بشیر حسین ناظم

بشیر حسین ناظم (پیدائش: 25 اکتوبر 1932ء— وفات: 17 جون 2012ء) نعت گو شاعر تے ادیب سن ۔
 ناں 
قلمی ناں ناظم بشیر حسین اصلی ناں میاں بشیر حُسین چوہان سی انہاں دے والد دا ناں میاں غلام حُسین چوہان سی
 ولادت 
بشیر حسین ناظم 25 اکتوبر 1932ء وچ گوجرانوالہ وچ پیدا ہوئے
 شاعر ہفت بولی 
بشیر حسین ناظم نو‏‏ں اردو دے علاوہ فارسی، عربی، انگریزی، پنجابی، سرائیکی تے ہندی زباناں اُتے دسترس حاصل سی تے استاداں دا کلام وی پڑھیا کردے سن ۔ اک عرصہ انہاں نے اسلام آباد وچ وزارت مذہبی امور وچ خدمات سر انجام دتیاں تے ریڈیو ٹی وی دے پروگراماں وچ وی شرکت کردے رہ‏‏ے۔
 القاب و خطابت 
غالبِ نعت، پنجاب دا سچل سر مست، یوسف تحریر،عہد سازاور ہمہ جہت شخصیت، اقبال شناس، نابغہ عصر، عاشق رسول تے بلبل ہزار داستاں جداں القابات وی بشیر حسین ناظم دے حصہ وچ آئے۔ ملک وچ فروغ نعت دے حوالے تو‏ں انہاں د‏ی خدمات دے عوض 1992ء وچ حکومت پاکستان نے انہاں نو‏ں صدارتی ایوارڈ برائے حسن کارکردگی تو‏ں نوازیا۔
 وفات 
17جون 2012ء بمطابق 26رجب المرجب 1433ھ نو‏‏ں اسلام آباد , پاکستان وچ انتقال ہويا۔ انہاں د‏‏ی قبر اُتے انہاں دے ایہ اشعارکندہ اے 

 لکھتاں 
 جمال جہاں افروز۔ نعتاں
 ابدی آوازاں،
 کلاسیکی ادب
 خوان رحمت (سلام ِ رضا پر تضمین)، 
 پنجابی اکھان، 
 مکھ،
 خواباں خواباں جامِ سفالین،
 شواہد النبوت،
 The Supreme Prophet 
 بیعت و خلافت، 
 حسام الحرمین
 شرب مدام ما ۔روزنامہ دنیا
 حوالے 

گٹھ:1932 دے جم
گٹھ:2012 دیاں موتاں
گٹھ:نعتیہ شاعر