Бочкори

Бочкори (єдн. бочкора) (серб. опанци, карп. укр. бочкори, всл. bočkori, слц. bočkory - од мадяр. bocskor  - исте) селянска скоряна обуй з нєпреробеней овчей скори хтору ше ношело до роботи, алє нє и у шветочних нагодох.  

Майстор цо правел бочкори волал ше бочкораш. 

У новшим чаше ше бочкори прави и з ґуми, та ше вец волаю ґумово бочкори (серб. каљаче). 

Бочкори ше перше правело у Войводини, а потим ше тото ремесло преширело по Сербиї, алє там бочкори досц модификовани, скоро украсни, з ценкима ременьчками и зоз финей скори. 

У народзе ше гвари познац як стари бочкори – барз добре познац дакого або дацо. Тиж так: щесце як у старей бочкори, цо значи – слабе, подле щесце. 

Єст и присловака у хторей ше гвари Бочкор до бочкор, а чижма до чижми кед ше леґинь и дзивка беру хтори „пасираюˮ єдно ґу другому або нє „пасираюˮ, а значи: богати  з богатим, а худобни з худобним (або: школовани зоз школованим, а параст з парастом).

 Ґалерия 

 Литература 
 Словнїк руского народного язика I, А – Н, Нови Сад 2017, б. 86

 Skok, Petar (1972). Etimologijski rječnik hrvatskoga ili srpskoga jezika, knjiga druga: K-poni. Zagreb: Jugoslavenska akademija znanosti i umjetnosti. стр. 651.

 Шобић, Јерина (1955). „Опанци и опанчарски занат у Србији с освртом на музејске збирке” (PDF).

 Вонкашнї вязи 
 Опанак, Википедия на сербским язику
Катеґория:Обуй