د اصفهان فتحه

د اصفهان فتحه د هوتکيانو په مشرۍ د افغان لښکرو لخوا د ایران د صفوي سلطنت پلازمیني اصفهان شپږ میاشتنۍ اوږده محاصره وه. یادي محاصرې د مارچ څخه تر اکتوبر 1722 پوري دوام وکړ او د ښار په فتحه او صفوي سلطنت په پرځېدو سره پای ته ورسېده.

 محاصره او نښته 

اصفهان د ۱۷۲۲ کال د مارچ په اتمه نېټه د ګلن آباد تر جګړې وروسته د شاه محمود هوتکي په مشرۍ د افغان ځواکونو له خوا کلابند سو. سره ددې چي په یاده جګړه کي د جنګېدونکو سرتېرو کره شمېره څرګنده نه ده، خو د د محمود هوتک په خبره د اردو شمېر یې شاوخوا 18000 وو، په داسي حال کي چي د پارسي لښکر شمېر ددې دوه برابره یعني شاوخوا 40000 نفره کېدی.  له جګړې وروسته صفوي ځواکونه د اصفهان په لور په بد حال کي وتښتېدل، او افغان ځواکونه وتوانېدل چي ایرانۍ پلازمېني ته ورسیږي. افغانانو که څه هم چي د ښار د دېوالونو ماتولو لپاره توپخانې نه درلودې، خو د سلطان حسین صفوي او د ښار د مدافعینو د تسلیمولو لپاره یې اصفهان کلابند کړ. د محاصرې د ختمولو لپاره ایرانیانو پرله پسې هڅې کولې، خو د افغانانو خونړۍ کلابندي ددوی حوصلې ماتي کړې، او له بلي خوا ګرجستاني واکمن کارتلي شپږم Vakhtang هم ددوی د ملاتړ لپاره چمتو نسو. د محاصرې په جریان کي د شاه حسین زوی طهماسپ د څه د پاسه ۶۰۰ ایراني پوځیانو سره له ښاره بهر وتښتېدی، او پسله 8 میاشتو کلابندۍ کله چي په ښار کي قحطي هم پیل سوه، ایراني شاه د اکتوبر په 23 د محمود په حق کي استعفا ورکړه، او افغانان په 25 اکتوبر 1722 کي ښار ته په بریالیتوب سره ننوتل.    تر دې فتحي وروسته افغانان په ایران کي تر ۱۷۲۹ کال پوري پاته سول.