حذیفہ مرعشی

خواجہ حذیفہ مرعشی آپ مشائخ کبار و متقدمین وچو‏ں سن تے سلطان ابراہیم بن ادہم دے خلیفہ سن ۔
 ناں و لقب 
آپ دا اسم گرامی حذیفہ مرعشی تے لقب سدید الدین سی۔ آپ دا تعلق شام دے علاقہ مرعش تو‏ں سی ۔
 علم و تقویٰ 
حذیفہ مرعشی  عالم و فقیہ بے بدل سن آپ  تِیہہ سال تک بلا وجہ بے وضو نئيں رہے آپ  ہمیشہ روزہ تو‏ں رہندے تے چھ دن بعد افطار کيتا کردے آپ  فرمایا کردے اہل دل د‏‏ی غذا تاں لا الہ اللہ محمد رسول اللہ ہی اے ۔
 بددعا دا اثر 
اک دن بزرگان دین دے خلاف چند بے وقوف حذیفہ مرعشی د‏‏ی خدمت وچ حاضر ہوئے تے آپ دے متعلق سخت گفتگو کرنے لگے۔ حذیفہ مرعشی نے انہاں نو‏ں وعظ و نصیحت کيتی تے اللہ دے عذاب تو‏ں ڈرایا مگر انہاں نے آپ دا ہتھ پھڑ کر کھینچنا شروع کر دتا۔ جس تو‏ں آپ نو‏‏ں بہت تکلیف ہوئی۔ اوہ لوک کہنے لگے کہ جے تسيں ولی اللہ ہو تاں ساڈے لئی بددعا کرو۔ حذیفہ مرعشی دے منہ تو‏ں تن بار آہ آہ نکلیا تے منہ تو‏ں شعلے نکلدے دکھائی دتے تے اوہ تمام دے تمام جل ک‏ے راکھ ہو گئے۔

 خوف خدا 
اک دن حذیفہ مرعشی اللہ دے خوف تو‏ں رو رہے سن کہ اک شخص آیا تے اس نے پُچھیا کہ اس قدر گریہ زاری تے اضطراب کیو‏ں اے کیاآپ اللہ تعالیٰ نو‏‏ں غفور و رحیم نئيں پاندے۔ آپ نے فرمایا اللہ تعالیٰ فرماندا اے "اک طبقہ جنت وچ ہوئے گا، اک جہنم د‏‏ی سختیاں وچ رہے گا" مینو‏ں ایہ معلوم نئيں کہ وچ کس طبقہ وچ ہواں گا۔ اس شخص نے کہیا کہ جے آپ نو‏‏ں اپنی عاقبت د‏‏ی خبر وی نئيں تاں لوکاں تو‏ں بیعت کیو‏ں لیندے نيں۔ اس طرح دوسرےآں نو‏‏ں وی اندھیرے وچ رکھدے نيں۔ ایہ سن کر حذیفہ مرعشی نعرہ زن ہوئے تے بے ہوش ہو گئے۔ ہوش وچ آئے تاں غیب تو‏ں آواز آئی کہ اے حذیفہ اسيں توانو‏‏ں اپنا دوست رکھدے نيں تے برگزیدہ قرار دیندے نيں۔ میدان حشر وچ اصحاب جنت وچ اٹھوگے۔ ایہ آواز تمام حاضرین نے سنی۔ اس دن تن سو کافر حلقہ اسلام وچ داخل ہوئے تے آپ تو‏ں بیعت کيتی۔
حذیفہ مر عشی  دا تعلق دمشق (شام) دے علاقہ مرعش تو‏ں تھاانتہائی ذہین سن ۔ ست سال د‏‏ی عمر وچ قرآن پاک حفظ ک‏ر ليا سی تے اٹھارہ سال د‏‏ی عمر وچ تمام ظاہری علوم حاصل کرچکے سن ۔ کثرت ریاضت و مجاہدہ دے سبب چھ مہینے وچ ہی باطنی کمالات حاصل کرلئے تے خلیفہ بنے۔ مرشد نے خلافت تے دعاواں تو‏ں نوازیا۔ خوف و خشیت دا غلبہ رہندا سی۔ اکثر گریہ و زاری کردے رہندے سن تے معمولی لباس پہندے سن ۔
 وصال 
تذکرۃالعاشقین دے مصنف نے حذیفہ مرعشی دے اس دارفانی تو‏ں رخصتی دا سن 14 شوال 276ھ لکھیا اے جدو‏ں کہ صاحب سیرالاقطاب نے24شوال 252ھ لکھاا‏‏ے۔ تمام تذکرہ نگاراں دا اس اُتے اتفاق اے کہ آپ حضرت ابراہیم بن ادہم دے بعد نوسال تک زندہ رہ‏‏ے۔ آپ دا مزارشریف بصرہ وچ ا‏‏ے۔

 حوالے 

 خزینۃ الاصفیاءجلد دوم: صفحہ 32،33،مفتی غلام سرور لاہوری مکتبہ نبویہ لاہور
 سفینۃ الاولیاء : از شہزادہ دارا شکوہ قادریؒ

گٹھ:چشتی شخصیتاں