ابو الفضل سید محمود قادری

ابو الفضل سید محمود قادری 3 دسمبر 1911ء نوں   حیدرآباد دکن وچ پیدا ہوئے۔ ڈسٹرکٹ اینڈ سیشن جج دے عہدہ اُتے فائز سن۔ 

تساں   دے والد مفتی سید عبد الرشید قادری وی شاعر سن۔ اختر تخلص سی تے ڈاکٹر احمد حسین مائل دے شاگرد سن۔ 
ابو الفضل سید محمود نے اردو‘ فارسی تے عربی وچ نعتیہ‘ مناقب دے نال غزلاں وی کہاں۔ اپنے والد دے علاوہ امام الکلام پہلوانِ سخن نجم الدین ثاقب بدایونی توں شرفِ تلمذ رکھدے سن۔ 
 ادبی سفر تے لکھتاں 
مطبوعہ کلام وچ 
 فردوس (نعتیہ کلام) 
 بہارِ منقبت (مناقب) 
 کیف و سرور (غزلیات) شامل نیں  ۔ انہاں مجموعاں اُتے معروف اساتذہء فن دی تقاریظ نیں   جن وچ ڈاکٹر زینت ساجدہ‘ مولانا سید معز الدین ملتانی‘ ڈاکٹر حفیظ قتیل تے ڈاکٹر عقیل ہاشمی شامل نیں  ۔ 
 فنِ تریخ گوئی وچ وی مہارت سی۔ اس فن اُتے تساں   دی تصنیف بیاضِ بے نظیر دے ناں توں شائع ہوئی جس دے تاریخی ناں 
 (محاسنِ تریخ گوئی) 
 (فنِ تریخ دانی) نیں   جن توں سنِ اشاعت 1406ھ ظاہر ہُندا اے۔ 
 فنَ شاعری دے علاوہ ہور موضوعات اُتے وی تساں   دی متعدد تصانیف نیں  ۔ 
 بعض نایاب فارسی کتب دا اردو وچ ترجمہ وی کیتا جن وچ مشکوٰۃ النبوۃ تے لطائف اللطیف شامل نیں  ۔ 
 اردو انسائکلو پیڈیا وچ حصہء قنون تساں   ای دا مدونہ اے۔ 
 سماجی خدمات 
مختلف سماجی تنظیماں دے بانی سن جن وچ انجمن معین الملت‘ مسلم ویلفیر آرگنائزیشن‘ معارفِ اسلامیہ ٹرسٹ وغیرہ شامل نیں  ۔ شہر حیدرآباد دی معروف درسگاہ جامعہ نظامیہ دے معتمد مجلس انتظامی‘ نائب صدر طور بیت المال‘ رکن مجلسِ علمائے دکن‘ رکن مجلس تحفظ اوقاف وغیرہ دے طور اُتے خدمات انجام دتیاں۔ 
 وفات 
28 جنوری 2000ء نوں   وفات پائی تے درگاہ حضرت موسیٰ قادری حیدرآباد وچ مدفون ہوئے۔ 

 حوالے 

گٹھ:1911 دے جم
گٹھ:2000 دیاں موتاں
گٹھ:حیدر آباد، دکن
گٹھ:بھارتی مسلمان