فقير قادر بخش بيدل

فقیر قادر بخش بے دل (1815–1873) () تخلص بے دل نال ودھیرے مشہور صوفی شاعر تے وڈے ودوان سی ۔ بے دل فقیر شمالی سندھ دے عام تے خاص وچ برابر پڑھیا تے سُݨیا جاݨ والا شاعر اے ۔ شمالی سندھ دے سرائیکی گائک اوہناں دے کلام نوں عام گاؤندے نیں ۔رمز وجود ونجاون دی: فقیر قادر بخش بے دل دے پنجابی کلام دی سودھ
اوہ سرائیکی، پنجابی، فارسی، اردو، عربی تے ہندی سمیت کئی بولیاں جاݨدے سی ۔ اوہناں نے سرائیکی، پنجابی، اردو، فارسی تے ہندی وچ وی شاعری لکھی اے ۔

شاعری دا نمونا
فقیر بے دل دی اک کافی
نت نہاریاں میں راہاں راہاں راہاں (رہاؤ)
پار دریاواں رانجھݨ سُݨدا عشق ساڈے دیاں آہاں
رہݨ اندھیری ندیا ڈونگھی، بڈیاں نوں ڈیوے بانہاں
درد ماہی دے دلڑی نیتی، وسر گیا سبھ واہاں
پار عرش لنگ پوندیاں بے دل، درد عشق دیاں دھاہاں

حوالے

گٹھ:شاعر
گٹھ:صوفی شاعر
گٹھ:پنجابی شاعر