වාස්තු ශාස්ත්‍රය

වාස්තු ශාස්ත්‍රය යනු, සාම්ප්‍රදායික හින්දු ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයක් වන අතර  එය වචනාර්ථයෙන් පරිවර්තනය වන්නේ "ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයෙහි විද්‍යාව" ලෙසිනි. සැලසුම, වින්‍යාසය, මිනුම්, භූමිය පිළියෙල කිරීම, අවකාශය  සංවිධානය කිරීම සහ, අවකාශීය ජ්‍යාමිතිය යන්නෙහි මූලධර්ම විස්තර කෙරෙන කෘතීන් ඉන්දියානු උපමහාද්වීපය තුල හමු වී ඇත. වාස්තු ශාස්ත්‍රයන්හී සාම්ප්‍රදායික හින්දු මෙන්ම සමහරක් අවස්ථාවන්හීදී බෞද්ධ ඇදහිලි අන්තර්ගත වෙයි. ස්වභාව ධර්මය, ව්‍යුහයෙහි විවිධ කොටස් වල සාපේක්ෂ කර්තව්‍යයන් සහ, ජ්‍යාමිතික රටා (යන්ත්‍ර (ඉන්දියානු ආගම්)), සමමිතිය සහ, දිශාත්මක පෙළ ගැන්නුම් අනුසාරයෙන් වන පුරාතන විශ්වාස හා සමගින්, ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය සංයෝජනය කිරීම මෙම සැලසුම් වල අදහස විය.

වාස්තු ශාස්ත්‍රය නිර්මාණය වී ඇත්තේ  කොටස් 5 කිනි.

එනම්,

 භූමි
 ජලය 
 වායු
 අග්නි
 අකාශ
මෙම විෂය ඉන්දියාවෙන් අපට ලැබී ඇති බව දක්වතත් අතීතයට ගිය ශ්‍රී ලංකාව තුළ මේ උතුම් ශාස්ත්‍රය බොහෝ ප්‍රයෝජනයට ගෙන ඇති බව ඉතිහාස තොරතුරු පිරික්සීමේදී හෙළිවේ.

අවසාන සංස්කරණය සංජීව රංගල්ල

 අමතර අවධානයට 
වාස්තු විද්‍යාව තුළින් මිනිසාට වාසයට සුදුසු නිවහන ළඟා කරදීම අරමුණ වේ.මෙය ගුප්ත විද්‍යාවක් ලෙස සැලකුවද මේ තුළ ගැබ් වී ඇත්තේ ද විද්‍යාවයි.

මේ උතුම් ශාස්ත්‍රීය පිළිගෙන තම නිවහන ගොඩනැගූ මිනිසුන් එහි ප්‍රතිඵල ලඟා කරගෙන ඇත 

 Aranmula Kottaram
 Dowsing
 Feng shui
 Geomancy
 Kanippayyur Shankaran Namboodiripad
 Ley line
 Shilpa Shastras
 Tajul muluk

ආශ්‍රිත

ප්‍රවර්ගය:හින්දු දේවාල ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය
ප්‍රවර්ගය:වෛදික යුගය
ප්‍රවර්ගය:හින්දු දාර්ශනික සංකල්ප
ප්‍රවර්ගය:ඉන්දියාවේ ගෘහනිර්මාණ ශිල්පය
ප්‍රවර්ගය: පාරිසරික සැලසුම
ප්‍රවර්ගය:ඉන්දු නිම්න ශිෂ්ටාචාරය
ප්‍රවර්ගය:ඉන්දියාවෙහි සාහිත්‍යයෙහි ඉතිහාසය
ප්‍රවර්ගය:ඉන්දියානු ගෘහ නිර්මාණාත්මක ඉතිහාසය
ප්‍රවර්ගය: ගෘහ නිර්මාණාත්මක සිද්ධාන්ත