باقی صدیقی

باقی صدیقی (۱۹۷۲ - ۱۹۰۹) اردو تے پنجابی دا شاعر سی۔ اصل ناں قاضی محمد افضل سی۔ اوہ سہام، تحصیل ٹیکسلا ضلع راولپنڈی وچ جمیا۔ باقی صدیقی نوں پنجابی دا پہلا دیوان والا شاعر منیا جاندا اے۔ اوہناں دی کتاب 'کچے گھڑے' ۱۹۶۷ وچ چھپی سی۔
اوہ پنجابی تے اردو شاعر سی۔ اوہ اپنی غزل، "داغِ دل ہم کو یاد آنے لاگے" لئی جاݨیا جاندا اے۔

 ابتدائی جیون تے کریئر 
باقی صدیقی دا جم 20 دسمبر 1905 نوں محمد افضل دے روپ وچ راولپنڈی، پنجاب، برطانوی ہند وچ سہم پنڈ وچ ہویا سی۔ اس دے والد شمال مغربی راج ریلوے وچ اکّ ملازم سن۔ اپنی دسویں دی پڑھائی پوری کرن توں بعد، باقی نے تھوڑھے ویلے لئی سکول استاد وجوں کم کیتا۔ 1932 وچ، اوہ بمبئی چلے گئے اتے فلم صنعت وچ اکّ اداکار اتے مکالمہ لکھاری وجوں کم کیتا۔ ۱۹۴۰ وچ، اوہ بریٹیش فوج وچ بھرتی ہو گیا پر جلدی ہی استعفا دے دتا۔ اپنے جدی شہر واپس آؤن توں بعد، اوہ اگلے اٹھاراں سالاں تک ریڈیو پاکستان، راولپنڈی نال جڑے رہے تے اس دی نشریات لئی بہت سارے گیت لکھے۔

 نجی جیون 
باقی نے کدے ویاہ نہیں کیتا اتے اپنی چھوٹی طلاق شدہ بھین اصغری خانم نال رہن تے اسدی مدد کرن وچ اپنی زیادہ تر زندگی گزاری۔

 کتاباں 

 جام اے جم (۱۹۴۴) (کویتاواں اتے غزلاں دا مجموعہ)
 دار او رسن (۱۹۵۱)
 زخم اے بہار (۱۹۶۱) (غزلاں دا مجموعہ)

 موت 
باقی دی موت ۸ جنوری، ۱۹۷۲ نوں راولپنڈی وچ ہوئی تے اسنوں اس دے جدی شہر دے قبرستان وچ دفنایا گیا۔



شاعری
ناں اوہ پینگاں ناں اوہ جھوٹے
ناں اوہ گھمرے گھمرے بوٹے
ناں اوہ گوڑھی چھاں، ایہ نیں میرا گراں

حوالے

گٹھ:پنجابی شاعر