انيل ڪن

انيل ڪن هنگلاج مندر آڏو ”چوراسي -جبل-“ تي آهي. انيل، هوا ديوتا جو ٻيو نالو آهي، جڏهن ته ڪن جي معنيٰ آهي، -تلاءُ-. -ان- ريت -انيل ڪن- جي معنيٰ ٿي ”هوا ديوتا جو -تلاءُ-“. هن ماڳ تي انهيءَ نالي پوڻ جو -ان- کانسواءِ ٻيو ڪو به سبب ڪونهي ته پاڻيءَ جو اهو -تلاءُ- -جبل- تي مٿانهينءَ تي آهي. ٻيا سڀ تلاءَ هيٺانهن هنڌن تي، مختلف اوچاين تي آهن. هن ڪُن ڏانهن وڃڻ جو رستو آساپورا وٽان آهي. ميل کن چڙهائيءَ کانپوءِ لهڻو پوي ٿو، -جتي- ميدان آهن. جي جي ڊيگهه ويڪر عام پير جيتري آهي. اڳواڻ هتي اڌ ڪلاڪ کن ترسي ٿو ۽ ياتري ڀڄن پڙهن ٿا. هتان اڌ فرلانگ تي گورک ناٿ جي ڌوڻي آهي. هتي به ياتري ترسن ٿا ۽ پٿرن جا ننڍڙا ننڍڙا گهر ٺاهين ٿا. عقيدي موجب جيڪو هتي گهرڙو ٺاهيندو. -ان- کي سرڳ ۾ محل ملندو. اڳتي ٽي وڏا کوهه (تلاءَ) آهن، -جن- کي -انيل ڪن- چئجي ٿو. هڪ ڪن يا تلاءَ جي گولائي 12 فوٽ کن آهي ۽ انهن مان -پاڻي- ٻڙڪي نڪري ٿو. ساڳيو -پاڻي- چئن ميلن جي ٽٻيءَ کان پوءِ ڪٿي ڪٿي ظاهر ٿي نيٺ هنگلاج ديويءَ جي مندر وٽان لنگهي ٿو. ياتري هن تلاءَ جو -پاڻي- پيئندا به آهن ته بوتلن ۾ ڀري گهر به کڻي ويندا آهن. هن کوهه تي ياتري هٿ منهن ڌوئي پاڪائي ڪندا آهن. 
هن ڪن ۾ جيڪي -تري- ڄاڻن سي هڪ ڇپ مٿان بيهي -ٽپو- ڏيندا آهن ۽ وَنگ جهڙي هڪ لنگهه مان ٻئي پاسي پهچندا آهن. ائين ڪرڻ سان سمجهيو ويندو آهي ته -ان- سان گناهه ڌوپجي وڃن ٿا ۽ ماڻهو پاڪ پوتر ٿئي ٿو. هڪ عقيدي موجب -انيل ڪن- ۾ سنان ڪرڻ سان -انسان- چوراسي لک جنمن جي چڪر کان مڪتي حاصل ڪري ٿو. شايد -ان- ڪري ئي هن -جبل- جو نالو ”چوراسي“ آهي. هندو ياتري هتي به ناريل سان پوجا ڪن ٿا يا پاڻيءَ ۾ زور سان ناريل اڇلائين ٿا. جيڪڏهن پاڻيءَ جا ٻڙڪا چڱيءَ مقدار ۾ اڀريا ته اهو فرد سمجهندو ته سندس گناهه معاف ڪيا ويا.انيل ڪن : (Sindhianaسنڌيانا)

 حوالا