Ы

Ы — буква кирилицѣ, котра ся хоснуе в русинском, білоруськом и російском кириличных алфавитах.

В украинском скасовали руску букву «ы», а охабили лем «и»Фонетика. 17.03.2015.

 Хоснованя в языкох 
Словяньскы языкы:

 В русиньском языку пише ся у булшости письмовых стандартув, кроме Бачвано-Сримского, позначат задньогыртанковый округленый звук [ɤ], што в булшости припадув взник на мѣстови етимолоґічного прасловяньского *y
 В російском языку хоснує ся на позначѣня звука [ɨ], айбо лем по непалаталізованых консонантох.
 В білоруском языку хоснує ся на позначѣня звука середнього ряда, подобного на украинской «и» ([ɪ]).
 В украинском языку хосновав ся в рузных правописаньох аж до XX стороча як етимолоґічна буква, котра вже не позначала унікалну фонему, бо в живом языку люди не роздѣляли «и» тай «ы» як окремі фонемы.
 В церковнославяньском языку хоснованя буквы «ы» є подобне до російського, но має друбні роздѣлы, як наприклад раби (номінатів множины рабъ) — рабы (локатів тай інструментал множины выд рабъ);

Неславяньскы языкы:

 Буква «ы» хоснує ся у многых кириличных алфавитах неславяньскых народох Росіи, де ся часто уживат на передачу авадь звука [ɨ], авадь близкых за артикулаційов голосных середнього авадь заднього шора, гикой [ɯ] у казахськув, ци [ɤ] у татарскув.
 Буква «ы» ся стрѣчала ай у румунськув азбуци, но не часто ся хосновала. Замѣсто неѣ часто писали букву Ѫ («юс великый»).
 У молдавском кириличном алфавітови буква «ы» позначат звук [ɨ].

 Референции