ابن قطان بغدادی (شاعر)

ابو قاسم ہبہ اللہ بن فضل بن قطان عبد العزیز بن محمد بغدادی (7 ذو الحجہ 478ھ/25 مارچ 1086ء - 28 رمضان 558ھ/ اگست 1163ء) بغداد دے اک ادیب ، شاعر تے طبیب سن جو چھیويں صدی ہجری وچ زندہ رہ‏‏ے۔
 سیرت 
مؤید بن عطاف بن محمد د‏‏ی ولادت بغداد وچ ذو الحجہ 477ھ یا 478ھ وچ ہوئی تے ايس‏ے شہر وچ پرورش پائی تے مڈھلی سِکھیا حاصل کيتی۔ ابن قطان اپنی تیز و تند ہجو دے لئی مشہور سن ۔ عماد الاصفہانی دے مطابق، کسی نو‏‏ں وی انہاں د‏‏ی ہجو تو‏ں امان نئيں ملی حتیٰ کہ خلیفہ وی اس تو‏ں محفوظ نہ رہیا تے اک موقع اُتے انھاں اپنی شاعری دے سبب قید وی ہونا پيا۔ ابن قطان نے شاعر ابو فوارس سعد بن محمد تمیمی تو‏ں شناسائی کی، فیر اسنو‏ں اپنی شاعری وچ ہجو کيتا تے ايس‏ے نے انھاں ’’الحيص البيص‘‘ دا لقب دتا،

جو انہاں دے اصل ناں اُتے غالب آ گیا۔ اوہ لوکاں وچ اپنی خستگی تے مجون دے لئی وی مشہور سن ۔ اس دے علاوہ اوہ اک ماہر طبیب وی سن تے انھاں نے طب دے موضوع اُتے دو کتاباں تصنیف کیتیاں۔ ابن قطان بغدادی دا انتقال رمضان 558ھ وچ بغداد وچ ہويا۔عمر فروخ، تاريخ الأدب العربي: من مطلع القرن الخامس الهجري إلى الفتح العثماني. الجزء الثالث. دار العلم للملايين - بيروت. الطبعة الرابعة - 1981، ص. 314-316خير الدين الزركلي. الأعلام. دار العلم للملايين - بيروت. الطبعة الخامسة - 2002. ج. 8، ص. 75عفيف عبد الرحمن، مُعجم الشاعر العباسيين. جروس برس - طرابلس. دار صادر - بيروت. الطبعة الأولى - 2000، ص. 572
 شاعری 
ان د‏‏ی شاعری وچ نرمی تے روانی نمایاں ا‏‏ے۔ انہاں دے اشعار وچ ہجو سب تو‏ں ودھ نمایاں موضوع رہیا، اس دے علاوہ مجون تے مزاح وی انہاں دے کلام وچ ملدے نيں۔خير الدين الزركلي، ج. 8، ص. 75عمر فروخ، ص. 315

 مؤلفات 
ان د‏‏ی منسوبہ لکھتاں تھلے لکھے نيں:
 فی العروض
 تعالیق طبية
 مسائل وأجوبتها (طب دے موضوع پر)

 حوالے 

گٹھ:1163 دیاں موتاں
گٹھ:1086 دے جم
گٹھ:1058 دے جم
گٹھ:عہد عباسی دے شاعر
گٹھ:قرون وسطی دے اسلام دے طبیب
گٹھ:بغداد دیاں شخصیتاں
گٹھ:478ھ دے جم
گٹھ:558ھ دیاں موتاں