Льовч

Льовч (серб. левча, слов. levča, укр. левча, поль. lewcza, од мадяр. lőcz – скруцени, зогнути) – часц коча цо трима драбинку. Кажди древени коч мал штири льовчи. Сподок льовчи ше здздивало на шлєпи льовнїк и шапку, котру ше здзивало з лїца на осовину колєса. Верхню часц льовчи ше квачело до льовчужми на драбинкох коча. На тот способ льовчи тримали односно подперали драбинки, а прейґ нїх и шицку терху у кочу. За чежки кочи льовчи ковал коваль зоз желєза, док лєгки кочи звичайно мали древени льовчи. Древени льовчи правел колєсар зоз ясенового або баґренового древа. Сподок на древеней льовчи, котри ше здзивало на шапку, бул зоз желєза. Тоту желєзну часц древеней льовчи волало ше кава. 

Було три файти кави: французка, сеґединска або мадярска и проста, або сримска. 

Французку каву коваль виковал зоз желєза так же на сподку мала персцень, хтори ше здзивало на шапку колєса, а на верху ше тот персцень предлужовал до циви, до хторей ше удзивало сподок древеней льовчи. Коваль ище до кави вдерел гвозд же би на льовчи твардейше стала. Французку каву було барз чежко справиц, алє зато була найлєпша. 

Сеґединску каву коваль виковал зоз желєза так же и вона на сподку мала персцень хтори ше здзивало на шапку колєса, а на своїм верху ше предлужовал до двох рожкох, помедзи котри ше ухпало сподок древеней льовчи.  

Просту каву коваль справел зоз грубого плеху так же го єдноставно скривел попод сподок древеней льовчи. Сеґединску и просту каву ґу сподку древеней льовчи посцискал зоз нїташами. Проста кава нє була така добра як французка и сеґединска, бо сподок льовчи чухал до шапки колєса, та ше льовч швидко потрошела. 

На верх каждей древеней льовчи коваль кладол панту. Вона мала зачувац льовч од счухованя, бо ше єй верх удзивало до желєзней льовчужми на драбинки. Коваль ище по цалей длужини древеней льовчи кладол груби плех и посцискал го на вецей местох зоз пантами. Тот плех помоцньовал древену льовч, а понеже бул положени з лїца, зачувал ю од счухованя. 

 Руски фразеолоґийни словнїк 

„Єдно достава по глави зоз ботошу а друге з льовчу” (на швеце нєт правди)

Литература 

 Словнїк руского народного язика, А – Н, Нови Сад 2017, б. 692 

 Руско-сербски словнїк, Нови Сад 2010, б. 371 

 Наташа Фа Холошняй, Колєсарске ремесло, Термонолоґия, Studia Ruthenica 19, Нови Сад 2014, б. 68

 Християнски календар 1990. рок, „Руски фразеолоґийни словнїк”, бок 92.

Вонкашнї вязи 

 levča, левча - Викисловнїк