عبدالهادي عطايي

عبدالهادي عطايي (د ل کال زوکړه، کندهار) د افغانستان يو پښتو ژبی شاعر دی.

مخينه 
عبدالهادي عطايي (عبدالهادي عطايي ملا) د ملا عطا محمد اخوند (چې په حاجي اخوند نامتو وو) زوی دی، د کندهار ښار په لومړۍ ناحيه کې خرقې شريفې ته نزدې په خپله پلرنۍ مېنه کي زېږېدلی دی. کورنۍ يې د پوهنې او فضل برخه درلوده او پلار يې د خپل وخت پوه سړی وو چې له خطي کتابونو سره يې مينه درلوده. د عبدالهادي عطايي مشر ورور محمد ابراهيم عطايي نوميږي چې د افغانستان له نامتو ليکوالو او پېښليکونکو څخه دی.

عبدالهادي عطايي د کابل پوهنتون د ادبياتو له پوهنځي فارغ او د پښتو ژبي په معاصرو شاعرانو کې د ډېر ښه کچ يو نازکخيال شاعر دی. 
د نامتو ليکوال او څېړونکي محمد معصوم هوتک په وینا «له شهرته يې ښه نه راځي او له بده مرغه لږ شعر وايي.» 
دندې 
کډوال کېدل 
چاپ شوي نښيرونه يې
د شعر څو بېلگې يې

غزل 

ساقي واخله پیاله واخله، نور دي خوم رانذرانه کړه 

زما تنده د عمرونو، یو دریـــاب را پیـــمانه کړه

د مـــــکار زاهــــد پر قبر، بدمستان سره ټول سوي 

انتـــقام له ژونده اخلي، هدیره یــــــې میخانه کړه 

د گمراه عقل ځنځیر مي، د گلرخ په پښو کي توی کړ 

د پایزېب له هــــره شرنگه، جوړه مسته ترانه کړه 

د خزان زخــــــمي بلبله، پســـــــرلی دي مبارک سه 

د سرو گلـــــــو په بسترکي، هېره تېره افسانه کړه 

بیا بې گورو چــــــي شیخ څنگه، لنډوي د جنت لاره 

ستا مستي یې په سر بار کړه، زما جنون یې زولانه کړه

چـــې فتــوا د ملایانو، بیا ســــزا نه کړي واجبه 

د قـــــضا د مسند مهر، د مینـــوشــو حواله کړه 


د ۱۹۷۹ ز کال مارچ، کابل 

سرچينې
http://hotakonline.com/uploads/Maqalay/Others/academician.attayi.pdf 
http://www.nahimi.dk/web/index.php/ps/2012-08-11-18-17-34/14234-2015-10-29-18-14-14

وېشنيزه:پښتانه شاعران