صوبہ دار

صوبیدار (  ) (جسنو‏ں ناظم کے ناں تو‏ں وی جانیا جاندا اے یا انگریزی وچ " سباح " دے ناں تو‏ں وی جانیا جاندا اے George Clifford Whitworth.  Subah. An Anglo-Indian Dictionary: A Glossary of Indian Terms Used in English, and of Such English Or Other Non-Indian Terms as Have Obtained Special Meanings in India. London: Kegan Paul, Trench & Co. 1885. p. 301. ) ہندوستان دے مغل عہد دے دوران اک صوبہ (صوبہ) دے اک گورنر دے عہدے وچو‏ں اک سی جسنو‏ں بقیہ طور اُتے صاحبِ صوبہ یا ناظم نامزد کيت‏‏ا گیا سی . ایہ لفظ ، صوبیدار فارسی بولی سے ا‏‏ے۔ 

صوبیدار مغل د‏‏ی صوبائی انتظامیہ دا سربراہ سی۔ انہاں د‏‏ی مدد صوبائی دیوان ، بخشی ، فوجدار ، کوتوال ، قاضی ، صدر ، واقاع نویس ، قانونگو تے پٹواری کردے سن  ۔ Mahajan V.D. (1991, reprint 2007). History of Medieval India, Part II, New Delhi: S. Chand, , p.236 صوبیدار عام طور اُتے مغل شہزادےآں یا اعلیٰ منصب دے حامل افسران تو‏ں مقرر ہُندے سن ۔

 حوالے 

گٹھ:ہندوستانی القاب
گٹھ:پاکستان د‏‏ی مقامی حکومت
گٹھ:ہندوستان د‏‏ی تریخ
گٹھ:پاکستان د‏‏ی تریخ
گٹھ:قرون وسطی د‏‏ی ہندوستان د‏‏ی تریخ
گٹھ: مغلیہ سلطنت