Angelo Brofferio

Angelo Brofferio (motobin onorèivol Monsù Gilin Brofer an piemontèis) a l'era nassù a Castelneuv Brusà ai 6 dë dzèmber dël 1802 e a l'é mòrt a Minusi, vzin a Locarn, ai 22 ëd magg dël 1866. 

Dòp djë studi an Ast e a Turin, a l'ha ancaminà la profession d'avocat e l'angagg giornalìstich (an colaborand con vàire giornaj, dont ël Messaggiere Torinese) e polìtich.

Republican e democràtich, a l'ha partessipà con traspòrt a l'Arsorgiment finend ëdcò an përzon vàire vire ant j'agn Tranta. Dël 1848 a l'é stàit elegiù diputà al parlament subalpin. A l'ancamin nemis ëd Cavour e dla polìtica governativa, a l'é avzinasse a Ca Savòja ant ij darié agn.

 Euvre 
Le Canzoni piemontesi d'Angelo Brofferio a son ëstàite motobin avosà, stampà dal 1839 al 1886, e peui ristampà eut vòte ant ël Neuv-sent. 
Ij tìtoj ëd chèiche Canson:
 Crudel destin (1831)
 Mia ànima, Mè vestì, Mia entrada
 La fogassa
 La prima vòlta
 La carafin-a rota (1831)
 Ij Buratin (1831)
 La barchëtta (1833)
 L'indoman (1839)
 Ël pòver esilià
 'L progressista (1843)
 Mè ritorn (1846)
 La stèila dël Piemont (1847)
 Al cusiné dël Cont Cavour (1853)
 Ij doi Cont (1853)
 L'Umanità e 'l mërluss ossia Cavour e 'l cholera (1853)
 Ij bonbon 'd sor Cont (1853)
 In Bast vej e grupia neuva (1853)
 Un neuv monument (1854)
 I bogianen (1859)
 Patriotism 'd Piassa Castel

A l'ha ëdcò scrivù ël lìber aotobiogràfich I miei tempi, an vint cit volum stampà a Turin antra 'l 1857 e ël 1861, pì d'àutri tre, pì tard, publicà a Milan.

Na sernia ëd soe canson

 Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse 
Gianrenzo P. Clivio - Profilo di storia della letteratura in piemontese

Brofferio, Angelo
Brofferio, Angelo