پن دان

پن دان (اردو: پاندان) جنهن کي پٽارو به چيو ويندو آهي، هڪ گهڻ دٻي وارو ڌاتوءَ جو برتن آهي، جنهن ۾ پن ۽ ان جو سامان رکيو ويندو هو۔ ان جو استعمال هاڻي ختم ٿي چڪو آهي، پر اڳي اهو گنگا جمنا تهذيب جو حصو هو۔ پن ۽ پن دان ماضيءَ ۾ برصغير ​​کان ٻاهر برما، سري لنڪا ۽ نيپال ۾ استعمال ٿيندا رهيا آهن، پر هاڻي صرف هڪ قيمتي ورثي جي حيثيت ۾ رکيا ويندا آهن۔

 تاریخ 
پن دان جو رواج 2600 ق.م جي هڙپا جي تهذيب جي باقيات مان به ملي ٿو۔ اها الڳ ڳالهه آهي ته ان دور جا پن دان ڪاٺ جي دٻن جي صورت ۾ ٺهندا هئا۔ ڌاتو پنڊان ٺاهڻ جي شروعات برما (ميانمار) ۾ 500 ق.م ۾ ٿيو۔ برمي ويب سائيٽ يانگ او جي مطابق، 2500 سال اڳ، ٻڌ ڌرم ۾ ٿڌ، فلو، ۽ وات کي صاف ڪرڻ لاء تازو پنن جي ڪونپلن کي چٻايو ویندو ھو۔ انهن کي ڏسڻ، اهو رواج عام ماڻهن ۾ پکڙجي ويو ۽ اهڙيءَ طرح برمي ڪانسي جا پن دان وجود ۾ آيا جن کي پن جي شين لاءِ استعمال کیو ویندو ھو، جنهن کي مقامي ٻوليءَ ۾ ڪن-اِٽ سڏيو ويندو هو۔ سڀ کان قديم ڪانسي جي پن دان مان هڪ ميانمار جي گاديءَ واري شهر بینڪاڪ ۾ آنندا مندر ۾ محفوظ آهي۔ هيءَ عبادت گاهه سال1091ع ۾ پیگان خاندان جي بادشاهه ڪيان سِٿا ٺاهي هئي۔

 حوالا 
:زمرو:رسمون