ਈਡਾ ਵਿਲਿਸ

ਲੀਜ਼ੀ ਇਡਾ ਗ੍ਰੇਸ ਵਿਲਿਸ ਓ. ਬੀ. ਈ. ਏ. ਆਰ. ਆਰ. ਸੀ. ਈਡੀ (29 ਦਸੰਬਰ 1881-7 ਮਾਰਚ 1968) ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਨਾਗਰਿਕ ਅਤੇ ਫੌਜੀ ਨਰਸ, ਹਸਪਤਾਲ ਇੰਸਪੈਕਟਰ, ਮੈਟਰਨ, ਫੌਜ ਨਰਸਿੰਗ ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਸੀ। ਉਹ 1914 ਵਿੱਚ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਆਰਮੀ ਨਰਸਿੰਗ ਸਰਵਿਸ ਕੋਰ ਅਤੇ ਸਮੋਆਈ ਐਕਸਪੀਡੀਸ਼ਨਰੀ ਫੋਰਸਿਜ਼ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ।

ਵਿਲਿਸ ਦਾ ਜਨਮ ਵੈਲਿੰਗਟਨ, ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਵਿੱਚ 1881 ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਅਮੇਲੀਆ ਐਨੀ ਨਿਕੋਲਸਨ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਜੇਮਜ਼ ਵਿਲਿਸ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਜਾਨਸਨਵਿਲ ਸਕੂਲ, ਫਿਟਜ਼ਰਬਰਟ ਟੈਰੇਸ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਵੈਲਿੰਗਟਨ ਗਰਲਜ਼ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪਡ਼੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਵਿਲਿਸ ਨੇ 1907 ਤੋਂ 1910 ਤੱਕ ਵੈਲਿੰਗਟਨ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਰਸ ਵਜੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

 ਨਰਸਿੰਗ ਕੈਰੀਅਰ 
ਅਗਸਤ 1914 ਵਿੱਚ, ਵਿਲੀਆ ਛੇ ਨਰਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜੋ ਜਰਮਨ ਸਮੋਆ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮੁਹਿੰਮ ਫੋਰਸ ਦੇ ਨਾਲ ਗਈ ਸੀ। ਵਿਲਿਸ ਫਿਜੀ ਵਿੱਚ ਛੁੱਟੀਆਂ ਮਨਾ ਰਹੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਪਹਿਲਾ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਲਈ ਫਸੇ ਛੱਡ ਗਈ।[1] ਉਹ 26 ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਈ।[1]

ਜੁਲਾਈ 1915 ਵਿੱਚ, ਵਿਲਿਸ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਜਹਾਜ਼, ਮਹੇਨੋ, ਜੋ ਕਿ ਮਿਸਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਉਨ੍ਹੀਹਠਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।[1] ਇੱਕ ਵਾਰ ਕਾਇਰੋ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਜਨਰਲ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਗੈਲੀਪੋਲੀ ਮੁਹਿੰਮ ਤੋਂ ਜ਼ਖਮੀ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕੀਤੀ।[2] ਉਸਨੂੰ ਜੂਨ 1916 ਵਿੱਚ ਬ੍ਰੋਕਨਹਰਸਟ ਦੇ ਨੰਬਰ 1 ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਜਨਰਲ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।[3]

ਵਿਲਿਸ 30 ਜੁਲਾਈ 1916 ਨੂੰ ਫਰੰਟ-ਲਾਈਨ ਤੋਂ ਸਿਰਫ 15 ਮੀਲ ਦੂਰ ਐਮੀਂਸ ਵਿਖੇ ਪਹਿਲੇ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਸਟੇਸ਼ਨਰੀ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਫਰਾਂਸ ਪਹੁੰਚੀ।[1][2][3] ਵਿਲਿਸ ਦੇ ਇੱਕ ਹਵਾਲੇ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ: [1]

80 ਬਿਸਤਰਿਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਵਾਰਡ ਵਿੱਚ ਸਟਰੈਚਰ ਕੇਸਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੀ, ਅਤੇ ਇੱਥੇ ਡਾਕਟਰਾਂ, ਨਰਸਾਂ, ਆਰਡਰਲੀਜ਼ ਅਤੇ ਪੈਡਰੇਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛਾਂਟਣ ਵਿੱਚ ਸਖ਼ਤ ਮਿਹਨਤ ਕੀਤੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਗਰੀਬ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਚਿੱਕੜ ਅਤੇ ਗੰਦੇ ਕੱਪੜੇ ਹਟਾਏ ਜੋ ਸਿੱਧੇ ਚਿੱਕੜ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਖਾਈਆਂ ਤੋਂ ਆਏ ਸਨ। ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧੋਤਾ ਅਤੇ ਖੁਆਇਆ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਗਲੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ, ਤਿੰਨ ਮੇਜ਼ਾਂ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਓਪਰੇਟਿੰਗ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ, ਸਰਜਨ, ਸਹਾਇਕ, ਭੈਣਾਂ ਅਤੇ ਆਰਡਰਲੀਜ਼ 24 ਤੋਂ 26 ਘੰਟਿਆਂ ਤੱਕ ਸਿਰਫ਼ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਕੌਫੀ ਲਈ ਰੁਕਦੇ ਰਹੇ। ਕਈ ਵਾਰ ਕੰਮ ਦੇ ਦਬਾਅ ਕਾਰਨ, ਥੀਏਟਰ ਸਟਾਫ ਕੋਲ 6 ਤੋਂ 8 ਓਪਰੇਸ਼ਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਕੱਪੜੇ ਬਦਲਣ ਲਈ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਿਰਫ਼ ਵਗਦੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਕੀਟਾਣੂਨਾਸ਼ਕ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਆਪਣੇ ਦਸਤਾਨੇ ਪਹਿਨੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਡੁਬੋਣ ਲਈ ਰੁਕਦੇ ਸਨ। [1][2]

 ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਵਿਲਿਸ ਫਰਵਰੀ 1946 ਵਿੱਚ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨਾਲ ਰੌਮਾਤੀ ਬੀਚ 'ਤੇ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।[1] ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਪਣੀ 22 ਸਾਲ ਦੀ ਸੇਵਾਮੁਕਤੀ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ।[1] ਇਡਾ ਵਿਲਿਸ ਦੀ ਮੌਤ 7 ਮਾਰਚ 1968 ਨੂੰ ਹੋਈ, ਉਸਨੂੰ ਕਰੋਰੀ ਕਬਰਸਤਾਨ, ਵੈਲਿੰਗਟਨ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ।[2]

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1968
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1881