Пост

Пост (общеславянске: всл. post; слц. post; стсл. постъ; од д.в. нєм. fasto (нєм. Fasten), а то од лат. Fastus) - стримованє од масного єдзеня; час док тирва стримованє.

 Походзенє поста 

– Як фундаментователя християнского подвигу трима ше Исуса Христа, хтори пред викупеньом людского роду тримал длуготирваци подполни пост.

– Мойсей после подполного посту хтори тримал штерацец днї, приял од Бога плочи зоз Дзешец заповидами.

– Пророк Самуїло бул плод поста: його мац посцела и модлєла ше най єй Бог подарує сина.
– Вельки юнак Самсон посцел и прето постал нєпобидими.

– Пророк Илия после посту воскреснул умарте дзецко.

– Пророк Данило, хтори двацец днї нїч нє єдол анї нє пил, научел и лєвох посциц: гладни лєви го нє розтаргали бо му цело змоцнєло як камень.

– Живот святого Йоана Крестителя бул нєпреривни пост.

– Пост подзвигнул до трецого нєба и апостола Павла.

 Вельки рочни пости 

 Вельки або Велькноцни пост = пост пред Вельку ноцу (почина на „чисти пондзелок” по Сиропусней нєдзелї и тирва 7 тижнї); 

 Крачунски пост =  предкрачунски пост, тирва 40 днї; 

 Петровски пост або Апостолски = пост пред шветом св. Петра и Павла, тирва коло 40 днї, завиши од датума кеди пада Велька ноц; 

 Пост по било = обовязує вирних же би кажди пияток у року (винїмок кед на пияток пада швето) тримали пост, т.є. же би нє єдли месо того дня; 

 Строги пост (наш старши вираз бул оштри пост) = пост кед ше нє є месо, вайца, млєко и млєчни продукти;

 Час посту — час пребаченя 

Кажди рок нас Церква пририхтує до Пасхи Господнєй зоз 40 – дньовим периодом хтори ше вола пост, т.є. Пасхални пост.

Преход (Песах – Пасха) значи ошлєбодзенє Жидовского народу од вельорочного рабства у Єгипту, сцеканє або 40-рочне путованє през пустиню и уходзенє до Обецаней жеми. То була борба зоз свою сцерпезлївосцу, витирвалосцу, нєприятелями, гладом и смядом, одреканьом... Церква нас поволує на таку 40 дньову борбу и путованє. У тей борби ше победзує грих, шицко тото цо терха нашому духовному ходу: навязаносци на материялни ствари, нєумереносц у єдзеню и напою, дробни розкоши и уживаня, еґоїзем и гордосц, гнїв, зависц, самодостатносц... Же би у нас умар „стари чловек” (хтори нє жиє по християнсих нормох), а воскреснул „нови чловек” (хтори жиє по заповидох Христових). Тота борба и путованє можу буц успишни кед пред постом єдни другим пребачиме. Без помиреня нашу молитву Господ нє чує, нашо дїла нїч нє вредза, церпенє и наш труд нє ма вредносц.

 Способи посценя: 

Посц од зависци!

Посц од поверхового роздумованя! Посц од спреведаня!

Посц зоз хлєбом и воду!

Посц од нєлюбезносци!

Будз приязни ґу другим!

Посц од огорченосци!

И дзекуй за тото цо маш!...

Теди пост принєше плоду.

 Литература 

 Словнїк руского народного язика II, О – Я, Нови Сад 2017, б. 260.

 Дзвони, християнски часопис, марец 2002,бок 8. о. Радован Андрейко

 Дзвони, християнски часопис, фебруар - марец 2007,бок 8. о. Владислав Варґа

 Дзвони, християнски часопис, фебруар 2009,бок 3. о. Юлиян Рац

 Дзвони, християнски часопис, новембер 2014,бок 4.

 Вонкашня вязя 

 Пост, сербска википедия, sr.wikipedia
Катеґория:Релиґия