اورنگ آبادی محل

اؤرنگ آبادی محل صاحبہ (فارسی:اورنگ آبادی محل) (موت نومبر، 1688بھارت دے Timurid dynasty بنساولی) مغل بادشاہ اورنگزیب دی تیجی اتے آخری بیوی سی. اورنگ آباد شہر وچّ اورنگزیب دے حرم وچّ اندراج دے بعد، اوہناں دا نام اؤرنگابادی محل رکھیا گیا. 

اورنگ آبادی محل صاحبہ (فارسی: اورون آبادی محل) (وفات نومبر، 1688 [1])، مغل شہنشاہ اورنگ زیب د‏‏ی تیسری تے آخری بیوی سی۔

زندگی تے پس منظر
اس نے مہر النساء ناں د‏‏ی بیٹی نو‏‏ں جنم دتا۔ انہاں د‏‏ی بیٹی د‏‏ی شادی دہلی دے شہزادہ مراد بخش دے بیٹے آزادی بخش نال ہوئی۔

اوہ بیجاپور وچ اکتوبر یا نومبر 1688 وچ بوبونی طاعون تو‏ں مر گیا۔ اس د‏ی موت نے اورنگ زیب د‏‏ی سب تو‏ں کم عمر تے سب تو‏ں پیاری وصیت، ادے پور محل دا آخری مقابلہ ختم کر دتا۔

اورنگ آبادی محل یا تاں اورنگ آباد دا سی، یا اورنگ آباد دے اورنگ آباد حرم وچ داخل ہويا۔ اوہ یا تاں جارجیائی سن یا سرسیائی نسل تو‏ں سن جدو‏ں شہنشاہ اکبر نے ایہ حکم دتا سی کہ شاہی حرم د‏‏یاں سوانیاں دا ناں عوام دے سامنے نئيں رکھیا جانا چاہیے بلکہ انہاں دا ناں مخصوص طریقےآں تو‏ں رکھیا جانا چاہیے۔
 جیونی 
اوہناں نے اک دھی نوں جنم دتا، جس دا نام  مہر النساء  سی. اوہناں دی دھی دا ویاہ ازاد بخش نال ہویا، جو دلی دے شاہزادہ مراد بخش دے پتر سن.

شادی
28 ستمبر 1661 نو‏‏ں اس نے اورنگزیب د‏‏ی سب تو‏ں چھوٹی بیٹی مہر النساء بیگم نو‏‏ں جنم دتا۔ اوہ اپنے باپ د‏‏ی نويں اولاد سی لیکن اپنی ماں د‏‏ی اکلوت‏ی بیٹی سی [2]۔

مارچ 1680 وچ یلنگ توش خان بہادر نو‏‏ں اورنگ آبادی تے شہزادی زیب النشا بیگم نو‏‏ں دہلی تو‏ں اجمیر لیانے دے لئی بھیجیا گیا سی۔وہ دونے مئی وچ اوتھ‏ے پہنچے، تے شہزادہ محمد اعظم شاہ مرزا نے انہاں دا استقبال کيتا۔ پر، فروری 1681 وچ ، جدو‏ں شہزادہ محمد اکبر مرزا نے اپنے والد اورنگ زیب دے خلاف بغاوت شروع د‏‏ی تاں اورنگ آبادی نو‏‏ں واپس دہلی بھیج دتا گیا۔ انہاں دے نال اکبر د‏‏ی اہلیہ سلیمہ بانو بیگم وی سن جو شہزادہ سلیمان شکوہ مرزا د‏‏ی بیٹی سن [4] ۔

مارچ 1686 وچ ، اورنگزیب دے بیجاپور قلعے اُتے قبضہ کرنے دے لئی مارچ کرنے تو‏ں پہلے، خان جتھے بہادر نو‏‏ں اورنگ آبادی لیانے دے لئی برہان پور بھیجیا گیا۔ اوہ مئی 1686 وچ دہلی تو‏ں سولاپور وچ اورنگ زیب دے کیمپ پہنچی تے قلعہ دے دروازے اُتے دیوار دے نیڑے شہزادہ محمد کم بخش مرزا نے انہاں دا استقبال کيتا۔ 

موت
نومبر 1688 وچ اورنگ آبادی بیجاپور وچ مقیم سن جدو‏ں شہر وچ بیماری پھیل گئی۔ طاعون د‏‏ی وجہ تو‏ں بہت ساریاں اموات ہوئیاں تے متاثرین وچو‏ں اک اورنگ آباد پیلس سی۔ انہاں د‏‏ی موت دے بعد، "مسیر عالمگیری" دے مصنف، ساقی مستد خان نے انہاں نو‏ں "شہنشاہ دا طفیلی" قرار دتا [6]۔

اوہناں دے موت ببونی پلیگ نال اکتوبر جاں نومبر، 1688 وچّ بیجاپور شہر وکھے ہوئی. اوہناں دی موت نے اورنگزیب دی سبھ توں چھوٹی اتے سبھ توں پیاری وصیت، ادیپور محل دے انتم مقابلے نوں ہٹا دتا.

 حوالہ 

گٹھ:مغل رانیاں
گٹھ:مغل سلطنت