Giovanni Ugas

Giovanni Ugas (Muristeni, 1944) est un'archeòlogu e acadèmicu sardu, connotu comente unu de sos espertos prus mannos in contu de archeologia nuraghesa de semper.

 Biografia 
A pustis de su litzeu clàssicu, at istudiadu in s'Universidade de Casteddu in ue s'est laureadu cun una tesi subra sas chircas paletnològicas subra su Monte Olladiri de Muristeni, cun Erricu Atzeni e Giuanni Lilliu comente reladores.

At pigadu parte a prus de 250 iscavos, cun sos primos chi sunt istados sos de Pranus Espis in Pramantellu, de Riu Sa Mela in Guasila, de su 1973 in Mandas e de sos annos dae su 1974 a su 1978 in Santu Sparau. In su 1981 at iscobertu unu bidditzolu pùnicu in Is Argioleddas in Samassi. Dae su 1982 a su 1984 at iscavadu in Mara Arbarei e in su 1987 at iscobertu su bidditzolu prenuràgicu de Pranu Sisinni in Sàrdara. At sighidu pro deghinas de annos cun àteros iscavos in Sardigna e in foras, cun iscavos fintzas in logos de s'oriente de mesu che a El-Ahwat, cunsideradu dae issu e dae archeòlogos israelianos comente Adam Zertal e Bar Shay comente situ populadu dae sardos.

At istudiadu meda s'istrutura sotziale, polìtica e econòmica de sa sotziedade sarda de s'edade nuràgica, e sas relatziones chi custa tziviltade at tentu cun sas àteras de su Mediterràneu. Paris a su mastru suo Giuanni Lilliu a s'incumintzu e a pustis a sa sola, at analizadu fintzas sa colada de sa sotziedade de su tempus a sa fase "aristocràtica" ligada a sos Gigantes de Mont'e Prama e a parre suo finas a àteras innovatziones, che a s'iscritura. A sa nàschida e a sa prima parte de s'ivilupu de custa tziviltade, imbetzes, at dedicadu su testu suo "L'Alba dei Nuraghi", de su 2005.

Un'àteru tema de importu mannu istudiadu dae issu est istadu su de su reconnoschimentu de s'identificatzione de sos nuràgicos cun sos shardana, unu de sos pòpulos de su mare tzitados in s'istoriografia egìtzia. A custu argumentu at dedicadu unu sàgiu in su 2016, tituladu "Shardana e Sardegna: i popoli del mare, gli alleati del Nordafrica e la fine dei Grandi Regni (XV-XII secolo a.C.)", cun s'editore Edizioni della Torre, in ue però s'est fintzas ocupadu de àteras chistiones chi pertocant a sa tziviltade nuraghesa e at analizadu fintzas sas teorias a disponimentu pro sos àteros pòpulos de su mare.

In su 2022, imbetzes, at publicadu "C'era una volta Atlantide: l'identità geografica e storica dell'isola di Platone" in ue at argumentadu una tesi giai propònnida dae issu, est a nàrrere s'identificatzione de sa terra chi at ispiradu su mitu de Atlàntide cun s'Àfrica nord-otzidentale, tramudada in ìsula dae sos iscritores.

De annotu est fintzas s'impinnu suo in contu de valorizatzione e impreu de sa limba sarda, tema chi at semper cunsideradu de importu mannu, e pro s'impreu suo pro s'imparòngiu de sas àteras matèrias. In sos annos suos comente dotzente de s'Universidade de Casteddu at fatu letziones de archeologia in sardu, e in su 2009 est istadu su reladore de sa tesi de su dischente suo Daniele Carta, sa prima tesi in sardu publicada in sa facultade de lìteras de cussa universidade.

Dae su 2020 ghiat su Comitadu iscientìficu de s'assòtziu "Sardegna verso l’Unesco" chi punnat a otènnere su reconnoschimentu de Patrimòniu mundiale de s'umanidade dae s'UNESCO pro totu sos monumentos de sa tziviltade nuràgica.

 Publicatziones 
In sa carriera at iscritu unu nùmeru mannu meda de artìculos e àteras publicatziones. Custa est una lista de petzi sos libros suos:










 Riferimentos 

 Ligàmenes esternos 




Categoria:Biografias
Categoria:Archeologos
Categoria:Sardos