अभियोगासनम्

अभियोगासनं योगे गहनतया आध्यात्मिकं सार्थकं च मुद्रा अस्ति। अभियोगासन इति नाम संस्कृतमूलद्वयात् आगतं : अभियोगः आसनः च । अभियोगशब्दः “अभि” , यस्य अर्थः "प्रति" अथवा "उद्देश्यः" इत्यतः, “योगः” , अर्थात् संयोगः अनुशासनः वा इति निष्पन्नः । एकत्र अभियोगः उद्देश्यपूर्णसङ्गतिः अथवा केन्द्रितानुशासनस्य भावः सूचयति , आसनः च केवलं योगे मुद्रां वा मुद्रां वा निर्दिशति । अतः अभियोगासनस्य व्याख्या उद्देश्यपूर्णानुशासनस्य मुद्रारूपेण कर्तुं शक्यते , मानसिकं आध्यात्मिकं च स्पष्टतां जनयति शारीरिकः अभ्यासः।

 संस्कृत अर्थ प्रवणासन 

प्रवणासन् पदं संस्कृतमूलं यस्मात् आसनस्य नाम निष्पन्नम् इति गम्यते । “प्रव” इत्यस्य अर्थः “अग्रे गमनम्” अथवा “लक्ष्यं प्रति” , निर्देशितं ध्यानं सूचयति, यदा तु “आसनम्” शारीरिकमुद्रां निर्दिशति । गति-स्थिरता-तत्त्वानां संयोजनेन प्रवणासनः गहनतर-उद्देश्यस्य आध्यात्मिक-प्रगतेः च सङ्गतिं कृत्वा शरीरस्य गतिशील-सङ्गतिं प्रतिबिम्बयति

 आध्यात्मिक लाभ 

अभियोगासनस्य आध्यात्मिकलाभाः बहुविधाः सन्ति |​​ प्रथमं, अभ्यासः अभ्यासकर्तारं तेषां उच्चतरप्रयोजनेन सह एकीकृत्य साहाय्यं करोति . The pose fosters mental clarity , मनःसन्तोषं अनुशासनं च प्रवर्तयति —आध्यात्मिकविकासस्य प्रमुखघटकाः। अभ्यासकारिणः स्वस्य आन्तरिकस्थित्या सह गभीरं संलग्नतां प्राप्तुं प्रोत्साहिताः भवन्ति, आत्मजागरूकतां ध्यानं च वर्धयन्ति . इदं आसनं आन्तरिकयात्रायाः निकटतया बद्धं भवति , अभ्यासकर्तुः जीवनस्य भौतिक-आध्यात्मिक-पक्षयोः मध्ये सेतुरूपेण कार्यं करोति ।

योगपरम्परायां शरीरं आत्मानं च केन्द्रीकृताः अभ्यासाः गहनं आत्मपरिवर्तनं जनयन्ति . अभियोगसं , ध्यानात्मकस्य केन्द्रितस्य च स्वभावस्य कारणेन व्यक्तिनां भावनात्मक-आध्यात्मिकजीवने संतुलनं स्थापयितुं साहाय्यं करोति ।

 प्रयोजन एवं लाभ 

अभियोगसं शारीरिकं, मानसिकं, आध्यात्मिकं च लाभं प्रदाति .

 शारीरिकलाभाः :       एतत् आसनं लचीलतां , बलं , आसनसंरेखणं च वर्धयति | मेरुदण्डं     तानयति , कोरं टोन करोति , सम्पूर्णशरीरे परिसञ्चरणं च वर्धयति । नियमितरूपेण     अभ्यासः आसनस्य असन्तुलनं सम्यक् कर्तुं साहाय्यं कर्तुं शक्नोति तथा च     पृष्ठे कण्ठे च सञ्चितस्य तनावस्य निवारणं कर्तुं शक्नोति ।
 मानसिकं भावनात्मकं च लाभम् :       अभियोगासनं मानसिकस्पष्टतां प्रवर्धयति तनावं च न्यूनीकरोति | श्वसनं     मुद्रां च केन्द्रीकरणस्य क्रिया मनः केन्द्रीकृत्य विचलितविचारं मुक्तं कर्तुं     साहाय्यं करोति, येन भावनात्मकं कल्याणं सुदृढं भवति ।
 आध्यात्मिकलाभा :       यथा पूर्वं उल्लेखितम् अस्य आसनस्य आध्यात्मिकलाभाः गहनाः सन्ति । मनःसन्तोषं     , ध्यानजागरूकतां , आत्मनः सह गहनतरसम्बन्धस्य संवर्धनं च प्रोत्साहयति     । एतस्य मुद्रायाः अभ्यासेन अधिकं केन्द्रितं उद्देश्यपूर्णं च जीवनं प्राप्तुं     शक्यते ।

कालान्तरे आसनं शरीरस्य विभिन्नतन्त्रेषु संतुलनं पुनः स्थापयितुं अपि साहाय्यं करोति यथा-

 हृदयतन्त्रम् : नियमितरूपेण अभ्यासः     रक्तसञ्चारं प्रवर्धयित्वा शरीरे आक्सीजनं प्रदातुं     हृदयस्य स्वास्थ्यं सुधारयितुं साहाय्यं करोति ।
 पाचनतन्त्रम् : अभियोगासनं पाचन-अङ्गानाम् उत्तेजने सहायकं भवति, उत्तमं पाचनं     समर्थयति ।
 Musculoskeletal System : इदं मेरुदण्डं , मांसपेशिनां , सन्धिषु च सुदृढं करोति     , समग्रं लचीलतां वर्धयति ।

 पदे पदे निर्देश 

अभियोगासनस्य सुरक्षिततया प्रभावीरूपेण च अभ्यासं कर्तुं एतानि विस्तृतानि पदानि अनुसृत्यताम् : १.

 आरामदायके उपविष्टस्थाने आरभत : पादौ क्रॉस् कृत्वा जानुभ्यां हस्तौ आश्रित्य उपविशन्तु। पृष्ठं ऋजुं     स्कन्धं च शिथिलं कुर्वन्तु।
 स्वश्वासे ध्यानं ददातु : गभीराः, मन्दं श्वासं गृहीत्वा आरभत। नासिकाद्वारा निःश्वासं कृत्वा     फुफ्फुसान् वायुना पूरयित्वा मुखेन निःश्वासं कुरु ।
 Engage the Core : मन्दं स्वस्य उदरस्य बटनं मेरुदण्डं प्रति आकर्षयन्तु। एतेन कोरस्नायुः     सक्रियः भवति , भवतः आसनं स्थिरं च भवति ।
 शनैः अग्रे गच्छन्तु : उपविष्टस्थानात् मेरुदण्डं विस्तारितं वक्षःस्थलं च उद्घाटितं कृत्वा     शनैः शनैः अग्रे झुकन्तु। यथा यथा भवन्तः अग्रे नमन्ति तथा तथा श्वसनस्य गतिस्य     च नियन्त्रणं कुर्वन्तु ।
 स्थितिं धारयन्तु : १५-३० सेकेण्ड् यावत्, अथवा आरामदायकं चेत् अधिककालं यावत् स्थितिं     धारयन्तु। ऋजुमेरुदण्डं, शिथिलस्कन्धं च स्थापयितुं ध्यानं दत्तव्यम्।
 प्रारम्भिकस्थानं प्रति प्रत्यागन्तुम्     : शनैः शनैः पुनः आरम्भस्थानं प्रति उत्तिष्ठन्तु, एकैकं     कशेरुकं, कतिपयानि क्षणानि गृहीत्वा भवतः शरीरस्य कथं भवति इति अवलोकयन्तु।

विविधताः परिवर्तनानि च : १.

 आरम्भकाः :     यदि भवान् अस्मिन् मुद्रायां नूतनः अस्ति तर्हि पृष्ठस्य अधःभागस्य समर्थनार्थं     संतुलनं च स्थापयितुं स्वस्य नितम्बस्य अधः कुशनं वा ब्लॉकं वा स्थापयतु।
 मध्यवर्ती : मेरुदण्डं सीधां कृत्वा अग्रे मोचने गभीरतरं गच्छन्तु। स्थिरतायै कोरं     नियोजयन्तु।
 उन्नत : उन्नत-अभ्यासकानां     कृते अग्रे मोचनं गभीरं कृत्वा बाहून् पुरतः बहिः प्रसारयन्तु, ललाटं तलम् आनेतुं     लक्ष्यं कृत्वा।

 सामान्य त्रुटयः तानि च कथं परिहरितव्यानि 

सामान्यानि त्रुटयः सन्ति- १.

 Hunching the Back : मेरुदण्डः सीधा एव तिष्ठति इति सुनिश्चितं कुर्वन्तु तथा च पृष्ठस्य     गोलीकरणं परिहरन्तु।
 Holding the Breath : सुचारुश्वासं स्थापयितुं ध्यानं दत्तव्यम्। श्वसनं धारयित्वा शरीरे     तनावः उत्पद्येत ।
 अतिव्याप्तिः : मुद्रायां बहुदूरं धक्कायितुं परिहरन्तु। केवलं यावत् गभीरं भवतः शरीरं     अनुमन्यते तावत् गभीरं गत्वा स्वसीमानां आदरं कुरुत ।

चोटस्य परिहाराय अभियोगासनस्य अभ्यासं मनःसन्तोषेण धैर्येन च कुर्वन्तु, सम्पूर्णे मुद्रायां सम्यक् संरेखणं सुनिश्चितं कुर्वन्तु।

 मांसपेशी समूह लक्षित 

एतत् आसनं कतिपयान् प्रमुखान् मांसपेशीसमूहान् लक्ष्यं करोति : १.

 Spinal Muscles : अभियोगसनः रीढ़स्य स्तम्भं तानयति , पृष्ठे कण्ठे च लचीलापनं     सुधरयति।
 कोर मांसपेशी : उदरं संतुलनं स्थिरतां च समर्थयितुं नियोजितं भवति।
 Hip Flexors and Hamstrings : अग्रे झुकनेन हिप flexors and hamstrings खिंचने सहायकं भवति     , अधिकं लचीलतां प्रवर्धयति।
 उपरितनशरीरम् : एतत् आसनं वक्षःस्थलं उद्घाटयितुं अपि सहायकं भवति, वक्षःस्थलं स्कन्धं     च कार्यं करोति .

 श्वसन तकनीक 

अभियोगासनस्य अभिन्नं श्वसनम् अस्ति . उज्जयी श्वासः (विजयी श्वासः) सामान्यतया योगमुद्रासु एकाग्रतां ऊर्जाप्रवाहं च वर्धयितुं उपयुज्यते । अस्मिन् आसने : १.

 नासिकाद्वारा गभीरं निःश्वासं कृत्वा     वक्षःस्थलं उदरं च विस्तारयन्तु ।
 निःश्वासं त्यजन्तु , येन शरीरं खिन्नं यावत् अधिकं आरामं प्राप्नोति ।
 श्वसनं गतिभिः सह समन्वयं कुर्वन्तु, ऊर्जायाः     निरन्तरप्रवाहं सुनिश्चितं कुर्वन्तु।

 विरोधाभास एवं सावधानताएँ 

अभियोगासनं सामान्यतया सुरक्षितं भवति चेदपि मनसि स्थापयितुं केचन सावधानताः सन्ति- १.

 गर्भावस्था : गर्भावस्थायां गभीरं अग्रे मोचनं परिहरन्तु यतः तेन उदरस्य उपरि अनुचितं     दबावं स्थापयितुं शक्नुवन्ति।
 पृष्ठवेदना वा चोटः : पृष्ठवेदना वा चोटः वा गम्भीरः व्यक्तिः अभ्यासात् पूर्वं गभीरं अग्रे     मोचनं परिहरन्तु अथवा स्वास्थ्यसेवाप्रदातृणां परामर्शं कुर्वन्तु।
 जानुप्रकरणाः : जानुवेदनायुक्ताः पादौ क्रॉस्-लेग्-स्थितौ उपविष्टुं परिहरन्तु, समर्थनार्थं     कुशन-सदृशानि प्रॉप्स्-उपयोगं च कुर्वन्तु ।

 योगाभ्यास में भूमिका 

अभियोगासनस्य उपयोगः योगक्रमे विभिन्नेषु बिन्दुषु कर्तुं शक्यते : १.

 वार्म-अप :     शरीरं मन्दं तानयितुं, अधिक-उन्नत-आसनानां कृते सज्जीकरणाय च आदर्शम् अस्ति ।
 स्थायि-अनुक्रमाः : स्थायि-मुद्रासु लचीलतां वर्धयितुं, खिञ्चनं गभीरं कर्तुं च अस्य उपयोगः     कर्तुं शक्यते ।
 पुनर्स्थापनात्मकः : अस्य शान्तस्वभावः इदं शीतलीकरण-अनुक्रमस्य कृते उपयुक्तं करोति, मनःसन्तोषं     आरामं च प्रवर्धयति ।

 मनोवैज्ञानिक एवं भावनात्मक प्रभाव 

अस्य आसनस्य अनेकाः मनोवैज्ञानिकाः भावनात्मकाः च लाभाः सन्ति । It encourages self-reflection and mindfulness , चिन्तानिवारणे तनावस्य न्यूनीकरणे च सहायकं भवति। अभ्यासकाराः प्रायः अभियोगासनं सम्पन्नं कृत्वा अधिकं केन्द्रितं शान्तिं च अनुभवन्ति इति वदन्ति | मुद्रायाः समये श्वसनस्य समन्वयः भावनात्मकस्थिरतां मानसिकस्पष्टतां च प्रवर्धयितुं साहाय्यं करोति ।

 दार्शनिक एवं आध्यात्मिक 

अभियोगासन् योगस्य दार्शनिकसारं मूर्तरूपं ददाति। अस्य नामेन सूचितः उद्देश्यपूर्णः नियोगः योगस्य (अष्टाङ्गयोगस्य) ८ अङ्गैः सह, विशेषतः ध्यानस्य (ध्यानस्य) प्रत्याहारस्य (इन्द्रियाणां निवृत्तिः) च सह संरेखितः अस्ति एतत् आसनं अनुशासित-अभ्यासेन, चेतन-जागरूकतायाः च माध्यमेन अभ्यासकर्तारं स्वस्य उच्च-आत्मना सह सम्बद्धतां प्राप्तुं आमन्त्रयति ।

 उन्नतविविधता तथा प्रगति 

उन्नत-अभ्यासकानां कृते अभियोगासनस्य परिवर्तनं कृत्वा गहनतरं अग्रे मोचनं, नितम्बेषु अधिकं लचीलता, दीर्घकालं च समाविष्टं कर्तुं शक्यते । अभ्यासकारिणः अपि विविधतां प्रयतितुं शक्नुवन्ति यत्र बाहूः अग्रे प्रसारिताः भवन्ति, अथवा ललाटः गभीरतरविस्तारार्थं तलं स्पृशति ।

 विभिन्न योग परम्परा के संदर्भ में आसन 

यद्यपि अभियोगासनं सर्वेषु योगशैल्यां प्रमुखं न भवेत् तथापि हठयोगेन सह सङ्गतं भवति , यत् बलं लचीलतां च द्वयोः उपरि बलं ददाति । विन्यासक्रमेषु अन्यमुद्राणाम् संयोजयन् संक्रमणकालीनमुद्रारूपेण तस्य उपयोगः कर्तुं शक्यते । अय्यङ्गर योगः सटीकसंरेखणं, प्रॉप्स् च केन्द्रीक्रियते यत् मुद्रां सुरक्षिततया प्राप्तुं सहायकं भवति।

 दैनन्दिनजीवने एकीकरणम् 

अभियोगासनं स्वस्य दैनन्दिनकार्यक्रमे समावेशः संतुलितं मनःसन्तोषं च जीवनशैलीं निर्वाहयितुं साहाय्यं कर्तुं शक्नोति। प्रातःकाले स्पष्टतायै अभ्यासः कृतः वा दिवसस्य अन्ते आरामाय वा , एतत् आसनं मानसिकस्वास्थ्यं , शारीरिककल्याणं , आध्यात्मिकवृद्धिं च प्रवर्धयितुं दैनन्दिनजीवने निर्विघ्नतया एकीकृत्य स्थापयितुं शक्यते |.

 वैज्ञानिक एवं चिकित्सा अनुसन्धान 

अभियोगासन इत्यादीनां योगप्रथानां तनावः न्यूनीकर्तुं , लचीलतां सुधारयितुम् , संज्ञानात्मकं कार्यं वर्धयितुं च शक्यते | यथा, जर्नल् आफ् अल्टरनेटिव् एण्ड् कम्पलीमेण्टरी मेडिसिन् इत्यस्मिन् प्रकाशितेन अध्ययनेन ज्ञातं यत् नियमितयोगाभ्यासेन मानसिकस्पष्टता, भावनात्मककल्याणं च सुधरति।

 सन्दर्भाः 

 अय्यंगर, बी के एस योग पर प्रकाश .     हार्परकोलिन्स, 2002.
 तिवारी, एस योग की कला एवं विज्ञान .     मोतीलाल बनारसीदास , 2006.
 Desikachar , TKV योगस्य हृदयम्: व्यक्तिगत     अभ्यासस्य विकासः . आन्तरिक परम्परा, 1995.
 Smith, J. " अभियोगासं तथा तस्य आध्यात्मिकलाभाः।"     योग अध्ययन जर्नल , vol. १२, न. 3, 2022, पृष्ठ 45-52।