Емпірізм

Емпірі́зм ци емпірі́змус тото епістемолоґічноє никаня, котроє правит, ож истинноє знаня вадь пудтверженя йде лиш авадь головно из сенсорных скушеностий тай емпіричных доказув. Ото єден из дакулкох конкурувучых назорув у епістемолоґії, уєдно из раціоналізмом и скептіцізмом. Емпірішты держат, ож емпіризм тото май бізувный метод находжіня истины ги сугубо хоснованя лоґічного думаня, бо люде мавут коґнітивні изкривы тай ограниченя, котрі спричинювут хыбы у суджіньови. Емпірізм акцентує централну роль емпіричных доказув у формулованю ідий против врожденых еквівалентув авадь традицій. Емпірішты знавут выводити походжіня традицій и звыкув уд удношіня д пережым сенсорным скушеностям.Hume, D. "An Enquiry Concerning Human Understanding", in Enquiries Concerning the Human Understanding and Concerning the Principles of Morals, 2nd edition, L.A. Selby-Bigge (ed.), Oxford University Press, Oxford, UK, 1902 [1748].

Історично емпірізм є скапчаный из концепційов „чистої таблы“ (), подля котрої людськый розум є „пустый“ при рожденьови тай розвиват думкы лиш через май пузні скушеності.

Емпірізм, часто хоснованый у природных науках, твердит, ож „знаня ся закладує на скушености“ тай ож „знаня закладеноє на експерименті тай віроятности, и пуддає ся на далші ревізії тай фалсіфікації“.Shelley, M. (2006). Empiricism. In F. English (Ed.), Encyclopedia of educational leadership and administration. (pp. 338–39). Thousand Oaks, CA: Sage Publications, Inc. Емпіричноє зглядованя, у тум числі експерименты тай валідована замірьовална серсама, веде допереда научный метод.

 Етимолоґія 
Термін „емпіричный“ походит уд  „скушеность“.

 Референції 

Катеґорія:Філозофія
Катеґорія:Філозофічны понятя
Катеґорія:Філозофічны напрямы