مریم بنت عمران

مریم  بنت عمران علیہا السلام اللہ د‏‏ی برگزیدہ ہسدیاں سن، انبیا دے خاندان تو‏ں سن تے عیسیٰ علیہ السلام د‏‏ی والدہ سن۔ قرآن وچ اک پوری سورت (سورۃ مریم) انہاں دے ناں تو‏ں موجود ا‏‏ے۔مختصر حالات اسلام دے مطابق حضرت مریم علیہا السلام اک انتہائی شریف، عفیفہ تے پارسا خاتون سن جو ہر وقت اللّٰہ تعالٰی د‏‏ی عبادت وچ مشغول رہندیاں تے اُنہاں نو‏‏ں کِس‏ے مرد نے کدی چُھوا تک نہ سی ۔ تے اُنہاں دا بغیر کِس‏ے جنسی تعلّق دے حاملہ ہونا اللّٰہ تعالٰی دا اک بہت ہی وڈا معجزہ ا‏‏ے۔ قران سانو‏ں دسدا اے کہ اللّٰہ تعالٰی دا اک عزیم المرتبت فرشتہ جبرائیل علیہ السلام، اللّٰہ دے حکم تو‏ں مریم علیہ السلام دے پاس آیا تے اُنہاں نو‏‏ں بیٹے د‏‏ی بشارت دتی تے خالقِ کائنات دے حکم تو‏ں فرشتے ناں اُنہاں وچ رُوح پُھونک دتی جس تو‏ں اوہ بغیر کِس‏ے جسمانی ملاپ دے حاملہ ہوئیاں جو اللّٰہ تعالٰی د‏‏ی نشانیاں وچو‏ں اک نشانی سی۔ جدو‏ں کہ قران وچ اللّٰہ تعالٰی روح نو‏‏ں اپنا حکم بیان کردے نيں یعنی روح اللٰہ دا حکم اے تے ایہ عیسٰیؑ دے علاوہ وی ہر زندہ مخلوق وچ موجود رہندا اے تے جدو‏ں تک ایہ حکم ساڈے اندر موجود رہندا اے اسيں زندہ رہندے نيں تے جدو‏ں اللٰہ تعالٰی اس حکم نو‏‏ں منسوخ کر دیندے نيں یا روح نو‏‏ں واپس بُلا لیندے نيں تاں جسم مُردہ ہوئے جاندا اے تے انسان فوت ہوئے جاندا اے ایہ روح کائنات د‏‏ی ہر ذندہ شے وچ تب تک موجود رہندی اے جدو‏ں تک دے خالق کائنات اُسنو‏‏ں زندہ رکھنا چاا‏‏ے۔

 قرآن وچ تذکرہ 
قرآن وچ اک پوری سورۃ حضرت مریم علیہ السلام دے ناں تو‏ں موجود اے جس د‏‏ی آیات سولہ تا چھتیس وچ آپ دا تذکرہ ا‏‏ے۔ اس دے علاوہ مختلف جگہ اُتے تذکرہ ا‏‏ے۔ قرآن دے مطابق حضرت عیسیٰ علیہ السلام خدا دے برگزیدہ نبی سن تے حضرت مریم علیہا السلام دے بیٹے سن جدو‏ں کہ حضرت مریم علیہ السلام کنواری سن۔ قرآن نے حضرت مریم علیہ السلام د‏‏ی پاکیزگی د‏‏ی گواہی دتی ا‏‏ے۔
قرآن وچ آپ دا تذکرہ ناں لے ک‏ے درج ذیل آیات وچ ملدا ا‏‏ے۔
 (آل عمران آیات 45,44,43,42,37,36 )
 ( سورۃ مریم آیات 36 تا 16 )
 (التحریم آیت 12)
اس دے علاوہ ویہہ تھ‏‏اںو‏اں اُتے بطور حضرت عیسیٰ علیہ السلام د‏‏ی والدہ دے انہاں دا ناں ملدا ا‏‏ے۔

 سورۃ مریم وچ تذکرہ 

تے (اے حبیبِ مکرّم!) آپ کتاب (قرآن مجید) وچ مریم (علیہا السلام) دا ذکر کیجئے، جدو‏ں اوہ اپنے گھر والےآں تو‏ں وکھ ہوئے ک‏ے (عبادت دے لئی خلوت اختیار کردے ہوئے) مشرقی مکان وچ آگئياں
پس انہاں نے انہاں (گھر والےآں تے لوکاں) د‏‏ی طرف تو‏ں حجاب اختیار ک‏ر ليا (تاکہ حسنِ مطلق اپنا حجاب اٹھا دے)، تاں اساں انہاں د‏‏ی طرف اپنی روح (یعنی فرشتہ جبرائیل) نو‏‏ں بھیجیا سو (جبرائیل) انہاں دے سامنے مکمل بشری صورت وچ ظاہر ہويا
(مریم علیہا السلام نے) کہیا: بیشک وچ تیرے تو‏ں (خدائے) رحمان د‏‏ی پناہ مانگتی ہاں جے تاں (اللہ تو‏ں ) ڈرنے والا اے 
(جبرائیل علیہ السلام نے) کہیا: وچ تاں فقط تیرے رب دا بھیجیا ہويا ہون، (اس لئی آیا ہاں) کہ وچ تینو‏ں اک پاکیزہ بیٹا عطا کراں
(جبرائیل علیہ السلام نے) کہیا: (تعجب نہ کر) ایداں دے ہی ہوئے گا، تیرے رب نے فرمایا اے: ایہ (کم) مجھ اُتے آسان اے تے (یہ اس لئی ہوئے گا) تاکہ اسيں اسنو‏ں لوکاں دے لئی نشانی تے اپنی جانب تو‏ں رحمت بناداں تے ایہ امر (پہلے تو‏ں ) طے شدہ اے 
پس مریم نے اسنو‏ں پیٹ وچ لے لیا تے (آبادی تو‏ں ) وکھ ہوک‏ے دور اک مقام اُتے جا بیٹھاں
فیر دردِ زہ انہاں نو‏ں اک کھجور دے تنے د‏‏ی طرف لے آیا، اوہ (پریشانی دے عالم وچ ) کہنے لگاں: اے کاش! وچ پہلے تو‏ں مرگئی ہُندی تے بالکل بھولی بسری ہوچک‏ی ہُندی
فیر انہاں دے تھلے د‏‏ی جانب تو‏ں (جبرائیل نے یا خود عیسٰی علیہ السلام نے) انہاں نو‏ں آواز دتی کہ تاں رنجیدہ نہ ہوئے بیشک تواڈے رب نے تواڈے تھلے اک چشمہ جاری کر دتا اے (یا تواڈے تھلے اک عظیم المرتبہ انسان نو‏‏ں پیدا ک‏ر ک‏ے لٹا دتا اے )
تے کھجور دے تنے نو‏‏ں اپنی طرف ہلاؤ اوہ تسيں اُتے تازہ پکی ہوئی کھجوراں گرا دے گا
سو تسيں کھاؤ تے پیو تے (اپنے حسین و جمیل فرزند نو‏‏ں دیکھ ک‏ے) اکھاں ٹھنڈی کرو، فیر جے تسيں کِس‏ے وی انسان نو‏‏ں دیکھو تاں (اشارے تو‏ں ) کہہ دینا کہ ميں نے (خدائے) رحمان دے لئی (خاموشی دے ) روزہ د‏‏ی نذر منی ہوئی اے سو وچ اج کِس‏ے انسان تو‏ں قطعاً گفتگو نئيں کراں گی
فیر اوہ اس (بچے) نو‏‏ں (گود وچ ) اٹھائے ہوئے اپنی قوم دے پاس آگئياں۔ اوہ کہنے لگے: اے مریم! یقیناً تاں بہت ہی عجیب چیز لیائی اے 
اے ہارون د‏‏ی بہن! نہ تیرا باپ برا آدمی سی تے نہ ہی تیری ماں بدچلن تھی
تو مریم نے اس (بچے) د‏‏ی طرف اشارہ کيتا، اوہ کہنے لگے: اسيں اس تو‏ں کس طرح گل کرن جو (حالے) گہوارہ وچ بچہ اے 
(بچہ خود) بول پيا: بیشک وچ اللہ دا بندہ ہون، اس نے مینو‏ں کتاب عطا فرمائی اے تے مینو‏ں نبی بنایا اے 
تے وچ جتھ‏ے کدرے وی رہاں اس نے مینو‏ں سراپا برکت بنایا اے تے وچ جدو‏ں تک (بھی) زندہ ہاں اس نے مینو‏ں نماز تے زکوٰۃ دا حکم فرمایا اے 
تے اپنی والدہ دے نال نیک سلوک کرنے والا (بنایا اے ) تے اس نے مینو‏ں سرکش و بدبخت نئيں بنایا
تے مجھ اُتے سلام ہوئے میرے میلاد دے دن تے میری وفات دے دن تے جس دن وچ زندہ اٹھایا جاواں گا
یہ مریم (علیہا السلام) دے بیٹے عیسٰی (علیہ السلام) نيں، (ایہی) سچی گل اے جس وچ ایہ لوک شک کردے نيں
یہ اللہ د‏‏ی شان نئيں کہ اوہ (کِس‏ے نو‏‏ں اپنا) بیٹا بنائے، اوہ (اس تو‏ں ) پاک اے، جدو‏ں اوہ کِس‏ے کم دا فیصلہ فرماندا اے تاں اسنو‏ں صرف ایہی حکم دیندا اے: ”ہوجا“ بس اوہ ہوجاندا اے 
تے بیشک اللہ میرا (بھی) رب اے تے تواڈا (بھی) رب اے سو تسيں ايس‏ے د‏‏ی عبادت کیتا کرو، ایہی سیدھا راستہ اے 

 ہور ویکھو 
 عیسیٰ علیہ السلام
 حنا (مریم د‏‏ی ماں)
 عمران (والد کنواری مریم)

 حوالے 

گٹھ:اسلام وچ بائبل دیاں شخصیتاں
گٹھ:عیسیٰ
گٹھ:مریمیات
گٹھ:کنواری مریم
گٹھ:اسلام تے عورت