میرجعفر

میر سید جعفر علي خان بهادر ( م - د فبروري 5 ، 1765) یو لوی قوماندان یا پوځي جنرال و چې  برتانیا د ختیځ هند کمپنۍ د بنګال د لومړي وابسته نواب په توګه حکومت وکړ. د هغه واکمنۍ د ډیری تاریخ پوهانو لخوا د هند په تاریخ کې د هندي فرعي قاره د برتانیا د کنټرول د پراختیا پیل او د برتانیې د واکمنۍ په پای کې د هند د ویش دمخه پراخو سیمو کې کلیدي ګام په توګه ګڼل شوی.

میر جعفر د سراج الدعوه په مشرۍ د بنګالي اردو د قوماندان په توګه خدمت وکړ، مګر د پلاسي په جګړه کې یې خیانت وکړ او په 1757 کې د انګلستان د بریا وروسته مسند ته لوړه شوه. میر جعفر د ۱۷۶۰ کال پورې د ختیځ هند کمپنۍ له خوا پوځي ملاتړ ترلاسه کړ، کله چې هغه د برتانیا د بیلابیلو غوښتنو پوره کولو کې پاتې راغلی. په 1758 کې ، رابرټ کلایف وموند چې جعفر د خپل اجنټ خواجا واجد له لارې په چنسورا کې د هالنډي ختیځ هند کمپنۍ سره تړون کړی و. د هولنډي کښتۍ هم د هوګلي په سیند کې لیدل شوي. د انګریزانو سره د میرجعفر ناندرۍ په پایله کې د چنسوره جګړې لامل شوه. د برتانوي شرکت چارواکي هینري وینسټارټ وړاندیز وکړ چې له دې امله چې جعفر د ستونزو سره د مقابلې توان نه درلود، نو د جعفر زوی میر قاسم باید د مرستیال په توګه دنده ترسره کړي. د 1760 په اکتوبر کې، شرکت هغه مجبور کړ چې د قاسم په ګټه استعفا وکړي. په هرصورت، د ختیځ هند شرکت په پای کې قاسم هم د سوداګریزو پالیسیو په اړه د شخړو له امله له واکه وغورځاوه. جعفر په ۱۷۶۳ کال کې د شرکت په ملاتړ د نواب په توګه وټاکل شو. میر قاسم د دې کار له منلو څخه انکار وکړ او د کمپنۍ په وړاندې یې جګړه پیل کړه . جعفر د 1765 کال د فبروري په 5 د خپل مړینې پورې حکومت وکړ او د لویدیځ بنګال په مرشد آباد کې د جعفر ګنج په قبرستان کې ښخ شو.