عاد

عاد يا قوم عاد  عربن جي ھڪ قديم ترين قوم ھئي جنھن جا افسانا عربستان وارن جي زبان تي عام ھيا. ٻچو ٻچو انھن کان واقف ھيو. ان جي شھرت جي ڪري عربستان ۾ ھر قديم چيز لاءِ عادي جو لفظ استعمال ڪيو ويندو ھو. عربي ۾ آثار قديم کي بہ عاديات چوندا آھن. جنھن زمين جو مالڪ باقي نہ رھي يا جنھن زمين جو ڪو آبادگار نہ ھجڻ ڪري ڦٽي وئي ھجي ان کي عادي الارض چوندا آهن. عربن جي قديم شاعري ۾ بہ ان قوم جو ذڪر ملي ٿو.  حديث ۾ ذڪر ملي ٿو ته ھڪ دفعي نبي  جي خدمت ۾ بني ذھل بن شيبان جو ھڪ شخص آيو جيڪو عاد واري علائقي جو رھڻ وارو ھيو ۽ ان اھي قصا حضور کي ٻڌايا جيڪي ان قوم جي متعلق قديم زماني کان ان علائقي جي ماڻھن ۾ نقل ٿيندا آيا پئي. قرآن مطابق ان قوم جو علائقو حجاز، يمن ۽ يمامه جي وچ ۾ الربع الخالي جي ڏکڻ-اولھ ۾ واقع ھيو. اتان ڦھلجي اھا قوم يمن جي مغربي ساحلن، عمان، حضرموت کان عراق تائين پنھنجي طاقت جو سڪو مڃايو. تاريخي طور تي ان قوم جا آثار ناپيد آھن پر ڏکڻ عربستان ۾ ڪٿي ڪٿي انھن جا کنڊر موجود آهن جن کي عاد جي طرف نسبت ڏني ويندي آهي. حضرموت جي ھڪ جاء تي حضرت ھود جي قبر مشھور آھي. 1837 ۾  ھڪ انگريز بحري افسر جيمز آر. ويليسٽيڊ کي حصن غراب ۾ ھڪ پراڻو ڪتبو مليو ھو جنھن تي حضرت ھود جو ذڪر ھيو -   ڪتاب: تفھيم القرآن ، جلد ٻيون، ابوالاعلي مودودي، اداره ترجمان القرآن ، لاھور ڇاپو 35 مارچ 2003، صه : 44 . قرآن مطابق خدا انھن منجھ ھود کي پنھنجو پيغمبر چونڊيو جنھن انھن ۾ تبليغ ڪئي ۽ ايمان نہ آڻڻ جي ڪري انھن مٿان ھوا جو عذاب نازل ٿيو جنھن م آھي تباھ ٿي ويا.

 حوالا 
زمرو:سلجھائپ صفحا