Charles Baudelaire

Poeta , scritòr, critich literari, critich d'arte, giornalista e tradutòr an lenga fransèisa.
Charles Pierre Baudelaire a l'era nassù a Paris ël 9 d'avril dël 1821 e ambelelà a l'é mòrt ël 31 d'agost dël 1867. L'è un dij pì 'mportant poeta dël secol ch'a fa XIX, esponent dël simbolismo e antisipadòr dël Decadentismo . "Le fior dël mal", 'n franseis "Les fleurs du mal", la sua opera prinsipala, a l'è considerà 'n classich ëd la literatura franseisa e mondiala. 'L so pensiero l'a 'nfluensà vajre poeta après ëd chiel, i Poeta maudits, coma Paul Verlaine, Stephane Mallarmé, Arthur Rimbaud, jë scapijà italiàn, coma Arrigo Boito e Emilio Praga e lë scritòr Marcel Proust. Baudelaire a dourava droghe coma l'Oppio e a beivìa soens. Le soe euvre a l'ero considerà imorale përchè a parlavo ëd ribeliòn contra la nobiltà, critiche a la sosietà, arte, raport tra j'omo, emotività, amor e vita, e pì che d'autr dë Spleen, l'afàn ëd vivi. Propri chiel a ciamava la soa ideologia Modernism.  

 Euvre prinsipaj 
 Salon de 1845 (1845)
 Salon de 1846 (1846)
 La Fanfarlo (1847)
 Les fleurs du mal (1857)
Dlongh tacà con violensa da Le Figaro, ël lìber a l'é sequestrà pòchi di apress soa surtìa, sota l'acusa dë scarosità.
 Les paradis artificiels (1860)
 Réflexions sur Quelques-uns de mes Contemporains (1861)
 Le Peintre de la Vie Moderne (1863)
 Curiosités Esthétiques (1868)
 L'art romantique (1868)
 Le Spleen de Paris/Petits Poémes en Prose (1869)
 Oeuvres Posthumes et Correspondance Générale (1887-1907)
 Fusées (1897)
 Mon Coeur Mis à Nu (1897)

Baudelaire, Charles
Baudelaire, Charles