Cunquista burbònica dî Dui Sicili

La cunquista burbònica dî Dui Sicili abbinni ntô 1734-1735 duranti la Guerra dâ Succissioni Pulacca, quannu la Spagna, guidata di Filippu V di Burboni, nvasi li regni di Nàpuli e Sicilia, tannu sutta lu duminiu austrìacu

Sutta la pulìtica d'equilibbriu chi rivirsava li rilazzioni ntirnazziunali ntô sèculu XVIII, doppu la vitturiusa campagna militari, li dui regni nun turnaru a èssiri viciriali dâ Spagna comu ntê sèculi pricidenti, ma ripigghiaru la sò antica nnipinnenza. Lu figghiu di Filippu V e dâ sò secunna muggheri, Elisabetta Farnese, nfanti Don Carru, prima duca di Parmi, acchianau ô tronu comu primu suvranu dâ dinastia burbona di Napuli.

La cunquista fu siguita di tinsiuni cû Papa Climenti XII, ca - titulari di diritti fiudali sèculari supra li dui regni - cuncidìu a Carlu l'investitura sulu ntô maggiu 1738. Lu ricanuscimentu ntirnazziunali dâ nova casa di guvernu arrivò ntô nuvèmmiru dû stissu annu cû Trattatu di Vienna e dû Pienzascu di l'Aburgu lu Granni Ducatu di Tuscana â famigghia Lurena.

Catigurìa:Storia siciliana