Петро Лодій

Петро Лодій (Лодінко) (4. май 1764, Збой – 10. (22) юн 1829, Санкт-Петербурґ) — правник, філозоф, педаґоґ.Федор Ковач 

 Животопис 
Отець будучого філозофа быв ґрекокатолицькый священик Дмитро Лодій (Лодінко, Lodinkó), парох церкви  в Збою. Днесь тот деревяный храм, поставленый в XVIII. сторочу, перенесеный до музею людовой архітектуры (сканзену) в Бардійовскы Купели.Ігор Мельник 

По штудіях у Великім Варадинї і Львівскім духовнім семінарю Петро Лодій став ся професором у Львові, де быв вызначнов фіґуров серед ученых на універзітї (1787–1802). 

В року 1802 Петро Лодій достав пост професора філозофії ай математикы на універзітї Кракова. Позитивный образ професора Лодія з той добы замонтовав до свого познатого роману „Роріоłу“ (1904) польскый писатель Стефан Жеромскый. Але ани у Кракові ся довго не завгурив и вже од року 1803 одышов до Санкт-Петербурґу.Яворскій Ю. А. 

Того року быв позваный з Австрии до Росії на пост професора по порадї од Івана Орлая и одышов до Санкт-Петербурґу професором лоґікы,  метафізікы, моралной філозофії. В «кавзї» професорів Петербургской універзіты (1821) стояв на проґресивній позіції и трафив під подозріня. Наконець, удавач писав, же його преподаваня было філозофскым приготовлїньом возстаня 14. децембра 1825. Петро Лодій быв «знешкодненый» переводом на катедру натуралного права. Вшыткы пробы вернути ся ку преподаваню філозофії зостали безрезултатны.Биография П. Д. Лодия

Петро Лодій умер в Санкт-Петербурґу 1829. року, 65-рочный. Його сын Андрій (1812–1871) зостав вызнамным оперным співаком (ліричный тенор). Знаным співаком (лірико-драматичный тенор) зостав внук ученого, сын Андрія Петровича — тыж Петро Лодій (1852–1920). Сценічну карьеру зробила і донька Петра Андрійовича — Зоя Петрівна Лодій (1886–1957), російска камерна співачка (ліричне сопрано).

 Творба 
В Санкт-Петербурґу Петро Лодій выдав два фундаменталны высокошколскы учебникы з лоґікы ай права: 
 1815 — Логические наставления, руководствующие к познанию и различению истинного от ложного
 1828 — Теория общих прав, содержащая в себе философское учение о естественном всеобщем государственном праве

 Жрідла 
 Биография П. Д. Лодия 
 Федор Ковач: Лодій Петро , с. 204



 Референції 

Катеґорія:Русиньскы правници
Катеґорія:Філозофы
Катеґорія:Русиньскы педаґоґы