حدیث جابر

حدیث جابر، اوہ حدیث نبوی اے کہ جسنو‏ں شیعہ امامت دے اثبات تے اماماں د‏‏ی شناخت دے لئی استعمال کردے نيں۔ اس حدیث دے راوی جابر بن عبداللہ انصاری نيں۔ حضور(ص) نے اس حدیث وچ شیعاں دے بارہ اماماں دے ناں تے ايس‏ے طرح پنجويں امام دے لقب نو‏‏ں بیان فرمایا ا‏‏ے۔

 حدیث دا متن 
آیت اطاعت  ﴿۵۹ نساء﴾؛ اے ایمان والو، اللہ د‏‏ی فرمانبرداری کرو تے رسول د‏‏ی فرمانبرداری کرو تے انہاں لوکاں د‏‏ی جو تسيں وچو‏ں حاکم ہون، فیر جے آپس وچ کِسے چیز وچ جھگڑا کرو تاں اسنو‏ں اللہ تے اس دے رسول د‏‏ی طرف لاؤ جے تسيں اللہ اُتے تے قیامت دے دن اُتے ایمان رکھدے ہو، ایہی گل اچھی اے تے انجام دے لحاظ تو‏ں بہت بہتر اے .  دے نازل ہونے دے بعد جابر بن عبداللہ انصاری نے حضور(ص) تو‏ں پُچھیا: "یا رسول اللہ، اساں خدا تے اس دے رسول نو‏‏ں پہچان لیا اے، کيہ ضروری اے کہ اولی الامر د‏‏ی شناخت وی حاصل کرن." حضور(ص) نے اس دے جواب وچ فرمایا: "وہ میرے جانشین تے میرے بعد مسلماناں دے امام نيں کہ انہاں وچو‏ں پہلے علی بن ابی طالب(ع) نيں تے انہاں دے بعد ترتیب تو‏ں حسن، حسین، علی بن حسین، محمد بن علی جو کہ تورات وچ باقر تو‏ں مشہور اے تے تسيں بڑھاپے وچ انہاں نو‏‏ں دیکھو گے تے جس وقت وی انہاں نو‏ں دیکھنا، میرا سلام پہچانیا۔ محمد بن علی دے بعد ترتیب تو‏ں جعفر بن محمد، موسی بن جعفر، علی بن موسی، محمد بن علی، علی بن محمد، حسن بن علی تے انہاں دے بعد انہاں دا فرزند میرا ہم ناں تے ہم کنیت ا‏‏ے۔ اوہ اے جو لوکاں د‏‏ی نظراں تو‏ں غائب ہوئے گا تے اس د‏ی غیبت بہت طولانی ہوئے گی ایتھ‏ے تک کہ فقط جنہاں افراد دا ایمان سچا ہوئے گا اوہی اپنے عقیدے اُتے باقی رہن گے۔ طبرسی، اعلام الوری، ۱۱ق، ج۲، ص۱۸۲؛ قندوزی، ینابیع الموده، ۱۲۲ق، ج۳، ص۳۹۸-۳۹۹.

 راوی تے محتوا 
اس حدیث نو‏‏ں جابر بن عبداللہ انصاری نے رسول خدا(ص) تو‏ں نقل کيتا اے، ايس‏ے لئے حدیث جابر تو‏ں پہچانی جاندی اے . حدیث جابر وچ شیعہ دے بارہ اماماں د‏‏ی امامت تے انہاں دے ناواں نو‏‏ں بیان کيتا گیا اے . حضور(ص) نے ناں لیندے وقت شیعاں دے پنجويں امام دے لئی، اس دے لقب (باقر) د‏‏ی طرف اشارہ کيتا اے تے جابر تو‏ں کہیا اے کہ جدو‏ں امام باقر(ع) نال ملاقات کرو، تاں میرا سلام اسنو‏ں پہچانیا. ايس‏ے طرح اس حدیث وچ شیعاں دے بارہويں امام د‏‏ی غیبت تے اس دے طولانی ہونے د‏‏ی طرف اشارہ کيتا اے تے غائب امام نو‏‏ں بادل دے پِچھے غائب سورج تو‏ں تشبیہ دتی اے .طبرسی، اعلام الوری، ۱۱ق، ج۲، ص۱۸۱-۱۸۲.

 حدیث دے منابع 
یہ حدیث شیعہ دے بعض منابع جداں کفایۃ الاثر،خزاز رازی، کفایۃ الاثر، ۱۰۱ق، ص۵-۵۵. کمال الدینصدوق، کمال الدین، ۱۳۹۵ق، ج۱‌، ص۲۵-۲۵۳. تے بحار الانوار مجلسی، بحارالانوار، ۱۰۳ق، ج۳، ص۲۵۱. تے ايس‏ے طرح اہل سنت دے بعض منابع جداں ینابیع المودہ قندوزی، ینابیع الموده، ۱۲۲ق، ج۳، ص۳۹۸-۳۹۹. وچ ذکر ہوئی اے تے بعض شیعہ مفسرین نے اسنو‏ں آیت اطاعت دے تھلے بیان کيتا اے .بحرانی، البرہان، ۱۱ق، ج۲، ص۱۰۳-۱۰؛ فیض کاشانی، الاصفی، ۱۱۸ق، ج۱، ص۲۱؛ طیب، اطیب البیان، ۱۳۸ش، ج، ص۱۱؛ شریف لاہیجی، تفسیر لاہیجی، ۱۳۳ش، ج۱، ص۹؛ قمی مشہدی، کنزالدقائق، ۱۱۵ق، ج۳، ص۳۸؛ عروسی حویزی، نورالثقلین، ۱۲۲ق، ج۱، ص۹۹.

 متعلقہ مضامین 
 حدیث لوح

 حوالے 

 کتابیات 
 بحرانی، سید ہاشم، البرہان فی تفسیر القرآن، تحقیق: قسم الدراست الاسلامیہ مؤسسۃ البعثہ، بنیاد بعثت، تہران، ۱۱ھ
 خزاز رازی، علی بن محمد، کفایۃ الاثر فی النص علی الائمۃ الاثنی عشر، تصحیح: عبداللطیف حسینی کوہکمری، قم، بیدار، ۱۰۱ھ
 شریف لاہیجی، محمد بن علی، تفسیر شریف لاہیجی، تحقیق: محدث ارموی، تہران، دفتر نشر داد، ۱۳۳ش.
 شیخ صدوق، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمہ، تصحیح: علی اکبر غفاری، تہران، اسلامیہ، ۱۳۹۵ھ
 طبرسی، فضل بن حسن، اعلام الوری باعلام الہدی، قم، آل البیت، ۱۱ھ
 طیب، سید عبدالحسین، اطیب البیان فی تفسیر القرآن، تہران، انتشارات اسلام، ۱۳۸ش.
 عروسی حویزی، عبد علی بن جمعہ، تحقیق: سید ہاشم رسولی محلات‏‏ی، تفسیر نور الثقلین، قم، انتشارات اسماعیلیان، ۱۱۵ھ
 فیض کاشانی، محسن، الاصفی فی تفسیر القرآن، تحقیق: محمد حسین درایندی و محمدرضا نعمتی، قم، مرکز انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی، ۱۱۸ھ
 قمی مشہدی، کنز الدقائق و بحر الغرائب، تحقیق: حسین درگاهی، تہران، سازمان چاپ و انتشارات وزارت ارشاد اسلامی، ۱۳۸ش.
 قندوزی، سلیمان بن ابراہیم، ینابیع الموده لذو القربی، قم، اسوه، ۱۲۲ھ
 مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، بیروت، داراحیاءالتراث العربی، ۱۰۳ھ

گٹھ:احادیث نبوی
گٹھ:فضائل اہل بیت
گٹھ:احادیث مشہور
گٹھ:احادیث امامت
گٹھ:حدیث