مدح

مدح يا مداح جي معنيٰ آهي ”ساراهه“ يا واکاڻ. سنڌ ۾ مداح جو شعر ايڏو ته مقبول اھي جو مسجدن، مدرسن، درگاھن، خوشين جي موقعن، شادين ۽ عيدن وغيره تي پڙھيون وينديون اھن. مداح ۾ پاڻ ڪريم ۽ اصحابن سڳورن يا ڪن بزرگ ھستين جي شان ۾ ساراھ يا تعريف ڪئي ويندي اھي، جيڪا ڪنھن دنياوي طمع سببان نه پر خالص دلي محبت ۽ عقيدت سان ڪئي وڃي ٿي. مداحون علم عروض جي قاعدي مطابق چيون وينديون اھن. ڪي مداحون الف اشباع واري طرز تي چيل اھن. سنڌي زبان جو پھريون مدح خوان جمن چارڻ  (1668-1738ع)ٿي گذريو اھي ڪتاب: ادبي اصطلاحن جي تشريحي لغت؛ مرتب: مختيار احمد ملاح؛ پبلشر: سنڌي لئنگئيج اٿارٽي، حيدرآباد، سنڌ-   . اھو هڪ عربي لفظ آهي جنهن جي معنيٰ ‘تعريف‘ آهي۔ هي هڪ شاعري جي صنف آهي ۔ هن جا چار قسم آهن۔ اهي حمد، نعت، منقبت ۽ مدح آهن۔

 مدح ۽ واکاڻ ۾ فرق
سنڌي نثر يا شاعري ۾ ھڪ ٻيو لفظ واکاڻ (Eulogy) پڻ شامل آهي جيڪو  لکڻ ۾، تقرير ۾ يا شاعريءَ ۾ ڪنهن جي واکاڻ يا خوشامند ڪرڻ واري عمل لاءِ استعمال ڪيو ويندو آهي. واکاڻ جو اصطلاح مدح کان مختلف آهي، ڇو تہ مدح سنجيدي ۽ سچي تعريف هوندي آهي ۽ مدح ڳائبي آهي.

 حوالا 

زمرو:شاعري