کامران میرزا

کامران میرزا (زوکړه ۱۵۱۲ – مړینه ۵ اکتوبر ۱۵۵۷) د ظهیر الدین محمد بابر (چي د مغل امپراتورۍ بنسټ ایښودونکی او لومړی مغل امپراتور ګڼل کیږي) دوهم زوی وو. نوموړی د افغانستان په کابل کي د بابر د مېرمني ګل رخ بیګم څخه زوکړی وو. کامران د بابر د مشر زوی همایون ناسکه ورور کېدی، چي وروسته د هند د مغولو واکمني هم د همایون لاس ته ولوېدل. همایون تر واکمنۍ لاسته راوړلو وروسته کامران میرزا لمړی په سترګو ړوند او بیا مکې معظمې ته واستاوه، ترڅو دده واکمني ته ګواښ پېښ نکړي. کامران په مکه مکرمه کي د عمر تر پایه پاته سو، او هملته یې د اجل داعي ته لبیک ووایه. د کامران میرزا څخه یو دیوان چي په فارسي او چغتایي ژبه لیکل سوی دی، د ادبي میراث په توګه پاته دی.