Конїк

Конїк, слово хторе ма вецей значеня. 

♦ Конїк 1.

 То демунитив и (гипок.) гипокористик од конь: Кед я пойдзем на своїм худобним конїкови на польо...
 Часц гушлї на на хторим налєгую зацагнути струни хтори ше штимую.
 Хлопска часц капчи : Конїк и кобулка (хлопска и женска часц капчи). Друга руска назва за конїка на капчи – вайчачок.
 Дзецинске бавенє ,,На конїка”: Хто у чинаґаню загубел бависко (прекрочел поцагнуту гранїцу), гуторели му: Ти зашмердзел и клaдли го ,,на конїка”, та мушел шедлац ,,салфачу” а двоме го подруцовали на нєй. Салфача то длугока палїца зоз мегкого древа найчастейше зоз ядлїни.

• У народних писньох ше слово конїк тиж зявює:

... ,,А през лєси и през вельки гори, гей, гей, гей. 

Лєци конїк, аж ше з нього кури.”

• У дзецинскей поєзиї: 

,,Мам конїка з медовнїка, алє нє сце єсц, 

кед же ти такка мой конїку вец це мушим жесц.’’  (дзецинска писня Конїк  (Михайло Ковач) 

♦ Конїк 2. зоол.,,Locusta viridissima I” Пренєшена назва пре способ скаканя. У старих українских текстох тота назва зафиксована ише у 16. по 18. вик. Нєшка ше лексема коник чува у лемковских, гуцулских бешедох, польских диялектох и восточнословацких.бешедох як коńiк.

Конїчок ,  демунитив и гипок. од слова конїк

• Кед сом ишол вчера вечар з любованя,

спаднул ми конїчок до дуная …(народна шпиванка)

• Жри конїчку житну сламу (зоз Восточнословацкей

 Литература 
• Словнїк РУСКОГО НАРОДНОГО ЯЗИКА I  А-Н  бок 618,  Нови Сад  2017. рок

• Зборнїк роботох - Рутеника 21, бок 59,  Нови Сад 2016. рок

• Червене пупче, бок 54,   Дом култури 1974.рок