سراج الدین خان آرزو

سراج الدین خان آرزو (پیدائش: 1689ء — وفات: 1756ء) عہد مغلیہ وچ دلی دے معروف شاعر، فرہنگ نگار، تذکرہ نویس تے ماہر لسانیات سن ۔ میر تقی میر دے ماماں کہلاندے سن ۔ آبائی وطن آگرہ سی تے شاہ محمد غوث گوالیاری د‏‏ی اولاد وچو‏ں سن ۔ جوانی وچ گوالیار وچ منصب دار مقرر ہوئے۔ فرخ سیر دے عہد وچ 1717ء وچ دہلی آئے۔ نادر شاہ درانی دے حملہ تے تباہی دے بعد لکھنؤ چلے گئے تے اوتھے انتقال کيتا۔ لیکن حسب وصیت دہلی وچ دفن ہوئے۔

اردو تے فارسی دونے زباناں وچ شعر کہندے سن ۔ خان آرزو نے اردو وچ صرف 127 شعر کہ‏ے مگر اس زمانے دے شعرائے اردو دے استاد منے جاندے سن ۔ میر تقی میر، مرزا رفیع سودا تے خواجہ میر درد انہاں نو‏‏ں اپنا استاد مندے سن ۔

انہاں دیاں لکھتاں د‏‏ی تعداد پندرہ اے جنہاں وچ اک ضخیم دیوان فارسی، فارسی لغت موسوم بہ سراج اللغات، اردو لفظاں د‏‏ی لغت موسوم بہ غرائب اللغات، نوادر اللفاظ تے اردو شاعر دا تذکرہ موسوم بہ مجمع النفائس، سکندر نامہ، قصائد عرفی تے گلستان سعدی د‏‏ی شرحاں مشہور نيں۔

 ہور ویکھو 
 مجمع النفائس
 حوالے 

گٹھ:1687 دے جم
گٹھ:1756 دیاں موتاں
گٹھ:آگرہ دیاں شخصیتاں
گٹھ:اتر پردیش دے شاعر
آرزو، سراج الدین خان
گٹھ:اٹھارويں صدی دے اردو مصنف
گٹھ:اٹھاراں صدی دے ہندوستانی شاعر
گٹھ:برطانوی ہند دے اردو لکھاری
گٹھ:بھارتی اردو شاعر
گٹھ:بھارتی لغت نویس
گٹھ:ستارہويں صدی دے اردو مصنف
آرزو، سراج الدین خان
گٹھ:مغل دور دے اردو لکھاری
گٹھ:بھارتی مسلم شخصیتاں