Стана Дюрич-Клайн

+Стана Дюрич-КлайнНародзена5. мая 1905.Умарла18.фебруара 1986 (81)ДержавянствоюгославянскеЯзик творохсербски, французки, нємецки, русийскиШколаҐимназия 
Штредня музична  школа у БеоґрадзеУниверзитетлитература и история музики, Филозофски факултет, Беоґрад
музични оддїл клавира, Сорбона, Париз  Период твореня1929-1941 пиянисткиня
1932-1974 професор-музиколоґЖанримузика, музиколоґия, наукови сотруднїк, енциклопедиста, есеїста, музиколоґийне новинарство, редакторствоНаградиОктоберска награда Беоґраду
Орден за заслуги за народ зоз златну гвизду, 

Седмоюлска награда за животне дїло и други припознаня.Похованау Беоґрадзе (Сербия)
Стана Дюрич-Клайн (*5. май 1905 – †18. фебруар 1986), перша жена музиколоґ у Сербиї.Стана ЂУРИЋ-КЛАЈН музиколог Dokumenta/SDJK.pdf

 Биоґрафия 
Стана Дюрич родзена у Беоґрадзе 5. мая 1905. року. Перше була одата за Владислава Рибникара, власнїка дньових новинох „Политика”. У малженстве мали два дзивчата и сина  Слободана Рибникара (1929—2008, хемичар). У своїм другим малженстве Стана була одата за психолоґа и режисера Хуґа Клайна. У другим малженстве ше родзел син Иван Клайн, познати професор литератури и линґвиста.

 Професийна музична драга 
У Београдзе закончела ґимназию, нїзшу и штредню музичну школу. Студирала паралелно на Филозофским факултету кнїжовносц и историю музики (проф. Милоє Милоєвич) У Паризу ше усовершовала на Сорбони оддїл клавир, у класи професора Лазара Левия, тиж на Сорбони закончела Курс зоз францускей цивилизациї (франц. Cours de Civilisation francaise).

Од 1929. по 1941. року наступала як пиянисткиня у Беоґрадзе, Заґребе и других варошох бувшей Югославиї. Перша у нашим штредку хтора грала  Концерт за клавир и оркестер  у G-дуру  Мориса Равела,  Ноци у шпанских заградкох  Мануела де Фаля, Клавирски концерт Иґнация Яна Педеревского  и други композициї. Року 1932. постала член Организацийного одбору  Народного  универзитету Коларац. Участвовала, як виводзач и преподавач, у роботи познатих Музичних годзинох у тей установи.

Ушорйовала  музични часописе Звук (од 1932. по 1936. и ознова од 1955. року) и Музични глашнїк. Звук основани 1932. року у Беоґрадзе зоз цильом же би упознал тедишню явносц зоз найвисшима професионалнима тенденциями и досягами у обласци музичней творчосци. Основни концепт и програмску ориєнтацию Звука установела праве Стана Рибникар, тедишня редакторка часопису.

Була професор у Музичней школи Станкович од 1937. по 1945. рок. Од 1950. по 1971. була доцент, затим професор Историї югославянскей музики на Музичней академиї у Беоґрадзе. Паралелно, од 1949. по 1974. року була активна у Музиколоґийним институту САНУ як секретар, затим наукови сотруднїк а од 1962. по 1974. року була його директор.

Обявела вельке число студийох, розправи  и статї. У своїх студийох и статьох занїма ше углавним, зоз виглєдованьом жридлох историї сербскей музики (Перши сербски либрето, Вук Караджич и сербска музика, Йованка Стойкович – забути сербски музичар, велї статї о Корнелийови Станковичови и други).

Роботи хтори обявює визначую ше по ясно виложеним материялу, зоз озбильну документацию и писани зоз „швижим” стилом. Тиж писала, музични критики и сотрудзовала у домашнїх и страних енциклопедийох общого и фахового характеру.

 Музиколоґийна робота 
Єй животне дїло то Розвой музичней уметносци у Србиї. То перша история сербскей музики. Вона руша од найстарших познатих податкох и памятнїкох, и сцигує по сучасну епоху. Други дїла то: Музика и музичаре Muzika i muzičari : izbor članaka i studija (вибрани статї и студиї); преподаваня на медзинародних музиколоґийних конґресох у Бечу: Gesellschaftsformen und Musikentwicklung, I951. и Ivan-Mane Jarnović, contemporain de Mozart, 1956.  Обидва  преподаваня  обявени у конґресних зборнїкох; редакция и уводни слова за Кнїжку о музики Петра Коньовича, Прилоги биоґрафскому словнїку сербских музичарох Владимира Дьордєвича, Вибор есейох Воїслава. Вучковича...

За перше виданє библиотеки Сербска кнїжовносц зоз сто кнїжками (Српска књижевност у сто књига), пририхтала першу, по нєшка єдину антолоґию сербскей музики есеїсткинї.

Участвовала як музиколоґ, на вельочислених наукових сходох у жеми и иножемстве. Єдна є зоз найзначнєйших сербских и югославянских музичних лексикоґрафох; текстох о сербскей музики и музичарох, сотрудзовала у найугляднєйших шветових музичних и других енциклопедийох: Die Musik in Geschichte und Gegenwart, анґл. The New Grove Dictionary of Music and Musicians, рус. Болъшая советская энциклопедия, ит. Enciclopedia della musica итд.  right|thumb|338x338px|Програм концертa Заґребацкого квартета и Стани Рибникар, хтори  отримани у Задужбини Илиї М. Коларца 1936. року.Була редактор за сербску музику у обидвох виданьох Музичней енциклопедиї Югославянского лексикоґрафского заводу у Заґребе и у Енциклопедиї Югославиї истого видавателя. Почим була сотруднїк и директор Музиколоґийного института САНУ формовала архивски зборнїк аутоґрафох, преписох, старих и ридких виданьох сербскей музики, єдну зоз найбогатших у нашей жеми. Зоз музичну критику почала ше занїмац пред  Другу шветову войну (Музични глашнїк, Правда). Помедзи 1955. и 1980. була оперски и балетски критичар беоґрадских новинох Политика. Тиж була и прекладатель  музиколоґийней литератури зоз французкого, нємецкого, руского и словенского язика.

Стана Дюрич-Клайн добитнїца Октоберскей награди Беоґрада (1974), Ордена за заслуги за народ зоз златну гвизду (1978), Седмоюлску награду за животне дїло (1982) и други припознаня.

У Сербиї почасово установена Награда „Стана Дюрич-Клайн”. спред НИУ ПОЛИТИКА, младим професором за ориґиналне доприношенє у обласци сербскей музиколоґиї: за резултати зоз обласци применєней музиколоґиї (защита сербского музичного нашлїдства, музиколоґийни прилоги виданьох и критикох, нотних и звучних записох, музиколиґийних обробкох нових одкритох нотних лєбо текстуалних рукописох и инших текстуалних нашлїдствох…)

Стана Дюрич-Клайн умарла 18. фебруара 1986. року у Беоґрадзе, дзе є  и похована.

 Литература 
 Muzika i muzicari. — Beograd, 1956. (сербогорв.)
 Д. А. Агренев-Славянский и его роль в музыкальной культуре Югославии // Из прошлого югославской музыки, пер. с серб. — М., 197
 Реjovic R., Muzikoloska delatnost Stane Đurić-Klajn (Povodom 60-godisnjice rodenja), «Zvuk», 1968, No 85-86, s. 288-93. 
 Stana Đurić-Klajn i srpska muzikologija povodom stogodišnjice rođenja Stane Đurić-Klajn (1908-1986) Stana Đurić-Klajn und die serbische Musikwissenschaft, aus Anlass des hundertsten Geburtstages von Stana Đurić-Klajn), 2010, ISBN 978-86-87757-05-9 (Informationen zu diesem Buch in englischer Sprache; PDF; 187 kB) 

 Вонкашня вяза 
 Мина Божанић: Заоставштина Стане Ђурић Клајн у Музиколошком институту САНУ (Зборник Матице српске за сценске уметности и музику, 55, 2016. године, стр. 91-106) (на анґлийским язику)
 Енциклопедија српског народног позоришта, www.snp.org.rs
 THE RIBNIKAR FAMILY HISTORY, www.fondribnikar.com

 Референци 

Катеґория:Пиянисти у Сербиї
Катеґория:Музичаре
Катеґория:Музиколоґове
Катеґория:Професоре
Катеґория:Редакторе
Катеґория:5. май
Катеґория:Родзени 1905
Катеґория:18. фебруар
Катеґория:Умарли 1986