Націонална меншина

Націонална меншина вадь етнічна меншина — націонална вадь етнічна ґрупа, што творить меншину в державі. Сесе понятя не має єдно переважаючоє вызначеня — розличні жерела акцентують вадь обєктивні (напр. розлука в языкови, реліґії), вадь субєктивні (окрема самосвідомость) характеристикы меншин. Правові ґарантії културных прав меншин служать державнуй и межинароднуй політичнуй стабілности.Preece, J.J. (1998), pp. 165–168.

 Правова практика 
 Польща 
Польськый закон за права меншин (2005) розлучать їх на дві катеґорії. За націоналні меншины (пол. mniejszość narodowa) признані народы, што мають свої державы: Армены, Білорусы, Жиды, Литовці, Німці, Росіяне, Словакы, Украйинці и Чехы. За етнічні меншины (пол. mniejszość etniczna) признані бездержавні народы: Караїмы, Лемкы, Ромы и Татары.

 Словакія 
Конституція Словакії (1992) предвижує окремый закон за націоналні меншины, котрый ищи дотеперь не приятый. Права націоналных меншин реґулують Конституція Словакії, межинародні законы и хартії и окремі законы (за хоснованя языкув и Фонд на пудпору културы народностных меншин). Словакія має 14 офіційно признаных націоналных меншин (слов. národnostná menšina): болгарську, вєтнамську, горватську, жидувську, мадярську, моравську, німецьку, польську, ромську, російську, русинську, сербську, украйинську и чеську.

 Украйина 
Закон Украйины за націоналні меншины (2022) вызначать їх як: «сталу ґрупу державлян Украйины, што не суть етнічными Украйинцями, бывають на території Украйины в рамках єї межинародно признаных границь, изєдинені ворошными етнічными, културными, історичными, языковыми а(вадь) реліґійными признаками, усвідомляють свою приналежность ид [націоналнуй меншині], указують измаганя всокотити й розвивати свою языкову, културну, реліґійну самобытность».

 Референції и удказы 

Катеґорія:Социология
Катеґорія:Народы і етніка