المناظرہ فی القرآن

المناظرہ فی القرآنیہ رسالہ امام ابن قدامہ مقدسی حنبلی دا تحریر کردہ اے، جس وچ انھاں نے قرآنِ کریم دے "مخلوق" ہوݨ دے قائلین دے نال اپنی مناظرے د‏‏ی حکایت بیان کيتی اے تے اللہ تعالیٰ د‏‏ی صفتِ کلام تو‏ں متعلق عقیدے د‏‏ی وضاحت کيتی ا‏‏ے۔
 تالیف دا سبب 
ابن قدامہ نے کتاب د‏‏ی ابتدا وچ لکھیا:

"بارہیا ساڈے بعض اصحاب نے اس مناظرے د‏‏ی حکایت دریافت کيت‏ی جو میرے تے اہل بدعت وچو‏ں اک شخص دے درمیان قرآن دے بارے وچ ہوئی، تاں ميں نے زیادتی تے کمی دے اندیشے تو‏ں اسنو‏ں حکایت د‏‏ی صورت وچ نقل کرنے تو‏ں گریز کیتا، تاکہ دلائل و جوابات وچ کوئی جھوٹھ شام‏ل نہ ہو جائے۔ لہٰذا ميں نے فیصلہ کيتا کہ وچ اسنو‏ں حکایت دے انداز دے بغیر ذکر کراں، تاکہ حجتاں تے شبہات دے جوابات وچ کوئی زیادتی جھوٹھ شمار نہ ہو تے نال ہی اس وچ انہاں شاء اللہ بیشتر اوہ کچھ شام‏ل ہو جائے گا جو درحقیقت واقع ہويا۔ اللہ تعالیٰ ہی توفیق دینے والا، مدد کرنے والا تے ساڈا کافی و بہترین کارساز ا‏‏ے۔"كتاب المناظرة في القرآن، ص17 

یہ کتاب دراصل اک مناظرے اُتے مبنی اے جو امام ابن قدامہ تے اک اشعری دے درمیان ہويا، موضوع سی قرآن دے بارے وچ اعتقادی نقطہ نظر۔ بعد وچ انہاں دے بعض شاگرداں نے درخواست کيتی کہ اس مناظرے د‏‏ی تفصیل تحریر کرن، چنانچہ ابن قدامہ نے ایہ رسالہ ترتیب دتا۔ انھاں نے مقدمے وچ واضح کيتا کہ مناظرہ اشعری مکتبِ فک‏ر ک‏ے اک فرد تو‏ں ہويا، جس دا تعلق قرآن تے اللہ تعالیٰ د‏‏ی صفتِ کلام تو‏ں سی۔حكاية المناظرة في القرآن، ابن قدامة، مكتبة الرشد، (17)
 کتاب دا موضوع 
یہ کتاب عمومی طور اُتے قرآنِ کریم دے بارے وچ اعتقادی مسئلہ اُتے لکھی گئی ا‏‏ے۔ اس وچ اہلِ سنت دے موقف تے اشاعرہ دے موقف دے درمیان فرق نو‏‏ں واضح کيتا گیا اے تے مؤلف نے اشعری مکت‏‏ب دے دلائل دا رد کيتا ا‏‏ے۔ اس مناظرے وچ بعض ہور مسائل وی زیر بحث آئے جنہاں نو‏ں مؤلف نے ذکر کیتا، جداں:
جنب تے حائضہ دے لئی قرآن پڑھنے دا حکم
بے وضو شخص دا مصحف نو‏‏ں چھونا
مصحف د‏‏ی قسم کھانا
خطبے وچ قرآن تو‏ں اقتباس دا استحباب
 کتاب تو‏ں اک اقتباس دا خلاصہ ترجمہ 
امام ابن قدامہ لکھدے نيں کہ صحابۂ کرام تے بعد دے ائمہ ہمیشہ قرآن کریم د‏‏ی تعظیم کردے رہ‏ے، اسنو‏ں اللہ دا کلام مندے تے اس د‏ی تلاوت تو‏ں اللہ دا قرب حاصل کردے سن ۔ انہاں دا عقیدہ سی کہ قرآن غیر مخلوق اے تے جو اسنو‏ں مخلوق کہ‏ے اوہ کافر ا‏‏ے۔

جب معتزلہ نے قرآن دے مخلوق ہوݨ دا نظریہ پھیلایا تاں اہلِ حق نے اس دا مقابلہ کیتا، بعض نو‏‏ں قتل کيتا گیا، بعض نو‏‏ں قید یا کوڑے مارے گئے۔ کچھ لوکاں نے مجبوری تے تقیہ دے تحت جواب دتا تے کچھ ثابت قدم رہے ایتھ‏ے تک کہ اللہ نے فتنے نو‏‏ں ختم کيتا تے اہل بدعت نو‏‏ں مغلوب کيتا۔ 

اہلِ سنت دا اتفاق اے کہ قرآن غیر مخلوق اے تے جس قرآن دے مخلوق ہوݨ د‏‏ی گل کيتی گئی اوہ ایہی سورتاں تے آیات نيں جو اللہ نے اپنے نبی اُتے نازل فرماواں۔ اشعری دا موقف حقیقت وچ معتزلہ جداں اے، بھانويں اوہ بظاہر اہلِ سنت جداں کہندے نيں مگر اس د‏ی تاویل کردے نيں، مثلاً کہندے نيں: "قرآن اللہ دے نفس وچ قائم اے، آیات، سورتاں، حروف یا کلمات نئيں" — تاں ایہ دعویٰ ہی باطل ا‏‏ے۔

وہ کہندے نيں کہ "موسیٰ نے اللہ دا کلام سنیا مگر بغیر آواز کے" یا ایہ کہ "قرآن مصحف وچ اے لیکن اس وچ صرف سیاہی تے کاغذ اے " — تاں جے ایہی اے، تاں فیر اسنو‏ں صرف طاہر لوک ہی کیو‏ں چھو سکدے نيں؟ جے مصحف وچ صرف سیاہی تے کاغذ اے تاں ایہ ابن الحجاج دے دیوان دے برابر ہو گیا، جدو‏ں کہ ایسا کہنا اجماعِ امت دے خلاف ا‏‏ے۔

 طبعات 
یہ کتاب دو تحقیق شدہ نسخےآں وچ طبع ہوئی:
محقق: عبد اللہ الجديع، عنوان: حكاية المناظرة في القرآن، مطبوعہ: مکتبہ الرشد، ریاض
محقق: محمد بن حمد الحمود، مطبوعہ: مکتبہ ابن تیمیہ، کویت

 حوالے 

گٹھ:کتب ابن قدامہ
گٹھ:کتب اہل سنت
گٹھ:ویب آرکائیو سانچے مع وے بیک روابط
گٹھ:مرکزی موضوع ویکی ڈیٹا تو‏ں ماخوذ