مثاليت پسندي (بين الاقوامي تعلقات)

مثاليت پسندي جو نظريو (Theory of Idealism) بين الاقوامي تعلقات ۾ خارجہ پاليسي سان لاڳاپيل ھڪ اھم نظريو آھي، جيڪو خاص طور تي پهرين عالمي جنگ کان پوءِ وڌيڪ مقبول ٿيو.

ھن نظريي جا پوئلڳ رياستن وچ ۾ پيدا ٿيندڙ ٽڪرن ۽ تڪرارن جو حل بين الاقوامي قانونن ۽ عالمي ادارن جي ذريعي ڪڍڻ جا حامي آھن . مثاليت پسندي مطابق عالمي مسئلن جو حل قانوني ۽ اخلاقي طريقن سان ٿيڻ گھرجي، ۽ جنگ کي گناھ جي برابر تصور ڪيو ويندو آھي.

ھي نظريو طاقت جي استعمال، جارحاڻين ۽ خطرناڪ پاليسين جي مخالفت ڪري ٿو، ۽ امن، تعاون ۽ گڏيل ذميواريءَ تي زور ڏئي ٿو. مثاليت پسندي مطابق ڪوبہ رويو اھڙو ناھي جيڪو تبديل نہ ٿي سگھي، چاھي اھو ڪنھن فرد جو ھجي يا ڪنھن رياست جو، ۽ نفرتون دائمي نہ ھونديون آھن.

 اهم حامي 
ھن نظريي جا نمايان حامي ھي آھن:
 ايڇ. ڊي. سينٽ سائمن
 وليم لارڊ رچرڊ ڪابڊين
 مھاتما گانڌي
 وڊرو ولسن
 برٽرينڊ رسل

 حوالا 

زمرو:بين الاقوامي تعلقات
زمرو:سياسي نظريا
زمرو:خارجہ پاليسي