မုသာဝါဒသိက္ခာပုဒ်

ပါစိတ်ဠိတော်

ရခိုင်ပြန်

နမော တဿ ဘဂဝတော အရဟတော သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ။

၅-ဘိက္ခုပါစိတ်အခန်း
၁-မုသာဝါဒဝဂ်
၁-မုသာဝါဒသိက္ခာပုဒ်
အသျှင်ရို့ ဒေကိုးဆယ့်နှစ်ပါးသော ပါစိတ်အာပတ် ၁ ရို့စွာ သရုပ်အနိန်နန့် ပြဆိုအပ်ရေ၏အဖြိုက်သို့ ရောက်ကုန်၏။

၁။ ဘုန်းတော်ကြီးရေ မြတ်စွာဘုရားစွာ သာဝတ္ထိပြည် အနာထပိဏ်သဌီး၏ အရံဖြိုက်ရေ ဇေတဝန်ကျောင်း၌ သီတင်းသုံးနီတော်မူရေအခါ သာကီဝင်မင့်သား ဟတ္ထကရဟန်းစွာ အနိုင်ယူပနာ ပြောဆိုတတ်၏။ ထိုဟတ္ထကရဟန်းစွာ တိတ္ထိရို့နန့် အတူတကွ စကားပြောဆိုရေအခါ ပယ်ပြီးမ ဝန်ခံ၏၊ ဝန်ခံပြီးမ ပယ်၏၊ အကြောင်းတပါးနန့် အကြောင်းတပါးကို ဖုံးလွှမ်းပြောဆို၏၊ သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန်ကို ပြောဆို၏၊ ချိန်းဆိုပြီးမ ပျက်ကွက်၏။

တိတ္ထိရို့စွာ အဇာေကြာင့် သာကီဝင်မင့်သား ဟတ္ထကရဟန်းစွာ ငါရို့နန့်အတူ စကားပြောဆိုရေအခါ ပယ်ပြီးမ ဝန်ခံဘိသနည်း၊ ဝန်ခံပြီးမ ပယ်ဘိသနည်း၊ အကြောင်းတပါးနန့် အကြောင်းတပါးကို ဖုံးလွှမ်းပြောဆိုဘိသနည်း၊ သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန်ကို ပြောဆိုဘိသနည်း၊ ချိန်းဆိုပြီးမ ပျက်ကွက်ဘိသနည်းဟု ရော်ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကတ်ကုန်၏။

ရဟန်းရို့စွာ ထိုတိတ္ထိရို့၏ ရော် ရှုတ်ချ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကတ်သော စကားကို ကြားကတ်ရေသာတည်း။ ယင်းခါ ထိုရဟန်းရို့စွာ သာကီဝင်မင့်သား ဟတ္ထကရဟန်းပါးကို ချိုင်းကပ်ပြီးကေသာကီဝင်မင့်သား ဟတ္ထကရဟန်းအား ငါ့သျှင်ဟတ္ထက သင်ရေ တိတ္ထိရို့နန့်အတူ စကားပြောဆိုရေအခါ ပယ်ပြီးမ ဝန်ခံ၏၊ ဝန်ခံပြီးမ ပယ်၏၊ အကြောင်းတပါးနန့် အကြောင်းတပါးကို ဖုံးလွှမ်းပြောဆို၏၊ သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန်ကို ပြောဆို၏၊ ချိန်းဆိုပြီးမ ပျက်ကွက်၏ဟူစွာ မှန်သလောဟု မီးမြန်းကုန်၏။

ငါ့သျှင်ရို့ ထိုတိတ္ထိရို့ကို ဇာနည်းနန့်မဆို အနိုင်ယူအပ်ကုန်၏။ ထိုတိတ္ထိရို့အား အောင်မြင်မှုကို မပီးသင့်ချေဟု (ဆို၏)။

အလိုနည်းသော ရဟန်းရို့စွာ အဇာေကြာင့် သာကီဝင်မင့်သား ဟတ္ထကရဟန်းစွာ တိတ္ထိရို့နန့် အတူ စကားပြောဆိုရေအခါ ပယ်ပြီးမ ဝန်ခံဘိသနည်း၊ ဝန်ခံပြီးမ ပယ်ဘိသနည်း၊ အကြောင်းတပါးနန့် အကြောင်းတပါးကို ဖုံးလွှမ်းပြောဆိုဘိသနည်း၊ သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန်ကို ပြောဆိုဘိသနည်း၊ ချိန်းဆိုပြီးမ ပျက်ကွက်ဘိသနည်းဟု ရော်ကုန်၏၊ ရှုတ်ချကုန်၏၊ အပြစ်ပြ ပြောဆိုကတ်ကုန်၏။

ယင်းခါ ထိုရဟန်းရို့စွာ သာကီဝင်မင့်သား ဟတ္ထကကို အများကြီးဖြိုက်တေ အကြောင်းနန့် ရော်ပြစ်တင်ကတ်ပြီးကေ မြတ်စွာဘုရားအား ဒေအကြောင်းကို လျှောက်ကတ်ကုန်၏။ ယင်းခါ မြတ်စွာဘုရားစွာ ဒေအကြောင်းအရာကြောင့် ရဟန်းသံဃာကို စည်းဝီးစီပြီးကေ သာကီဝင်မင့်သား ဟတ္ထကရဟန်းကို-

 ဟတ္ထက သင်ရေ တိတ္ထိရို့နန့်အတူ စကားပြောဆိုရေအခါ ပယ်ပြီးမ ဝန်ခံ၏၊ ဝန်ခံပြီးမ ပယ်၏၊ အကြောင်းတပါးနန့် အကြောင်းတပါးကို ဖုံးလွှမ်းပြောဆို၏၊ သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန်ကို ပြောဆို၏၊ ချိန်းဆိုပြီးမ ပျက်ကွက်၏ဟူစွာ မှန်သလောဟု စိစစ် မီးမြန်းတော်မူ၏။

မှန်ပါရေ မြတ်စွာဘုရားဟု (လျှောက်၏)။

ဘုန်းတော်ကြီးရေ မြတ်စွာဘုရားစွာ ရော်တော်မူ၏။ပ။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြိုက်ရေယောက်ျား အဇာေကြာင့် သင်ရေ တိတ္ထိရို့နန့်အတူ စကားပြောဆိုရေအခါ ပယ်ပြီးမ ဝန်ခံဘိသနည်း၊ ဝန်ခံပြီးမ ပယ်ဘိသနည်း၊ အကြောင်းတပါးနန့် အကြောင်းတပါးကို ဖုံးလွှမ်းပြောဆိုဘိသနည်း၊ သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန်ကို ပြောဆိုဘိသနည်း၊ ချိန်းဆိုပြီးမ ပျက်ကွက်ဘိသနည်း။ (မဂ်ဖိုလ်မှ) အချည်းနှီးဖြိုက်ရေ ယောက်ျား ဒေ (သင်ပြုမိသော အမှု) စွာ မကြည်ညိုသေးသော သူရို့အား ကြည်ညိုစီခြင်းငှါလိ့ကောင်း။ပ။

ရဟန်းရို့ ဒေပိုင်ဆိုကေ ဒေသိက္ခာပုဒ်တော်ကို ပြကတ်ကုန်လော့။

၂။ သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန်ကို ပြောဆိုခြင်းကြောင့် ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏ ဧပိုင် (ပြကတ်ကုန်လော့ဟု မိန့်တော်မူ၏)။

၁-မုသာဝါဒသိက္ခာပုဒ် အဖွင့်
၃။ သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန်ကို ပြောဆိုခြင်း ဆိုစွာ မမှန်မကန် ပြောဆိုခြင်းကို ရှီးရှုသော ရဟန်း၏စကားအသံ၊ စကားအကြောင်း၊ နှုတ်မြွက်မှု၊ နှုတ်၌ ဖြိုက်ရေ သိစီမှုတည်း။

မမြင်စွာကို ငါမြင်ရေဆိုပနာ၊ မကြားသည်ကို ငါကြား၏ဆိုပနာ၊ မတွိ့သည်ကို ငါတွိ့၏ဆိုပနာ၊ မသိစွာကို ငါသိ၏ဆိုပနာ၊ မြင်စွာကို ငါမမြင်ဆိုပနာ၊ ကြားသည်ကို ငါမကြားဆိုပနာ၊ တွိ့သည်ကိုငါမတွိ့ဆိုပနာ၊ သိစွာကို ငါမသိဆိုပနာ ပုထုဇဉ်ရို့၏ ပြောဆိုမှုစွာ ရှစ်ပါးရို့တည်း။

မမြင် မည်စွာကား မျက်စိနန့် မမြင်။

မကြား မည်စွာကား နားနန့် မကြား။

မတွိ့ မည်စွာကား နခေါင်းနန့် မနံ၊ လျှာနန့် မလျက်၊ ကိုယ်နန့် မတွိ့ထိ။

မသိ မည်စွာကား စိတ်နန့် မသိ။

မြင် မည်စွာကား မျက်စိနန့် မြင်ရေ။

ကြား မည်စွာကား နားနန့် ကြား၏။

တွိ့ မည်စွာကား နခေါင်းနန့် နမ်း၏၊ လျှာနန့် လျက်၏၊ ကိုယ်နန့် တွိ့ထိ၏။

သိ မည်စွာကား စိတ်နန့် သိ၏။

၄။ မပြောမီ ရှီးမဆွကပင် ထိုရဟန်းစွာ မဟုတ်မမှန် ပြောဖို့လို့ သိ၏၊ ပြောဆဲရဟန်းစွာ မဟုတ်မမှန် ပြောရေဟု သိ၏၊ ပြောပြီးရဟန်းစွာ ငါ မဟုတ်မမှန် ပြောမိရေဟု သိ၏၊ ဒေအကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မမြင်စွာကို ငါမြင်ရေဟု သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေ ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

မပြောမီ ရှီးမဆွကပင် ထိုရဟန်းစွာ မဟုတ်မမှန် ပြောဖို့လို့ သိ၏၊ ပြောဆဲရဟန်းစွာမဟုတ်မမှန် ပြောရေဟု သိ၏၊ ပြောပြီး ရဟန်းစွာ ငါ မဟုတ်မမှန် ပြောမိရေဟု သိ၏၊ မိမိ၏အယူအဆကို ဖုံးထားလျက် ဒေအကြောင်းလေးမျိုးရို့နန့် မမြင်စွာကို ငါမြင်ရေဟု သိပြီးကေမဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေ ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

မပြောမီ ရှီးမဆွကပင် ထိုရဟန်းစွာ မဟုတ်မမှန် ပြောဖို့လို့ သိ၏၊ ပြောဆဲရဟန်းစွာမဟုတ်မမှန် ပြောရေဟု သိ၏၊ ပြောပြီး ရဟန်းစွာ ငါ မဟုတ်မမှန် ပြောမိရေဟု သိ၏၊ မိမိ၏အယူအဆကို ဖုံးထားလျက် မိမိ၏ နှစ်သိမ့်သဘောတူညီမှုကို ဖုံးထားလျက် ဒေအကြောင်း ငါးမျိုးရို့နန့်မမြင်စွာကို ငါမြင်ရေဟု သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေ ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

မပြောမီ ရှီးမဆွကပင် ထိုရဟန်းစွာ မဟုတ်မမှန် ပြောဖို့လို့ သိ၏၊ ပြောဆဲရဟန်းစွာမဟုတ်မမှန် ပြောရေဟု သိ၏၊ ပြောပြီး ရဟန်းစွာ ငါ မဟုတ်မမှန် ပြောမိရေဟု သိ၏၊ မိမိ၏အယူအဆကို ဖုံးထားလျက် မိမိ၏ နှစ်သိမ့်သဘောတူညီမှုကို ဖုံးထားလျက် မိမိ၏ နှစ်သိမ့်သဘောတူညီမှုကို ဖုံးထားလျက် ဒေအကြောင်းခြောက်မျိုးရို့နန့် မမြင်စွာကို ငါမြင်ရေဟု သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန် ပြောဆို့သော ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

မပြောမီ ရှီးမဆွကပင် ထိုရဟန်းစွာ မဟုတ်မမှန် ပြောဖို့လို့ သိ၏၊ ပြောဆဲရဟန်းစွာမဟုတ်မမှန် ပြောရေဟု သိ၏၊ ပြောပြီး ရဟန်းစွာ ငါ မဟုတ်မမှန် ပြောမိရေဟု သိ၏၊ မိမိ၏အယူအဆကို ဖုံးထားလျက် မိမိ၏ နှစ်သိမ့်သဘောတူညီမှုကို ဖုံးထားလျက် မိမိ၏ နှစ်သိမ့်သဘောတူညီမှုကို ဖုံးထားလျက် မိမိ၏ ရည်မှန်းချက်ကို ဖုံးထားလျက် ဒေအကြောင်းခုနစ်မျိုးရို့နန့် မမြင်စွာကို ငါမြင်ရေဟု သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေ ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

၅။ မပြောမီ ရှီးမဆွကပင် ထိုရဟန်းစွာ မဟုတ်မမှန် ပြောဖို့လို့ သိ၏၊ ပြောဆဲရဟန်းစွာမဟုတ်မမှန် ပြောရေဟု သိ၏၊ ပြောပြီး ရဟန်းစွာ ငါမဟုတ်မမှန် ပြောမိရေဟု သိ၏၊ ဒေအကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မကြားအပ်စွာကို ငါကြား၏ဟု။ပ။ နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့် မတွိ့သည်ကို ငါတွိ့၏ဟု။ပ။ မသိစွာကို ငါ သိ၏ဟု သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေ ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

အကြောင်းလေးမျိုးရို့နန့်။ပ။ အကြောင်းငါးမျိုးရို့နန့်။ပ။ အကြောင်းခြောက်မျိုးရို့နန့်။ပ။

မပြောမီ ရှီးမဆွကပင် ထိုရဟန်းစွာ ဝါစော်မာဖို့လို့ သိ၏၊ ပြောဆဲရဟန်းစွာ ဝါစာကမာဟု သိ၏၊ ပြောပြီး ရဟန်းစွာ ငါ မဟုတ်မမှန် ပြောမိရေဟု သိ၏၊ မိမိ၏ အယူအဆကိုဖုံးထားလျက် မိမိ၏ နှစ်သိမ့်သဘောတူညီမှုကို ဖုံးထားလျက် မိမိ၏ နှစ်သိမ့်သဘောတူညီမှုကို ဖုံးထားလျက်မိမိ၏ ရည်မှန်းချက်ကို ဖုံးထားလျက် ဒေအကြောင်းခုနစ်မျိုးရို့နန့် မသိအပ်စွာကို ငါ သိ၏ဟု သိပြီးကေမဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေ ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

၆။ အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မမြင်စွာကို ငါစွာ မြင်လည်း မြင်ရေ၊ ကြားလည်း ကြား၏ဟုသိပြီးကေ မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေ ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မမြင်စွာကို ငါစွာ မြင်လည်း မြင်ရေ၊ (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့လည်း တွိ့၏ဟု သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေ ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မမြင်စွာကို ငါစွာ မြင်လည်း မြင်ရေ၊ သိလည်း သိ၏ဟု သိပြီးကေမဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေ ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မမြင်စွာကို ငါစွာ မြင်လည်း မြင်ရေ၊ ကြားလည်း ကြား၏၊ (နခေါင်းလျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့လည်း တွိ့၏ဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မမြင်စွာကို ငါစွာ မြင်လည်း မြင်ရေ၊ ကြားလည်း ကြား၏၊ သိလည်းသိ၏ဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မမြင်စွာကို ငါစွာ မြင်လည်း မြင်ရေ၊ ကြားလည်း ကြား၏၊ (နခေါင်းလျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့လည်း တွိ့၏ သိလည်း သိ၏ဟု သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေ ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မကြားသည်ကို ငါစွာ ကြားလည်း ကြား၏၊ (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့လည်း တွိ့၏ဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မကြားသည်ကို ငါစွာ ကြားလည်း ကြား၏ သိလည်း သိ၏ဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မကြားသည်ကို ငါစွာ ကြားလည်း ကြား၏၊ မြင်လည်း မြင်ရေဟု သိပြီးကေမဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေ ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မကြားသည်ကို ငါစွာ ကြားလည်း ကြား၏၊ (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့လည်း တွိ့၏၊ သိလည်း သိ၏ဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မကြားသည်ကို ငါစွာ ကြားလည်း ကြား၏၊ (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်)့တွိ့လည်း တွိ့၏၊ မြင်လည်း မြင်ရေဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မကြားသည်ကို ငါစွာ ကြားလည်း ကြား၏၊ (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့လည်း တွိ့၏၊ သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်း မြင်ရေဟု သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) မတွိ့သည်ကို ငါစွာ တွိ့လည်း တွိ့၏၊ သိလည်း သိ၏ဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) မတွိ့သည်ကို ငါစွာ တွိ့လည်း တွိ့၏၊ မြင်လည်း မြင်ရေဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) မတွိ့သည်ကို ငါစွာ တွိ့လည်း တွိ့၏၊ ကြားလည်း ကြား၏ဟု သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေ ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) မတွိ့သည်ကို ငါစွာ တွိ့လည်း တွိ့၏၊ သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်း မြင်ရေဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) မတွိ့သည်ကို ငါစွာ တွိ့လည်း တွိ့၏၊ သိလည်း သိ၏၊ ကြားလည်း ကြား၏ဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) မတွိ့သည်ကို ငါစွာ တွိ့လည်း တွိ့၏၊ သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်း မြင်ရေ၊ ကြားလည်း ကြား၏ဟု သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မသိစွာကို ငါစွာ သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်း မြင်ရေဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မသိစွာကို ငါစွာ သိလည်း သိ၏၊ ကြားလည်း ကြား၏၊ဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မသိစွာကို ငါစွာ သိလည်း သိ၏၊ (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့လည်း တွိ့၏ဟု သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေ ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မသိစွာကို ငါစွာ သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်း မြင်ရေ၊ ကြားလည်းကြား၏ဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မသိစွာကို ငါစွာ သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်း မြင်ရေ၊ (နခေါင်း လျှာကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့လည်း တွိ့၏ဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မသိစွာကို ငါစွာ သိလည်းသိ၏၊ မြင်လည်း မြင်ရေ၊ ကြားလည်းကြား၏၊ (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့လည်း တွိ့၏ဟု သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။

၇။ အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မြင်စွာကို ငါစွာ မမြင်။ပ။ ကြားသည်ကို ငါစွာ မကြား။ပ။ (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့သည်ကို ငါစွာ မတွိ့။ပ။ သိစွာကို ငါစွာ မသိဟု သိပြီးကေမဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေ ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။

၈။ အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မြင်စွာကို ငါစွာ ကြား၏ဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မြင်စွာကို (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) ငါစွာ တွိ့၏ဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မြင်စွာကို ငါစွာ သိ၏ဟု သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေ ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မြင်စွာကို ငါစွာ ကြားလည်း ကြား၏၊ (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့လည်း တွိ့၏ဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မြင်စွာကို ငါစွာ ကြားလည်း ကြား၏၊ သိလည်းသိ၏ဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မြင်စွာကို ငါစွာ ကြားလည်း ကြား၏၊ (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့လည်း တွိ့၏၊ သိလည်းသိ၏ဟု သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေ ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် ကြားသည်ကို (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) ငါစွာ တွိ့၏ဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် ကြားသည်ကို ငါစွာ သိ၏ဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် ကြားသည်ကို ငါစွာ မြင်ရေဟု သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် ကြားသည်ကို (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) ငါစွာ တွိ့လည်း တွိ့၏၊ သိလည်း သိ၏ဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် ကြားသည်ကို (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) ငါစွာ တွိ့လည်း တွိ့၏၊ မြင်လည်း မြင်ရေဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် ကြားသည်ကို (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) ငါစွာ တွိ့လည်း တွိ့၏၊ သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်း မြင်ရေဟု သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေ ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ်သင့်၏။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့သည်ကို ငါစွာ သိ၏ဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့သည်ကို ငါစွာ မြင်ရေဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့သည်ကို ငါစွာ ကြား၏၊ သိပြီးကေမဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေ ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့သည်ကို ငါစွာ သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်း မြင်ရေဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့သည်ကို ငါစွာ သိလည်း သိ၏၊ ကြားလည်း ကြား၏ဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့သည်ကို ငါစွာ သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်း မြင်ရေ၊ ကြားလည်း ကြား၏ဟု သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေ ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် သိစွာကို ငါစွာ မြင်ရေဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် သိစွာကို ငါစွာ ကြား၏ဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် သိစွာကို (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) ငါစွာ တွိ့၏ဟု သိပြီးကေမဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေ ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် သိစွာကို ငါစွာ မြင်လည်း မြင်ရေ၊ ကြားလည်းကြား၏ဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် သိစွာကို ငါစွာ မြင်လည်း မြင်ရေ၊ (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့လည်း တွိ့၏ဟု။ပ။

အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် သိစွာကို ငါစွာ မြင်လည်း မြင်ရေ၊ ကြားလည်း ကြား၏၊ (နခေါင်းလျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့လည်း တွိ့၏ဟု သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေ ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။ပ။

၉။ အကြောင်းသုံးမျိုးရို့နန့် မြင်စွာ၌ ယုံမှားဟိ၏။ မြင်စွာကို မယုံကြေ။ မြင်စွာကိုမအောက်မေ့မိ။ မြင်စွာကို မိန့်လျော့၏။ပ။

ကြားရေ၌ ယုံမှားဟိ၏။ ကြားသည်ကို မယုံကြေ။ ကြားသည်ကို မအောက်မေ့မိ။ ကြားသည်ကို မိန့်လျော့၏။ပ။

(နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့ရေ၌ ယုံမှားဟိ၏။ (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့ရေ ကိုမယုံကြေ။ (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့သည်ကို မအောက်မေ့မိ။ (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့သည်ကို မိန့်လျော့၏။ပ။

သိရေ၌ ယုံမှားဟိ၏။ သိစွာကို မယုံကြေ။ သိစွာကို မအောက်မေ့မိ။ သိစွာကို မိန့်လျော့၏။

(သိစွာကို) ငါစွာ သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်း မြင်ရေ။ပ။ သိစွာကို မိန့်လျော့၏၊ (သိစွာကို) ငါစွာ သိလည်း သိ၏၊ ကြားလည်း ကြား၏ဟု။ပ။ သိစွာကို မိန့်လျော့၏၊ (သိစွာကို) ငါစွာသိလည်း သိ၏၊ (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့လည်း တွိ့၏ဟု။ပ။ သိစွာကို မိန့်လျော့၏၊ (သိစွာကို) ငါစွာ သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်း မြင်ရေ၊ ကြားလည်း ကြား၏ဟု။ပ။ သိစွာကိုမိန့်လျော့၏၊ (သိစွာကို) ငါစွာ သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်း မြင်ရေ၊ (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့လည်း တွိ့၏ဟု။ပ။ သိစွာကို မိန့်လျော့၏၊ (သိစွာကို) ငါစွာ သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်းမြင်ရေ၊ ကြားလည်း ကြား၏၊ (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့လည်း တွိ့၏ဟု သိပြီးကေမဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေ ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

၁၀။ အကြောင်း လေးမျိုးရို့နန့်။ပ။

အကြောင်း ငါးမျိုးရို့နန့်။ပ။

အကြောင်း ခြောက်မျိုးရို့နန့်။ပ။

မပြောမီ ရှီးမဆွကပင် ထိုရဟန်းစွာ မဟုတ်မမှန် ပြောဖို့လို့ သိ၏၊ ပြောဆဲရဟန်းစွာ မဟုတ်မမှန် ပြောရေဟု သိ၏၊ ပြောပြီး ရဟန်းစွာ ငါ မဟုတ်မမှန် ပြောမိရေဟု သိ၏၊ မိမိ၏အယူအဆကို ဖုံးထားလျက် မိမိ၏ နှစ်သိမ့်သဘောတူညီမှုကို ဖုံးထားလျက် မိမိ၏ နှစ်သိမ့်သဘောတူညီမှုကို ဖုံးထားလျက် မိမိ၏ ရည်မှန်းချက်ကို ဖုံးထားလျက် ဒေအကြောင်းခုနစ်မျိုးရို့နန့် သိစွာကို မိန့်လျော့၏၊ (သိစွာကို) ငါစွာ သိလည်း သိ၏၊ မြင်လည်း မြင်ရေ၊ ကြားလည်း ကြား၏၊ (နခေါင်း လျှာ ကိုယ်ရို့နန့်) တွိ့လည်း တွိ့၏ဟု သိပြီးကေ မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုရေ ရဟန်းအား ပါစိတ်အာပတ် သင့်၏။

၁၁။ ခုံပင်လောင်ပင် ပြောဆိုအံ့၊ ချွတ်ယွင်းပြောဆိုအံ့၊ အာပတ် မသင့်။

ခုံပင်လောင်ပင် ပြောဆိုအံ့ ဆိုစွာ အယင့်အယင် ပြောဆိုအံ့။

ချွတ်ယွင်းပြောဆိုအံ့ ဆိုစွာ 'အကြောင်းတခုကို ပြောအံ့ဟု ရည်ရွယ်လျက် အခြားအကြောင်းတခုကို ပြောဆိုမိအံ့'။

ရူးသော ရဟန်း၊ အစလက်ဦးလွန်ကျူးသော ရဟန်းရို့အားလည်း အာပတ် မသင့်။

ပဌမ မုသာဝါဒသိက္ခာပုဒ် ပြီး၏။

၁။ ကုသိုလ်စိတ်ကို လျှောကျစီတတ်အတွက်နန့် ပါစိတ် မည်၏။