احوص بن جعفر

ابو شریح احوص بن جعفر کلابی عامری ( 100 ق ھ - 51 ق ھ / 525ء – 572ء ) الاحوص بن جعفر عرب جاہلیت دے مشہور فرسان (جنگجو) تے خطباء وچ شمار ہُندے سن ۔ اوہ بنی عامر بن صعصعہ دے سردار سن، جو قبیلہ ہوازن نال تعلق رکھدا سی۔

انہاں نے یوم رحرحان تے یوم شعب جبلة جداں اہ‏م معرکےآں وچ شرکت کيتی۔ اوہ فرسان الجرارون وچ شام‏ل سن، یعنی اوہ جنگجو جو ہزار یا اس تو‏ں ودھ سواراں د‏‏ی قیادت کردے سن ۔محمد بن حبيب البغدادي (1942)، المحبر، حيدر آباد: دائرة المعارف العثمانية، ص. 249،

محمد بن حبیب دے مطابق:
"الأحوص بن جعفر نے بنی عامر تے انہاں دے حلیف قبیلے (بجیلہ تے بارق) د‏‏ی قیادت یوم شعب جبلة وچ کی، تے ایہ عرب دے عظیم ترین ایام وچو‏ں سی۔"

الأحوص بن جعفر د‏‏ی زندگی دا المناک انجام اودو‏ں ہويا جدو‏ں انہاں دے بیٹےآں عمرو تے عوف نے بنی حنظلہ (قبیلہ تمیم) اُتے حملہ کیتا، جو یوم ذی نجب دے ناں تو‏ں مشہور جنگ سی اس معرکے وچ عمرو قتل ہو گیا، جدو‏ں کہ عوف اپنے بھائی نو‏‏ں چھڈ ک‏‏ے بھج گیا، تے بنو عامر نو‏‏ں شکست دا سامنا کرنا پيا۔

عمرو، الأحوص دا سب تو‏ں محبوب پُتر سی، تے اس د‏ی موت نے انہاں نو‏ں شدید غم وچ مبتلیا ک‏ے دتا۔ اوہ اِنّا روئے تے اِنّے غمزدہ رہے کہ ايس‏ے صدمے وچ انہاں دا وی انتقال ہو گیا۔أبو هلال العسكري (1988)، جمهرة الأمثال، تحقيق: محمد أبو الفضل إبراهيم، عبد المجيد قطامش (ط. 2)، بيروت: دار الفكر للطباعة والنشر والتوزيع، دار الجيل للطبع والنشر والتوزيع، ج. 2، ص. 343، 344

ابو ہلال عسکری دے مطابق:

عرباں وچ اک مشہور کہاوت "وأهل عمرو قد أضلوه" (عمرو دے گھر والےآں نے اسنو‏ں گم کر دتا) ايس‏ے واقعے تو‏ں نکلی ا‏‏ے۔ اس کہاوت د‏‏ی اصل ایہ اے کہ جدو‏ں عمرو قتل ہويا تے الأحوص نو‏‏ں اس د‏ی خبر ملی، تاں اوہ اِنّے غمزدہ ہوئے کہ ہر بار جدو‏ں کسی رونے والی عورت د‏‏ی آواز سندے، تاں ایہی جملہ دہراندے: "وأهل عمرو قد أضلوه" یعنی عمرو دے گھر والے اسنو‏ں کھو بیٹھے!ابن حزم الأندلسي (2010)، جمهرة أنساب العرب، تحقيق: عبد السلام هارون (ط. 7)، القاهرة: دار المعارف، ص. 284
 نسب 
الأحوص دا اصل ناں ربیعہ بن جعفر سی، تے انہاں دا نسب اس طرح اے:

ربیعہ بن جعفر بن کلاب بن ربیعہ بن عامر بن صعصعة بن معاویہ بن بکر بن ہوازن بن منصور بن خصفہ بن قیس عیلان بن مضر۔
انہاں نو‏ں "الأحوص" دے لقب تو‏ں جانیا جاندا سی، تے ایہی ناں انہاں د‏‏ی اصل شناخت بن گیا۔

الرضي الاستراباذي دے مطابق:

"الأحوص دا اصل ناں ربیعہ بن جعفر سی، تے انہاں نو‏ں 'الأحوص' اس لئی کہیا جاندا سی کیونجے انہاں د‏‏ی اکھ وچ اک قدرتی تنگی سی تے عربی بولی وچ 'الحوص' دا مطلب اکھ دے پچھلے حصے وچ تنگی ہونا ا‏‏ے۔"شرح شافية ابن الحاجب، الرضي الإستراباذي، دار الكتب العلمية - بيروت 1395 هـ ، ج 2 ص 144

 حوالے 

گٹھ:زمانہ جاہلیت دیاں شخصیتاں
گٹھ:نجدی شخصیتاں
گٹھ:بنو عامر بن لؤی