ਹੈਲੇਨਾ ਸਮਿਥ ਡੇਟਨ

ਹੇਲੇਨਾ ਸਮਿਥ ਡੇਟਨ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀਃ Helena Smith Dayton) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ, ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਕਾਰ ਸੀ ਜੋ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ 1910 ਅਤੇ 1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਫਰੈਗਲਿੰਗ ਸਟਾਪ ਮੋਸ਼ਨ ਅਤੇ ਕਲੇ ਐਨੀਮੇਸ਼ਨ ਤਕਨੀਕਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਐਨੀਮੇਟਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ (ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਅਮਰੀਕੀ ਔਰਤ ਸੀ) ਜਿਸ ਨੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਐਨੀਮੇਸ਼ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੇ "ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਕਾਰਟੂਨ" ਹਾਸੇ-ਮਜ਼ਾਕ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਡੇਟਨ ਨੂੰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ "ਹਿਊਮਰਿਸਟ ਸੈਲੂਨਜ਼" ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦਾ ਅੰਤ ਬਿਤਾਇਆ, ਸੈਨਿਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਵਾਈਐਮਸੀਏ ਕੰਟੀਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਲੇਖਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਨਾਟਕਾਂ ਤੱਕ ਅਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਲਈ ਇੱਕ ਗਾਈਡ ਤੱਕ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ।

 ਕੈਰਿਅਰ 
ਡੇਟਨ ਨੇ 1914 ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਮੂਰਤੀਕਲਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਦੇ ਗ੍ਰੀਨਵਿਚ ਵਿਲੇਜ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।[1] ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਮੂਰਤੀਕਲਾ ਕਿਵੇਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ: "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਟਾਈਪਰਾਈਟਰ 'ਤੇ ਬੈਠੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਮੇਰੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਢਾਲਣ ਲਈ ਖੁਜਲੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।" ਉਸਨੇ ਕਲਾ ਮਿੱਟੀ ਖਰੀਦੀ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਮੂਰਤੀਕਲਾ ਬਣਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। "ਉਦੋਂ ਤੋਂ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ, ਹਾਸੋਹੀਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਰਿਹਾ।"[2] ਉਸਦੀਆਂ "ਵਿਅੰਗਾਤਮਕ" ਮੂਰਤੀਆਂ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੇ ਕਵਰਾਂ 'ਤੇ ਛਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਪੱਕ ਅਤੇ ਕਾਰਟੂਨ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਰਗੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀਆਂ ਹਾਸੋਹੀਣੀਆਂ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ।[1][3] ਇੱਕ ਹਾਸੋਹੀਣੀ, ਉਹ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਮਾਡਲ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਸੀ।[4] ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨੂੰ "ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਹਾਸੇ-ਮਜ਼ਾਕ ਵਾਲੇ ਟੁਕੜੇ" ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ।[2] ਉਸਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕੁਝ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੇ ਕਾਪੀਰਾਈਟ ਕੀਤੇ[5] ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ "ਕੈਰੀਕਾਟਾਈਪਸ" ਵਜੋਂ ਮਾਰਕੀਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਔਸਤਨ 7 1/2 ਇੰਚ ਉਚਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ, ਹਰੇਕ ਦੀ ਕੀਮਤ 75 ਸੈਂਟ ਸੀ।[6] ਡੇਟਨ ਦੇ ਕੈਰੀਕੇਟਾਈਪਾਂ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ 1916 ਦੇ ਜ਼ੀਗਫੀਲਡ ਫੋਲੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਡੇਟਨ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਨਾਲ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣਗੀਆਂ।[7]

ਉਸਨੇ 1916 ਵਿੱਚ "ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਕਾਰਟੂਨ" ਨਾਲ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। [ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ] ਪਾਪੂਲਰ ਸਾਇੰਸ ਮੰਥਲੀ ਦੇ ਫਰਵਰੀ 1917 ਦੇ ਅੰਕ ਵਿੱਚ "ਐਨੀਮੇਟਡ ਮੂਰਤੀ" ਦੀ ਮੋਸ਼ਨ-ਪਿਕਚਰ ਨਵੀਨਤਾ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਲੇਖ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਚਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਡੇਟਨ ਦੀਆਂ ਉਸਦੀਆਂ ਮਿੱਟੀ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ, ਐਨੀਮੇਟਡ ਮੂਰਤੀ ਨਾਟਕ ਬੈਟਲ ਆਫ਼ ਦ ਸੂਡਜ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਤਸਵੀਰ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਸਟ੍ਰਿਪ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਨੱਚਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੋਰਸ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਲਗਭਗ ਦਸ ਫਰੇਮ ਅਤੇ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੱਪ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਤਸਵੀਰ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਪੱਤਰਕਾਰ ਨੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ "ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ (sic) ਯਥਾਰਥਵਾਦੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਨੋਰੰਜਕ" ਪਾਇਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਕਿ "ਬਿਲਕੁਲ ਝਟਕਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਕਾਰਵਾਈ ਸਿਰਫ ਮਨੋਰੰਜਕ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ"। [1] ਸਾਲ ਦੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਡੇਟਨ ਨੇ ਮੰਨਿਆ: "ਪਹਿਲਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲ ਗੱਲ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨਾ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਬਾਂਹ ਜਾਂ ਸਿਰ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਹਿਲਾਉਣਾ ਹੈ, ਝਟਕੇ ਦੀ ਦਿੱਖ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ। ਮੈਂ ਬਦਲਾਅ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਬਣਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨਾ ਸਿੱਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।" ਡੇਟਨ ਨੇ ਫਿਲਮ ਦੇ ਹਰੇਕ ਪੈਰ ਲਈ ਆਪਣੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਲਈ 16 ਪੋਜ਼ ਬਣਾਏ, ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਿੱਚ 30 ਤੱਕ ਮੂਰਤੀਆਂ ਹਿੱਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਡੇਟਨ ਪ੍ਰਤੀ ਦਿਨ ਲਗਭਗ 100 ਫੁੱਟ ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਐਨੀਮੇਟ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਰਹੀ ਅਤੇ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਰਿਲੀਜ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ।[2]

ਉਸਦੀਆਂ ਕੁਝ ਐਨੀਮੇਟਡ ਸ਼ਾਰਟਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਜਨਤਕ ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗ 25 ਮਾਰਚ, 1917 ਨੂੰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਦੇ ਸਟ੍ਰੈਂਡ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[1] ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 1917 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਵਿਲੀਅਮ ਸ਼ੇਕਸਪੀਅਰ ਦੇ ਰੋਮੀਓ ਅਤੇ ਜੂਲੀਅਟ ਦਾ ਆਪਣਾ ਰੂਪਾਂਤਰਨ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤਾ। ਫਿਲਮ ਦੇ ਐਨੀਮੇਟਡ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਵਿੱਚ ਡੇਟਨ ਦੁਆਰਾ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੂਰਤੀਮਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸ਼ਾਟ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।[2] ਉਸਨੇ 25 ਨਵੰਬਰ 1917 ਨੂੰ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਪਾਥੇ ਦੇ ਆਰਗਸ ਪਿਕਟੋਰੀਅਲ "ਸਕ੍ਰੀਨ ਮੈਗਜ਼ੀਨ" ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੰਕ ਵਿੱਚ "ਡਾਂਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਟੰਟ" ਵਾਲੀ ਛੋਟੀ ਫਿਲਮ "ਪ੍ਰਾਈਡ ਗੋਏਥ ਬਿਫੋਰ ਏ ਫਾਲ" ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ। ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦਾ ਤੀਜਾ ਐਡੀਸ਼ਨ, 16 ਦਸੰਬਰ ਨੂੰ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਇਆ, ਬੈਂਕੁਇਟ ਬੋਰਡ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਉਸਦੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਨਾਲ ਬੰਦ ਹੋਇਆ।[3] ਮੂਰਤੀ ਅਤੇ ਐਨੀਮੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉਸਦੀ ਆਮਦਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਸੀ: 1917 ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਬੈਂਕ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ $12,000 ਸਨ, ਜੋ ਕਿ 2018 ਦੇ ਡਾਲਰ ਵਿੱਚ $256,000 ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸਨ।[4] ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਅਤੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਨੇ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਅਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਕਵਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਡੇਟਨ ਨੇ 1917 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੋਈ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਸਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।[5] ਇਹ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ ਜੰਗ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਸਦੇ ਕਲਾਤਮਕ ਕੰਮ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[1] ਉਸਦੀ ਕੋਈ ਵੀ ਫ਼ਿਲਮ ਅਜੇ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਲੱਭੀ ਗਈ ਹੈ, ਪਰ ਉਸਦੇ ਐਨੀਮੇਸ਼ਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਛਪੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਅਤੇ ਵਰਣਨਾਂ ਤੋਂ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

 ਨਿਜੀ ਜੀਵਨ 
1920 ਅਤੇ 1925 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ, ਹੇਲੇਨਾ ਸਮਿਥ ਡੇਟਨ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸਟੋਫਰ ਸਟਰੀਟ 'ਤੇ ਫ੍ਰੈਂਕ ਸ਼ੇ ਦੀ ਬੁੱਕਸ਼ਾਪ ਵਿਖੇ ਗ੍ਰੀਨਵਿਚ ਵਿਲੇਜ ਬੁੱਕਸ਼ਾਪ ਡੋਰ 'ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਕੀਤੇ। ਇਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਲਗਭਗ 250 ਬੋਹੀਮੀਅਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਆਟੋਗ੍ਰਾਫ ਕਿਤਾਬ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਹ ਆਸਟਿਨ ਵਿਖੇ ਟੈਕਸਾਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਹੈਰੀ ਰੈਨਸਮ ਸੈਂਟਰ ਕੋਲ ਹੈ। ਡੇਟਨ ਦੇ ਦਸਤਖਤ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਪੈਨਲ 1 'ਤੇ ਮਿਲ ਸਕਦੇ ਹਨ।[1]

 ਹਵਾਲੇ 

 ਹੋਰ ਪੜ੍ਹੋ 

 Douglass, Jason Cody. "Artist, Author, and Pioneering Motion Picture Animator: The Career of Helena Smith Dayton." Animation Studies Online Journal, 2017.
 Douglass, Jason Cody. "Helena Smith Dayton: An Early Animation Pioneer Whose Films You Have Never Seen." Animation Studies 2.0, September 2018.
 Tayler, Richard. The Encyclopedia of Animation Techniques. Running Press, Philadelphia, 1996. 
 Lord, Peter and Brian Sibley. Creating 3-D Animation. Harry N. Abrams, New York, 1998. 
 Sibley, Brian. Chicken Run: Hatching the Movie. Harry N. Abrams, New York, 2000. 
 Smith, Dave. Disney A to Z. Hyperion Books, New York, 1998. 
 Maltin, Leonard. Movie and Video Guide. Signet Reference Paperbacks, New American Library, Penguin Putnam, New York, 2006.

 ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 

 "East Wallop's Hardy Annuals", a story by Dayton in Cartoons magazine vol. 12 no. 2, August 1917

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1960
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1883