عباس بن علي

Al-Abbas ibn Ali ibn Abi Talib (,  15 May 647  10 October 680 CE), also known by the kunya Abu al-Fadl (), was a son of Ali ibn Abi Talib, the fourth Rashid caliph in Sunni Islam and the first Imam in Shia Islam. His mother was Fatima bint Hizam, commonly known as Umm al-Banin (). Abbas fought as the standard-bearer of his half-brother Husayn ibn Ali in the Battle of Karbala on 10 Muharram 61 AH (10 October 680) against the army of the Umayyad caliph Yazid ibn Mu'awiya (). He was killed in a desperate attempt to bring water from the Euphrates river to quench the unbearable thirst of the besieged family of the Islamic prophet Muhammad. Abbas is said to have inherited Ali's boldness and bravery, and was praised by Shia imams for his faith and fortitude in defending Husayn. Abbas is regarded by Shia Muslims as an ultimate paragon of courage and self-sacrifice. The shrine of Abbas and the nearby mausoleum of Husayn in Karbala are destinations for pilgrimage.

ڪربلا کي ڪربلا بڻائڻ ۾ ڪيترين ئي شخصيتن جو عمل دخل آهي، انهن مان هڪ عظيم مجاهد حضرت عباس بن امير المومنين جن آهن. جنهن جي بهادري، معرفت، امام حسين سان عشق ۽ وفا جا قسم زمانو کڻندو آهي. ان مقالي ۾ اسان حضرت جي زندگي تي هڪ نظر وجهون ٿا ۽ سندس زندگي جا مختلف پهلو ذڪر ڪيون ٿا.

 حضرت عباس جي ولادت 

حضرت عباس جي ولادت 4 شعبان سن 26 هجري ۾ ٿي اوهان جو پي حضرت علي ء ماءَ حضرت بيبي ام المبين فاطمه ڪلابيه آهي.

 حضرت عباس جا لقب 

تاريخ ۽ سيرت لکندڙن حضرت عباس جا ڪيترائي لقب ذڪر ڪيا آهن، جيڪي ان جي شخصيت جي عڪاسي ڪن ٿا. اسان هتي ڪجهه ڏانهن اشارو ڪري رهيا آهيون

 العبد الصالح 

حضرت امام جعفر صادق جڏهن پنهنجي چاچي عباس جي زيارت لاء آيا ته اتي ان نموني زيارت پڙهيائون:” السلام عليڪ ايها العبد الصالح“ سلام هجي توتي اي صالح ٻانها

 قمر بني هاشم 

حضرت عباس جو هي لقب به هڪ عظيم لقب آهي؛ ڇو جو بني هاشم جو خاندان فضيلت ۽ عظمت وارو خاندان آهي جنهن ۾ فضيلت جي آسمان جا ڪيرائي چنڊ آهن مثلا حديث ڪساء ۾ رسول اڪرم لاء نقل ٿيو آهي ته سندس چهرو چوڏهين جي چنڊ وانگر چمڪي رهيو هو. جڏهن ته حضرت جا والدِ محترم حضرت عبدالله ”قمر حرم“ حرم جو چنڊ ۽ هاشم جا والدِ محترم ”قمر بطحا“ مڪي جو چنڊ، جي لقب سان مشهور آهن. انهن سڀني ۾ حضرت عباس جو لقب”قمر بني هاشم“ هجڻ سندن عظمت جي دليل آهي.

 باب الحوائج 

يعني حاجتن جو دروازو

 حامل اللواء 

يعني علمدار، حضرت امام حسين ڏهين جي ڏينهن عَلم پنهنجي ڀاء جي حوالي ڪيو هيو

 سقا 
پاڻي پيارڻ جي رسم ان گهراڻي ۾ پراڻي زماني کان آهي. رسول اڪرم جي پڙ ڏاڏي جناب قصي هڪ کوه کوٽيو هو جنهن جو نالو بدر رکيائين. حضرت عبدالمطلب زمزم جي کوٽائي جو انتظام ڪيو، حضرت علي حوض ڪوثر جا ساقي آهن. ۽ حضرت عباس کي سقا چيو ويندو آهي ان لاء جو اهلبيت کي پاڻي پيارڻ جي ذميواري انهن تي هئي.

عباس جو علم =

حضرت عباس جن حضرت اميرالمومنين جي جهولي ۾ تربيت پاتي، ان لحاظ کان هو هڪ وڏا عالم، فقيه، عابد ۽ زاهد انسان هيا. ڀلا اهو ڪيئن ٿي سگهي ٿو جو اميرالمومنين ٻين لاء ته ”باب مدينه العلم“ هجن ۽ حبيب بن مظاهر، ميثم جهڙا شاگرد تيار ڪن پر پنهنجي اولاد کي عالم نه بڻائن.

در حقيقت حضرت عباس جو شمار ان صف ۾ ٿئي ٿو جنهن ۾ حضرت زينب آهن. جنهن جي لاء امام زين العابدين ارشاد فرمايو:انت عالمه غير معلمه“ تون بغير استاد جي عالمه آهين، يعني تنهجو علم، علم لدني آهي.

مرحوم آيت الله بير جندي لکن ٿا: حضرت ابو الفضل جن اهل بيت جي وڏن فقيهن ۽ عالمن مان آهن، بلڪه اهڙا عالم آهن جنهن غير جي شاگردي نه ورتي آهي

عباس جي شهادت
عباس پاڻي لاءِ فرات ڏانهن روانا ٿيا ۽ دشمن کي نصيحت فرمايائون پر ڪو فائدو نه ٿيو. جڏهن موٽيا ٿي ته ٻارن جي” العطش العطش“ جو آواز ٻڌائون. پنهنجي گهوڙي تي سوار ٿيا، نيزو ۽ مشڪ کنيائون ۽ فرات جي ارادي سان هلي پيا.جتي اوهان جي شهادت ٿي.
حوالا

زمرو:اسلام