Ibn Khaldun

Ibn Khaldun o Ibn Khaldoun (an Lenga aràbica أبو زيد عبد الرحمن بن محمد بن خلدون الحضرمي Abū Zayd ‘Abdu r-Raḥmān bin Muḥammad bin Khaldūn Al-Ḥaḍrami), nassù ai 27 ëd magg dël 1332. mòrt ai 19 ëd mars dël 1406, a l'é stàit në storiògraf e stòrich tunisin che a l'é soens vist com ël pare dla storiografìa moderna.

A l'é avosà dzortut për sò Muqaddimah (conossù ëdcò com Prolegomena an Ossident), che a l'é stàit dëscurvì, valutà e pienament presià da jë studios europei dël sécol ch'a fà XIX, combin che a l'avìa già avù na bon-a anfluensa dzor jë stòrich otoman dël sécol ch'a fà XVII, com Ḥajjī Khalīfa e Mustafa Naima che a l'avìo dovrà soe teorìe për analisé la chërsùa e ël declin ëd l'Imperi Otoman. Pi tard, dël sécol ch'a fà XIX, jë studios ossidentaj a l'han arconossulo com un dij pi gran filòsof proveneient dal mond mussulman.

Ibn Khaldun