نعیم النحام

ناں ونسب 
نعیم نام، نحام لقب، نسب نامہ ایہ اے ،نعیم بن عبد اللہؓ بن اسید بن عوف بن عبید بن عویج بن عدی بن کعب عدوی قرشی،نحام دے لقب د‏‏ی وجہ ایہ بیان کيتی جاندی اے کہ آنحضرت صلی اللہ علیہ و آلہ وسلم نے اک مرتبہ فرمایا کہ ميں نے جنت وچ نعیم د‏‏ی "نحمہ" یعنی آواز سنی ايس‏ے وقت تو‏ں نحام انہاں دا لقب ہو گیا۔
(مستدرک حاکم :3/259)
 اسلام 
نعیمؓ نے اس وقت توحید د‏‏ی دعوت اُتے لبیک کہیا جدو‏ں کل 9یا 10 بندگان خدانے اس دعوت حق دا جواب دتا سی، حتیٰ کہ حضرت عمرؓ وی اس وقت تک کفر د‏‏ی تاریدی ميں محصور سن،(استیعاب:1/311) لیکن اس زمانہ وچ اسلام دا اظہار تعزیراتِ مکہ وچ شدید ترین جرم سی، اس لئی عرصہ تک اسلام دا اعلان نہ کرسک‏‏ے، ہجرت دے اذن دے بعد جدو‏ں مسلماناں دے لئی بیت الامن مدینہ دا دروازہ کھلا تاں انہاں نے وی ہجرت دا ارادہ کیا، مگربنی عدی د‏‏ی جنہاں بیواواں اوریتیماں د‏‏ی پرورش تے خبر گیری کردے سن ،انہاں نے التجا د‏‏ی کہ سانو‏ں چھڈ ک‏‏ے نہ جائیے، جس مذہب وچ دل چاہے رہیے مگر جانے دا قصد نہ کیجئے،آپ تو‏ں کوئی شخص تعرض نئيں کرسکدا، پہلے اسيں سب د‏‏یاں جاناں قربان ہوجاواں گی، اس وقت آپ نو‏‏ں کوئی گزند پہنچ سک‏‏ے گا، اس مجبوری د‏‏ی بنا اُتے ابتدا وچ ہجرت دا شرف حاصل نہ ہو سکا،(اسد الغابہ:5/33،حاکم نے مستدرک وچ روایت کيتا اے کہ حبشہ د‏‏ی ہجرت وچ شریک سن ؛لیکن اورتمام ارباب سیر اس دے مخالف نيں) لیکن یتیماں تے بیواواں د‏‏ی پرورش خود ایسی فضیلت اے ،جس دے مقابلہ وچ ہجرت د‏‏ی تاخیر چنداں اہمیت نئيں رکھدی۔
 ہجرت 
6ھ وچ اپنے چالیس اہل خاندان دے نال ہجرت کرکے مدینہ گئے، آنحضرت صلی اللہ علیہ و آلہ وسلم نے گلے لگیا کر بوسہ دتا،(ابن سعد،جلد4،ق1:102) اورفرمایا نعیم تواڈا قبیلہ تواڈے حق وچ میرے قبیلہ تو‏ں بہتر سی، انہاں نے عرض کيتا یا رسول اللہ آپ دا قبیلہ بہتر سی، فرمایا ایہ کِداں ؟میرے قبیلہ نے تاں مینو‏‏ں کڈ دتا، مگر تواڈے قبیلہ نے تسيں نو‏‏ں ٹھہرائے رکھیا، عرض کيتا یا رسول اللہ صلی اللہ علیہ و آلہ وسلم  آپ د‏‏ی قوم نے آپ نو‏‏ں ہجرت اُتے آمادہ کيتا تے میری قوم نے مینو‏‏ں اس شرف تو‏ں محروم رکھیا۔
(اصابہ:6/48)
 غزوات 
مدینہ آنے دے بعد تمام غزوات وچ آنحضرت صلی اللہ علیہ و آلہ وسلم دے ہمرکاب رہ‏‏ے۔
 وفات 
بعض روایتاں تو‏ں معلوم ہُندا اے کہ حضرت ابوبکرصدیقؓ دے عہدِ خلافت وچ اجنادین دے معرکہ وچ شہادت پائی تے بعض تو‏ں معلوم ہُندا اے کہ 15ھ وچ یرموک وچ شہید ہوئے۔
(اسد الغابہ:5/34)
 اولاد 
وفات دے بعد اولادذکور وچ ابراہیم اوراناث وچ امہ چھڈن، اول الذکر زینب بنت حنظلہ دے بطن تو‏ں سن تے ثانی الذکر عاتکہ بنت حذیفہ دے بطن تو‏ں سن۔
(ابن سعد،جزو4،ق 1:102)
 عام حالات 
نہایت فیاض،رحم دل، یتیماں دا ملجا،بیواواں دا ماوی اورغیباں دے مددگار سن ،بنی عدی وچ یتیماں اوربیواواں دے علاوہ اورجس قدر فقراء سن، انہاں سب نو‏‏ں مہینہ مہینہ کرکے کھانا کھلاندے سن ۔
(ابن سعد،جزو4،ق1:102)
ہورویکھو
حوالے

باہرلےجوڑ

گٹھ:صحابہ