Raffurzamentu dâ «D» ntervucàlica

Ntô sicilianu, l'usu dâ "d" tra dui vucali è currenti ma sta littra 'n pusizzioni ntervucàlica poti raffurzàrisi 'n "t".

Diffusioni

Stu finòminu di lu raffurzamentu dâ "d" s'attrova nta vari àrii di la Sicilia.

 Asempi 

 stùpidu -> stùpitu
 cuntrada -> cuntrata
 vàlidu -> vàlitu
 strada -> strata
 citadinu -> citatinu
 scudu -> scutu
 parintadu -> parintatu
 badìa -> batìa
 càndidu -> càntitu
 spada -> spata
 viscuvadu -> viscuvatu
 turnàdu -> turnàtu
 mudernu -> muternu

ecc.

 Nu finòminu prisenti nta àutri lingui 

Ci voli nutari ca stu finòminu funèticu nun è tìpicu sulu dû sicilianu, pirchì asisti nta àutri lingui latini, comu p'asempiu la lingua corsa ca havi li formi:

 fritu (zoè 'n sicilianu: "friddu", dû latinu "frìgidus")

ecc.

Rifirimenti ca ùsanu palori cu sta "t"
Grammàtica di Pitrè, 1870
Vucabbulariu di Piccittu, 1950-1980 
Vucabbulariu di Camilleri, 1998 (n'ammustra tutti dui pi certi palori)
Grammàtica di Bonner, 2001

Rifirimenti ca nun ùsanu palori cu sta "t"

Ntâ littiratura siciliana
Ntâ littiratura siciliana
Dî pruverbi siciliani cugghiuti di Giuseppi Pitrè:
Àrvulu mmenzu li strati, di tutti su' cutulati.
 Briscula 'n Cumpagni di Ninu Martogliu
—Càrricu, mancu? Cca cc'è 'n sei di spati!...

Sicilianu standard usatu ntâ wikipedia

Raccumannamu d'usari sta "d" raffurzata 'n "t", ma nun cunzidiramu l'usu dâ "d" comu n'erruri.

Catigurìa:Lingua siciliana