پنجابی اگیتر

پنجابی زبان وچ بہت سارے اگیتر نیں۔ ہوراں زباناں ون٘گوں پنجابی وچ وی اگیتراں دی گِݨتی پچھیتراں ناݪوں گَھٹ اے۔ پنجابی وچ کچھ اگیتر فارسی تے عربی زباناں توں وی شامل ہوئے نیں۔

عام ورتویں پنجابی اگیتر

نہ، نہِیں، غَیر موجُود واسطے 
ا- ، اَن- ، بِن- ، بِنا- ، بِلا- ، بے- ، غَیر- ، لا- ، ن- ، نا- ، نِر- 

ہاں، موجُود واسطے 
ب- ، با-، بِل- (بِال-) 

بَھیڑا، ماڑا واسطے 
بَد- ۔ ک- 

چن٘گا، سوہݨا واسطے 
خوش- ، س-

نہ واݪے اگیتر

ا
ا (بے ۔ بغَیر)
 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  ا-  ٹݪ  اٹݪ  نہ ٹݪݨ واݪا ا-  بھاگ  ابھاگ  بے نصِیب ۔ ناقابلِ تقسِیم ا-  تھاہ  اتھاہ  بے حَد ڈُون٘گھا ا-  ٹُٹ  اٹُٹ  نہ ٹُٹݨ جوگ ا-  چُھوت  اچُھوت  نہ چُھوہݨ جوگ ا-  کھن٘ڈ  اکھن٘ڈ  سالم ۔ ناقابلِ تقسِیم ا-  لَگ  الَگ  علَیحدہ ا-  مر  امر  نہ مرن واݪا

اَن
اَن (بے ۔ بغَیر)
 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  اَن-  پڑھ  اَن پڑھ  ناخواندہ اَن-  جاݨ  انجاݨ  نامَعلُوم اَن-  گِݨت  اَن گِݨت  بے شمار اَن-  گھڑت  اَن گھڑت  بے ڈھبا اَن-  مُل  اَنمُل  بے قِیمت ۔ نایاب

بِن
بِن (بغَیر)
 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  بِن-  دیکھݨا  بِن دیکھے  بغَیر دیکھے بِن-  سُݨݨا  بِن سُݨے  بغَیر سُݨے بِن-  کہݨا  بِن کہے  بغَیر کہے بِن-  گِݨݨا  بِن گِݨے  بغَیر گِݨے بِن-  من٘گݨا  بِن من٘گے  بغَیر من٘گے 

بِنا
بِنا (بغَیر)
 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  بِنا-  دیکھݨا  بِنا دیکھے  بغَیر دیکھے بِنا-  سُݨݨا  بِنا سُݨے  بغَیر سُݨے بِنا-  کہݨا  بِنا کہے  بغَیر کہے بِنا-  گِݨݨا  بِنا گِݨے  بغَیر گِݨے بِنا-  من٘گݨا  بِنا من٘گے  بغَیر من٘گے 

بِلا
بِلا (بغَیر)

ایہ عربی دا اگیتر اے تے پنجابی زبان وچ وی ورتیا جان٘دا اے۔
 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  بِلا-  تکلّف  بِلا تکلّف  بے روک ٹوک بِلا-  جِھجک  بِلا جِھجک  ہِچکچاہٹ توں بغَیر بِلا-  ضرُورت  بِلا ضرُورت  لوڑ توں بغَیر بِلا-  ناغہ  بِلا ناغہ  ہَر روز  بِلا-  وجہ  بِلا وجہ  بے سبَب

بے
بے (اَن ۔ بغَیر)

ایہ فارسی دا اگیتر اے تے پنجابی زبان وچ وی ورتیا جان٘دا اے۔
 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  بے-  پراوہ  بے پرواہ  پرواہ نہ کرن واݪا بے-  حیا  بے حیا  بَد لحاظ بے-  دھیان  بے دھیانی  غفلت ۔ بے توجہی  بے-  ڈَھب  بے ڈَھبا  بے قاعدہ ۔ عجِیب بے-  ڈَھن٘گ  بے ڈَھن٘گا  بے قاعدہ بے-  سُر  بے سُرا  بَھیڑا گاؤݨ واݪا بے-  سمجھ  بے سمجھ  نا فہم بے-  عقل  بے عقل  عقل توں عاری بے-  غَیرت  بے غَیرت  غَیرت توں محرُوم 

غَیر
غَیر (اَن ۔ بغَیر)

ایہ عربی دا اگیتر اے تے پنجابی زبان وچ وی ورتیا جان٘دا اے۔

 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  غَیر-  اخلاق  غَیر اخلاقی  بَد اطوار  غَیر-  فِطرت  غَیر فِطری  مصنُوعی غَیر-  مُسلم  غَیر مُسلم  جیہڑا مُسلمان نہ ہووے غَیر-  مُلک  غَیر مُلکی  پرائے دیس دا

لا
لا (بے ۔ بغَیر)

ایہ عربی دا اگیتر اے تے پنجابی تے فارسی وچ وی ورتیا جان٘دا اے۔

 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  لا-  پرواہ  لاپرواہ  بے فِکر لا-  چارہ  لاچار  مجبُور ۔ بے بس لا-  حاصل  لاحاصل  بے نتِیجہ لا-  شرِیک  لا شرِیک  واحد لا-  عِلم  لا عِلم  ناواقف لا-  قانُون  لا قانُونِیت  قانُون دی عدم عملداری

ن
ن (بے ۔ بغَیر)
 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  ن-  ڈَر  نڈَر  بہادر ن-  راج  نراج  حکُومت دُشمݨی ۔ انارکی ن-  کم  نکمّا  ناکارہ ن-  کھٹݨا  نکھٹُو  بے کار ن-  ہتھ  نہتھا\نہتا  غَیر مسلَح

نا
نا (بے ۔ بغَیر)

ایہ پنجابی تے فارسی دا اگیتر اے۔
 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  نا-  سمجھ  ناسمجھ  نا فہم نا-  لائق  نالائق  نا قابل نا-  گوار  ناگوار  نا پسَند نا-  واقف  ناواقف  انجاݨ

نِر
نِر (بغَیر)
 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  نِر-  آس  نِراس ۔ نِراسا  نا امِیدی ۔ نا امِید  نِر-  بَل  نِربَل  کمزور ۔ بے طاقت نِر-  بھار  نِربھار  بے وزن ۔ ہلکا ۔ ہَوݪا نِر-  بھاگ  نِربھاگ ۔ نِربھاگی  بے نصِیبی ۔ بے نصِیب  نِر-  بھو\بھے  نِربھو\نِربھے  بے خَوف ۔ بہادر نِر-  پَھݪ  نِرپَھݪ  بے ثمر  نِر-  جَل  نِرجَل  بے آب  نِر-  دوش  نِردوش  بے قصُور  نِر-  دَھن  نِردَھن  بے زَر ۔ غرِیب نِر-  گُݨ  نِرگُݨ  بے ہُنر  نِر-  لاج  نِرلاج  بے حیا  نِر-  مُل  نِرمُل  بے قِیمت ۔ نایاب نِر-  مُول  نِرمُول  بے جَڑھ ۔ بے بنیاد نِر-  موہ  نِرموہ  سَنگدِل ۔ بے مَِہر

ہاں واݪے اگیتر

ب
ب (ناݪ ۔ واݪا)

ایہ عربی تے فارسی دا اگیتر اے تے پنجابی زبان وچ وی ورتیا جان٘دا اے۔
 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  ب-  راہ  براہ  راہ توں ب-  طرِیق  بطرِیق  طرِیقے ناݪ ب-  غَور  بغَور  ڈُون٘گھی سوچ ناݪ  ب-  قلم  بقلم  قلم ناݪ ب-  نظر  بںظر  نظر ناݪ 

با
با (واݪا)

ایہ فارسی دا اگیتر اے تے پنجابی زبان وچ وی ورتیا جان٘دا اے۔
 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  با-  اصُول  با اصُول  اصُول واݪا با-  برکت  با برکت  مبارک با-  عِزت  با عِزت  عِزت واݪا با-  شَعُور  با شعُور  سمجھدار 

بِال
بِال (ناݪ)

ایہ عربی دا اگیتر اے تے پنجابی زبان وچ وی ورتیا جان٘دا اے۔
 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  بِال-  رضا  بِالرضا  مرضی ناݪ  بِال-  قلم  بِالقلم  قلم ناݪ بِال-  مقابل  بِالمقابل  آمݨے سامݨے 

بَھیڑا، ماڑا واݪے اگیتر

بَد
بَد (بَھیڑا ۔ بُرا ۔ ماڑا)

ایہ فارسی دا اگیتر اے تے پنجابی زبان وچ وی ورتیا جان٘دا اے۔
 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  بَد-  زبان  بَد زبان  بَھیڑی گُفتگُو کرن واݪا بَد-  شکل  بَد شکل  بَھیڑی شکل واݪا  بَد-  عہد  بَد عہد  وعدہ خلاف  بَد-  نصِیب  بَد نصِیب  ماڑی قِسمت واݪا

ک
ک (بَھیڑا ۔ بُرا ۔ ماڑا)
 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  ک-  بندہ  کبندہ  بَھیڑا بندہ ک-  پَت  کپتّا\کپتّی  بد لحاظ ک-  پُت  کپُت  بَھیڑا پُت ک-  چَج  کچجّا\کچجّی  بے سلِیقہ ک-  ڈھب  کڈھب  پھوہڑ ۔ بد شکل ک-  ذات  کذات  بد ذات ک-  راہ  کراہ  غلط راہ ک-  سُتھرا  کسُتھرا  گندا ک-  سَنگ  کسَنگ  بَھیڑا ساتھ ک-  سوبھا  کسوبھا  ماڑی ساکھ ک-  سُوت  کسُوت\کسُوتا  نا مناسب ک-  نسل  کنسل\کنسلی  بَد نسل ک-  ویݪا  کویݪا  بے وقت، ماڑا ویݪا

چن٘گا، سوہݨا واݪے اگیتر

خوش
خوش (چن٘گا ۔ سوہݨا)

ایہ فارسی دا اگیتر اے تے پنجابی زبان وچ وی ورتیا جان٘دا اے۔

 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  خوش-  آب  خوشاب  مِٹھا پاݨی خوش-  بو  خوشبُو  مَِہک خوش-  حال  خوشحال  آسُودہ  خوش-  خبر  خوش خبری  چن٘گی خبر ۔ مُژدہ خوش-  خَط  خوشخطی  سوہݨی لکھائی  خوش-  شکل  خوش شکل  سوہݨی شکل واݪا خوش-  نصِیب  خوش نصِیب  چن٘گی قِسمت واݪا 

س
س (چن٘گا ۔ سوہݨا)
 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  س-  بھاگ  سبھاگ\سبھاگی  خوش قِسمت س-  بھرائی  سبھرائی  خوش قِسمت عَورت ۔ بھائِیاں واݪی س-  پاتر  سپاتر  سوہݨا بھانڈا ۔ اَعلا ظرف س-  پُت  سپُت  ہونہار فرمان٘بردار بیٹا س-  پُتر  سپُتر  ہونہار فرمان٘بردار بیٹا س-  پُتر  سپُتری  ہونہار فرمان٘بردار دھی س-  پھݪ  سپھݪ  کامیاب ۔ ثمر آور س-  جݨ  سجݨ  بھلا مانس ۔ چن٘گا انسان س-  درشن  سدرشن  سوہݨا نظارہ س-  دَھن  سدَھن  دَولتمَن٘د س-  ڈول  سڈول  سوہݨی بناوٹ س-  ڈھاݪ  سڈھاݪ  سوہݨی بناوٹ س-  رُوپ  سرُوپ  خُوبصُورت س-  گن٘دھ  سگن٘دھ  خُوشبُو س-  لَبھ  سلَبھ  دستیاب  س-  لَج  سلَج\سلجّا  عِزّت دار ۔ حیا دار س-  لچّھݨ  سلچّھݨ\سلچھݨا  سلِیقہ شعار ۔ نیک اطوار س-  لیکھ  سلیکھ  سوہݨی لِکھت ۔ ادب س-  مُکھ  سمُکھ  خوش شکل

متفرق اگیتر

ال
ال (مخصُوص ۔ مَعرفہ)

ایہ عربی دا اگیتر اے تے پنجابی زبان وچ وی ورتیا جان٘دا اے۔
 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  ال-  غرض  الغرض  غرض ال-  کتاب  الکتاب  کتاب ال-  مُختصر  المُختصر  مُختصر ال-  قلم  القلم  قلم

پر
پر (پرایا ۔ پرے دا)
 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  پر-  دیس  پردیس  پرایا دیس پر-  لوک  پرلوک  اگلا جہان پر-  ناݪا  پرناݪا  چَھت دی ناݪی

پُر
پُر (واݪا ۔ بھریا ہویا)

ایہ فارسی دا اگیتر اے تے پنجابی زبان وچ وی ورتیا جان٘دا اے۔
 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  پُر-  تعیش  پُرتعیش  تسکِین بخش  پُر-  خطر  پُرخطر  خطرے ناݪ بَھرپُور پُر-  کشش  پُرکشش  خُوبصُورت پُر-  نُور  پُرنُور  رَوشن

پڑ
پڑ (ہیٹھلا ۔ اُپرلا ۔ دُور دا)
 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  پڑ-  بولی  پڑبولی  زبانچہ ۔ ہیٹھلی بولی پڑ-  پوتا  پڑپوتا  پُت دا پوتا ۔ پوتے دا پُت پڑ-  چھاں  پڑچھاں\پڑچھان٘واں  سایہ پڑ-  دادا  پڑدادا  باپ دا دادا ۔ دادے دا باپ

دارُ
دارُ (ٹھکاݨا ۔ مرکز ۔ گَھر)

ایہ عربی دا اگیتر اے تے پنجابی زبان وچ وی ورتیا جان٘دا اے۔
 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  دارُ-  الحُکُومت  دارُ الحُکُومت  راجگڑھ ۔ صدر مقام  دارُ-  الشِفا  دارُ الشِفا  شِفاخانہ  دارُ-  الضرب  دارُ الضرب  ٹکسال دارُ-  الکُتب  دار الکُتب  کُتب خانہ ۔ لائِبریری 

ذُو
ذُو (واݪا)

ایہ عربی دا اگیتر اے تے پنجابی زبان وچ وی ورتیا جان٘دا اے۔
 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  ذُو-  الجلال  ذُو الجلال  جلال واݪا  ذُو-  الجناح  ذُو الجناح  پراں واݪا ذُو-  الحَج  ذُو الحَج  حَج واݪا ذُو-  القرنَین  ذُو القرنَین  دو سِن٘گاں واݪا ذُو-  فنُون  ذُو فنُون  ماہر ۔ کئی فَن جانݨ واݪا

ذی
ذی (واݪا)

ایہ عربی دا اگیتر اے تے پنجابی زبان وچ وی ورتیا جان٘دا اے۔
 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  ذی-  اِختیار  ذی اِختیار  با اِختیار ذی-  الحَج  ذی الحَج  حَج واݪا ذی-  رُوح  ذی رُوح  جاندار  ذی-  شان  ذی شان  شاندار ذی-  شعُور  ذی شعُور  سمجھدار ذی-  ہوش  ذی ہوش  ہوشیار 

سو
سو (اپݨا)
 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  سو-  دیس  سودیس  اپݨا دیس سو-  راج  سوراج  خود حکُومتی سو-  موٹو  سوموٹو  خود حرکت وچ آؤݨا

مَ
مَ (تھاں ۔ ٹھکاݨا ۔ مرکز ۔ گَھر)

ایہ عربی دا اگیتر اے تے پنجابی زبان وچ وی ورتیا جان٘دا اے۔
 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  مَ-  درس  مَدرس  درسگاہ  مَ-  طب  مَطب  شِفاخانہ مَ-  قتل  مَقتل  قتل گاہ مَ-  نار  مَنار  اَگ جݪاؤݨ دی جگہ ۔ چراغ دان مَ-  نظر  مَنظر  نظر پَیݨ دی جگہ

مہا
مہا (وڈا ۔ عظِیم)
 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  مہا-  اُوت  مہا اُوت  اِنتہائی احمق مہا-  جݨ  مہاجݨ  عظِیم اِنسان ۔ ساہُوکار مہا-  راجا  مہاراجا  بادشاہ مہا-  ساگر  مہاساگر  وڈا سمُندر مہا-  کاج  مہاکاج  وڈا کَم  مہا-  گیان  مہا گیانی  علامہ  مہا-  نگر  مہا نگر  وڈا شہر  مہا-  یُدھ  مہا یُدھ  جن٘گِ عظِیم 

ہَم
ہَم (اکو جیہا ۔ اک ساتھ ۔ شرِیک)

ایہ فارسی دا اگیتر اے تے پنجابی زبان وچ وی ورتیا جان٘دا اے۔
 اگیتر لفظاگیتر ناݪ لفظ  مطلب  ہَم-  آواز  ہَم آواز  اِکو جہی آواز واݪے ہَم-  جماعت  ہَم جماعت  اِکو جماعت وچ پڑھݨ واݪے ہَم-  خیال  ہَمخیال  مُتفِقہ رائے رکھݨ واݪے ہَم-  درد  ہَمدرد  دُکھ درد دا ساتھی ہَم-  راہ  ہَمراہ  رفِیق ۔ سفر دا ساتھی ہَم-  سفر  ہَمسفر  ناݪ سفر کرن واݪے  ہَم-  شکل  ہَمشکل  رَݪدی مِݪدی شکل واݪے  ہَم-  عصر  ہَمعصر  اِکو زمانے دے  ہَم-  وطن  ہَم وطن  اِکو وطن دے

ہور دیکھو
اگیتر
پچھیتر
پنجابی پچھیتر

حوالے

گٹھ:اگیتر
گٹھ:لفظ
گٹھ:لسانیات
گٹھ:پنجابی زبان
گٹھ:پنجابی گریمر