آموت

آموت، آمیت، آهمایت یا آممت پرانے مصر وچ ماده دیوی سی جو ادھی شیر  تے ادھی دریائی گھوڑا سی تے سر مگرمچھ دا رکھدی سی ۔ اس دے ناں دا معنی روح‌خوار سی تے ایہہ  «قلب‌خوار» تے «عظیم مرگ» دی شہرت رکھدی سی۔

امتّ( /AE میٹر ɪ t / ; پرانے مصری ، "مرے ہوئے لوکاں دا بھوگن والا"؛ Erman, Adolf; Grapow, Hermann (1926–1961) Wörterbuch der ägyptischen Sprache، Berlin: Akademie-Verlag, volume 1, page 184.9 ایہہ وی اموت جاں اہمت دا اک دا ترجمہ کیتا گیا سی۔ بھوت اتے دیوی پرانے مصری دھرم وچ اک سریر اے، جو کہ اک حصے نوں شیر نال اتے اک حصے نوں دریائی گھوڑے نال، اتے مگرمچھ یعنی تن وڈے "آدم-کھان" والے پرانے مصری جانور وجوں جانیا جاندا اے۔ اک مذاقیہ دیوتا، اسدے سرلیکھاں وچ "مرے ہوئے دیووہر"، " دلاں دا کھانا "، اتے "موت دا مہان" شامل سن۔  امت مصری انڈرورلڈ ڈواٹ وچ نیاں دے پیمانے دے نیڑے رہندا سی۔ دو سچ دے ہال وچ، انوبس نے اک انسان دے دل دا تول متّ دے کھنبھ، سچ دی دیوی دے خلاف کیتا، جس نوں اک شترمرگ دے کھنبھ وجوں درسایا گیا سی (کھنبھ اکثر ما'ٹ دے سرلیکھ وچ درسایا جاندا سی)۔جے دل نوں خالص نہیں منیا جاندا سی، تاں امتّ اس نوں کھا جاویگا، اتے نرنا کر رہے انسان نوں اوسیرس اتے امرتا ول اپنی سفر جاری رکھن دی آگیا نہیں سی۔ اک وار امت نے دل نوں نگل لیا، یعقین کیتا جاندا سی کہ روح سدا لئی اشانت ہو جاندی اے؛ اس نوں "دوجی وار مرنا" کیہا جاندا سی۔ امت نوں کئی وار اگّ دی جھیل دے کول کھڑے ہون لئی وی کیہا جاندا سی۔ کجھ روایتاں وچ، ناقابل دلاں نوں تباہ کرن لئی اگّ دی جھیل وچ سٹّ دتا گیا سی۔ کجھ ودوان مندے ہن کہ امت اتے جھیل تباہی دی اکو دھارنا نوں درساؤندی اے۔

 حوالے 

گٹھ:اساطیرگٹھ:مصر