ਫਿਜੀ ਦਾ ਸੰਗੀਤ

ਫਿਜੀ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟਾਪੂ ਰਾਸ਼ਟਰ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਭੂਗੋਲਿਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਮੇਲਾਨੇਸ਼ੀਆਈ, ਫਿਜੀ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਚਰਿੱਤਰ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਪੋਲੀਨੇਸ਼ੀਆਈ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਫਿਜੀਅਨ ਲੋਕ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਪੋਲੀਨੇਸ਼ੀਅਨ ਅਤੇ ਮੇਲਾਨੇਸ਼ੀਅਨ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹਨ। ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਚਰਚ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਦਬਦਬਾ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ ਨ੍ਰਿਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਮੀਰ ਅਤੇ ਹਲਕੀ ਜਿਹੀ ਸਦਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਸਲਿਟ ਡਰੱਮ ਜਾਂ ਕੁਦਰਤੀ ਸਮੱਗਰੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਡਰੱਮ ਤੋਂ ਬਣੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਪਰਕਸ਼ਨ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ।

 ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ 

ਆਪਣੇ ਪੋਲੀਨੇਸ਼ੀਅਨ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਧੁਨਿਕ ਫਿਜੀਅਨ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਯੰਤਰਾਂ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਾਲੀ ਡਰੱਮ ਦੇ ਨਾਲ ਗਿਟਾਰ, ਯੂਕੁਲੇਲੇ ਅਤੇ ਮੈਂਡੋਲਿਨ ਵਜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਹੁਣ ਕਿਸੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਬੁਲਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਲਾਲੀ ਢੋਲ ਰਵਾਇਤੀ ਫਿਜੀਅਨ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਿੱਸਾ ਸਨ, ਜੋ ਜਨਮ, ਮੌਤ ਅਤੇ ਯੁੱਧਾਂ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸੰਚਾਰ ਦੇ ਇੱਕ ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਵਜਾਏ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਲਾਲੀ ਢੋਲ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਰੂਪ (ਲਾਲੀ ਨੀ ਮੇਕੇ) ਸਾਜ਼-ਸਾਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਕ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਲੋਕ ਨਾਚ ਹੈ, ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਇਹ ਮੰਨਿਆਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨਾਚ ਦੇ ਨ੍ਰਿਤਕਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆਤਮਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੋਰ ਖਣਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਡੇਰੂਆ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਜੋ ਬਾਂਸ ਦੀਆਂ ਬਣੀਆਂ ਟਿਊਬਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਚਟਾਨਾਂ ਜਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਮੋਹਰ ਲਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਨਾਚਾਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਡੇਲੇ ਜਾਂ ਵੇਟ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਕੈਦੀਆਂ ਦੇ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਬੇਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸਿਬੀ, ਜੋ ਬਰਛੇ ਅਤੇ ਕਲੱਬ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ।

 ਇੰਡੋ-ਫਿਜੀਅਨ ਸੰਗੀਤ 
ਭਾਰਤੀ ਸੰਗੀਤ ਪੇਂਡੂ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੁਝ ਦੱਖਣੀ ਰਾਜਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭਜਨ ਹਨ-ਇੱਕ ਭਗਤੀ ਸੰਗੀਤ ਜੋ ਹਾਰਮੋਨੀਅਮ ਅਤੇ ਢੋਲਕ (ਢੋਲਕੀ) ਦੇ ਨਾਲ ਅਧਾਰਤ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤੀ ਹੁਣ ਕੈਨੇਡਾ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ, ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਅਤੇ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਫਿਜੀ ਭਾਰਤੀ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਲਈ ਭਜਨ ਸੀ. ਡੀ. ਨਿਰਯਾਤ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੈਜ਼ ਵੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਦਿਸਹੱਦੇ ਫੈਲ ਗਏ ਹਨ।

 ਕਵਾਲੀ 
ਕਵਾਲੀ/ਗ਼ਜ਼ਲ ਗਾਇਕ ਉਸਤਾਦ ਸ਼ੇਖ ਮੋਹਿਉਦੀਨ (ਜਨਮ 1 ਅਗਸਤ, 1920-ਦੇਹਾਂਤ 1 ਜਨਵਰੀ, 2015) ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਕੈਸੀਅਸ ਖਾਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਵਾਲੀ ਨੇ ਫਿਜੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਤਬਦੀਲੀ ਲਿਆਂਦੀ ਹੈ। 1900 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਕਲਾਸੀਕਲ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਫ਼ਿਜੀ ਤਬਲਾ ਵਾਦਕਾਂ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਹੋ ਜਾਣ ਕਾਰਨ, ਕੁਝ ਕਵਾਲੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਨੇ ਢੋਲਕੀ ਵਾਦਕਾਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਿਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਰਫ ਭਜਨ ਦੇ ਨਾਲ ਵਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੈਜ਼ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਰੁਝਾਨ ਵਧਿਆ, ਤਾਂ ਕੁਝ ਭਜਨ ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਕਵਾਲੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਬਿਹਾਰ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਜਨ ਗਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ "ਫਗੁਆ ਗਾਇਕੀ" ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਬਿਹਾਰੀ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਂਦਾ। ਕਲਾਸੀਕਲ ਕਵਾਲੀ ਸ਼ੈਲੀ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਇਸ ਨਵੀਂ ਗਾਇਕੀ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਈ, ਪਰ ਇਸ ਦਾ ਕਵਾਲੀ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸਬੰਧ ਨਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਸ਼ੁੱਧਤਾਵਾਦੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਨਕਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਕਵਾਲੀ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਬੋਲਣਾ"। ਫਿਜੀ ਵਿੱਚ ਕਵਾਲੀ ਤਾਲ ਦੇ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਵਧੇਰੇ ਚੁਣੌਤੀਪੂਰਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੀਤਾਂ ਉੱਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਰਵਾਇਤੀ ਪਹਿਲੂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਤਾਲਵਾਦ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

 ਗ਼ਜ਼ਲ ਅਤੇ ਠੁਮਰੀ 
ਮੁਸਤਰੀ ਬੇਗਮ (ਜਨਮ 25 ਦਸੰਬਰ 1934-ਦੇਹਾਂਤ14 ਮਾਰਚ 2004) ਲਖਨਊ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਭਾਰਤੀ ਗ਼ਜ਼ਲ/ਠੁਮਰੀ ਵਿਦਵਾਨ ਸੀ ਜੋ ਫਿਜੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਉਸਤਾਦ ਅਮਜਦ ਅਲੀ ਦੀ ਸ਼ਗਿਰਦ ਸੀ, ਜੋ ਠੁਮਰੀ ਵਿਦਵਾਨ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬੰਗਲੌਰ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਉਸਤਾਦ ਫ਼ਈਆਜ਼ ਖਾਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮਲਾ ਭਾਵੇ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਅਸਧਾਰਨ ਆਵਾਜ਼ ਦੀਆਂ ਯੋਗਤਾਵਾਂ 4 ਅੱਖਰਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਫਿਜੀ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਉਦਯੋਗ ਦੇ ਚਾਰਟ ਉੱਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ 1947 ਅਤੇ 1973 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ 36 ਟਰਾਫੀਆਂ ਅਤੇ ਕਈ ਮਾਨਤਾ ਅਤੇ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਨ 1973 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਹਾਈ ਕੌਂਸਲੇਟ ਦੁਆਰਾ "ਮਲਿਕਾ-ਏ-ਗ਼ਜ਼ਲ" ਜਾਂ ਗ਼ਜ਼ਲ ਦੀ ਰਾਣੀ ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਟਾਰ ਤਬਲਾ ਵਾਦਕ ਅਤੇ ਗ਼ਜ਼ਲ ਦੇ ਜਾਦੂਗਰ ਕੈਸੀਅਸ ਖਾਨ, ਜੋ ਕਿ ਲੌਟੋਕਾ, ਫਿਜੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ, ਨੇ ਕੁਝ ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਵ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਹਿਯੋਗ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਇਕਲੌਤੇ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਹਨ ਜੋ ਤਬਲਾ ਵਜਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇੱਕੋ ਸਮੇਂ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਵਰਗੀ ਮੁਸਤਰੀ ਬੇਗਮ ਦੇ ਸੀਨੀਅਰ ਚੇਲੇ, ਜੋ ਇਸ ਵੇਲੇ ਵੈਨਕੂਵਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਖਜ਼ਾਨਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ "ਸੈਲੂਟ ਟੂ ਐਕਸੀਲੈਂਸ" ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਈ ਐਲਬਮਾਂ ਹਨ। ਖਾਨ ਨੇ 2008 ਵਿੱਚ ਔਸਟਿਨ ਟੈਕਸਾਸ ਵਿੱਚ ਐੱਸਐਕਸਐੱਸਡਬਲਿਊ ਫੈਸਟੀਵਲ ਅਤੇ 2009 ਵਿੱਚ ਟੋਰਾਂਟੋ, ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਕੈਨੇਡਾ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਵੀਕ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਗ਼ਜ਼ਲ/ਤਬਲਾ ਵਾਦਕ ਵਜੋਂ ਵੀ ਇਤਿਹਾਸ ਰਚਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਸਹਿਯੋਗ ਨੂੰ 2007 ਵਿੱਚ ਜੂਨੋ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਖਾਨ ਆਪਣੇ ਜੱਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨਿਊ ਵੈਸਟਮਿੰਸਟਰ, ਬੀ. ਸੀ., ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਨਾਚ ਦਾ ਮੁਸਤਰੀ ਬੇਗਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵੀ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 2012 ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ।

 ਢੋਲਕੀ ਸੰਗੀਤ 
ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਢੋਲਕੀ ਵਾਦਕ ਸ਼ਸ਼ੀ ਰਾਏ ਢੋਲਕੀ ਵਾਦਨ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨੁਮਾਇੰਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ ਫਿਜੀ ਦੇ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ "ਢੋਲਕ ਤਰੰਗ" ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਦੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਤਕਨੀਕ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਹੈ-ਵੱਖ-ਵੱਖੋ ਸੁਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਢੋਲਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕਸੁਰ ਵਿੱਚ ਵਜਾਉਣਾ ਅਤੇ ਇਸ ਕਲਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਇਕੱਲੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਉਹ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਐਡਮੰਟਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ।ਸਮਕਾਲੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੈਲੇਂਦਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਇਸ ਕਲਾ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਦੌਰਾਨ ਕਈ ਕਲਾਕਾਰਾਂ (ਸਥਾਨਕ ਅਤੇ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਤੋਂ) ਨਾਲ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਈ ਸਥਾਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਐਲਬਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਫਿਜੀ ਭਜਨ ਅਤੇ ਫਿਜੀ ਕੀਰਤਣ ਵਿੱਚ।

 ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗੀਤ 
1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਲਾਇਸਾ ਵੁਲਾਕੋਰੋ ਅਤੇ ਲਗਾਨੀ ਰਬੁਕਾਵਾ ਵਰਗੇ ਫਿਜੀਅਨ ਕਲਾਕਾਰ ਪੈਨ-ਪੈਸੀਫਿਕ ਸਟਾਰ ਬਣ ਗਏ। ਵੁਲਾਕੋਰੋ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਵੁੱਡ" ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ੈਲੀ ਜੋ ਡਿਸਕੋ, ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਟਾਪੂ ਸੰਗੀਤ (ਖਾਸ ਤੌਰ' ਤੇ ਮੇਕੇ ਰਿਦਮ ਰਾਕ ਐਂਡ ਰੋਲ ਅਤੇ ਜੈਜ਼) ਨੂੰ ਜੋਡ਼ਦੀ ਹੈ (ਜਿਸ ਲਈ ਟਾਪੂ ਸਹੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ) ।

ਹੋਰ ਆਧੁਨਿਕ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਂਡ ਨੁਕੂ ਕਤੁਦਰਾਉ, ਕਰੁਣਾ ਗੋਪਾਲਨ, ਰੋਜ਼ਿਲੋਆ (ਬਲੈਕ ਰੋਜ਼ ਡੈਨੀ ਕੋਸਟੇਲੋ, ਮਿਸ਼ੇਲ ਰਾਊਂਡਸ, ਸੇਰੂ ਸੇਰੇਵੀ ਦ ਫ੍ਰੀਲਾਂਸਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।Culture of Music 

ਜੈਜ਼ ਵਾਂਗ ਰੇਗੇ ਵੀ ਫਿਜੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗੀਤ ਸ਼ੈਲੀ ਹੈ।

 ਨੋਟਸ ਅਤੇ ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਣ-ਸਮੀਖਿਆ ਅਨੁਵਾਦਾਂ ਵਾਲੇ ਸਫ਼ੇ