Дьордє Ковачевич

Дьордє Ковачевич (*1. фебруар 1950—†6. октобер 2023), рок и поп музичар, композитор и шпивач

 Биоґрафия 
Дьордє Ковачевич ше народзел у Вербаше 1. фебруара 1950. року.  Оцец Марко и мац Наталия родз. Горняк. Дьордє мал старшого брата Душана. Основну школу закончел у Руским Керестуре, а штредню школу школярох у привреди у Кули.  

Дьордє Ковачевич бул у малженстве зоз  Славицу родз. Новак и мали два дзивчата и сина, Даниєлу, Александру и Марка. 

Дьордє Ковачевич  зоз супругу Славицу пошол 1973/74.  на роботу до  Нємецкей. У Ґитерелоґу (Нємецка) ше доквалификовал за маляра и лакирера. Дьордє у Нємецкей робел цали свой роботни вик и дошол до заслуженей пензиї. 

 Єден спомедзи перших керестурских рокерох 
Дьордє Ковачевич шпивал и грал од 13 рокох.  Док жил у Руским Керестуре, грал и шпивал у вокално-инструменталних ґрупох Канонади и Ореоли. Перша вокално инструментална ґрупа хтора у Руским Керестуре почала грац рокенрол була ґрупа Канонади, основана 1966. року. У першей постави Канонадох грали Владислав Колошняї Ринґо на буґнох, Янко Ковач на бас ґитари, Яким Медєши Меґре на соло ґитари и Владко Гайдук Пейко на ритем ґитари. Нєодлуга Гайдук пошол з ґрупи а место нього пришол Дьордє Ковачевич Дьока и Владимир Венчельовски Бинди як шпивач. Аж у тим составе Канонади почали и явно наступац, а найдлужей ше и отримали, аж по 1969. рок.

После Канонадох основани состав Ореоли хтори теди досягнул досц вельку популарносц. Владимир Венчельовски Бинди бул шпивач, а у составе були Дьордє Ковачевич Дьока хтори прешол грац на бубнох, Янко Ковач грал на бас ґитари, Владимир Горняк Мезеш на соло-ґитари и Верунка Пашова Жана грала на орґульох. У рамикох тей музичней ґрупи дозрели идеї о потреби твореня власних композицийох. У тим поглядзе ше найбаржей анґажовал праве Дьордє Ковачевич а придружел му ше у тих пробованьох Владимир Горняк. Удало ше им дойсц до перших текстох по руски хтори векшином написал учитель  Янко Дудаш (Яни Романча Ґана). Так настали композициї Сенди, Була ши моя, Остатня ноц и други, а Владимир Горняк Мезеш викомпоновал нєшка уж їх покус леґендарни гит Бабко мала.

 Успихи на Фестивалу Червена ружа 
alt=Дьордє Ковачевич, Владимир Горняк, Янко Ковач, Мижо Микита и Владислав Колошняї|thumb|381x381п|ВИҐ Саґуаро - Дьордє Ковачевич, Владимир Горняк, Янко Ковач, Мижо Микита и Владислав Колошняї, 1969. рок 
Як вокални солист Дьордє Ковачевич наступал на фестивалу Червеней ружи такповесц од єй початку и освойовал награди. На Червеней ружи '68 Дьордє победзел зоз власну композиция Прежалєна любов и освоєл чобольов.  На перших штирох Червених ружох були виводзени лєм композициї Якима Сивча, а на пиятей, 1966. року, ше зявел млади Дьордє Ковачевич як автор композициї у забавним духуДюра Латяк: Руска забавна музика на Червеней ружи, Червена ружа 1962-2011, Том II, Завод за културу войводянских Руснацох, Нови Сад, 2014, б. 7.. Потим Дьордє  компоновал на свойо власни тексти, од седемдзешатих рокох прешлого вику и на тексти Янка Дудаша, а од половки осемдзешатих Дьордє компоновал и на тексти Михайла Зазуляка. После  композиторох  Владимира Семана (36 композициї) и Якима Сивча  (21 композиция) Дьордє Ковачевич бул треци по шоре як автор 20 композицийох на 12 власни тексти. Його композициї од самого початку були барз популарни медзи младежу, а велї з нїх мож чуц и нєшка у руских емисийох прейґ радио габох вецей радио станїцох у Войводини.

Дьордє Ковачевич зоз фамелию жил у месце Штайнгаґен (Steinhagen), у Нємецкей. По остатнї днї остал вирни музики и ґитари, як пензионер шпивал и грал на ґитари алє лєм за себе у шлєбодним чаше, за своїх найблїзших и приятельох.

Дьордє Ковачевич умар 6. октобра 2023. року. Поховани є у Штайнгаґену при Билефелду (Bielefeld).

 Композициї 
+У забавним духуРокНаслов композициї Автор текста1966. Прежалєна любов Дьордє Ковачевич1972. Идз одо мнє Дьордє Ковачевич1973. Чекам це у маю Янко Дудаш1973. Остатня ноц Янко Дудаш1982. Дай ми, дзивко, любов, дай Дьордє Ковачевич1982. Гибай зо мну гоч ши мала Дьордє Ковачевич1982. Сон першей любови Дьордє Ковачевич1983. Златка Дьордє Ковачевич1983. Цинї першей любoви Дьордє Ковачевич1983. Стретнуце у ноци Дьордє Ковачевич1983. Оцовщино моя Дьордє Ковачевич1984. Щешлїви ци родзени дзень Дьордє Ковачевич1984. Дзе тот давни красни час Михайло Зазуляк1984. Здогадованє на тебе Михайло Зазуляк1985. Найкрасша майска любов Дьордє Ковачевич1985. Пре твойо чувства нєвирни Дьордє Ковачевич1985. Чуєм твой глас Дьордє Ковачевич1986. Сон любови Михайло Зазуляк1986. Ноцна писня Михайло Зазуляк1986. При фонтани снох Михайло Зазуляк

 Награди 
♦ На Червеней ружи 1982 Дьордє Ковачевич освоєл I награду за музику Гибай зо мну, гоч ши мала и III награду за музику Дай ми, дзивко, любов дай.

♦ На Червеней ружи 1983. I награда за музику Цинї першей любови и IІ награда за музику Стретнуце у ноци.

♦ На Червеней ружи 1984. IІ награда за музику Здогадованя на тебе и IIІ награда за музику  Дзе тот давни, красни час.

♦ На Червеней ружи 1985  I награда за музику Чуєм твой глас  и IIІ награда за музику Найкрасша майска любов. 

 Литература 
 Хронолоґийни прегляд фестивалох, 30  Червени ружи, НИУ Руске слово, Нови Сад, 1991, бок 29 и 94.

 Вонкашнї вязи 
 Дьордє Ковачевич (биоґрафия и список композицийох), Червена ружа 1962-2011, Том II, Завод за културу войводянских Руснацох, Нови Сад, 2014, б. 505.

 Референци 

Катеґория:Виселєнци
Катеґория:Ремеселнїки
Катеґория:Музичаре
Катеґория:Композиторе
Катеґория:Шпиваче
Катеґория:Народзени 1950
Катеґория:1. фебруар
Катеґория:Умарли 2023
Катеґория:6. октобер