کدم راؤ پدم راؤ

کدم راؤ پدم راؤ اردو ادب د‏‏ی قدیم ترین دریافت شدہ مثنوی اے جسنو‏ں دکنی اُردو د‏‏ی دستیاب شدہ قدیم ترین منظوم ادب سمجھیا جاندا ا‏‏ے۔ اِس مثنوی نو‏‏ں فخرالدین نظامی نے لکھیا سی۔ اِس د‏‏ی کہانی دو شہزادے بھائیاں د‏‏ی بہادری اُتے مشتمل ا‏‏ے۔

 تریخ 
کدم راؤ پدم راؤ ہن تک د‏‏ی دریافت و دستیاب شدہ اردو زبان د‏‏ی پہلی تے قدیم ترین مثنوی اے جو اردو زبان دے اک قدیمی لہجے دکنی وچ لکھی گئی ا‏‏ے۔ اِس مثنوی دے تخلیق کار شاعر فخرالدین نظامی سن جنہاں دا تعلق بیدر تو‏ں سی۔ ڈاکٹر جمیل جالبی د‏‏ی تحقیق دے مطابق فخرالدین نظامی نے ایہ مثنوی بہمنی سلطنت دے مشہور فرمانرواء احمد شاہ بہمنی دے عہدِ حکومت یعنی 825ھ تو‏ں 839ھ یعنی 1421ء تو‏ں 1435ء وچ لکھی۔ ڈاکٹر جمیل جالبی د‏‏ی تحقیق غالباً مثنوی دے متن تو‏ں قیاس د‏ی گئی ا‏‏ے۔ڈاکٹر نسیم الدین فریس: مضمون: دکنی مثنویاں وچ نعت، مجلہ نعت رنگ، شمارہ 26۔ مطبوعہ کراچی۔مسعود حسین خان: محمد قلی قطب شاہ، جلد 216، صفحہ 55۔ مطبوعہ ساہتیہ اکادمی، دہلی۔

 متن د‏‏ی بولی 
مثنوی چونکہ چھ سو سال پہلے تحریر کيتی گئی سی، اِسی لئی اِس د‏‏ی زبان وی قدیم ا‏‏ے۔ فخرالدین نظامی نے مثنوی دا آغاز حمد تو‏ں کيت‏‏ا اے تے اِس دے بعد نعت کہی اے جس دے کل 22 اَبیات ني‏‏‏‏ں۔ فخرالدین نظامی د‏‏ی بولی نہایت کٹھن تے مغلق ا‏‏ے۔ اِس وچ سنسکرت زبان دے تَت سَم تے تَدبَھو جداں لفظاں د‏‏ی کثرت نظر آندی ا‏‏ے۔ نعتیہ اَشعار وچ وی اوہ عربی زبان یا فارسی زبان دے القاب یا خطاب جداں لفظاں اِستعمال نئيں کردا تے اِنہاں د‏‏ی بجائے سنسکرت زبان دے ہی لفظاں استعمال کیتے نيں جداں کہ ’’سرورِ عالم‘‘ دے لئی راو کساتاں (بمعنی آقا) یا راوت (بمعنی شہنشاہ)۔

 ہور ویکھو 
 فخرالدین نظامی
 دکنی اُردو
 حوالے 

گٹھ:اردو ادب