بیداء

بَیداء، مکہ تے مدینہ دے درمیان اک بنجر بیابان دا ناں ا‏‏ے۔یاقوت حموی، معجم البلدان، ۱۹۹۵م، ج۱، ص۵۲۳۔ ایہ بیابان مسجد شجرہ تو‏ں دو کلومیٹر دے فاصلے اُتے مکہ د‏‏ی طرف واقع ا‏‏ے۔شاہرودی، فرہنگ فقہ، ۱۳۹۲ش، ج‌۲، ص۱۰-۱۱۔

اس جگہے دا ناں حدیث خَسفِ بَیداء (سر زمین بیداء دا دھنس جانا) وچ ذکر ہويا اے جسنو‏ں شیعہ تے اہل سنت احادیث وچ امام زمانہؑ دے ظہور د‏‏ی علامتاں وچو‏ں قرار دتا گیا ا‏‏ے۔صنعانی، المصنف، بی‌تا، ج۱۱، ح۲۰۹؛ ابن ابی‌شیبہ، المصنف، ۱۰۹ق، ح۱۹۰؛ کلینی، الکافی، ۱۰۱ق، ج۸، ص۳۱۰؛ شیخ صدوق، خصال، ۱۱ق، ج۱، ص۳۰۳؛ نعمانی، الغیبۃ، مکتبۃ الصدوق، ص۲۵، ح۱۵۔

امام باقرؑ تو‏ں مروی اک حدیث وچ آیا اے کہ آخری زمانے وچ جدو‏ں سُفیانی دا لشکر سر زمین بیداء وچ داخل ہوئے گا تاں آسمان تو‏ں منادی د‏‏ی آواز آئے گی: "اے بیابان! اس قوم نو‏‏ں نابود کرو"؛ اس دے بعد زمین سفیانی لشکر نو‏‏ں نگل لے گی تے تن لوک دے علاوہ باقی سب دے سب ہلاک ہونگے۔نعمانی، الغیبۃ، مکتبۃ الصدوق، ص۲۹، باب۱، ح۔

فقہی منابع دے مطابق اس بیابان وچ نماز پڑھنا مکروہ اے تے مستقب‏‏ل وچ ایتھ‏ے اُتے خدا د‏‏ی طرف تو‏ں عذاب نازل ہوئے گا۔نجفی، جواہر الکلام، ۱۳۲ش، ج۸، ص۳۹۔
 حوالے 

 مآخذ 

 شیخ صدوق، محمد بن علی، کتاب الخصال، بہ کوشش علی‌اکبر غفاری، قم، نشر اسلامی، چاپ پنجم، ۱۱ھ۔
 صنعانی، عبدالرزاق، المصنف، بہ کوشش حبیب الرحمن الاعظمی، بی‌جا، المجلس العلمی، بی‌تا۔
 کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، بہ کوشش علی اکبر غفاری، بیروت،دار التعارف، چاپ سوم، ۱۰۱ھ۔
 ابن ابی‌شیبہ، المصنف، تحقیق سعید اللحام، بیروت، دارالفکر، ۱۰۹ھ۔
 نجفی، محمدحسن، جواہر‌ الکلام‌ فی‌ شرح‌ شرایع‌ الاسلام، تہران،‌دار الکتب‌ الاسلامیہ، ۱۳۲ہجری شمسی
 نعمانی، محمد بن ابراہیم، کتاب الغیبہ، بہ کوشش علی اکبر غفاری، تہران، مکتبۃ الصدوق، بی‌تا۔
 ہاشمی شاہرودی، سید محمود، فرہنگ فقہ مطابق مذہب اہل بیت علیہم‌السلام، قم، مؤسسہ دایرۃ المعارف فقہ اسلامی، ۱۳۹۲ہجری شمسی
 یاقوت حموی، یاقوت بن عبداللہ، معجم البلدان، بیروت، دار صادر، ۱۹۹۵ء۔


گٹھ:مدینہ
گٹھ:ظہور د‏‏ی نشانیاں
گٹھ:سعودی عرب