Лубик

Лубик ма у нашим язику два значеня:

1. округли рам на дзивоцкей парти: Парта то бул єден лубик (древени рам) обшити зоз червеним баршоньом, а по баршоню було вельо навишивани ружички и блїщаци пацерки. На лубику було рожки, на хторих були наквачени пантлїки вшелїяких фарбох, хтори вишели аж по пас;

2. рам за вишиванє и дзиркованє: Платно за дзиркованє мушело буц добре зацагнуте кед ше сцело дзирковац, та ше кладло до древеного лубика. Лубик ше могол хасновац и при вишиваню.

 Походзенє назви 
Слово лубик настало од слова луб: округли древени рам шитка, рошти и под. (рсй. луб = лупа древа, лубочка = кошарка з брезовей лупи; слц. диял. lub = лупа древа, ценки фалаток за плєценє кошарох, древени рам, а тото од праслав. lubъ.

 Литература 
Словнїк руского народного язика, А – Н, Нови Сад 2017, б. 685.

 Вонкашня вяза 
 Ram za vez vebsajt Artmie, www.artmie.rs,
 Đerđef / Okvir za vez i goblene (Djerjef) hobishop.me