ අතර ඊළඟ සියවස සඳහා බර්මියුඩාවේ ආර්ථිකයේ මුල් ගල ලෙස පැවතුනි. බර්මියුඩියානුවන් තල්මසුන් දඩයම් කිරීම, පෞද්ගලිකකරණය සහ වෙළඳ වෙළඳාම ද දැඩි ලෙස අනුගමනය කළහ.

සමහර දූපත් වැසියන්, විශේෂයෙන් ශාන්ත ඩේවිඩ්ස් හි, තවමත් ස්වදේශික ඇමරිකානුවන්ට ඔවුන්ගේ මුතුන් මිත්තන් සිටින බව සොයා ගන්නා අතර, තවත් බොහෝ දෙනෙක් ඔවුන්ට එවැනි මුතුන් මිත්තන් සිටින බව නොදැන සිටිති. ස්වදේශික ඇමරිකානුවන් සිය ගණනක් බර්මියුඩාවට නැව්ගත කරන ලදී. හොඳම උදාහරණ වන්නේ පෙකොට්, වැම්පනොග්, පොඩුන්ක්ස්, නිප්මක්ස්, නාරගන්සෙට්ස් වැනි ඇල්ගොන්කියන් ජනයා සහ තවත් අය වන අතර, ඔවුන් දහහත්වන සියවසේදී නිව් එංගලන්ත ජනපදවලින් පිටුවහල් කර වහල්භාවයට විකුණන ලදී, විශේෂයෙන් පෙකොට් යුද්ධයෙන් සහ පිලිප් රජුගේ යුද්ධයෙන් පසු; සමහරු මෙක්සිකෝව වැනි දුර බැහැර ප්‍රදේශවලින් ගෙන එන ලදැයි විශ්වාස කෙරේ.

 ඇමරිකානු නිදහස් යුද්ධය 
1774 සැප්තැම්බර් මාසයේදී ඇමරිකානු කැරැල්ල කෙරෙහි බර්මියුඩාවේ දෙගිඩියාව වෙනස් විය, 1775 සැප්තැම්බර් 10 වන දිනට පසු මහා බ්‍රිතාන්‍යය, අයර්ලන්තය සහ බටහිර ඉන්දීය කොදෙව් සමඟ වෙළඳාම තහනම් කිරීමට මහාද්වීපික කොංග්‍රසය තීරණය කළ විට. එවැනි සම්බාධකයකින් අදහස් වන්නේ ඔවුන්ගේ අන්තර් යටත් විජිත වාණිජ්‍යය, සාගතය සහ සිවිල් නොසන්සුන්තාව බිඳ වැටීමයි. මහා බ්‍රිතාන්‍යය සමඟ දේශපාලන නාලිකා නොමැතිකම නිසා, ටකර් පවුල 1775 මැයි මාසයේදී තවත් පල්ලියේ සාමාජිකයන් අට දෙනෙකු සමඟ රැස්වී තහනමෙන් නිදහස් කිරීමේ අරමුණින් ජූලි මාසයේදී මහාද්වීපික කොංග්‍රසයට නියෝජිතයින් යැවීමට තීරණය කළේය. හෙන්රි ටකර් තහනමේ වගන්තියක් සටහන් කළ අතර එය ඇමරිකානු භාණ්ඩ හමුදා සැපයුම් සඳහා හුවමාරු කර ගැනීමට ඉඩ සලසයි. ටකර් පෙන්සිල්වේනියා ආරක්ෂක කමිටුව හමුවූ විට බෙන්ජමින් ෆ්‍රෑන්ක්ලින් විසින් මෙම වගන්තිය තහවුරු කරන ලදී. ස්වාධීනව, අනෙක් අය පේටන් රැන්ඩොල්ෆ්, චාල්ස්ටවුන් ආරක්ෂක කමිටුව සහ ජෝර්ජ් වොෂින්ටන් සමඟ මෙම ව්‍යාපාරික ගිවිසුම තහවුරු කළහ.

චාල්ස්ටවුන්, ෆිලඩෙල්ෆියා සහ නිව්පෝර්ට් සිට ක්‍රියාත්මක වූ ඇමරිකානු බෝට්ටු තුනක් බර්මියුඩාවට යාත්‍රා කළ අතර, 1775 අගෝස්තු 14 වන දින ආණ්ඩුකාර ජෝර්ජ් ජේම්ස් බෲයර් නිදා සිටියදී බර්මියුඩියානු සඟරාවෙන් වෙඩි බෙහෙත් බැරල් 100 ක් ලබාගෙන මෙම බෝට්ටුවලට පටවන ලදී. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, ඔක්තෝබර් 2 වන දින මහාද්වීපික කොංග්‍රසය බර්මියුඩාව ඔවුන්ගේ වෙළඳ තහනමෙන් නිදහස් කළ අතර, බර්මියුඩාව පක්ෂපාතී නොවීම සඳහා කීර්තියක් අත්කර ගත්තේය. එම වසරේ අගභාගයේදී, බ්‍රිතාන්‍ය පාර්ලිමේන්තුව ඇමරිකානු කැරලිකාර ජනපද සමඟ වෙළඳාම තහනම් කිරීම සඳහා තහනම් පනත සම්මත කළ අතර දිවයින නිරීක්ෂණය කිරීම සඳහා HMS ස්කොපියන් යැවීය. දිවයිනේ බලකොටුවලින් කාලතුවක්කු ඉවත් කරන ලදී. එහෙත්, හොඳින් ස්ථාපිත පවුල් සම්බන්ධතා ඔස්සේ යුද කාලීන හොර බඩු වෙළඳාම දිගටම පැවතුනි. 1775 වන විට බෝට්ටු 120 ක් සමඟින්, බර්මියුඩාව 1781 දක්වා ශාන්ත යුස්ටේටියස් සමඟ වෙළඳාම් කළ අතර උතුරු ඇමරිකානු වරායන්ට ලුණු සැපයීය.

1776 ජුනි මාසයේදී, HMS නෝටිලස් දිවයින ආරක්ෂා කළ අතර, පසුව සැප්තැම්බර් මාසයේදී HMS ගලාටියා ද විය. එහෙත්, බ්‍රිතාන්‍ය කපිතාන්වරුන් දෙදෙනා ත්‍යාග මුදල් අල්ලා ගැනීමට වැඩි කැමැත්තක් දැක්වූ අතර, ඔක්තෝම්බර් මාසයේදී නෝටිලස් පිටත්ව යන තෙක් දිවයිනේ දැඩි ආහාර හිඟයක් ඇති කළේය. 1778 දී ප්‍රංශය යුද්ධයට පිවිසීමෙන් පසු, හෙන්රි ක්ලින්ටන් මේජර් විලියම් සදර්ලන්ඩ්ගේ අණ යටතේ දිවයින නැවත ශක්තිමත් කළේය. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, 1778-1779 ශීත ඍතුවේ දී ප්‍රංශ සහ ඇමරිකානු නැව් 91 ක් අල්ලා ගන්නා ලද අතර, එමඟින් ජනගහනය නැවත වරක් සාගතයේ අද්දරට ගෙන එන ලදී. රාජකීය නාවික හමුදාව, බ්‍රිතාන්‍ය බලකොටුව සහ පක්ෂපාතී පෞද්ගලික සේවකයින්ගේ ඒකාබද්ධ උත්සාහයන් නිසා බර්මියුඩියානු වෙළඳාමට දැඩි බාධා ඇති වූ අතර, 1779 දී දිවයිනට සාගතයක් ඇති විය.

1780 දී ජෝර්ජ් බෲරේගේ මරණයෙන් පසු, ආණ්ඩුකාර ධුරය ඔහුගේ පුත් ජෝර්ජ් ජූනියර් වෙත හිමි විය, ඔහු ක්‍රියාකාරී පක්ෂපාතීයෙකි. ඔහුගේ නායකත්වය යටතේ, ජාවාරම නතර කරන ලද අතර, බර්මියුඩියානු යටත් විජිත රජය සමාන අදහස් ඇති පක්ෂපාතීන්ගෙන් පිරී තිබුණි. හෙන්රි ටකර් පවා එක්සත් ජනපදය සමඟ වෙළඳාම අත්හැරියේ බොහෝ පෞද්ගලික පුද්ගලයින් සිටීම නිසාය.

බර්මියුඩාවේ පළමු පුවත්පත වන බර්මියුඩා ගැසට්, 1784 දී ප්‍රකාශයට පත් කිරීම ආරම්භ කළේය. කර්තෘ ජෝසප් ස්ටොක්ඩේල්ට ඔහුගේ පවුලේ අය සමඟ බර්මියුඩාවට ගොස් පුවත්පත ස්ථාපිත කිරීමට මූල්‍යමය දිරිගැන්වීමක් ලබා දී තිබුණි. ඔහු වෙනත් මුද්‍රණ සේවා ද සැපයූ අතර බර්මියුඩාවේ පළමු දේශීය තැපැල් සේවාව ක්‍රියාත්මක කළේය. බර්මියුඩා ගැසට් පත්‍රය දායකත්වයෙන් විකුණා ග්‍රාහකයින්ට ලබා දෙන ලද අතර, ස්ටොක්ඩේල් හි සේවකයා ද ගාස්තුවකට තැපැල් බෙදා හරින ලදී.

 19 වන සියවස 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Devonshire_Redoubt_(Bermuda).png|වම|thumb|1614 දී බර්මියුඩාවේ ඩෙවොන්ෂයර් රෙඩොබ්ට් හි නිදර්ශනයක්
ඇමරිකානු විප්ලවයෙන් පසු, රාජකීය නාවික හමුදාව බර්මියුඩාවේ වරායන් වැඩිදියුණු කිරීම ආරම්භ කළේය. 1811 දී, බටහිර අත්ලාන්තික් සාගරයේ නැව් මාර්ග ආරක්ෂා කරන දූපත් වල ප්‍රධාන නාවික කඳවුර ලෙස සේවය කිරීමට නියමිතව තිබූ අයර්ලන්ත දූපතේ විශාල රාජකීය නාවික නැව් තටාකාංගනයේ වැඩ ආරම්භ විය. නැව් තටාකාංගනය ආරක්ෂා කිරීම සඳහා, බ්‍රිතාන්‍ය හමුදාව බර්මියුඩා බලකොටුව ගොඩනඟා, දූපත් සමූහය දැඩි ලෙස ශක්තිමත් කළේය.

1812 බ්‍රිතාන්‍යය සහ එක්සත් ජනපදය අතර යුද්ධය අතරතුර, වොෂින්ටන් ඩී.සී. සහ චෙසපීක් වෙත බ්‍රිතාන්‍ය ප්‍රහාර සැලසුම් කර දියත් කරන ලද්දේ බර්මියුඩාවේ සිට වන අතර, එහිදී රාජකීය නාවික හමුදාවේ උතුරු ඇමරිකානු ස්ථානයේ මූලස්ථානය මෑතකදී නෝවා ස්කොටියාවේ හැලිෆැක්ස් සිට ගෙන යන ලදී.link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:The_Harbor_at_St._George,_Bermuda_from_Sugar_Loaf_Hill.jpg|දකුණ|thumb|මුල් අගනුවර වූ ශාන්ත ජෝර්ජ් හි මුලට් බොක්ක සහ වරාය
1816 දී, බෙනඩික්ට් ආර්නෝල්ඩ්ගේ පුත් ජේම්ස් ආර්නෝල්ඩ්, විය හැකි එක්සත් ජනපද ප්‍රහාරවලට එරෙහිව බර්මියුඩාවේ රාජකීය නාවික නැව් තටාකාංගනය ශක්තිමත් කළේය. අද වන විට, බර්මියුඩාවේ සමුද්‍ර කෞතුකාගාරය ඇතුළත් බර්මියුඩා ජාතික කෞතුකාගාරය, රාජකීය නාවික තටාකාංගනයේ බලකොටුව අල්ලාගෙන සිටී.

එක්සත් ජනපදයේ ගිනිකොනදිග වෙරළට එහි සමීපත්වය නිසා, ඇමරිකානු සිවිල් යුද්ධයේදී බර්මියුඩාව දකුණු ප්‍රාන්තවලට සහ එංගලන්තයට යන සහ ඉන් පිටතට යන කොන්ෆෙඩරේට් රාජ්‍යයන්ගේ අවහිර කිරීමේ ධාවකයින් සඳහා නැවතුම් ස්ථානයක් ලෙස නිතර භාවිතා කරන ලදී. අවහිර කිරීමේ මුර සංචාරයේ යෙදී සිටින යුනියන් නාවික යාත්‍රා මග හැරීමටය. අවහිර කිරීමේ ධාවකයින්ට එංගලන්තයෙන් අත්‍යවශ්‍ය යුද භාණ්ඩ ප්‍රවාහනය කිරීමට සහ වටිනා කපු නැවත එංගලන්තයට ලබා දීමට හැකි විය. කොන්ෆෙඩරේට් නියෝජිතයින්ගේ කුතුහලය දනවන මධ්‍යස්ථානයක් වූ ශාන්ත ජෝර්ජ් හි පැරණි ග්ලෝබ් හෝටලය පොදු කෞතුකාගාරයක් ලෙස සංරක්ෂණය කර ඇත.

 ඇන්ග්ලෝ-බෝයර් යුද්ධය 
ඇන්ග්ලෝ-බෝයර් යුද්ධයේදී (1899-1902), බෝයර් යුද සිරකරුවන් 5,000 ක් බර්මියුඩාවේ දූපත් පහක රඳවා සිටියහ. යුද්ධය පිළිබඳ ඔවුන්ගේ අදහස් අනුව ඔවුන් ස්ථානගත කරන ලදී. බ්‍රිතාන්‍ය කිරීටයට පක්ෂපාතී බව ප්‍රතිඥා දීම ප්‍රතික්ෂේප කළ "බිටර්රෙන්ඩර්ස්" (අප්‍රිකානු: බිටර්ඉන්ඩර්ස්) ඩැරල්ගේ දූපතේ සිරගත කරන ලද අතර දැඩි ආරක්ෂාවක් ලබා දෙන ලදී. මෝගන්ගේ දූපත වැනි අනෙකුත් දූපත් වල නිලධාරීන් 27 දෙනෙකු ඇතුළුව පිරිමින් 884 දෙනෙකු රඳවා සිටියහ; ටකර්ගේ දූපතේ බෝයර් සිරකරුවන් 809 දෙනෙකු, බර්ට්ගේ දූපතේ 607 දෙනෙකු සහ පෝර්ට්ගේ දූපතේ 35 දෙනෙකු රඳවා සිටියහ. හින්සන්ගේ දූපතේ බාල වයස්කාර සිරකරුවන් සිටියහ. කඳවුරු සුසාන භූමිය ලෝන්ග් අයිලන්ඩ් හි ඇත.

නිව් යෝර්ක් ටයිම්ස් පුවත්පත වාර්තා කළේ බර්මියුඩාවට යන අතරතුර බෝයර් යුද සිරකරුවන් විසින් කැරැල්ලක් ඇති කිරීමට උත්සාහ කළ බවත්, ඩැරල්ගේ දූපතේ යුද නීතිය පනවන ලද බවත්ය.

වඩාත්ම ප්‍රසිද්ධ පලාගිය පුද්ගලයා වූයේ "බ්‍රිතාන්‍ය රජයට එරෙහිව කුමන්ත්‍රණය කිරීම සහ ඔත්තු බැලීමේ චෝදනාව මත" ජීවිතාන්තය දක්වා සිර දඬුවම් විඳිමින් සිටි බෝයර් යුද සිරකරු කපිතාන් ෆ්‍රිට්ස් ජූබට් ඩුකේස්නේ ය. 1902 ජුනි 25 වන දින රාත්‍රියේ, ඩුකේස්නේ තම කූඩාරමෙන් ලිස්සා ගොස්, කටු කම්බි වැටක් මතින් ගමන් කර, සැතපුම් 1.5 ක් (කිලෝමීටර් 2.4) මුර සංචාර බෝට්ටු සහ දීප්තිමත් ආලෝක පහන් පසුකර, කුණාටුවෙන් ගසාගෙන ගිය ජලය හරහා, ප්‍රධාන දූපතේ වෙරළට පැමිණෙන තෙක් සංචලනය සඳහා ඈත ගිබ්ස් හිල් ප්‍රදීපාගාරය භාවිතා කළේය. ඔහු එක්සත් ජනපදයේ පදිංචි වූ අතර පසුව ලෝක යුද්ධ දෙකෙහිම ජර්මනිය වෙනුවෙන් ඔත්තුකරුවෙකු විය. 1942 දී, ඩුකේස්නේ ඔත්තු බැලීමේ වළල්ලට නායකත්වය දීම සම්බන්ධයෙන් එෆ්බීඅයි විසින් කර්නල් ඩුකේස්නේ අත්අඩංගුවට ගන්නා ලදී, එය අද දක්වාම එක්සත් ජනපද ඉතිහාසයේ අනාවරණය වූ විශාලතම ඔත්තු බැලීමේ නඩුව ලෙස පවතී.

 20 වන සහ 21 වන සියවස් 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Bermuda_harbour_1926.jpg|thumb|1920 ගණන්වල මැද භාගයේ හැමිල්ටන් වරාය
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Winston_Churchill_visiting_Bermuda_for_the_Western_Summit_in_December_1953.jpg|thumb|1953 දී වින්ස්ටන් චර්චිල් ත්‍රි-බල සමුළුව පැවැත්වීය.
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:The_Queen_of_Bermuda_in_Bermuda,_late_1952_or_very_early_1953.jpg|thumb|හැමිල්ටන් වරායේ බර්මියුඩාවේ එස්එස් රැජින, ආසන්න වශයෙන් 1952 දෙසැම්බර් / 1953 ජනවාරි
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:The_Queen_of_Bermuda_departing_the_island_in_December_1952_or_January_1953.jpg|thumb|බර්මියුඩාවේ එස්.එස්. රැජින 1952 දෙසැම්බර් ~ 1953 ජනවාරි මාසවලදී දිවයිනෙන් පිටත්ව යයි. ඩෙවොන්ෂයර් තොටුපළ ඉදිරියෙන් ඇත.
20 වන සියවසේ මුල් භාගයේදී බර්මියුඩාව මුහුදු මාර්ගයෙන් පැමිණෙන ඇමරිකානු, කැනේඩියානු සහ බ්‍රිතාන්‍ය සංචාරකයින් සඳහා ජනප්‍රිය ගමනාන්තයක් බවට පත්විය. 1930 දී එක්සත් ජනපදයට ආනයනය කරන ලද භාණ්ඩ සඳහා ආරක්ෂණවාදී වෙළඳ තීරුබදු පැනවූ එක්සත් ජනපද ස්මූට්-හෝලි තීරුබදු පනත, බර්මියුඩාවේ ඇමරිකාවට කලක් සමෘද්ධිමත් වූ කෘෂිකාර්මික අපනයන වෙළඳාම අභාවයට යාමට හේතු වූ අතර විකල්ප ආදායම් මාර්ගයක් ලෙස සංචාරක ව්‍යාපාරය සංවර්ධනය කිරීම දිරිමත් කළේය. එක්සත් ජනපදයේ තහනම් යුගයේ (1920-1933) නීති විරෝධී මත්පැන් ජාවාරම සඳහා දූපත මධ්‍යස්ථානයක් විය.

1920 ගණන්වල බර්මියුඩාවේ දුම්රිය මාර්ගයක් ඉදිකරන ලද අතර, 1931 දී බර්මියුඩා දුම්රිය මාර්ගය ලෙස විවෘත කරන ලද අතර එය 1948 දී අත්හැර දමන ලදී. මාර්ග අයිතිය දැන් බර්මියුඩා දුම්රිය මාර්ගයයි.

1930 දී, අසාර්ථක උත්සාහයන් කිහිපයකින් පසු, ස්ටින්සන් ඩෙට්‍රොයිටර් මුහුදු ගුවන් යානයක් නිව් යෝර්ක් නගරයේ සිට බර්මියුඩාවට පියාසර කළේය: එය දූපත් වෙත ළඟා වූ පළමු ගුවන් යානය විය. 1936 දී, ඩොයිෂ් ලුෆ්ට් හන්සා බර්ලිනයේ සිට අසෝර්ස් හරහා මුහුදු ගුවන් ගමන් සමඟ අත්හදා බැලීම් ආරම්භ කළේ නිව්යෝර්ක් නගරයට අඛණ්ඩ ගුවන් ගමන් සමඟිනි.

1937 දී, ඉම්පීරියල් එයාර්වේස් සහ පෑන් ඇමරිකානු එයාර්වේස් නිව්යෝර්ක් සහ බැල්ටිමෝර් සිට බර්මියුඩාවේ ඩැරල්ස් දූපත දක්වා නියමිත පියාසර බෝට්ටු ගුවන් සේවා ක්‍රියාත්මක කිරීමට පටන් ගත්හ. දෙවන ලෝක යුද්ධයේදී, හැමිල්ටන් ප්‍රින්සස් හෝටලය වාරණ මධ්‍යස්ථානයක් බවට පත්විය. යුරෝපය, ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය සහ ඈත පෙරදිග බලා යන සියලුම තැපැල්, ගුවන් විදුලි සහ විදුලි පණිවුඩ ගමනාගමනය බ්‍රිතාන්‍ය ආරක්ෂක සම්බන්ධීකරණයේ (BSC) කොටසක් වන බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍ය වාරණයේ වාරණ නිලධාරීන් 1,200 ක් විසින් ඔවුන්ගේ ගමනාන්තයට යොමු කිරීමට පෙර බාධා කර විශ්ලේෂණය කරන ලදී. BSC FBI සමඟ සමීපව කටයුතු කිරීමත් සමඟ, Joe K ring ඇතුළුව එක්සත් ජනපදයේ ක්‍රියාත්මක වන අක්ෂ ඔත්තුකරුවන් ගණනාවක් සොයා ගැනීම සහ අත්අඩංගුවට ගැනීම සඳහා වාරණ නිලධාරීන් වගකිව යුතු විය.

1948 දී, නිතිපතා කාලසටහන්ගත වාණිජ ගුවන් සේවා සේවාවක් ක්‍රියාත්මක වීමට පටන් ගත් අතර, කින්ඩ්ලි ෆීල්ඩ් (දැන් එල්.එෆ්. වේඩ් ජාත්‍යන්තර ගුවන්තොටුපළ) හි ගොඩබිම් පාදක ගුවන් යානා ගොඩබෑමට උපකාරී වූ අතර, එය 1960 සහ 1970 ගණන්වල සංචාරක ව්‍යාපාරයේ උච්චතම අවස්ථාවට ළඟා වීමට උපකාරී විය. කෙසේ වෙතත්, 1970 ගණන්වල අවසානය වන විට, ජාත්‍යන්තර ව්‍යාපාර බර්මියුඩාවේ ආර්ථිකයේ ප්‍රමුඛ අංශය ලෙස සංචාරක ව්‍යාපාරය ප්‍රතිස්ථාපනය කළේය.

රාජකීය නාවික තටාකාංගනය සහ එහි සහායක හමුදා බලකොටුව 20 වන සියවසේ මැද භාගය දක්වා බර්මියුඩාවේ ආර්ථිකයට වැදගත් විය. සැලකිය යුතු ඉදිකිරීම් කටයුතු වලට අමතරව, සන්නද්ධ හමුදාවන්ට දේශීය වෙළෙන්දන්ගෙන් ආහාර සහ අනෙකුත් ද්‍රව්‍ය ලබා ගැනීමට අවශ්‍ය විය. දෙවන ලෝක යුද්ධයේ ආරම්භයේ දී, නාවික ගුවන් මධ්‍යස්ථානයක් සහ සබ්මැරීන් කඳවුරක් ඇතුළුව එක්සත් ජනපද හමුදා ස්ථාපනයන් ද බර්මියුඩාවේ පිහිටා තිබුණි. ඇමරිකානු හමුදා පැවැත්ම 1995 දක්වා පැවතුනි.

විශ්වීය වැඩිහිටි ඡන්ද අයිතිය සහ ද්වි-පක්ෂ දේශපාලන ක්‍රමයක් සංවර්ධනය කිරීම 1960 ගණන්වල සිදු විය. 1967 දී බර්මියුඩාවේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ කොටසක් ලෙස විශ්වීය ඡන්ද අයිතිය සම්මත කරන ලදී; ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීම මීට පෙර යම් මට්ටමක දේපළ හිමිකමක් මත රඳා පැවතුනි.

1973 මාර්තු 10 වන දින, බර්මියුඩාවේ ආණ්ඩුකාර රිචඩ් ෂාපල්ස්, සිවිල් නොසන්සුන්තාවයක කාලපරිච්ඡේදයක් අතරතුර, දේශීය කළු බල සටන්කාමීන් විසින් ඝාතනය කරන ලදී. දූපත් සඳහා ස්වාධීනත්වය සඳහා සමහර පියවර ගන්නා ලදී, කෙසේ වෙතත්, 1995 දී ජනමත විචාරණයකදී මෙය තීරණාත්මක ලෙස ප්‍රතික්ෂේප කරන ලදී.

2020 ගිම්හාන ඔලිම්පික් උළෙලේදී, ෆ්ලෝරා ඩෆි කාන්තා ට්‍රයැත්ලෝන් තරඟයේදී බර්මියුඩාවේ ප්‍රථම ඔලිම්පික් රන් පදක්කම දිනා ගත් බැවින්, රන් පදක්කමක් උපයා ගත් කුඩාම විදේශීය භූමිය බවට බර්මියුඩාව පත්විය.

 යොමු කිරීම්