ਅੰਨਾ ਹਾਵਰਡ ਸ਼ਾਅ

ਐਨਾ ਹਾਵਰਡ ਸ਼ਾਅ (14 ਫਰਵਰੀ, 1847-2 ਜੁਲਾਈ, 1919) ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵੋਟ ਅਧਿਕਾਰ ਅੰਦੋਲਨ ਦੀ ਇੱਕ ਆਗੂ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਮੈਥੋਡਿਸਟ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।

 ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਸ਼ਾਅ ਦਾ ਜਨਮ 1847 ਵਿੱਚ ਨਿਊਕੈਸਲ-ਅਪੌਨ-ਟਾਈਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਚਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਲਾਰੈਂਸ, ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਵਿੱਚ ਵਸ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਅ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉੱਤਰੀ ਮਿਸ਼ੀਗਨ ਦੇ "ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸੱਠ ਏਕੜ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ" ਲੈ ਲਿਆ "ਅਤੇ [ਉਸਦੀ] ਮਾਂ ਅਤੇ ਪੰਜ ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।"[1] ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਰੀਡ ਸਿਟੀ, ਮਿਸ਼ੀਗਨ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ "ਡੂੰਘੇ ਘਾਹ ਦੇ ਮੈਦਾਨਾਂ, ਧੁੱਪ ਵਾਲੇ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਡੇਜ਼ੀ" ਵਾਲਾ "ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਫਾਰਮ" ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪਹੁੰਚੇ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ "ਉਦਾਸ ਅਤੇ ਉਜਾੜ" ਲੌਗ ਕੈਬਿਨ ਸੀ "ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਉਜਾੜ ਸੀ, ਇੱਕ ਡਾਕਘਰ ਤੋਂ 40 ਮੀਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰੇਲਮਾਰਗ ਤੋਂ 100 ਮੀਲ।"[1][2] ਇੱਥੇ, ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਸਰਹੱਦ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਦੇ ਖ਼ਤਰਿਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। ਸ਼ਾਅ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਬਹੁਤ ਸਰਗਰਮ ਹੋ ਗਈ, ਆਪਣੇ ਭੈਣ-ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਨਵਿਆਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਦਮੇ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ। ਸ਼ਾਅ ਨੇ ਕਈ ਸਰੀਰਕ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਖੂਹ ਪੁੱਟਣਾ, ਵੱਡੀ ਚੁੱਲ੍ਹਾ ਲਈ ਲੱਕੜ ਕੱਟਣਾ, [ਅਤੇ] ਦਰੱਖਤ ਵੱਢਣੇ।"[1]

ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਾਅ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗੈਰ-ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਇਆ ਕਿ "ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ [ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ] ਨੂੰ [ਉਨ੍ਹਾਂ] ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ] ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰਨਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਣਾ ਪਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।"[1] ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਦੀ ਅਯੋਗ ਮਾਂ ਘਰੇਲੂ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਬੋਝ ਸੀ, ਲਾਰੈਂਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ "ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਜਨਤਕ ਅੰਦੋਲਨਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ।"[1]

ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਹੋਰ ਵੀ ਬਦਤਰ ਹੁੰਦੀ ਗਈ। ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਦੀ ਭੈਣ ਐਲੇਨੋਰ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਭਰਾ ਟੌਮ ਜ਼ਖਮੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਸ਼ਾਅ ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਰੀਡ ਸਿਟੀ ਦੇ ਕ੍ਰੈਪੋ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਅਧਿਆਪਕਾ ਬਣ ਗਈ। ਉਸਦੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਯੁੱਧ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਕਮਾਈ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਵਰਤੀ। ਫਿਰ ਵੀ "ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਆਮਦਨੀ ਅਤੇ ਖਰਚਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਪਾੜਾ ਚੌੜਾ ਹੁੰਦਾ ਗਿਆ।"[1]

 ਪ੍ਰਚਾਰ ਲਈ ਸੱਦਾ 
ਸ਼ਾਅ ਨੂੰ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਸੱਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ। ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਂਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਟੁੰਡਾਂ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।[3] ਉਹ ਕਾਲਜ ਜਾਣ ਅਤੇ ਉਸ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਚੱਲਣ ਲਈ ਦ੍ਰਿੜ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸਮਝਦੀ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਸ਼ਾਅ ਦੀ ਕਾਲਜ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਪਰਿਪੱਕ ਹੁੰਦੀ ਗਈ, ਹੋਰ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੁੰਦੀ ਗਈ। ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਅਧਿਆਪਨ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵਿਆਹੀ ਭੈਣ ਮੈਰੀ ਨਾਲ ਬਿਗ ਰੈਪਿਡਜ਼, ਮਿਸ਼ੀਗਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵਧੇਰੇ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਸਰਗਰਮ ਮਿਹਨਤ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਟੋਏ ਖੋਦਣਾ ਜਾਂ ਕੋਲਾ ਬੇਲਚਾ ਕਰਨਾ, ਉਸਨੂੰ "ਭਿਆਨਕ ਸੂਈ" ਚੁੱਕਣ ਅਤੇ ਇੱਕ ਡਰੈਸਮੇਕਰ ਬਣਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਵਧੇਰੇ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ ਕਿੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।[1][4]

ਸ਼ਾਅ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪਲ ਉਦੋਂ ਆਇਆ ਜਦੋਂ ਉਹ ਰੈਵਰੈਂਡ ਮਾਰੀਆਨਾ ਥੌਮਸਨ ਨੂੰ ਮਿਲੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਯੂਨੀਵਰਸਲਿਸਟ ਮੰਤਰੀ ਸੀ ਜੋ ਗ੍ਰੈਂਡ ਰੈਪਿਡਜ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਆਈ ਸੀ। ਸ਼ਾਅ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਗਈ, ਪਲਪਿਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸੀ। ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ਾਅ ਨੇ ਥੌਂਪਸਨ ਨੂੰ ਸੇਵਕਾਈ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੇਸ਼ੇ ਵਜੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸੀ, ਅਤੇ ਥੌਂਪਸਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਦੇਰੀ ਕੀਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।[5]

ਥੌਂਪਸਨ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ, ਸ਼ਾਅ ਬਿਗ ਰੈਪਿਡਜ਼ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਪਦੇਸ਼ਕ, ਲੂਸੀ ਫੁੱਟ, ਨੇ ਸ਼ਾਅ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਅਤੇ ਡ੍ਰਾਈਵ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ। ਚੌਵੀ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਅ ਨੂੰ ਐਚ.ਸੀ. ਪੈਕ ਦੁਆਰਾ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਜੋ ਮੈਥੋਡਿਸਟ ਐਪੀਸਕੋਪਲ ਚਰਚ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨੂੰ ਸੇਵਕਾਈ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਲਈ। ਸ਼ਾਅ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਝਿਜਕਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦਾ ਪਿਛਲਾ ਤਜਰਬਾ "ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਕੁੜੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨਾ... ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਮੰਡਲੀ ਨੂੰ" ਸੀ।[1] ਲੂਸੀ ਫੁੱਟ, ਪੈਕ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਦੋਸਤ, ਕਲਾਰਾ ਓਸਬੋਰਨ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਅ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਐਸ਼ਟਨ, ਮਿਸ਼ੀਗਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।

 ਕਾਲੇਜ ਸਮੇ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ 
1873 ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਅ ਨੇ ਐਲਬੀਅਨ, ਮਿਸ਼ੀਗਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੈਥੋਡਿਸਟ ਸਕੂਲ, ਐਲਬੀਅਨ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਉਸਦੇ ਕਰੀਅਰ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਿੱਤੀ ਸਹਾਇਤਾ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਸ਼ਾਅ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਲਾਇਸੰਸਸ਼ੁਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਸੀ ਅਤੇ ਸੰਜਮ 'ਤੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦੇ ਕੇ ਆਪਣੀ ਤਨਖਾਹ ਕਮਾਉਂਦਾ ਸੀ।

ਐਲਬੀਅਨ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ਾਅ ਨੇ 1876 ਵਿੱਚ ਬੋਸਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਥੀਓਲੋਜੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਬਤਾਲੀ ਆਦਮੀਆਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਇਕਲੌਤੀ ਔਰਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ "ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ [ਉਹ] ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ।"[1] ਇਸ ਰਵੱਈਏ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਵਿੱਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨੇ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ। ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇੱਕ ਤੰਗ ਆਮਦਨ 'ਤੇ ਚੱਲ ਰਹੀ, ਸ਼ਾਅ ਨੂੰ ਇਹ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ ਲੱਗੀ ਕਿ "ਮਰਦ ਲਾਇਸੰਸਸ਼ੁਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਡੌਰਮਿਟਰੀ ਵਿੱਚ ਮੁਫਤ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੋਰਡ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਨੂੰ $1.25 ਖਰਚ ਕੀਤਾ ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਬਾਹਰ ਇੱਕ ਕਮਰੇ ਦਾ ਕਿਰਾਇਆ ਦੇਣ ਲਈ $2 ਖਰਚ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।" ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸਨੂੰ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆਈ। ਐਲਬੀਅਨ ਦੇ ਉਲਟ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ "ਲਗਭਗ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਲਾਇਸੰਸਸ਼ੁਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਉਪਲਬਧ ਸੀ", ਬੋਸਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।[1] ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸਨੇ ਕਿਰਾਇਆ ਦੇਣ ਲਈ ਪੈਸੇ ਗੁਆ ਦਿੱਤੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ "ਠੰਡ, ਭੁੱਖ ਅਤੇ ਇਕੱਲਤਾ" ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।[1] ਸ਼ਾਅ ਨੇ ਸਵਾਲ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਕੀ ਸੇਵਕਾਈ ਦਾ ਪੇਸ਼ਾ ਉਸਦੇ ਲਈ ਸੀ। ਇਹਨਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਸ਼ਾਅ ਨੇ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ। 1880 ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਅਤੇ ਅੰਨਾ ਓਲੀਵਰ ਨੂੰ ਮੈਥੋਡਿਸਟ ਐਪੀਸਕੋਪਲ ਚਰਚ ਦੁਆਰਾ ਆਰਡੀਨੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਸਾਲ ਉੱਚ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਸਕੋਰ ਨਾਲ ਪਾਸ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ।[2] ਮੈਥੋਡਿਸਟ ਐਪੀਸਕੋਪਲ ਚਰਚ ਤੋਂ ਰੱਦ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਚਰਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤੇ ਅਤੇ ਮੈਥੋਡਿਸਟ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਚਰਚ ਵਿੱਚ ਆਰਡੀਨੇਸ਼ਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।[3]

ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਲ ਅਤੇ ਮੌਤ

ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਸ਼ਾਅ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਮੁਖੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਲਈ ਉਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੇਵਾ ਮੈਡਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਬਣੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਬਾਕੀ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਮਤਾਧਿਕਾਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਲਈ ਭਾਸ਼ਣ ਦੇਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ।

ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਕੁਝ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਟੈਕਸਾਸ ਦੇ ਵਾਕੋ ਵਿੱਚ ਬੇਲਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਾਅ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਦਲੀਲ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ" ਕਿ ਅਮਰੀਕਾ ਇੱਕ ਲੋਕਤੰਤਰ ਹੈ - ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੋਟ ਪਾਉਣ ਦਾ ਹੱਕ ਹੈ - "ਇਹ ਸਾਬਤ ਕਰਨਾ ਸੀ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਹਨ।" ਉਸਨੇ ਭਾਸ਼ਣ ਦਾ ਅੰਤ ਹਾਜ਼ਰ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਤਾਧਿਕਾਰ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਦੀ ਅਪੀਲ ਕਰਕੇ ਕੀਤਾ।[1]

ਉਹ 1919 ਦੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਾਨਫਰੰਸ ਆਨ ਲਿੰਚਿੰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੁਲਾਰਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਤਾਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਲਿੰਚਿੰਗ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਕਦਮ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਸ਼ਾਅ ਦੀ ਮੌਤ 72 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮੋਇਲਾਨ, ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਮੂਨੀਆ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਕਾਂਗਰਸ ਦੁਆਰਾ ਅਮਰੀਕੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹੀਵੀਂ ਸੋਧ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਕੁਝ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ।[1]

 ਹਵਾਲੇ 

 ਸੂਤਰ 



 ਹੋਰ ਪੜ੍ਹੋ 

  (autobiography)
 Pellauer, Mary D. Toward a Tradition of Feminist Theology: the religious social thought of Elizabeth Cady Stanton, Susan B. Anthony, and Anna Howard Shaw. Brooklyn, NY: Carlson, 1991.
 Franzen, Trisha. Anna Howard Shaw: The Work of Woman Suffrage. University of Illinois, 2014.


 ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 


 Finding Aid for the Anna Howard Shaw Papers
 Anna Howard Shaw letter from the Anna Howard Shaw Papers, 1917–1919 at The University of North Carolina at Greensboro
 Anna Howard Shaw quotation from the Anna Howard Shaw Papers, 1917–1919 at The University of North Carolina at Greensboro
 The Anna Howard Shaw Center at Boston University School of Theology
 Papers in the Woman's Rights Collection, 1908–1943. Schlesinger Library, Radcliffe Institute, Harvard University.
 The Story of a Pioneer From the Library of Congress
 American National Biography Online, Ann D. Gordon. "Shaw, Anna Howard", February 2000. Access Date: March 8, 2016



ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1919