රොෂ් සීමාව

ආකාශ යාන්ත්‍ර විද්‍යාවේ දී, කිසියම් ආකාශ වස්තුවක රොෂ් සීමාව නැතහොත් රොෂ් අරය යනුවෙන් හැඳින්වෙන්නේ, වෙනත් ආකාශ වස්තුවක් හට විනාශ නොවී එම පළමු වස්තුව කරා ළඟා විය හැකි උපරිම දුරයි. මෙම සීමාව පසු කළ විට දෙවන වස්තුවෙහි ස්වයං-ගුරුත්වයට වඩා පළමු වස්තුවේ උදම් බල ඉහල යාම නිසා දෙවන වස්තුව අසමෝධානයට ලක්වී විනාශ වේ. යම් වස්තුවක රොෂ් සීමාව ඇතුලත කක්ෂගත වී ඇති පදාර්ථයන් සමාන්‍යයෙන් විසිරී ගොස් එම වස්තුව වටා වළලු නිර්මාණය කරන අතර, රොෂ් සීමාවෙන් පිටත ඇති පදාර්ථයන් ගුරුත්වය යටතේ එකට එක්වී තනි වස්තූන් බවට පත්වීමට නැඹුරු වේ. රෝෂ් සීමාවෙහි අගය රඳා පවතින්නේ පළමු වස්තුවේ අරය සහ වස්තු දෙකේ ඝනත්ව අනුපාතය මතයි.

මෙම යෙදුම නම් කර ඇත්තේ 1848 වර්ෂයේදී මුලින්ම මෙම සීමාව ගණනය කළ ප්‍රංශ තාරකා විද්‍යාඥ එඩුවාර්ඩ් රොෂ් (, ) ගේ නමිනුයි.

ආශ්‍රිත