ටිකිරි බණ්ඩාර පානබොක්කේ II

ශ්‍රීමත් ටිකිරි බණ්ඩාර පානබොක්කේ II, පළමු අදිගාර, JP, UM ( ශ්‍රීමත් ටිකිරි බණ්ඩාර පානබොක්කේ අධිගාර ලෙස හැඳින්වේ ) (1883 මාර්තු 28- 1963 සැප්තැම්බර් 2) යනු ලංකාවේ, ප්‍රමුඛ යටත් විජිත යුගයේ නීති සම්පාදකයෙක්, නීතිඥයෙක් සහ රාජ්‍ය තාන්ත්‍රිකයෙක් විය. ඔහු රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාවේ පළමු සෞඛ්‍ය අමාත්‍යවරයා වූ අතර ඉන්දියාවේ ලංකා රජයේ දෙවන නියෝජිතයා ද විය . ලංකා බ්‍රිතාන්‍ය රජය විසින් අධිගාර තනතුරට පත් කරන ලද අවසන් පුද්ගලයා ඔහුය. 

 මුල් ජීවිතය සහ අධ්‍යාපනය 
1883 මාර්තු 28 වන දින වලල, පාත දුම්බර උපත ලැබුවේ හලංගොඩ රටේ මහත්තයාගේ දියණිය වූ ටිකිරි බණ්ඩාර පානබොක්කේ ජ්‍යෙෂ්ඨ සහ ඔහුගේ දෙවන බිරිඳ වන හලංගොඩ කුමාරිහාමිට දාව ය.

පානබොක්කේ ජූනියර් වලල ගම්මානයේ පාසලෙන් ප්‍රාථමික අධ්‍යාපනය ලබා මහනුවර ත්‍රිත්ව විද්‍යාලයට සහ කොළඹ රාජකීය විද්‍යාලයට ගොස් තම විද්‍යාල කණ්ඩායමට ක්‍රිකට් ක්‍රීඩා කළේය. ඒ පද්මනාදන් (ශ්‍රීමත් පොන්නම්බලම් අරුණාචලම්ගේ පුත්‍රයා), බීඑෆ් ද සිල්වා සහ ස්ටැන්ලි ඔබේසේකර යන රාජකීය විද්‍යාලයේ ඔහුගේ පන්තියේ මිතුරන්ය. උසස් අධ්‍යාපනය සඳහා ඔහු කොළඹ නීති විද්‍යාලයට ඇතුළත් වී 1905 දී ප්‍රොක්ටර්වරයෙකු ලෙස සමත් විය.

 නීති වෘත්තිය 
ඔහු ගම්පොළ මහේස්ත්‍රාත් අධිකරණවල සහ මහනුවර දිස්ත්‍රික් අධිකරණවල නීති කටයුතු කළේය. 1928 දී මාස හයක් ගම්පොල මහේස්ත්‍රාත්වරයා ලෙස පත් කරන ලද ඔහු ඔටුන්න හිමි ප්‍රොක්ටර් ලෙස පත් කරන ලදී.

 දේශපාලන ජීවිතය 
1907 දී ඔහු ගම්පොල ප්‍රාදේශීය සභා මන්ත්‍රීවරයෙකු ලෙස තේරී පත් වූ අතර 1924 දී ඔහු සිය මන්ත්‍රී ධුරයෙන් ඉල්ලා අස්වන තෙක් වසර දෙකකට වරක් නැවත තේරී පත් විය. 1921 දී ඔහු මීදෙණිය අධිගාර සමඟ ලංකාවේ ව්‍යවස්ථාදායක සභාවකට උඩරට මන්ත්‍රීවරයා ලෙස නම් කරන ලදී. 1931 දී, විශ්ව වැඩිහිටි ඡන්ද බලය හඳුන්වාදීමෙන් ඔහු ව්‍යවස්ථාදායක සභාව වෙනුවට ව්‍යවස්ථාදායකයේ ප්‍රතිසංස්කරණවලින් පසුව නිර්මාණය කරන ලද ලංකා රාජ්‍ය මන්ත්‍රණ සභාවට ගම්පොළින් තේරී පත් විය. එහිදී ඔහු සෞඛ්‍ය පිළිබඳ රාජ්‍ය සභා කමිටුවේ ප්‍රධානියා ලෙස පළමු සෞඛ්‍ය අමාත්‍යවරයා ලෙස තේරී පත් වූ අතර පළමු අමාත්‍ය මණ්ඩලයේ සාමාජිකයෙකු විය. ඔහු අමාත්‍යවරයා ලෙස කටයුතු කරන කාලය තුළ ගම්පොල නව රෝහලක් ඉදිකර 1933 මැලේරියා වසංගතය පාලනය කිරීමේ ප්‍රධාන කාර්යභාරයක් ඉටු කළේය.

1935 දී උඩරට නීති කොමිෂන් සභාවේ සභාපතිවරයා ලෙස පත් කරන ලද ඔහු තලවාකැලේ තේ පර්යේෂණ ආයතනයේ අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලයේ සභාපති ලෙස තේරී පත් වූ පළමු ලාංකිකයා බවට පත් වූ අතර එහිදී ඔහු 1943 සිට 1945 දක්වා සේවය කළේය. 1945 දී ඔහු ශ්‍රීමත් බාරොන් ජයතිලකගෙන් පසු ඉන්දියාවේ ලංකා රජයේ නියෝජිතයා විය. ඔහු මහනුවර ජාතික කෞතුකාගාර උපදේශක කමිටුවේ සාමාජිකයෙක් විය.

 ගෞරව 
1940 දී ඔහු පළමු අධිකාරී ගෞරවනීය තනතුරට පත් කරන ලද අතර 1963 දී ඔහු මිය යන තුරුම අඩිගාර් යන පදවි නාමය තබා ගත් අතර එය නිදහස් වීමෙන් පසු ලංකා රජය විසින් සිදු කරන ලද නව පත්වීම් නොමැතිව එය නතර විය. ඔහුගේ පවුලේ අය ඔහුගේ චාරිත්‍රානුකූල ඇඩිගර් ඇඳුම මහනුවර ජාතික කෞතුකාගාරයට පරිත්‍යාග කළහ. ඔහු 1944 වසරේ ලංකාවේ රාජ්‍ය සේවය වෙනුවෙන් උපන්දින ගෞරව සම්මාන උළෙලේදී නයිට් උපාධියක් ලබා ඇත.

 දානපතිකම 
සැදැහැවත් බෞද්ධයකු වූ උන්වහන්සේ මහනුවර සංඝරාජ පිරිවෙන ඉදිකිරීමේ වගකීම දැරූ අතර පසුව මල්වත්තේ විහාරයේ මහා නායක ධූරය දැරූ මල්වත්තේ අනුනානායක හිමිපාණන් වූ අමුණුගම විපස්සී හිමියන් සමීපව ඇසුරු කළහ. උඩරට ග්‍රාමීය ප්‍රදේශවල දරුවන්ට අධ්‍යාපන පහසුකම් සැලසීම එහි ප්‍රධාන අරමුණ වූයේ 1937 දී පිහිටුවන ලද විද්‍යාර්ථ සංගමයේ නිර්මාතෘවරයාය. විද්‍යාර්ථ විද්‍යාලය මේ සමාජයේ මූලික ජයග්‍රහණවලින් එකක් විය. ගම්පොළ පානබොක්කේ සායනය ඉදිකිරීමට මුදල් යෙදුවේ ඔහුය.

ඔහු ලංකා විශ්වවිද්‍යාල ආඥාපනතේ 47 වැනි වගන්තිය යටතේ ගාමිණී පානබොක්කේ භාරකාර අරමුදල පිහිටුවමින් මූල්‍ය ආධාර අවශ්‍ය වූ පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ වෛද්‍ය සිසුන්ට අරමුදල් සපයා දුන්නේය. අරමුදලේ එක් භාරකරුවෙක් මල්වත්තේ විහාරයේ මහානායක හාමුදුරුවෝ.

ඔහු 1963 සැප්තැම්බර් 2 වන දින වැලිගල්ල ගම්පොල ඇල්පිටිය ගම්මානයේ ඔහුගේ පාරම්පරික වලව්වේදී මිය ගියේය.

 පවුලක් 
ඔහු විවාහ වූයේ මොනරවිල කැප්පෙටිපොළ දිසාවේගේ මුණුබුරා වූ මන්ත්‍රී කැප්පෙටිපොළ සමඟය . ඔහුගේ වැඩිමහල් පුත් තියඩෝර් බ්‍රේබෲක් පානබොක්කේ අධිකරණ සහ කෘෂිකර්ම නියෝජ්‍ය අමාත්‍යවරයෙකු, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයෙකු සහ ඉන්දියාවේ ලංකා මහ කොමසාරිස්වරයා බවට පත් විය.

 යොමු කිරීම් 

ප්‍රවර්ගය:සිංහල ජනයා
ප්‍රවර්ගය:1963 මරණ
ප්‍රවර්ගය:Pages with unreviewed translations