Usu dâ «SB» pâ «SV»

Stu finòminu (p'asempiu: l'usu di "sbintuliari" mmeci di "svintuliari") s'usa a li voti ntâ lingua parrata.

Diffusioni

S'attrova nta vari àrii di la Sicilia. E' usatu nta li canzuni, li pruverbi, ma puru nta quarchi puisìa siciliana.

 Àutri asempi 

"arrisbigghiari" (arrisvigghiari)

"sbèniri" (svèniri)

"sbiari" (sviari)

"sbapurari" (svapurari)

"sbintura" (svintura)

ecc.

 Nu finòminu prisenti nta àutri lingui 

Ci voli nutari ca stu finòminu funèticu nun è tìpicu sulu dû sicilianu, pirchì asisti nta àutri lingui neolatini, comu p'asempiu lu spagnolu, ntô quali è assai friquenti sta prununza "sb" dâ "sv":

"desventura" è spissu prununzatu "desbentura" (svintura)

"desvalorar" è spissu prununzatu "desbalorar" (svaluriri)

"Osvaldo" è spissu prununzatu "Osbaldo" (Osvardu, nomu di pirsuna)

"desvío" è spissu prununzatu "desbío" (svìu, sviamentu)

"desvergüenza" è spissu prununzatu "desbergüenza" (l'èssiri senza virgogna)

Ntô scrìviri nun si sarva sempri la "sv":

esbelto (sveltu, siccu, suca-sìmula)

E' puru prisenti ntâ lingua corsa ca havi la furma:

sbiutà (zoè 'n sicilianu: "svacantari") dû latinu "ex vuiditare" ca figghiau puru lu tuscanu "svuotare" 

ecc.

Rifirimenti ca ùsanu palori cu sta "sb" funètica

Vucabbulariu sicilianu-talianu di Lucio Zina, 2002

Rifirimenti ca nun ùsanu palori cu sta "sb" funètica

Ntâ littiratura siciliana
Dî pruverbi siciliani cugghiuti di Giuseppi Pitrè:
Sparaci e funci svrigògnanu cocu.

Sicilianu standard usatu ntâ wikipedia

Raccumannamu di nun usari la "sb" funètica ma nun cunzidiramu lu sò usu comu n'erruri.

Catigurìa:Lingua siciliana