پښتو داستاني ادبیات

پښتو داستاني ادبیات پښتو داستاني ادبیات د پښتنو د تاریخي کیسو، ولسي رواجونو او حماسي پېښو منظومه او نثري ټولګه ده.

پښتو داستاني ادبیات د پښتو ادب هغه بډایه برخه ده چې د کیسو، روایتونو او تاریخي پېښو په بیانولو ولاړه ده. دا ادبیات په دوه عمده برخو ویشل کېږي: ولسي داستانونه (منظوم) او معاصر داستاني ادب (نثر لکه لنډه کیسه او ناول). داستاني ادبیات د پښتني ټولنې د اخلاقو، ننګ او مینې د انځورولو تر ټولو پیاوړې وسیله ګڼل کېږي.

 تاریخي مخینه 
د پښتو داستاني ادب ریښې په شفاهي فولکلور کې دي. په پخوانیو وختونو کې د ادم خان او درخانۍ، فتح خان باريڅي، او د مومن خان او شیرینۍ په څېر کیسې د بدلو او مثنوي په بڼه د ولس په سینو کې خوندي وې. وروسته د پټې خزانې په څېر د تاریخي تذکرو په موندلو سره ثابته شوه چې پښتنو د حماسو او داستانونو د لیکلو لرغونی دود درلود.

 معاصر پړاو 
په معاصر دور کې، پښتو داستاني ادبیاتو له نظم څخه نثر ته مخه کړه. د لنډو کیسو او ناولونو لیکل پیل شول چې پکې ټولنیز اصلاحات، د استعمار ضد مبارزه او د فردي ازادۍ موضوعات رانغښتل شوي دي. د افغانستان د علومو اکاډمۍ او پښتو اکاډمۍ په څېر بنسټونو د دغو اثارو په راټولولو او کره کتنه کې بنسټیز رول لوبولی دی.

 اړوند موضوعات 
 * پټه خزانه ویبپاڼه
 * د افغانستان د علومو اکاډمۍ
 * پښتو اکاډمي