ਸਲਾਦ ਨੀਕੋਇਸ

ਸਲਾਦ ਨਿਕੋਇਸ  ਇੱਕ ਸਲਾਦ ਹੈ ਜੋ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਸ਼ਹਿਰ ਨਾਇਸ ਵਿੱਚ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਟਮਾਟਰਾਂ, ਉਬਾਲੇ ਹੋਏ ਆਂਡੇ, ਨਿਕੋਇਸ ਜੈਤੂਨ ਅਤੇ ਐਂਚੋਵੀਜ਼ ਜਾਂ ਟੁਨਾ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੈਤੂਨ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕੁਝ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸੰਸਕਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਨੇਗਰੇਟ । ਇਹ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਹੀ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ੈੱਫਾਂ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਡੇਲੀਆ ਸਮਿਥ ਨੇ ਇਸਨੂੰ "ਸਲਾਦ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਮੇਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ" ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਗੋਰਡਨ ਰਾਮਸੇ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ "ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਗਰਮੀਆਂ ਦਾ ਸਲਾਦ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ"।

ਸਲਾਦ ਨਿਕੋਇਸ ਨੂੰ ਜਾਂ ਤਾਂ ਤਿਆਰ ਸਲਾਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਉਛਾਲੇ ਹੋਏ ਸਲਾਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਤਾਜ਼ੇ ਪਕਾਏ ਹੋਏ ਜਾਂ ਡੱਬਾਬੰਦ ਟੁਨਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ, ਪਰੰਪਰਾਵਾਦੀ ਅਤੇ ਨਵੀਨਤਾਕਾਰੀ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਅਸਹਿਮਤ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਹੜੀਆਂ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ; ਪਰੰਪਰਾਵਾਦੀ ਪੱਕੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਸਲਾਦ ਵਿੱਚ ਕੱਚੀਆਂ ਲਾਲ ਮਿਰਚਾਂ, ਸ਼ਲੋਟਸ, ਆਰਟੀਚੋਕ ਹਾਰਟਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੌਸਮੀ ਕੱਚੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਕਟਾਈ ਗਈ ਕੱਚੀ ਹਰੀ ਫਲੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਜਵਾਨ ਅਤੇ ਕਰਿਸਪੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਪਕਾਏ ਹੋਏ ਹਰੀਆਂ ਫਲੀਆਂ ਅਤੇ ਆਲੂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਲਾਦ ਨਿਕੋਇਸ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰੋਸੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਨਾਇਸ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਮੇਅਰ ਅਤੇ ਕੁੱਕਬੁੱਕ ਲੇਖਕ ਜੈਕ ਮੈਡੇਸਿਨ ਸਲਾਦ ਦੇ ਇੱਕ ਸਖ਼ਤ ਪਰੰਪਰਾਵਾਦੀ ਸਨ। ਉਸਦੀ 1972 ਦੀ ਰਸੋਈ ਕਿਤਾਬ ਕੁਜ਼ੀਨ ਨਿਕੋਇਸ: ਰੈਸਿਪੀਜ਼ ਫਰਾਮ ਏ ਮੈਡੀਟੇਰੀਅਨ ਕਿਚਨ ਵਿੱਚ ਸਲਾਦ ਨੂੰ ਲਸਣ ਨਾਲ ਰਗੜ ਕੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਕਟੋਰੇ ਵਿੱਚ ਪਰੋਸਣ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ,  ਅਤੇ ਉਬਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ: "ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਆਪਣੇ ਸਲਾਦ ਨਿਕੋਇਸ ਵਿੱਚ ਉਬਲੇ ਹੋਏ ਆਲੂ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਉਬਲੀ ਹੋਈ ਸਬਜ਼ੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ।" ਮੇਡੇਸਿਨ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਸਲਾਦ "ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਟਮਾਟਰਾਂ ਦਾ" ਬਣਾਇਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ "ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਨਮਕੀਨ ਅਤੇ ਜੈਤੂਨ ਦੇ ਤੇਲ ਨਾਲ ਗਿੱਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ"। ਸਖ਼ਤ-ਉਬਲੇ ਹੋਏ ਅੰਡੇ ਪਾਏ ਗਏ, ਅਤੇ ਜਾਂ ਤਾਂ ਐਂਚੋਵੀ ਜਾਂ ਡੱਬਾਬੰਦ ਟੁਨਾ, ਪਰ ਦੋਵੇਂ ਨਹੀਂ। ਉਸਨੇ ਕੱਚੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਖੀਰੇ, ਜਾਮਨੀ ਆਰਟੀਚੋਕ, ਹਰੀਆਂ ਮਿਰਚਾਂ, ਫਵਾ ਬੀਨਜ਼, ਬਸੰਤ ਪਿਆਜ਼, ਕਾਲੇ ਜੈਤੂਨ, ਤੁਲਸੀ ਅਤੇ ਲਸਣ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ, ਪਰ ਕੋਈ ਸਲਾਦ ਜਾਂ ਸਿਰਕਾ ਨਹੀਂ। ਰੌਲੀ ਲੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੈਡੇਸਿਨ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਸਲਾਦ ਨਿਕੋਇਸ "ਸੂਰਜ ਦਾ ਉਤਪਾਦ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਮਿਡੀ ਦੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦੇ ਕਰਿਸਪ, ਮਿੱਠੇ ਸੁਆਦਾਂ ਨਾਲ ਜੀਵੰਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।" ਮੈਡੇਸਿਨ ਨੇ ਡਿਸ਼ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਚੇ ਹੋਏ ਸਲਾਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕੀਤੀ, ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, "ਕਿਉਂਕਿ ਸਲਾਦ ਨਿਕੋਇਸ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੱਤ ਚਮਕਦਾਰ ਅਤੇ ਵਿਪਰੀਤ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਲਾਦ ਦੇ ਕਟੋਰੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਸਜਾਵਟੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।"

 ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ 
ਨਾਈਕੋਇਸ ਸਲਾਦ ਲਈ ਢੁਕਵੀਂ ਸਮੱਗਰੀ ਦਾ ਸਵਾਲ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਬਹਿਸ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਵਿਵਾਦ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਰਸੋਈਏ ਨਿਗੇਲਾ ਲਾਸਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਾਏ ਹੈ ਕਿ ਸਲਾਦ ਨਿਕੋਇਸ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕੀ ਨਹੀਂ"। ਸ਼ੈੱਫ ਅਤੇ ਰਸੋਈ ਕਿਤਾਬ ਦੇ ਲੇਖਕ ਔਗਸਟੇ ਐਸਕੋਫੀਅਰ (1846–1935), ਜੋ ਕਿ ਨਾਇਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵਿਲੇਨਿਊਵ-ਲੂਬੇਟ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਨ, ਨੇ ਆਲੂ ਅਤੇ ਹਰੀਆਂ ਫਲੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀਆਂ, ਇੱਕ ਨਵੀਨਤਾ ਜੋ ਇੱਕ ਸਦੀ ਬਾਅਦ ਵੀ "ਸ਼ੱਕੀ ਵਿਚਾਰ" ਵਜੋਂ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸਲਾਦ ਨਿਕੋਇਸ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 1920 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਹੋਟਲ ਸ਼ੈੱਫਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਰਸੋਈ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਦੋ ਰੂਪ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਪਹਿਲਾ ਵਰਜਨ ਸ਼ਾਕਾਹਾਰੀ ਸੀ, ਮੇਅਨੀਜ਼ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਲਾਦ, ਟਮਾਟਰ, ਆਲੂ, ਸਟ੍ਰਿੰਗਲੈੱਸ ਬੀਨਜ਼ ਅਤੇ ਪਿਮੈਂਟੋ -ਸਟੱਫਡ ਜੈਤੂਨ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਜਾ ਵਰਜਨ ਇੱਕ ਰਚਿਆ ਹੋਇਆ ਸਲਾਦ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹੀ ਸਮੱਗਰੀ, ਅਤੇ ਐਂਚੋਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।

ਇਹ ਪਕਵਾਨ 1936 ਵਿੱਚ ਹੈਨਰੀ-ਪਾਲ ਪੇਲਾਪ੍ਰੈਟ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਗਈ ਰਸੋਈ ਕਿਤਾਬ L'Art culinaire moderne ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1966 ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਰਸੋਈਏ ਲਈ ਆਧੁਨਿਕ ਫ੍ਰੈਂਚ ਰਸੋਈ ਕਲਾ ਵਜੋਂ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਸੰਸਕਰਣ ਵਿੱਚ ਠੰਡੇ ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਆਲੂ ਅਤੇ ਠੰਡੇ ਪੱਕੇ ਹੋਏ ਹਰੇ ਬੀਨਜ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।

 ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ੈੱਫ 
ਕਈ ਹੋਰ ਸ਼ੈੱਫਾਂ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਸਲਾਦ ਲਈ ਪਕਵਾਨਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਡੈਨੀਅਲ ਬੋਲੁਡ, ਐਂਥਨੀ ਬੋਰਡੇਨ,  ਮੇਲਿਸਾ ਡੀ'ਅਰਬੀਅਨ, ਹੇਲੇਨ ਡੈਰੋਜ਼, ਟਾਈਲਰ ਫਲੋਰੈਂਸ, ਸਾਈਮਨ ਹੌਪਕਿਨਸਨ, ਰਾਬਰਟ ਇਰਵਿਨ, ਗੋਰਡਨ ਰਾਮਸੇ, ਨਾਈਜਲ ਸਲੇਟਰ, ਡੇਲੀਆ ਸਮਿਥ, ਮਾਰਥਾ ਸਟੀਵਰਟ, ਮਾਈਕਲ ਸਾਈਮਨ ਅਤੇ ਐਲਿਸ ਵਾਟਰਸ ਹਨ ।

 ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 

 ਸਲਾਦ ਦੀ ਸੂਚੀ
 ਟੁਨਾ ਪਕਵਾਨਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ

 ਹਵਾਲੇ 

 ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 

 Niçoise salad at the Wikibooks Cookbook subproject

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੱਛੀ ਦੇ ਪਕਵਾਨ