پروگرامنگ ٻولي

پروگرامنگ ٻولي (Programming language) هڪ اهڙي ٻولي آهي جيڪا ڪمپيوٽر پروگرامن کي لکڻ ۽ بيان ڪرڻ لاءِ تيار ڪئي وئي آهي. پروگرامنگ ٻوليون عام طور تي سافٽ ويئر کي انسانن جي پڙهڻ لائق انداز ۾ لکڻ جي اجازت ڏين ٿيون.

 عملدرآمد جا طريقا (Implementation) 
ڪنهن به پروگرام کي هلائڻ لاءِ ان جي عملدرآمد (Implementation) جي ضرورت هوندي آهي. پروگرامنگ ٻولين کي هلائڻ جا ٻه مکيه طريقا آهن:
 ڪمپيليشن (Compilation): جتي پروگرام کي اڳواٽ "مشين ڪوڊ" ۾ تبديل ڪيو ويندو آهي ته جيئن ڪمپيوٽر ان کي سمجهي سگهي.
 انٽرپريٽيشن (Interpretation): جتي پروگرام جي هدايتن تي سڌو سنئون عمل ڪيو ويندو آهي.

ان کان علاوه، ڪجهه جديد ٻوليون هائبرڊ طريقا استعمال ڪنديون آهن، جهڙوڪ "جسٽ-ان-ٽائيم" (JIT) ڪمپيليشن ۽ بائيٽ ڪوڊ (Bytecode).

 بناوٽ ۽ آرڪيٽيڪچر 
پروگرامنگ ٻولين جي ڊيزائن تي ڪمپيوٽر آرڪيٽيڪچر جو گهرو اثر رهيو آهي. اڪثر "امپريٽو" (Imperative) ٻوليون وان نيومن آرڪيٽيڪچر (von Neumann architecture) جي بنياد تي ٺاهيون ويون آهن.

شروعاتي پروگرامنگ ٻوليون هارڊويئر سان تمام گهڻو جڙيل هونديون هيون، پر جديد ٻوليون "ايبسٽريڪشن" (Abstraction) جي ذريعي هارڊويئر جي پيچيدگين کي لڪائين ٿيون، ته جيئن گهٽ محنت سان بهتر سافٽ ويئر تيار ڪري سگهجي.

 وڌيڪ ڏسو 
 ڪمپيوٽر سائنس
 سافٽ ويئر انجنيئرنگ
 جاوا اسڪرپٽ

 حوالا 

زمرو:پروگرامنگ ٻوليون
زمرو:ڪمپيوٽر سائنس