راجندر جیت

راجندرجیت، پنجابی دا اک شاعر اے جو برطانیہ دے شہر لندن وکھے رہندا اے ۔ http://punjabitribuneonline.com/2015/06/%E0%A8%B8%E0%A8%BC%E0%A8%BE%E0%A9%B2%E0%A8%BF%E0%A8%B0-%E0%A8%B0%E0%A8%BE%E0%A8%9C%E0%A8%BF%E0%A9%B0%E0%A8%A6%E0%A8%B0%E0%A8%9C%E0%A9%80%E0%A8%A4-%E0%A8%A8%E0%A8%BE%E0%A8%B2-%E0%A8%B0%E0%A9%82/اوہ ضلع فریدکوٹ دے کوٹکپورا دا جمپل اے ۔ اوہ ترکشیل سوچ دا پہریدار اے۔ اس دی غزل زندگی متعلق آس، امید اتے کجھ کر-گزرن دی پریرنا دندی اے۔ اپنی پہلی کتاب “ساوے عکس” راہیں اوہ پنجابی غزل کھیتر وچ نویکلیاں پیڑاں پا چکیا اے۔ راجندرجیت دی جیون-جدوجہد اس دی شاعری وچ پرپکتا لیاؤن وچ سہائی سدھ ہویا اے اتے اس نے زندگی چ درپیش اوکڑاں نوں در-کنار کردیاں ہاں-پکھی پہنچ اپناؤندے ہوئے شاعری راہیں اپنیاں بھاوناواں باخوبی ثابت کیتیاں ہن۔ مہان شاعر سرجیت پاتر دے شبداں مطابق اس وچ جذبے دی شدت وی اے، سوچ دی باریکی وی، سوچ دی پرواز وی اے تے بولی دی گنجائش وی۔
 شعری ونگی 
خودی نوں آسرا دتا
خودی نوں آسرا دتا بیگانی آس توں پہلاں
میں اتھرو پونجھ چکا سی تیرے دھرواس توں پہلاں

ندی اچھلے بہت میں خوش وی ہندا ہاں تے ڈردا ہاں
بجھا جاوے نہ مینوں ہی اوہ میری پیاس توں پہلاں

توں ہن بھیجیں جاں اگلے پل تیری ہؤمے دی اے مرضی
میں کل جنگل دا جانو ہو گیا بنواس توں پہلاں

ہرک ٹکڑے وچ سی کوئی کسش، کوئی تڑپ ایسی
میں جڑ چکیا سی کھنڈت ہون دے احساس توں پہلاں

ادھے سپنے وچ سیاں پنجرے دسدے راے راتیں
پرندہ پر لہا آیا کسے پرواس توں پہلاں

ترا جانا جویں دنیا دا سبھّ توں درد اے بھارا
کجھ ایسا جاپدا سی رون دی مشق توں پہلاں

بڑا کجھ وقت نے لکھیا میرے تن تے میری روح اُتے
تسیں مینوں ہی پڑھ لینا مرے اتہاس توں پہلاں
 فیس بک کھاتہ 
 https://www.facebook.com/rajinderjeet/about
 ایہہ وی ویکھو 
https://www.youtube.com/watch?v=ZNsFzrc7-U0

گٹھ:پنجابی شاعر
گٹھ:پنجابی لکھاری
گٹھ:پنجابی لوک
گٹھ:زندہ لوک
گٹھ:بھارتی لوک