محمد بن عبدالوهاب

محمد بن عبدالوهاب بن سليمان تميمي (عربی: ‎مُحَمَّد بْن عَبْد ٱلْوَهَّاب بْن سُلَيْمَان ٱلتَّمِيمِيّ؛ 1703–1792) اسلامي دنيا ۾ ھڪ ناليوارو مذھبي عالم جيڪو سال 1703ع ۾ عربستان جي علائقي نجد جي شھر العيينه ۾ فقه جي عالم عبدالوھاب جي گھر ۾ پيدا ٿيو ۽ 22 جون، 1792ع ۾ وفات ڪيائين. هڪ سني مسلمان اسڪالر، عالم، مبلغ، سرگرم ڪارڪن، مذهبي اڳواڻ، فقيه ۽ سڌارڪ مرڪزي عرب جي علایقي نجد سان هو، جنهن کي نام نهاد وهابي تحريڪ جو باني سمجهيو ويندو هو. سندس نامور شاگردن ۾ سندس پٽ حسين، عبدالله، علي ۽ ابراهيم، سندس پوٽو عبدالرحمان بن حسن، سندس ناٺي عبدالعزيز بن محمد ابن سعود، حماد بن ناصر بن معمر ۽ حسين الغنم شامل هئا۔

”وهابي“ جو ليبل سندس پوئلڳن طرفان نه پر مغربي عالمن ۽ سندس نقادن طرفان استعمال ڪيو ويو آهي. فقیهن جي هڪ خاندان ۾ پيدا ٿيو، ابن عبدالوهاب جي ابتدائي تعليم اسلامي قانون جي حنبلي اسڪول جي مطابق آرٿوڊوڪس فقه جو مناسب معياري نصاب سکڻ تي مشتمل هئي، جيڪو هن جي ڄمڻ واري علائقي ۾ سڀ کان وڌيڪ عام اسڪول هو. هن روايتي اسلامي قانون تي سختيءَ سان عمل ڪرڻ کي فروغ ڏنو، قرون وسطيٰ جي تفسيرن تي ڀروسو ڪرڻ بجاءِ سڌو سنئون قرآن ۽ حديث ادب ڏانهن موٽڻ جي ضرورت جو اعلان ڪيو، ۽ زور ڏنو ته هر مسلمان مرد ۽ عورت ذاتي طور تي قرآن پڙهن ۽ سکی. هن تقليد (انڌي پيروي) جي مخالفت ڪئي ۽ اجتهاد (صحيح جي تحقيق ذريعي آزاد قانوني استدلال) جي استعمال لاءِ زور ڏنو.

حوالا

زمرو:شخصيتون
زمرو:اسلامي اسڪالر
زمرو:عرب شخصيتون
زمرو:سعودي شخصيتون
زمرو:سڌارو ڪندڙ مسلمان
زمرو:سعودي عرب جي تاريخ