उमापति शिवाचार्य

उमापति शिवचार्य (    ) शैवसिद्धान्तस्य प्रमुखः लेखकः अस्ति . शैवधर्मस्य सिद्धान्तप्रचारकेषु नायनारा: प्रमुखाः आसन् ततः परम् सः शैवीभिः सन्तानगुरुत्वेन पूजितानां चतुर्णां साधवानां मध्ये एकः अस्ति । सः चतुर्दशशैवदार्शनिकग्रन्थेषु अष्टमेकाण्डसत्रस्य रचयिता अस्ति ।

 जीवनस्य विशेषताः 
सः १३ शताब्द्याः अन्ते १४ शताब्द्याः आरम्भे वा जीवति स्म । थिलाजी परिवारे चिदम्बरे जन्म। सः स्वगुरु मेइकन्ददेवस्य अधीनं आध्यात्मिकशैवशास्त्रस्य अध्ययनं कृतवान् ।

चिदम्बरमन्दिरस्य पूजायाः अधिकारः येषां त्रयः सहस्राणि जनाः सन्ति, तेषु तिल्लै अन्यतमः अस्ति । अधिक्षिणं गुरुरूपेण गृहीत्वा अन्ये दीक्षिताः तं स्वसमुदायात् निष्कास्य मन्दिरे पूजाधिकारं नकारयन्ति। अतः सः चिदम्बरं त्यक्त्वा अन्यत्र निवसति स्म । अग्रिमे समये मन्दिरे ध्वजरोहणस्य वारः आसीत्, तदा सः अधिकारः अन्यस्मै दीक्षिताय दत्तः । परन्तु यदा सः ध्वजम् उत्थापितवान् तदा सः ध्वजः न उड्डीयत । तस्मिन् समये अन्तानराः शिवात् सत्यं ज्ञात्वा, उमापतिशिवम् आगत्य ध्वजरोहणं कर्तुं प्रार्थितवन्तः। तस्मिन् समये उमापथियारः चत्वारि गीतानि गायति, विमोचितं ध्वजं च उत्थापयति । अतः कोडिएरा इत्यनेन गायितानि चत्वारि गीतानि कोडिकावि इति नाम्ना सच्चिदानन्दगुणेषु अन्यतमत्वेन पूज्यन्ते ।

 लेखनम् 
तेन लिखितानि अष्टानि पुस्तकानि शिवप्रकाशमुः, तिरुवरुद् पायमुः, विना वेम्पः, बोथिपपरोदै, कोधिकविः, नेन्जुविदुदुः, प्रत्यनोर्म बिश्ला, सङ्कपनिराकरणम् इति ।

एतेभ्यः विहाय शेकिजारस्य तिरुथोण्डपुराणं तिरुथोण्डपुराणसाराम इति नाम्ना संक्षेपं कृतवान् । शेकिजापुराण इति नाम्ना शेकिजस्य इतिहासं लिखितवान् । चिदम्बरमः कोइठपुराणम् इति नाम्ना १०० गीतेषु मन्दिरस्य इतिहासं गायितवान् । तिरुमिपकाण्डपुराणम्, तिरुपतिदेवस्थानप्रबन्धं च रचितवान् । यतो हि सः लोकभाषायां अपि निपुणः आसीत्, तस्मात् पौष्करागस्य विषये पौष्करागस्य भाष्यमपि पौष्करा संगीतं भाष्यम् इति लिखितवान् ।

श्रीकुञ्चिताङ्ह्रिस्तवम् उमापतिस्य अन्यः महत्त्वपूर्णः ग्रन्थः अस्ति । नटराजस्वामिस्तुतिकृते ३१३ स्रग्दारवृतैः युक्तम् । अनेकानि अद्वैतसिद्धान्तविशेषाणि शैवगमविशेषाणि च युक्तं एतत् स्तोत्रं नटराजस्वामिनः महिमा प्रशंसति । चिदम्बरममन्दिरे क्रियमाणाः पूजाः, यन्त्राणि च तस्मिन् उल्लिखिताः सन्ति । स्मृतिषु अनेके ऐतिहासिकाः, पौराणिकाः, श्रुतिः, विवरणाः, द्रविडस्य लोकप्रियाः प्रादेशिकाः इतिहासाः अस्मिन् दृश्यन्ते । चिदम्बर यन्त्रमन्त्रविशेषताः अपि दृश्यन्ते । संक्षेपेण वक्तुं शक्यते यत् चिदम्बरनाटराजवैभवः एव सर्वः। पूर्वं मीनाक्षिणाधुना संस्कृतभाष्येन सह एतत् ग्रन्थं मुद्रितम् आसीत् । २००७ तमे वर्षे श्रीराजगणेशदीक्षितेन तमिलभाषायां लिखितेन अर्थेन श्रीनटराजविद्यासभाद्वारा प्रकाशितम् ।

 स्रोतांसि 
కుంచితాంఘ్రిస్తవము