ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬੋਧੀ ਗੁਫਾਵਾਂ

ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬੋਧੀ ਗੁਫਾਵਾਂਸਮੱਗਰੀਚੱਟਾਨਾਂਬਣਤਰਤੀਜੀ ਸਦੀ ਈਸਾ ਪੂਰਵਮੌਜੂਦਾ ਟਿਕਾਣਾਭਾਰਤ 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:16_Ajanta_Caves_overview.jpg|350x350pxਅਜੰਤਾ ਗੁਫਾਵਾਂ
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬੋਧੀ ਗੁਫਾਵਾਂ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Buddhist caves in India) ਭਾਰਤੀ ਚੱਟਾਨਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟੀ ਗਈ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਿੱਸਾ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਚੱਟਾਨਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟੀ ਗਈ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ 1,500 ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਚੱਟਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੱਟੀਆਂ ਗਈਆਂ ਬਣਤਰਾਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲਗਭਗ 1000 ਬੋਧੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ (ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ 200 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਅਤੇ 600 ਈਸਵੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ), 300 ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੁਆਰਾ (600 ਈਸਵੀ ਤੋਂ 1200 ਈਸਵੀ ਤੱਕ), ਅਤੇ 200 ਜੈਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ (800 ਈਸਵੀ ਤੋਂ 1200 ਈਸਵੀ ਤੱਕ)। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਬਣਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਮਹੱਤਵ ਦੀਆਂ ਕਲਾਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਹਾਯਾਨ ਕਾਲ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪੱਥਰ ਦੀਆਂ ਨੱਕਾਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਮੱਧਯੁਗੀ ਬਣਤਰ ਢਾਂਚਾਗਤ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਅਤੇ ਕਾਰੀਗਰੀ ਦੀਆਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਗੁਫਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੁਫਾਵਾਂ ਜੋ ਵੱਡੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ ਜਾਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤੀ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਦਰਅਸਲ, ਸਾਰੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਧਾਰਮਿਕ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸੁਤੰਤਰ ਧਾਰਮਿਕ ਇਮਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਉਹੀ ਗੁਫਾ ਵਰਗੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਕੁਦਰਤੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਛੋਟਾ ਅਤੇ ਹਨੇਰਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ।

ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ ਚੱਟਾਨ-ਕੱਟੀ ਹੋਈ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਤੀਜੀ ਸਦੀ ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਬਣਾਈ ਗਈ ਬਾਰਾਬਾਰ ਗੁਫਾਵਾਂ, ਬਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਜੋ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਮਰਾਟ ਅਸ਼ੋਕ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੋਤੇ ਦਸ਼ਰਥ ਦੁਆਰਾ ਅਜੀਵਿਕਾਂ ਦੇ ਤਪੱਸਵੀ ਸੰਪਰਦਾ ਲਈ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਦੋ ਗੁਫਾਵਾਂ ਬੋਧੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ: ਕਰਨ ਚੌਪਰ ਗੁਫਾ, ਅਤੇ ਸੰਭਵ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੋਮਾਸ ਰਿਸ਼ੀ ਗੁਫਾ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹੋਰ ਬੋਧੀ ਗੁਫਾਵਾਂ ਪੱਛਮੀ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਮੱਠ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਜੋ 100 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਅਤੇ 170 ਈਸਵੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹਨ। ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਾਇਦ ਲੱਕੜ ਦੀਆਂ ਬਣਤਰਾਂ ਸਨ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਗੜ ਗਈਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ। ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਚੱਟਾਨਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਮੰਦਰਾਂ ਨੇ ਸਜਾਵਟ ਵਿੱਚ ਲੱਕੜ ਵਰਗਾ ਥੀਮ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਿਆ ਹੈ; ਹੁਨਰਮੰਦ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਨੇ ਲੱਕੜ ਦੀ ਬਣਤਰ, ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਬਣਤਰ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਨਾ ਸਿੱਖਿਆ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਗੁਫਾ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਭਜਾ ਗੁਫਾਵਾਂ, ਕਰਲਾ ਗੁਫਾਵਾਂ, ਬੇਦਸੇ ਗੁਫਾਵਾਂ, ਕਨਹੇਰੀ ਗੁਫਾਵਾਂ ਅਤੇ ਕੁਝ ਅਜੰਤਾ ਗੁਫਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਵਿਚਕਾਰ ਸਬੰਧ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਬੋਧੀ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਅਕਸਰ ਭਾਰਤ ਰਾਹੀਂ ਵਿਅਸਤ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਪਾਰਕ ਮਾਰਗਾਂ 'ਤੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਰੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਅਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿਚਕਾਰ ਸਮੁੰਦਰੀ ਵਪਾਰ ਦੇ ਵਧਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਅਮੀਰ ਵਪਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਏ ਗਏ ਕੁਝ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਗੁਫਾ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਥੰਮ੍ਹ, ਮਹਿਰਾਬ ਅਤੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਚਿਹਰੇ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।thumb| ਸਪਤਪਰਣੀ ਗੁਫਾ, ਬੁੱਧ ਦਾ ਇੱਕ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨਹਾਲਾਂਕਿ ਆਜ਼ਾਦ ਖੜ੍ਹੇ ਢਾਂਚਾਗਤ ਮੰਦਰ ਵੀ ਬਣਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬੈਰਾਟ ਮੰਦਰ (ਤੀਜੀ ਸਦੀ ਈਸਾ ਪੂਰਵ) ਅਤੇ ਸਾਂਚੀ, ਟੈਕਸੀਲਾ ਜਾਂ ਤੇਰ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਜ਼ਾਦ ਖੜ੍ਹੇ ਉੱਪਰਲੇ ਮੰਦਰ, ਚੱਟਾਨਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਗੁਫਾ ਮੰਦਰ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਚੱਟਾਨਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟੀ ਹੋਈ ਗੁਫਾ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਅਜੰਤਾ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਹੋਰ ਵੀ ਸੂਝਵਾਨ ਬਣ ਗਈ, ਜੋ ਕਿ ਬੋਧੀ ਗੁਫਾ ਇਮਾਰਤ ਦੀ ਦੂਜੀ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੀ। ਆਖਰੀ ਬੋਧੀ ਗੁਫਾਵਾਂ 6ਵੀਂ ਸਦੀ ਈਸਵੀ ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।


 ਗੈਲਰੀ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੁਫਾਵਾਂ