استوګنځي حق

د استوګنې حق د کور او سرپناه لرلو حق دی. دا حق د ډېری هېوادونو په اساسي قانون کې او د بشري حقونو په نړیواله اعلامیه او د اقتصادي، ټولنیزو او کلتوري حقونو په نړیوال میثاق کې په رسميت پېژندل شوی. د کور حق یو له اقتصادي، ټولنیزو او کلتوري حقونو څخه دی.

د خلکو استوګنځی يا کور د مذهبونو او بشري ټولنو تمرکز او ملاتړ دی او د هغې د حرمت ساتلو لپاره ډېرې هڅې شوي دي.  په دې ډول چې د حمورابي قانون چې تر ټولو زوړ قانون دی، د کورونو د بې حرمتۍ د جرم مرتکبینو ته  پکې د سختې سزا (مرګ) وړاندوینه شوې وه. 

د کور د حق څخه سرغړونه د خلکو د معنوي شخصیت په وړاندې له جرمونو څخه شمېرل کیږي او د کور د اوسېدونکو له رواني او فزیکي آرامۍ سره مستقیمه اړیکه لري. 

په بشري ټولنو کې د باعزته اشخاصو د استوګنې او غیر استوګنې ملکیتونه او د تېري څخه خوندي بلل شوي. په لومړي سر کې د استوګنې حق او درناوي يې يو شرعي اړخ درلود، خو وروسته دوديزو قوانينو هم دا تاييد کړ.  د فرانسې ستر انقلاب او له هغه څخه اغېزمنو اصولو او قوانینو یو ځل بیا دا ازادي تضمین کړه او سرغړونه یې جرم وګڼله. 

 د څارویو کور 
د استراحت او استراحت لپاره د ځای درلودل د څارویو یو له لومړنیو اړتیاوو څخه دی. د ګاڼې خاوند د څاروي لپاره د استوګنې حق د اعتبار وړ ګڼي.  د فقهې له نظره کور د حیواناتو له اساسي حقوقو څخه دی او فقهاوو په خپلو فقهي بحثونو کې دې موضوع ته اشاره کړې او د کور ساتنه یې مشروع ګڼلې ده. 

 اړوندې پوښتنې 

 اقتصادي، ټولنیز او کلتوري حقونه
 بست
 بې کوره
 عامه کور
 محرمیت

 سرچينې 

وېشنيزه:خپلواکي
وېشنيزه:ازادي
وېشنيزه:حقوقي څنګپټې
وېشنيزه:کورډيناټونه کينډۍ
وېشنيزه:حقوق