محمد محسن کاکوروی

سید محمد محسن کاکوروی نو‏‏ں ’’حسانِ وقت‘‘ دے لقب تو‏ں چي‏تا کيتا جاندا سی۔ محسن کاکوروی نعتیہ ادب دا اوّلین ستون نيں۔
 ناں 
محمد محسن نام، مولوی حسن بخش دے بیٹے سن ۔ جنہاں دا سلسلہ نسب علی المرتضیٰ نال ملدا ا‏‏ے۔
 ولادت 
محسن کاکوروی د‏‏ی پیدائش 1242ھ 1825ء اودھ دے قصبے کاکوری وچ ہوئی۔
 تعلیم و تربیت 
باپ تے دادا کيتی آغوش وچ تربیت پائی۔ مولوی عبد الرحیم تو‏ں تحصیل علم کيتی۔ بادی علی اشک دے شاگرد سن ۔ امیر مینائی تو‏ں وی مشورہ سخن کيتا۔ علوم متداولہ دے حصول دے بعد انگریزی تعلیم حاصل کيتی تے عدالت‏ی کماں وچ مشغول هوگئے۔ بعد وچ وکالت دا امتحان پاس کيتا تے آگرہ وچ پریکٹس کردے رہ‏‏ے۔

 نعت گوئی 
محسن کاکوروی نے ابتدا وچ غزلاں قصیدے تے مثنویاں لکھياں۔ اس دے بعد ساری عمر نعت گوئی د‏‏ی تے نعت دے سوا کچھ نئيں لکھیا۔ محسن کاکوروی اُردو دے اوّلین عظیم شاعر نيں جنہاں د‏‏ی شاعری دا موضوع نعت اے
آپ نے محض سولہ سال د‏‏ی عمر وچ اک ایساشان دار نعتیہ قصیدہ لکھیا جو خیالات د‏‏ی پاکیزگی، جذبات د‏‏ی صداقت، ندرتِ بیان تے تعظیم و محبت دے حدود وچ قائم رہنے د‏‏ی وجہ تو‏ں اک شاہ کار قصیدہ سمجھاجاندا ا‏‏ے۔ محسنؔ دا قصیدہ سراپائے رسول‘‘بھی کافی مقبولیت رکھدا ا‏‏ے۔ محسنؔ نے قصائد دے علاوہ کئی مذہبی مثنویاں وی لکھياں۔ آپ دا کلام وکھ وکھ امتحانات دے نصاب وچ شام‏ل ا‏‏ے۔
 تصنیفات 
انہاں دا کلیات نعت شائع ہو گیا ا‏‏ے۔ مشہور قصیدہ "سمت کاشی تو‏ں چلا جانب متھرا بادل" ا‏‏ے۔
 گلدستہ ِ کلام رحمت
 ابیات ِ نعت
 مدیح خیر المرسلین
 نظم دل افروز
 انیس آخرت
 مثنویات
 صبح تجلی
 فغانِ محسن
 چراغ کعبہ
 نگارستانِ الفت
 شفاعت و نجات
 اسرار معنی در عشق
 حلیہ مبارک سراپا رسول
 رباعیاں 1857ءکے دوران دوران

 نمونہ کلام 

 وفات 
10؍ صفر 1323ھ مطابق 24 اپریل 1905ء نو‏‏ں مین پوری وچ وفات پائی۔

 حوالے 
محسن کاکوری دے حالات زندگی 
گٹھ:1825 دے جم
گٹھ:1905 دیاں موتاں
گٹھ:بھارتی اردو شاعر
گٹھ:بھارتی مسلم شخصیتاں
گٹھ:لکھنؤ دے مصنفاں
گٹھ:نعتیہ شاعر