شھديوي

شھديوي (سنسڪرت: مھابلا سھدي، اردو: سھديوي، بنگالي: پيت پشپ، پنجابي: نيل ڪنٺي، انگريزي: Yellow Barleria) ھڪ ٻوٽي آهي، جا ٻن قسمن جي ٿئي ٿي. هڪڙي زمين تي ڇٽو هڻندڙ ۽ ٻي اُڀي هوندي آهي. سندس پن نازبوءِ جي پنن وانگي، ذائقو ڦڪو، لعابدار ۽ پاڙ خوشبودار ٿيندي آهي. گل ٽڪنڊا هيڊا ڳاڙها ڪري ٿي.فرھنگ جعفري؛ ليکڪ: حڪيم محمد جعفر؛ ايڊيشن: 2007ع؛ پبلشر: سنڌي ادبي بورڊ، ڄامشورو، سنڌ.

طب

مزاج: سرد تر 1 درجي ۾.

مقدار خوراڪ: ٽن کان ستن ماسن تائين.

پيدائش: وارياسي زمين تي برسات جي موسم ڌاري جوئر، مڪئي ۽ ڪمند جي پوک ۾ ٿيندي آهي.

خاصيت: هيءَ پسينو آڻيندڙ، حرارت هٽائيندڙ، پيشاب کوليندڙ، پٿري ٽوڙيندڙ ۽ رت صفا ڪندڙ آهي. ڪارن مرچن سان جريان ۽ پراڻي بخار کي هٽائي ٿي. سندس پاڙ جو ليپ جماع ۾ لذت پيدا ڪري ٿو. هن جي پنن جي پني ڳڙن لاءِ مفيد آهي. مثاني جي پٿري، کانگهاري ۾ رت اچڻ، نفث الدم (Haemoptysis)  ۽ سوزاڪ لاءِ هن جو شيرو ڪڍي پياريو ويندو آهي. پاري جي ڪشتي بڻائڻ لاءِ نھايت ڪارآمد ٻوٽي آهي. هيڊن گلن واري شھديوي ڳاڙهن گلن واري کان وڌيڪ مؤثر ۽ بھتر چئي وڃي ٿي.

 حوالا 

زمرو:پسارڪا وکر