بازار

دڪانن جي قطار وارو هنڌ، -جتي- هر قسم جو واپار ٿئي. خريد و فروخت وارو هنڌ، -جتي- مستقل يا عارضي دڪان هجن. ميڙن وارن ڏهاڙن تي به عارضي -بازار- لڳندي آهي. مغلن جي دور ۾ شاهي خاندان جي عورتن لاءِ سال ۾ هڪ -ڀيرو -”مينا -بازار-“ لڳندي هئي، جنهن ۾ -بادشاهه- پاڻ شريڪ ٿيندا هئا. انهن بازارن ۾ لکين رپين جو واپار ٿيندو هو. هن وقت وڏن شهرن ۾ عام ماڻهن جي سهوليت لاءِ ”جمعي -بازار-“، ”-آچر- -بازار-“ ۽ عورتن لاءِ ”مينا -بازار-“ وغيره جي نالن سان ”بازارين“ جو سلسلو هلندڙ آهي. لفظ -بازار- شاهه لطيف به هڪ -بيت- ۾ ڪتب آندو آهي:

بازار کي مارڪيٽ به چئبو آهي بازار : (Sindhianaسنڌيانا)-  انسائيڪلوپيڊيا سنڌيانا . بازار فارسي ٻوليءَ جو لفظ آهي ۽ ان کي عربي ۾ . اھو شھر جي اھڙي جاء کي چوندا آهن جيڪو واپار ۽ ڌنڌن جو مرڪز ھوندو آھي - Encyclopedia of Islam- Juan E. Campo J. Gordon Melton, Series Editor-: Facts On File, Inc. An imprint of Infobase Publishing 132 West 31st Street New York NY 10001
- pages# 96,97 . بازار ۾ ھر قسم جي ريزڪي وڪري ۽ ٻڌي وڪري، ھنر جي ڪم،  ڀانڊن ، ڪيفي ، حمامن، حجمن، ڪاريگرن، واڍن وغيرہ، جا ننڍڙا ۽  وڏا دڪان ، بئنڪون وغيره واقع ھوندا آھن. بازار صبح جو کلندي ۽ رات جو بند ٿيندي آهي. اھا مختلف شعبن ۾ پڻ ورھايل ھوندي آھي جن ۾ سونارن جي بازار، مصالحن جي بازار، ڪپڙي جي بازار، موبائل فونن جي بازار، اليڪٽرانڪ بازار، گوشت واري بازار، سبزين ۽ ميون جي بازار وغيره شامل آهن.

 حوالا