Adhémar Barré de Saint-Venant

miniatura
Matemàtich e angegné.
Adhémar-Jean-Claude Barré de Saint-Venant a l'é nassù a Villiers-en-Bière ël 23 Aost 1797 e a l'é mòrt a Saint-Ouen ël 6 Gené 1886. A l'é notòria soa contribussion a lë studi dl'arzistensa dij materiaj e dla teorìa dl'elasticità, dont a l'é considerà un dij fondator.
Vita
A l'é nassù ant ël castel ëd Fortoiseau da Jean Barré de Saint-Venant, ufissial colonial sl'ìsola ëd Saint-Dominigue e Marie Thérèse Josèphe Laborie, originaria ëd na famija nòbil. A l'ha furnì jë studi clàssich al liceo ëd Bruges. Dël 1813 a l'é anscrivùsse a la Scòla Politécnica, ma l'ann apress, conforma a lòn ch'a l'ha scrivù da Stepan Timošenko dël 1953, a l'é stàit taparà via, dagià ch'a l'era butasse conta Napoleon Bon-apart e a pro dla monarchìa.
Passionà 'd chìmica e anlev ëd Joseph Louis Gay-Lussac, dal 1816 al 1823 a l'ha dovù contentesse ëd n'angagg al Service des Poudres et Salpêtres, andoa a l'é fasse noté për la dëscuverta d'un process lest për dosé 'l clòr.

Dël 1823 a l'é intrà ant la Scòla nassional ëd pont e carzà, furnend jë studi dël 1825, prim ëd sò cors. Dal 1826 al 1837 a l'ha esercità la profession d'angegné dij travaj pùblich an vàire provinse fransèise e a Paris. Dë sti agn, possà ëdcò da lë spìrit filantròpich d'ameliorament dle condission ëd vita ant la campagna e 'd promossion dël dësvlup agrari, a l'é anteressasse 'd chestion d'idràulica, an particolar dij problema ëd seivage.

Dël 1837 a l'ha marià Julie Rohault de Fleury e dal 1837 al 1842 a l'é stàit professor (prima assistent e peui ëd ròl) ëd mecànica aplicà a la Scòla ëd pont e carzà, rampiassand Gaspard Gustave de Coriolis. Da professor a scriv un test didàtich ëd Mecanique appliquée anté ch'a presenta dij contnù neuv sla teorìa dl'elasticità e sl'arzistensa dij materiaj ch'a marcrà j'ansegnament posterior ant le scòle politécniche. Dël 1843 a concor për un pòst ant l'Académie des Sciences, sensa sucess.

Tanme espert arconossù d'idràulica, a l'é stàit nominà dël 1843 angegné cap al Service du Pavé ëd Paris, anté ch'a l'ha vorsù fé pianté d'erbo arlongh le lèje prinsipaj dla sità. Dël 1843 a pùblica la coreta derivassion dj'equassion ëd Navier-Stokes pr'un flùid viscos e a l'é stàit ël prim a identifiché dabon ël coefficent ëd viscosità e sò ròl da fator moltiplicativ për ij gradient d'andi ant ij flùid. Combin ch'a l'ha publicà prima ëd Stokes, l'equassion a l'ha nen pijà sò nòm.

Barré de Saint-Venant a l'ha ëdcò dësvlupà na version dël càlcol dij vetor sìmil a col ëd Grassmann (che al di d'ancheuj a rintra antra le forme diferensiaj esteriore) che chiel a l'ha publicà dël 1845. A l'é vnùa fòra na rusa fra Saint-Venant e Grassmann ansima a chi a l'avìa anventà sòn prima. Grassman a l'ha publicà sòj arzultà dël 1844, ma Barré de Saint-Venant a disìa d'avej dësvlupà ës métod ëd calcol dël 1832. 

Dël 1848 a l'é stàit pensionà dal neuv goern. Dal 1848 a pùblica vàire dëscussion ëd mecànica. Dël 1850 a-j assegno 'l cors d'angegnerìa sivila a l'Institut agronomique ëd Versailles, e a l'ha mantnù ës modest angagg fin-a 'l 1852, quand che l'anstitussion a l'é fàita saré. Da 's moment a arseivrà pì gnun angagg pùblich, bele ch'a vada anans con sòj studi. Fra 'l 1855 e 'l 1856 a pùblica sòj doi travaj pì amportant sla torsion e la flession dij prisma, anté ch'a spiega con ël meud semi-anvertì, ël problema dla solecitassion d'un prisma carià sle doe session estremaj.

Dël 1868, a 71 agn, sòj mérit a son arconossù da l'Académie des Sciences, ch'a lo elegg mèmber al pòst ëd Jean Victor Poncelet.
Papa Pio IX a-i da 'l tìtol ëd "Cont" dël 1869. A séghita con j'arserche për 18 agn fin-a ch'a meuir dël 1886.

Scrit
miniatura|destra|Adhémar Jean Claude Barré de Saint-Venant
(an fransèis)
 Tableau de formules de la théorie des courbes dans l'espace (1845) (geometrìa analìtica)
 Formules et tables nouvelles pour la solution des problemes relatifs aux eaux courantes (1851) (idràulica)
 De la torsion des prismes : avec des considérations sur leur flexion ainsi que sur l'équilibre des solides élastiques en général et des formules pratiques pour le calcul de leur résistance à divers efforts s'exerçant simultanément (1855) (elasticità)
 Sur les diverses manières de présenter la théorie des ondes lumineuses (1872) (òtica)

Saint-Venant, Adhémar Barré
Saint-Venant, Adhémar Barré