Біціґель

Біцíґель ці біці́ґля, бі́ці́ґлї(,Петро Пиртей // Короткий словник лемківських говірок / Івано Франківськ, 2004 ) — єдностоповый транспортный механізм, тіпово рушаный мускулнов силов біціґлісты. Суть ай моделы біціґлїв із електрічныма ходівниками, котры всокочують часть силы, жебы помагати біціґлісту наприклад іти горі берегом.

 Історія вынаходу і еволуція 

Быв вынайдженый Карлом фон Дрезом в роцї 1817 в Карлсруе в Нїмецьку. Хоснованя біціґля спозначно выростло в часї Другой світовой войны, коли погонны матеріалы были выградно придїлёваны про войско. Але уж в 60. роках минулого стороча наслїдком моторізації в США на біціґель зачали позерати, як на дїточу забаву. Авшак біціґель ся лишать актуалным видом транспорту. Од рока 1992 до 2002 было на світї выроблено веце як міліарда біціґлївBicycle Statistics: Usage, Production, Sales, Import, Export і їх продукція все росне.Worldwatch Institute: Bicycle Production Reaches 130 Million Units

 Выгоды і невыгоды біціґля 
Біціґлёваня хосенно вливат на кардіореспіраторне здоровя в молоджавы, т. є. на сердце, кровный обіг і дыханя. Біціґель порівнано з моторовыма транспортами мать мінімалну шкоду на еколоґію, меншы ґабаріты і вагу як векшына моторовых транспортных засобів, а тыж дає векшу можность попозерати ся на природны пейзажі.

Біціґель є вецей-менше сезонный транспорт, выставленый вшыткым розмарностям природы і недобрый про ходжіня на далекы дістанції за куртый час. Біціґель тыж мать меншый ладунковый потенціал у порівнаню з мотором.

 См. тыж 
 Бицикльовы части

 Жрідла 
 Ivo Hrubíšek. Na kole za zdravím. Olympia. Praha, 1982.

 Референції 

Катеґорія:Біціґлї