ستا تے بلونت ڈوم

ستا تے بلونتا دو ربابی گرو ارجن دیو  دے دربار وچّ سن، ستا کھنڈور صاحب دا رہن والا سی اتے بلونت مالوے دا رہن والا سی۔ دونوں ربابی سرری گرو انگد دیو صاحب جی نے شبد
کیرتن کرن لئی اپنی سیوا وچّ رکھے سن۔ ایہہ پنجوی پاتشاہی تک سنگتاں نوں اپنے شبد کیرتن نال نہال کردے رہے، انت بڈھے ہو گئے، سیوا وی پرانی ہو گئی۔ اک واری ایہناں دی پتری
دا ویاہ سی ایہناں نے گورو جی اگے بینتی کیتی کہ دیپ مالا دی آمدن سانوں دے دتی جاوے۔ گورو جی نے دیپ مالا دی عمداً دے دتی، جو سببّ نال اس واری اگے نالوں بہت تھوڑی سی، پر ایہناں
ربابیاں نے جھگڑا کیتا تے آکڑ تے مان وچّ روپیہ موڑ گھولیا آکھن لگے اسیں ہی گرو ارجن دیو جی نوں گورو بنایا ہے، اسیں چوکی نہ کراگے تا گریائی ہی جاندی رہوگی۔ گورو جی نے اپنے
سکھ منان نوں گھلے، پر ایہہ نہ منے، سگوں اگو ایوگ بچن کہن لگے کہ گرو نانک دیوَ نوں وی اسیں نے ہی گورو بنایا سی ایہہ گلّ توں گورو جی نے اہنا نوں سراپ دتا حکم دتا کہ کوئی سکھ
ایہناں نوں منہ نہ لائے، اتے جو کوئی ایہناں دی شفارس کریگا اسدا سر منہ کالا کرکے، کھوتے اتے چڑاکے پچھے ڈھول تے منڈے لا کے گلی گلی گھمایا جاویگا۔
گورو دا بھانا اہناں ربابیاں دیاں دیہیاں فٹّ گئیاں کوئی سکھ منہ نہی سی لا رہا۔ لاہور وچّ اک سکھ بھائی لدھا سی ستا تے بلونت انت لاہور وچ بھائی لدھا کول شفارش لے کے گئے بھائی  جی
نے ایہناں تے ترس کھا کے گورو جی دا حکم پورا کرن لئی اپنا سر منہ کالا کر کھوتے تے سوار ہو لاہور تے امرتسر دیاں گلیاں وچّ گھم کے گورو جی دے دربار وچّ متھا ٹیکیا، گورو جی ویکھ
کے پرسنّ ہوئے فرمایا۔

“دھنّ بھائی لدھا پرؤپکاریں ایہہ کیہا روپ وٹایا ہے؟

لدھے بینتی کیتی مہاراج ستے تے بلونت نوں بخشو اس اپر ربابیاں نے ہیٹھ لکھی وار آکھی، ایہہ وار بلونت تے ستا دوواں نے رل کے بولی ہے پر برج بھاشا نال ملدی ہے۔ (رام کلی کی وار
رائے بلونڈِ تکھا ستے ڈرمِ آکھی)
ناؤ کرتا قادرُ کرے کیؤ بولُ ہووے جو کھیودے۔
دے گنا ست بھین بھراو ہے پارنگتِ دان پڑیودے۔
نانکِ راجُ چلایا سچُ کوٹ ستانی نیودے۔........
اہنا بارے بابا بدھ نے ‘ہنس چوگ  نامی اپنی پستک وچ درج کیتا ہے۔ ایہناں بارے بہت گھٹّ جانکاری ملدی ہے۔ہنس چوگ: باوا بدھ جی ؛ پنہ  نمبر: 240 _ 241। ؛ لاہور بک شاپ گھنٹہ گھر لدھیانہ۔

حوالے

گٹھ:بھگتی لہر
گٹھ:سکھ بھگت
گٹھ:سکھ مت
گٹھ:سکھی
گٹھ:سکھ مت دا اتہاس
گٹھ:بانی کار