گلنار

گُلنار: گل اگرچ مدامي آهي، مگر اڪثر يڪ – سالو چڱو ٿيندو آهي. هن کي انگريزيءَ ۾ پِنُڪ يا ڪارنيشن چوندا آهن. هن جا گهڻائي قسم آهن. هن جو مشهور قسم چيني آهي، جو تمام سهڻو ٿيندو آهي. هي جهمٽن ۾ ٿيندوآهي ۽ بيشمار رنگ ڪڍندو آهي. گل ڪن ته ٻج ڪرڻ نه ڏجين، وڍي ڇڏجين ته وري ٻيا گل ڪڍن. هي آڪٽوبر ۾ پوکبو آهي.

ٻيو به هن جو هڪڙو قسم آهي جنهن کي پئڪوٽي چون ٿا، سو به تمام چڱو آهي. مٿئين قسم کان سواءِ ٻيا سڀ ڪونڊين ۾ پوکبا آهن ۽ وري پوءِ ٻين ڪونڊين ۾ ٽپائبا آهن ۽ اهي مدامي ٻوٽا شمار به ٿيل آهن. پوکبا اهي به آڪٽوبر ۾ آهن، ٽپائبا مارچ ۾ آهن. ٽپائي زمين ۾ به رکندا آهن. واري ۽ پراڻو ڳائو ڀاڻ هنن لاءِ چڱو آهي. هي اوڌن هڻڻ سان به ٿيندا آهن ۽ ٻج مان به. ڪا وڏي ٿڙ واري ڏانڊي، ورائي ڪونڊيءَ ۾ ٽنبي ڇڏبي ته ستت ئي پاڙون ڪڍندي. هنن جا قلم به لڳي سگهن ٿا. هي سڀ ذاتيون سخت قسم جون آهن، نازڪ ناهن. سردي ۽ گرمي سهي وينديون آهن. هن گل جا قسم شمار ڪيا ويا آهن، ته پنجاهن کان به وڌيڪ آهن. گلنار کي گل _ انار يعني ڏاڙهونءَ جو گل نه سمجهڻ گهرجي. سوئِيٽ وليم، ڪاچ فلاءِ، روز اف هيوَن انهيءَ جا ڪي مشهور انگريزي قسم آهن.ڪتاب: باغ ۽ باغباني؛ ليکڪ: مرزا قليچ بيگ؛ايڊيشن:1960؛پبلشر: سنڌي ادبي بورڊ ڄامشورو

 حوالا