ਵੈਲਰੀ ਬੇਟਿਸ

ਵੈਲਰੀ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਬੈਟਿਸ (ਦਸੰਬਰ 1919-ਸਤੰਬਰ 26,1982) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਆਧੁਨਿਕ ਡਾਂਸਰ ਅਤੇ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫਰ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤਕ ਥੀਏਟਰ, ਬੈਲੇ ਅਤੇ ਇਕੱਲੇ ਡਾਂਸਰ ਵਜੋਂ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੀ।

 ਜੀਵਨੀ 
ਵੈਲੇਰੀ ਬੈਟਿਸ ਦਾ ਜਨਮ 1919 ਵਿੱਚ 19 ਦਸੰਬਰ [1] ਜਾਂ 20 ਦਸੰਬਰ [2] ਨੂੰ ਹਿਊਸਟਨ, ਟੈਕਸਾਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਰਾਇਲ ਹੋਲਟ ਬੈਟਿਸ ਅਤੇ ਵੈਲੇਰੀ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਬੈਟਿਸ (née McCarthy) ਸਨ।[3] ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਉਦੋਂ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਉਹ 13 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਹਿਊਗ ਪ੍ਰੈਥਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।[2] 1943 ਵਿੱਚ, ਬੈਟਿਸ ਨੇ ਬਰਨਾਰਡੋ ਸੇਗਲ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸਦੀ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸੀ,[1] ਹਾਲਾਂਕਿ ਵਿਆਹ 1955 ਵਿੱਚ ਤਲਾਕ ਨਾਲ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ। 1959 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਆਰਥਰ ਏ. ਸ਼ਮਿਟ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਜਿਸਦੀ ਮੌਤ 1969 ਵਿੱਚ ਹੋ ਗਈ।[2] 26 ਸਤੰਬਰ, 1982 ਨੂੰ, ਬੈਟਿਸ ਦੀ ਮੌਤ ਮੈਨਹਟਨ ਦੇ ਬੈਥ ਇਜ਼ਰਾਈਲ ਮੈਡੀਕਲ ਸੈਂਟਰ ਵਿੱਚ 62 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[4]

 ਕੈਰੀਅਰ 
ਬੈਟਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਆਧੁਨਿਕ ਡਾਂਸਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫਰ ਵਜੋਂ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੀ, ਅਕਸਰ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਵਿੱਚ। ਉਹ ਆਪਣੀ "ਬਹੁਪੱਖੀਤਾ, ਜੀਵੰਤ ਸਟੇਜ ਮੌਜੂਦਗੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਨਾਟਕੀਤਾ" ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।[1]

ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕਰੀਅਰ

ਬੈਟਿਸ ਨੇ 10 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹਿਊਸਟਨ ਵਿੱਚ ਬੈਲੇ ਸਬਕ ਲੈਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਸਨ। ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਨਾਟਕਾਂ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਟੈਕਸਾਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਕਪਾ ਅਲਫ਼ਾ ਥੀਟਾ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ, [1] ਹਾਨੀਆ ਹੋਲਮ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਧੁਨਿਕ ਨਾਚ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ। ਉਸਨੇ 1937 ਤੋਂ 1940 ਤੱਕ ਹੋਲਮ ਦੀ ਕੰਪਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ।[2][3]

1941 ਵਿੱਚ, ਬੈਟਿਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਡਾਂਸ ਐਨਸੈਂਬਲ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੋਲੋ ਡਾਂਸਰ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੂੰ 1943 ਦੇ ਸੋਲੋ ਡਾਂਸ ਦ ਡੇਸਪੇਰੇਟ ਹਾਰਟ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੌਨ ਮੈਲਕਮ ਬ੍ਰਿਨਿਨ ਦੁਆਰਾ ਉਸੇ ਨਾਮ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਦ ਨਿਊਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਦੇ ਡਾਂਸ ਆਲੋਚਕ, ਜੌਨ ਮਾਰਟਿਨ, ਨੇ ਇਸਨੂੰ 1943 ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ। ਲੂਈਸ ਹੋਰਸਟ ਨੇ ਦ ਡੇਸਪੇਰੇਟ ਹਾਰਟ ਨੂੰ "ਇਸ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਆਧੁਨਿਕ ਡਾਂਸ ਰੈਪਰਟਰੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੋਲੋ ਕੰਮ" ਦੱਸਿਆ।[1]

ਬੈਲੇ

1947 ਵਿੱਚ, ਬੈਟਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬੈਲੇ ਕੰਪਨੀ ਨਾਲ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫੀ ਕੀਤੀ।[1] ਵਰਜੀਨੀਆ ਸੈਂਪਲਰ ਦੇ ਉਸਦੇ ਨਿਰਮਾਣ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬੈਲੇ ਰਸ ਡੀ ਮੋਂਟੇ ਕਾਰਲੋ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਨੂੰ "ਇੱਕ ਦਿਲਚਸਪ ਅਤੇ ਅਸਫਲ ਪ੍ਰਯੋਗ" ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ।[2] 1948 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਵਿਲੀਅਮ ਫਾਕਨਰ ਦੇ ਨਾਵਲ ਐਜ਼ ਆਈ ਲੇ ਡਾਈਂਗ ਨੂੰ ਅਨੁਕੂਲਿਤ, ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਅਤੇ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫ ਕੀਤਾ, ਅਦਾਕਾਰੀ ਅਤੇ ਨਾਚ ਨੂੰ ਇੱਕ ਡਾਂਸ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਦ ਨਿਊਯਾਰਕ ਟਾਈਮਜ਼ ਦੇ ਡਾਂਸ ਆਲੋਚਕ, ਜੌਨ ਮਾਰਟਿਨ, ਨੇ ਇਸਨੂੰ "ਕਲਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਧਿਕਾਰਤ ਕੰਮ" ਕਿਹਾ। ਡਾਂਸ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੇ ਡੋਰਿਸ ਹੇਰਿੰਗ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, "ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕਲਾਕਾਰ ਹੀ ਗਤੀ ਅਤੇ ਨਾਟਕ ਲਈ ਡੂੰਘੀ ਭਾਵਨਾ ਵਾਲਾ ਉਹ ਅਚੰਭੇ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ ਜੋ ਮਿਸ ਬੈਟਿਸ ਨੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਸਨ।" ਬੈਟਿਸ ਦਾ ਇੱਕ ਡਾਂਸ ਨਾਟਕ, ਡੋਮਿਨੋ ਫੁਰੀਓਸੋ, ਜਿਸਦਾ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ 1949 ਦੇ ਅਮਰੀਕਨ ਡਾਂਸ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਵਿੱਚ ਅਗਲਾ ਯਤਨ ਘੱਟ ਸਫਲ ਰਿਹਾ, ਜਿਸਨੇ ਮਿਸ਼ਰਤ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ: "ਆਕਰਸ਼ਕ" ਅਤੇ "ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਆਸਾਨ", [3] ਇਸ ਵਾਰ ਹਰਿੰਗ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, "ਜੇ ਮਿਸ ਬੈਟਿਸ ਸਾਵਧਾਨ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਤੱਕ ਬੋਲ ਦੇਵੇਗੀ।" [4] ਬੈਟਿਸ ਨੂੰ 1952 ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੀ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਟੈਨੇਸੀ ਵਿਲੀਅਮਜ਼ ਨਾਟਕ, ਏ ਸਟ੍ਰੀਟਕਾਰ ਨੇਮਡ ਡਿਜ਼ਾਇਰ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਇੱਕ ਬੈਲੇ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫੀ ਕੀਤੀ। ਆਲੋਚਕਾਂ ਨੇ ਇਸਨੂੰ "ਪਕੜਨ ਵਾਲਾ" ਅਤੇ "ਸ਼ਾਨਦਾਰ, ਵਿਸਫੋਟਕ ਰਚਨਾ" ਦੱਸਿਆ। [5]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1982
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1920