Гумор

Гумор, з лат. (h)umor вогкость, текутинаSłownik łacińsko-polski — є тіп емоції, способность чоловіка, річей або сітуації выкликати почутя забавлїня в другім чоловікови і комплет способів, як тото забавлїня, часто спроваджане сміхом, выкликати. 

Понятя оріґінално описовало темперамент єдинця, якый ся подля антічных представ складав із штирох основных тїлесных текутин (humores). З гумором є узко звязаный щірый сміх.

Точна дефініція гумору є проблематічна, не є ани ёго зъєдинена, обще узнана теорія. Теріов комічна ся занимав напр. Зіґмунд Фройд (в дїлї Фіґлї і їх одношіня к несвідомости).

Чертами гумору суть незмыселность і момент несподїванкы. Важным предпокладом є тыж соціална інтеракція. В гумору приходить холем єдна з участненых сторон к (выдуманій) шкодї ці стратї.

 Повязаны статї 
 Сміх
 Гнїв
 Хрістіаньскый гумор

 Жрідла 
 Słownik łacińsko-polski. Opracował Kazimierz Kumaniecki. — Warszawa: Państwowe wydawnictwo naukowe, 1984.  Ss. 237, 518.

 Референції 

Катеґорія:Гумор
Катеґорія:Гры
Катеґорія:Антрополоґія
Катеґорія:Філозофія