په افغانستان کې د جګړې پر ضد لاریونونه

د ۲۰۰۱ کال د اکتوبر په ۷ ڼېټه پر افغانستان وړاندیز شوی برید، د جګړې د رسمي پیل په ورځو کې د پراخو غبرګونونو او لاریونونو لامل شو. له ۲۰۰۱ کال څخه تر ۲۰۲۱  کال پورې په افغانستان کې د جګړې دوام د پراخ مخالفت او لاریون څخه په دښمۍ واوښت . 

 ۲۰۰۱ کال 
د امریکا په واشنګتن ډي سي کې د ۲۰۰۱ کال د سپټمبر په ۲۹ نېټه څه کم زره کسانو لاریون وکړ، او پر افغانستان یې د امریکا  راتلونکی یرغل محکوم کړ. لاریونونه د A.N.S.W.E.R اېتلاف (د جګړې د بندولو او نژاد پالنې د پای ته رسولو لپاره اوس عمل وکړئ) له خوا تنظیم شوې و. په میریډین هیل پارک (مالکولم ایکس پارک) کې په زرګونو خلک راټول او د ښار په مرکز کې یې په لاریون روان شول، پداسې حال کې چې په نورو ځایونو کې د پانګوالۍ ضد د همپالنې غړو د نړیوال بانک او د پیسو نړیوال صندوق  (IMF ) مرکزي دفتر ته څېرمه د اډوارډ آر مورو پارک ته په لاره د پولیسو سره لنډه نښته وکړه. د لاریون کوونکو دواړه ډلې په  یوه حرکت کې په آزادۍ پلازا کې راټولې شوې.   

د سانفرانسیسکو د میشن ولسوالۍ په یوه پارک  کې نږدې لس زره کسان راټول شول ترڅو په افغانستان کې د بوش د ادارې د پوځي لاسوهنې پلانونه وغندي.

څه کم ۲۵۰۰ لاریون کوونکو د لاس انجلس د ویسټ ووډ په سرکونو کې لاریون وکړ.

له ۳۰۰۰ څخه تر ۵۰۰۰ کسانو د نیویارک  ښار په یونین څلورلارې کې په سوله ایز لاریون کې برخه واخیسته.

۵۰۰۰ کسانو د هسپانیې په بارسلونا کې، په یوه لاریون کې ګډون وکړ او د یو پوستر تر شا چې پکې لیکل شوي وو: "د سولې لپاره - نوره قرباني نه" وخوځېدل. لاریون کوونکو د هسپانیا له حکومته وغوښتل چې د امریکا له هېڅ  کومې پوځي مداخلې او یا د ناټو د غچ څخه ملاتړ و نه کړي. 

څو زره لاریون کوونکو د ۲۰۰۱ کال د اکټوبر په لومړۍ نېټه، د سپټمبر د یولسمې پېښې د بریدونو په غبرګون کې چې نیویارک او واشنګټن ته نژدې ترسره شوې، د هر ډول پوځي برید پر ضد په نیویارک ښار کې لاریون وکړ. دو داسې شعارونه لېږدول چې پرې لېکل شوي وو "غميزه په جنګ مه بدلوئ" او "زموږ غم د جګړې اعلان نه دی" ، ډېری لاریون کونکو استدلال کاوه چې دا بریدونه جګړه ییز عمل نه  بلکه یو جنایي عمل و چې باید د نړیوال عدلي نظام له لارې ورسره معامله وشي. 

د ۲۰۰۱ کال د اکتوبر په  ۷ نېټه له ۱۰۰۰۰ څخه تر ۱۲۰۰۰ پورې وګړي د بوش د ادارې د ترهګرۍ ضد جګړې په نوم له جنګ سره د مخالفت لپاره د نیویارک په ښار کې راټول شول. دې ډلې د یونین څلورلارې څخه د ټایمز تر څلورلارې پورې لاریون وکړ، د لاریون په پیل کې یې د پولیس هرکلی وکړ. د پولیسو له خوا د نږدې دولسو وینا کوونکو لیست دریو یا څلورو ته راکم شو، او ورپسې په یوه قطار کې ودرول شول.  

د۲۰۰۰۰  څخه زیاتو وګړو  د ۲۰۰۱ کال د اکټوبر په ۱۳ نېټه، د متحده ایالاتو او د هغه د متحدینو له خوا په افغانستان کې د پوځي اقدام په وړاندې د انګلستان په ترټولو لوی لاریون کې ګډون وکړ. لاریون د تنظیم کونکو له تمې څخه دوه چنده لوی و، د لندن څخه له شور او زوره ډک خو سوله ایز لاریون د ټرافالګر په څلورلارې کې پای ته ورسېد. 

شاوخوا ۱۵۰۰ کسان  د انګلستان په ګلسګو، سکاټلنډ کې، په افغانستان کې د پوځي اقدام پر ضد د لاریون لپاره د جورج په څلور لاري کې راټول شول.

په آلمان کې له ۲۵۰۰۰ څخه ډېر لاریون کوونکي په ټولو ښارونو کې سرکونو ته راووتل. د برلین تر ټولو لوی لاریون کې  ۱۵۰۰۰ خلک مرکزي څلور لارې ته راوبلل  شول چې وروسته یې په ټول ښار کې د "جنګ نه - د سولې لپاره ودرېږئ" تر شعار لاندې څو لاریونونه وکړل.  

تر ټولو لوی لاریون د سویډن په ګوتنبرګ ښار کې ترسره شو چې له ۲۵۰۰ څخه زیاتو وګړو د ښار په اوږدو کې مزل وکړ.

لس زره کسان په سانفرانسیسکو کې واټونو ته راووتل، په داسې حال کې چې د نیویارک ښار په واشنگټن څلورلاري کې یوه لاریون شاوخوا ۷۰۰ کسان راټول کړل.

په زرګونو وګړو د آسترالیا په سیډني، میلبورن، پرت او اډیلیډ ښارونو کې لاریونونه وکړل. 

د ۲۰۰۱ کال د اکټوبر په ۱۴ نېټه په سلګونو زرو سوله ییزو لاریون کوونکو په ایټالیا او هند کې د افغانستان د بمباریو د پای غوښتنه وکړه. له ۲۰۰۰۰۰ څخه زیاتو لاریون کوونکو د ایټالیې له مرکزي ښار پیروګیا څخه تر آسسي پورې  په سوله ییز لاریون کې برخه واخیسته، لاریون کوونکو د «افغانستان پر وړاندې د ترهګرۍ مخه ونیسئ»، «موږ سوله غواړو نه جګړه»، او د امریکا دولسمشر جورج ډبلیو بوش پر ضد یې شعارونه ورکول. 

د هند په کلکتې ښار کې ۷۰۰۰۰ کسانو د جګړې پر ضد ترټولو لوی لاریون چې  دا هېواد یې هیڅکله شاهد نه و، ترسره کړ. لاریون کوونکو د ښار په اوږدو کې تر ۷.۵ مایله زیات مزل وکړ، چې د هنرمندانو له خوا د جګړې ضد په محلي سندرو بدرګه کېدل. 

له څو اونیو بمباریو وروسته،  د ۲۰۰۱ کال د نومبر په لسمه نېټه، په سلګونو لاریون کوونکي په بریتانیا کې سرکونو ته راووتل او د افغانستان د بمباریو د پای غوښتنه یې وکړه. په بولټن کې ۲۵۰ کسان د ښار په ویکټوریا چوک کې راټول شول. نږدې ۲۰۰ لاریون کوونکو په یارک کې د دوه ساعته لاریون په ترڅ کې د جګړې د پای غوښتنه وکړه او په لندن کې یې یوه شپه رڼه کړه.

له ټولې بریتانیې څخه په زرګونو خلکو د ۲۰۰۱ کال د نوامبر په ۱۸نېټه، –  چې پولیسو ۱۵۰۰۰ او تنظیم کوونکو ۱۰۰۰۰۰ اټکل کړل – د افغانستان د جګړې پر ضد یو ځل بیا په لندن کې لاریون وکړ.

ډېری لاریون کوونکو  د شعارونو لوحې خوځولې چې په کې لیکل شوي و "جنګ ودروئ" خو "زما په نوم نه". کله چې د روژې په میاشت کې  لاریون په لاره واچول شو، د نورو کړنو ترڅنګ، په وروستي حرکت کې لمونځ هم د یو جز په توګه ورګډ شو او مذهبی مسلمانانو ته یې لاره هواره کړه چې خپل عقیدتي فعالیتون ترسره کړي. په نامتو ویناوالو کې د بشري حقونو د کمپاین کوونکی بیانکا جیګر، د کارګر ګوند پخوانی سیاستوال ټوني بین، په پارلمان کې د کارګر ګوند غړی جورج ګالوی او د مسلمان ویناوالو ګډون درلود. 

د پارلمان غړي پاول مارسډن دې لاریون ته وویل:تاسو د بریتانیا د لومړي وزیر دفتر (نمبر ۱۰) او سپینې ماڼۍ ته یو بل پیاوړی پیغام لېږئ چې موږ نور اجازه نه ورکوو چې د سپټمبر د ۱۱ نېټې جنایتونه په افغانستان کې په نورو جنایتونو و مینځل شي. تنظیم کونکي لینډسي جرمن وویل چې د بمبارۍ عملیاتو د نړیوال ترهګرۍ سره د مبارزې لپاره هیڅ کار نه دی کړی.د جګړې موخه هېڅکله هم په افغانستان کې د طالبانو پر ځای د شمالي ټلوالې ځای پر ځای کول نه وو. ډېری خلک چې د دواړو رژیمونو په اړه پوهېږي، شمالي ټلواله هم د طالبانو په کچه بده ګڼي.دا لاریون هغه وخت په څه دپاسه شلو کلونو کې ترټولو ستر سوله ایز لاریون و.  Another coalition stands up to be counted, John Vidal, Monday November 19, 2001, The Guardian

 سرچينې