ابو رہم غفاری

ناں ونسب 
کلثوم نام، ابورہم کنیت،"منحور"لقب،سلسلۂ نسب ایہ اے ،کلثوم بن حصین بن خالد بن عسعس بن زید بن عماں بن احمس بن غفار۔
(اصابہ:7/68)
 اسلام 
آنحضرت صلی اللہ علیہ و آلہ وسلم  دے مدینہ تشریف لیانے دے بعد مشرف باسلام ہوئے۔
 غزوۂ احد 
سب تو‏ں پہلے احد وچ شریک ہوئے تے اک تیر سینہ اُتے کھا کر نشان امتیاز حاصل کیا، آنحضرت صلی اللہ علیہ و آلہ وسلم  نے زخم اُتے لعاب دہن لگایا، چونکہ سینہ اُتے آنحضرت صلی اللہ علیہ و آلہ وسلم  نے لعاب دہن لگایا سی، اورسینہ نو‏‏ں "نحر"کہندے نيں،اس مناسبت تو‏ں لوک انہاں کو"منحور"کہنے لگے۔
(ابن سعدجزو4،ق1:180)
صلح حدیبیہ وچ وی آنحضرت صلی اللہ علیہ و آلہ وسلم  دے ہمرکاب سن اوربیعت رضوان وچ شرفِ بیعت حاصل کيتا۔ 
(اسدالغابہ:5/19)
اس دے بعد غزوۂ خیبر وچ شریک ہوئے اورمال غنیمت وچو‏ں آنحضرت صلی اللہ علیہ و آلہ وسلم  نے انہاں نو‏‏ں دوہرا حصہ دتا۔
(اسد الغابہ:5/196)
فتح مکہ وچ شریک نہ ہو سک‏‏ے سن ؛لیکن اس وچ اس تو‏ں وی بڑایہ شرف حاصل ہواکہ جدو‏ں آنحضرت صلی اللہ علیہ و آلہ وسلم  فتح مکہ دے لئی نکلے تاں مدینہ وچ انہاں نو‏‏ں اپنا قائم مقام بناگئے اس دے علاوہ عمرۃ القضا وچ وی ایہ شرف حاصل ہويا سی۔
(استیعاب:2/668)
طائف دے محاصرہ وچ وی شریک سن ،واپسی دے وقت ایہ واقعہ قابل ذکر اے کہ جدو‏ں آنحضرت صلی اللہ علیہ و آلہ وسلم  طائف تو‏ں واپسی دے بعد جعرانہ د‏‏ی طرف چلے تاں ابورہمؓ د‏‏ی اونٹنی آپ د‏‏ی اونٹنی تو‏ں بھڑگئی اوران دے جوندے دا کنارہ ر انہاں مبارک تو‏ں رگڑ کھاگیا، آنحضرت صلی اللہ علیہ و آلہ وسلم  نو‏‏ں اس د‏ی خراش تو‏ں تکلیف ہوئی،آپ نے انہاں دے پیر نو‏‏ں کوڑے تو‏ں کونچ کر فرمایا :پیر ہٹاؤ،میری ران وچ خراش آگئی، ابورہم بہت خوفزدہ ہوئے کہ مباداوحی دے ذریعہ اس گستاخی د‏‏ی تنبیہ نہ ہو،صبح نو‏‏ں قافلہ جعرانہ پہنچ ک‏ے خیمہ زن ہويا تاں ابو رہم حسبِ معمول اونٹھ چرانے نکل گئے، مگر دل وچ ایہ خطرہ لگارہیا، اس لئی واپس آندے ہی لوکاں تو‏ں دریافت کيتا تاں بظاہر اس خطرہ د‏‏ی صحت دے آثار نظر آئے، معلوم ہويا کہ آنحضرت صلی اللہ علیہ و آلہ وسلم  نے یاد فرمایا تھا؛چنانچہ ایہ ڈردے ڈردے حاضر خدمت ہوئے ؛لیکن ایہ قیصر وکسریٰ د‏‏ی شہنشاہی نہ تھی،جس وچ ادنٰی گستاخی وی سخت ترین پاداش دا مستحق بنادیندی اے ؛بلکہ رحمۃ ا للعلمین دے لطف وکرم دا دربار سی، جس وچ آقا غلام،مالک اورمملوک دا کوئی امتیاز نئيں اورجس د‏‏ی تعزیرات وچ غیظ و غضب ،سزا اورانتقام تو‏ں زیادہ لطف وترحم د‏‏ی دفعات نيں؛چنانچہ جدو‏ں ایہ پہنچے تاں آپ نے فرمایا کہ تسيں نے مینو‏‏ں تکلیف پہنچائی سی، اس دے بدلہ وچ ميں نے تواڈے پیر نو‏‏ں کوڑے تو‏ں ہٹایا سی۔ ہن اس دے عوض وچ ایہ بکریاں انعام وچ لو، حضرت ابورہمؓ کہندے نيں کہ آنحضرت صلی اللہ علیہ و آلہ وسلم  د‏‏ی اس وقت د‏‏ی رضامندی میرے لئی دنیا ومافیہا تو‏ں بہتر سی۔
(ابن سعد ،جزو4،قسم1:180)
غزوۂ تبوک وچ وی شریک ہوئے اوراپنے نال اپنے اوربوہت سارے قبیلہ والےآں نو‏‏ں شریک کیا، اس غزوہ وچ عرب وچ ایساقحط اورایسی شدت د‏‏ی گرمی سی کہ لوکاں دا گھراں تو‏ں نکلنا دشوارتھااورمنافقین مسلماناں نو‏‏ں شرکتِ جنگ تو‏ں منع کردے سن ،اس لئی آنحضرت صلی اللہ علیہ و آلہ وسلم  نو‏‏ں اس دے لئی خاص اہتمام د‏‏ی ضرورت پیش آئی؛چنانچہ جدو‏ں ابورہمؓ نے حسبِ معمول دوسرے غزوات د‏‏ی طرح اس وچ وی شرکت دے لئی تیاریاں شروع کيتياں تاں آنحضرت صلی اللہ علیہ و آلہ وسلم  نے فرمایا ،تم جاک‏ے اپنے قبیلہ والےآں نو‏‏ں جنگ پرآمادہ کرو،اس ارشاد د‏‏ی تعمیل وچ انہاں نے قبیلہ غفار دے بوہت سارے لوکاں نو‏‏ں شرکت اُتے آمادہ کردتا تے انہاں د‏‏ی معتدبہ تعداد اس غزوہ وچ شریک ہوئی۔
(ابن سعد،جزو4،ق1،:180)
اتفاق تو‏ں اس مرتبہ وی واپسی وچ انہاں د‏‏ی سواری آنحضرت صلی اللہ علیہ و آلہ وسلم  د‏‏ی سواری دے پہلو وچ سی،رات دا وقت سی، باربار غنودگی طاری ہوجاندی تھی،اس لئی آنحضرت صلی اللہ علیہ و آلہ وسلم  د‏‏ی سواری تو‏ں بھڑجانے دا خطرہ پیدا ہوجاندا سی،اس لئی جتھے ایسا موقع آندا اوہ فوراً اپنی سواری ہٹالیندے۔
(مستدرک حاکم:3/180)
 وفات 
آپ دی وفات دے بارہ وچ ارباب سیر خاموش نيں۔
 فضل وکمال 
آپ تو‏ں دوحدیثاں مروی نيں۔
(تہذیب الکمال:321)
 حوالے 

گٹھ:صحابہ