د متحده ایالاتو د حقونو قانون

د متحده ایالاتو د حقونو په قانون کې د متحده ایالاتو د اساسي قانون لومړني لس تعدیلات شامل دي. له ډېرو ترخو بحثونو وروسته ۱۷۸۷- ۱۷۸۸ز  د اساسي قانون د تصویب وړاندیز وشو چې دا د فدرالیستانو ضد اعتراضونو ته د رسېدلو لپاره ولیکل شو، د حقونو د تعدیلاتو قانون په اساسي قانون کې د شخصي آزادیو او حقونو ځانګړي تضمینونه او د حکومت په واک کې واضح محدودیتونه ورزیاتوي. په قضایي او نورو کړنو او ښکاره اعلامیو کې د اساسي قانون له خوا فدرالي حکومت ته ټول واکونه نه دي ورکړل شوي او د ایالتونو یا خلکو حقونه خوندي دي."The Northwest Ordinance of 1787 and its Effects"  by Dan Bryan, April 8, 2012, at American History USA website (retrieved September 22, 2020).

 د اساسي قانون کنوانسیون (متحده ایالات) 
د متحده ایالاتو د اساسي قانون له تصویب او پلي کېدو نه مخکې، دیارلسو خپلواکو ایالتونو د کنفدراسیون له اصولو پیروي کوله، چې د قارې د دویم کانګرس له لوري رامنځته شوی و او په ۱۷۸۱ ز کال کې تصویب شو. په هر حال، هغه ملي حکومت چې د کنفدراسیون د اصولو له مخې یې فعالیت کاوه، خورا کمزوری و او نه یې شوای کولای، چې د ایالتونو ترمنځ د بېلابېلو رامنځته شویو شخړو تنظیم وکړي. 

 د فدراليستانو ضد 
د فلاډلفیا له کنوانسیون وروسته، ځینې مخکښ انقلابي شخصیتونه، لکه: پیټریک هنري، سمویل اډمز او ریچارډ هنري لی په ښکاره توګه د حکومت د نوي چوکاټ، چې د «فدراليزم ضد» په نوم پېژندل کېده، مخالفت وکړ. ایلبریج ګیري د فدرالستانو پر ضد تر ټولو مشهوره لیکنه لیکلې، چې«د ښاغلي ګیري نیوکې» په نوم ده او ۴۶ ځلې چاپ شوې، مقاله په ځانګړې توګه په وړاندیز شوي اساسي قانون کې د حقونو د قانون په نشتوالي تمرکز کوي. ډېری اندیښمن وو چې یو پیاوړی ملي حکومت، د انفرادي حقونو لپاره ګواښ دی او ولسمشر دې پاچا شي.Hamilton et al., p. 436

   فدراليستان 
د اساسي قانون ملاتړي، چې د فدراليستانو په نوم پېژندل کېږي، دکړنلارې د ناڅرګندتیا له امله د تصویب پر مهال یې د حقونو له قانون سره مخالفت وکړ. میډیسن د دې ډول کړنو پر وړاندې استدلال وکړ او وړاندیز یې وکړ چې دولتي حکومتونه د شخصي آزادۍ کافي تضمین کوونکي دي، د فدرالي مقالو په ۴۶ شمېره د مقالو لړۍ چې د فدرالي مقام د لوړولو لپاره یې هڅې کولې. هېمیلټن د فدرالیست ۸۴ شمېرې د حقونو له قانون سره مخالفت وکړ او ویې ویل چې: «اساسي قانون په خپله په هرې منطقي معنا کې او د هرې ګټورې موخې لپاره د حقونو قانون دی».

 میساچوسټس جوړجاړی 
د ۱۷۸۷ ز کال په دسمبر او ۱۷۸۸ کې، پنځوایالتونو - ډیلاویر، پنسلوانیا، نیو جرسي، جورجیا او کنیکټیکټ - اساسي قانون په نسبي اسانۍ سره تصویب کړ، په داسې حال کې چې د پنسلوانیا د اپوزیسیون د تریخ اقلیت راپور په پراخه کچه خپور شوی و. د خپلو مخکینیو په پرتله، د میساچوسټس کنوانسیون په غوصه او په شخړې کې و، په یو وخت کې د فدرالي استازي فرانسیس دانا او د فدرالي ضد البرج ګیري تر منځ  شخړه وشوه، کله چې وروستني ته د خبرو اجازه ور نه کړل شوه.

 د نیویارک ګډ لیک 
په نیویارک کې، د تصویب کنوانسیون د فدرالیستانو ضد و او دوی د ماساچوسټس تړون منلو ته لېواله نه و. هغوی د میلانکټون اسمیت مشري ته لېواله و، چې د نیویارک تصویب د تعدیلاتو دمخه وړاندیز سره مشروط کړي یا هم که چیرې تعدیلات په سملاسي توګه وړاندیز نه شي، له اتحادیې نه د جلا کېدو پر حق باندې ټینګار وکړي. هامیلټن، له میډیسن سره له مشورې وروسته، کنوانسیون ته خبر ورکړ چې دا به د کانګرس له خوا ونه منل شي.

د نهم ایالت له خوا د تصویب وروسته، نیوهیمپشایر او لږ ځنډ وروسته د ویرجینیا له خوا ومنل شو ، دا روښانه وه چې اساسي قانون به د اتحادیې د غړي په توګه د نیویارک تر اغېز او یا پرته پلي کېږي. په یوه جوړجاړي کې د نیویارک کنوانسیون د تصویب لپاره وړاندیز وکړ، چې باور لري، دولتونه به د پنځمې مادې د کنوانسیون کړنلارې په کارولو سره د نیویارک له خوا د تصویب د شرط پرځای به د نویو تعدیلاتو غوښتنه وکړي.

 وړاندیز او تصویب 
د متحده ایالاتو لومړی کانګرس، چې د نیویارک ښار په فدرالي تالار کې ترسره شو، چې د فدرالیستانو لپاره بریا وه. د یوولسو ایالتونو په مشرانو جرګې کې ۲۰ فدراليستان شتون لري چې یوازې دوه د فدرالستانو ضد دي او دواړه د ویرجینیا نه دي. په مجلس کې ۴۸ فدراليستان وو او ۱۱ د فدرالیستانو مخالفان په کې شامل وو، چې وروستي يې له دغو څلورو ايالتونو نه وو: ماساچوسټس، نيويارک، ورجينيا او جنوبي کارولينا. جرګې ته د ورجینیا د پلاوي په منځ کې جیمز میډیسن و، چې د ورجینیا د تصویب په جګړه کې د پیټریک هنري لوی مخالف و.

 د میډیسن وړاندیز شوي تعدیلات 
جیمز میډیسن د اساسي قانون یو لړ تعدیلات د غور لپاره د استازو جرګې ته وړاندې کړل. د هغه په ​​وړانديزونو کې يو هم دا و چې په سريزه کې د طبيعي حقونو په اړه د سريزې ژبه ورزياته کړي. بل به د حقونو د قانون برخې په ایالتونو او فدرالي حکومت باندې پلي کړي. ډېرو د کانګرس د اساسي قانون د واکونو له محدودولو سره د کسانو د شخصي حقونو خوندیتوب لپاره هڅه وکړه. د واشنګټن په څېر، میډیسن له کانګرس نه وغوښتل چې د اساسي قانون په بیاکتنې کې «اعتدال» وساتي او انفرادي حقونه دې خوندي وساتي.Madison introduced "amendments culled mainly from state constitutions and state ratifying convention proposals, especially Virginia's." Levy, p. 35Virginia Declaration of Rights . Library of Congress. Accessed July 12, 2013.Madison introduced "amendments culled mainly from state constitutions and state ratifying convention proposals, especially Virginia's." Levy, p. 35

 د تعدیلاتو جوړول 
فدرالي استازو په چټکۍ سره د میډیسن په وړاندیز برید وکړ، ځکه چې وېره یې درلوده چې د نوي اساسي قانون د تعدیل هر ډول اقدام به د هغه له پلي کېدو وروسته په حکومت کې ناټیکاوی رامنځته کړي. جرګه، د سنا برعکس، د خلکو پرمخ خلاصه وه او غړو یې لکه فشر ایمز خبرداری ورکړ چې اوږد مهال د «اساسي قانون تحلیل» تر ګالریانو مخکې کولای شي، د خلکو باور له منځه یوسي. د جګړې کړنلاره وڅارل شوه او په پیل کې د بیاکتنې لپاره یوې انتخابي کمیټې ته د تعدیلاتو لېږلو وروسته، جرګې موافقه وکړه چې د میډیسن وړاندیز په بشپړ ډول د جولای په ۲۱نېټه، ۱۷۸۹ ز کې پیل شي.

 غوښتنلیک او متن 
د حقونو قانون، د خپل شتون په لومړیو ۱۵۰ کلونو کې لږ قضایی اغېزې درلودې، د ګورډن ایس ووډ په وینا: «له تصویب وروسته، ډېرو امریکایانو په چټکۍ سره د اساسي قانون لومړني لس تعدیلات هېرکړل». تاریخ لیکونکی ریچارډ لابونسکي د دې قانون اوږد استراحت، درېیو لاملونو ته منسوبوي: لومړی - «د زغم کلتور» رامنځته کول، چې قانون د خلکو او قضایي ارادو نه ملاتړ وکړي. ډېر وخت یې ونیوه. دوم ـ سترې محکمې د نولسمې پیړۍ ډېره برخه، د واک د بین الحکومتي انډول مربوطو مسئلو باندې متمرکزه کړه او درېیم - په پیل کې قانون یوازې په فدرالي حکومت باندې پلي کېده، هغه محدودیت چې د بارون v. بالتیمور (۱۸۳۳) له خوا منل شوی و. Obergefell v. Hodges, No. 14-556, slip op.  at 24 (U.S. June 26, 2015). 

 د حقونو د قانون ښودنه او درناوی 
جورج واشنګتن د حقونو د قانون څوارلس نسخې چې په لاس لیکل شوې وې، چې یوه یې د کانګرس لپاره او یوه د هر یوه د دیارلس ایالتونو لپاره وې، ترتیب کړې. د جورجیا، مریلنډ، نیویارک او پنسلوانیا نسخې ورکې شوې. داسې انګېرل کېږي چې د نیویارک نسخه په اورلګېدنې کې له منځه تللې وي. له ورک شویو څلورو نه دوه ناپیژندل شوې نسخې (ګمان کېږي چې د جورجیا او میریلینډ نسخې وې) پاتې دي، یوه  یې په ملي آرشیف کې او بله یې د نیویارک په عامه کتابتون کې ساتل کېږي."History of the Bill of Rights"  History of the Bill of Rights: Where are they today?

 سرچینې