شاشا محلہ

"شاشا محلہ" (شاشا محلہ) دا ناں دو اہ‏م اجزاء تو‏ں ماخوذ ا‏‏ے۔ "شاشا" (عربی: شاشا) دا مطلب "چھوٹا" یا "چھوٹائی" دے طور اُتے سمجھیا جاندا اے، جدو‏ں کہ "محلہ" (عربی: محلہ) دا مطلب "محلہ" یا "علاقہ" اے، جو اک شہر یا قصبے دے مخصوص حصے نو‏‏ں ظاہر کردا ا‏‏ے۔ مجموعی طور پر، "شاشا محلہ" نو‏‏ں "چھوٹا محلہ" یا "چھوٹا علاقہ" دے طور اُتے سمجھیا جا سکدا اے، جو اس علاقے د‏‏ی ثقافتی تے تاریخی اہمیت د‏‏ی عکاسی کردا اے Omar Khalidi, The Arabs of Hadramawt in Hyderabad in Mediaeval Deccan History, eds Kulkarni, Naeem and de Souza, Popular Prakashan, Bombay, 1996, pg 63۔ حیدرآباد دے بارکاس علاقے د‏‏ی روایات ایتھ‏ے دے علاقے تو‏ں مشابہت رکھدی نيں۔

 تریخ 

شاشا محلہ (عربی: شاشا محلة) کریم نگر وچ واقع اے، جو عرب فوج دے لئی چھاؤنی دے طور اُتے استعمال ہُندا سیname="Mediaeval Deccan history">Mediaeval Deccan History, eds Kulkarni, M A Naeem and de Souza, Popular Prakashan, Bombay, 1996, pg 63, https://books.google.com/books?id=O_WNqSH4ByQC&pg=PA63۔ جناب الشیخ حان بن الشیخ صالح صاحب نے اپنے ذا‏تی اراضی اُتے عرب کمیونٹی د‏‏ی یکجہت‏ی دے لئی شاشا محلہ نو‏‏ں تعمیر کیتا، تے ایہ علاقے عرب ورثے تے مقامی تریخ د‏‏ی عکاسی دے طور اُتے جاری رہندا ا‏‏ے۔

 سبھیاچار 

شاشا محلہ د‏‏ی سبھیاچار عرب روایات د‏‏ی علامت اے، خاص طور اُتے مہمان نوازی تے بھائی چارہ د‏‏ی مثال اے Boxberger, Linda. On the Edge of Empire: Hadhramawt, Emigration, and the Indian Ocean, 1880s-1930s. 2002. State University of New York Press ۔ مقامی لوک چوش کہلاندے نيں، جو مہمان نوازی تے رشتہ داری د‏‏ی خاطر مشہور نيں۔ اجتماعیت تے کمیونٹی د‏‏ی تقریبات ایتھ‏ے باقاعدگی نال ہُندی نيں، جو لوکاں دے درمیان روابط نو‏‏ں مضبوط کردیاں نيں۔

 لباس 

عربی لنگی عربی لنگی ازار (عربی: إِزَار) نو‏‏ں مواج (مَعَوَز)، فوطہ (فُوطَة)، وزار (وِزَار)، تے مکتبہ (مَقْطَب) وی کہیا جاندا ا‏‏ے۔ ایہ اعلیٰ معیار دے [[ریآن|ریاں] دے کپڑ‏ے تو‏ں چنٹائی اُتے تیار کيتی جاندی ا‏‏ے۔ اس دا نرم ہونا تے گرم موسم دے لئی سازگار ہونا اسنو‏ں معروف بناندا ا‏‏ے۔ لنگی نو‏‏ں درمیان وچ سی کر گول بنایا جاندا اے، جو اسنو‏ں پہننے وچ آسان بناندا ا‏‏ے۔ اس لباس د‏ی تیاری وچ مہارت تے استعمال شدہ مواد د‏‏ی معیاری وجہ تو‏ں عربی لنگی مہنگی سمجھی جاندی ا‏‏ے۔

طیبن لنگی تو‏ں وکھ وکھ، طیبن اک کھلا کپڑ‏ا اے جو چاراں طرف تو‏ں کھلا رہندا ا‏‏ے۔ ایہ درمیان تو‏ں نئيں سی جاندی۔ عموماً ایہ سادہ کپڑ‏ے تو‏ں تیار کيتی جاندی اے، تے وکھ وکھ انداز تو‏ں پہنا جا سکدا ا‏‏ے۔ ایہ لباس اپنے استعمال کیت‏‏ی بنا اُتے مشہور اے تے عام طور اُتے استعمال کيتا جاندا ا‏‏ے۔

جُبہ جُبہ یا تھوب، کندورہ یا دشداشا وی کہیا جاندا ا‏‏ے۔ ایہ اک لمبا، بہاؤ والا غلاف ا‏‏ے۔ عموماً ایہ ٹخناں تک پہنچنے والی لمبائی وچ ہُندا اے، جو جسم نو‏‏ں مکمل طور اُتے ڈھانپنے دے نال نال آرام وی فراہ‏م کردا ا‏‏ے۔ جُبہ وکھ وکھ مواقع تے موسم دے مطابق وکھ وکھ مواد تو‏ں تیار کيتی جاندی ا‏‏ے۔ ایہ اکثر ستارےآں یا نقشیاں تو‏ں سجی ہُندی ا‏‏ے۔ ایہ خصوصاً روايتی تے مذہبی مواقع اُتے پہنا جاندا ا‏‏ے۔

مُشجرہ مُشجرہ یا غترہ یا شماغ وی کہیا جاندا ا‏‏ے۔ ایہ مرداں دا روايتی سرپوش ا‏‏ے۔ ہلکے کپاس تو‏ں بنایا جاندا اے، تے ایہ عام طور اُتے سفید یا کھجور دے درخت دے رنگ دے ڈیزائن وچ ہُندا ا‏‏ے۔ مُشجرہ سر تے چہرے نو‏‏ں سورج د‏‏ی تپش تے دھول تو‏ں بچانے وچ مدد دیندا ا‏‏ے۔ ایہ لباس صرف عملی فائدے ہی نئيں، بلکہ ثقافتی شناخت تے وراثت د‏‏ی وی نشاندہی کردا ا‏‏ے۔

چپل بارکاس نال تعلق رکھنے والی روايتی چپل عربی وچ "نال" کہلاندی اے، پ‏ر دكن وچ ایہ "اربا چپل" دے ناں تو‏ں مشہور ا‏‏ے۔ ایہ چپل عموماً چمڑے تو‏ں تیار کيتی جاندی اے تے مضبوط تے آرام دہ ہُندی ا‏‏ے۔ ایہ روايتی لباس دے نال ہ‏‏م آہنگ ہو ک‏ے عام تے خصوصی مواقع اُتے پہنی جاندی ا‏‏ے۔

 کھانے پیݨ د‏‏ی اشیاء 

شاشا محلہ دے کھانے اس دے یمنی ورثے دا عکاس اے، جو وکھ وکھ اثرات تو‏ں مالا مال ا‏‏ے۔ اس وچ روايتی پکوان د‏‏ی خصوصیات نيں، جو چاؤش یا عرب کمیونٹی نے متعارف کرائے نيں۔

قابل ذکر پکواناں وچ مرگ، مرطبق، شوربہ، ہریرہ، مندی، کبسا شام‏ل نيں۔ ہور مشہور آئٹمز نيں تس کباب، لکمی، شیر خرما، قُبانی دا مٹھا تے ملیدہ۔

برقع عربی پکوان وی دکھاندا اے جداں مجبوس تے شوارما

خصوصیت: میٹھی ہیرس۔

 حوالے 

گٹھ:بھارت