Algirìa

Econumìa 
L'econumìa di l'Algirìa si basa supratuttu ntî l'espurtazzioni dû pitroliu e gas naturali chi, tràmiti nfrastrutturi, oleodotti e gasdotti, agghìcunu nzinu a l'Europa ppi èssiri travagghiati, raffinati e distribbuiuti.

 Giografìa 
La costa nord di l'Algiria, oltri â capitali Algeri, ospita l'autri cità principali (Béjaïa, Bona). L'entruterra è uccupatu pi lu cchiossai dû desertu dû Sahara. A uccidenti dû tirritoriu algirinu s'attrova la catina muntagnusa di l'Atlanti.

 Storia 
La storia di l'Algirìa accumenza cu la cunquista rumana a l'èbbica dî guerri pùnichi
(sèculu III a.C.). Ntô quintu sèculu cu la fini di lu mperu rumanu l'Algirìa, comu lu restu di lu mperu, fu mmaduta dî bàrbari, e n particulari dî Vànnali. Ntô mediuevu l'Algirìa divinni àrabba, e la sò storia ristò liata a chidda dî califfati di lu mperu turcu nzinu a l'èbbica muderna.

Ntô Sèculu XX, l'Algirìa fu mmaduta dî francisi chi l'accuparu e ni fìcinu nu dipartimentu francisi. L'accupazzioni durau nzinu â fini di l'anni 50, quannu l'Algirìa divinni nu statu ndipinnenti mudernu.

 Pirsunaggi stòrici 
S. Austinu; Catoni l'Uticensi.

Catigurìa:Algirìa
Catigurìa:Àfrica sittintriunali