ڇاڇرو

ڇاڇرو: ٿرپارڪر ضلعي جو تعلقو آهي، جيڪو پاڪستان جي ڏاکڻي اوڀر ڪنڊ تي، ٿر ريگستان ۾، پاڪستان-ڀارت سرحد جي ويجهو واقع آهي. هن جي آبادي 3,71,769 ماڻهن تي مشتمل آهي. هي ضلعي ٿرپارڪر جي وچ واري علائقي ڍٽ (ڍاٽ) جو شهر آهي. رهواسي ڍاٽڪي ٻولي ڳالهائين ٿا، آباديءَ جي اڪثريت مسلمانن تي مشتمل آهي.

 جاگرافي 
ڇاڇرو تعلقو ٽن علائقن ۾ ورهايل آهي: کائڙ، ڪنٺو ۽ پارڪر. رهواسي ڍاٽڪي ٻولي ڳالهائين ٿا، گڏوگڏ سنڌي، اردو ۽ گجراتي به ڳالهائين ٿا. آباديءَ جي اڪثريت مسلمانن تي مشتمل آهي، جڏهن ته 1947ع ۾ پاڪستان جي آزادي کان پوءِ هندو ڀارت لڏي ويا.

 آبادي 
مردم شماريآبادي (تعلقو ڇاڇرو) آبادي (شهر ڇاڇرو) 199819,697ڄاڻ موجود ناهي201747,135ڄاڻ موجود ناهي202352,376ڄاڻ موجود ناهي

 تاريخ 
هي تعلقو نہ رڳو ٿر پر پاڪستان جو وڏي ۾ وڏو تعلقو آهي. ڇاڇرو250 6 0 ڊگريون اتر ويڪرائي ڦاڪ ۽ 700 18 0 ڊگريون اوڀر ڊگهائي ڦاڪ تي واقع آهي. هن شهر ۾ 1781ع ۾ مدد خان پٺاڻ وڏي ڦرلٽ ڪئي هئي، جڏهن ته 1965ع ۽ 1971ع جي لڙاين ۾ به هن ڀريي ڀڪليي شهر کي ڪافي نقـصـان پـهـتـو هـو. هـتـي مهيشوري، برهمڻ، سوٽهڙ، کٽي، مينگهواڙ، گُرڙا، بجير، ڪنڀار، سنگراسي، جنجهي، راهمان ۽ ٻيون ذاتيون رهن ٿيون. هي واپار جو سٺو مرڪز آهي. ڇاڇرو تعلقو 7249 چورس ڪلوميٽرن تي مشتمل آهي. ڇاڇرو روڊ رستي عمرڪوٽ، مٺي، چيلهار، اسلام ڪوٽ ۽ ڪانٽيي سان مليل آهي. هن تعلقي جا کٿا ۽ لويون مشهور آهن. هن شهر ۾ بجلي، واٽر سپلاءِ، ٽيليفون، اسڪول، گرلس هاءِ اسڪول، مختيارڪار آفيس، اسپتال، مسافرخانو ۽ ٻيون سهوليتون آهن. شهر جي رهاڪن ۾ ملازمت پيشه ۽ پڙهيل لکيل ماڻهن جي اڪثريت آهي. پاڪستان جو سڀ کان وڏو ڪوئلي جو ذخيرو ٿرپارڪر ضلعي جي تعلقي ننگرپارڪر ۽ ڇاڇري تعلقي جي حدن ۾ مليو آهي، ان ڪري مستقبل ۾ هن شهر جي ترقيءَ جا امڪان روشن آهن. 
هن تاريخي شهر جي خوبصورتي ۽ تعليم جي اهميت کي اجاگر ڪرڻ لاءِ شهرين پاران پينسل چوڪ بہ ٺاهيو ويو آهي. هيءُ چوڪ خاص طور تي تعليم جي علامت طور ترتيب ڏنو ويو آهي، جنهن ۾ پينسلن جي شڪل جا مجسما شامل ڪيا ويا. پينسل چوڪ نہ صرف شهر جي سونهن وڌائي ٿو، پر تعليم جي اهميت کي اجاگر ڪرڻ لاءِ پڻ هڪ اهم نشاني آهي. هيءُ ٿر ۾ پنهنجي نوعيت جو هڪ منفرد چوڪ آهي، جيڪو مقامي ماڻهن جي دلچسپي جو مرڪز پڻ بڻيل آهي.پينسل چوڪ 

 ڇاڇري جي نالي جي تاريخ 
سوڍن امرڪوٽ تي قبضي ڪرڻ کان پوءِ پنهنجي حد اڳتي مٺيءَ تائين وڌائي ۽ راٺوڙن کي ڌڪي کائڙ بہ هٿ ڪيو، ۽ گادي نشين راڻي جي پاران اتي صوبا موڪليندا هئا. انهيءَ پاسي جيڪي راجپوت صوبا ٿي ويا، تن اُتي ڇڇر ۾ هڪ ڳوٺ ٻڌايو، جنهن کي اول ڇڇر پوءِ ڇڇرو چوندا هئا، جو لفظ نيٺ ڇاڇرو ٿيو. آسپاس جي حد کي ”ڇاڇراٽي“ چوندا آهن. اڄ تائين بہ انهيءَ نالي سان ٿري سڏيندا آهن.ڪتاب جو نالو ؛ تاريخ ريگستان (ڀاڱو پهريون) -مصنف؛ رائچند هريجن -ايڊيشن؛ چوٿون- سال؛ 2005ع -ڇپائيندڙ؛ سنڌي ادبي بورڊ ڄام شورو

 ڀارتي فوج جو قبضو 
ڇاڇرو 1971 جي پاڪستان-ڀارت جنگ دوران 11 مهينن تائين ڀارتي فوج جي قبضي ۾ رهيو. اهو 22 ڊسمبر 1972 تي شملہ معاهدي کان پوءِ پاڪستان ڏانهن واپس ڪيو ويو. 

 يونين ڪائونسلون 
ڇاڇرو، چيلهار، ڪانٽيو، ويجهيار، راڄوڙو، هيرار، پارنو، چارنور، تڙاحمد، مٺڙيو چارڻ، کينئسر، ڏاهلي، گڍڙو، تڙدوس ۽ سارنگهيار.

 ڳوٺ 
رتن جي ڍاڻي، عارب جي ڍاڻي، علڻ آباد، ڪِيتار، ڪاگيا، لپلو، ڀارمل جي ڍاڻي، ڀاڏاسنڌا، ڀوتيو، تماچي جي ويري، سوکرُو، مٿارو، قوبل جو تڙ.

 حوالا