ਹੈਲਨ ਚਰਚਿਲ ਕੈਂਡੀ

ਹੈਲਨ ਚਰਚਿਲ ਕੈਂਡੀ (5 ਅਕਤੂਬਰ, 1858-23 ਅਗਸਤ, 1949) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਲੇਖਕ, ਪੱਤਰਕਾਰ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਜਾਵਟ, ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਅਤੇ ਭੂਗੋਲ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ 1912 ਵਿੱਚ ਆਰ. ਐਮ. ਐਸ. ਟਾਇਟੈਨਿਕ ਦੇ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਬਚੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯਾਤਰਾ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਖੋਜੀ ਵਜੋਂ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

 ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਹੈਲਨ ਦਾ ਜਨਮ ਹੇਲਨ ਚਰਚਿਲ ਹੰਗਰਫੋਰਡ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਪਾਰੀ ਹੈਨਰੀ ਅਤੇ ਮੈਰੀ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ (ਹੰਗਰਫੋਰਡ) ਚਰਚਿਲ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਬਚਪਨ ਕਨੈਕਟੀਕਟ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਨੌਰਵਾਕ, ਕਨੈਕਟੀਕਟ ਦੇ ਐਡਵਰਡ ਕੈਂਡੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੋ ਬੱਚੇ, ਐਡਿਥ ਅਤੇ ਹੈਰੋਲਡ ਸਨ।[1] ਉਸਦੇ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਤੀ ਦੁਆਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੈਲਨ ਕੈਂਡੀ ਨੇ ਸਕ੍ਰਿਬਨਰ ਅਤੇ ਦ ਲੇਡੀਜ਼ ਹੋਮ ਜਰਨਲ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਸਾਲਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ 'ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣੂ ਸਨ - ਸਲੀਕੇਦਾਰ ਸ਼ਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਪ੍ਰਬੰਧਨ - ਪਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ, ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਬਣ ਗਈਆਂ। ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਉਹ ਓਕਲਾਹੋਮਾ ਵਿੱਚ ਰਹੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਖੇਤਰ ਬਾਰੇ ਉਸਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਕੈਂਡੀ ਨੇ 1896 ਵਿੱਚ ਤਲਾਕ ਲੈ ਲਿਆ, ਇੱਕ ਲੰਬੇ ਵਿਛੋੜੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।[2]

 ਕੈਰੀਅਰ 
ਕੈਂਡੀ ਇੱਕ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਸੀ,[1] ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਕਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਤਾਬ, ਹਾਉ ਵੂਮੈਨ ਮੇ ਅਰਨ ਏ ਲਿਵਿੰਗ (1900) ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਦੂਜੀ ਕਿਤਾਬ, ਐਨ ਓਕਲਾਹੋਮਾ ਰੋਮਾਂਸ (1901), ਇੱਕ ਨਾਵਲ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਓਕਲਾਹੋਮਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਸੇਬੇ ਦੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।[2]

ਇੱਕ ਸਥਾਪਿਤ ਸਾਹਿਤਕ ਹਸਤੀ, ਕੈਂਡੀ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਚਲੀ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਪਹਿਲੀਆਂ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸਜਾਵਟ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਈ। ਉਸਦੇ ਗਾਹਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਯੁੱਧ ਸਕੱਤਰ ਹੈਨਰੀ ਸਟਿਮਸਨ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਥੀਓਡੋਰ ਰੂਜ਼ਵੈਲਟ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਕੈਂਡੀ ਦੀ ਕਿਤਾਬ, ਸਜਾਵਟੀ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਅਤੇ ਪੀਰੀਅਡਜ਼ (1906), ਉਸਦੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਮੂਰਤੀਮਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ: ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਤਿਹਾਸਕ ਖੋਜ ਅਤੇ ਸੰਪੂਰਨ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ।

ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ, ਕੈਂਡੀ ਨੇ ਇੱਕ ਸਰਗਰਮ ਸਮਾਜਿਕ ਜੀਵਨ ਵੀ ਅਪਣਾਇਆ, ਕਈ ਨਾਗਰਿਕ ਬੋਰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਡੈਮੋਕ੍ਰੇਟਿਕ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਵੀ ਉਸਦੇ ਦੋਸਤ ਬਹੁਤ ਭਿੰਨ ਸਨ, ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਸੁਧਾਰਕ ਵਿਲੀਅਮ ਜੇਨਿੰਗਸ ਬ੍ਰਾਇਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਤਿ-ਰੂੜੀਵਾਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਹੈਲਨ ਹੈਰੋਨ ਟਾਫਟ ਤੱਕ। ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਟਾਫਟਸ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਦੋਸਤੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਚੱਲੀ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਥੀਓਡੋਰ ਰੂਜ਼ਵੈਲਟ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਵੀ ਨੇੜਤਾ ਰੱਖਦੀ ਸੀ; ਕੈਂਡੀ ਦੇ ਦੋ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਜਾਵਟ ਕਮਿਸ਼ਨ ਰੂਜ਼ਵੈਲਟ ਤੋਂ ਆਏ ਸਨ, ਪਹਿਲਾ (1907 ਵਿੱਚ) ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਲਈ ਲੂਈ XVI ਕੁਰਸੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਜੋੜੀ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦੂਜਾ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਨਾਥਨ ਸੀ. ਵਾਈਥ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਨਰਲ ਸਲਾਹਕਾਰ ਜੋ ਵ੍ਹਾਈਟ ਹਾਊਸ ਦੇ ਵੈਸਟ ਵਿੰਗ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ (1909 ਵਿੱਚ)।

ਕੈਂਡੀ ਕੋਰਕੋਰਨ ਗੈਲਰੀ ਆਫ਼ ਆਰਟ ਲਈ ਇੱਕ ਟਰੱਸਟੀ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਆਰਕੀਓਲੋਜੀਕਲ ਸੋਸਾਇਟੀ ਅਤੇ ਅਮੈਰੀਕਨ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਵੂਮੈਨ ਸਫਰੇਜ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਚੈਪਟਰ ਦੀ ਇੱਕ ਬੋਰਡ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।

ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਕੈਂਡੀ ਨੇ ਰਵਾਇਤੀ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਹਿੱਤ ਵਾਲੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗੁੱਡ ਹਾਊਸਕੀਪਿੰਗ, ਹਾਰਪਰ'ਜ਼ ਬਾਜ਼ਾਰ, ਦ ਲੇਡੀਜ਼' ਹੋਮ ਜਰਨਲ, ਅਤੇ ਵੂਮੈਨ'ਜ਼ ਹੋਮ ਕੰਪੈਨੀਅਨ ਲਈ ਗਲਪ ਲਿਖਿਆ। ਕਲਾ, ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਉਸਦੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਲੇਖ ਅਮਰੀਕਨ ਹੋਮਜ਼, ਅਮਰੀਕਨ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਆਫ਼ ਆਰਟ, ਅਤੇ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਸਟੂਡੀਓ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਏ। ਕੈਂਡੀ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਕਈ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਾਹਿਤਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ: ਐਟਲਾਂਟਿਕ ਮੰਥਲੀ, ਦ ਸੈਂਚੁਰੀ, ਫੋਰਮ, ਮੈਟਰੋਪੋਲੀਟਨ, ਅਤੇ ਸਕ੍ਰਿਬਨਰਜ਼।

ਉਸਨੇ ਅੱਠ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ - ਚਾਰ ਸਜਾਵਟੀ ਕਲਾਵਾਂ 'ਤੇ ਸਨ, ਦੋ ਯਾਤਰਾ ਬਿਰਤਾਂਤ ਸਨ, ਇੱਕ ਹਦਾਇਤਾਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਇੱਕ ਨਾਵਲ ਸੀ। ਕੈਂਡੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਵਿਕਣ ਵਾਲੀ ਕਿਤਾਬ ਦ ਟੇਪੇਸਟ੍ਰੀ ਬੁੱਕ (1912) ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਕਈ ਐਡੀਸ਼ਨ ਛਪ ਗਏ।

 ਟਾਈਟੈਨਿਕ 'ਤੇ ਸਵਾਰ 
ਕੈਂਡੀ 1912 ਦੀ ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਦ ਟੇਪੇਸਟ੍ਰੀ ਬੁੱਕ ਲਈ ਖੋਜ ਪੂਰੀ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਧੀ, ਐਡਿਥ ਤੋਂ ਇੱਕ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਮ ਮਿਲਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕੈਂਡੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਹੈਰੋਲਡ ("ਹੈਰੀ"), ਇੱਕ ਹਾਦਸੇ ਵਿੱਚ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।[1] ਪੈਰਿਸ ਤੋਂ, ਕੈਂਡੀ ਨੇ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਨਵੇਂ ਲਗਜ਼ਰੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼, ਆਰਐਮਐਸ ਟਾਈਟੈਨਿਕ 'ਤੇ ਘਰ ਜਾਣ ਲਈ ਰਸਤਾ ਬੁੱਕ ਕੀਤਾ। ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਯਾਤਰੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਟਾਫਟ ਦੇ ਫੌਜੀ ਸਹਾਇਕ, ਮੇਜਰ ਆਰਚੀਬਾਲਡ ਬੱਟ, ਕਰਨਲ ਗ੍ਰੇਸੀ, ਅਤੇ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਫਰਾਂਸਿਸ ਡੇਵਿਸ ਮਿਲੇਟ ਨਾਲ ਮੇਲ-ਜੋਲ ਕੀਤਾ।

ਕਿਉਂਕਿ ਲਾਈਫਬੋਟਾਂ 'ਤੇ ਸਮਾਨ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਕੈਂਡੀ ਨੇ ਦੋ ਕੀਮਤੀ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹਾਥੀ ਦੰਦ ਦਾ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਛੋਟਾ ਚਿੱਤਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਂਡੀ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਫਲਾਸਕ, ਇੱਕ ਪੁਰਸ਼ ਦੋਸਤ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਐਡਵਰਡ ਆਸਟਿਨ ਕੈਂਟ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਜੇਬਾਂ ਸਨ। [1] ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਤੈਰਦੇ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ, 2006 ਵਿੱਚ, ਨਿਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਲਾਕੇਟ ਲਈ ਲਗਭਗ $80,000 ਅਤੇ ਫਲਾਸਕ ਲਈ $40,000 ਵਿੱਚ ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਕੈਂਡੀ ਲਾਈਫਬੋਟ 6 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ ਪਰ ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਈ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਗਿੱਟਾ ਟੁੱਟ ਗਿਆ। ਪਹਿਲੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀ ਯਾਤਰੀ ਮਾਰਗਰੇਟ ਬ੍ਰਾਊਨ (ਉਰਫ਼ "ਅਣਡਿੱਬਣ ਵਾਲੀ ਮੌਲੀ ਬ੍ਰਾਊਨ") ਵੀ ਸਵਾਰ ਸੀ; ਦੋਵੇਂ ਔਰਤਾਂ ਲਾਈਫਬੋਟ ਚਲਾਉਂਦੀਆਂ ਸਨ। [2

ਕੈਂਡੀ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਹੇਰਾਲਡ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਇੰਟਰਵਿਊ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕੋਲੀਅਰਜ਼ ਵੀਕਲੀ ਲਈ ਆਫ਼ਤ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਲੇਖ ਲਿਖਿਆ।[1] ਇਹ ਕਵਰ ਸਟੋਰੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਡੁੱਬਣ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਚਸ਼ਮਦੀਦ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਬਿਰਤਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਲੇਖ ਨੇ ਇੱਕ ਅਣਪਛਾਤੇ ਪੁਰਸ਼ ਯਾਤਰੀ ਨਾਲ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਨੂੰ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਦੋ ਸਹਾਇਕਾਂ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਐਡਵਰਡ ਆਸਟਿਨ ਕੈਂਟ ਅਤੇ ਲੰਡਨ ਦੇ ਨਿਵੇਸ਼ਕ ਹਿਊ ਵੂਲਨਰ ਦਾ ਸੁਮੇਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।[2]]

ਕੈਂਡੀ ਦੀ ਟਾਈਟੈਨਿਕ ਸੱਟ ਕਾਰਨ ਉਸਨੂੰ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸੋਟੀ ਨਾਲ ਤੁਰਨਾ ਪਿਆ, ਪਰ ਮਾਰਚ 1913 ਤੱਕ, ਉਹ ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਐਵੇਨਿਊ (ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ.) ਵਿਖੇ "ਵੋਟਸ ਫਾਰ ਵੂਮੈਨ" ਪਰੇਡ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਘੋੜਸਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਈ, ਕੈਪੀਟਲ ਹਿੱਲ ਦੀਆਂ ਪੌੜੀਆਂ 'ਤੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਏ ਜਲੂਸ ਦੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ।

 ਪਹਿਲਾ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ, ਏਸ਼ੀਆਈ ਯਾਤਰਾ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਕੈਂਡੀ ਨੇ ਇਤਾਲਵੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਹੇਠ ਰੋਮ ਅਤੇ ਮਿਲਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਰਸ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।[1] ਮਿਲਾਨ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਅਰਨੈਸਟ ਹੈਮਿੰਗਵੇ ਸੀ।

ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਜਪਾਨ, ਚੀਨ, ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਕੰਬੋਡੀਆ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਹਸ ਉਸਦੀਆਂ ਦੋ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਿਤਾਬਾਂ: ਅੰਗਕੋਰ ਦ ਮੈਗਨੀਫਿਸੈਂਟ (1924) ਅਤੇ ਨਿਊ ਜਰਨੀਜ਼ ਇਨ ਓਲਡ ਏਸ਼ੀਆ (1927) ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣ ਗਏ। ਕੈਂਡੀ ਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਕੰਬੋਡੀਆ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਉਸਨੂੰ ਬਕਿੰਘਮ ਪੈਲੇਸ ਵਿਖੇ ਰਾਜਾ ਜਾਰਜ ਪੰਜਵੇਂ ਅਤੇ ਰਾਣੀ ਮੈਰੀ ਨੂੰ ਅੰਗਕੋਰ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨ ਦਾ ਵੀ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਅੰਗਕੋਰ ਦ ਮੈਗਨੀਫਿਸੈਂਟ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਖਮੇਰ ਮੰਦਰ ਅੰਗਕੋਰ ਵਾਟ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਖੰਡਰਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ-ਭਾਸ਼ਾ ਅਧਿਐਨ ਸੀ। "ਗੁੰਮਿਆ ਹੋਇਆ ਸ਼ਹਿਰ" ਜਾਂ "ਵੰਡਰ ਸਿਟੀ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅੰਗਕੋਰ ਵਾਟ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਮਹਾਨ ਮਨੁੱਖ-ਨਿਰਮਿਤ ਅਜੂਬਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੈਂਡੀ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਤੱਕ ਪੱਛਮੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੱਦ ਤੱਕ ਅਣਜਾਣ, ਇਸਦੀ ਬਾਅਦ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨੇ ਕੰਬੋਡੀਆ ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਸੈਲਾਨੀ ਬਾਜ਼ਾਰ ਲਈ ਆਧਾਰ ਬਣਾਇਆ।[1] 1922-23 ਵਿੱਚ ਕੈਂਡੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਦੌਰਿਆਂ 'ਤੇ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਹੈਰੀ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਨਾਲ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਜੱਦੀ ਗਾਈਡ ਨਾਲ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਖਤਰਨਾਕ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਲੰਘੀ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਹਾਥੀ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਉਸਨੇ "ਐਫੀ" ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਮੁਲਾਕਾਤਾਂ 'ਤੇ, ਲੇਖਕ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਦੋਸਤ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗੀ, ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਲੂਸੀਲ ਡਗਲਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਦ ਟੇਪੇਸਟ੍ਰੀ ਬੁੱਕ ਕੈਂਡੀ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਵਾਲੀ ਕਿਤਾਬ ਸੀ, ਅੰਗਕੋਰ ਦ ਮੈਗਨੀਫਿਸੈਂਟ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾਯੋਗ ਸੀ।

 ਮੌਤ 
In 1949, at age 90, Candee died at her summer cottage at York Harbor, Maine.New York Times, Aug. 24, 1949

 ਹਵਾਲੇ 

 ਹੋਰ ਪੜੋ 
Candee, Helen Churchill Sealed Orders: A Lost Short Story of the Titanic by a Survivor, Spitfire Publishers 2018











 ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 

 Life's Decor: A Biography of Helen Churchill Candee by Randy Bryan Bigham
 Helen Candee Death Certificate on Titanic-Titanic.com

 "Angkor the Magnificent" reprint article, 2008
 Titanic Communicator book review of "Angkor the Magnificent"
 Encyclopedia of Oklahoma History and Culture - Candee, Helen Church




ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਰੀ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1949
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1858