Ґосподїнци

|+
! colspan="2" |Ґосподїнци
|-
| colspan="2" |алт=Школа у Ґосподїнцох|центар|мини|250x250п|Школа у Ґосподїнцох
|-
! colspan="2" |Административни податки
|-
|Держава
|Сербия
|-
|Автономна покраїна
|Войводина
|-
|Управни округ
|Южнобачки
|-
|Општина
|Жабель
|-
! colspan="2" |Жительство
|-
|—2022 
|3.545
|-
|—густосц|67,9/ km2
|-
! colspan="2" |Ґеоґрафски характеристики
|-
|Координати|45° 24′ 08″ С; 19° 59′ 09″ В
|-
|Часово зони| UTC+1 (CET), лети UTC+2 (CEST)
|-
|Абс. висина|80 m
|-
|Поверхносц|54,7 km2 
|-
! colspan="2" style="background:#efefef;" | Ґосподїнци на мапи Сербиї
|-
| colspan="2" style="text-align:center;" |

|-
! colspan="2"|Инши податки
|-
|Поштове число|21237
|-
|Поволуюце число|021
|-
|Реґистерска ознака| NS
|}Ґосподїнци' населєнє у општини Жабель, у Южнобачким округу у АП Войводини, Сербия. Од Жаблю су оддалєни 8 km. Спрам остатнього попису зоз 2022. року валал ма 3.545 жительох.

 Ґеоґрафия 
Ґосподїнци звичайни ровнїнски, панонски валал. Хижи пошоровани, обрацени спрам улїчки зоз векшима економскима дворами и заградами. Валал повязани зоз асфалтову драгу и гайзибанску драгу зоз шицкима векшима привреднима и културнима центрами. 

 История 
Ґосподїнци ше як населєнє у бачкей жупаниї першираз зявюю у записох 1341. року под назву "Boldogasszonyfalva" (Богородицов валал). Спомина ше же угорски краль Алберт 1440. року тото населєнє даровал деспотови Дюрадьови Бранковичови. Од 1769. року Ґосподїнци постали гранїчарске населєнє у составе Шайкашского батальона по 1873. рок. З тих часох остал шанєц (ярок) хтори ше пресцера у напрамох сивер-юг як гранїца Австриї и Турскей. Нєшкайше населєнє Господїнци ше почало подзвиговац концом 18. и на початку 19. воку. Вибудоване є на правим боку притоки Єґрички.

Терашня православна церква подзвигнута у периодзе 1826-1828. року. Под час гражданскей войни 1848-1849 церква була очкодована.

Ґосподїнски командант, капетан Марко Райчетич, у догварки з другима Гранїчарскима официрами, ушорел 1857. року же би 68 гольти жеми були видвоєни зоз општинских пасовискох и дати валалскей церкви на хаснованє. Политична општина у Ґосподїнцох 1872. року даровала Церковней општини 264 ланци жеми."Србски дневник", Нови Сад 1857. године 

У другей половки 19. воку число жительох у Ґосподїнцох нєпреривно росло. Так 1880. року у валалє бул таки стан: Сербох було 2234, Мадярох 40, Нємцох 152, Румунох 1, Рутенох 71, и инших було 91. Децению познєйше число душох звекшане на 2948, найбаржей ше звекшало число Нємцох, а "инших" вецей нєт. У попису 1890. року у валалє були 2596 Сербо, 56 Мадяре, 242 Нємци, 6 Румунє, 39 Рутени, (4). Горвати.

Руснаци ше до Ґосподїнцох насельовали у периодзе од 1870. по 1880. рок зоз Коцура и Руского Керестура. 

333x333px|алт=Ґосподїнци, православна церква|мини|Ґосподїнци, православна церква

Спрам православней парохийскей статистики у месце концом 1891. року були: 2571 православец, 254 православни обисца, єден священїк, 254 школяре у трох основних школох. Лєм єдна школа була сербска виросповидна - єдина у Жабельским протопрезвитерату, и други школи були комунални."Српски сион", Карловци 1892. године 

Воєни бурї 1914. и 1941. року нє заобишли Ґосподїнци. Зоз тих часох чува ше у сербскей православней церкви застава зоз 98 плочочками на хторих мена добровольцох зоз Першей шветовей войни. Борба процив фашистичного терора 1941-1945 однєсла 71 жертву з того малого бачкого валалу.  
 Просвита 
Основна школа у Ґосподїнцох ше спомина од 1763. року, а обновена є як конфесионална 1856. року. 

Пред Другу шветову войну руски дзеци ходзели до школи вєдно з другима дзецми и мали наставу на сербским язику. Под час окупациї (Друга шветова война) руски дзеци були видвоєни до окремних оддзелєньох и вєдно зоз мадярскима дзецми мали наставу на мадярским язику.

Такой по ошлєбодзеню, од 1945. року, у Ґосподїнцох почало виучованє руского язика, теди у школи робели познатши руски учителє. Перша медзи нїма була учителька Емилия Поливка родз. Манойла, хтора у Ґосподїнцох робела 1945-1946 року. Праве прето ше 1945. рок означує як початок виучованя руского язика у основней школи у Ґосподїнцох. Руски дзеци потим учели Оскар Будински, Владимир Копчански и Ана Горняк Кухар родз. Малацко, а з єй одходом зоз школи закончена и настава на руским язику.

Условия за факултативне виучованє руского язика зоз елементами националней култури витворени зоз догварку у юнию 1995. року у рамикох Основней школи Жарко Зренянин'' а настава почала у октобре истого року. Зоз школярами робели Блаженка Хома Цветкович, Татяна Иванов, Анита Ґовля и Наташа Макаї Мудрох. Од 2004/2005. школского року пестоване руского язика предлужела отримовац Наташа Холошняй, професор руского язика и литератури, а после нєй професорка Ана-Мария Рац хтора преподава руски язик и школяром у Новим Садзе. 

 Демоґрафия 
У валалє Ґосподїнци жию 3029 полнолїтни жителє а штредня старосц жительства виноши 38,6 роки (37,4 роки при хлопох и 39.9 роки при женох). У валалє єст 1293 обисца, а штреднє число членох по ґаздовстве 3,01.„Књига 9”.Становништво, упоредни преглед броја становника 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, подаци по насељима (PDF). webrzs.stat.gov.rs. Београд: Републички завод за статистику. мај 2004. ISBN 86-84433-14-9.
алт=Грекокатолїцка церква у Ґосподїнцох|мини|267x267п|Грекокатолїцка церква у Ґосподїнцох
+ДемоґрафияРокЧисло жительох1948.3.2391953.3.3051961.3.7051981.3.8171991.3.5533.52920023.8953.99220223.545 

+Етнїчни состав спрам попису зоз 2002. року „Књига 1”. Становништво, национална или етничка припадност, подаци по насељима. webrzs.stat.gov.rs. Београд: Републички завод за статистику. фебруар 2003. ISBN 86-84433-00-9.Серби3.32285,26%Руснаци 1724,41%Роми1513,87%Мадяре842,15%Українци300,77%Югославянє250,64%Горвати170,43%Словаци130,33%Румунє20,05%Нємци20,05%Муслиманє10,02%Албанци10,02%Нєпознати90,23%

 Познати Ґосподїнчанє 

 Аврам Дюкич (1844-1906),  ґенерал у австрийским войску и историчар
 Атанасиє Єчинац (1852-1918), високи официр у русийским царским войску хтори ше дружел зоз Лєвом Н. Толстойом
 Стеван Боднаров (1905-1993), маляр и скулптор
 Наталия Канюх родз. Гербут (1950-2024), поетеса, литературна критичарка и прекладателька

 Литература 

 Dr Arpad Lebl, Rusini od 1890. do 1918, Iz istorije vojvodjanskih Rusinа do 1941. godine, Godišnjak Društva istoričara Vojvodine, Novi Sad, 1977, str. 255-273.
 Мирон Жирош, Господїнци нєшка и дакеди, Народни кадендар 1975, Руске слово, Нови Сад, 1974. б. 69-79.
 Miloš Polovina, Istorija osnovne škole u Gospodjincima, Seoske i salašarske škole u Vojvodini, Kulturno-istorijsko društvo Proleće na Čenejskim salašima, Novi Sad, 1991, str. 149-156.
 Мирон Горняк, Господїнци предлуженє историї Санта Мариї, Руске слово ч. 23-24, Нови Сад, 15. юний 1995, б. 25.
 Михайло Зазуляк, Мартица Тамаш, Мирон Горняк Кухар, Дюра Винаї, Мирослав Цирба, Богати духовни живот, Руски Керестур, Коцур, Нови Вербас, Стари Вербас, Дюрдьов, Господїнци, Нови Сад, Бачинци, Беркасово, Бикич и Шид, Руски календар 1999, Руске слово, Нови Сад, 1998, б. 49-54.
 Владимир Салонски, Руснаци у Господїнцох, Руски календар 2001, Руске слово, Нови Сад, 2000, б. 152-154.
 Мирон Горняк Кухар, Зоз школи у Господїнцох, Порихтани за нови школски рок, Руске слово ч. 38, Нови Сад, 20. 09. 2002, б, 7.
 Ирина Папуґа, Пестованє руского язика з елементами националней култури, Руски календар 2002, Руске слово, Нови Сад, 2002, б. 49-57.

 Референци 

Катеґория:Ґосподїнци
Катеґория:Валали у Войводини