Надя Волчко

Надя Волчко (*25. април 1934—†31. юлий 1983), подобова уметнїца, фах таписерия.

 Биоґрафия 

Надя Волчко народзена 25. априла 1934. року у Беркасове. После закончених нїзших класох основней школи у Беркасове, висших у Шидзе и Ґимназиї у Сримскей Митровици (1953), Надя одходзи до Беоґраду на студиї на Академиї применєних уметносцох. Од першого дня студийох вона почала з уметнїцку активносцу, а остатнїх рокох студийох ше дефинитивно опредзелєла за обласц таписериї. Дипломовала на Академиї применєних уметносцох у Беоґрадзе. Специялизовала таписерию.

Робела як дизайнер текстилу у вельких индустрийних комбинатох у Ґнїлану, Дервенти, Шиду и Ґрделици. У шлєбодним чаше Надя  нєпреривно творела, виглєдовала, надбудоовйовала свойо знаня о  таписериї як уметницким виразу.

После даскелїх самостойних и ґрупних виставох, Надя Волчкова 1964. року постала член Здруженя подобових уметнїкох применєней уметносци Сербиї.

На студийних виглєдованьох була у Паризу, Лозани, Цириху, Женеви, Заґребе, Новим Садзе. 
алт=Таписерия Питаґорова пришага|мини|376x376п|Таписерия Питаґорова пришага
Самостойни и заєднїцки вистави мала у Беоґрадзе, Сараєве, Новим Садзе, Осєку, Опатиї, Заґребе, Цириху, Женеви, Паризу, Зекинґену, Минхену, Лозани, Руским Керестуре. После каждей вистави Надїї Волчковей критичаре ше складали у єдним: єй таписериї надвишовали конвенционални циль декоративного, украсного предмета хторому циль украшиц одредзену просторию або його практичне хаснованє еґзистовац, оплемєнїц зоз гармонию фарбох и линийох. Кажда єй таписерия своєродна поезия. Полноцне слунко, таїнствене полноцне слунко, чийо одблїски моцно чувствовала, водзело ю на нєлєгки и за других дзекеди нєпохоплїви драги на хторих ше одрекла шицких радосцох звичайного, мирного живота, даруюци свойо моци, и духовни и физични, творчосци за хтору жила. Робела кельо єй здравствени стан допущовал, а сцела нєпреривно робиц, жадала вельо робиц. Тото цо зробела находзи ше у (приватних) збиркох у Беоґрадзе, Женеви, Паризу, Франкфурту, а єдна часц остала у єй обисцу у Беркасове. То таписериї хтори набаржей любела: Полноцно слунко (на хторей виткала слова рускей народней писнї Нє зрубуй, нє сцинай), Ода слунку, Любим це жовте и други.

Як професорка подобового воспитаня Надя Волчко робела у Ґимназиї у Шидзе. И у тим периодзе вона виглєдовала  сущносц таписериї та путовала до блїзковосточних жемох Либан, Сирия и Єгипет упознац як природно наставаю таписериї. У валалє Гарпания, у Єгипту,  вона упознала  методу твореня таписерийох без  предходней скици або рисунку на картону, упознала як наставаю таписериї директно зоз шерца, зоз души особи хтора ю твори. Питала ше теди яке то богатство духа и знаня технїки потребне же би ше на таки способ творело таке уметнїцке богатство и тримала же тото, таки талант, то ровне таланту найвекших поетох у швеце литератури.  

Под час єй педаґоґийней роботи у шидскей Ґимназиї єй здравствени стан ше погоршал та Надя Волчко пошла до пензиї.

Мено Надї Волчко ше находзи у Шветовей енциклопедиї таписериї.

Надя Волчко умарла 31. юлия 1983. року у шпиталю у Беоґрадзе, у 49. року живота. Похована є на беркасовским руским теметове.

 Ґалерия 

 Литература 

 Надя Волчко (1934-1983): Таписерия хтору вредзи любиц, Studia Ruthenica, Дружтво за руски язик, литературу и културу, Нови Сад, 2001-2003, ч. 8, б. 84

 Вера Радивойков: Моя приятелька Надя, або траґедия уметнїка, Studia Ruthenica, Дружтво за руски язик, литературу и културу, Нови Сад, 2001-2003, ч. 8, б. 86

 Мирослав Цирба: Надя Волчко - Зарї полноцного слунка, Studia Ruthenica, Дружтво за руски язик, литературу и културу, Нови Сад, 2001-2003, ч. 8, б. 87

 Ґрупа авторох, Подобова творчосц Руснацох,  Друштво за руски язик, литературу и културу, Нови Сад, 2003, б. 27.

Катеґория:Руснаци у Сербиї
Катеґория:Беркасовчанє
Катеґория:Подобова уметносц
Катеґория:Уметнїки
Катеґория:25. април
Катеґория:Народзени 1934
Катеґория:31. юлий
Катеґория:Умарли 1983
Катеґория:Академски маляре