میر بہادر علی حسینی

میر بہادر علی حسینی فورٹ ولیم کالج دے میر منشی سن ۔ میرامن انھی د‏‏ی وساطت تو‏ں فورٹ ولیم کالج وچ بھرتی ہوئے سن ۔ انہاں دے حالات زندگی دے بارے وچ وی کچھ ودھ علم نئيں۔ ( دراصل ایہ ضلع جونپور وچ شاہ گنج قصبہ دے نزدیک موضع وڈا پنڈ دے رہنے والے سن تے موضع موںٔی وچ خاندان حسینی سادات دے اک بزرگ تعلقہ دار تے مشہور حکیم و طبیب حکیم مولا علی حسینی دے داماد سن , جنہاں دا ناں بہادر علی حسینی سی مگر اج قرب و جوار وچ شہید بابا دے ناں تو‏ں جانے جاندے نيں ، کیوںکہ کہیا جاندا اے کہ آپ ١٨۵٧ وچ اک دفعہ موںٔی آ رہے سن تاں درمیان راہ وچ آپ نو‏‏ں شہید کر دتا جاندا اے تے قبرستان حکیم سید حسین حسینی وچ آپ نو‏‏ں دفن کيتا جاندا اے جتھے اج وی لوک آپ د‏‏ی قبر اُتے پھُل مالا چڑھاندے نيں تے آپ دے توسط تو‏ں دعاواں وی منگدے نيں ) انہاں د‏‏ی پیدائش تے وفات دے متعلق کچھ نئيں کہیا جا سکدا۔ انہاں دے والد دا ناں سید عبد اللہ کاظم دسیا جاندا ا‏‏ے۔ تذکرہ نگارلکھدے نيں کہ حسینی شاعر وی سن تے نثر نگار بھی۔ اوہ کدو‏‏ں فورٹ ولیم کالج وچ بھرتی ہوئے تے کدو‏‏ں تک منسلک رہے اس دے بارے وچ معلومات موجود نئيں۔ انھاں نے فورٹ ولیم کالج دے زمانہ وچ کئی کتاباں لکھياں جو مندرجہ زیل ا‏‏ے۔
	”نثر بے نظیر “ میر حسن د‏‏ی مشہور زمانہ مثنوی ”سحر البیان“ د‏‏ی کہانی نو‏‏ں نثر وچ بیان کیاا‏‏ے۔ ترجمہ کردے وقت حسینی نے اوہی فضاءپیش کيت‏‏ی اے جو سحرالبیان دا خاصہ ا‏‏ے۔
	”اخلاق ہندی“ حسینی نے جان گلکرسٹ د‏‏ی فرمائش اُتے ”مفر ح القلوب “ دا سلیس اردو وچ ترجمہ کيتا ا‏‏ے۔ تے اس کانام اخلاق ہندی رکھیا ا‏‏ے۔
”تاریخ آسام“ وی ترجمہ اے ایہ شہاب الدین طالش ابن ولی محمد د‏‏ی فارسی تریخ آسام دا اردو ترجمہ ا‏‏ے۔
	” رسالہ گلکرسٹ“ دراصل گلکرسٹ د‏‏ی کتاب ”ہندوستانی بولی دے قواعد “ دا خلاصہ ا‏‏ے۔

 ہور ویکھو 
 اخلاق ہندی

گٹھ:اردو نثر نگار