Bokmål

Lu Bokmål (Lingua dû libbru), prima dû 1929 chiamatu riksmål (Lingua dû regnu) è la cchiù diffusa dî dui furmi scriuti norviggisi. Lu bokmål è utilizzatu di circa lu 90% dâ pupulazzioni norviggisi, e è la furma cchiù nzignata ê studenti furasteri. Lu bokmål è basatu principarmenti suprâ lingua danisi scriuta e supra li dialetti norviggisi orientali, spiciarmenti li varianti burghisi parrati a Oslu. L'ortugrafìa bokmål è usata principarmenti di chidde pupulazzioni ca parrannu li dialetti ca sinteru di cchiù la nfluenza dû danisi e du vasciu-tudiscu. N cuntrappusizzioni, li dialetti occidintali, ùsanu lu Nynorsk c'arrispècchia di cchiù li furmi tradizziunali norviggisi.

Nè lu bokmål nè lu nynorsk sunnu veri e propri lingui. Sunnu simpricimenti furmi scriuti diversi dâ lingua norviggisi. Picca sunnu chiddi ca pàrranu littiralmenti chiste lingui, ma arcuni dialetti s'assumìgghianu di cchiù ô bokmål o a lu nynorsk.

 Grammàtica 
Nzèmmula cu àutri lingui scandìnavi, lu bokmål è una dî rari lingui indoeuropei ca nun còniuga li verbi secunnu la pirsuna e lu nùmmaru.
Li sustantivi ponnu èssiri di tri gèniri: masculinu, fimmininu e nèutru. Però, comu ntâ lingua danisi, tutti li palori fimminini ponnu èssiri usati comu masculini. Nta chistu casu si parra di gèniri cumuni.
Un elimentu distintivu dî lingui scandìnavi è l'artìculu postpostu: l'artìculu è agghiuntu comu suffissu ô sustantivu, comu ntê dui asempi siquenti.

GèniriArtìculuditirminativuArtìculunditirminativuArtìculunditirminativu(cu aggittivu)bil (àuto)bilenen bilden store bilenhus (casa)husetet husdet store huset

 Culligamentu nternu 
 Den Frie Encyklopedi på Bokmål - Uicchipèdia ntô Bokmål

Rifirimenti: il Bokmål in italiano

Catigurìa:Norveggia
Catigurìa:Linguìstica