Славяньскы языкы

Славяньскы языкы суть ґрупа близкородинных языкôв індоевропской родины. Славяньскыма языками говорять дас 400-500 міліонôвBalto-Slavonic Natural Language Processing 2009 людей головно в Европі і Азії.   

 Дїлїня 
Славяньскы языкы традіційно дїлять на три конарї по ґеоґрафічнôм шырїню:
  Выходославяньскый конарь
 білоруськый
 російскый
 русиньскый*
 україньскый
 старовыходослявяньскый (щезлый)
 староновгородьскый діалект (щезлый)
 рутеньскый (щезлый)

  Западославяньскый конарь
 Чесько-словенска пôдґрупа:
 словеньскый
 чеськый
 канааньскый (щезлый)
 Лехітьска пôдґрупа:
 кашубскый
 польскый
 сілезькый*
 полабскый (щезлый)
 помораньскый (щезлый)
 Лужіцькосерьбска пôдґрупа:
 вышньолужіцко серьбскый
 нижньолужіцко серьбскый

  Южнославяньскый конарь
 Выходна пôдґрупа:
 булгарьскый
 македоньскый
 церькôвнославяньскый
 старославяньскый (щезлый)
 Западна пôдґрупа:
 босняцькый
 серьбскый
 словіньскый
 хорватьскый
 чорногорьскый 
*даколи ся тримле за діалект


Троякоє дїлїня славяньскых языкôв ся не творить на бісїдны діалекты каждого языка. Приміром, розрыв межи западо- і выходославяньскыма языками є заповненый переходныма словеньско-русиньскыма діалектами. Кайкавскый діалект хорватьского языка є ближчый ід словіньскому як ід літературному хорватьскому языкови.  

Хоць славяньскы языкы ся майпôздно оддїлили од общого праязыка, роздїл межи вшелиякыма славяньскыма языками і діалектами є доста великый, жебы обтяжыти комунікацію межи носителями розличных славяньскых языкôв. Удну окремых славяньскых языкôв годна быти невелика варіабілность, як у російскôм, ці намного бôлша, як у словіньскôм.

 Історія 
Зо вшыткых індоевропскых языкôв ід славяньскым суть найближы балтіцькы. Якраз прото векшына научникôв мерькує же в минулости быв даякый балтіцько-славяньскый праязык. На основі фактôв археолоґії і ґлотохронолоґії шацують, же балтіцькый і славяньскый конарї ся розышли дас сперед 3500-3000 рокôв.

До 8-9. стороча славяне ся помалы всїли в Централнôй і Выходнôй Европі ай на Балканах. По приятю славянами хрістіанства браты Кіріл і Мефодій вытворили славяньскоє писмо про переложіня літурґічных текстôв з ґрецького языка. Были дві славяньскых писма: кіріліця і глаголіця. Майдавны всокочены славяньскы тексты суть з 10. стороча. Теперїшнї славяньскы языкы хоснують алфавіты на основі латинікы і кіріліцї. Глаголіця ся хоснує в католицькôм богослужіню в Чорнôй Горї і дакôлькох районах Хорватії.

 Общі знакы 
 значна флектівна морфолоґія — векшына славяньскых языкôв має 6 ці 7 падôв
 подїл часослов на завершены і незавершены (лексікалный аспект)
 притомность фематічной палаталізації (знамой як мнягшаня)
 комплікованы єдноченя согласных, утвореных по падїню редукованых (русин. пструг, пол. bezwzględny, рос. встреча)
Славяньскы языкы мають нелем дуже подобну ґраматіку, айбо і вказують таку ж подобность в лексіцї прото же їх послїднїй общій предок екзістовав доста недавно.

 См. тыж 
 Список Сводеша

 Референції 


Катеґорія:Індоевропскы языкы