Степан Ґіґа

Степан Ґі́ґаҐіґа Степан Петрович / Н. П. Потушняк // Енциклопедія Сучасної України [Електронний ресурс / Редкол. : І. М. Дзюба, А. І. Жуковський, М. Г. Железняк [та ін.] ; НАН України, НТШ. – К. : Інститут енциклопедичних досліджень НАН України, 2007. – Режим доступу] вадь Гíга (укр. Гіга Степан Петрович; 16. новембра 1959, Білкы, Закарпатська область, УССР, СССР — 12. децембра 2025, Львӯв, Украйина) быв украйинськый естрадный спӯвак (тенор), композитор, народный артист Украйины (2002).

 Біоґрафія 
Степан Ґіґа ся родив 16. новембра 1959. року у селі Білкы на Пудкарпатёви. Кой учився у школі, та брав урокы вокала и игры на баянови у містного учителя музыкы Мигаля Копинця. Єднак у Ужгородьскоє муз. училище вӯн поступив леш из четвертої пробы: пӯсля 8., 9. и 10. класу стати студентом не удалося. Того, кӯнчивши дисятьрочку, вӯн пӯшов робити слесарём у містну сільхозтехніку, а из часо́м — шо̄вфером грузовика. Удтӯть — у армію, а ищи через два рокы, пӯсля вертаня из вӯйська, Степан став учнём Ужгородьского муз. училища.

Ищи уд 7 класа и до самого кӯнця муз. училища Степан Ґіґа быв учасником ансамблю „Зелены Карпаты“, скоро став главов сёго колектива. Иппен у „Зеленых Карпатах“ я формовав ся ги музыкант, — утверждать Степан Ґіґа, — туй я первый раз стрітив ся из професійныв музыков и научив ся играти на вшыткых музыкалных инштрументох“.

В Ужгородьскому муз. училищови Степан Ґіґа учив ся леш три рокы (1980–1983) замісто чотырёх — склав екзамены екстерном, и у тому же 1983. році вступив у Кийӯвську конзерваторію на вокалный факултет, де учив ся у класі професора, завідувучого кафедров, народного артиста Украйины Константина Оґнєвого.

Учачи ся у конзерваторії, Степан Ґіґа одержав шпеціалный мандат Міністерства културы Украйиньской ССР за слободноє пробываня учебного процеса. Исе ослобождало го уд лекцій и семінарю̄в айбо не уд екзаменӯв и залікӯв хоть и музыкант отапчас выйгравав на многых конкурсах и прикапчав ся ид популарнӯв на тот час сінтез-ґрупі „Цімборове мої“. У сись час вӯн дӯстав дакӯлько предложень ид подалшӯв роботі, у тому числови и уд Волыньской філармониї, де шпеціално для нёго была вчинена ґрупа „Рандеву“. Айбо вӯн удказав ся и вертає ся на рӯдноє Пудкарпатя — и у 1988. році стає солістом Закарпатьской областной філармонії. Через рӯк Степан Ґіґа учинив джаз-рок ґрупу „Бескид“.

У 1991 році, кой сись рокаш розформовали, Степан Ґіґа лишився без роботы. Иппен товды вӯн первый раз пробовав занимати ся аранжованям, зачав писати пісні, а скоро сотворив свою штудию звукозапису „GIGARecords“.

У 1995 році уходить первый сольный альбом спӯвака „Цімборове мої“. Из часом появилося ищи два: „Улиця Наталі“ и „Розы тобі“.

Альбом „Улиця Наталі“ (тиражованям занималася штудия звукозапису из Калуша „6 секунд“) став про Степана судьбоносным — у 2002. році тираж сягнув єдного міліона проданых копій. И ге резултат — Степан Ґіґа первым у независнӯв Украйині одержав Золотый діск.

20. фебруара 1998 року стає заслуженым артистом Украйины, а уж через чотыри рокы, 28. децембра 2002 року, отримав звання народного артиста Украйины.

За 10 рокӯв Степан Ґіґа упустив три сольных альбомы, дві відеокасеты из кліпами („Цімборове мої“ и „Улиця Наталі“), ищи єдну відеокасету — из врученям Золотого діска. 17. новембра 2005. року у Ивано-Франкӯвськови одбыла ся презентація первого у Украйині двойного DVD спӯвака. На двох дисках (І — „Вулиця Наталі“, ІІ — „Троянди для тебе“) — верзія „живых“ концертӯв всеукрайиньского тура, якый проходив на пуддрежку нового альбома „Троянди для тебе“.

У 1989. році быв сотвореный рокаш „Друзі мої“ (художньый глава Павло Петренко), из якым Степан Ґіґа робив до кунця жывота.

Спӯвак сотворив аґенцію Степана Ґіґы, де учать ся молоді музыканты. „Я не занимаву ся продюсованям сих дітий, — говорить Степан Ґіґа, — но пробуву научити их, записати перві пісні, помогаву им стати на ногы. И, што дуже важно, даву возмогу выступити пиля мене на великӯв сцені.“

За заслугы сперед украйиньскым народом и за розвитя украйиньской културы Степан Ґіґа у 2002. році быв награжденый золотым орденом князя Константина Острозького І. ступене, у новемброви 2005 — одержав срібляный орден Андрія Первозванного ІІ. ступеня, а через пару місяцю̄в, у януарови 2006. року, ёму вручили золотый орден Андрея Первозванного І. ступеня.

Степан Ґіґа мав жону и двох дітий. Жона Галина — бывша адміністраторка Закарпатьской філармонії, ныні — директорка штудиї звукозаписа GigaRecords.

 Хворота и смерть 
19. новембра 2025 Степан Ґіґа трафив до болниці у тяжкому стані позад вірусної хвороты тай перенюс термінову операцію, за што была оповістила його команда; наплановані концерты колектива Ґіґы „Друзі мої“ скасовали. 12. децембра Ґіґа умер у реанімації Першого територіалного медичного споєня Львова.

 Діскоґрафія 
 1995 — „Цімборове мої“
 1997 — „Королева“, Штудия „ALEX“
 2001 — „Улиця Наталі“, Штудия „6 Секунд“
 2004 — „Розы тобі“, Штудия „6 Секунд“
 2014 — „Путь у храм“, Штудия „6 Секунд

 Референції 
Тоты даны суть часточно або цалком основаны на перекладї статї Гіга Степан Петрович на Украйинськӯв Вікіпедії (чісло ревізії не было становлене).
Катеґорія:Уродили ся 1959
Катеґорія:Музиканты
Катеґорія:Родакы Білок
Катеґорія:Сторінки з неперевіреними перекладами