Любомир Рамач

Любомир Рамач (*22. януар 1941—†29. април 2005), длугорочни новинар, бувши директор и на вецей заводи главни и одвичательни редактор новинох Руске слово.

Биоґрафия

Любомир Рамач ше народзел у Дюрдьове 22. януара 1941. року.  Оцец Яким и мац Мария нар. Варґа. Любомир мал шестри Ану и Ксению. Основну школу закончел у Дюрдьове а Штредню економску школу у Новим Садзе. Потим Любомир Рамач закончел Економски факултет у Суботици як стипендист Землєдїлскей задруґи Перши май з Руского Керестура та – по согласносци давателя стипендиї – такой од 1. авґуста 1966. року почал робиц як новинар у НВУ Руске слово.

У новинох робел шицки новинарски роботи, Ище як стредньошколєц и студент вон бул вонкашнї сотруднїк тих тижньових новинох. Потим новинар-сотруднїк, та новинар-редактор политичней рубрики, заменїк главного и одвичательного редактора, вец главни и одвичательни редактор (1974-1983, 1987-1993. и 2000-2005), та директор новинско-видавательней хижи (1979-1987).

У 1993. року зменєни є прето же нє пристал же би новини постали пропаґандни глашнїк тедишнього режима. Людски и професийни понїжованя през полни седем роки го у духу нє зламали, бо нє бул сам у такей ситуациї, алє зато начали його тїлесне здравє.

Под час октоберских пременкох бул єден з найглавнєйших ношительох активносцох коло зменьованя дотедишнього руководительства у Руским слове, та му зоз согласносцу Кризного штаба зверене дальше ушорйованє новинох. Так уж о три днї после историйних пременкох у нашей жеми роботни колектив ше самоорґанизовал и уж 13. октобра 2000. року новини єден час виходза зоз преширену назву – „НОВЕ РУСКЕ СЛОВО”. Ушорел го Любомир Рамач як окончователь длужносци главного и одвичательного редактора. Аж о рок и официйно постал главни и одвичательни редактор зоз полним штиророчним мандатом.

Цали свой роботни вик Любомир Рамач–Киме (зоз тим псевдонимом ше подписовал под свойо афоризми цо их обявйовал у новинох) препровадзел у Руским слове. Воно було його други дом, його єдина фамилия.

Пре хороту, по нєполних 38 рокох новинарского стажу, 31. марца 2005. року пошол до пензиї. 

Велїм своїм колеґом остал у паметаню, бо ше од нього учели буц добри новинаре, обєктивни и благочасни репортере. Дюрдьовчанє го буду паметац и по кнїжки-моноґрафиї Културни живот Руснацох у Дюрдьове 1900-2000, а глумци бувшого АРТ Дядя як єдного зоз своїх сновательох и членох Управного одбору и секретара у єдним мандату.

Любомир Рамач умар (самозабойство) 29. априла 2005. року у Новим Садзе, после длугей и чежкей хороти. Поховани є у Дюрдьове 30. априла 2005. року.

 Литература 

 Ramach, Liubomir.  See Ruske Slovo Publishing House, P. R. Magocsi  and Ivan Pop: Encyclopedia of Rusyn History and Culture, University of Toronto, 2005, ISBN 0-8020-3556-3, p.  412.

Вонкашнї вязи

 ЄДНО З ВИЗНАЧНЄЙШИХ РУСКИХ ДРУЖТВОХ – КУЛТУРНО УМЕТНЇЦКЕ ДРУЖТВО ТАРАС ШЕВЧЕНКО, вебсайт Vojvođanske vesti.rs, 16. decembar 2016.

 Дюра Латяк, Любомир Рамач –Киме (1941-2005),  вебсайт Союзу Руснацох Українцох Сербиї, www.rusuk.org.

 Рамач, Любомир:  Културни живот Руснацох у Дюрдьове 1900-2000, Видаватель КУД Тарас Шевченко, Дюрдьов, 2000. рок, 176 боки .

Катеґория:Руснаци у Сербиї
Катеґория:Новинаре
Катеґория:Публицисти
Катеґория:Редакторе
Катеґория:Главни и одвичательни редакторе
Катеґория:22. януар
Катеґория:Народзени 1941
Катеґория:29. април
Катеґория:Умарли 2005
Катеґория:Дюрдьовчанє