سامبا

سامبا (Samba) هڪ وسيع اصطلاح آهي جيڪو برازيل جي موسيقيءَ جي انهن تالن لاءِ استعمال ٿئي ٿو، جن جي شروعات 19 هين صديءَ جي آخر ۾ باهيا جي آفرو-برازيلي برادرين مان ٿي.Vianna, Hermano (1999). The Mystery of Samba: Popular Music and National Identity in Brazil. University of North Carolina Press. هي صنف برازيل جي سڀ کان اهم ثقافتي نشانين ۽ قومي سڃاڻپ جي علامت مڃي ويندي آهي.

 ارتقاءُ ۽ تاريخ 
سامبا جي پاڙون اولهه آفريڪي موسيقيءَ جي روايتن ۾ آهن. 
 پهرين رڪارڊنگ: 1917ع ۾ رليز ٿيل گيت "Pelo Telefone" کي سامبا جي پهرين باقاعده سنگ ميل طور ڏٺو وڃي ٿو.
 اسٽيڪيو پيراڊائيم (Estácio Paradigm): 1920ع جي آخر ۾، ريو ڊي جينيرو جي علائقي اسٽيڪيو مان جديد سامبا جي بناوٽ شروع ٿي، جنهن ۾ تال، راڳ ۽ سازن جو نئون نمونو متعارف ڪرايو ويو.

 موسيقيءَ جون خاصيتون 
جديد سامبا عام طور تي $2/4$ جي ٽائيم سگنيچر (Time signature) ۾ هوندي آهي. ان جي موسيقيءَ ۾ هيٺيان ساز اهم ڪردار ادا ڪن ٿا:
 پريڪشن (Percussion): پانڊيرو (Pandeiro)، ڪويڪا (Cuíca)، تامبوريم، ۽ سُرڊو (Surdo).
 تارن وارا ساز: ڪلاسيڪل گٽار ۽ ڪاواڪينو (Cavaquinho).McGowan, Chris; Pessanha, Ricardo (1998). The Brazilian Sound: Samba, Bossa Nova, and the Popular Music of Brazil. Temple University Press.

 ذيلي صنفون 
20 هين صديءَ دوران سامبا ڪيترن ئي ذيلي قسمن ۾ ورهائجي وئي، جن ۾ شامل آهن:
 بوسا نووا (Bossa Nova)
 پاگوڊي (Pagode)
 سامبا ڊي اينريڊو (Samba de enredo) - جيڪو خاص طور تي ڪارنيوال جي پريڊن ۾ وڄايو ويندو آهي.

 عالمي مڃتا 
2005ع ۾ يونيسڪو (UNESCO) پاران "سامبا ڊي روڊا" کي انسانن جي غير مادي ثقافتي ورثي جو حصو قرار ڏنو ويو. اها موسيقي جيڪا ڪڏهن پورهيت طبقي سان منسوب هجڻ ڪري رد ڪئي ويندي هئي، اڄ اها برازيل جي ثقافتي اشرافيه ۽ پوري ملڪ جي محبوب صنف آهي.UNESCO. (2005). "Samba de Roda of the Recôncavo of Bahia".

 حوالا 

Category:موسيقي
Category:برازيل جي ثقافت
Category:سامبا