غلام عباس (افسانہ نگار)

غلام عباس 1909ء وچ امبرسر وچ پیدا ہوئے۔ تعلیم تے پرورش لاہور دے ادب پرور ماحول وچ پائی۔ لکھنے لکھانے دا شوق فطرت وچ داخل سی۔ انہاں دی باقاعدہ ادبی زندگی دا آغاز 1925ء وچ ہویا۔ 1925ء توں 1928ء تک غیر ملکی افسانیاں دے ترجمے کردے رہے۔ 1928ء توں 1937ء تک بچیاں دے رسالیاں (پھول) تے (تہذیب نسواں) دے ایڈیٹر رہے۔ دوسری جنگ عظیم دے دوران وچ آل انڈیا ریڈیو نال منسلک رہے۔ آل انڈیا دے اردو ہندی رسالے (آواز) تے (سارنگ) دے مدیر بھی رہے۔ اسی دور وچ کئی شاہدار افسانے بھی تخلیق دیے۔ تقسیم دے بعد پاکستان آ گئے تے ریڈیو نال وابستہ رہے تے اس دے رسالے آہنگ دے ایڈیٹر دی حیثیت نال کم کرتے رہے۔
ملازمت دے دوران افسانہ نگاری دی طرف توجہ دتی تے چند کامیاب افسانے لکھ کے اردو افسانہ نگاری وچ نمایاں حیثیت حاصل کر لی۔

بحثیت افسانہ نگار غلام عباس دا نام اردو دے افسانہ نگاراں وچ اک منفرد تے اعلیٰ مقام دا حامل اے، گو کہ انہاں نے بہت کم افسانے لکھے لیکن جنے لکھے بہت خوب لکھے۔ غلام عباس انہاں دے افسانیاں وچ صداقت، واقعیت تے حقیقت پسندی دا وہ جوہر جھلکدا اے جو افسانہ نگاری دی جان ہوندا اے۔ انہاں دے کردار ہمارے روز مرہ زندگی تے معاشرے ہی دے چلدے پھردے تے جیتے جاگدے کردار نیں ۔

 تصنیفات 
 افسانوی مجموعے 
 آنندی، 1948ء
 جاڑے کی چاندنی، 1960ء<
 کن رس، 1969ء
 رینگنے والے، 1980ء

 ناولٹ 
 گوندنی والا تکیہ، 1936ء
 جزیرہ سخن وراں، 1941ء
 دھنک، 1969ء
 بچیاں دا ادب 
 الحمرا کے افسانے، 1931ء
 چاند تارا (نظماں)،
 ننھی دی گڑیا، 1936ء

 ترجمے 
 جلا وطن، از لیو ٹالسٹائی
 بے چارہ سپاہیکلیات غلام عباس، غلام عباس، ترتیب و تعارف محمد عاصم بٹ، صفحہ 7 تا 11
 صدر ایوب دی کتاب فرینڈ ناٹ ماسٹرز دا ترجمہ، جس رزق سے آتی ہو پرواز مین کوتاہی دے نام نال
 دیگن
 چار چھوٹے ناٹک، 1936ء

 حوالے 

گٹھ:1909 دے جم
گٹھ:1982 دیاں موتاں
گٹھ:آدم جی ادبی انعام یافتگان
گٹھ:اردو افسانہ نگار
گٹھ:پاکستانی لکھاری
گٹھ:پاکستانی مصنفین
گٹھ:پنجابی شخصیتاں
گٹھ:اردو افسانہ نگار