ਰੋਡਾ ਐਡਮਸਨ

ਰੋਡਾ ਅਗਾਥਾ ਰਿੰਜ ਐਡਮਸਨ (20 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1893-2 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1962), ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੋਡਾ ਅਗਾਟਾ ਐਡਮਸਨ ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਰੋਡਾ ਐਡਮਸਨ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੱਖਣੀ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸਫਲ ਡੇਅਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਅਡੋਹਰ ਫਾਰਮਜ਼ ਅਤੇ ਅਡੋਹਰ ਡੇਅਰੀ ਐਂਡ ਕ੍ਰੀਮੀਰੀ ਦੀ ਸਹਿ-ਸੰਸਥਾਪਕ ਅਤੇ ਸਕੱਤਰ-ਖਜ਼ਾਨਚੀ ਸੀ। ਉਹ ਰੋਡਾ ਮੇ ਨਾਈਟ ਰਿੰਜ ਅਤੇ ਫਰੈਡਰਿਕ ਹੇਸਟਿੰਗਜ਼ ਰਿੰਜ ਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਮੈਰਿਟ ਹੰਟਲੇ ਐਡਮਸਨ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਅਮਰੀਕੀ ਅਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਹੈਨਕੌਕ ਪਾਰਕ, ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਤੋਂ ਨੈਟ ਕਿੰਗ ਕੋਲ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਮਰਥਕ ਹੋਣ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਲਾਸ ਏਂਜੇਲਸ ਸੈਂਟੀਨਲ ਅਖਬਾਰ ਦੁਆਰਾ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤੀਆਂ "ਲਗਾਤਾਰ ਅਫਵਾਹਾਂ" ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਅਡੋਹਰ ਦੇ ਬੁਲਾਰੇ ਨੇ ਅਫਵਾਹਾਂ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ।

 ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਐਡਮਸਨ ਦਾ ਜਨਮ ਰੋਡਾ ਅਗਾਥਾ ਰਿੰਡੇ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਰੋਡਾ ਮੇਅ ਨਾਈਟ ਰਿੰਡੇ ਅਤੇ ਫਰੈਡਰਿਕ ਹੇਸਟਿੰਗਜ਼ ਰਿੰਡੇ ਦੀ ਵਿਚਕਾਰਲੀ ਔਲਾਦ ਸੀ,[1] ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਮਿਸ਼ੀਗਨ ਅਤੇ ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਤੋਂ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਟ੍ਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਹੋ ਕੇ ਆਈ ਹੈ। ਇਹ ਪਰਿਵਾਰ ਸੈਂਟਾ ਮੋਨਿਕਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਮਾਲੀਬੂ ਕੈਨਿਯਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਕਟੋਰੀਅਨ ਮਹਿਲ, ਰਿੰਡੇ ਦੇ 13,315 ਏਕੜ ਦੇ ਰੈਂਚ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਰੈਂਚ ਘਰ 1903 ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ;[2] ਉੱਥੋਂ, ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਸਿਰਫ਼ ਪਰਿਵਾਰਕ ਖੇਤ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਮਾਲੀਬੂ ਵਿੱਚ ਡੇਰਾ ਲਗਾਇਆ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਉਹ ਹੁਣ ਸੈਂਟਾ ਮੋਨਿਕਾ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਸਗੋਂ ਵੈਸਟ ਐਡਮਜ਼ ਹਾਈਟਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ 25-ਕਮਰਿਆਂ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲ, ਜਿਸਨੂੰ ਫਰੈਡਰਿਕ ਹੇਸਟਿੰਗਜ਼ ਰਿੰਡੇ ਹਾਊਸ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।[3]

ਐਡਮਸਨ ਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਮਾਹੌਲ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਘੋੜੇ ਦੀ ਸਵਾਰੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਮਾਲੀਬੂ ਰੈਂਚ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਭੇਡਾਂ-ਚਰਵਾਹੇ ਵਰਗੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੀ ਸੀ।[1] ਉਸਨੂੰ ਮਨੋਰੰਜਕ ਘੋੜਸਵਾਰੀ ਅਤੇ ਰੇਸ-ਕਾਰ ਡਰਾਈਵਿੰਗ ਦਾ ਵੀ ਆਨੰਦ ਆਉਂਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਅਕਸਰ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਦੋਸਤ, ਜੇਸੀ ਐਲਨ ਮੈਥੇਸਨ ਨਾਲ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਸਨੇ ਰੌਬਿਨ ਨਾਮ ਦਾ ਘੋੜਾ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।[2] ਇਹ ਜੋੜਾ ਮਾਲੀਬੂ ਦੇ ਸਾਂਤਾ ਮੋਨਿਕਾ ਪਹਾੜਾਂ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜਿਆਂ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੰਦੂਕਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਰੈਟਲਸਨੇਕ ਨੇ ਖ਼ਤਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੁੰਦਾ।[3] ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਐਡਮਸਨ ਦੀ ਕਾਰ ਰੇਸਿੰਗ ਨੇ ਸਾਲਾਨਾ ਦੌੜਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਾਂਤਾ ਮੋਨਿਕਾ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।[4]

 ਸਿੱਖਿਆ 
ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਲਈ, ਐਡਮਸਨ ਨੇ ਕਾਸਾ ਡੀ ਰੋਸਾਸ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।[1] ਜੂਨ 1910 ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਸਮਾਰੋਹ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 29 ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਸਨ, ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਦੇ ਏਬੈਲ ਕਲੱਬ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[2] ਐਡਮਸਨ ਨੇ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, 1910 ਤੋਂ 1911 ਤੱਕ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਵੈਲਸਲੇ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, [3], ਆਪਣੇ ਗ੍ਰਹਿ ਰਾਜ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਯਾਦ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।

 ਵਿਆਹ, ਕਾਰੋਬਾਰ, ਘਰ ਅਤੇ ਬੱਚੇ 
ਰੋਡਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਮੈਰਿਟ ਹੰਟਲੀ ਐਡਮਸਨ ਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰਕ ਰੈਂਚ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲੀ; ਮੈਰਿਟ ਨੂੰ ਰੈਂਚ ਫੋਰਮੈਨ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[1][2] ਉਹ ਨੌਕਰੀ 'ਤੇ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਰੋਡਾ ਨੇ ਉਸਦੀ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵਿਆਹ 18 ਨਵੰਬਰ, 1915 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ।[3] ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਪਾਲਣ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਸੀ,[4] ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਬੀਫ ਰੈਂਚਿੰਗ ਓਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਗਿਆ: 18000 ਵੈਂਚੁਰਾ ਬਲਵਡ., ਟਾਰਜ਼ਾਨਾ, CA ਵਿਖੇ ਐਡੋਹਰ ਸਟਾਕ ਫਾਰਮ, ਜੋ ਕਿ ਟਾਈਮਜ਼-ਮਿਰਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਹੈਰੀਸਨ ਗ੍ਰੇ ਓਟਿਸ ਦੇ ਰੈਂਚ ਦੇ ਕੋਲ ਸਥਿਤ ਹੈ।[5] ਮੈਰਿਟ ਐਡਮਸਨ ਨੇ ਐਡੋਹਰ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਰੋਡਾ ਨੇ ਸਕੱਤਰ-ਖਜ਼ਾਨਚੀ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। ਐਡੋਹਰ ਸਟਾਕ ਫਾਰਮ ਉਹ ਛਤਰੀ ਸੰਸਥਾ ਸੀ ਜਿੱਥੋਂ ਐਡੋਹਰ ਫਾਰਮ ਅਤੇ ਐਡੋਹਰ ਡੇਅਰੀ ਅਤੇ ਕਰੀਮਰੀ ਉਗਾਉਣਗੇ, ਜਿਸਦਾ ਬਾਅਦ ਵਾਲਾ ਮੁੱਖ ਦਫਤਰ 1801 ਐਸ. ਲਾ ਸਿਏਨੇਗਾ ਬੁਲੇਵਾਰਡ ਅਤੇ ਸੌਅਰ ਸਟ੍ਰੀਟ 'ਤੇ ਸੀ। ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਦੇ ਆਰਟ-ਵਰਟਾਈਸਿੰਗ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈ ਗਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਮਿਲਕਮੇਡ ਅਤੇ ਗਊ ਮੂਰਤੀ, ਅਡੋਹਰ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ।[6][7][8][9] ਇਸ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦਾ ਨਾਮ ਰੋਡਾ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਅਡੋਹਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਡੋਹਰ ਨੂੰ ਰੋਡਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। [10] ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਮੁਹਿੰਮ "ਅਡੋਹਰ-ਯੋਗ ਬੱਚੇ" [11][12][13] ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਧੀ, ਰੋਡਾ-ਮੇਅ, ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਅਡੋਹਰ-ਯੋਗ ਬੱਚੇ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਡੇਅਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅਡੋਹਰ ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਡੇਅਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਗਰਨਸੀ ਅਤੇ ਹੋਲਸਟਾਈਨ-ਫ੍ਰੀਜ਼ੀਅਨ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਦਾ ਮਾਣ ਕਰੇਗਾ, ਜਿਸਦੀ ਗਿਣਤੀ 1,650 ਹੈ। [1] ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਕਾਉਂਟੀ ਮੈਡੀਕਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਮਿਲਕ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸੈਕਰਾਮੈਂਟੋ ਵਿੱਚ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਸਟੇਟ ਮੇਲੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੋਰਟਲੈਂਡ, ਓਰੇਗਨ ਵਿੱਚ ਪੈਸੀਫਿਕ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਲਾਈਵ ਸਟਾਕ ਐਕਸਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ "ਲਗਾਤਾਰ ਜੇਤੂ" ਸੀ। [1] ਸੰਗਠਨ ਨੇ ਪੂਰੇ ਮਹਾਂ ਮੰਦੀ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੁੱਧ ਦੀ ਖਪਤ ਨੂੰ ਮਨਾਹੀ ਦੁਆਰਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, [2] ਹਾਲਾਂਕਿ ਉੱਦਮ ਦੇ ਬੀਫ ਰੈਂਚ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਦੀਵਾਲੀਆਪਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। [3] ਡਿਪਰੈਸ਼ਨ ਯੁੱਗ ਦੀ ਡਾਰਲਿੰਗ, ਸ਼ਰਲੀ ਟੈਂਪਲ, ਇੱਕ ਅਡੋਹਰ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਬਣ ਗਈ, ਜਿਸਨੇ ਅਡੋਹਰ ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਟਿਲਾਮੁੱਕ ਅਤੇ ਦੀਨਾਹ ਤੋਂ ਟਿਲੀ ਟੈਂਪਲ ਰੱਖਿਆ।[4] ਕਲੇਰੈਂਸ "ਡਕੀ" ਨੈਸ਼, ਡੋਨਾਲਡ ਡਕ ਅਤੇ ਅਣਗਿਣਤ ਹੋਰ ਕਾਰਟੂਨ ਪਾਤਰਾਂ ਦੀ ਅਸਲੀ ਆਵਾਜ਼, ਨੇ ਵੀ ਅਡੋਹਰ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸਲਿੰਗ ਕਲੇਰੈਂਸ, ਅਡੋਹਰ ਬਰਡ ਮੈਨ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ। ਉਹ ਅਡੋਹਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮਾਮੂਲੀ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਮਜ਼ਾਕੀਆ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਧੁਨੀ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਜੋ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਡਿਲੀਵਰੀ ਰੂਟ 'ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਵਿਸਲਿੰਗ ਕਲੇਰੈਂਸ ਬਣ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਖਿੱਚੀ ਗਈ ਇੱਕ ਵੈਗਨ ਵਿੱਚ ਸਵਾਰੀ ਕਰਨ, ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਵੰਡਣ ਦਾ ਕੰਮ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ। ਉਸਦੇ ਅਡੋਹਰ ਰੈਜ਼ਿਊਮੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਆਵਾਜ਼ ਦੇ ਕੰਮ ਨੇ ਵਾਲਟ ਡਿਜ਼ਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਨੈਸ਼ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਡਿਜ਼ਨੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ।[5] ਹੋਰ ਡੇਅਰੀ ਪ੍ਰਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਰਨਰ ਬ੍ਰਦਰਜ਼ ਥੀਏਟਰ ਦੇ ਲਾਭ ਲਈ ਗਊ ਦੁੱਧ ਚੋਣ ਮੁਕਾਬਲੇ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।[6]

ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਕੇਰਨ ਕਾਉਂਟੀ ਵਿੱਚ ਟਾਰਜ਼ਾਨਾ ਫਾਰਮ ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਖੇਤ, [1], ਨੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਚਾਰਾ ਉਗਾਉਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਰਾਗਾਹ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕਮਰਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੀ ਸ਼ਾਖਾ ਵਿੱਚ 150 ਏਕੜ ਮੱਕੀ ਅਤੇ 300 ਏਕੜ ਐਲਫਾਲਫਾ ਉਗਾਉਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਡੇਅਰੀ ਕਾਰਜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ, ਰੋਡਾ ਨੇ ਕੈਂਟਕੀ-ਨਸਲ ਦੇ ਸੈਡਲਬ੍ਰੇਡ ਅਤੇ ਡਰਾਫਟ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਇਨਾਮੀ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕੀਤਾ।[2

 ਦੂਜਾ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ, ਮੈਰਿਟ ਦੀ ਮੌਤ, ਅਤੇ ਅਡੋਹਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ 
ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਕੋਸਟ ਗਾਰਡ ਐਡਮਸਨ ਹਾਊਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਉਮੀਦ ਵਿੱਚ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਚੌਕੀ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਲਹਾਊਸ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਬੀਚ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਅਰਧ-ਸਥਾਈ ਤੰਬੂਆਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੋਸਟ ਗਾਰਡ ਦੀ ਕਮਾਂਡ ਪੋਸਟ ਨੰਬਰ 5 ਬਣ ਗਿਆ।[1][2] ਘਰ, ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਬਲੈਕਆਉਟ ਸ਼ੇਡਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ - ਘਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਵਾਲੇ ਰੌਸ਼ਨੀ-ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ੇਡ ਤਾਂ ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੇ ਜਹਾਜ਼ ਜਾਂ ਪਣਡੁੱਬੀ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆਵੇ। ਮੈਰਿਟ ਐਡਮਸਨ ਨੇ ਇੱਕ ਹਵਾਈ ਛਾਪੇਮਾਰੀ ਵਾਰਡਨ ਵਜੋਂ ਸਵੈ-ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਐਡਮਸਨ ਹਾਊਸ ਤੋਂ ਮਾਲੀਬੂ ਪੀਅਰ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਅਤੇ ਗਸ਼ਤ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਰੋਡਾ, ਘਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੁਖੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਡੱਬਾਬੰਦ ​​ਕੀਤਾ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਖਾਣ ਯੋਗ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬਣਾਏ। 1941 ਵਿੱਚ, ਐਡਮਸਨ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਪਰਲ ਹਾਰਬਰ ਉੱਤੇ ਬੰਬ ਧਮਾਕੇ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਲਗਜ਼ਰੀ ਗੱਲ ਸੀ - ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਿਵਿੰਗ ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਕਾਟ ਰੇਡੀਓ। ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਫ੍ਰੈਂਕਲਿਨ ਡੇਲਾਨੋ ਰੂਜ਼ਵੈਲਟ ਦੀਆਂ ਫਾਇਰਸਾਈਡ ਗੱਲਬਾਤਾਂ ਸੁਣਨ ਲਈ ਉਸੇ ਰੇਡੀਓ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬੈਠੇ ਸਨ।

1948 ਵਿੱਚ, ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਉਪਨਗਰੀਏ ਨੇ ਟਾਰਜ਼ਾਨਾ ਡੇਅਰੀ ਸੰਚਾਲਨ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਐਡਮਸਨ ਨੇ ਲੈਣਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪੈਸੇ ਦੇਣੇ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਰਿਟ ਨੇ ਟਾਰਜ਼ਾਨਾ ਡੇਅਰੀ ਜਾਇਦਾਦ ਨੂੰ ਬਿਲਡਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਬਕਾ ਸੈਨਿਕਾਂ ਲਈ ਘੱਟ ਕੀਮਤ ਵਾਲੇ ਘਰਾਂ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਪਾਰਸਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਸੀ।[1] ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ, ਮੂਲ ਡੇਅਰੀ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਤਿੰਨ 31 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੇ ਸਿਲੋ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਕਾਉਂਟੀ ਫਾਇਰ ਡਿਪਾਰਟਮੈਂਟ ਡੈਮੋਲਿਸ਼ਨ ਸਕੁਐਡ ਅਤੇ ਡਾਇਨਾਮਾਈਟ ਦੀ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮਾਤਰਾ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਢਾਹ ਦੇਣਾ ਪਿਆ।[2] ਡੇਅਰੀ ਕਾਰਜਾਂ ਨੂੰ ਕੈਮਾਰੀਲੋ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਮੈਰਿਟ ਐਡਮਸਨ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਡੋਹਰ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋਡਾ ਤੱਕ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।[3] ਉਸੇ ਸਾਲ, ਅਡੋਹਰ ਨੇ ਇੱਕ ਕੁੱਕਬੁੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਜਿਸਨੂੰ "ਮਿਲਕ-ਮੇਡ ਰੈਸਿਪੀਜ਼ ਫਰਾਮ ਅਡੋਹਰ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਟਰ ਕਰੰਚ ਕੇਕ, ਸਾਊਦਰਨ ਸਪੂਨ ਬ੍ਰੈੱਡ, ਹੌਟ ਪੇਪਰਮਿੰਟ ਚਾਕਲੇਟ, ਪਰਪਲ ਕਾਉ ਸੋਡਾ, ਸੌਰ ਕਰੀਮ ਰੇਸਿਨ ਪੁਡਿੰਗ, ਅਤੇ ਕੌਰਨਮੀਲ ਸੌਫਲੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਬੋਸਟਨ-ਸਟਾਈਲ ਸਕੈਲੋਪਡ ਫਿਸ਼, ਐਸਪੈਰਾਗਸ ਵਿਦ ਲੈਮਨ ਸਾਸ, ਪਨੀਰ ਸੈਲਮਨ ਲੋਫ, ਇੰਗਲਿਸ਼ ਲੈਂਬ ਚੋਪਸ, ਅਤੇ ਪਨੀਰ ਹੈਮ ਕਸਰੋਲ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਪਕਵਾਨਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। [4] ਡੇਅਰੀ ਦਾ ਰੇਡੀਓ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ, ਇੱਕ ਓਪੇਰਾ ਸ਼ੋਅ ਜਿਸਨੂੰ ਅਡੋਹਰ ਓਪੇਰਾ ਆਫ਼ ਦ ਏਅਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, [5] ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ; ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਲਈ ਓਪੇਰਾ ਗਾਇਕਾਂ ਦਾ ਆਡੀਸ਼ਨ ਐਡਮਸਨ ਹਾਊਸ ਦੇ ਲਿਵਿੰਗ ਰੂਮ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1962
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1893