اڀمان (1965ع)

اَڀِمان (1965ع) سنڌي ليکڪ گُنو سمتاني جو مختصر ڪهاڻين جو مجموعو آهي، جيڪو ورهاڱي کان پوءِ جي سنڌي ادب ۾ نيم-ڪلاسيڪي (neo-classical) اسلوب سبب نمايان حيثيت رکي ٿوA DICTIONARY  OF  SINDHI : Jt.  LITERATURE  MOTILAL JOTWANIFirst Edition : 13 January, 1996 New Delhi, page:4.

ادبي مواد ۽ اسلوب

هن مجموعي جون ڪهاڻيون انساني غرور، سماجي تبديلي، ۽ ذاتي سڃاڻپ جهڙن موضوعن کي ڇُهن ٿيون. ليکڪ فليش بيڪ (يادن ڏانهن موٽ) جي ٽيڪنڪ ۽ چونڊيل، ماپيل ٻولي استعمال ڪندي ڪلاسيڪي ۽ جديد عنصرن کي مؤثر نموني سان گڏ ڪري ٿو. سمتاني جو بيان ڪردارن کي روزمرهه حقيقت پسنديءَ کان ٿورو پري رکي ٿو، جنهن سان علامتي اثر گهرو ۽ تيز بڻجي ٿو، اهو انداز “کنڊر” جهڙين ڪهاڻين ۾ خاص طور ڏسڻ ۾ اچي ٿو.

ديباچي بابت تڪرار

ڪتاب جي ديباچي تي ادبي حلقن ۾ گهڻي بحث ٿي. ديباچي ۾ ليکڪ بدقسمتيءَ سان ڪجهه نامور سنڌي اديبن، مرزا قليچ بيگ، جيٺمل پرسرام ۽ لالچند جگتياڻي—تي سرقو (plagiarism) جو الزام رکيو. بعد ۾ ايم. يو. ملڪاڻي انهن الزامن کي رد ڪندي واضح ڪيو ته مذڪوره اديب سنڌي ادبي نشاةِ ثانيه (renaissance) جا اهم معمار هئا ۽ سندن ڪم تخليقي نواڻ ۽ جدت جو حامل هو، نه ڪي نقل.

اهميت

اَڀِمان پنهنجي فني بناوت، علامتي لهجي ۽ ادبي بحثن سبب سنڌي مختصر ڪهاڻيءَ جي تاريخ ۾ هڪ اهم حوالو بڻجي ٿو. هي مجموعو نه رڳو ليکڪ جي اسلوب کي نمايان ڪري ٿو، پر ورهاڱي کان پوءِ سنڌي ادب ۾ ڪلاسيڪي ورثي ۽ جديد حساسيت جي ميلان کي به چِٽو ڪري ٿو.

حوالا