ابراهیم بن ولید

ابراهیم بن ولید بن عبدالملک (د واکمنۍ موده: له ۱۲۶ هجري/۷۴۴ م څخه نیولې بیا تر ۱۲۷ هجري/۷۴۵ م پوري) د امويانو دیارلسم خليفه وو. نوموړي ډېر لنډ وخت حکومت وکړ او په ۱۲۶ هجري کال کي د یزید بن ولید تر مړیني وروسته د واک پر ګدۍ کښېناست. د ابراهیم بن ولید د واک پیل د ۱۲۶ هجري سپوږمیز کال د ذوالحجې په میاشت کي وسو او د خپل لنډمهاله حکومت پر وخت یې کومه ځانګړې کارنامه ترسره نکړه. 

د تاریخونو پر بنسټ ابراهیم په ۱۲۷ هجري کال کي د خلافت له ترلاسه کولو څو میاشتي وروسته د خپلو مخالفینو له وېرې حکومتي څوکۍ خالي پرېښوده، او په دې توګه د اموي خلافت ښېرازه چي له مخکي هم ویجاړه غوندي وه، څه نوره پسي کمزورې سول. د ابراهیم بن ولید د پلار نوم ولید بن عبدالملک وو او د پوهي او علم په اړه یې چنداني معلومات نسته.