Usu di «GLI» mmeci di «GGHI»

L'usu dâ «GGHI» mmeci dû nessu «GLI» è nu finòminu tìpicu dâ lingua siciliana ma nta arcuni parrati siciliani cintrali s'attrova puru la «GLI».

Diffusioni

Li dui àrii principali unni s'attrova la «GLI» sunnu la parrata di Giurgenti (Sicilia cintrali) e la parrata di Enna-Caltanissetta (Sicilia cintrali puru) mentri s'usa la «GGHI» (macari scrittu «GHI») nta tutti l'àutri àrii di la Sicilia.

Rifirimenti ca ùsanu la «GLI»
Vucabbulariu di Piccittu, 1950-1980 (porta tutti dui formi p'ammustrari li variazzioni lucali)
Dizziunariu etimològgicu di Giarrizzo, 1989 (porta tutti dui formi)
Dizziunariu sicilianu-talianu di Luigi La Rocca
Dizziunariu di Luigi La Rocca, 2000

Rifirimenti ca nun ùsanu la «GLI» 
Grammàtica di Pitrè, 1870
Vucabbulariu di Camilleri, 1998
Grammàtica di Bonner, 2001

Ntâ littiratura siciliana
Dî pruverbi siciliani cugghiuti di Giuseppi Pitrè:
Megghiu muriri e lassari, chi campari e addisiari. 
Acqua d'agustu, ogghiu, meli e mustu. 
A Lupa di Gaitanu Cipolla:
Chi c'èntranu i me figghi?
Nnuccenti, figghi beddi!

Sicilianu standard usatu ntâ wikipedia

Raccumannamu d'usari la «GGHI» sarvu pi arcuni ccizzioni (palori taliani sicilianizzati ricentimenti).

Catigurìa:Lingua siciliana