بیبی ہلدر

بیبی ہلدر (جم 1973) اک بھارتی گھراں دا کمکرن والی عورتاتے لکھاری اے، جس دی مشہور آتمکہانی آلو آندھاری (اک گھٹ عام زندگی) (2006)  اس دے بچپن اتے اک گھریلو کارجکرتا دے روپ وچ اس دی کٹھور زندگی نوں پیش کردی اے۔ بعد وچ اسدا 21 بولیاں وچ ترجمہ ہویا، جس وچ 13 غیرملکی بولیاں وی شامل ہن۔

 مڈھلا جیون اتے ویاہ 
بیبی ہلدر کشمیر وچ پیدا ہوئی،  اتے اس نوں اس دی جم دین والی ماں نے مرشد آباد وچ چھڈّ دتا گیا سی، جدوں اس دے پیؤ دی پین دی عادت نے اس دی ماں نوں چھڈّ دین لئی مجبور کیتا۔ بعد وچ، اس نوں اک بدسلوک پتا، سابقہ فوجی اتے ڈرائیور اتے اس دی متریئی ماں نے پالیا، جس نال اوہ کشمیر توں مرشد آباد گئی اتے انت وچ مغربی بنگال دے درگاپر پہنچی۔ اوہ سکول وچ لگدی ہٹدی رہی اتے 12 سال دی عمر وچ چھویں سٹینڈرڈ توں پکے طور اُتے ہٹا لئی گئی،  جد 12 سال دی عمر دی نوں، اس دے پیؤ نے اس نالوں 14 سال وڈے بندے نال ویاہ دتا جو اک چھوٹا موٹا ڈیکوریٹر سی۔  13 سال دی عمر وچ اس دا پہلا بچہ ہویا، اتے جلدی ہی مگروں دو ہور بچے۔ اس دوران، اس دی بھین نوں اسدے شوہر ولوں گلا گھٹ کے مار دین توں بعد، اس نے گوانڈھ وچ گھریلو نوکر وجوں کم کرنا شروع کر دتا۔ اخیر 1999 وچ، 25 سال دی عمر وچ، گھریلو تشدد دے باراں سالاں بعد، اسنے اپنے شوہر نوں چھڈّ دتا، اپنے تن بچیاں نوں نال لے کے اک ریلگڈی تے چڑھ دلی نوں بھجّ گئی۔ ہن اکو ماپا ہون دے ناطے، اپنے بچیاں پتر سبودھ اتے تاپس اتے بیٹی پیا نوں پالن اتے سکھیا دین لئی اسنے نویں دلی دے گھراں وچ اک نوکرانی دے طور اُتے کم کرنا شروع کیتا؛ اتے اس دوران اس دا کئی استحصال کرن والے رزگارداتاواں نال واہ پیا۔

 ساہتی کیریئر 
اس دا آخری مالک، لکھاری اتے سیوامکت مانو سائنس دا پروفیسر اتے اگھے ہندی لکھاری منشی پریمچند دا پوتا، پربودھ کمار اے، جو نویں دلی راجگڑھ دے کھیتر وچ گڑگاؤں وچ رہِ رہا اے۔ کتاباں دیاں شیلپھاں جھاڑدیاں کتاباں وچ اسدی دلچسپی دیکھدے ہوئے اسنے بیبی نوں پہلاں موہری لکھاریاں نوں پڑھن لئی مُتحرک کیتا، تسلیما نسرین دی سویجیونی امر میبییلا (میرا لڑکیپن) نال شروع کیتا، جواک غریب سماج وچ اک عورت پیدا ہون تے رلدی جوانی اتے سماج پرتیشدید کرودھ والی لکھت اے۔اسنے ہلدر نوں بہت متاثر کیتا اتے اک موڑ ثابت ہوئی، کیونکہ اسنے اسنوں خود اپنیاں یاداں لکھن نوں راغب کرنا سی۔ بعد وچ جلد ہی اسنے جوش نال ہور لکھاری پڑھنا شروع کر دتا۔ اس توں بعد، دکھن بھارت دی سفر تے جان توں پہلاں، پربودھ کمار نے بیبی اک نوٹبکّ اتے پینّ خرید کے دے دتا اتے اسنوں اپنی جیون کہانی لکھن لئی اتساہت کیتا، جو کم بیبی نے کم توں بعد رات نوں دیر تک بیٹھن نال کیتا اتے کدے-کدے کماں دے وچ ملدے ویلے وی اوہ لکھدی۔ اوہ سچمچّ سرل-شبداں دی ورتوں کردی ہوئی مول بنگالی وچ لکھدی۔ جدوں اک مہینے دے بعد کمار دی واپسی ہوئی سی، تاں اوہ اس ویلے تک 100 پنے لکھ چکی سی۔

 کتاباں 
 Aalo Aandhari (بنگالی، ہنیرا اتے چانن)، 2002.
 Eshat Roopantar (بنگالی)۔
 اک جیون گھٹ عامَ، انُ۔  Urvashi Butalia۔ Zubaan, 2006. 818901367X.

 حوالے 

 باہری لنک 
 In India, a Maid Becomes An Unlikely Literary Star. The New York Times، 2 اگست 2006
 Woman’s story Frontline, Jan/Feb 2008

گٹھ:جم 1973
گٹھ:بنگالی لکھاری
گٹھ:بھارتی خواتین ناول کار
گٹھ:زندہ لوک