Usu dâ «-CI-» ca veni dû latinu «-CI-»

Ntô sicilianu si sarvaru furmi latini, comu la «-CI-» latina c'asisti ntâ lingua siciliana.

Diffusioni

Stu finòminu s'attrova nta vari àrii di la Sicilia. Li scrittura siciliani ùsanu sti furmi siciliani.

 Asempi 

 arciuni (dû latinu "arciònem")
 abbrancicari (dâ palora latina "bràncica" + suffissu virbali latinu "-àre")
 asèrcitu (dû latinu "exèrcitus")
 cistercenzi (dû latinu "cisterciènsis")
 marciu (dû latinu "màrcidus")
 narcisu (dû latinu "narcìssus")
 purciddana  (dû latinu "porcillàca")
 sàrciri (dû latinu "sarcìre")
 scòrcia (dû latinu "ex còrticia"), mentri ntô tuscanu si dici "scorza"

ecc.

Rifirimenti ca ùsanu palori cu sta furma "CI" 

Vucabbulariu sicilianu-italianu di Luciu Zinna, 2002

Rifirimenti ca nun ùsanu palori cu sta furma "CI" 

Ntâ littiratura siciliana
 U 'mmulnirabuli di Ninu Martogliu
–Ahi!...la quarta scorcia!...–Acqua e zammù!

Sicilianu standard usatu ntâ wikipedia

Raccumannamu d'usari sta furma siciliana "CI" pi la "CI" latina ma nun cunzidiramu l'àutri usi comu erruri.

Catigurìa:Lingua siciliana