د ميتابوليزم تضاد

د ارستو په شعر کې د میټابیسیس پاراډوکس یوه بیلګه موندل کیږي، چې د ډیرو څیړونکو په وینا، Lessing, Gotthold Ephraim, Hamburg Dramaturgy, New York: Dover, 1769/1962, 107-08. Else, Gerald F. 1957, Aristotle's Poetics: The Argument. Leiden: E.J. Brill, p. 450. Belfiore, Elizabeth. Tragic Pleasures: Aristotle on Plot and Emotion. Princeton: Princeton University Press, 1992, pp. 174-175. Heath, Malcolm. “Aristotle on the Best Kind of Tragic Plot: Re-reading Poetics 13–14,” 334-351, p. 335. In: William Wians and Ron Polansky (eds.) Reading Aristotle: Argument and Exposition. Series: Philosophia Antiqua, Volume: 146. Leiden/Boston/Paderborn/Singapore: Brill, July 2017. Bouchard, Elsa. "Audience, Poetic Justice, and Aesthetic Value in Aristotle's Poetics". In Ineke Sluiter, Ralph M. Rosen (ed.), Aesthetic Value in Classical Antiquity. Mnemosyne supplements. Monographs on Greek and Latin language and literature, 350. Leiden; Boston: Brill, 2012. دوه متضاد جملې لري. د کتاب په 13 څپرکي کې ارستو ویلي چې د تراژیدي لپاره دا "حق" دی چې په بدبختۍ پای ته ورسیږي Aristotle. Poetics trans. W.H. Fyfe, Harvard, 1932 1453a26. ، مګر په 14 څپرکي کې، هغه تراژیدي "غوره" ګڼي Literally, "strongest" (kratiston), Bouchard, 2012 p. 193 کله چې دا په بدبختۍ پای ته نه رسیږي. Freeland, Cynthia. "Plot Imitates Action: Aesthetic Evaluation and Moral Realism in Aristotle's Poetics". Rorty, Amélie ed. Essays on Aristotle's Poetics. Princeton: Princeton University Press, 1992, pp. 120–122. Aristotle. Poetics trans. W.H. Fyfe, Harvard, 1932 1454a2-3. د شپاړسمې پیړۍ راهیسې، څیړونکو Castelvetro, Lodovico. Poetica d'Aristotele vulgarizzata e sposta ("The Poetics of Aristotle translated in the Vulgar Language and commented on"), 1570. Takeda, Arata: “Aristotle on Mimesis and Violence: Things Hidden since the Foundation of Literary Theory,” In: Elisabetta Brighi / Antonio Cerella (eds.): The Sacred and the Political: Explorations on Mimesis, Violence and Religion. New York: Bloomsbury, 2016 9–26 کلاسیکي مطالعات د دې تضاد یا وړاندیز شوي حل په اړه ځنډولي دي، چې دوه یې د 21 پیړۍ دي. Heath, 2017 Bouchard, 2012 د Gotthold Lessing حل خورا اغیزمن دی Takeda 2016 24, n.38 Lessing, Gotthold Ephraim. Hamburg Dramaturgy, New York: Dover, 1769/1962, 111. مګر پدې اړه هیڅ توافق شتون نلري.

په 13 څپرکي کې، ارستو په پیل کې استدلال کوي چې په تراژیدي کې باید د ښه څخه بد ته د قسمت بدلون وي، Vahlen, Johannes. Beiträge zu Aristoteles Poetik Volume 2. Wien: K.K.Hof- und Staatsdruckerei, 1865, pp. 26-27 او د څپرکي په پای کې هغه یادونه کوي چې "د بدبختۍ پای" ته "سمه" ده. Else, Gerald F. 1957, p. 450. په 14 څپرکي کې، هغه د "کورنۍ د غړو" د وژلو ناوړه او بدمرغه پیښه راوړي، په کوم کې چې وژونکی ممکن یا په پوهه یا ناپوهۍ کې د کورنۍ غړي ووژني. Husain, Martha. Ontology and the Art of Tragedy: An Approach to Aristotle's Poetics. Albany: SUNY Press, 2002, p. 63. ، ارستو په 14 فصل کې پای ته رسوي چې په "غوره" نسخه کې، قاتل به قرباني ووژني او نه یې وژني. Freeland, Cynthia. "Plot Imitates Action: Aesthetic Evaluation and Moral Realism in Aristotle's Poetics". Rorty, Amélie ed. Essays on Aristotle's Poetics. Princeton: Princeton University Press, 1992, pp. 120–122. ځکه چې روایت په بدبختۍ پای ته نه رسیږي، پوهان اکثرا دې نتیجې ته رسیدلي چې 14 فصل د 13 سره تضاد لري Else, Gerald F. 1957, p. 450. "Most interpreters have concluded that the two chapters are inconsistent." Heath 2017, p. 335.

اراتا تاکیدا د رینسانس څخه د شلمې پیړۍ تر پایه پورې د دې مسلې مفصل تاریخ لیکلی دی، د 21 پیړۍ کارونه یې پریښي دي. Takeda 2016, 9-26 په هرصورت، تاکیدا د اندری ډیسیر، Lessing, 1769/1962, 107-08. ګوتولډ لیسینګ، Vahlen, Johannes. Beiträge zu Aristoteles Poetik Volume 2. Wien: K.K.Hof- und Staatsdruckerei, 1865, pp. 26-27 Lucas, D.W. Aristotle: Poetics. Oxford: Oxford University Press, 1968, p. 155 او سټیفن هالیویل د حلونو معیاري او هر اړخیز توضیحات نه وړاندې کوي. Bouchard, 2012, p. 193 هغه نوم چې تاکیدا د دې ستونزې لپاره وړاندیز کړی، "د میټابیسیس پاراډکس"، د میټابیسیس څخه اخیستل شوی، چې معنی یې "بدلون" دی، هغه اصطلاح چې ارستو په خپل شاعرۍ کې د برخلیک بدلون ته اشاره کوي. Takeda 2016, 13

 پوښتنه 
په 13 څپرکي کې، ارستو په قسمت کې د بدلونونو ترکیبونه، یا μετάβασις (metabisesis)، او هغه کرکټر چې په اوریدونکو کې ویره او رحم راپاروي، توپیر کوي، چې پدې کې د ښه څخه بد ته د قسمت بدلون شامل دي. Belfiore, Elizabeth. Tragic Pleasures: Aristotle on Plot and Emotion. Princeton: Princeton University Press, 1992, p. 161. هغه لومړی ټولې سناریوګانې له مینځه وړي چې ټول ښه یا ټول بد انسان پکې شامل وي. Belfiore 1992, p. 161. د هغه ښه سړي څخه خارجوي چې قسمت یې له بد څخه ښه ته بدلیږي، او بیا دا کار ته دوام ورکوي (1) د بشپړ ښه انسان قسمت له ښه څخه بد ته بدلوي (فین شیر - 1452b34-5)، (2) بدلول. د بشپړ بد انسان بخت له بد څخه ښه ته (1452b37) ، او (3) د بشپړ بد انسان بخت له ښه څخه بد ته بدلول (1453a1). Belfiore 1992, p. 161. وموندله چې له دې دریو څخه هیڅ یو د ویرې او خواخوږۍ لامل نه کیږي ، او برعکس ، تراژید اتل باید په اخلاقي ډول د اوسط سړي په څیر وي ، نه په بشپړ ډول ښه او نه بد ، مګر د دواړو (1453a7) ترمینځ معنی او رنځ وي. له ښه څخه بد ته د قسمت بدلون (1453a15). Belfiore 1992, p. 163. هغه په تراژیدي کې بدبختي بیانوي، δυστυχία ( dustuchia "بدبختۍ، بدبختۍ") د "د سختو ناورینونو تصویب یا راوستل" (1453a21) په توګه، Aristotle. Poetics trans. W.H. Fyfe, 1453a21. ارستو بیا یادونه کوي چې د یوریپیډس "ډیری" لوبې په بدبختۍ پای ته رسیږي. د دې په یادولو سره چې "لکه څنګه چې ویل شوي،" هغه دمخه ښودلې چې دا ډول پای "ὀρθόν" ( اورتون "درست") (1453a26). Ibid., 1453a26.

په 14 څپرکي کې، ارستو د "ډیر وحشتناک یا په بل عبارت، خورا دردناک" عمل په اړه خبرې کوي: "د مثال په توګه، کله چې یو ورور خپل ورور وژني، یا د پلار زوی، یا د زوی مور، یا د مور زوی، یا د هغه د وژلو اراده لري، یا داسې څه کوي. دا هغه څه دي چې موږ یې باید ولټوو" (1453b20-21). Aristotle. Aristotle in 23 Volumes Vol. 23, translated by W.H. Fyfe. Cambridge: Harvard University Press; London: William Heinemann Ltd. 1932. 1453b20-21.

ارستو د حادثې سره د مقابلې لپاره څلور لارې په ګوته کوي. هغه د نومونو له اخیستلو وروسته، دوی درجه بندي کوي: بدترین واقع کیږي کله چې هغه په بشپړ پوهه سره د یو څه کولو اراده وکړه او دا یې ونه کړه. په دې توګه، احساسات راپاریږي، مګر دا کومه غمیزه نه ده ځکه چې هیڅ ډول ناورین نه دی راغلی. په دې اساس، دا معمولا قضیه نده، پرته له دې چې په انټيګون کې د هیمون او کریون په څیر قضیو کې. بل هغه وخت دی چې عمل ترسره کیږي. دا غوره ده چې دا کار وکړئ او وروسته یې ومومئ. زموږ احساسات به په غوسه نه شي او د حقیقت موندنه به موږ ولړزوي. په دې قضیه کې ښه بیلګه دا ده: په کریسفونټس کې، میروپ د یو چا د وژلو اراده لري چې د هغې زوی دی، مګر دا یې ونه کړه او معلومه کړه. او په ایفیګینیا کې د وروڼو قضیه ده؛ او په هیلیل کې، هلک پوهیږي چې هغه نږدې خپله مور وژلې ده.

هغه وژنه چې د شخص په پیژندلو سره مخنیوی کیږي د 13 فصل د ادعا سره متناسب لیدل کیږي چې دا "سمه" ده چې تراژیدي "په بدبختۍ پای ته رسیږي." Else, Gerald F., Aristotle's Poetics: The Argument. Leiden: E.J. Brill, 1957, p. 450.

 حل لارې 

 د ویټوري پیروان 
ویټوري د دې ستونزې د حل کولو هڅه ونه کړه، مګر هغه لومړی کس و چې په 1560 کې یې د شعر د هنر په اړه په لاتیني تبصره کې د دې په اړه لیکلي. Vettori, Piero. Commentationes in primum librum Aristotelis de Arte Poetarum. Florence, 1560. لکه څنګه چې انډری ډیسیر له یوې پیړۍ څخه ډیر وروسته لیکلي، "ویکتوریوس [ویټوري] یوازینی هوښیار و چې پوه شو؛ خو څرنګه چې هغه د ستونزې یوازینۍ حل لاره چې د دې څپرکي اصلي اندیښنه ده نه پوهیده، نو هڅه یې نده کړې چې موضوع روښانه کړي. » Aristotle. Aristotle's Art of poetry. Translated from the original Greek according to Mr. Theodore Goulston's edition. Together, with Mr. D'Acier's notes translated from the French. London: D. Browne and W. Turner, 1705, p. 244.

 لودوویکو کاستیلوټرو 
په ۱۵۷۰ کال کې کاستیلوترو په خپله ژباړه او تفسیر کې دا ستونزه راپورته کړه Takeda 2016, 14 Castelvetro, Lodovico. Poetica d'Aristotele vulgarizzata e sposta ("The Poetics of Aristotle translated in the Vulgar Language and commented on"), 1570. د کاستیلوترو په وینا ارستو په ۱۳ څپرکي کې د بدبختۍ پای په سمه توګه تعریف کړی خو په ۱۴ څپرکي کې یې له دې اصولو څخه په ناسمه توګه سرغړونه کړې او د تراژیدي تر ټولو غوره ډول یې ګڼلی دی. هغه څوک اوسئ چې د کاسټیلوټرو په وینا "جذبه" نلري. Takeda 2016, 14. د کاسټیلوټرو لپاره، یو د ستاینې وړ عمل باید جذب ولري: د جذبې له مخې، کاستیلوټرو د پیتوس معنی لري، یعني رنځ، نه احساسات - "او ډیر د ستاینې وړ عمل هغه دی چې ډیر لیوالتیا لري". که څه Takeda 2016, p. 14. د کاستیلوټرو له نظره د یو کس وژل او بیا د هغه پیژندل له اخلاقي پلوه له هغه قتل څخه توپیر نلري چې د انسان د پوهې له امله مخنیوی کیږي، په لومړي حالت کې "جذبه بشپړه او د لاسته راوړلو وړ ده (pieta e auenuta)"، په داسې حال کې. په دویمه برخه کې هیله "لنډه او نیمګړتیا" ده (سکیما ای). miacciata)" Takeda 2016, p. 14.

 اندرې ډیسیر 
ګوداسیر په 1692 کې د دې تضاد د حل لپاره لومړنۍ پیژندل شوې هڅه وکړه، په خپل تبصره کې د شعر فرانسوي نسخه سره. Lessing 1769/1962 107. Aristotle. London: D. Browne and W. Turner, 1705, p. 245. لکه څنګه چې پوهان په عام ډول د ډیسیا تفسیر کوي، Lessing 1769/1962 107. د هغه نظریه دا وه چې ارستو د اوریپایډس هغه ډرامې بللې چې په بدبختۍ کې پای ته رسیدلي "سمه" ځکه چې روایت غوښتنه کوي چې دا ځانګړي کیسې په بدبختۍ پای ته ورسیږي. Lessing 1769/1962 107-108. Aristotle/Dacier 1705, p. 244-45. When in the cited passage, p. 244-55, Dacier associates chapter 13 with the "constitution of fable in general" (by contrasting it with chapter 14), scholars such as Lessing (1769) understand Dacier to mean by "constitution" the unchangeable tradition of a plot. Thus according to scholarly consensus, Dacier's "constitution" did not mean "structure," but the strictness of tradition. داکیا باور درلود چې ارستو په 14 څپرکي کې د کیسې په اړه خبرې کولې چې په هغه کې د بدلون احتمال شتون لري، له همدې امله په دوی کې د مرګ څخه د مخنیوي اختیار شتون لري. Lessing 1769/1962 107. Aristotle/Dacier, Ibid., 245. لکه څنګه چې ډاکیا د هغه تشریح کوي، ارستو پدې معنی وه چې که د کورنۍ دننه وژنې مخنیوی ونه شي، نو ډرامه لیکونکی به راتلونکي غوره انتخابونو ته لاړ شي، او داسې نور. Aristotle/Dacier, Ibid., 245. ډاکیا هم د ارستو ترتیب یو له بل سره بدل کړ. د دسیا حکم (۱) په پوهه وژل (دریمه درجه)، (۲) وژل او بیا پیژندل (دوهمه درجه)، (۳) په علم سره وژل (غوره) او (۴) د پوهیدلو په وخت کې د وژلو ناکامول. (تر ټولو بد). Aristotle/Dacier, London: D. Browne and W. Turner 1705 p.256

 ګوټلډ لېزېنګ 
لیسینګ په هامبورګ ډراماتورګي کې داسیر ته ځواب ورکړ. Lucas, D.W. Aristotle: Poetics. Oxford: Oxford University Press, 1968, p. 155. هغه په دې باور و چې د بدبختۍ د پای ته رسولو لپاره د ارستو غوره توب د دود له امله نه و. د لیسینګ په وینا، ارستو دا معنی درلوده چې یوازې هغه وخت چې د تراژیدي پای ته ورسیږي بدبختي تل غوره انتخاب وي. Vahlen, 1865 pp. 26-27. Lessing 1769/1962, 108. Lucas, D.W. Aristotle: Poetics. Oxford: Oxford University Press, 1968, p. 155.

د دې پاراډکس لپاره د لیسینګ خپله حل دا دی چې په 13 فصل کې ارستو د سازش لپاره غوره عمومي جوړښت ټاکي او په 14 څپرکي کې د "پاتوس" غوره درملنه یا د لیسینګ په انګلیسي ژباړه کې "د کړاوونو صحنه" ده. Vahlen, Johannes 1865, pp. 26-27 Lessing, 1769/1962, 110. لږ فکر کاوه چې د مرګ ګواښ یوه بدبختي ګڼل کیږي، مګر د انسان د پیژندلو وروسته د مرګ په اضافه کولو سره، د پیتوس د غوره درملنې سره د غوره ډول سازش سره یوځای کیدی شي. هغه لیکلي چې "د قسمت بدلون ممکن د لوبې په مینځ کې واقع شي، او حتی د لوبې تر پای پورې په دې ډول دوام کولی شي، مګر پای یې نه جوړوي." Lessing 1769/1962, 111-12. د هغه حل خورا اغیزمن و، لږترلږه په تاریخي توګه. په 19 او 20 پیړیو کې، مشهور پوهانو د دې نظر تایید کړی، Takeda, 2016 p. 24. په شمول د ګوستاو ټیکولر، Teichmüller, Gustav. Beiträge zur Erklärung der Poetik des Aristoteles Halle: G.Emil Barthel, 1867, 78-82. جوهانس والن، Vahlen, 1865 pp. 26-27. ډینیل دی مونټمولین (د ډینیل ډی مونټمولین سره په ټکر کې نه دی)، Montmollin, Daniel de. La Poétique d'Aristote. texte primitif et additions postérieures. Neuchâtel: H. Messeiller, 1951, 338-339. جیرالډ ایلس ( د کریډیټ سره Vahlen)، Else, Gerald F., Aristotle's Poetics: The Argument. Leiden: E.J. Brill, 1957, p. 450. او DW لوکاس. Lucas, D.W. 1968, p. 155.

انګرام بای واټر د دې مسلې په حل کې د لیسینګ لخوا قانع نه و او پرځای یې په دې باور و چې ارستو خپل فکر بدل کړی دی. Murnaghan 1995, 771 n.5 Takeda 2016, 17, 25 n.43 Bywater, Ingram. Aristotle on the Art of Poetry. Oxford: Clarendon Press, 1909, pp. 225. بای واټر فکر کاوه چې په 14 فصل کې ارستو د ټکان ورکونې څخه د مخنیوي لپاره ډیر لیواله شوی و، او په پای کې دې نتیجې ته ورسید چې د وژلو عمل وروسته له دې چې سړی پوه شي ټکان ورکوونکی و. Bywater, 1909, p. 225 له همدې امله، د Bywater په وینا، څلورمه لاره شتون لري، "چیرته چې په وخت کشف موږ زموږ اخلاقي احساساتو ته د غیرقانوني شاک څخه ژغوري. . . "، غوره دولت دی. بای واټر لیکي: "ارستو په 13 فصل کې یوازې د تراژیدي احساساتي اغیزو سره په خورا روښانه بڼه کې اندیښمن دی: هغه دې نتیجې ته ځي چې په غوره بڼه کې، د هغې له مرستې پرته، ورته پایله او اغیز ترلاسه کیدی شي." دا د اړتیا یو ډول ورو پیژندنه ده چې د دې لید بدلون له لارې د تکراري شاک مخه نیول کیدی شي.

جان مولز هم په دې باور وو چې دا تضاد د لید د بدلون له امله پیښ شوی. مولز لیکلي: "کله چې ارستو پوه شو چې ډیر دقیق پرتله کولی شي دردناکه صحنه اداره کړي، هغه باید خپل فکر بدل کړي، ځکه چې په دې ځانګړې شیبه کې، د هغه ډیر دقیق چلند باید یو سخت نظر ته اړتیا ولري."

 سټیون هیلیویل 
هالیویل په دې باور دی چې ارستو خپل نظر نه دی بدل کړی او د لیسینګ نظر د قناعت وړ نه دی. هالیویل وړاندیز کوي چې له دې تضاد څخه باید ډډه وشي او پرځای یې په دې باور دی چې ارستو د دې دوو انتخابونو تر مینځ ټوټه ټوټه ده، په 13 څپرکي کې، "د شاعرانو تراژیکه لید" او په 14 څپرکي کې، د هر ډول ناڅرګندې او غیر عادلانه بدبختۍ په وړاندې اخلاقي لید. Halliwell 1986, 236-7 هالیویل دا استدلال هم کوي چې د ارستو لپاره د ښه څخه بد ته د قسمت بدلول د بدبختۍ کیسه پای ته رسولو څخه ډیر مهم دی، Halliwell 1986, 182. Takeda 2016, 20. او هغه په 14 څپرکي کې د ارستو انتخاب نور هم تشریح کوي. هغه استدلال کوي چې، د ارستو لپاره، بدبختي یوازې هغه وخت غمجنه معنی لري چې د مخنیوي او پوهیدو وړ وي، او د وژلو دمخه تشخیص، د دغو څلورو انتخابونو څخه، دا معیارونه غوره دي. Halliwell 1986, 236-37. د هالیویل په تفسیر کې، تاکیدا په دې باور و چې اصلي ټکی دا و چې ارستو د بدبختۍ د پای ته رسولو په بهیر ټینګار وکړ. Takeda 2016 20 نور د هالیویل نظر د ارستو اخلاقياتو پورې اړوند د تراژیدي معیار په توګه تشریح کوي. Bouchard 2012, 193

 شیلا مورناګان 
شیلا مورناګان د "پوستکي له وهلو پرته د جوس څښل" په موضوع باندې خپله مقاله ولوستله ، د ګیرالډ ایلس څخه پور اخیستل د مرګ مخه ونیول شوه. Else, Gerald F. Aristotle's Poetics: The Argument, Leiden: E.J. Brill, 1957, p. 451 مورنغان استدلال کوي چې د دې مسلې د حل کولو پر ځای باید دا په پام کې ونیول شي چې د ارستو پاراډکس هم په تراژیدي کې د تاوتریخوالي په اړه د ډیری کتونکو ابهام دی. هغه وموندله چې د پوهې وروسته د مرګ څخه د مخنیوي لپاره د ارستو غوره توب د تیاتر طبیعت منعکس کوي، ځکه چې دواړه موږ ته اجازه راکوي چې په اسانۍ سره د مرګ سره مقابله وکړو. Murnaghan, Sheila (1995) "Sucking the Juice Without Biting the Rind: Aristotle and Tragic Mimēsis." New Literary History, 26(4): 755-773, p. 758. مورنغان دا هم وايي چې تیاتر له اخلاقي پلوه مبهم دی ځکه چې که څه هم غیر واقعیت لري، دا ممکن تاوتریخوالی هڅوي او لیدونکي بې حسه کړي. Murnaghan 1995, 766. هغه د مرګ څخه د تیښتې موضوع د بې ځایه فلسفې او د ارستو کتارسیس سره پرتله کوي، ځکه چې د کتارسیس تیوري اکثرا تراژیدي د هومیوپیتیک درملنې په توګه چلند کوي. Murnaghan 1995, 767.

 ایلسا بوچارډ 
د ارستو بیان د دوه مخالفو نقطو څخه د دقیقې مطالعې له لارې، بوچارډ وړاندیز کوي چې دوی مختلف لیدونکو ته اشاره کوي. Ford, Andrew. Rev. of Ineke Sluiter, Ralph M. Rosen (ed.), 2012. Bryn Mawr Classical Review Sept. 2013: 166-185. د بوچارډ په اند، په دیارلسم څپرکي کې د بدمرغۍ غوره توب د ادبي تنقید په ډګر کې دی، په داسې حال کې چې دا غوره ده چې له پوهیدو وروسته له مرګ څخه ډډه وشي، دا د اوریدونکو د ګټلو لپاره لیکل کیږي. Bouchard, 2012, 193 بوچارډ دا مني چې د دواړو ډلو خلکو د اتن په تیاتر کې د ډرامې لیدلو څخه خوند اخیست، مګر هغه په دې باور دی چې ډیر فکري ډولونه د کیسې په پای کې د "آرام" په لټه کې دي او حتی د ناخوښ پای ته ترجیح ورکوي. Bouchard 2012, p. 194 د مثال په توګه، هغه یادونه کوي چې "تر ټولو پیاوړی اختیار" ممکن د "ضعیف" اغیزمن لیدونکو مخالف ته اشاره وي چې ارستو په 13 څپرکي کې د دوه اړخیزو پلاټونو شهرت تشریح کولو په اړه یادونه کړې، په کوم کې چې ښه انعام کیږي او بد مجازات کیږي. . په مقابل کې، هغه شرایط چې ارستو (د بوچارډ په ژباړه کې) د نیک څخه بد ته د قسمت د بدلون دلیل ورکوي، ډیر منطقي دی، د بیلګې په توګه "د هنر په برخه کې ترټولو ښکلې تراژیدي". Bouchard 2012, p. 193

 مالکم هیت 
د 21 پیړۍ یو بل نظر دا دی چې ارستو دا معنی نه درلوده، په حقیقت کې، "دا سمه ده چې په بدبختۍ پای ته ورسیږي" او پرځای یې دا ډول پای ته امتیاز ورکوي ځکه چې دا د ډیرو خوږو تراژیدونو "دوه اړخیزه سازش" څخه مخنیوی کوي. دا حل د کلاسیک پوه مالکم هیت لخوا چمتو شوی و (د انګلیسي کرکټر مالکم هیت سره مغشوش نه شئ). Heath, Malcolm (2008) "The Best Kind of Tragic Plot: Aristotle’s argument in Poetics 13-14" Anais de Filosofia Clássica, vol. 2 No. 3, 2008 Heath, Malcolm. “Aristotle on the Best Kind of Tragic Plot: Re-reading Poetics 13–14,” 334-351. In: William Wians and Ron Polansky (eds.) Reading Aristotle: Argument and Exposition. Series: Philosophia Antiqua, Volume: 146. Leiden/Boston/Paderborn/Singapore: Brill, July 2017. د 13 څپرکي په پای کې، ارستو یادونه وکړه چې یوریپیډس د مخکښو تراژیدیانو په منځ کې ځای لري ځکه چې "د هغه ډیری تراژیدي په بدبختۍ پای ته رسیږي". ارستو بیا وايي چې "دا، لکه څنګه چې مخکې وویل، ریښتیا ده" (1453a25-26). مالکم هیت وموندله چې د بدبختۍ پای ته رسولو دا ستاینه د دوه ګوني پلان په پرتله د یو واحد پلان توجیه کول دي. لکه څنګه چې ایلسا بوچارډ لیکي، "د هیت په وینا، د 13 څپرکي جملې په اصل کې ابتدايي او استدلال دي: 'تر ټولو پورته، دوی د دوه ګوني سازش د پلویانو د ردولو لپاره دي.' Bouchard 2012, 192 دا هماغه پلان دی چې په هغه کې یو ښه سړی ژغورل کیږي او یو بد سړی مجازات کیږي یا مړ کیږي. په بل عبارت، لکه څنګه چې هیت تشریح کوي، د بدبختۍ پای ته رسولو معنی دا ده چې پای یوازې یو کیفیت لري، چې دا یو کس ته ګټه رسوي. Heath 2008 17, 2012 92 په پایله کې، د هیات په وینا، د 13 او 14 فصلونو ترمنځ تضاد حل شوی. بوچارټ د 14 څپرکي څخه د هیت توضیحات هم په ګوته کوي: "دلیل چې هیتھ تشریح کوي [دا] د تخنیکي پاکوالي په نظریه ولاړ دی: په توریس کې د ایپیګینیا په څیر ډرامې د تاوتریخوالي (پاتوس) څخه بې برخې دي او پدې توګه دا ډول جوش دی." دا هغه څه دي چې ارستو د 14 څپرکي په پیل کې غندلي دي: "له دې امله دا ناشونې ده چې د تاوتریخوالی څخه د مخنیوي په سکیم کې د بصری اغیزې باندې تکیه وکړي: شاعر باید د تراژیکي اغیزو د ترلاسه کولو لپاره د پلاټ په جوړښت تکیه وکړي. » Bouchard 2012, 192 Heath 2008 14–15

 حوالې 

وېشنيزه:Pages with unreviewed translations