ශ්‍රී ලංකාවේ පළාත් සභා

ශ්‍රී ලංකාවේ පළාත් සභා යනු ශ්‍රී ලංකාවේ පළාත් නවයේ බලය බෙදා හරින ලද ආණ්ඩු වේ. ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට අනුව, කෘෂිකර්මය, අධ්‍යාපනය, සෞඛ්‍ය, නිවාස, පළාත් පාලන, සැලසුම්, මාර්ග ප්‍රවාහනය සහ සමාජ සේවා ඇතුළු විවිධ කරුණු සම්බන්ධයෙන් පළාත්වලට ව්‍යවස්ථාදායක බලය ඇත.

 පසුබිම 
1833 දී ලංකාවේ බ්‍රිතාන්‍ය පාලකයින් විසින් පළාත් ප්‍රථම වරට පිහිටුවන ලදී. ඊළඟ සියවස තුළ බොහෝ පරිපාලන කාර්යයන් දෙවන මට්ටමේ පරිපාලන අංශය වන දිස්ත්‍රික්ක වෙත මාරු කරන ලදී. 20 වන සියවසේ මැද භාගය වන විට පළාත් හුදෙක් නාමිකව පැවතිණි.

බලය බෙදා හැරීම සඳහා දශක ගණනාවක් තිස්සේ පැවති ඉල්ලීම් වලින් පසුව, 1987 ජූලි 29 වන දින ඉන්දු-ශ්‍රී ලංකා ගිවිසුම අත්සන් කරන ලදී. ඉන් ශ්‍රී ලංකා සිවිල් යුද්ධය අවසන් කිරීමට උත්සාහ ගත්හ. ගිවිසුමේ එක් අවශ්‍යතාවයක් වූයේ ශ්‍රී ලංකා රජය පළාත්වලට බලතල බෙදා හැරීම. ඒ අනුව, 1987 නොවැම්බර් 14 වන දින ශ්‍රී ලංකා පාර්ලිමේන්තුව ශ්‍රී ලංකාවේ 1978 ශ්‍රී ලංකා ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව සහ 1987 අංක 42 දරන පළාත් සභා පනත සහ 13 වන සංශෝධනය සම්මත කරන ලදී. 1988 පෙබරවාරි 3 වන දින පළාත් සභා නවයක් නියෝගයක් මගින් නිර්මාණය කරන ලදී. පළාත් සභා සඳහා පළමු මැතිවරණය 1988 අප්‍රේල් 28 වන දින උතුරු මැද, වයඹ, සබරගමුව සහ ඌව පළාත්වල පැවැත්විණි. 1988 ජුනි 2 වන දින මධ්‍යම, දකුණු සහ බස්නාහිර පළාත් සඳහා පළාත් සභා සඳහා මැතිවරණ පැවැත්විණි.

 සංයුතිය 
සෑම පළාත් සභාවක්ම ආයතන නවයකින් සමන්විත වේ:පළාත් සභා - ශ්‍රී ලංකා රජය 

 ආණ්ඩුකාර 
පළාතේ ආණ්ඩුකාරවරු කවුන්සිලයේ විධායක කාර්යයන් ඉටු කරන අතර පළාත් සභාව ප්‍රොරෝග් කිරීමට සහ විසුරුවා හැරීමට බලය ඇත.  ශ්‍රි ලංකාවේ ජනාධිපති විසින් පත් කරනු ලබන අතර පළාතේ ජනාධිපතිවරයාගේ නියෝජිතයා ලෙස සේවය කරයි. ජනාධිපතිවරයාගේ කැමැත්ත පරිදි සේවය කරන ආණ්ඩුකාරවරයෙකුගේ ධුර කාලය වසර පහකි. ආණ්ඩුකාරවරයාට තම විධායක බලතල සෘජුව හෝ අමාත්‍ය මණ්ඩලය හරහා හෝ ඔහුගේ නිලධාරීන් හරහා ක්‍රියාත්මක කළ හැකිය.

කවුන්සිලය
කවුන්සිලය පළාතේ ව්‍යවස්ථාදායකය ලෙස ක්‍රියා කරන අතර ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව උල්ලංඝනය නොකළ යුතුය යන කොන්දේසියට යටත්ව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව යටතේ පළාත් සභාවට පවරා ඇති ඕනෑම විෂයයක් සම්බන්ධයෙන් ප්‍රඥප්තියක් සම්මත කිරීමට බලය ඇත. එහි සාමාජිකයින් පළාත් සභා මැතිවරණයක් හරහා තේරී පත් වේ.

ප්‍රධාන අමාත්‍ය
ප්‍රධාන අමාත්‍ය පළාතේ අමාත්‍ය මණ්ඩලයේ ප්‍රධානියා වේ. ප්‍රායෝගිකව, කවුන්සිලයේ වැඩිම පළාත් සභා මන්ත්‍රී සංඛ්‍යාවක් සිටින පක්ෂයේ නායකයා වන්නේ ප්‍රධාන අමාත්‍යවරයා ය.

ඇමති මණ්ඩලය
පළාත් සභා මන්ත්‍රීවරුන් අතරින් ප්‍රධාන අමාත්‍යවරයාගේ උපදෙස් පරිදි ආණ්ඩුකාරවරයා විසින් පළාත් අමාත්‍යවරුන් සිව් දෙනෙකු පත් කල හැක.

පළාත් රාජ්‍ය සේවා කොමිෂන් සභාව
පළාත් රාජ්‍ය සේවය සඳහා පත්වීම් සිදු කරනු ලබන්නේ පළාත් රාජ්‍ය සේවා කොමිෂන් සභාව විසිනි.

ප්‍රධාන ලේකම්
පළාතේ ප්‍රධාන විධායක නිලධාරියා වන්නේ ප්‍රධාන ලේකම්වරයා ය. ඔහු පත් කරනු ලබන්නේ ජනාධිපතිවරයා විසින් ප්‍රධාන අමාත්‍යවරයාගේ උපදෙස් මත ය. සාමාන්‍යයෙන් ප්‍රධාන ලේකම්වරයා ශ්‍රී ලංකා පරිපාලන සේවයේ වෘත්තීය සිවිල් සේවකයෙකි.

 පළාත් සභා

 කේතය පළාත් සභාව ප්‍රදේශය (km2) ජනගහනය  පළාත් වෙබ් අඩවිය CPC  මධ්‍යම  5,674  2,556,774  මධ්‍යම පළාත  EPC  නැගෙනහිර  9,996  1,547,377  නැගෙනහිර පළාත  NCPC  උතුරු මැද  10,714  1,259,421  උතුරු මැද පළාත  NPC  උතුරු  8,884  1,060,023  උතුරු පළාත  NWPC  වයඹ  7,812  2,372,185  වයඹ පළාත  SGPC  සබරගමුව   4,902  1,919,478  සබරගමුව පළාත  SPC  දකුණ  5,559  2,465,626  දකුණු පළාත  UPC  ඌව  8,488  1,259,419  ඌව පළාත  WPC  බස්නාහිර  3,709  5,837,294  බස්නාහිර පළාත 

 වර්තමාන තත්වය 
පළාත් සභා සීමා නිර්ණය කිරිමේ ඒකගතාවක් නොමැති වීම මත මේ වන විට පළාත් සභා අක්‍රියව පවතී. සියලුම පළාත් සභා 2017-2019 කාලයේ විසුරුවා හැරීමෙන් පසුව ඡන්දය පැවැත්වීමට හැකියාවක් ලැබී නැත.
+ පළාත් සභා අක්‍රියව පවතින කාලය අංකය  පළාත් සභාව  නිල කාලය අවසන් වූ දිනය   විසුරුවා හැරීමෙන් පසු මේ වන විට ගතවූ කාලය 1  සබරගමුව පළාත් සභාව   2017.09.26   2  නැ‍ඟෙනහිර පළාත් සභාව  2017.09.30  3  උතුරු මැද පළාත් සභාව   2017.10.01  4  මධ්‍යම පළාත් සභාව  2018.10.08  5  වයඹ පළාත් සභාව  2018.10.10  6  උතුරු පළාත් සභාව   2018.10.24  7  දකුණු පළාත් සභාව  2019.04.09  8  බස්නාහිර පළාත් සභාව  2019.04.21  9  ඌව පළාත් සභාව  2019.10.08 

මේවාද බලන්න
ඉන්දු-ශ්‍රී ලංකා ගිවිසුම

බාහිර සබැදි
රාජ්‍ය නිවේදන
රාජ්‍ය තොරතුරු කේන්ද්‍රය 
 මුලාශ්‍ර 

ප්‍රවර්ගය:පළාත් සභාව