Meta-fintzione

Sa meta-fintzione est una forma de fintzione chi ponet ènfasi in s'artifitzialidade sua, in manera de ammentare totora a is letores o a is ispetadores chi sunt leghende o bidende un'òpera de fantasia.

In àteros faeddos, sa meta-fintzione est un'òpera de fantasia cun cussèntzia de sese in contu de su limbàgiu, de sa forma literària e de sa narratzione. Custas òperas atirant in manera direta o indireta s'atentzione a subra de su status issoro de produtos artifitziales. Sa meta-fintzione est a s'ispissu impreada comente a forma de parodia, o comente a trastu pro iscutinare is cunventziones literàrias e esplorare su raportu intre literadura e realidade, o intre vida e arte.

Sa meta-fintzione disafiat e ponet in duda su printzìpiu de sa suspensione de s'incredulidade, chi a su sòlitu istat in sa base de is òperas de fantasia.

 Esempros 
Mancari sa meta-fintzione siat a fitianu assotziada a sa literadura post-moderna chi s'est isvilupada a metade de su sèculu XX, si nde podet agatare s'impreu in òperas de narrativa meda prus antigas, comente a The Canterbury Tales de Geoffrey Chaucer (1387), Don Chisciotte de sa Mancia de Miguel de Cervantes (1605), Tristram Shandy de Laurence Sterne (1759), Vanity Fair: A Novel Without a Hero de William Makepeace Thackeray (1847), gasi comente in òperas prus reghentes comente a The Hitchhiker's Guide to the Galaxy de Douglas Adams (1979), House of Leaves de Mark Z. Danielewski (2000) e Me tous anthropous apo ti gefyra de Dimitris Lyacos (2018). In s'àmbitu de sa literadura pro piseddos, Claude Ponti impreat a s'ispissu custu isbrigu narrativu.

 Riferimentos 

Categoria:Fumettu
Categoria:Literadura