ਐਨੀ ਵਾਰਬਰਟਨ ਗੁੱਡਰਿਚ

ਐਨੀ ਵਾਰਬਰਟਨ ਗੁੱਡਰਿਚ (6 ਫਰਵਰੀ, 1866-31 ਦਸੰਬਰ, 1954) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਨਰਸ ਅਤੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸੀ। ਉਹ ਨਿਊ ਬਰੰਸਵਿਕ, ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਹਾਰਟਫੋਰਡ, ਕਨੈਕਟੀਕਟ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਦਾਦਾ ਜੌਹਨ ਐਸ. ਬਟਲਰ ਸਨ।

ਉਹ 1890 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਹਸਪਤਾਲ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਸਕੂਲ ਫਾਰ ਨਰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ ਅਤੇ 1892 ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਈ [1] ਫਿਰ ਸੇਂਟ ਲੂਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉੱਥੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 1902 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨਿਊਯਾਰਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਨਰਸਿੰਗ ਦੀ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਬਣੀ ਅਤੇ 1907 ਵਿੱਚ, ਬੇਲੇਵਿਊ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਜਨਰਲ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਬਣੀ। ਉਹ 1904 ਤੋਂ ਕੋਲੰਬੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਟੀਚਰਜ਼ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਹਸਪਤਾਲ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੀ ਸਹਾਇਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸੀ। 1917 ਤੱਕ ਉਹ ਹੈਨਰੀ ਸਟ੍ਰੀਟ ਸੈਟਲਮੈਂਟ ਦੀ ਵਿਜ਼ਿਟਿੰਗ ਨਰਸਿੰਗ ਸਰਵਿਸ ਲਈ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਰਹੀ ਸੀ। [1][2]

ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਯੂ.ਐਸ. ਆਰਮੀ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਲਈ ਮੁੱਖ ਨਰਸਿੰਗ ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ ਯੂ.ਐਸ. ਆਰਮੀ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਨਰਸਿੰਗ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ। [1] ਨਰਸਿੰਗ ਬਾਰੇ ਮੁੱਖ ਫੈਸਲੇ ਗੁਡਰਿਚ ਦੁਆਰਾ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨਰਸਿੰਗ ਸਰਵਿਸ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਜੇਨ ਡੇਲਾਨੋ ਅਤੇ ਅਮੈਰੀਕਨ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਨਰਸਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੈਰੀ ਐਡੀਲੇਡ ਨਟਿੰਗ ਦੇ ਨਾਲ ਲਏ ਗਏ ਸਨ। [2] ਉਹ 1923[3] ਤੋਂ 1934 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾਮੁਕਤੀ ਤੱਕ ਯੇਲ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਨਰਸਿੰਗ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਡੀਨ ਸੀ। ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਕੈਡੇਟ ਨਰਸ ਕੋਰ ਨੂੰ ਸੰਗਠਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।[1]

ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਕੋਬਾਲਟ, ਕਨੈਕਟੀਕਟ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸੀਡਰ ਹਿੱਲ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ।[1] 1976 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਅਮਰੀਕਨ ਨਰਸ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਹਾਲ ਆਫ਼ ਫੇਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।[2]

 ਜੀਵਨ 
ਐਨੀ ਵਾਰਬਰਟਨ ਗੁਡਰਿਚ ਦਾ ਜਨਮ 6 ਫਰਵਰੀ, 1866 ਨੂੰ ਨਿਊ ਬਰੰਜ਼ਵਿਕ, ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ ਜੀ, ਜੌਨ ਐਸ. ਬਟਲਰ, ਇੱਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ ਸਨ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਲਿਵਿੰਗ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਸਨ। ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਉਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਘੁੰਮਦਾ ਰਿਹਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੰਗਲੈਂਡ ਅਤੇ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ ਸਾਲ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਪਰ ਗੁਡਰਿਚ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹਿੱਸਾ ਹਾਰਟਫੋਰਡ, ਕਨੈਕਟੀਕਟ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ ਗਿਆ। ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਦੋਸਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸੈਮੂਅਲ ਕਲੇਮੇਂਸ, ਹੈਰੀਏਟ ਬੀਚਰ ਸਟੋ ਅਤੇ ਵਿਲੀਅਮ ਜਿਲੇਟ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। [1]

1890 ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ, ਇੱਕ ਬੀਮਾ ਕਾਰਜਕਾਰੀ, ਦੇ ਦੇਹਾਂਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗੁਡਰਿਚ ਨੇ ਕਾਰਜਬਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਗੁਡਰਿਚ ਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਹਸਪਤਾਲ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਸਕੂਲ ਫਾਰ ਨਰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੇ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੱਟ ਮਿਆਰਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ 1952 ਵਿੱਚ ਕਾਰਨੇਲ ਨਰਸਿੰਗ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਭਾਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ: "ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗੰਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਬੰਦ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ... ਅਤੇ ਕੋਈ ਕਲਾਸਰੂਮ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਲਈ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਵੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ। ... ਤੁਹਾਨੂੰ 25 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ 'ਪਰਿਪੱਕਤਾ, ਯੋਗਤਾ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ' ਬਾਰੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ।" [1]

ਉਸਨੇ 1892 ਵਿੱਚ ਨਰਸਿੰਗ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਪੋਸਟ-ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਨਰਸਿੰਗ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਉਸਨੇ ਨਰਸਿੰਗ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਪੂਰਵ-ਸ਼ਰਤ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਹਾਈ-ਸਕੂਲ ਡਿਪਲੋਮਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਸੇਂਟ ਲੂਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਬਣ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਨਰਸਿੰਗ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ-ਕੇਅਰ ਮਾਡਲ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਰਸਾਂ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਲਈ "ਅਸੈਂਬਲੀ-ਲਾਈਨ" ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਬਜਾਏ ਘੱਟ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਦੇਖਭਾਲ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ। [1] 1902 ਵਿੱਚ ਉਹ ਨਿਊਯਾਰਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਨਰਸਿੰਗ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਬਣ ਗਈ। 1904 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕੋਲੰਬੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਟੀਚਰਜ਼ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਬਣ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਕੋਰਸ ਪੜ੍ਹਾਇਆ। 1907 ਵਿੱਚ ਉਹ ਬੇਲੇਵਿਊ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਜਨਰਲ ਸੁਪਰਡੈਂਟ ਬਣ ਗਈ, ਅਤੇ 1917 ਤੱਕ ਕੋਲੰਬੀਆ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਹੈਨਰੀ ਸਟ੍ਰੀਟ ਸੈਟਲਮੈਂਟ ਦੀ ਵਿਜ਼ਿਟਿੰਗ ਨਰਸ ਸੇਵਾ ਲਈ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾ ਰਹੀ ਸੀ। [ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ]

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1954
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1866