Carlo Biotti

Carlo Biotti (Milan, 5 ëd giugn 1901 – Alassio, 10 ëd dzèmber 1977) a l’é stàit un magistrà italian, president ëd la session penal dël Tribunal ëd Milan e peui giùdis ëd la Cort ëd Cassassion.  

 Biografìa 
Biotti a l’é intrà ant la magistratura ant j’ani tranta e a l’ha fàit tuta soa cariera fin-a a dventé pressident ëd la Prima session penal dël Tribunal ëd Milan, che a l’época a l’era considerà un pont ëd riferiment nassional. Peui a l’é stàit nominà giùdis ëd la Cort ëd Cassassion, l’òrgo giudissiari pì àut d’Italia.  

Sò nòm a l’é ligà specialment al process civil promovù da Licia Pinelli, vidoa dël ferovié Giuseppe Pinelli, contra ël comissari ëd polissìa Luigi Calabresi. Ant l’ann 1971 Biotti a l’é stàit ricusà; l’episòdi a l’ha avù gran resonansa e a l’ha mostà le tension antra magistratura, polìtica e opinion pùblica ant j’ani dla strategìa dla tension.  

 Eredità 
Biotti a l’é considerà un sìmbol ëd la indipendensa dla magistratura. Soa vicenda a l’é cità ant la storiografìa e ant ël giornalism coma n’esempi ëd pression esterne a le quai ij giùdis italian a peulo esse sotopòst.Camilla Cederna, Pinelli. Una finestra sulla strage, Feltrinelli, Milàn, 1971.Corrado Stajano, Marco Fini, La forza della democrazia, Einaudi, Turin, 1977.Licia Rognini, Piero Scaramucci, Una storia quasi soltanto mia, Feltrinelli, Milàn, 1982.  

Categorìa:Magistrà