Мараморош (реґіон)

Марамо́рош (рум. Maramureş) (укр. Мармарощина) (лат. Marmatia) (мад. Máramaros) — русиньскый етно-історическый реґіон у Карпатах.

Ныні северна її часть є у составі Украйины ото є Тячӯвськый, Міжгірьскый, Хустськый и Раховскый районы, «Северный Мараморош».

А южна її часть є у повітах Сатмар и Мараморош Румыниї, «Южный Мараморош». Главні центры — Хуст, Сіґет-Мараморош и Бая-Маре. Етніческы реґіон є разнообразный у ню̄м живуть — Румыны, Русины, Молдавани, Полякы, Руські, Цигани, Мадяры, Армяни, Словены, Болґары, Німці, Ціпзерьскі Німці и Украйинці.

 Туризм 
• «Веселый Тиметӯв» у селі Сепинця.

• Деревляні цирьквы реґіона Мараморош включены ЮНЕСКО у число памнятникӯв всесвітнёго наслідя.

• Иппен для туристӯв вызывать интерес и замкы давнёго Мадярского рода Друґетӯв.[неенциклопедичный стиль]

 Історія 
Из V. стороча у Марамороші живуть Словяни, у XI. сторочу туды прийшли Мадяры и основали жупу Боршова.

Перва згадка назывкы "Мараморош" стрічат ся у грамоті 1199. годаВіднянський С.В. МАРАМОРОЩИНА [Електронний ресурс] // Енциклопедія історії України: Т. 6: Ла-Мі / Редкол.: В. А. Смолій (голова) та ін. НАН України. Інститут історії України. - К.: В-во "Наукова думка", 2009. - 790 с.

Українські історикы вказувут, што жупу (комітат) Мараморош выділили пуд сив назвов у 1385 годі

У 1342. році Мараморошськый воєвода Богдан пудняв восстаніє.

Потӯм Мараморош быв знамый за свої соляні шахты и бокорашӯв.

У 1920. році по Тріанону 60% реґіона удойшла до Чехословеньска а 40% РумыниїТріанонський мирний договір з Угорщиною: умови та наслідки (2017). http://jur-academy.kharkov.ua/news/6455/

На начало XX. стороча у Жупі жило 269,000 людий векшына из них Русины.

У 1946 Северный Мараморош удойшов ид Украйиньскӯв ССР а южный обстався за Румыниёв.

 Удкликованя 
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Мармарош (область) на Російськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).