Давыд-Городок

Давы́д-Городо́к (біл. Давыд-Гарадок) (рус. Давид-Городок) (поль. Dawidgródek) (укр. Давид-Городок) (пол. Давыд-твэрдь, Давыд-Городок) — варош у Столиньскому районови, Брестьской области, Білоруси.

 Ґеоґрафія 
Давыд-Городок находить ся у 36 км на северо-выход уд Столина, у 245 км уд Бреста и у 39 км уд желізничной станції Горинь на лінії Лунинець — Сарны. Автопутями варош зъединеный из Піньском и Столином.

 Історія 
Варош первый раз ся споминать у 1127 році.
ліворуч|міні|152x152пкс|Печать Давыда Игорёвича
Основателём вароша рахує ся волыньскый князь Давыд Игорёвич, якому пӯмля зїзда князю̄в у Вытачови (1100) принадлежала иппен и Погорина, иппен на ёго честь варош и одержав назву. Давыд-Городок входив у состав Волыьского княжества. У XII—XIII сторочу — центр уділного княжества, потӯм — у составови Великого Княжества Литовського. Изнамі имена князю̄в-ґаздӯв вароша: Иван, Юрій, Дмитрій тай Митко Давыдович. По смерти посліднёго, Давыд-Городок — ґаздӯвство бывшого Великого князя Литовського Свидригайла. По смерти Свидригайла, из 1452 року, варошом владіла ёго вдова княгыня Анна (до 1486). Из 1509 року варош входив у состав Піньского княжества.

У 1521–1551 роках Давыд-Городок є у ґаздӯвствови польской кралици Боны Сфорца. По помочі из її боку у Давыд-Городок тай окрес зачали приїзжати и селитися Жиды из Западной Европы. Они занимали ся ремеслами и торговлёв, хосновали ся значителными льготами у економіцькӯі сфері, мали своє самоушорованя — жили Кагалом, віровали у Иудаїзм. Туй быв свӯв рабин, дійствовали дві синаґоґы, жидӯвські школы.

Пӯсля прихода советьской власти у 1939 році уключеный у состав СССР у составови БССР. 3 януара 1940 року став районным центром Піньской области.

7 юла 1941 року Давыд-Городок быв здатый Челленыв Армадов и узятый Вермахтом. 10 авґуста 1941 року близко 3000 чоловікӯв-жидӯв Давыд-Городка, віком поверх 14 рокӯв были уведені за варош и розстріляні Міліціёв-СС и містными поліцаями. Жидӯвськых жӯн и дітий (близко 1200 особ), містні жытелі угнали из вароша, а их пожыткы были розграблены. Ге наслідок, почти усі они згыбли у столиньскому ґетто у урочищови Стасино. 9 юла 1944 року Давыв-Городок узятый вӯйськами 1. Білоруського фронта у ходови Білоруськой стратеґіцькой наступалной операції.

У септемброви 1944 року до Давыд-Городка совершенили пропагандный рейд удділеня УПА — отряд «Дороша».

Из 8 януара 1954 року у Брестьскӯв области. 19 януара 1961 року Давыд-Городоцькый район ліквідоватый, ёго територія припоєна до Столиньского района.

 Обывательство 
У варошови на 2009 рӯк живе 6573 людий, из них:
НаціоналнӯстьЧислоПроцентбілорусы628395,59 %цигани1632,48 %русы761,16 %украйинці340,52 %инні100,15 %полякы30,05 %грузины10,02 %мордва10,02 %націоналнӯсть не указана10,02 %дві и бӯлше націоналности10,02 %Усёго6573100 %

 Медицина 
Районна болниця на 200 міст, поліклініка тай 2 аптекы из 30 дохторами и 142 роботника медичного персонала сириднёї ланкы.

 Історичні памнятникы 

 Замкова гора (XII стороча)
 Цирьков сятого Юрія (2-а пол. XVII стороча).
 На території вароша сохранило ся стародавнёє городище кольцоподобної формы, укріпленоє рвом и валом.

 Знамі Родаци 

 Шамрила Микула Пилипович — украйиньскый малярь.

 Ґалерея 

 Иппен позерайте 

 Поліщукы
 Столин

 Удкликованя 

 Цинкаловський О. Стара Волинь і Волинське Полісся. Краєзнавчий словник — від найдавніших часів до 1914 року. — Вінніпег : Накладом Товариства «Волинь», 1984—1986.

 Давыд-Гарадок  
 Художник М.Шамрила 
Катеґорія:Міста
Катеґорія:Міста подля країны
Катеґорія:Міста подля алфавіту
Катеґорія:Населены пункты
Катеґорія:Населены пункты подля країны
Катеґорія:Населены пункты подля алфавиту
Катеґорія:Населены пункты Білорусии
Катеґорія:Вароші Білоруси
Катеґорія:Піньщина
Катеґорія:Поліся
Катеґорія:Населены пункты Брестьской области