ਯੋਕੋ ਓਨੋ

ਯੋਕੋ ਓਨੋ (ਜਪਾਨੀਃ ¥ ¥ Фину, ਰੋਮਾਨੀਕਰਨ, ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਕਾਤਾਕਾਨਾ ਵਿੱਚ ਓਨੋ ਯੋਕਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਨਮ 18 ਫਰਵਰੀ, 1933) ਇੱਕ ਜਪਾਨੀ ਮਲਟੀਮੀਡੀਆ ਕਲਾਕਾਰ, ਗਾਇਕ, ਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਾਰਕੁਨ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਲਾ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਣ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

ਓਨੋ ਟੋਕੀਓ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ ਅਤੇ 1952 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਜੁਡ਼ਨ ਲਈ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਚਲੀ ਗਈ। ਉਹ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਦੇ ਡਾਊਨਟਾਊਨ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫਲੂਕਸਸ ਸਮੂਹ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਅਤੇ 1969 ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣੀ ਗਈ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਬੀਟਲਜ਼ ਦੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਜੌਹਨ ਲੈਨਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਲਾਸਟਿਕ ਓਨੋ ਬੈਂਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜੋਡ਼ੀ ਵਜੋਂ ਰਿਕਾਰਡ ਕਰੇਗੀ। ਜੋਡ਼ੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹਨੀਮੂਨ ਨੂੰ ਵੀਅਤਨਾਮ ਯੁੱਧ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜਨਤਕ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਇੱਕ ਮੰਚ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਇੱਕ ਬਿਸਤਰਾ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਅਤੇ ਲੈਨਨ ਵਿਆਹੇ ਰਹੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ 8 ਦਸੰਬਰ, 1980 ਨੂੰ ਜੋਡ਼ੇ ਦੀ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਬਿਲਡਿੰਗ, ਡਕੋਟਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਸੀਨ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਵੀ ਬਣ ਗਿਆ।

ਨੋ ਨੇ 1969 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕੈਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਲੈਨਨ ਨਾਲ ਪਲਾਸਟਿਕ ਓਨੋ ਬੈਂਡ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਕਈ ਅਵਾਂਟ-ਗਾਰਡ ਸੰਗੀਤ ਐਲਬਮਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਸ ਨੇ 1980 ਵਿੱਚ ਚਾਰਟ-ਟਾਪਿੰਗ ਐਲਬਮ ਡਬਲ ਫੈਂਟਸੀ ਨਾਲ ਵਪਾਰਕ ਅਤੇ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਲੈਨਨ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਹਿਯੋਗ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਕਤਲ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਲ ਦੀ ਐਲਬਮ ਲਈ ਗ੍ਰੈਮੀ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ। ਅੱਜ ਤੱਕ, ਉਸ ਨੇ ਯੂਐਸ ਡਾਂਸ ਚਾਰਟ 'ਤੇ ਬਾਰਾਂ ਨੰਬਰ ਇਕ ਸਿੰਗਲਜ਼ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਅਤੇ 2016 ਵਿੱਚ ਬਿਲਬੋਰਡ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਨੂੰ 11 ਵੇਂ ਸਭ ਤੋਂ ਸਫਲ ਡਾਂਸ ਕਲੱਬ ਕਲਾਕਾਰ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਨੇ ਓਨੋ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਲਾਕਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਿਊਜ਼ ਅਤੇ ਆਈਕਾਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੰਚ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਐਲਵਿਸ ਕੋਸਟੇਲੋ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਯੋਕੋ ਓਨੋ, ਬੀ-52, ਸੋਨਿਕ ਯੂਥ ਅਤੇ ਮੈਰੀਡਿਥ ਮੋਂਕ ਨੂੰ ਹਰ ਆਦਮੀ ਲਈ ਇੱਕ ਔਰਤ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਐਲਬਮ ਦੇ ਨਾਲ ਆਕਰਸ਼ਣ ਦੇ ਨਾਲ "ਵਾਕਿੰਗ ਆਨ ਥਿਨ ਆਈਸ" ਦਾ ਆਪਣਾ ਸੰਸਕਰਣ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ।

ਲੈਨਨ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਓਨੋ ਆਪਣੀ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਮੈਨਹੱਟਨ ਦੇ ਸੈਂਟਰਲ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਸਟ੍ਰਾਬੇਰੀ ਫੀਲਡਜ਼ ਮੈਮੋਰੀਅਲ, ਆਈਸਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਇਮੇਜਿਨ ਪੀਸ ਟਾਵਰ, ਅਤੇ ਜਪਾਨ ਦੇ ਸੈਤਾਮਾ ਵਿੱਚ ਜੌਨ ਲੈਨਨ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ (ਜੋ 2010 ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ) ਲਈ ਫੰਡ ਦਿੱਤੇ। ਉਸਨੇ ਜਪਾਨ ਅਤੇ ਫਿਲੀਪੀਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਲਾ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਆਫ਼ਤ ਰਾਹਤ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਜਿਹੇ ਕਾਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਯੋਗਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਸੰਨ 2002 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਇੱਕ ਦੋ ਸਾਲਾ $50,000 ਲੈਨਨਨੋ ਗ੍ਰਾਂਟ ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ ਕੀਤਾ। 2012 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਡਾ. ਰੇਨਰ ਹਿਲਡੇਬਰਾਂਟ ਹਿਊਮਨ ਰਾਈਟਸ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਗਰੁੱਪ ਆਰਟਿਸਟਸ ਅਗੇਂਸਟ ਫ੍ਰੈਕਿੰਗ ਦੀ ਸਹਿ-ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।

 ਜੀਵਨੀ 
ਓਨੋ ਦਾ ਜਨਮ 18 ਫਰਵਰੀ, 1933 ਨੂੰ ਟੋਕੀਓ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਓਨੋ (¥ ¥ ̃, ਓਨੋ ਈਸਕੋ (1911-1999) ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਈਸੁਕੇ ਓਨੋ (ਕਟ੍ਟਡ, ਓਨੋ ਈਸੁਕੇ) ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਬੈਂਕਰ ਅਤੇ ਸਾਬਕਾ ਕਲਾਸੀਕਲ ਪਿਆਨੋਵਾਦਕ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸੋਕੋ ਦਾ ਗੋਦ ਲਿਆ ਹੋਇਆ ਨਾਨਾ ਜ਼ੇਨਜੀਰੋ ਯਾਸੁਦਾ (¥ ¥ Â Â ¥ ̃ Â ̃ ¥ Ã Â Ã ¥ ¶ Â ¶ ¥ ʻ Â ¬ Â ʻ ¥ ′ Â à Â ē Â ʼ Â Î Â ਷਼੍ਿੱਿੱਿ਼ਿ਼ਿੀ਼ਿ਼਼ਿ਼ੀ਼ਿੀਿ਼ਿਿ਼ਿੱਚ ਯਾਸੁਦਾ ਕਬੀਲੇ ਅਤੇ ਜ਼ੈਬਾਤਸੂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੀ। ਈਸੁਕੇ ਸਮੁਰਾਈ ਯੋਧਾ-ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਆਇਆ ਸੀ। ਯੋਕੋ ਦਾ ਕਾਂਜੀ ਅਨੁਵਾਦ (ਫੀਫ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਸਮੁੰਦਰੀ ਬੱਚਾ"  ਓਨੋ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਦੋ ਹਫ਼ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਈਸੁਕੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਯੋਕੋਹਾਮਾ ਸਪੈਸੀ ਬੈਂਕ ਦੁਆਰਾ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ, ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।Murray Sayle, "The Importance of Yoko Ono" , JPRI Occasional Paper No. 18, Japan Policy Research Institute, November 2000. ਬਾਕੀ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਇਸ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ, ਓਨੋ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਮਿਲਿਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੋ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਕੀਸੁਕ ਦਾ ਜਨਮ ਦਸੰਬਰ 1936 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ

1937 ਵਿੱਚ, ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜਪਾਨ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਓਨੋ ਨੇ ਟੋਕੀਓ ਦੇ ਕੁਲੀਨ ਗਾਕੁਸ਼ੁਇਨ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੀਅਰਜ਼ ਸਕੂਲ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ ਜੋ ਜਪਾਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਲੱਖਣ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਓਨੋ ਨੂੰ 4 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ 12 ਜਾਂ 13 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੱਕ ਪਿਆਨੋ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਕਬੁਕੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਮੀਸੇਨ, ਕੋਟੋ, ਓਟਸੁਜ਼ੁਮੀ, ਕੋਟਸੁਜ਼ੁਮੀ ਅਤੇ ਨਾਗੌਤਾ ਵਿੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਜਪਾਨੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਸਕੋਰ ਪਡ਼੍ਹ ਸਕਦੀ ਸੀ।  

ਇਹ ਪਰਿਵਾਰ ਸੰਨ 1940 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਅਗਲੇ ਸਾਲ, ਈਸੁਕੇ ਨੂੰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਫ੍ਰੈਂਚ ਇੰਡੋਚਾਈਨਾ ਦੇ ਹਨੋਈ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਜਪਾਨ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਓਨੋ ਨੂੰ ਮਿਤਸੁਈ ਪਰਿਵਾਰ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਈਸਾਈ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ, ਕੇਈਮੇਈ ਗਾਕੁਏਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਅਤੇ 9 ਮਾਰਚ, 1945 ਦੀ ਅੱਗ-ਬੰਬਾਰੀ ਦੌਰਾਨ ਟੋਕੀਓ ਵਿੱਚ ਰਹੀ, ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਬੰਬਾਰੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਟੋਕੀਓ ਦੇ ਅਜ਼ਾਬੂ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਬੰਕਰ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਹੋਰ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨਾਲ ਪਨਾਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਓਨੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨਾਲ ਕਰੁਇਜ਼ਾਵਾ ਪਹਾਡ਼ੀ ਰਿਜ਼ੋਰਟ ਗਈ।

ਟੋਕੀਓ ਬੰਬ ਧਮਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਈ ਤਬਾਹੀ ਵਿੱਚ ਭੁੱਖਮਰੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ-ਓਨੋ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਮਾਨ ਖਿੱਚਦੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੀਖ ਮੰਗਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਓਨੋ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ "ਹਮਲਾਵਰ" ਰਵੱਈਆ ਅਤੇ "ਬਾਹਰੀ" ਸਥਿਤੀ ਦੀ ਸਮਝ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤੀ। ਹੋਰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸਮਾਨ ਲਿਆਉਂਦੀ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਲਈ ਬਦਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਕਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਖੁਆਉਣ ਲਈ 60 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ (130 ਪੌਂਡ) ਚਾਵਲ ਲਈ ਇੱਕ ਜਰਮਨ-ਨਿਰਮਿਤ ਸਿਲਾਈ ਮਸ਼ੀਨ ਦਾ ਵਪਾਰ ਕੀਤਾ। ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਓਨੋ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਹਨੋਈ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਜੰਗੀ ਕੈਂਪ ਦੇ ਇੱਕ ਕੈਦੀ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਓਨੋ ਨੇ ਐਮੀ ਗੁੱਡਮੈਨ ਨੂੰ ਡੈਮੋਕਰੇਸੀ ਨਾਓ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ! 16 ਅਕਤੂਬਰ, 2007 ਨੂੰ, ਕਿ "ਉਹ ਫ੍ਰੈਂਚ ਇੰਡੋਚਾਈਨਾ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਵੀਅਤਨਾਮ ਹੈ.... ਸੈਗੋਨ ਵਿੱਚ. ਉਹ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰਬੰਦੀ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਸਨ"।

1945 ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਓਨੋ ਜਪਾਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਕਾਰਸਡੇਲ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਸੈਟਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਮਿਡਟਾਊਨ ਮੈਨਹੱਟਨ ਤੋਂ 25 ਮੀਲ (40 ) ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ। ਅਪ੍ਰੈਲ 1946 ਤੱਕ, ਗਾਕੁਸ਼ੂਨ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਓਨੋ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਭਰਤੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਟੋਕੀਓ ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਪੈਲੇਸ ਦੇ ਨੇਡ਼ੇ ਸਥਿਤ ਸਕੂਲ ਨੂੰ ਯੁੱਧ ਨਾਲ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਓਨੋ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਜਪਾਨ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਸਮਰਾਟ ਪ੍ਰਿੰਸ ਅਕੀਹਿਤੋ ਦਾ ਸਹਿਪਾਠੀ ਪਾਇਆ। 14 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਲੈ ਲਈ। 

 ਹਵਾਲੇ 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗ੍ਰੈਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1933
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Articles containing Japanese language text
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Articles with hCards
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੈ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲੇ ਲੇਖ