ਮੈਰੀ ਡੀਗਾਰਮੋ ਬ੍ਰਾਇਨ

ਮੈਰੀ ਡੀਗਾਰਮੋ ਬ੍ਰਾਇਨ (ਅਗਸਤ 1891-ਮਈ 12,1986) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਇਟੀਸ਼ੀਅਨ ਅਤੇ ਕੋਲੰਬੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸੀ ਅਤੇ ਅਮੈਰੀਕਨ ਡਾਇਟੈਟਿਕ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ (ਏ. ਡੀ. ਏ.) ਦੀ ਦੂਜੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। ਉਸਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਫੈਡਰਲ ਸਕੂਲ ਨੈਸ਼ਨਲ ਲੰਚ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੰਪਾਦਕ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਸਲਾਹਕਾਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।

 ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਮੈਰੀ ਕੋਰਾ ਡੀਗਾਰਮੋ ਦਾ ਜਨਮ ਵਾਰਨਸਬਰਗ, ਮਿਸੂਰੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਫਰੈਂਕ ਡੀਗਾਰਮੋ ਅਤੇ ਮੈਰੀ ਓ'ਡੋਨੇਲ ਡੀਗਾਰਮੋ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਬ੍ਰਾਇਨ ਦੀ ਇੱਕ ਭੈਣ, ਮਾਰਗਰੇਟ ਡੀਗਾਰਮੋ ਪੇਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਬ੍ਰਾਇਨ ਦੀ ਮਾਂ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ 1919 ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਲੁਈਸ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਚੈਂਬਰ ਆਫ਼ ਕਾਮਰਸ ਨਾਲ ਸੰਗਠਨ ਅਤੇ ਅਮਰੀਕੀਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਦੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਇੱਕ ਕੇਂਦਰੀ ਸਹਿਕਾਰੀ ਅਮਰੀਕੀਕਰਨ ਲੀਗ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਵਿਧਾਨ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। [1][2] ਬ੍ਰਾਇਨ ਦੀ ਮਾਂ ਅਮਰੀਕੀ ਸਕੂਲ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਪੁਨਰ ਸੁਰਜੀਤੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਰਗਰਮ ਸੀ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਇਕਸਾਰਤਾ ਅਤੇ ਪਾਠਕ੍ਰਮ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀਕਰਨ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ। ਉਸਨੇ ਸਿਖਲਾਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਫੈਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਜੰਮਪਲ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀਕਰਨ ਕਰਨਾ ਸਿਖਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਅਮਰੀਕੀਕਰਨ ਕੇਂਦਰਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਦੀ ਵੀ ਵਕਾਲਤ ਕੀਤੀ "ਜਿੱਥੇ ਅਮਰੀਕੀ ਔਰਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ [ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਔਰਤਾਂ] ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣਾ, ਪਹਿਰਾਵਾ ਬਣਾਉਣਾ, ਮਿਲਿਨਰੀ, ਘਰੇਲੂ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ, ਆਦਿ ਸਿਖਾਉਣਗੀਆਂ।" [3] ਮੈਰੀ ਡੀਗਾਰਮੋ ਯੂਜੇਨਿਕਸ ਦੀ ਵੀ ਵਕੀਲ ਸੀ ਅਤੇ ਸੰਘੀ ਅਧਿਐਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਸਮਾਜਿਕ ਹੇਰਾਫੇਰੀ ਲਈ ਨਸਲ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਇਨ ਦੀ ਮਾਂ ਦੇ ਨਸਲੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਪੱਖਪਾਤ ਨੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਕੁਝ ਪਹਿਲੂਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਬ੍ਰਾਇਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਪਹੁੰਚ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਨਸਲ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਦੇ ਇਹ ਵਿਸ਼ੇ ਬ੍ਰਾਇਨ ਲਈ ਵਿਲੱਖਣ ਨਹੀਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਸਨ। [4]

 ਕਰੀਅਰ 
ਬ੍ਰਾਇਨ ਨੇ 1912 ਵਿੱਚ ਨਿਊਕੌਂਬ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ 1913 ਵਿੱਚ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ। ਉਸਨੇ 1913 ਤੋਂ 1915 ਤੱਕ ਐਗਨਸ ਸਕਾਟ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਅਤੇ 1915 ਤੋਂ 1916 ਤੱਕ ਇਲੀਨੋਇਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਇਆ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਹਿਲਾ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ, ਬ੍ਰਾਇਨ ਨੂੰ ਯੂਐਸ ਆਰਮੀ ਮੈਡੀਕਲ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਿਵਲੀਅਨ ਕਰਮਚਾਰੀ ਵਜੋਂ $720 ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ ਦੀ ਦਰ ਨਾਲ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜਾਰਜੀਆ ਦੇ ਫੋਰਟ ਮੈਕਫਰਸਨ ਤੋਂ ਕੰਮ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਰਥੋਪੀਡਿਕ ਸੰਸਥਾ ਬੇਸ ਹਸਪਤਾਲ1114 ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫੌਜ ਦੇ ਖੁਰਾਕ ਮਾਹਿਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।[1] ਬ੍ਰਾਇਨ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨਜਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਛੁੱਟੀ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 30 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1919 ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵੀ, ਉਹ ਅਮਰੀਕਾ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਏਡੀਏ ਦੀ ਤੀਜੀ ਸਾਲਾਨਾ ਮੀਟਿੰਗ (1920) ਵਿੱਚ ਯੁੱਧ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪੋਸ਼ਣ ਅਭਿਆਸਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਭਾਵੁਕ ਭਾਸ਼ਣ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦਾ ਭਾਸ਼ਣ ਇੰਨਾ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਕੁਝ ਘੰਟਿਆਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਸੂਚਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਏਡੀਏ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ 2 ਸਾਲ ਦੀ ਮਿਆਦ ਲਈ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਵੋਟਿੰਗ 'ਤੇ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।[1][2] ਏਡੀਏ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਉਸਦਾ ਸਮਾਂ ਅਤੇ ਵਕਾਲਤ ਵਿੱਚ ਬਾਅਦ ਦੇ ਯਤਨ ਮਰੀਜ਼ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਭਲੇ ਲਈ ਇੱਕਜੁੱਟ ਯਤਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਸਨ: "ਮਰੀਜ਼ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਆਖ਼ਰਕਾਰ, ਇੱਕ ਆਦਰਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਯੋਗ, ਯੁੱਧ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਬਕ ਹੈ। ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵਾਅਦਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਇਸਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ।"[3]

ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੌਰਾਨ, ਬ੍ਰਾਇਨ ਨੇ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਨਸਲੀ ਸਮੂਹਾਂ ਅਤੇ ਨਸਲਾਂ ਦੇ ਖੁਰਾਕ ਦੇ ਪੈਟਰਨਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਰਸਮੀ ਸਮਾਜ ਸੇਵਾ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਗਠਨ ਦੀ ਵੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਕਮੇਟੀ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਲਈ ਖਾਸ ਪ੍ਰੇਰਕ ਕਾਰਕ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹਨ, ਪਰ ਪ੍ਰਭਾਵ ਉਸ ਸਮੇਂ ਖੁਰਾਕ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਕੁਲੀਨਤਾ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣਾ ਸੀ।[1] ਇਹਨਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੁਰਾਕ ਅਧਿਐਨਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜੋ ਨਸਲੀ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮਝੀਆਂ ਗਈਆਂ ਕਮੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦਾਅਵਿਆਂ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਇਤਾਲਵੀ ਖੁਰਾਕ [ਖਾਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ] ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਕਣਕ ਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ, ਹਰੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਜੈਤੂਨ ਦੇ ਤੇਲ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਨੀਗਰੋ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਸੂਰ ਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਅਤੇ ਚੌਲ ਅਤੇ ਹੋਮਿਨੀ ਵਰਗੇ ਪੀਸੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ ਦੁਆਰਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਬਰਾਨੀ ਖੁਰਾਕ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦੀ ਘੱਟ ਜਾਂ ਘੱਟ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।"[2]

ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਾਇਨ ਨੇ 1934 ਤੋਂ 1951 ਤੱਕ ਕੋਲੰਬੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਟੀਚਰਜ਼ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਸੰਸਥਾਗਤ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕੀਤੀ।[1][2] ਉਸਨੇ 1931 ਵਿੱਚ ਕੋਲੰਬੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਪੀਐਚ.ਡੀ. ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ,[3] "ਉਮਰ ਅਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਸੰਬੰਧੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਬਲੱਡ ਸੀਰਮ ਦੀ ਐਮੀਲੇਜ਼ ਗਤੀਵਿਧੀ" ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲੇ ਇੱਕ ਖੋਜ-ਪ੍ਰਬੰਧ ਨਾਲ।[4] ਉਸਨੇ 1921 ਤੋਂ 1924 ਤੱਕ ਦ ਜਰਨਲ ਆਫ਼ ਹੋਮ ਇਕਨਾਮਿਕਸ ਦਾ ਸੰਪਾਦਨ ਕੀਤਾ, ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟਸ ਨੇਵੀ ਦੀ ਰਸੋਈ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ ਸੋਧਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ,[3][5] ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਾਠ-ਪੁਸਤਕ, ਦ ਸਕੂਲ ਕੈਫੇਟੇਰੀਆ (1936, ਐਲਿਸ ਐਮ. ਜ਼ਬਰੀਸਕੀ ਨਾਲ) ਲਿਖੀ।[6][7] ਬ੍ਰਾਇਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਕਾਲਜ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਹਾਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੇ ਕੁਝ ਪਹਿਲੂ (1935, ਗ੍ਰੇਸ ਮੇਲਵੀਨਾ ਆਗਸਟੀਨ ਨਾਲ), [8] ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਹਾਲਾਂ ਲਈ ਫਰਨੀਚਰ ਅਤੇ ਉਪਕਰਣ (ਏਟਾ ਐਚ. ਹੈਂਡੀ ਨਾਲ), [9] ਅਤੇ ਇੱਕ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਚਲਾਉਣਾ (1946, ਅਲਬਰਟਾ ਮੈਕਫਾਰਲੇਨ ਅਤੇ ਐਡਵਰਡ ਰਸਲ ਹਾਕਿੰਸ ਨਾਲ) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।[10]

ਬ੍ਰਾਇਨ ਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਘੀ ਫੰਡ ਵਾਲੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨੂੰ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।[1][2] "ਤੁਸੀਂ ਭੁੱਖੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਾ ਸਕਦੇ," ਉਸਨੇ 1966 ਵਿੱਚ ਇਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਕੂਲਾਂ 'ਤੇ ਖਰਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੈਂਕੜੇ ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚੇ ਸਿੱਖਣ ਲਈ ਚੰਗੀ ਸਰੀਰਕ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਹਨ।"[3] ਉਸਨੇ ਸਕੂਲ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਖਾਣੇ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਬਾਰੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ, "ਇਹ [ਸਕੂਲ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ] ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਾਰਕ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ, ਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਾਗੀਦਾਰ ਹੈ। ਇਹ ਇਹਨਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਫੰਡਾਂ ਦੀ ਵੰਡ ਵਿੱਚ ਤਰਜੀਹ ਲਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।"[4] ਬ੍ਰਾਇਨ ਨੂੰ $50 ਮਿਲੀਅਨ ਦਾ ਸੰਘੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਲਗਭਗ 25,000 ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ।[5]

ਬ੍ਰਾਇਨ ਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਸਹੀ ਪੋਸ਼ਣ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਹੋਰ ਮੋਹਰੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਰੀ ਸਵਾਰਟਜ਼ ਰੋਜ਼, ਇੱਕ ਡਾਇਟੀਸ਼ੀਅਨ, ਜੋ ਕਿ ਬਾਲ ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਭਿਆਸਾਂ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਵੀ ਕਰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਬ੍ਰਾਇਨ ਨੇ ਕਈ ਪੇਪਰ ਲਿਖੇ ਸਨ, ਦੇ ਨਾਲ ਲੜਿਆ।[1] ਬ੍ਰਾਇਨ ਨੇ ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਲਈ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਲੜਾਈ ਲੜੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 1946 ਵਿੱਚ H.R. 4717 ਦਾ ਸਖ਼ਤ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਬਿੱਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਉਪਬੰਧ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ ਜੋ ਫੌਜੀ ਡਾਇਟੀਸ਼ੀਅਨਾਂ ਨੂੰ ਇਲਾਜ ਸੰਬੰਧੀ ਉਪਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਾਰਵਾਈ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਸੀ। ਰੋਕਥਾਮ ਉਪਾਅ ਵਜੋਂ ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਬਾਰੇ ਉਸਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਨੇ ਬਿੱਲ ਵਿੱਚੋਂ ਸਖ਼ਤ ਇਲਾਜ ਸੰਬੰਧੀ ਧਾਰਾ ਨੂੰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਡਾਇਟੀਸ਼ੀਅਨਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ ਅਤੇ ਆਮ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਵਿੱਚ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਘੱਟ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾਯੋਗ ਪਹਿਲੂਆਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਿਆ।[2]

 ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਮੈਰੀ ਡੀਗਾਰਮੋ ਨੇ ਚਾਰਲਸ ਡਬਲਯੂ. ਬ੍ਰਾਇਨ ਜੂਨੀਅਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਸਿਵਲ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਅਤੇ ਪੁਲਮੈਨ ਸਟੈਂਡਰਡ ਕਾਰ ਮੈਨੂਫੈਕਚਰਿੰਗ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਸਨ।[1] ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਬ੍ਰਾਇਨ ਨੇ ਕਈ ਚੈਰੀਟੇਬਲ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਿਰਭਰ ਕੁੜੀਆਂ ਲਈ ਮੈਰੀ ਬਾਰਟੇਲਮੇ ਹੋਮਜ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਹਿਸਟੋਰੀਕਲ ਸੋਸਾਇਟੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਸਥਾਨਕ ਚੌਥੇ ਚੌਥੇ ਪ੍ਰੈਸਬੀਟੇਰੀਅਨ ਲਈ ਇੱਕ ਟਰੱਸਟੀ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।[2] ਉਸਦੇ ਪੇਪਰ ਵੈਂਡਰਬਿਲਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਖੇ ਐਸਕਿੰਡ ਬਾਇਓਮੈਡੀਕਲ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਲੇਖਬੱਧ ਹਨ।[3] ਜਦੋਂ ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਵਿੱਚ 94 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਈ ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਵਿਧਵਾ ਸੀ,[2] ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਨਿਊ ਰੋਸ਼ੇਲ, N.Y. ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ।[2]

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:1986 ਵਿੱਚ ਮਰੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1891