د شجاع‌آباد جګړه

د شجاع‌آباد جګړه د ۱۷۸۰ کال د فبرورۍ په میاشت کې د افغان–سیکه جګړو پر مهال رامنځته شوه. دا جګړه د تیمور شاه دراني او د هغه د قومندان نواب مظفر خان له خوا د دراني ځواکونو او د مختلفو سیکه مثلونو ترمنځ ترسره شوه. جګړه د ملتان د کنټرول پر سر د دواړو لوریو د سیالۍ یوه مهمه نښته بلل کېږي.

 شالید 
د ۱۷۸۰ کال د جنورۍ په لومړیو کې، تیمور شاه دراني پر ملتان محاصره ولګوله. سره له دې چې د سیکه ځواکونو شمېر محدود و، تیمور شاه دا ارزونه وکړه چې د هغه ځواکونه د اوږدې جګړې لپاره بسنه نه کوي، نو له همدې امله یې یو ځواک بهاولپور ته واستاوه، په داسې حال کې چې خپله یې د پوځ لویه برخه په ملتان کې وساتله.

 جګړه 
نواب مظفر خان له بهاولپور څخه حرکت وکړ او د سیکه ځواکونو سره یې د شجاع‌آباد په سیمه کې مخامخ جګړه وکړه. دا جګړه د ۱۷۸۰ کال د فبرورۍ په ۸مه ترسره شوه. د جګړې پر مهال سخت د دوړو توپان راپورته شو، چې د دواړو لورو لید یې محدود کړ.

د جګړې په ترڅ کې، د مظفر خان ځواکونو د سیکه پوځ یو نقاره‌وهونکی ژوندی ونیوه. هغه خوشې شو، په دې شرط چې د نقارې په وهلو سره سیکه ځواکونه د افغانانو کمین ته راکاږي. کله چې سیکه ځواکونه د نقارې غږ ته راټول شول، مظفر خان خپل پوځ په منظم ډول په دوو لیکو وویشه، چې له مخې یې یو سرتېری دښمن نیوه او بل یې له منځه وړه.

د دې تکتیک له امله، سیکه ځواکونه له درنو تلفاتو سره مخ شول او اړ شول چې لاهور ته شاتګ وکړي. د بېلابېلو سرچینو له مخې، د سیکه تلفاتو شمېر له ۷۰۰ څخه تر ۲٬۰۰۰ کسانو پورې اټکل شوی دی.

تر جګړې وروسته، تیمور شاه ۲۰٬۰۰۰ سرتېري د سیکه ځواکونو د تعقیب لپاره ولېږل. افغان پوځ هغوی د لاهور لویدیځ ته په حجره مقیم خان کې ونیول او بیا یې مات کړل.

 پایله 
له دې بریا وروسته، افغان ځواکونه بېرته ملتان ته راټول شول او دغه ښار یې د ۱۷۸۰ کال د محاصرې پر مهال په بشپړه توګه ونیوه. تر نیولو وروسته، نواب مظفر خان د ملتان د والي په توګه وټاکل شو، او ملتان یو ځل بیا د دراني سترواکۍ تر واک لاندې راغی.

 سرچینې