پارسي ژبه

پارسی چي دری، فارسی يا دېگاني  (په پاړسي: فارسي) په نومونو هم يادېږي د څو گړدودونو په درلودو ېې ځانته څو نومان ترلاسه کړيدي ، خو معياري ژبه ېې د فارسي په نوم ثبت ده . دغه ژبه د هندواروپايي ژبو په کتار کې يوه پراخه ژبه ده. دا ژبه د ایران، افغانستان او تاجیکستان رسمی ژبه ده . ددې ژبې پراخېدل د صفاری او سامانی له پير سره پيل شوه ، د زېږېدو ځای ېې ماروالنهر ياد شوی چې د نن ورځې د اوزبکستان د سوېل لوېديځې سيمې بخارا ياده شوې چې د همدې ژبې ځينو مؤرخينو هم يادونه کړېده چې يو ېې هم غلام محمد غبار دی ، همدارنگه د دري گړدود په جوړولوکې ېې د لرغونو سيمه ييزو ژبو لکه اسکای ، تخاري او سغدي، اغېزې ښودلي دي .غلام محمد غبار : زبان دري اصلآ در دو طرفه رود جيحون (افغانستان و ماورالنهر) بميان آمده و از زبانهای قديمي دو سمت ازقبيل  اسکای ، تخاري، سغدي، پارتي، پهلوي در تشکيل آن موثر قوي بوده . او تر هند پورې ېې پولې وغځولې .  ژبه په دوو هېوادو ، ايران او تاجکستان کې یوازینې ملي او رسمي ژبې په حيث پېژندل کېږي او د همدې ژبې  د دري په نوم په افغانستان کې د پښتو ترڅنگ دوهمه رسمي ژبې ده.
 سرچينې 

‎

وېشنيزه:ژبې
وېشنيزه:پاړسي ژبه