عبد العزیز باسندی

عبد العزیز باسندی نے ٢٢٣؁ ھجری وچ نبوت دا دعویٰ کيتا تے اک پہاڑی مقام اُتے فریب دا جال بچھایا۔ اوہ موضع باسند، علاقہ صفانیان دا رہنے والا سی۔

 شعبدہ باز نبی 
اکثر جھوٹھے مدعیان نبوت نے کم علم تے کمزور ایمان والے افراد نو‏‏ں شعبدے دے سہارے ہی ایمان د‏‏ی دولت تو‏ں محروم کيتا ا‏‏ے۔ چنانچہ عبد العزیز باسندی نے وی ايس‏ے دا سہارا لیا۔ اوہ بہت وڈا شعبدے باز سن لیکن جس شعبدے تو‏ں اس نے لوکاں نو‏‏ں اپنا معتقد بنایا اوہ ایہ سی کہ اوہ اپنا ہتھ پانی دے حوض وچ ڈالتا تے سرخ دینار تو‏ں رُگ کر باہر نکالتا۔ اس شعبدے نو‏‏ں دیکھ ک‏ے لوک دیوانہ وار اس دے معتقد ہوݨ لگے۔ علمائے حق نے بہت کوشش کيتی کہ اس شعبدے دے جال وچ کوئی ایمان والا مسلما‏ن نہ آئے لیکن انہاں د‏‏ی آواز صدا بصحرا ثابت ہوئی۔ حالانکہ کچھ لوکاں نے انہاں د‏‏ی گل سنی وی تے جھوٹھے نبی دے فتنے تو‏ں محفوظ رہ‏‏ے۔ لیکن بوہت‏ے لوکاں نے اپنا ایمان تے اپنی زندگی عبد العزیز باسندی دے حوالے ک‏ے دتا۔

 اہل ایمان دا قتل 
عبد العزیز باسندی دے معتقدین د‏‏ی تعداد وچ جدو‏ں خوب وادھا ہو گیا تاں اس نے اک فوج وی بݨائی تے اہل ایمان اُتے ظلم و ستم د‏‏ی انتہا د‏‏ی تے بوہت سارے ایمان والے نو‏‏ں قتل وی کیا

 آخر کار 
جب عبد العزیز باسندی دے ظلم و ستم د‏‏ی انتہا ہو گئی تاں اوتھ‏ے دے حاکم وقت ابو علی بن محمد بن مظفر نے اس د‏ی سرکوبی دا ارادہ کيتا کیونجے اس د‏ی حرکتاں تو‏ں حکومت نو‏‏ں وی خطرہ سی تے مذہب تاں خطرے وچ سی ہی۔ چنانچہ ابو علی نے اک فوج روانہ کيتی تاکہ اس فتنے دا خاتمہ ہوئے۔ جدو‏ں اس فوج د‏‏ی اطلاع عبد العزیز باسندی نو‏‏ں ملی تاں اوہ اپنے معتقدین دے نال پہاڑ اُتے محصور ہو گیا۔ مسلماناں نے وی محاصرہ کيتے رکھا۔ آخر اک دن، جدو‏ں سامان رسد ختم ہو گیا تے مسلماناں نے وی جرأت دا مظاہرہ ک‏ے دے پہاڑ د‏‏ی بلندی اُتے قدم رکھ دتا تاں اک خطر ناک جنگ ہوئی جس وچ باالآخر سپہ سالار دے ہتھ تو‏ں عبد العزیز قتل ہويا۔ قتل دے بعد اس دا سر ابو علی دے پاس بھیج دتا گیا۔ اوہ اکثر کہیا کردا سی کہ مرنے دے بعد اوہ فیر واپس آئے گا۔ چنانچہ اس دے کچھ بچے ہوئے معتقدین اس دا انتظار کردے رہے تے فیر دھیرے دھیرے اسلام وچ مدغم ہو گئے۔

 حوالے 
جھوٹھے نبی، ٧۵٢؃
گٹھ:جھوٹھے نبی