آسڻ (لفظ)

آسڻ ويھڻ جي جاءِ، گدي، بيٺڪ، پاٿاري. آستانو، تڪيو. فقيراڻو تڪيو، گيان ڌيان جو ھڪ طريقو. آسڻ کي ’آشرم‘ بہ چئبو آهي.آسڻ : (Sindhianaسنڌيانا) انسائيڪلوپيڊيا سنڌيانا (ويبسائيٽ)، سنڌي ٻوليءَ جو با اختيار ادارو، حيدرآباد، سنڌ.

 حوالا 

زمرو:اصطلاح