ရခိုင်လျှောက်ထုံး(၃၇)

သူဌေးတစ်ဦး မြေမြှုပ်အသပြာ ခိုးခံရမှုကိုဖေါ်ထုတ်စီရင်ရေ ဖြတ်ထုံး

တရံရေအခါ သူဌေးတစ်ဦးရေ ငွေသပြာတစ်ရေင်းကို မြေ၌ မြှုပ်နှံဝှက်ထား
လီရေ။ ဤသို့ထားရေကို လူတစ်ဦးသိမြင်၍ တူးဖော်ယူလီရေ။ သူဌေးလည်း
ထားရေ့ဥစ္စာကို ကြည့်မြဲကြည့်ရှုရာ မမြင်မတွိ့။ ယင်းချင့်ကြောင့်ချောင်းတွင် ငါးရှာနေသူ
နှစ်ဦးကိုခေါ်၍ ရိုက်နှက်စစ်မေးလီရေ။ ထိုတံငါနှစ်ဦးလည်း ယူရေမှန်ဧ။ မြစ်လယ်
သို့ချမိပါရေဆို၍ ထိုသူနှစ်ဦးကို မင်းထံသို့ပို့ဆက်လီရေ။ မင်းကြီးရေ ထိုသူနှစ်ဦး
၌ရိုက်နှက်ရေဒဏ်ရာကိုမြင်ကေ ဆင်ခြင်တော်မူလီရေ။ သူဌေးထံ ထိုသူရို့ဆိုရေ
စကားကို အမှန်မယူသာ။ ကြောက်လန့်၍ဆိုရေလည်း ဖြစ်နိုင်ဧဟုဆင်ခြင်ကာ အမတ်
ကြီး မဟာပညာကျော်သို့ အပ်တော်မူလီရေ။ အမတ်ကြီးစီရင်ရေ ထုံးမူကား-
ထိုနှစ်ယောက်ထားရေ နှောင်အိမ်သို့ လိမ္မာရေးခြားဟိသူ တစ်ယောက်ကို ပြော
ဆိုမှာထားလျက် အပြစ်ဟိဟန်ြုပ၍ သွင်းထားလီရေ။ ဆယ်ရက်ခန့်ဟိကေ ထိုသူကို
လွှတ်စေ၍မေးလီရာ ထိုသူနှစ်ဦးရို့ယူရေမဟုတ်ကြောင်း လျှောက်လီရေ။ အ
မတ်ကြီးရေ မဟုတ်ကြောင်းသိရေအခါ ထိုသူနှစ်ဦးကိုလွှတ်စေပြီး၊ ယုံလောက်ရေ
သူထံ၌ အပ်နှံထားလီရေ။ ငွေရှင်သူဌေးနေရေ အရပ်အနီးဝန်းကျင်ကျေးရွာတိ
သို့ မင်းစေတမန်တိလွှတ်လျက် ထောက်လှမ်းကြည့်ရှုစေရေ။ တမန်ရို့ ကြည့်ရှုလီ
ရာ လူတစ်ဦးရေ သဘင်ခံလျှက် အလှူကြီးပီးနေရေကိုတွေ့ခရကြောင်း အမတ်ကြီး
ထံ လျှောက်ထားလီရေ။ အမတ်ကြီးရေ ထိုသူကိုခေါ်စေ၍ မိတ်ဆွေဖွဲ့လီရေ။
မိတ်ဆွေဖြစ်လာရေအခါ အသပြာတစ်ထောင်တန်ရေ လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို သပြာ၁၀၃
ငါးရာနန့်ရောင်းပီးပါဟုအပ်လီရေ။ ထိုသူလည်းယူလားပြီး အခြားသူတိထံ ပြ
သလီရေ။

အသပြာတစ်ထောင်တန်ကြောင်း ပြောဆိုကြလီရေ။ ထိုသူလည်း တစ်ထောင်
တန်ရေကို ငါးရာနန့်ရချေပြီဟူ၍ ခိုး၍ရထားရေသူဌေးငွေ သပြာငါးရာကို လက်စွပ်
ရောင်းရငွေသပြာြုပလျက် အမတ်ကြီးသို့ပီးလီရေ။ အမတ်ကြီးရေ ထိုသူပီးအပ်
ရေသပြာကို သူဌေးအားခေါ်၍ ပြလီရေ။ သူဌေးက မိမိသပြာငွေတိ စစ်မှန်ပါ
ကြောင်း လျှောက်ထားထွက်ဆိုလီရေ။

အမတ်ကြီးရေ မိတ်ဆွေဟန်ြုပခရေသူအား ခေါ်ယူစစ်ဆေးလီရေ။ ထိုသူ
လည်း ယူမိရေမှန်ပေကြောင်း ထွက်ဆိုလျှောက်ထားရလီရေ။ ထိုအခါ အမတ်ကြီး
စီရင်ထုံးကေကား-

ငါးရှာသူနှစ်ယောက်ကို သူဌေးက နာကျင်စွာရိုက်ပုတ်ပြီး သူခိုးဖြစ်ရေဟု
ပို့အပ်လာရေအပြစ် အသပြာတစ်ထောင်လျှော်ပီးစေ။ ထိုခိုးသူ အလှူပီးမည်ဟိကေ
အရပ်အနီးအကြီးဦးကိုင်ရို့က ထိုသူဧလက္ခဏာကိုမကြည့်။ ရှေးနန့်မတူ။ ဤသူဥစ္စာ
ဇာကရရေ။ ဇာကုန်ကိုရောင်း၍ နှစ်၊လမကြာ မြတ်စွန်းရရေ။ မစူးမစမ်း
နေကြလီရေမှာ အလိုပါရာရောက်လီရေ။ လှူ၍ကုန်သမျှကို အကြီးဦးကိုင်လက်
ရေ လုပ်သူကိုင်သူစားရေ ပရိတ်သတ်ရို့ကပီးလျော်စေ။ ခိုးသူမှာမင်းဒဏ်ခံစေ။
ဤသို့စီရင်ရေအခါ မြောက်ဦးနတ်နေရေ ညောင်ပင်တစ်ရွက်မလွတ် ကန်တော့လီ
ရေ။ ပြည့်သျှင်မင်းကြီးက တရားဆု ဆင်ပေါက်နှစ်စီး၊ အမတ်ကြီးသို့ ပီးတော်မူရေ။

ကိုးကား
Category:ရခိုင်လျှောက်ထုံးတိ