رامدھاری سنگھ دِنکر

رامدھاری سنگھ دنکر (23 ستمبر 1908–24 اپریل 1974) بھارت وچ ہندی دے اک پرمکھ لکھاری، شاعر، ساہت نقاد، صحافی، وئنگکار اتے مضمون نگار سن۔Biography and Works www.anubhuti-hindi.org. قومی شاعر دنکر جدید یگ دے اعلیٰ ویر رس دے شاعر دے روپ وچ قائم ہن۔ بہار صوبہ دے بیگسرائے ضلعے دا سمریا گھاٹ شاعر دنکر دا جم ستھان اے۔ اوہناں نے اتہاس، فلسفہ شاستر اتے سیاست سائنس دی پڑائی پٹنا یونیورسٹی توں کیتی۔ اوہناں نے سنسکرت، بنگلا، انگریزی اتے اردو ساہت دا ڈونگھا مطالعہ کیتا سی۔

رامدھاری سنگھ دنکر آزادی سابق دے باغی شاعر دے روپ وچ قائم ہوئے اتے آزادی دے بعد راشٹر شاعر دے نام نال جان جاندے راے۔ اوہ اتر-چھایاوادی شاعراں دی پہلی پیڑھی دے شاعر سن۔ اک طرف اوہناں دیاں کویتاواں وچ اوج، بغاوت، اکروش اتے انقلاب دی پکار اے، تاں دوجے پاسے کومل سنگاررسی بھاوناواں دی پرکاشن اے۔ ایہناں دو گلاں دی چرم جلوا سانوں کروکشیتر اتے اروشی وچ ملدا اے۔

 زندگی 
دنکر دا جم 23 ستمبر 1908 نوں سمریا، منگیر، بہار وچ ہویا سی۔ پٹنا یونیورسٹی توں بی اے دی امتحان پاس کرن دے بعد اوہ اک پاٹھشالا وچ استاد ہو گیا۔ 1934 توں 1947 تک بہار سرکار دی سیوا وچ سبھ - رجسٹار اتے پرچار ڈیپارٹمنٹ دے اپڈریکٹر پداں اتے کم کیتا۔ 1950 توں 1952 تک مجپھرپر کالج وچ ہندی دے ڈیپارٹمنٹ مکھی راے، بھاگلپر یونیورسٹی دے اپکلپتی دے پد اتے کم کیتا اتے اسدے بعد بھارت سرکار دے ہندی صلاح کار بنے۔ اوہناں نوں پدم بھوشن دی اپادھی نال وی مزین کیتا گیا۔ اوہناں دی کتاب رہتل دے چار باب لئی ساہت اکادمی انعام اتے اروشی لئی بھارتی گیانپیٹھ انعام حاصل کیتا گیا۔ اپنی لیکھنی دے کرکے اوہ ہمیشہ امر راے گا۔

مہابھارت اتے مشتمل اس دے پربندھ شعری کرکشیتر نوں دنیا دیاں 100 سبھ توں اتم کاو-رچناواں وچ 74واں ستھان دتا گیا۔
 رچناواں 
 شاعری مجموعہ 

 رینکا (1935)
 ہنکار (1938)
 رسونتی (1939)
 دوندوگیت (1940)
 کرکشیتر (1946)
 دھوپچھاں (1946)
 سامدھینی (1947)
 باپو (1947)
 اتہاس کے آنسو (1951)
 دھوپ اور دھواں (1951)
 رشمرتھی (1954)
 نیم کے پتے (1954)
 دلی (1954)
 نیل کسم (1955)
 نیے سبھاشت (1957)
 سیپی اور شنکھ (1957)
 پرشرام کی پرتیکشا (1963)
 ہارے کو ہرِ نام (1970)
 پرنبھنگ (1929)
 سورج کا بیاہ (1955)
 کوشری (1957)
 کوئلہ اور کوتو (1964)
 مرتتتلک (1964)

 ترجمہ
 روح کی آنکھیں/ڈی ایچ لارینس (1964)
 کھنڈکاوِی 
 اروشی (1961)
 چنی ہوئیاں رچناواں دے مجموعہ 
 چکروال (1956)
 سپنوں کا دھواں
 رشممالا
 بھگن وینا
 ثمر نندی اے
 برو برابر
 امرت-منتھن
 لوکپری دنکر (1960)
 دنکر کی سوکتیاں (1964)
 دنکر کے گیت (1973)
 سنچیتا (1973)
 رشملوک (1974)
 بال کویتاواں 
 چاند کا کرتا
 نمن کروں میں
 سورج کا بیاہ (شاعری)
 چواے کی دلی-سفر
 مرچ کا مزہ
 کچھ نمائندہ رچناواں 

 پرمپرا
 پرچی
 دلی (شاعری)
 جھیل
 واتاین
 سمدر کا پانی
 کرشن کی چیتاونی
 دھوج-وندنا
 آگ کی بھیکھ
 بالکا سے ودھو
 جیو جیو اے ہندوستان
 کنجی
 پردیشی
 ایک پتر
 ایک ولپت شاعری
 گاندھی
 آشا کا دیپک
 قلم، آج انکی جی بول
 طاقت اور کشما
 ہو کہاں اگنیدھرما نوین رشیوں
 گیت-اگیت
 دعوت نامہ
 لین-دین
 نراشاوادی
 رات یوں کہنے لگا مجھسے گگن کا چاند
 لواے کے مرد
 وجیی کے سمورت جیو رے
 ثمر شیش اے
 پڑک‍کوُ کی سوجھ
 ویر
 منشیتا
 پروتاروہی
 کرگھا
 چاند اور کوِ
 چاند ایک دن
 بھارت
 بھگوان کے ڈاکیئے
 جنتنتر کا جم
 شوک کی سنتان
 جب آگ لگے۔.۔
 پکشی اور بادل
 راجا وسنت ورشا رتؤں کی رانی
 میرے نگپتی! میرے وڈا!
 لواے کے پیڑ ہرے ہونگے
 سپاہی
 روٹی اور سوادھینتا
 اوکاش والی رہتل
 ویال-وجی
 مادھیم
 سطبقہ
 نیکنییتی
 سب سے ضروری کام
 شنکا
 ویکتیتو اور کردار
 بڑی دنیا
 گاندھی
 پنرجم
 رہتل
 قلم یا کہ تلوار
 ہمارے کرشک
 رات یوں کہنے لگا مجھ سے گگن کا چاند
 کیوں لکھتے ہو؟
 بلِ کی کھیتی
 بھائییوں اور بہنوں
 یدھشٹھر کی گلانِ
 پورش کی جاگرتِ کہاتی ھرم لڑائی اے
 کرم زمین اے نکھل مہیتل

 حوالے 

گٹھ:لکھاری
گٹھ:گیانپیٹھ انعام جیتو
گٹھ:ہندی شاعر
گٹھ:بھارتی لکھاری
گٹھ:ہندی لکھاری
گٹھ:گیانپیٹھ
گٹھ:ساہت اکادمی انعام جیتو