ردیف

ردیف شعر وچ ورتی جان والی اِک صنف اے۔
ویروا
ردیف اوہناں خاص لفظاں نوں آکھدے نیں جیہڑے شعر دے اخیر اُتے بار بار آوندے نیں تے اِک خاص صوتی آہنگ پیدا کردے نیں۔ جیویں پیر فضل گجراتی دے ایہناں شعراں وچ ویکھیا جا سکدا اے:
میں کیہڑی اپنے درداں دِی دنیا وچ وساں کی دَساںکس گلے پیاں رو رو کے چہرے تے لساں کی دَساںمیں ٹریا جنگل بیلے نوں اوہ حبل وریدوں نیڑے سیاِک پانے والے پایاں سن کجھ پُٹھیاں دساں کی دَساں
ایہناں شعراں وچ ہر شعر دے اخیر اُتے ’’کی دساں‘‘ دے الفاظ بار بار استعمال ہوئے نیں۔ شعر دے اخیر اُتے بار بار آون والے ایہو الفاظ ردیف آکھواندے نیں۔ پر ہر غزل وچ ردیف دا ہونا ضروری نئیں۔ ایس لئی بہت ساریاں اجیہاں غزلاں وِی موجود نیں جنہاں وِچ قافیہ استعمال ہویا اے تے ردیف استعمال نئیں ہوئی۔تنقیدی وچار: صفحہ 12/13۔

ہور ویکھو
بحر
قافیہ
مطلع
مقطع

حوالے

گٹھ:اردو شاعری
گٹھ:اردو ادب
گٹھ:پنجابی ادب
گٹھ:بولی
گٹھ:لسانیات
گٹھ:زباناں
گٹھ:بولی علم