اَڌهمان

اَڌهمان، جنهن کي عبدالرحمان جي نالي سان به سڃاتو وڃي ٿو، يارهين صدي عيسويءَ جو شاعر ۽ اديب هو. هو سنڌ جي اتر طرف واقع علائقي ملتان (قديم مُولا-سٿان) ۾ رهندو هو. هن اپڀرنش ٻوليءَ ۾ مختصر رزميه نظم سنديَش راسو تصنيف ڪيو، جيڪو سندس ادبي سڃاڻپ جو اهم حوالو آهيA DICTIONARY  OF  SINDHI : Jt.  LITERATURE  MOTILAL JOTWANIFirst Edition : 13 January, 1996 New Delhi, page:5.

لساني پسمنظر

اپڀرنش اُن عبوري لساني مرحلي جي نمائندگي ڪري ٿي، جيڪو وچين هند-آريائي پراڪرت ٻولين ۽ ابتدائي جديد هند-آريائي ٻولين—جهڙوڪ سنڌي—درميان يارهين صديءَ ڌاري موجود هو. هن مرحلي ۾ گرامر سادي ٿي رهي هئي ۽ عوامي لهجن مان نيون ٻوليون جنم وٺي رهيون هيون، جن ۾ مقامي اظهار ۽ روزمرهه ٻوليءَ جا عنصر نمايان هئا.

ادبي اهميت

سنديَش راسو کي پروٽو-سنڌي ادب جي شروعاتي سنگِ ميلن مان هڪ سمجهيو وڃي ٿو. هي تصنيف پراڪرت جي ڪلاسيڪي روايتن ۽ ٺهندڙ سنڌي لساني سڃاڻپ جي وچ ۾ هڪ پل جو ڪم ڪري ٿي. سنڌو ماٿريءَ ۾ اُن دور جي ثقافتي ميل جول ۽ لساني سنگم جي عڪاسي ڪندي، اَڌهمان جو ڪم سنڌي ٻوليءَ ۽ ادب جي ارتقا ۾ اهم تاريخي حيثيت رکي ٿو.

حوالا