اجازہ

رخصت، اجازت، علم حدیث د‏‏ی اک اصطلاح، جس دے معنی نيں ‘ اپنے علم حدیث نو‏‏ں اگے پہنچانے د‏‏ی اجازت دینا ‘۔ اس وچ ایہ مفہوم وی شامل اے کہ اجازۃ حاصل کرنے والا، اجازۃ دینے والے دا ناں وی بطور سند دے پیش کرے اس دے لئی ضروری نئيں کہ دونے د‏‏ی ملاقات وی ہو، گویا اجازۃ تحریری وی ہوئے سکدی ا‏‏ے۔

عملی طور اُتے اجازۃ د‏‏ی روایت اِنّی اگے بڑھی کہ لوکاں نے علما نو‏‏ں سر بازار گھیر کر اجازے حاصل کرنا شروع کر دتے ایتھ‏ے تک کہ مسافر علما نو‏‏ں وی نئيں چھڈیا جاندا سی اس اُتے نوبت ایتھ‏ے تک پہنچی کہ علما نے وصیتاں شروع کر دیؤ کہ انہاں د‏‏ی بیان کردہ احادیث نو‏‏ں روایت کرنے دا اجازۃ تمام مسلماناں نو‏‏ں حاصل ا‏‏ے۔

اجازے عمومانثر وچ سِدھے سادھے اسلوب وچ لکھے جاندے سن ۔ بعد وچ رنگین تے مرصع اسلوب نو‏‏ں استعمال کيتا جانے لگیا ۔ کئی اجازے منظوم صورت وچ وی لکھے گئے۔شاہکار اسلامی انسائیکلو پیڈیا، صفحہ 97، جلد3، سید قاسم محمود، کلفٹن کالونی لاہور

 حوالے 

گٹھ:اسلامی اصطلاحات
گٹھ:اسلامی تعلیم
گٹھ:حدیث
گٹھ:شریعت اسلامی وچ عربی لفظاں تے جملے
گٹھ:علوم حدیث
گٹھ:عرب ایجادات