خدیجه بنت خویلد

خدیجه بنت خویلد بن اسد القریشي ( ۶۸هـ ق - ۳ ق م / ۵۵۶ـ ۶۱۹ میلادي )؛ د مؤمنانو مور او د رسول الله صلی الله علیه وسلم لومړۍ مېرمن او د هغه د زوی ابراهیم پرته د ټولو ماشومانو مور وه.  خدیجه د رسالت څخه مخکي د پیغمبرﷺ سره ژوند کاوه او د خپل خاوند د نبوت ثبوت یې لیدلی وو. هغې د خپل کور او ماشومانو پالنه کوله، د سوداګریزو کاروانونو مشري یې کوله، او د پیغمبرﷺ د یوازیتوب په وخت ک یې د حرا په غار کې د ځان لپاره سامانونه چمتو کول. 

کله چي اللهﷻ پیغمبرﷺ ته وحی نازله کړه، خدیجه لمړۍ مېرمن وه چي ایمان یې ورباندي راوړ او خپل د تره زوی ورقه بن نوفل ته یې هم د دې دین زېرئ ورکړ. ورقه بن نوفل تر زیري وروسته لمړئ نارینه وو چي پر رسول الله صلی الله علیه وسلم یې ایمان راوړ او اودس يې وکړ.  خدیجهؓ له همدغه مهاله رانیولې بیا د قريشو له لوري پر مسلمانانو او بنو هاشم او بني المطلب باندي د اقتصادي محاصرې تر وخته د رسول اکرمﷺ ملګرې پاته سول څو چي ترهغه وروسته ناروغه سول او د رسول الله صلی الله علیه وسلم د تره ابو طالب بن عبدالمطلب له وفات څخه درې ورځي وروسته یې خپل روح حق ته وسپاره. رسول اکرمﷺ دا د حجون ( المعاله ) په هدیره کي خاورو ته وسپارل.

خدیجه بنت خویلد په ټولو مسلمانانو کي ستر مقام او حیثیت لري   له ابو هریره رضی الله عنه څخه روایت دی چي رسول اللهﷺ وفرمایل چي په نړۍ کي غوره مېرمني څلور دي: مریم بنت عمران، آسیة بنت مزاحم،خدیجه بنت خویلد او فاطمة بنت محمدﷺ.