Косанчич

! colspan="2" |Косанчич
|-
| colspan="2" |алт=Часц дакедишнього населєня Косанчич|центар|мини|320x320п|Часц дакедишнього населєня Косанчич
|-
! colspan="2" |Административни податки
|-
|Держава
|Сербия
|-
|Автономна покраїна
|Войводина
|-
|Управни округ
|Южнобачки
|-
|Општина
|Вербас
|-
! colspan="2" |Жительство
|-
|—2022 
|46
|-
|—густосц|244/km2
|-
! colspan="2" |Ґеоґрафски характеристик
|-
|Координати|45° 31′ 49″ С; 19° 27′ 19″ В
|-
|Часова зона|UTC+1 (CET), влєце UTC+2 (CEST)
|-
|Абс. висина|395 m
|-
|Поверхносц|107,0 km2
|-
! colspan="2" style="background:#efefef;" | Косанчич на мапи Сербиї
|-
| colspan="2" style="text-align:center;" |

|-
! colspan="2"|Инши податки
|-
|Поволуюце число|021
|-
|Реґистерска ознака|VS
|}Косанчич''' (серб. Косанчић, рсн. Рискаша, мадь. Péklapuszta) то населєнє у Войводини хторе припада општини Вербас. Спрам попису з 2022. року було 46 жительох.

На дакедишнєй Пекла пусти 1783. року основани царски маєток коло хторого 90 роки познєйше викопани беґель за наводньованє и транспорт робох хтори ишол од Стапару по Нови Сад. З другого боку беґеля свой маєток мал жемомаєтнїк Филип Махмер. 

После препасци Австроугорскей 1918. року тоти два маєтки злучени до єдного маєтку зоз хторим ґаздовал Махмер. 
алт=Польо рискаши на Косанчичу|лево|мини|385x385п|Польо рискаши на Косанчичу дакеди 

Медзи двома войнами Косанчич бул єден з найнапреднєйших маєткох у тей часци Бачки. Пестовали ше велї польопривредни култури алє найвецей рискаша хтора теди садзена на 500 ha. За роботу з рискашу а и на цалим тедишнїм маєтку було потребно надосц людзох, медзи нїма було надосц Керестурцох хтори там ходзели робиц у другей половки ХIХ и у ХХ вику. Робело ше чежко, од виходу по заход слунка, у нєвигодних условийох, по колєна у води алє людзе одходзели на роботу бо то бул стаємни и досц сиґурни заробок. Рискаша садзена од 1877. по 1936. рок и од 1953. по 1957. рок. 

Махмер зоз фамелию бул вигнати после другей шветовей войни а маєток бул национализовани.

По другей шветовей войни на Косанчичу ше продуковало рискашу, индустрийни рошлїни як, наприклад, лєн або конопу, житарки, желєняву, крави и швинї. Векшина продуктох одходзела за потреби Югославянскей народней армиї.

Медзитим, тот польопривредни маєток нєпреривно препадал у цеку 70-их и 80-их рокох ХХ вику и зведол ше на нєшкайше мале населєнє без перспективи.

Нєшка, Косанчич то населєнє изоловане од галайку, окружене зоз желєнїдлом и представя вигодне место за одпочивок и рекреацию. У населєню ше находза и два парки дзе мож орґанизовац вилєти. 
алт=Будинок дакедишнього ресторана|мини|502x502п|Будинок дакедишнього ресторана на Косанчичу
Коло валалу преходзи беґель ДТД хтори понука уживаня за спортских риболовцох.

На Косанчичу ше уж по традициї каждого року другей соботи у авґусту отримує Пасулїяда. 

 Демоґрафия 

У населєню Косанчич жию 37 полнолїтни жителє, а штредня старосц виношо 43.7 роки (40.0 при хлопох а 77,1 при женох). У нєселєню єст 71 обисце, а просекове число членох по обисцу 2,30. 

Жительство у тим населєню барз нєгомоґене.   
+ДемоґрафияРок Жительох1949.2361953.2161961.2391971.1881981.1741991.1751742002.1631652011.101  
+Етнїчни состав  спрам попису зоз 2002. рокуСерби9357,05%Мадяре159,20%Горвати84,90%Чарногорци74,29%Українци74,29%Словаци31,84%Словенци21,22%Руснаци10,61%Муслиманє10,61%нєпознате

 Надпомнуце 
Податки за поверхносц и густосц населєносци дати вєдно за катастерску општину Вербас, на хторей ше находза два населєня Вербас и Косанчич.

 Литература 

 Пољопривредно  добро Косанчић, Савино Село, Кулски срез.
 Мирон Жирош: "На новей Рискаши", Бачванско-сримски Руснаци дома и у швеце, 1745-2001, том VI , бок 23.

 Вонкашнї вязи 

 Владимир Стричко:   Косанчич дакеди и нєшка. Маковчань, Ютюб. youtube.com, 28. октобер 2020.

 Референци 

„Књига 9”. Становништво, упоредни преглед броја становника 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, подаци по насељима (PDF). webrzs.stat.gov.rs. Београд: Републички завод за статистику. мај 2004. ISBN 86-84433-14-9.
Катеґория:Места у општини Вербас