Йоганн Волфґанґ фон Ґыте

thumb
Йоганн Волфґанґ фон Ґыте (; 28. авґуста 1749, Франкфурт над Моганом – 22. марця 1832, Ваймар) быв німецькый полігістор, поет, прозаїк, драматурґ, історик уміня тай умілецькый критик, правник и політик, біолоґ и ставитель. Ун ся шыроко поважує за майвливового писателя по німецькы. Його роботы мали обсяжный влив на літературну, політичну тай філозофську думку в западнум світі уд 18. стороча доныні. Ґыте писав трактаты за ботаніку, анатомію тай цвіт.

По успішному выданьови свого першого романа, „Смуток юного Вертера“ (1774), Ґыте в 1775. році ся перетягнув у Ваймар и прикапчав ся ид продуктивному інтелектуалному тай културному середовищу пуд патронатом герцожкы Анны Амалії Брунсквік-Волфенбіттелської, котроє сформовало ваймарськый класицизм. У 1782. році Ґыте быв посяченый у шляхту герцоґом Саксен-Ваймара, Карлом Авґустом. Ґыте участвовав у літературному кываньови Sturm und Drang („Буря тай натиск“). Бігом свойих першых десяти рокув у Ваймарі Ґыте став членом герцоґової секретної рады (1776–1785), быв у воєнных комісіях, назирав удкрытя сріберных шахт у Ілменау тай реалізовав шор адміністративных реформ в Єнському університеті. Ун ся дуклав и д планованьови ваймарського ботанічного парка тай удбудовы ваймарського замка.

 Референції 

Катеґорія:Поеты