سیستاني خلک

سیستاني خلک (په تاریخي لحاظ د " سیکزي " په نوم هم یادیږي) د ایراني   Afshar, Iraj (1380).   Shahraki, Nakhi (1401).  Janabollahi, Mohammad Saeed (2016).  چې په عمده توګه د ایران په جنوب ختیځ کې د سیستان په نوم سیمه کې او له تاریخي پلوه د افغانستان په جنوب لویدیځ کې ژوند کوي. د دوی ژبه فارسي او سیستاني ده. بهاری، محمدرضا. 

په تیرو وختونو کې، د سیستان خلکو د منځني پارسي ژبو خبرې کولې لکه پارتیان پهلوي ، منځنۍ پارسي ( ساسانیان پهلوي )  او اوس دوی د پارسي ژبو خبرې کوي چې د سیستاني په نوم پیژندل کیږي. سیستاني د سیتیایي قبیلو ژوندي پاتې شوي دي. مشکور، محمدجواد، جغرافیای تاریخی ایران باستان، ص۶۴۹.
سیتیان په 128 ق م کې د اریایانو وروستۍ ډله وه دوی ایران ته ننوتل. گروسه، رنه؛ امپراتوری صحرانوردان، ترجمهٔ عبدالحسین میکده، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب، 1350، ص ۷۶. نفیسی، سعید (۱۳۸۴).  مشکور، محمدجواد، جغرافیای تاریخی ایران باستان، ص۶۴۹. عنایت الله، رضا، ایران و ترکان در روزگار ساسانیان، ص ۶۳.
دوی د سیستان او بلوچستان ولایت په مرکزي او شمالي برخو کې ژوند کوي. له تېرو څو لسیزو راهیسې د بېلابېلو سیاسي او اقلیمي لاملونو له امله ګڼ شمېر د ایران نورو سیمو لکه تهران او د ایران په شمال کې د ګلستان ولایتونو ته کډه شوي دي.Behari, Mohammadreza. 

 سرچینې