گھیو

گھیو اک خاص پرکار دا مکھن اے جسدی ورتوں برصغیر (بھارتی، بنگلادیشی، پاکستانی، نیپالی اتے سریلنکائی رسوئیاں اتے رسماں) وچ پرانے سمیاں توں ہی کیتی جاندی اے۔

ایہہ شبد گھیؤ  (مطلب چھڑکیا ہویا) توں آیا اے اتے دنیا بھر وچ بھانت-بھانت نانواں نال جانیا جاندا اے (بنگالی: ঘি گھی، ہندی: घी گھی، گجراتی: ઘી گھی، میتھلی/نیپالی: घ्यू گھیو، اردو: گھی گھی،  گھیؤ، مراٹھی/کونکنی: तूप توپ، کنڑ: ತುಪ್ಪ تپا، ملیالم: നെയ്യ് نے، تامل: நெய் نے، سنہالی: ایلا-گھتیل جاں گھتیل، تیلگو: నెయ్యి نییی، ، عربی: سمنة سمنا، فارسی: روغن حیوانی روغن-ایوغن حیوانی، دکھنی کردی: ڕۊنِ دان رون-ایون دان، جارجیائی: ერბო عربو، ، مالے: منئک سپی، ہوسا: من شنو)۔

گٹھ:ددھ