Usu dâ «RR» pû radduppiamentu dâ «R» nizziali

Ntâ lingua siciliana, la «R» nizziali è spissu prununzata duppia. Pirchissu, arcuni cristiani la scrìvinu usannu la «RR».

Diffusioni

Stu finòminu funèticu s'attrova nta assai àrii di la Sicilia. Picca sunnu l'autura siciliani ca ùsanu stu modu di scrìviri.

 Asempi 

rrosi (rosi)

rregule (règuli)

rragusanu (ragusanu, rausanu)

ecc.

Rifirimenti ca ùsanu palori cu sta "rr"
Vucabbulariu di Piccittu, 1950-1980

Rifirimenti ca nun ùsanu palori cu sta "rr"
Grammàtica di Pitrè, 1870 
Dizziunariu etimològgicu di Giarrizzo, 1989 
Vucabbulariu di Camilleri, 1998
Dizziunariu di Luigi La Rocca, 2000
Grammàtica di Bonner, 2001

Ntâ littiratura siciliana
Dî pruverbi siciliani cugghiuti di Giuseppi Pitrè:
Cavaddi rausani, muli spaccafurnari e scecchi muricani. 

Un casu nun fa règula.

Quannu lu riccu accarizza lu pòviru, signu ca l'havi a ngannari.  

Diciottu Jarofuli di Sarvaturi Camilleri:
di li ricordi di la primavera

Lu Regnu di li Vulpi di Giuvanni Meli:
Tra lu regnu e dominiu vulpignu

Traduzzioni di William Shakespeare di Renzu Porcelli:
e a lu to libbru duni la ricchizza.

Sicilianu standard usatu ntâ wikipedia

Raccumannamu di nun usari la "rr" ca rapprisenta nu finòminu funèticu e cunzidiramu lu sò usu comu n'erruri.

Liami nterni

Usu dî littri duppricati ô principiu dî palori

Catigurìa:Lingua siciliana