ਮਹਿਲਾ ਰੇਡੀਓ ਕੋਰ

ਮਹਿਲਾ ਰੇਡੀਓ ਕੋਰ (ਡਬਲਯੂ. ਆਰ. ਸੀ.) ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਐਡਨਾ ਓਵੇਨ (ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਮ, ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਹਰਬਰਟ ਸਮਨਰ ਓਵੇਨ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਸਲਾਹਕਾਰ ਕੌਂਸਲ ਦੇ ਤਹਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ. ਯੂ. ਐੱਸ. ਆਰਮੀ ਸਿਗਨਲ ਕੋਰ ਦੀ ਇਸ ਸ਼ਾਖਾ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵਾਇਰਲੈੱਸ ਓਪਰੇਟਰਾਂ ਵਜੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਣ ਲਈ ਭਰਤੀ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਗਏ ਪੁਰਸ਼ ਵਾਇਰਲੈਸ ਅਪਰੇਟਰਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਲਈ ਜਾ ਸਕੇ। ਕੋਰ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਯੁੱਧ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਵਾਇਰਲੈੱਸ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਅਤੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਲੀਗ ਫਾਰ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਸਰਵਿਸ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀਆਂ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿਖਲਾਈ ਕਲਾਸਾਂ ਓਵੇਨ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।

 ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ 
ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਐਡਨਾ ਓਵੇਨ ਅਤੇ ਵਾਇਰਲੈੱਸ ਸੰਚਾਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹਸਤੀਆਂ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਸਲਾਹਕਾਰ ਕੌਂਸਲ ਦੁਆਰਾ ਮਹਿਲਾ ਰੇਡੀਓ ਕੋਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ: ਗੈਨੋ ਡਨ, ਅਮੈਰੀਕਨ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਕਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰਜ਼ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਪ੍ਰਧਾਨ; ਐਲਫ੍ਰੇਡ ਗੋਲਡਸਮਿਥ, ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਰੇਡੀਓ ਇੰਜੀਨੀਅਰਜ਼ ਦੇ ਸਹਿ-ਸੰਸਥਾਪਕ; ਐਡਵਰਡ ਜੇ. ਨੈਲੀ, ਮਾਰਕੋਨੀ ਵਾਇਰਲੈੱਸ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਫ ਕੰਪਨੀ ਆਫ਼ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਉਪ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਤੇ ਜਨਰਲ ਮੈਨੇਜਰ; ਅਤੇ ਕੋਲੰਬੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਮਾਈਕਲ ਪੁਪਿਨ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਰੇਡੀਓ ਇੰਜੀਨੀਅਰਜ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ।[1] ਕੌਂਸਲ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਖੁਦ ਓਵੇਨ ਨੇ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ WRC ਲਈ ਵਾਇਰਲੈੱਸ ਸਿਖਲਾਈ ਉਪਕਰਣ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨੈਲੀ ਦੇ ਵਪਾਰਕ ਮੈਨੇਜਰ, ਡੇਵਿਡ ਸਰਨੋਫ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।[1]

ਅਪ੍ਰੈਲ 1917 ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਛੇ ਦਿਨ ਬਾਅਦ, ਓਵੇਨ ਨੇ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ 500 ਲਾਇਸੰਸਸ਼ੁਦਾ ਮਹਿਲਾ ਵਾਇਰਲੈੱਸ ਆਪਰੇਟਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹੱਤਵਾਕਾਂਖੀ ਟੀਚੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਓਵਨ ਨੇ ਭਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਲਈ ਅਣਥੱਕ ਮੁਹਿੰਮ ਚਲਾਈ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਅਤੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਵਿੱਚ ਭਾਸ਼ਣਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ 200 ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ "ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ... ਦੇ ਮੌਕੇ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ "ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮੌਕਿਆਂ" ਬਾਰੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ। [ਇਹ] ਤੁਹਾਡਾ ਫਰਜ਼ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰੋ ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰ ਸਕੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮੋਰਚੇ 'ਤੇ ਜਾ ਸਕਣ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਲੜ ਸਕਣ।" [1]

ਮਹਿਲਾ ਰੇਡੀਓ ਕੋਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਉਹੀ ਕੋਰਸ ਲਏ ਅਤੇ ਯੂਐਸ ਬਿਊਰੋ ਆਫ਼ ਨੇਵੀਗੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਮਰਦ ਵਾਇਰਲੈੱਸ ਆਪਰੇਟਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਾਇਰਲੈੱਸ ਲਾਇਸੈਂਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ। [1] WRC ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਲੌਂਗ ਆਈਲੈਂਡ 'ਤੇ ਡਰਾਫਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਵਾਇਰਲੈੱਸ ਕਲਾਸਾਂ ਸਿਖਾਉਣਾ ਸੀ। WRC ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਵਾਇਰਲੈੱਸ ਉਪਕਰਣ ਦੇ ਇੰਸਪੈਕਟਰਾਂ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਯੂਐਸ ਆਰਮੀ ਸਿਗਨਲ ਕੋਰ ਦੇ ਰੇਡੀਓ ਖੋਜ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। [1]

 ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 
ਨਵੰਬਰ 1918 ਵਿੱਚ ਜੰਗਬੰਦੀ ਦੇ ਐਲਾਨ ਦੇ ਨਾਲ, WRC ਨੂੰ ਡੀਮੋਬਿਲਾਈਜ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਇਸਨੇ ਆਪਣਾ ਤਰੀਕਾ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵਪਾਰਕ ਵਾਇਰਲੈੱਸ ਆਪਰੇਟਰਾਂ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ - ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਵਾਇਰਲੈੱਸ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਫੀ "ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਵੇਂ ਕਰੀਅਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੀ" - ਕਿਉਂਕਿ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਰਾਸ਼ਟਰੀਕਰਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਮਰੀਕੀ ਵਾਇਰਲੈੱਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ਨਿੱਜੀ ਮਾਲਕੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ ਸਨ।[1]

1918 ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ, WRC ਦੇ ਕੁਝ ਮੈਂਬਰ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਰਕਾਰੀ ਨੌਕਰਸ਼ਾਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਲਈ ਭਰਤੀ ਕਰਨ ਲਈ ਕਈ ਹੋਰ ਇਕੱਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਗਏ, ਇੱਕ ਬੋਰਡਿੰਗ ਹਾਊਸ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕੋਲੰਬੀਆ ਹਾਈਟਸ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ 2834 14ਵੀਂ ਸਟਰੀਟ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਮੁੱਖ ਦਫਤਰ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ।[1][2] ਜਨਵਰੀ 1919 ਤੱਕ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੈਂਬਰਸ਼ਿਪ ਘੱਟ ਕੇ 21 ਰਹਿ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਅਜਿਹਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਰ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[1]

 ਹਵਾਲੇ 

 ਸੂਤਰ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ