ਹੈਮਾਬਤੀ ਸੇਨ

ਹੈਮਾਬਤੀ ਸੇਨ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Haimabati Sen; 1866 – 5 ਅਗਸਤ 1933; ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਨਾਮ: ਹੈਮਾਬਤੀ ਘੋਸ਼), ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਡਾਕਟਰ ਸੀ।

 ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਹੈਮਾਬਤੀ ਘੋਸ਼ ਦਾ ਜਨਮ ਬੰਗਾਲ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਸੀ (ਹੁਣ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼) ਦੇ ਖੁਲਨਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਜ਼ਿਮੀਂਦਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਕੁਲਿਨ ਕਾਇਸਥ ਜਾਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜਵਾਨ ਵਿਧਵਾ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਉਸਨੇ ਬਨਾਰਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕਾ ਵਜੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ। ਆਪਣੇ ਦੂਜੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਕਲਕੱਤਾ ਦੇ ਕੈਂਪਬੈਲ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ 1894 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।

 ਕਰੀਅਰ 
ਸੇਨ 1894 ਤੋਂ 1910 ਤੱਕ ਹੁਗਲੀ ਦੇ ਲੇਡੀ ਡਫਰਿਨ ਮਹਿਲਾ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਸੀ, ਅਤੇ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਚਿਨਸੁਰਾਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਕਰਦੀ ਰਹੀ। ਉਸਨੇ 1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ "ਕੀਮਤੀ" ਯਾਦਾਂ ਲਿਖੀਆਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਉਸਦੇ ਸਰੋਕਾਰਾਂ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ: "ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਲਈ ਸਹਿਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਇੱਕ ਔਰਤ ਹਾਂ? ਕੀ ਕੋਈ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਦੁੱਖ ਦਿੰਦਾ? ਉਹ ਇੰਨੇ ਚਿੰਤਤ ਕਿਉਂ ਹਨ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਸਦੀ ਪਤਨੀ ਹਾਂ ਜਾਂ ਕਿਸਦੀ ਧੀ?" ਉਸਦੀ ਯਾਦਾਂ ਦਾ ਬੰਗਾਲੀ ਤੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, 2000 ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

 ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਹੈਮਾਬਤੀ ਘੋਸ਼ ਨੇ ਦੋ ਵਿਆਹ ਕੀਤੇ। ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਵਿਆਹ 9 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਧਵਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਸਦੀਆਂ ਦੋ ਧੀਆਂ ਸਨ; ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਬਾਲ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਗਈ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ, ਮਾਪਿਆਂ, ਭਰਾਵਾਂ ਜਾਂ ਸਹੁਰਿਆਂ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਉਸਨੇ ਬਨਾਰਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਧਵਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਮੰਗੀ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮੋ ਸਮਾਜ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ। 1890 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ, ਕੁੰਜਬਿਹਾਰੀ ਸੇਨ ਨਾਲ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਬੱਚੇ ਸਨ। ਹੈਮਾਬਤੀ ਸੇਨ ਦੀ ਮੌਤ 1932 (ਜਾਂ 1933) ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਆਪਣੇ ਸੱਠਵਿਆਂ ਵਿੱਚ।

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1866
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਡਾਕਟਰ