وارث لدھیاݨوی

وارث لدھیاݨوی، پنجاب، پاکستان دے اک نامور فِلمی گیت کار سی۔ اوہناں دا گیت دیساں دا راجا-بابل دا پیارا-امبڑی دے دل دا سہارا-نی ویر میرا گھوڑی چڑھیا پنجاب وچ تقریبن ہر ویاہ اُتے گایا جاݨ واݪا گھوڑیاں دا گیت اے۔ اوہناں نے 1959ء وچ ریلیز ہوݨ واݪی پاکستانی پنجابی فِلم کرتار سنگھ واسطے ایہ گیت لِکھیا سی۔

 جیون 
وارث لدھیاݨوی دا اصل ناں چوہدری محمد اسماعیل سی۔ اوہناں دا جم  11 اپریل 1928ء نوں لدھیاݨا وچ ہویا۔ 1947ء وچ لہور مُنتقل ہو گئے۔ پہلاں 'عاجز' تخلص رکھیا سی، استاد دامن دا شاگِرد ہو کے 'وارث لدھیاݨوی' لِکھݨا شروع کر دتا۔ وارث لدھیاݨوی نے بے شمار فِلماں دے گیت تے ڈائیلاگ لِکھے۔ وارث لدھیاݨوی 5 ستمبر 1992ء نوں لہور وچ فَوت ہوگئے۔

 وارث لدھیاݨوی دے کچھ مشہُور فِلمی گیت 

 اک کُڑی دی چیز گواچی بھل کے چیتا آوے گا (شہری بابو)

 دِلا ٹھہر ذرا یار دا نظارہ لیݨ دے (مکھڑا)

 ڈورے کھچ کے نہ کجلا پائیے (مکھڑا)

 میرا دل چنا کچ دا کھڈونا (مکھڑا)

 چھم چھم پیلاں پاواں (یار بیلی)

 چن چن دے سامݨے آ گیا (پگڑی سنبھال جٹا)

 ڈاڈھا بَھیڑا عَشقے دا روگ (رن مرید)

 گوری گوری چانݨی دی ٹھنڈی ٹھنڈی چھاں نی (کرتار سنگھ)

 دیساں دا راجا بابل دا پیارا (کرتار سنگھ)

 ربا ایہدے نالوں موت سکھالی وچھوڑا مکے سجݨاں دا (پگڑی سنبھال جٹا)

 چھپ جاؤ تاریو پا دیو ہنیر وے (لنگوٹیا )

 وے سبھ توں سوہݨیاں ، ہائے وے من موہݨیاں (رنگیلا)

 سانوں وی لے چل نال وے باؤ سوہݨی گڈی والیا (چن پتر)

 دھیاں دتیاں تے کیوں نہ دتا مال مالکا (بابل دا ویڑھا)

 دِلاں دیاں میلیاں نے چن جہیاں سوتراں (مٹی دیاں مورتاں)

 پہلی واری اَج اوہناں اکھیاں نے تکیا (ٹھاہ)

 ایہو جیہا تکیا کہ ہائے مار سٹیا (ٹھاہ)

 آ سینے نال لگ جا ٹھاہ کرکے (ٹھاہ)

 جھانجریاں پہنا دیو، بِندیا وی چمکا دیو (شیر خاں)

 گھنڈ کڈھ کے میں پیلاں پاواں، لکوندی پھراں انگ انگ نوں (جنج)

 لوکو وے لوکو! ایس منڈے نوں روکو (دو رنگیلے)

 اسیں کیہ کیہ بھیس وٹائے یار تیرے ملݨے نوں (ٹھاہ)

 نی چمبے دیئے بند کلِیئے، تینوں کیہڑے ویلے رب نے بݨایا (پہلا وار)

 حوالے 

گٹھ:پنجابی شخصیتاں
گٹھ:پنجابی لوک
گٹھ:پنجابی مسلمان
گٹھ:لاہوری شخصیتاں
گٹھ:پنجابی شاعر
گٹھ:پنجابی کلاکار
گٹھ:پنجابی گیت کار
گٹھ:پنجابی موسیقار