د ټایټانیک پېښه

RMS ټایټانیک کښتۍ د 1912 کال د اپریل په 15 نېټه د سهار پر وخت په شمالي اتلانتیک سمندر کي د ساوت امپټون څخه نیویارک ښار ته د خپل لومړني سفر څلور ورځي وروسته ډوبه سول.  په هغه وخت کي ټایتانیک د نړۍ د ستري مسافر وړونکي کښتۍ په توګه 2,224 کسان سپاره درلودل، او د 1912 کال د اپریل په 14 تاریخ یې د یکشنبي په ورځ شاوخوا پر 23:40 بجې ( د کښتۍ پر وخت )  له یخنۍ سره ټکر وکړ . د ټایټانیک ډوبېدلو دوه ساعته او څلوېښت دقیقې په بر کي ونیولې، او د دوشنبې په ورځ پر 02:20 (05:18 GMT ) بجې د اپریل په 15 نېټه د 1,500 څخه د زیاتو خلکو د مړینې سبب وګرځېدل. دا په تاریخ کې د سولې د وخت د ترټولو وژونکي سمندري ناورینونو څخه وبلل سو. 

تر ډوبېدو مخکي ټایټانیک د اپریل په 14 نېټه باندي د سمندري کنګل شپږ اخطارونه هم ترلاسه کړل مګر د سفر سرعت او د عملې بې پروایي کښتۍ له ګواښ څخه ونه ژغورل.  ټایټانیک کښتۍ داسي ډیزاین سوې وه چي د هغې تر څلورو برخو تر ډوبیدو پوري په سیلاب کي مقاومت ترسره کړي، ترڅو عملیه د مرستې راجلبولو لپاره د اضطراب شعاعونه او راډیو ( بېسیم ) پیغامونه وکاروي او په دې توګه هغه مسافر چي پاته دي په  کښتیو کي ځای پرځای سي. 

له ډوبېدو سره سم نږدې ټول هغه کسان چي ټوپونه یې وهلي یا په بحر کې غورځیدلي وه په څو دقیقو کي د ساړه شاک او ناتوانۍ له امله مړه سول.  د کښتۍ تر ډوبیدو وروسته هغه مرستندویه ټیمونه چي د ټایټانیک ژغورلو ته راغلي یوازي د 710 نفرو په ژغورلو وتوانېدل.  د ټایټاینک یادي پیښي نړۍ اړه کړه چي د سمندري مقرراتو د پراخو بدلونونو وړاندیز وکړي او پرهمدې اساس په ۱۹۱۴ کال کي په سمندر کې د ژوند د خوندیتوب نړیوال کنوانسیون (SOLAS) تاسیس سو، چې نن هم د سمندري پیښو خوندیتوب اداره کوي.