لي بائي

لي بائي (Li Bai؛ 701ع – 762ع)، جنهن کي پنهنجي اعزازي نالي تائي بائي سان به سڃاتو وڃي ٿو، هڪ چيني شاعر هو. کيس تانگ خاندان ۽ مجموعي طور چيني شاعريءَ جي تاريخ جي عظيم ترين شاعرن مان هڪ سمجهيو ويندو آهي. هو ۽ سندس دوست ڊُو فو (Du Fu) تانگ خاندان جي ان دور جا نمايان ستارا هئا جنهن کي "چيني شاعريءَ جو سنهري دور" چيو وڃي ٿو.

 ادبي حيثيت 
چيني ثقافت ۾ "ٽي عجائبات" (Three Wonders) مان مراد لي بائي جي شاعري، پيئي من جي تلوار بازي، ۽ ژانگ شو جي خطاطي آهي. لي بائي جا تقريباً 1,000 نظم اڄ به موجود آهن. سندس شاعريءَ جا ترجما 18هين صديءَ ۾ يورپي ٻولين ۾ ٿيڻ شروع ٿيا. مشهور آمريڪي شاعر ايزرا پائونڊ پنهنجي ڪتاب "ڪيٿي" (Cathay) ۾ سندس نظمن کي خاص جڳهه ڏني آهي.

 موضوع ۽ اسلوب 
لي بائي جي شاعريءَ جا مکيه موضوع دوستي، فطرت جي گهرائي، تنهائي ۽ شراب نوشي جون خوشيون آهن. سندس مشهور نظمن ۾ هي شامل آهن:
 ڪوائٽ نائيٽ ٿاٽ (Quiet Night Thought): جيڪو اڄ به چين جي اسڪولن ۾ پڙهايو وڃي ٿو.
 برنگ ان دي وائن (Bring in the Wine)
 دي هارڊ روڊ ٽو شو (The Hard Road to Shu)

سندس زندگي افسانوي داستانن سان ڀريل آهي. هڪ مشهور قصو آهي ته هو نشي جي حالت ۾ ٻيڙيءَ تي سوار هو ۽ پاڻيءَ ۾ چنڊ جي عڪس کي پڪڙڻ جي ڪوشش ڪندي ٻڏي فوت ٿي ويو.

 تاريخي پسمنظر 
لي بائي جي زندگيءَ جا شروعاتي ڏينهن چين جي امن ۽ خوشحالي واري دور ۾ گذريا، پر پوءِ مشهور ان لوشان بغاوت (An Lushan Rebellion) شروع ٿي، جنهن اتر چين کي جنگ ۽ ڏڪار جي باهه ۾ جهوڪي ڇڏيو. ان دور ۾ سندس شاعريءَ ۾ هڪ غمگين ۽ نئون رنگ پيدا ٿيو. لي بائي ان گهڙي تائين جيئرو نه رهيو جو ان افراتفريءَ جو خاتمو ڏسي سگهي.

 پڻ ڏسندا 
 چيني شاعري
 تانگ خاندان
 ڊُو فو

 حوالا 

Category:چيني شاعر
Category:701ع جون پيدائشون
Category:762ع جون وفاتون
Category:تانگ خاندان جا ماڻهو