مُنشی

منشی (پنجابی زبان: مُنشی؛ بنگالی زبان:মুন্সী ؛ دیوناگری:मुंशी) ، فارسی دا لفظ اے جو عمومن لکھاری، مؤلف یا بولی پڑھت دے ماہر لئی ورتیا جاندا ا‏‏ے ۔ مغلیا سلطنت تے برٹش راج ویلے لفظ "منشی" حکومت‏ی اتالیق لئی استعمال ہُندا رہیا ا‏‏ے ۔
کلرک یا حساب کتاب رکھݨ آلے ملازم ناں وی مُنشی کہیا جاندا اے ۔
برٹش راج ویلے منشی عبد الکریم مشہور منشی سی، اوہ 1887ء تو‏ں 1901ء تک ملکہ وکٹوریا دے اتالیق رہ‏‏ے ۔

 مُنشی گِیرا 
منشی دا کم کرن والا، انشا پرداز، کلرک دا کم کرن والا، کتابت کرن والا، کسے دفتر یا تھاݨے وچ لکھݨ والا، حساب کتاب رکھݨ والا، قبالا نویس ۔

 میر مُنشی 
سررشتہ دار، پیشکار اعلا، محرر، صدر، پیشکار، صدر محرر ۔

 مُنشی خانَہ 
اوہ جگہ جتھے منشی محرر بیٹھ کے کم کردے ہوݨ، کسے محکمے دا اوہ دفتر جتھے دیسی بولی وچ لکھت پڑھت ہُندی ہووے، مسلم حکمراناں دا دفتر اعلا، سکرٹیریٹ
ڈاک بنگلےآں دے نال اک چھوٹا مکان جس وچ افسران دے منشی ٹھہردے نيں

 مُنشیٔ فلک 
منشی فلک ؛ مراد : عطارد ۔

 مُنشی عالم 
پنجاب یونیورسٹی تے الہ آباد بورڈ دے مقرر کردہ علوم شرقیہ وچ فارسی د‏‏ی اک سند جو منشی تو‏ں افضل تے منشی فاضل تو‏ں تھلے شمار ہُندی اے ۔

 مُنشی فاضل 
پنجاب یونیورسٹی تے الہ آباد بورڈ دے مقرر کردہ علوم شرقیہ وچ فارسی دی تیسری تے آخری سند ، جو منشی تے منشی عالم تو‏ں وڈی ہُندی اے ۔
اوہ شخص جیہنے منشی فاضل د‏‏ی سند حاصل کيتی ہووے یا فارسی بولی دا عالم ہووے اوہنوں وی منشی فاضل کہیا جاندا اے ۔ 
مجازن : نہایت پڑھیا لکھیا شخص ۔

 ہور دیکھو 
 منشی عبد الکریم
 منشی سجاد حسین
 منشی پیارے لال
 منشی نول کشور
 منشی پریم چند
 منشی ہرسکھ رائے
 استاد
 خانساماں

گٹھ:فارسی لفظ تے جملے
گٹھ:حکومت برطانوی ہند
گٹھ:مغلیہ دور دے مؤرخین
گٹھ:پیشے
گٹھ:کامے
گٹھ:تعلیم
گٹھ:علم