Sìndrome de Cotard

Sa sìndrome de Cotard est una sìndrome psichiàtrica caraterizada dae su cumbinchimentu illusòriu de èssere mortos o de àere pèrdidu totu is òrganos vitales o totu su sàmbene.

 Tzinnos istòricos 
Jules Cotard (1840–1889), neuròlogu frantzesu, est istadu su primu chi dd'at descrita, narende·dda "le délire de négation" (delìriu de dennegu) in una letzione in Parigi in su 1880. In sa letzione sua Cotard at descritu unu malàidu chi negaiat s'esistèntzia de is òrganos suos e de sa netzessidade de si nutrire. A pustis at isvilupadu su cumbinchimentu de èssere dannadu pro s'eternidade e chi non podiat prus mòrrere de una morte naturale.

 Càusa 
Si suponet chi derivet de un'interrutzione patològica de is fibras nerviosas chi ligant su tzentru de is sentidos a is àreas sensoriales. In custa manera, nudda resesset prus a tènnere rilevàntzia emotiva pro su malàidu, a su puntu chi s'ùnica manera pro ispiegare custa totale ausèntzia de sentidos abarrat sa de crèere de èssere mortu.

 Descritzione 
In sa sìndrome de Cotard ddoe at unu delìriu de dennegu crònicu. Sa persone creet de èssere morta o de non tènnere òrganos o sàmbene, opuru negat de tènnere partes de su corpus (comente a su figadu, su coro, etc.), opuru chi su corpus issoro si siat trasformadu, pedrificadu. Is indivìduos chi nde sunt malàidos podent fintzas crèere chi persones caras siant mortas (pro esempru una mama chi si disisperat pro sa morte de su fìgiu, mancari custu siat in su pròpiu aposentu).
Sa sìndrome de Cotard est una de is maladias prus raras oe connotas e est narada fintzas "Sìndrome de s'òmine mortu", opuru in su mundu anglosàssone "Sìndrome de su mortu chi caminat".

 Riferimentos 

Categoria:Psicologia