اِبر

ابر عربي زبان جو لفظ ”ابرة“ مان ورتل آهي. جنهن جي لغوي معنيٰ آهي سُئي. سنڌ جي سرتاج صوفي شاعر شاهه عبداللطيف ڀٽائيرح پنهنجي ڪلام سر مارئي (داستان ٽئين) ۾ پڻ ”ابِر“ کي استعمال ڪندي فرمائي ٿو ته:اِبر1 : (Sindhianaسنڌيانا) 
<center>
پاڇا هي نه پاڙيان، سرتيون! سئيءَ ساڻ؛ 
ڍڪي اگهاڙن کي، ڪين ڍڪيائين پاڻ؛ 
ٻيهر ڄاپي ڄاڻ، اِبر جي اوصاف کي.</center>
 حوالا 

 حوالا