Фластер

Фластер х. – драга, дражка, двор або кармик викладзени (фластеровани) з твардого материялу (обично зоз цеглох, або каменя) слц. диял. fl’aster, мадь. flastrom исте, од нєм. Pflaster, а то од лат. plastrum.

Док ше масовнєйше нє почал хасновац бетон, векшина дражкох по валалох и по обисцох була фластерована. За фластерованє ше найчастейше хасновали стари цегли векшого формату, а по можлївосци и фластер цегли хтори були двараз печени, та прето и вельо тирвацши (нє розмражовали ше прето же нє упивали воду). За тоту наменку були барз добри и клинґер цегли.

 Литература 

 Словнїк руского народного язика II, О – Я, Нови Сад 2017, б. 654