Georges Labica

Filòsof marxista, anlev ëd Louis Althusser e Henri Lefebvre.
Georges Labica a l'era nassù a Tolon ai 27 dë dzèmber dël 1930 e a l'é mòrt ëd n'emoragìa serebral a Le Pecq, ant j'Yvelines, ai 12 ëd fërvé dël 2009.

Dël 1954 a l'é intrà ant ël Partì Comunista Fransèis, dont a surtirà dël 1981.
An Algerìa, durant la guèra d'indipendensa, a l'ha rancontrà soa fomna Nadya; contra la linia ofissial dël PCF a l'é butasse a sosten-e ël FLN e a l'ha partissipà a la lòta anti-colonialista.

Tornà a Paris, a intra a l'Università Paris X-Nanterre, a l'ancamin tanme magìster assistent; ambelelà a vnirà a dirige ël dipartiment ëd filosofìa.

Labica a l'é stàit pressident onorari al CNRS.

Sò pensé
Labica a l'era un marzista angagià a difende ël leninism contra sò droché stalinista.
A considerava nen la filosofìa parèj d'un mond a part, sentrà su chiel-midem, ma gropà a j'aveniment ëstòrich: a ciamava cost ategiament la surtìa da la filosofìa.

Apress ël faliment ëd la snistra unìa a j'elession dël 1978, a l'ha fondà la rèj Për l'union dle lòte, për fé front a le rivalità antra ij quàder comunista e sossialista.

Euvre prinsipaj
 Ouvrons la fenêtre, camarades! (manifest sot-signà ansema a Étienne Balibar, Guy Bois, Jean-Pierre Lefebvre, 1979)
 Dictionnaire critique du marxisme (1982, dirigiù ansema a Gérard Bensussan)
 Karl Marx: les thèse sur Feuerbach (1987)
 Robespierre, une politique de la philosophie (1990)
 Démocratie et révolution (2002: a fortiss che ël droché dël sossialism soviétich a l'é na liberassion ch'a fòrsa ij moviment d'emancipassion a susté pì nen l'arvolussion sensa la democrassìa)
 Théorie de la violence (2007)

Labica, Georges