စူဠပန်

အသျှင်စူဠပန်ထေရ် ရေ မြတ်စွာဖရားသျှင်ဧ့ သာသနာတော်တွင် စိတ်နန့်ပြီးရေ ကိုယ်ကို ဖန်ဆင်းရာ၌လည်းကောင်း၊ ရူပါဝစရဈာန် ဝင်စားရာတွင်လည်းကောင်း ဧတဒဂ် နှစ်ခု ရတော်မူရေ။ အသျှင်မဟာပန်ဧ့ ညီတော်စပ်သူလည်း ဖြစ်ရေ။

ငယ်ဘဝ
ရာဇဂြိုဟ်ပြည်ဟိ သူဌေးကြီး ဓနသေဋ္ဌိတွင် သမီးတစ်ဦး ဟိဧ့။ သမီးဖြစ်သူစော် မိဘများက သဘောမတူနိုင်ရေ အိမ်ဟိ အခိုင်းအစေနန့် ယူလိုက်အနိန်နန့် မိဘနှစ်ပါးက ဝန်များပီးကာ မောင်နှမ အဖြစ်မှ စွန့်ပယ်ဧ့။ မြီးနှစ်ဦးကိုမူ မိမိဧ့ အိမ်တွင် ခေါ်ယူကာ ထားဧ့။ မြီးနှစ်ဦးရေ အကြီး မဟာပန် နန့် အသျှေ စူဠပန် ရို့ ဖြိုက်ကေတ်ရေ။
နာမည်
သူဌေးသမီးရေ ပထမကိုယ်ဝန် ရင့်လာရေအခါ အမျိုးသမီးရို့ဧ့ ဓမ္မတာအလျောက် မိဘရပ်ထံတွင် ပြန်လည်ကာ မီးဖွားလိုဧ့။ ယကေလည်းသော ခင်ပွန်းဖြစ်သူက မလိုက်ရဲအနိန်နန့် နိန့်ညရက်ရို့နန့် အချိန်ရွှေ့ကာ နီလေဧ့။ နောက်ဆုံးတွင် သူဌေးသမီးရေ အိမ်နီးချင်းတိကို မှာကြားကာ ခင်ပွန်းမဟိခိုက် ရာဇဂြိုဟ်ပြည်ဟိ မိဘများထံသို့ လားလီရေ။ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ သိဟိပြီးကေ နောက်မှ လိုက်လာလီရေ။ ယကေလည်းသောလည်း သူဌေးသမီးရေ မိဘရပ်ထံသို့ မရောက်ဘဲ လမ်းခုလပ်၌ပင် အသျှေငယ်ကို ဖွားမြင်ခရေ။ လမ်းခုလပ်၌ပင် မီးဖွားပြီးကေ ပြီးစီးအနိန်နန့် မိဘထံသို့ မလားလီဘဲ ပြန်လှည့်လာခရေ။ သားအသျှေဖြစ်သူ စူဠပန်ကိုလည်း သူဧ့ဂိုးချေဖြစ်သူပိုင်ပင် လမ်းခုလပ်၌ ဖွားမြင်ခရေ။ 

အသျှေငယ်နှစ်ဦးဧ့ နာမည်မှာ မဟာပန် (မဟာပန္ထက) နန့် စူဠပန် (စူဠပန္ထက) ဟု တွင်ရေ။ "ပန္ထက" ဆိုရေမှာ လမ်းခရီးဟု အဓိပ္ပါရရေ။ နှစ်ဦးစလုံးရေ လမ်းခရီး၌ ဖွားမြင်ခကြသူတိ ဖြစ်ရေ။

ရဟန္တာဖြစ်ခြင်း
အသျှင်မဟာပန်ရေ ညီဖြစ်သူကို သာသနာ့ဘောင်သို့ ခေါ်ဆောင်ရန် အဖိုးသျှင်ဖြစ်သူပါးက ခွင့်တောင်းဧ့။ အဖိုးသျှင်ဖြစ်သူလည်း ခွင့်ပြုရာ စူဠပန်ရေ ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်လီဧ့။ အသျှင်မဟာပန်ရေ အသျှင်စူဠပန်ကို မြတ်စွာဖရားသျှင်ဧ့ ကျက်သရေဘွဲ့ ဂါထာတစ်ပုဒ်ကို သင်ပီးရာ လေးလကြာရေအထိ မတတ်မြောက်ဘဲ ဟိလီဧ့။ ယင်းခါ အသျှင်မဟာပန်ရေ ရဟန်းအဖြစ်မဟုတ်ဘဲ လဘော ဖြစ်သာ ပိုပြီးကေ အကျိုးများနိုင်ဖို့ ဟုတွေးကာ အသျှင်စူဠပန်ကို ကျောင်းမှ နှင်ထုတ်ရေ။ အသျှင်စူဠပန်ရေ ရဟန်းဝတ်နန့် ပျော်မွိဧ့။ မထွက်ချင်ဘဲ ဟိလေဧ့။ တနိန့်တွင် ဇီဝကရေ မြတ်စွာဖရားသျှင်နန့် သံဃာတော်တိကို ဆွမ်းကပ်ရန် ပြောလေဧ့။ ယင်းခါ အသျှင်မဟာပန်ရေ ညီဖြစ်သူကို ချန်လှပ်ကာ ရဟန်း ၄၉၉ ပါးဟု မှာကြားလိုက်လီရေ။ ယင်းခါ အသျှင်စူဠပန်ရေ အကိုဖြစ်သူဧ့ လုပ်စွာအပေါ် ကကောင်းဝမ်းနည်းကာ နှက်ဖြန်ခါ မိုဃ်းသောက်ကေ လူထွက်ဖို့လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ဧ့။

မြတ်စွာဖရားရေ စစောအချိန်ရောက်သော ကျောင်းဧ့ မုခ်ဝ၌ အသျှင်စူဠပန်ကို စောင့်နိန်ဧ့။ ကျွတ်ထိုက်သော ဝေနိန်ယျတိတွင် အသျှင်စူဠပန်ကို မြင်တော်မူအတွက်နန့် ဖြစ်ရေ။ အသျှင်စူဠပန်ရေမြတ်စွာဖရားကို မြင်ကေ လားရောက်ဦးချဧ့။ မြတ်စွာဖရားက ချစ်သား၊ ဇာကိုလားမလို့လဲ ဟု မီးဧ့။ အသျှင်စူဠပန်ရေ ဖြစ်ရပ်တိကို ပြောပြလီရေ။ ယင်းခါ ဖရားသျှင်ရေ သာသနာသို့ ဝင်လာယင်းတိုင်သှျင်များရေ မိမိနန့် ပတ်သက်ဧ့။ မဟာပန်က နှင်ထုတ်ကေ ငါကနိန်ရာပီးမည်ဆိုကာ ဂန္ဓကုဋီအတွင်းသို့ခေါ်လားလီဧ့။ မြတ်စွာဖရားရေ အသျှင်စူဠပန်ကို ပိတ်ဖြူစကို ပီးဧ့။ ယပြီးနောက် ပိတ်ဖြူစကို ဆုပ်နယ်စေဧ့။ ဖရားသျှင်လည်း ဆွမ်းစားပီးချိန် ရောက်လာရာ ဖြစ်အနိန်နန့် သံဃာတော်တိနန့်အတူ ကြွလေဧ့။ အသျှင်စူဠပန်ရေ ပိတ်ဖြူစကို ဆုပ်နယ်နိန်ရင်းမှ ညစ်နွမ်းလာစော်ကို မြင်ဧ့။ ယင်းခါ အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တသဘောတိကို မြင်ကာ ရဟန္တာ ဖြစ်တော်မူဧ့။ အသျှင်စူဠပန်ရေ နိမ္မိတရုပ် ဖန်ဆင်းရာတွင်လည်းကောင်း၊ ရူပါဝစရဈာန် ဝင်စားရာတွင်လည်းကောင်း ဧတဒဂ်နှစ်ခုကို ရတော်မူဧ့။

တန်ခိုးတော် ပြခြင်း
ဇီဝက ကပ်သောဆွမ်းကို မြတ်စွာဖရားရေ ဘုဉ်းမပီးသေးဘဲ နိန်ဧ့။ ယပြီးနောက် ဇီဝကအား ကျောင်းဟိ ကျန်နိန်ခရေ ရဟန်းတစ်ပါးကို အခေါ်ခိုင်းလိုက်ဧ့။ အခေါ်လားသောသူစော် ကျောင်းသို့ ရောက်ရေအခါ ရဟန်းတော် တစ်ထောင်ကို တွိ့လီရေ။ ထိုယောက်ျားလည်း ကျောင်း၌ ရဟန်းအများကြီး ဟိနီကတ်ောင်း ဇီဝကထံ ပြန်ပြီးကေ ပြောဧ့။ ဇီဝကလည်း စူဠပန် နာမည်ဟိသော ရဟန်းကို ပင့်ခဟု စီစပ်လိုက်ပြန်ဧ့။ ကျောင်းရောက်ရေအခါ "မည်သူစော် စူဠပန်ဖြစ်သနည်း" ဟုမီးရာ ရဟန်းတစ်ထောင်လုံးက "ငါစူဠပန်"ဟု ဖြေလေဧ့။ ယောက်ျားလည်း ဇီဝကထံ ပြန်လားဧ့။ မြတ်စွာဖရားက ပထမဆုံး ပြောသောသူကို လက်ကိုင်ပြီးကေ မြတ်စွာဖရားက အခေါ်ခိုင်းလိုက်ရေလို့ ပြောကာ ခေါ်လာခပါဟု မှာလိုက်ဧ့။ ယင်းခါမှ အသျှင်စူဠပန်ရေ ရောက်လာလီရေ။ စူဠပန်ရေ ဇီဝကဧ့ ဆွမ်းအနုမောဒနာတရား ဟောကြားရာ ပိဋကတ်သုံးပုံကို ချောက်ချားကာ ဟောတော်မူဧ့။ 

စူဠပန်ဧ့ ဝဋ်
ရဟန်းတစ်ဦးအား ပြက်ရယ်ပြုခြင်း
ဝဋ်ရေ လည်တတ်ဧ့။ ကောင်းသောဝဋ်နန့် မကောင်းသော ဝဋ်သာ ကွာဧ့။ သံသရာဒါဒေါင်ရေ မဆပ်ဘဲ နိန်ပြီးကေ မရ။ ဆပ်ရဧ့။ အသျှင်စူဠပန်ရေ ပိဋကတ်သုံးပုံကို ချောက်ချားနိုင်ဧ့။ ယကေလည်းသော ဂါထာလေးတစ်ပုဒ်ကို မကျက်နိုင်ခရေမှာ ကဿပဖရားသျှင်လက်ထက်က ဝဋ်ကြွီးဖြစ်ဧ့။ ယင်းခါက အသျှင်စူဠပန်ရေ ပညာဟိရဟန်း ဖြစ်ခဧ့။ စာသင်သားရဟန်းတစ်ဦးအား စာပီမသင်ကြားရဲလောက်အောင် ပြက်ရယ်ပြုခရေ ဒါဒေါင်ရေ လက်ဟိဘဝရောက်မှ အကျိုးပီးဗလင်ဧ့။

အနိစ္စသညာ ရဖူးခြင်း
တစ်ခုသော ဘဝတွင် မင်းဖြစ်ခဧ့။ နဖူးမှ ချွေးကို ပိတ်ဖြူစနန့်သုတ်ရာ စွန်းထင်းစော်ကို မြင်ဧ့။ ယင်းခါ အနိစ္စသညာကို ရခဧ့။ ထိုကောင်းမှုဧ့ အကျိုးရေ နောက်ဆုံးလက်ဟိဘဝသို့တိုင် အကျိုးပီးဧ့။

ကိုးကား

Category:ဗုဒ္ဓဝင် ပုဂ္ဂိုလ်များ