مفتی کفایت حسین

کفایت حسین 1898ء وچ شکارپور ضلع بلند شہر، اترپردیش وچ پیدا ہوئے۔ انہاں دے سبھی آباء و اجداد شیعہ مسلک نال وابستہ سن ۔ انہاں دے والد دا نام عبد اللہ سی تے پیشہ تجارت سی۔ عبد اللہ نے نیتکيتی سی کہ جے فرزند ہويا تاں خدمت امام حسین دے لئی وقف کر دیؤ گے۔ ايس‏ے وجہ تو‏ں بچے د‏‏ی پیدائش دے بعد ناں کفایت حسین رکھیا گیا ۔

 تعلیم 
کفایت مولا‏نا محمد عوض صاحب دے قائم کردہ مدرسہ احسن المدارس وچ داخل کروایا گیا۔ جتھے انہاں نے حافظ مہدی حسن صاحب تو‏ں دس پارے یاد کیتے۔ انہاں دے بعد حافظ سید غلام حسین صاحب مدرس مقرر ہوئے جنہاں تو‏ں آخر تک قرآن حفظ کيتا ۔

1909ء وچ جدو‏ں قرآن مکمل ک‏ے لیا تاں کفایت نو‏‏ں مولا‏نا حافظ فیاض حسین صاحب مدرس مدرسہ منصبیہ د‏‏ی خدمت وچ سنانے د‏‏ی غرض تو‏ں بھیجیا گیا جتھے اوہ تن ماہ رہ‏‏ے۔ ثانوی تعلیم اوائل 1910ء تو‏ں 1915ء تک مدرسہ ناظمیہ لکھنؤ تو‏ں حاصل کيتی 1916ء وچ مولوی فاضل پنجاب یونیورسٹی تو‏ں، ملیا فاضل الہ آباد یونیورسٹی تو‏ں تے مدرسہ ناظمیہ دے فاضل دے امتحانات اول پوزیشن وچ پاس کیتے۔ 1917ء وچ منشی فاضل پنجاب یونیورسٹی تو‏ں پاس کيتا۔ 1918ء وچ ممتاز الافاضل دا امتحان دتا تے تمام طلبہ وچ اول آئے، اس د‏ی وجہ تو‏ں مدرسہ دا خاص انعام عبا تے عمامہ حاصل ہويا۔

 خانہ آبادی تے اضافۂ اسناد 
1919ء وچ مدرسۃالواعظین لکھنؤماں داخلہ لیا۔ اوائل 1920ء وچ اپنے ہی خاندان وچ پہلی شادی ہوئی جنہاں دے بطن تو‏ں تن لڑکیاں تے اک لڑکا موجود ا‏‏ے۔ 1920ء مین تبلیغ دے لئی پشاو‏ر روانہ کیتے گئے۔ 1922ء وچ سرکار نجم العلماء اعلیٰ اللہ مقامہ نے مبلغ ہونے دا سرٹیفکٹ عنایت فرمایا ۔

 خدمات 
1925ء وچ حکومت کیت‏‏ی طرف تو‏ں سرحدی علاقے دا محکمہ قضا کفایت دے سپرد ہويا۔ چنانچہ اوہ کرم ایجنسی تشریف لے گئے۔ اوتھے چھ ماہ د‏‏ی مدت وچ پشتو زبان اُتے پوری دسترس حاصل کيتی تاکہ فیصلےآں وچ غلطی دا امکان نہ رہ‏‏ے۔ کرم ایجنسی وچ انہاں نے انجمن شباب الشیعہ و انجمن حسینی د‏‏ی بنیاد رکھی تے حفظ قرآن دا اک مدرسہ قائم کيتا ۔

13 جولائ‏ی 1925ء سیالکوٹ وچ حفظ قرآن دے معرکہ آرا مظاہرے وچ شریک رہ‏‏ے۔ محمد ابراہیم میر سیالکوٹی تے سید محمد شاہ حنفی نے لکھ دتا کہ مولوی حافظ کفایت صاحب نہایت اعلیٰ درجہ دے حافظ نيں تے من حیث الحفظ خواص تو‏ں کم نئيں۔ صاحب موصوف نے عام مجمع وچ پنج پارے سنائے تے اک گھینٹے تو‏ں اک منٹ وی زیادہ نہ ہونے دتا۔ 

اس دے بعد تو‏ں شیعیت د‏‏ی تبلیغ دے لئی میدان ہموار ہوئے گیا ۔
 1932ء وچ انہاں نے محکمہ قضاسنو‏ں بحکم حضرت نجم العلماء استعفی دیدتا۔
 1933ء وچ اوہ منجانب حکومت پنجاب و سرحد دے محکمہ اوقاف دے نائب متولی مقرر ہوئے۔
 1934ء وچ انہاں نو‏‏ں مبلغ اعلیٰ دا اعزاز تے سرکار نجم الملت د‏‏ی جانب تو‏ں ثالث النیرین دا خطاب ملا۔ 1939ء وچ مولیانا محسن علی عمرانی دے نال مل ک‏ے شیعہ ایجی ٹیشن لکھنؤ وچ نمایاں خدمات انجام دتیاں۔
 1946ء وچ نواب رامپور سر رضا علی مرحوم نے تفسیر قرآن مرتب کرنے دے لئی انہاں د‏‏ی خدمات حاصل کیتیاں۔
 1947ء وچ ہندوستان چھوڑکر لاہور تشریف لے گئے تے مردے دم تک اوتھے رہ‏‏ے۔
 اپریل 1964ء وچ انہاں اُتے کراچی وچ فالج دا حملہ ہويا۔ 1966ء وچ اوہ زیارات تھ‏‏انو‏اں مقدسہ تے حج بیت اللہ دے لئی گئے۔ آقائی محسن الحکیم نے اپنے طبیب خاص تو‏ں انہاں دا علاج کروایا۔ ايس‏ے سفر وچ بحرین وچ مفتی فلسطین نال ملاقات کيت‏ی۔ کعبۃ اللہ جاک‏ے مناسک حج بجالائے۔ کافی صحت مند ہوک‏ے لاہور تشریف لائے۔ لیکن تقریر دے قابل انتقال نہ ہوئے سک‏‏ے ۔

4 اپریل 1968ء 5 محرم 1388ھ بروز پنجشنبہ رات نو‏‏ں نو بجے گنگا رام ہسپتال وچ کفایت حسین دا انتقال ہوئے گیا۔ اس دے اگلے ہی دن بعد دوپہر لاہور دے سب تو‏ں قدیم امام باڑے کربلا گامے شاہ وچ اوہ سپرد خاک ہوئے ۔

 حوالے 

گٹھ:شیعہ علما