Іван Поливка

Иван Поливка — педаґоґ, фолклоріста, културный діятель і літерат. Быв педаґоґом, освітнїм адміністратором і културным діятелём русофілской орьєнтації в Пряшівскій области і на Підкарпатьскій Руси.

Уродив ся 12. фебруара 1866 в селї Бережничка. Умер 3. октобра 1930 в Бардеёві. Похованый є в Буківцї, де мать поставленый памятник.А. З.

 Штудії і праца 
По ґімназіалных штудіях в Маріяповчі і Пряшові  скінчів Ужгородьску ґрекокатолицьку учітельску семінарію (1885) і став учітелёвати у русиньскых початковых школах выходной Словакії. У 1888 р. быв перенесеный до Свідника, де почас наступных тридцятёх роках робив як учітель і орґанізовав културне діятельство. Він зоставив учебник про початковы класы „Учебная книга реальныхъ наукъ‟ (1896), якый складав ся із шестёх частей і быв присвяченый різным предметам. Тот учебник шыроко ся выужывав у русиньскых школах аж до повной мадярізації по законї Апонія у 1907 р. По розпадї Австро-Угорьской імперії  быв зволеный за председу Народной рады у Свіднику (1918), яка пітримовала ідею припоїня до Чехословакії. Новый уряд призначів го за школьского іншпектора (1919-1923) Ужгородьского окресу на Підкарпатьскій Руси.

 Сполоченьска робота 
И. Поливка підтримовав ідею російского языка як літературного про Русинів і актівно робив у дакількох русофілскых орґанізаціях, в тым чіслї в  і обществі  Школьная помощь в Ужгородї. Быв актівным зберателём русиньскых народных співанок, з якых много ся дістало до зборника Михаила Врабеля (1890), зоставив тыж зборник поезій  А. Павловіча (1920).

 Жерела и одказы 
 Павел Роберт МАҐОЧІЙ: Іван Поливка // 


 Референції 

Катеґорія:Русиньскы народны дїятелї
Катеґорія:Русиньскы педаґоґы
Катеґорія:Русиньскы фолклорісты