Кухарка

Кухарка –  тото слово ма у нашим язику три значеня:  

1. жена хтора вари (серб. куварица; слц. kucharka; čes. kucharka; горв. kuharica; поль. kuchařka);  

2. правоуглови фалат платна з вишивану слику и порученьом, хторе ше припинало у кухнї над шпоргетом, умивальнїком итд. же би ше зачувало мур од пирсканя (серб. дозидница;);  

3. кнїжка у хторей пописани рецепти за варенє и печенє (серб. кувар; горв. kuharica). 

Кухарки на мур превжати у старих часох од Нємцох, а  у Войводини их прияли припаднїки шицких националносцох. На нїх бул проєктовани дух женох, їх култура, прихильносц ґу уметносци, алє и положенє у чаше и дружтве. 

Кухарки ше вишивало по вибиваним платну, т.є. по мустри хтору ше рисовало на платну з клайбасом, угльом, тинту або ше пребивало прейґ индиґо-паперу. По валалох було майстрох, частейше майсторици хтори вибивали – на платно преношели контури рисункох и словох. Вибивало ше з белаву барз дробну фарбу яку хасновали фарбаре цо фарбели платно (фарбарске платно) помишану з дробну калафону и пирскало зоз шпиритузом або розблаженим алкоголом, же би ше вибити контури нє счухали док ше вишива. Ґаздинї по вибитих линийох вишивали слику и слова з вулами рижних фарбох. Мотиви на рисункох були сцени з каждодньового thumb|319x319px|Вишивана кухарка, ,,Байка'' - здруженє женох Руски Керестур.  живота фамелиї и роботи яки ґаздинї робели. Тексти на кухаркох були подобни народним присловком, а часто мали франтовлїви и весели тон. Вишивало ше и порученя хтори ше одношели на гиґиєну. Над умивальнїком часто стало платно з рисунком канчова и лавора, а на чешальнїку (гребенїк) вишити гребень, щетка и под. 

На кухаркох мало найдзене написане по руски, цо значи же нашо вибивачки преберали тексти зоз сербского и горватского язика (Куварице мање збори, да ти ручак не загори; Ta je bila vješta i imat će lijepe dane: muž će da joj kuha, dok čita romane). 

♦ Єдна зоз ридких таких „платнових” кухаркох на хторей текст по руски: Весела сом кед приходзиш а щешлїва кед одходзиш! 

 Ґалерия 

 Литература 
 Енциклопедия Нового Саду 12, КОС – ЛЕР, Нови Сад 1999, б. 146-147
 Словнїк руского народного язика I, А – Н, Филозофски факултет, Одсек за русинистику, Нови Сад 2017, б. 659

 Вонкашнї вязи 
 Куварица, Викисловнїк