لوڪ شاعري

لوڪ شاعري (Folk Poetry) مان مراد اهڙي شاعري آهي جيڪا ڪنهن به ملڪ جي مڪاني رنگ، تهذيب ۽ ثقافت جي عڪاسي ڪري ٿي. لوڪ ادب جي هيءَ خوبي آهي ته ان ۾ شاعر يا ان جي موجد جي شخصيت پردي پويان هوندي آهي، يعني اها عوامي ملڪيت سمجهي ويندي آهي.

 خاصيتون 
لوڪ شاعريءَ ۾ ڪا به بناوٽ يا تڪلف نه هوندو آهي. هيءَ شاعري ادبي ۽ لسانياتي نقطي نگاهه کان تمام گهڻي اهميت رکي ٿي. ان جا مکيه پهلو هي آهن:
 سادگي: هن ۾ ڪا به ٺاهه ٺوهه يا مصنوعي پن نه هوندو آهي.
 عوامي رنگ: هيءَ شاعري ملڪي حالتن ۽ مڪاني ماحول جي خوشبوءِ سان واسيل هوندي آهي.
 موضوعن جي وسعت: ان ۾ زندگيءَ جي هر شعبي، جهڙوڪ ريتن رسمن، بهادري (سورهيائي)، سچائي، سخاوت، ۽ جانورن (گهوڙا، ٻيڙا وغيره) جو ذڪر ملي ٿو.

 سنڌي لوڪ شاعري 
سنڌي لوڪ شاعريءَ جو دائرو تمام وسيع آهي. سنڌ جي تهذيب ۽ تمدن جو سمورو دفتر هن شاعريءَ ۾ محفوظ ٿيل آهي. سنڌي لوڪ شاعريءَ ۾ اهڙيون ته گهڻيون صنفون ملن ٿيون، جن جو مثال دنيا جي ٻين ٻولين جي لوڪ ادب ۾ ملڻ مشڪل آهي. هن ۾ انساني جذبات جهڙوڪ عشق، حسن، ڏک، درد ۽ سماجي جهيڙن کي عام شاعرن پنهنجي لفظن ۾ بيان ڪيو آهي.سنڌي آنلائين ڊڪشنري پاران سنڌي لئنگئيج اٿارٽي، حيدرآباد

 پڻ ڏسو 
 لوڪ ادب
 سنڌي ادب
 شاعري

 حوالا 

زمرو:شاعري
زمرو:لوڪ ادب
زمرو:سنڌي شاعري