Sìndrome de Sjögren

Sa sìndrome de Sjögren est una maladia crònica cun patogènesi autoimmune, chi interessat is gràndulas esòcrinas e caraterizada de simiduras minimadas mascamente de làmbrigas e de saliba, ma chi si podet manifestare a totu is gràndulas esòcrinas de s'organismu.

Sa maladia pigat numene de s'oftalmòlogu isvedesu Henrik Sjögren, chi in su 1933 nd'at descritu su cuadru clìnicu. Su primu chi at annotadu su casu de unu patziente cun unfradura bilaterale de gràndulas lacrimales e salibares cun infiltradu de linfotzitos, est istadu imbètzes Mikulicz, in su 1892.
Epidemiologia
Sa prevalèntzia in sa populatzione generale est de unu 0.3-1.5% chi arribbat fintzas a su 3% in is cun prus de 70 annos.

S'intzidèntzia est dificultosa de carculare, sende chi is primos sìntomos sunt medas bortas pagu ladinos. S'edade de diàgnosi est duncas mèdia, ma s'inghitzu de sa maladia est pretzedente.

Is fèminas si malàdiant 10 bortas prus a s'ispissu chi non is òmines.
Classificatzione
Sjögren primàriu:
 chentza imbargu sistèmicu
 cun imbargu sistèmicu

Sjögren segundàriu, assotziadu a àtera maladia autoimmune:
 Artrite Reumatòide
 Lupus Eritematosu Sistèmicu
 Isclerodermia
 Connetivite Mèschia
 Tzirrosi Biliare Primitiva
 Tiroidite de Hashimoto
 Crioglobulinemia Mèschia
 Polimiosite
 Vasculite
 Colite Ultzerosa, Maladia de Chron
 neoplasias ematològicas
Àteros progetos

Categoria:Meighina