ਕੁਮੁਦਿਨੀ ਬਾਸੂ

ਕੁਮੁਦਿਨੀ ਬਾਸੂ (ਬੰਗਾਲੀ ਕੁਮੁਦਿਨੀ ਬਾਸੁ, ਤਾਮਿਲ ਕੁਮੁਦਿਨੀ ਪਾਸੂ, ਨੀ ਮਿੱਤਰਾ, 1873-1942) ਇੱਕ ਬੰਗਾਲੀ ਲੇਖਕ, ਸਮਾਜ ਸੁਧਾਰਕ, ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਸੈਨਾਨੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਰਕੂਨ ਸੀ।

 ਪਰਿਵਾਰ 
ਬਾਸੂ ਦਾ ਜਨਮ 1873 ਵਿੱਚ ਕਲਕੱਤਾ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕੁਮਾਰ ਮਿੱਤਰਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਇੱਕ ਭੈਣ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਬਸੰਤੀ ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਸੀ।

ਬਾਸੂ ਨੇ ਵਪਾਰੀ ਸ਼ਰਤ ਚੰਦਰ ਬਾਸੂ-ਮੁਲਿਕ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ।"Mitra, Kumudini". The Incarnate Word. Retrieved 2025-01-17.

 ਕਰੀਅਰ 
ਬਾਸੂ ਨੇ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ।

ਬਾਸੂ ਨੇ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੁਪ੍ਰਭਾਤ (ID1), ਜਿਸ ਦੀ ਉਸ ਨੇ ਸਥਾਪਨਾ ਵੀ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਬੰਗਾਲਕਸ਼ਮੀ (ID2) ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਦਾ ਸੰਪਾਦਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਤੇ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਤਾਬ ਸਿੱਖਰ ਬਲੀਦਾਨ (ਸਿੱਖ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ) ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।"Mitra, Kumudini". The Incarnate Word. Retrieved 2025-01-17.

ਬਾਸੂ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਅਸਹਿਯੋਗ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ।

ਉਸ ਨੇ ਭਾਰਤ ਸਤ੍ਰੀ ਮਹਾਂਮੰਡਲ (ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਮਹਾਨ ਚੱਕਰ) ਦੀ ਸਕੱਤਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਮਹਿਲਾ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਬਾਸੂ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵੋਟ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਲਈ ਮੁਹਿੰਮ ਚਲਾਈ ਅਤੇ ਉਹ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੇ ਵੋਟ ਅਧਿਕਾਰ ਲਈ ਲੜਨ ਵਾਲੀ ਨਿਖਿਲ ਬੰਗੀਆ ਨਾਰੀ ਵੋਟਾਧਿਕਾਰ ਸਮਿਤੀ (ਆਲ ਬੰਗਾਲੀ ਵੁਮੈਨ ਫਰੈਂਚਾਈਜ਼ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ) ਦੀ ਕਾਮਿਨੀ ਰਾਏ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਣਾਲਿਨੀ ਸੇਨ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਨੇਤਾ ਸੀ।Ray, Bharati (1990). "Women in Calcutta: the Years of Change". In Chaudhuri, Sukanta (ed.). Calcutta: The Living City. Vol. II: The Present and Future. Oxford University Press. pp. 36–37. . 16 ਅਗਸਤ 1925 ਨੂੰ, ਬੰਗਾਲ ਵਿਧਾਨ ਪਰਿਸ਼ਦ ਨੇ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਵੋਟ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮਹਿਲਾ ਵੋਟ ਮਤਾ ਪਾਸ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਬੰਗਾਲੀ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ 1926 ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਆਮ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸੰਨ 1935 ਵਿੱਚ ਬਾਸੂ ਨੇ ਲੋਥੀਅਨ ਕਮੇਟੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਫਰੈਂਚਾਈਜ਼ ਕਮੇਟੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਵੋਟ ਅਧਿਕਾਰ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਸਾਂਝੇ ਕਰਨ ਲਈ ਲਿਖਿਆ। ਉਹ ਕਲਕੱਤਾ ਨਗਰ ਨਿਗਮ ਵਿੱਚ ਚੁਣੀ ਗਈ ਪਹਿਲੀ ਕੌਂਸਲ ਸੀ।

ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵੋਟ ਪਾਉਣ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਬਾਸੂ ਨੂੰ ਡਰ ਸੀ ਕਿ ਵੋਟ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਸਵਾਵਾਂ ਵਰਗੀਆਂ "ਅਣਚਾਹੀਆਂ ਔਰਤਾਂ" ਨਾਲ ਘੁਲਣ-ਮਿਲਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਸੈਕਸ ਵਰਕਰਾਂ ਨੂੰ ਪੁਲਿਸ ਨਾਲ ਰਜਿਸਟਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੋਟ ਪਾਉਣ ਲਈ ਵੱਖਰੇ ਪੋਲਿੰਗ ਸਟੇਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਬਾਸੂ ਨੇ ਪੁਰਦਾਹ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਨੂੰ "ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ, ਬੌਧਿਕ ਅਤੇ ਸਰੀਰਕ ਪਤਨ" ਦੇ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ।

ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ 1942 ਵਿੱਚ ਕਲਕੱਤਾ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਔਰਤਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਰੀਵਾਦੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1942