Usu dâ «CU» mmeci dâ «QU»

Ntô sicilianu scrittu, si ponnu attruvari furmi spagnulizzanti cu la  "cu" mmeci dâ "qu".

Diffusioni

Sulu arcuni autura siciliani cumpòninu scrivennu â spagnola: ùsanu la "cu" mmeci dâ "qu".

 Asempi 

cuantu (quantu)

cuannu (quannu)

cuagghiari (quagghiari)

cuaternu (quaternu)

cuattru (quattru)

cuatratu (quatratu)

cuaccosa (quarcosa)

cuant’ è spertu (quant’è spertu)

cuasi (quasi)

cuatru (quatru)

cuartu (quartu)

cuestioni (quistioni)

cuetu (quetu)

cuota (quota)

cuarki (qualchi)

cuìnnici (quìnnici) 

ecc.

Rifirimenti ca ùsanu palori cu sta "cu" 

Rifirimenti ca nun ùsanu palori cu sta "cu"
Grammàtica di Pitrè, 1870 
Vucabbulariu di Piccittu, 1950-1980
Dizziunariu etimològgicu di Giarrizzo, 1989 
Vucabbulariu di Camilleri, 1998
Dizziunariu di Luigi La Rocca, 2000
Grammàtica di Bonner, 2001

Ntâ littiratura siciliana
Dî pruverbi siciliani cugghiuti di Giuseppi Pitrè:
A Cartagiruni cuscenzi pilusi e cruni di quìnnici posti.
Quannu li groi pàssanu a fileri, la mala attimpata nun pò mancari.

Novantott'anni di Ursula Cottone:
quannu iu restu sula a lu munnu

Sicilianu standard usatu ntâ wikipedia

Raccumannamu di nun usari la "cu" spagnola nta sti casi. Lu sicilianu è na lingua diversa di chidda spagnola.

Catigurìa:Lingua siciliana