Jàcumu II d'Aragona

Jàcumu II (Valenzia, 10 di austu 1267 – Barcillona 2 di nuvèmmiru o 5 di nuvèmmiru 1327), chiamatu lu Giustu (n catalanu: Jaume el Just; n spagnolu Jaime el Justo) fu re di Sicilia (comu Jàcumu I) dû 1285 ô 1295 e re d'Aragona e Valenzia e Cunti di Barcillona dû 1291 ô 1327. Ntô 1297 vinni assignatu lu regnu di Sardinia e Còrsica. Usau lu tìtulu latinu Iacobus Dei gracia rex Aragonum, Valencie, Sardinie, et Corsice ac comes Barchinone. Fu lu figghiu secunnu di Petru III d'Aragona e Custanza d'Aragona.

 Regnu 
Succidìu sò patri comu re di Sicilia ntô 1285. Quannu murìu sò frati Alfonzu III ntô 1291, pigghiau macari lu tronu d'Aragon. Pi menzu di nu pattu cu Carlu II d'Angiò ntô 1296, cci accurdau a lassari jiri la Sicilia, mi li baruna sicilian, mmeci, cci minteru sò frati Fidiricu. Arrignau fini â sò morti ntô 1327.

 Scrittura 
Duranti lu sò regnu ntâ Sicilia (1285–1291) Jàcumu cumpunìu l'ùnicu puema chi ancora asisti (scrittu pi occitanu), didicatu a la Madonna: Mayre de Deu.A short analysis, with useful footnotes, and eight lines quoted with Catalan translation is found in Martín de Riquer (1964), Història de la Literatura Catalana, vol. 1 (Barcelona: Edicions Ariel), pp. 172–73.
Jàcumu paragunau la cresia a na navi chi nun veni guidata drittamenti (nauchier, zzoè lu Papa):
Mayre de Deu e fylha,verge humil e vera,
vostra nau vos apelaque l'aydetz, quar perylha.Matri di Diu e figghia,
vèrgini ùmili e vera,
vostra navi vi prija
ca l'aiutati, picchì silla vidi brutta.
L'ùrtimi versi prèjanu a la Madonna ca lu pruteggi dî piccati:
Mayre, tu.m dona forsacontra ma leugeria,
e.m garda de la viade peccat, que.ns exylha.Matri, dùnami forza
contra â mè luffa,
e mi guardi di la via
di piccatu, chi ni distrudi. 

 Pricidutu di:Petru III d'Aragona  Re di Sicilia
1285–1295 Succidutu di:Fidiricu II di Sicilia

 Noti 

Catigurìa:Storia siciliana
Catigurìa:Sicilia
Catigurìa:Re siciliani
Catigurìa:Munarchìa
Catigurìa:Biografìi