بابولاله

بابولاله

بابولاله په انګیسي  Babulala.

د پښتنو ﻳﻮﻩ ﺳﻨﺪرﻩ ﺩﻩ چي ﺩ ﻧﺎﻭﯤ ﺩ ﻧﺎﻭﯤ ﮐﻮﻟﻮ په وخت د ښځینه وو له خوا ویل کيږي.

بابولاله د پښتو له ولسي ادبیاتو څخه ګڼل کيږي، چي په لوی کندهار او ور څيرمه سیمو کښي ډير رواج لري.

بابولاله د ناوې د وړلو په وخت (ورا) کښي د زوم د کورنۍ له خوا څخه ویل کيږي.

بابولاله د سندرغاړو له خوا څخه هم په ښایسته، ښکلي او بیلابیلو طرزونو کښي ویل کيږي.

د بابولالي څو بېلګي او د ویلو طرز یي

بابولاله:

ناوې ځه په مخ دي ښه سه

چي ستا په سر کي درد سي نېلی آس دي صدقه

د ویلو طرز:

ناوې ځه په مخ دي ښه سه - وای وای - بابولاله - الله ناوې ځه وۍ - ووی الله په مخ دي ښه سه - وای وای

ای چي ستا وۍ- په سر کي درد سي - وای وای- بابولاله - الله نېلی آس - وۍ - دي صدقه سه - وای وای

بابولاله:

وروره راسه لار یي باسه

که لار د زرو نه وي د هوسۍ په ښکر یي باسه

د ویلو طرز:

وروره راسه لار یي باسه - وای وای - بابولاله - الله وروره راسه وۍ - ووی الله لار یي باسه - وای وای

که لار - وۍ - د زرو نه وي - وای وای - بابولاله - الله د هوسۍ - وۍ - په ښکر یي باسه - وای وای

بابولاله:

در بالښت لاندي انار دی

داسي زوم مو در وستلی چي نامي د کندهار دی

د ویلو طرز:

در بالښت لاندي انار دی - وای وای - بابولاله - الله در بالښت وۍ - ووی الله لاندي انار دې وای وای

داسي زوم  وۍ - مو در وستلی  وای وای - بابولاله - الله چي نامي وۍ - د کندهار دی  وای وای

چي په پای کښي بابولاله تېزيږي او د ویلو طرز یي هم بدليږي.

بابولاله:

د سهار خونه توده ده 

زما ګران ځيني را وځي چي په لاس کي وظيفه ده

د ویلو طرز:

د سهار خونه توده ده - د سهار خونه توده ده - د سهار خونه توده ده

زما ګران ځيني را وځي چي په لاس کي وظيفه ده - چي په لاس کي وظیفه ده
بابولاله:

ناوې ټيټه ولاړیږي 

زما جان امېل ورکړې په لمن کي نه ځایږي

د ویلو طرز:

ناوې ټيټه ولاړیږي - ناوې ټيټه ولاړيږي - ناوې ټيټه ولاړيږي

زما جان امېل ورکړې په لمن کي نه ځایږي - په لمن کي نه ځایږي

او لاندي بیت سره بابولاله پای ته رسوي.

بیت:

څلور نیم زره مو ورونه زما د جان د ناوې پسول دې

دا هم د دنیا دود دی ناوې وړي افسوس یي نور دې

د ویلو طرز:

څلور نیم زره مو ورونه زما د جان د ناوې پسول دې - زما د جان د ناوې پسول دې

ای دا هم د دنیا دود دی ناوې وړي افسوس یي نور دې - ناوې وړي افسوس یي نور دې - 
ناوې وړي افسوس یي نور دې.

سرچینې
ولسي ادبیات