စပါးဈီး

၁၆၈၇ ခုမာ တိုင်းပြည်မှာဝက်သက်ရောဂါပေါက်ပနာ လူတိစွာ သီကတ်တေအတွက်နန့် စပါးအတောင်း တရာကို ငွေဒင်္ဂါးသုံးဆယ် ပီးရလီရေ။ (ကိုယ်ရံတော်ရို့၏လစာမှာ လေးဒင်္ဂါးရာဖြစ်၏) ၁၇၈၆ ခုနှစ် ဝါဆို၊ ဝါခေါင်၊ တော်သလင်းလတိုင်အောင် ကျားရဲ၏၊ ထမင်းငတ်၏၊ စပါးအတောင်း တရာကို ဒင်္ဂါးသုံးဆယ် ပီးရ၏၊ လူသူတိစွာ သီပျောက်ကုန်၏။

အင်္ဂလိပ်ခေတ်မှာစပါးဈီးရေ ရွှေဈီးနန့်အတူ ဟိခရေ။ စပါးတင်းတရာလျင် မူလငါးကျပ်မှ စစ်ကြီးဖြစ်စအထိမှာငါးဆယ်ကျပ်အထိ ဟိခရေ။ 

၁၉၄၈ ခုမှာ သာမန်စပါးရေ ၂၈၅ိ မျှ ဟိခရေ။ 

၁၉၆၂ ခုနှစ်မှာ ၃ဝဝိ၊ 

၁၉၇၂ မှာ ၄၂၅ိ၊ 

၁၉၇၃ မှာ ၆ဝဝိ၊ ၁၉၇၄) ၉ဝဝိ၊ 

၁၉၈၈ မှာ ၁ရဝဝိ ၊ 

၁၉၈၉ ၂၅ဝဝိ၊ 

၁၉၉၀ ၄ရဝဝိ၊ 

၁၉၉၂ ရဝဝဝိ၊ 

၁၉၉၅ ၈ဝဝဝိ

အစဟိသဖြင့် အသီးသီး ဖြစ်လာခရေ။ ၁၉၆ရမှ ၂၀၀၃ခုနှစ်အထိ အစိုးရ ဈီးနှုန်းထက် ပြင်ပ ပေါက်ဈီးက ကြီးမြင့်ခရေ။ ၂၀၀၃ ခုမှ စပနာ စပါးဈီးမာ ပေါက်ဈီးအတိုင်း ဖြစ်လာရေ။ ရခိုင်သုတအဘိဓာန် - အောင်လှသိန်း (၂၀၁၅) 

ကိုးကား
Category:ဈီး