Remigio Bertolino

Poeta an lenga piemontèisa.

Remigio Bertolino, nassù dël 1948, a l'é un poeta ant la parlada ëd Montàud dël Mondvì.

A l'é un dij rapresentant ëd la poesìa neo-dialetal.

 Soa produssion 
A l'ha ancaminà a scrive an piemontèis ant j'agn 1970 con la conta curta dedicà a la figura ëd soa mare mòrta giovo, Mia mare, ilustrà da doe evefòrte ëd Teresita Terreno e publicà dël 1976.
A l'ha ëdcò publicà:
L’eva d’ënvern, con presentassion ëd Marco Antonio Aimo e Carlo Regis, Ël Mondvì, 1986
Sbaluch con presentassion ëd Giorgio Bárberi Squarotti, Turin, 1989
A lum ëd fiòca con na nòta ëd Franco Brevini, Dojan, 1995
Ël vos con na nòta ëd Giovanni Tesio, Noara, 2003
Stanse d’ënvern con la presentassion d'Elio Gioanola, Génoa, 2006
Versi scelti 1976-2009 con presentassion ëd Giorgio Bárberi Squarotti, puntoacapo, Neuve, 2010
La fin dël mond, puntoacapo, Neuve, 2013
Litre d’ënvern con la presentassion ëd Giovanni Tesio, Nino Aragno, Savian, 2015.

Dël 2005 a son surtìe le pròse memorialiste Al ballo del tempo, con  presentassion ëd Claudio Bo e dissegn ëd Teresita Terreno (Dojan). Dël 2009 a l'ha publicà ël romanz curt Il maestro della montagna con 14 dissegn ëd Teresita Terreno (Dojan), e Rabeschi con achit ëd Giuliana Bagnasco, (Ël Mondvì).

A l'è present an varie antologìe: “Poeti in piemontese del Novecento”, soagnà da Giovanni Tesio e Albina Malerba; “Poesia dialettale dal Rinascimento a oggi” soagnà da G. Spagnoletti e C. Vivaldi, Garzanti, 1991; “Il pensiero dominante” soagnà da F. Loi e D. Rondoni, Garzanti, 2001.

A l'ha vagnà diversi premi: 
"Premio Nazionale Lanciano", edission XIX, Lanciano 1990; 
"Premio nazionale Salvo Basso", edission II, sità dë Scordia, 2004;  
"Premio di poesia San Vito al Tagliamento", 2008;  
"Premio Lerici Pea-Paolo Bertolani", edission LIX, 2013; 
"Premio Pascoli di poesia in lingua e in dialetto", edission XIII, San Mauro Pascoli, 2013;
"Premio Biagio Marin Poesia in dialetto", edission X, 2016.

Bertolino, Remigio