د هند په نیمه وچه کې شیعه مذهب

د هند په برصغیر کې په ټولو ایالتونو کې ، د شیعه مسلمانانو کوچنی او لوی نفوس شتون لری ، او د هند په برصغیر کې د شیعه نفوس دقیق شمیر نه پیژندل کیږی. د هند په برصغیر کې د شیعه ګانو جغرافیه د هیواد په ښارونو او کلیو کې د شیعه سیمو د تیتیدو له امله مشخص کیږی.


 نیټه 
د هند د برصغیر په ځینو برخو کې د شیعه ګانو تاریخ اوږد تاریخ لری. د شیعه ګانو د شتون سربیره ، په بیلابیلو تاریخی دورو کې په دې سیمو کې شیعه حکومتونه هم رامینځته شوی. د هند په برصغیر کې د شیعه ګانو راڅرګندېدل د علی د واکمنۍ پر مهال په دې سیمه کې د مسلمانانو له راتګ سره یوځای شول. د ځینو تاریخپوهانو په وینا، له ۳۵ څخه تر ۴۰ پورې کلونو کې، او د ۳۸ او ۳۹ هجری کلونو په وروستیو کې، هغه هریت بن مراد عبدی د کمپاین لپاره د هند پولو ته واستاوه.

د هند د اسلامی تاریخ په اوږدو کې، د هند په برصغیر کې څو شیعه سلطنتونه راپورته شول. د هند د غزنویانو ځینې واکمنان هم شیعه ګان وو. په ورته وخت کې چې د نهمې پیړۍ په پای کې په ایران کې د صفوی شیعه حکومت راڅرګند شو ، د هند شیعه ګانو هم نوی ځواک ترلاسه کړ او شیعه مذهب هلته ډیر عام شو ، او یوسف عادل شاه په 895 AH کې واک ته ورسید. د هند په شمال کې د شیعه ګانو زیاتره سیمې، چې د هندس دره جغرافیایی سیمه پکې شامله ده، په پاکستان کې موقعیت لری..

 په دیسکان کې د شیعه ګانو 
د دکن کلمه، چې د سنسکرت ریښې لري، د سویل معنی لري او د هند برصغیر جنوبي برخې ته اشاره کوي. د دکن جغرافيايي سرحدونه د تاريخ په اوږدو کې يو څه توپير لري، خو په ټوليزه توګه دکن په نظر کې نيولو سره د هند د برصغير جنوبي برخې ته د وينديا د غرونو په جنوب کې ځمکې شاملې دي.

په هند کې د شیعه مذهب د خپریدو تاریخي ریښې په ایران باندې د مغولستان له یرغل وروسته دې خاورې ته د ډیرو ایرانیانو مهاجرت ګڼل کیږي.  په نهم هجري پېړۍ کې دکن ته د ایرانیانو او ساداتو له هجرت وروسته، شیعه مذهب په دې سیمه کې ډېره وده وکړه. په عین وخت کې چې شیعه ګانو د دکن په سیمه ایزو حکومتونو کې د نفوذ له لارې د پام وړ سیاسي او ټولنیز رول ترلاسه کړ، صفوي پاچاهانو په ایران کې واک ترلاسه کړ او شیعه مذهب یې د ایران رسمي دین وباله. په لسمه هجري پېړۍ کې د دکن په بېلابېلو سیمو کې څو شیعه حکومتونه رامنځته شول، چې د هند د مغلو د واکمنۍ پر وړاندې یې د صفوي پاچاهانو ملاتړ ترلاسه کړ او له صفويانو سره یې پراخې اړیکې ټینګې کړې. د دغو حکومتونو په مهمو پوستونو کې د ایرانیانو رنګارنګ شتون او دغو سیمو ته د ډیرو ایراني شیعه عالمانو او شاعرانو مهاجرت په دغو سیمو کې د شیعه کلتور ډیری څرګندونه خپره کړه.

 سرچینې 
‌

 یاری، تاریخ اسلام در هند، ص۸۰.
 ↑ رئیس‌السادات، مروری بر تاریخ تشیع در هند، ۵۸۲–