ਕੇਵਿਨ ਕਾਰਟਰ

ਕੇਵਿਨ ਕਾਰਟਰ (13 ਸਤੰਬਰ 1960-27 ਜੁਲਾਈ 1994) ਇੱਕ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਫੋਟੋ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਬੈਂਗ-ਬੈਂਗ ਕਲੱਬ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਉਹ 1994 ਵਿੱਚ ਸੁਡਾਨ ਵਿੱਚ 1993 ਦੇ ਅਕਾਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਆਪਣੀ ਤਸਵੀਰ ਲਈ ਪੁਲਿਤਜ਼ਰ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ-ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, 33 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਆਤਮ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਲਈ। ਉਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਗ੍ਰੇਗ ਮਾਰੀਨੋਵਿਚ ਅਤੇ ਜੋਆਓ ਸਿਲਵਾ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਅਤੇ 2000 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਿਤਾਬ ਦ <i id="mwGQ">ਬੈਂਗ-ਬੈਂਗ ਕਲੱਬ</i> ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।

 ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਕੇਵਿਨ ਕਾਰਟਰ ਦਾ ਜਨਮ ਜੋਹਾਨਸਬਰਗ, ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਇੱਕ ਮੱਧ-ਵਰਗ ਦੇ ਗੁਆਂਢ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਕਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਛਾਪੇ ਵੇਖੇ ਜੋ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਗੈਰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸਵਾਲ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਮਾਪੇ, ਇੱਕ ਕੈਥੋਲਿਕ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਮੂਲ ਦੇ "ਉਦਾਰਵਾਦੀ" ਪਰਿਵਾਰ, ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੋ ਉਸ ਨੇ ਨਸਲਵਾਦ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਨ ਬਾਰੇ "ਕਮਜ਼ੋਰ" ਦੱਸਿਆ ਹੈ।

ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਾਰਟਰ ਨੇ ਇੱਕ ਫਾਰਮਾਸਿਸਟ ਬਣਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਭਰਤੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਪੈਦਲ ਸੈਨਾ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਉਹ ਹਵਾਈ ਸੈਨਾ ਵਿੱਚ ਭਰਤੀ ਹੋਏ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚਾਰ ਸਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਸੰਨ 1980 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਕਾਲੇ ਮੈੱਸ-ਹਾਲ ਵੇਟਰ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਹੁੰਦੇ ਦੇਖਿਆ। ਕਾਰਟਰ ਨੇ ਉਸ ਆਦਮੀ ਦਾ ਬਚਾਅ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਫੌਜੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੁੱਟਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਛੁੱਟੀ ਦੇ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਹੋ ਗਿਆ, "ਡੇਵਿਡ" ਨਾਮ ਦੇ ਇੱਕ ਰੇਡੀਓ ਡਿਸਕ-ਜੌਕੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬਾਕੀ ਲੋੜੀਂਦੀ ਫੌਜੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। 1983 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਿਟੋਰੀਆ ਵਿੱਚ ਚਰਚ ਸਟ੍ਰੀਟ ਬੰਬ ਧਮਾਕੇ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਨਿਊਜ਼ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਬਣਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।

 ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕੰਮ 
ਆਪਣੀ ਫੌਜੀ ਸੇਵਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਾਰਟਰ 1983 ਵਿੱਚ ਜੋਹਾਨਸਬਰਗ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਿਕ ਸਪਲਾਈ ਸਟੋਰ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਕਰ ਲਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਥਾਨਕ ਫੋਟੋ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਕਮਿਸ਼ਨ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਜੋਹਾਨਸਬਰਗ ਸੰਡੇ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ ਨਾਲ ਭਾਈਵਾਲੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਫਤੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਅਤੇ ਐਤਵਾਰ ਦੇ ਮੈਚਾਂ ਵਿੱਚ ਫੋਟੋਆਂ ਖਿੱਚੀਆਂ। 1984 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨਸਲਵਾਦ ਦੀ ਬੇਰਹਿਮੀ ਦਾ ਪਰਦਾਫਾਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜੋਹਾਨਸਬਰਗ ਸਟਾਰ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ।

ਕਾਰਟਰ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਕਾਲੇ ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਨਤਕ ਤੌਰ ਉੱਤੇ "ਹਾਰ" ਲਗਾ ਕੇ ਫਾਂਸੀ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਖਿੱਚਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ। ਕਾਰਟਰ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਚਿੱਤਰਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀਃ "ਉਹ ਜੋ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਉਸ ਤੋਂ ਮੈਂ ਹੈਰਾਨ ਸੀ। ਪਰ ਫਿਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ... ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਮੇਰੇ ਕੰਮ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਮਾੜੇ ਨਹੀਂ ਸਨ।

 ਸੂਡਾਨ ਵਿੱਚ 
ਮਾਰਚ 1993 ਵਿੱਚ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਅਪਰੇਸ਼ਨ ਲਾਈਫ਼ਲਾਈਨ ਸੁਡਾਨ ਦੇ ਰਾਬਰਟ ਹੈਡਲੀ ਨੇ ਜੋਆਓ ਸਿਲਵਾ ਨੂੰ ਸੁਡਾਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਸੁਡਾਨ ਵਿੱਚ ਅਕਾਲ ਬਾਰੇ ਰਿਪੋਰਟ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਉਸ ਖੇਤਰ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵਿਦਰੋਹੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਸਿਲਵਾ ਨੇ ਕਾਰਟਰ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਆਪਣੇ ਫ੍ਰੀਲਾਂਸ ਕੈਰੀਅਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਸੀ। ਅਪਰੇਸ਼ਨ ਲਾਈਫ਼ਲਾਈਨ ਸੁਡਾਨ ਨੂੰ ਫੰਡਿੰਗ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਖੇਤਰ ਦੇ ਅਕਾਲ ਅਤੇ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਹਾਇਤਾ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨੂੰ ਫਂਡਿੰਗ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਮਿਲੇਗੀ। ਸਿਲਵਾ ਅਤੇ ਕਾਰਟਰ ਗ਼ੈਰ-ਸਿਆਸੀ ਸਨ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਫੋਟੋ ਖਿੱਚਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਸਨ।

ਨੈਰੋਬੀ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਸੂਡਾਨ ਵਿੱਚ ਨਵੀਂ ਲੜਾਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਣਮਿੱਥੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰੇਗੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਕਾਰਟਰ ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਨਾਲ ਦੱਖਣੀ ਸੁਡਾਨ ਦੇ ਜੁਬਾ ਦੀ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਜੋ ਇਸ ਖੇਤਰ ਲਈ ਭੋਜਨ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਬਜਰੇ ਦੀ ਫੋਟੋ ਖਿੱਚੀ ਜਾ ਸਕੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਦਰੋਹੀ ਸਮੂਹ ਤੋਂ ਅਯੋਦ ਲਈ ਭੋਜਨ ਸਹਾਇਤਾ ਉਡਾਣ ਭਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ। ਹੈਡਲੀ ਨੇ ਸਿਲਵਾ ਅਤੇ ਕਾਰਟਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਉਡਾਣ ਭਰਨ ਦਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਅਯੋਦ ਵਿੱਚ, ਸਿਲਵਾ ਅਤੇ ਕਾਰਟਰ ਅਕਾਲ ਪੀੜਤਾਂ ਦੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ ਖਿੱਚਣ ਲਈ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਜੋ ਉਹ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸਨ। ਸਿਲਵਾ ਨੂੰ ਬਾਗੀ ਸਿਪਾਹੀ ਮਿਲੇ ਜੋ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਅਧਿਕਾਰਕ ਵਿਅਕਤੀ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਕਾਰਟਰ ਉਸ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਜੋ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਕਾਰਟਰ ਦੀ ਗੁੱਟ ਦੀ ਘੜੀ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਸੀ। ਕਾਰਟਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਸਤੀ ਘੜੀ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀ। ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੰਗ-ਰੱਖਿਅਕਾਂ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ 

 ਸੂਡਾਨ ਵਿੱਚ ਪੁਲਿਤਜ਼ਰ ਪੁਰਸਕਾਰ ਫੋਟੋ 

ਕਾਰਟਰ ਨੇ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਖਿੱਚੀ ਜੋ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਕੁੜੀ ਜਾਪਦੀ ਸੀ, ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਇੱਕ ਗਿੱਧ ਨੇੜੇ ਹੀ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਪਰ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸਿਲਵਾ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਸ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਹੈਰਾਨ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਉਸ ਨੇ ਹੁਣੇ ਫੋਟੋ ਖਿੱਚੀ ਸੀ ਅਤੇ ਗਿੱਧ ਨੂੰ ਭਜਾ ਕੇ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ। ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਬਾਅਦ, ਕਾਰਟਰ ਅਤੇ ਸਿਲਵਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰ ਹੋਏ ਅਤੇ ਅਯੌਦ ਤੋਂ ਕਾਂਗੋਰ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ।

ਇਹ ਤਸਵੀਰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 26 ਮਾਰਚ 1993 ਨੂੰ ਦਿ ਨਿਊਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਨੂੰ ਵੇਚੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਸਿੰਡੀਕੇਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸੈਂਕੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਲੜਕੀ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਪੁੱਛਣ ਲਈ ਅਖ਼ਬਾਰ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤਾ। ਅਖ਼ਬਾਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਾਰਟਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਗਿੱਧ ਦੇ ਭੱਜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਠੀਕ ਹੋ ਗਈ ਸੀ" ਪਰ ਉਹ ਅਣਜਾਣ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਭੋਜਨ ਕੇਂਦਰ ਪਹੁੰਚੀ ਸੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਅਪ੍ਰੈਲ 1994 ਵਿੱਚ, ਇਸ ਫੋਟੋ ਨੇ ਫੀਚਰ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਲਈ ਪੁਲਿਤਜ਼ਰ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ।

ਸਾਲ 2011 ਵਿੱਚ, ਬੱਚੇ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਬੱਚਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੜਕਾ ਸੀ, ਕਾਂਗ ਨਯੋਂਗ, ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਭੋਜਨ ਸਹਾਇਤਾ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਉਸਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਿਓਂਗ ਦੀ ਚਾਰ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਸੀ. 2007, "ਬੁਖਾਰ" ਕਾਰਨ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।

ਇਹ ਤਸਵੀਰ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਨੈਤਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸਮਾਜਿਕ ਅਕਾਦਮਿਕ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਏ ਹਨ।

 ਹੋਰ ਕੰਮ 
ਮਾਰਚ 1994 ਵਿੱਚ, ਕਾਰਟਰ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੀਆਂ ਚੋਣਾਂ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਬੋਫੁਥਾਤਸਵਾਨਾ ਉੱਤੇ ਅਸਫਲ ਹਮਲੇ ਦੌਰਾਨ ਗੋਲੀ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਤਿੰਨ ਅਫ਼ਰੀਕੇਨਰ ਵੀਰਸਟੈਂਡਸ ਦੀ ਇੱਕ ਤਸਵੀਰ ਲਈ ਸੀ। ਕਾਰਟਰ ਘਟਨਾ ਦੇ ਅੱਧ ਤੱਕ ਫਿਲਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਦਿ ਗਾਰਡੀਅਨ ਦੇ ਈਮੋਨ ਮੈਕਕੇਬ ਨੇ ਕਿਹਾਃ "ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਤਸਵੀਰ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਲਗਭਗ ਹਰ ਪਹਿਲੇ ਪੰਨੇ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ, ਪੂਰੀ ਮੁਹਿੰਮ ਦੀ ਇੱਕ ਅਸਲ ਤਸਵੀਰ"।

 ਮੌਤ 
ਫੀਚਰ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਲਈ ਪੁਲਿਤਜ਼ਰ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਸਾਢੇ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ, ਕਾਰਟਰ ਨੇ 27 ਜੁਲਾਈ 1994 ਨੂੰ 33 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਕਾਰਬਨ ਮੋਨੋਆਕਸਾਈਡ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਆਤਮ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਲਈ। ਕੇਪ ਟਾਊਨ, ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ ਦੇ ਆਰਚਬਿਸ਼ਪ ਐਮੀਰੀਟਸ, ਡੇਸਮੰਡ ਟੂਟੂ ਨੇ ਕਾਰਟਰ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ, "ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਸਦਮੇ ਦੀ ਕੀਮਤ ਬਾਰੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਤਮ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ, ਕਿ, ਹਾਂ, ਇਹ ਲੋਕ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੰਗ ਵਾਲੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਮਨੁੱਖ ਸਨ।

ਕਾਰਟਰ ਦਾ ਖ਼ੁਦਕੁਸ਼ੀ ਨੋਟ ਪੜ੍ਹੋ...

ਮੈਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਅਫ਼ਸੋਸ ਹੈ। ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਦਰਦ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਦਬਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਕੋਈ ਵਜੂਦ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ... ਉਦਾਸ ... ਫੋਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ... ਕਿਰਾਏ ਲਈ ਪੈਸੇ ... ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਪੈਸੇ ... ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਲਈ ਪੈਸੇ ... ਪੈਸੇ !!! ... ਮੈਨੂੰ ਕਤਲਾਂ ਅਤੇ ਲਾਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਦਰਦ ਦੀਆਂ ਸਜੀਵ ਯਾਦਾਂ ਨੇ ਸਤਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ... ਭੁੱਖੇ ਜਾਂ ਜ਼ਖਮੀ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ, ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਪਾਗਲਾਂ ਦੀਆਂ, ਅਕਸਰ ਪੁਲਿਸ ਦੀਆਂ, ਕਾਤਲਾਂ ਦੇ ਫਾਂਸੀ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀਆਂ ... ਜੇ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਹਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕੇਨ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਗਿਆ ਹਾਂ।
-ਕੇਵਿਨ ਕਾਰਟਰ
ਅੰਤਿਮ ਲਾਈਨ ਉਸ ਦੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਮ੍ਰਿਤਕ ਸਾਥੀ ਕੇਨ ਓਸਟਰਬ੍ਰੋਕ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਹੈ।

 ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ 
ਰੌਕ ਬੈਂਡ ਮੈਨਿਕ ਸਟ੍ਰੀਟ ਪ੍ਰੀਚਰਜ਼ ਦਾ 1996 ਦਾ ਗਾਣਾ "ਕੇਵਿਨ ਕਾਰਟਰ", ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚੌਥੀ ਐਲਬਮ ਐਵਰੀਥਿੰਗ ਮਸਟ ਗੋ ਤੋਂ, ਕਾਰਟਰ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਆਤਮ ਹੱਤਿਆ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸੀ। ਗੀਤ ਰਿਚੀ ਐਡਵਰਡਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਲਾਪਤਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਪਹਿਲਾਂ ਲਿਖੇ ਗਏ ਸਨ।

ਹਾਊਸ ਆਫ਼ ਲੀਵਜ਼, ਵਿੱਲ ਨੈਵੀਡਸਨ, ਇੱਕ ਫੋਟੋ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਭੁੱਖੀ ਸੁਡਾਨੀ ਲੜਕੀ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਲਈ ਪੁਲਿਤਜ਼ਰ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਣ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਤੋਂ ਤੰਗ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਫੁਟਨੋਟ 336 ਵਿੱਚ ਇਹ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ "ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਕੇਵਿਨ ਕਾਰਟਰ ਦੀ [...] ਤਸਵੀਰ ਉੱਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ।

ਅਮਰੀਕੀ ਹੈਵੀ ਮੈਟਲ ਬੈਂਡ ਸਾਵਟੇਜ ਦੀ 2001 ਦੀ ਐਲਬਮ ਪੋਇਟਸ ਐਂਡ ਮੈਡਮੈਨ, ਕਾਰਟਰ ਦੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੈ।

 ਹਵਾਲੇ 

 ਪੁਸਤਕ ਸੂਚੀ 







 ਹੋਰ ਪਡ਼੍ਹੋ 


 ਕੇਵਿਨ ਕਾਰਟਰ ਦੀ ਮੌਤ-ਬੈਂਗ ਬੈਂਗ ਕਲੱਬ ਦੀ ਦੁਰਘਟਨਾ, ਐਚ. ਬੀ. ਓ. ਦੀ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫ਼ਿਲਮ। 17 ਅਗਸਤ 2006

 ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 

 ਸੁਡਾਨ ਵਿੱਚ ਲਡ਼ਕੀ ਦੀ ਪੁਲਿਤਜ਼ਰ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ ਫੋਟੋ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1994
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1960
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਣ-ਸਮੀਖਿਆ ਅਨੁਵਾਦਾਂ ਵਾਲੇ ਸਫ਼ੇ