زبور

زبور (عربي: ٱلزَّبُورِ؛ انگريزي: Psalm in Islam) اسلامي روايتن جي مطابق،  حضرت داؤد عليہ السلام کي ڏنل مقدس ڪتاب   آهي، جيڪا قرآن کان اڳ الله پاران نازل ڪيل بئين ڪتابن، توريت (Torah) ۽ انجيل (Gospel) سان گڏ، هڪ مقدس ڪتاب آهي. اسلامي روايت جي مطابق، قرآن ۾ ذڪر ڪيل زبور، هاڻ بائبل جي قديم عهدنامي ۾ موجود، داؤد عليہ السلام جي زبور (Psalm) جي طور آهي.

اسلام کان اڳ واري عرب جا عيسائي راهب ۽ صوفي شايد اسلام کان اڳ واري عربي شاعري ۾ "مزمور" نالي متن سان لاڳاپيل ٻين حوالن، جهڙوڪ "زبور جي پنن واري دستاويزن" (Palmleaf Psalm) جو حوالو ڏئي سگهن ٿا. ڪجهه اسڪالر هن کي زبور جي ٻئي نالي، (Psalters) جي حوالي سان تعبير ڪيو آهي.

وچ اوڀر ۽ ڏکڻ ايشيا ۾ ڪيترن ئي عيسائي برادرين ۾، لفظ "مزمور" (اردو:مزمور؛ هندي:ज़बूर) عبراني بائيبل جي ڀاگي، "دائود جي زبور" (Psalm of David) لاءِ استعمال ڪيو ويو آهي.

قرآن ۾ پندرهين سپاري جي سورت بني اسرائيل ۾ هن طرح آيو آهي:القرآن الكريم، سورة الإسراء.

 "وَرَبُّكَ أَعْلَمُ بِمَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلَى بَعْضٍ وَآتَيْنَا دَاوُدَ زَبُورًا" (سورة الإسراء)

هڪ حديث، جنهن کي امام بخاري صحيح جو درجو ڏنو آهي، جي مطابق: 
 "حضرت ابو هريره رضي الله تعالٰي عنه کان روايت آهي، ته رسول الله ﷺ فرمايا، دائود عليه السلام لاءِ زبور پڙهڻ آسان ڪيو ويو هو. هنن سندس سواري تي زين چاڙهڻ وقت زبور جي تلاوت شروع ڪندا هئا ۽ زين چاڙهيا وڃڻ کان پهرين ئي، زبور جي تلاوت ختم ڪندا هئا ۽ هنن پنهنجي هٿ جي ڪمائي کان سواءِ ڪڏهن به نه کائيندا هئا." (صحيح البخاري: 4:55:628)

حوالا

زمرو:اسلام
زمرو:مذهبي متن
زمرو:اسلامي متن
زمرو:اسلامي اصطلاح