ਐਲਿਸ ਗ੍ਰਿਫਿਥ ਕੈਰ

ਐਲਿਸ ਗ੍ਰਿਫਿਥ ਕਾਰ (6 ਜਨਵਰੀ, 1887-8 ਜੁਲਾਈ, 1968) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਨਰਸ ਅਤੇ ਰਾਹਤ ਕਰਮਚਾਰੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਯੂਨਾਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀਆਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਅਮੈਰੀਕਨ ਰੈਡ ਕਰਾਸ ਅਤੇ ਨੀਅਰ ਈਸਟ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।

 ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਕਾਰ ਦਾ ਜਨਮ ਯੈਲੋ ਸਪ੍ਰਿੰਗਜ਼, ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, [1][2] ਉਹ ਵੈਲੇਸ ਵਿਲੀਅਮ ਕਾਰ ਅਤੇ ਮੈਰੀ ਲੈਡਲੀ ਕਾਰ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। [3] ਉਸਨੇ 1904 ਵਿੱਚ ਐਂਟੀਓਕ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ 1914 ਵਿੱਚ ਜੌਨਸ ਹੌਪਕਿੰਸ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਸਕੂਲ ਫਾਰ ਨਰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਨਰਸਿੰਗ ਸਿਖਲਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। [4] ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ, ਓਹੀਓ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅਤੇ ਐਂਟੀਓਕ ਕਾਲਜ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਨਰੇਰੀ ਡਾਕਟਰੇਟ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ। [5]

 ਕੈਰੀਅਰ 
ਕਾਲਜ ਅਤੇ ਨਰਸਿੰਗ ਸਕੂਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਕਾਰ ਨੇ ਸਕੂਲ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਿਊਟੀਸ਼ੀਅਨ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 1917 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨਾਲ ਫਰਾਂਸ ਗਈ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਦੋ ਸਾਲ ਵਰਡਨ ਦੇ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। [1] ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਪੋਲੈਂਡ, ਲਿਥੁਆਨੀਆ, ਸਰਬੀਆ, ਸਮਿਰਨਾ, ਚੈਕੋਸਲੋਵਾਕੀਆ ਅਤੇ ਸੀਰੀਆ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ। "ਮੇਰੇ ਯੁੱਧ ਦੇ ਤਜਰਬੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉੱਚ ਤਣਾਅ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ," ਉਸਨੇ 1936 ਵਿੱਚ ਸਮਝਾਇਆ। "ਮੈਂ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ਾਂਤੀਪੂਰਨ ਜੀਵਨ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।" [2]

ਕਾਰ 1923 ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਨ ਵਿੱਚ ਨਿਅਰ ਈਸਟ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਯੂਨਾਨ ਵਿੱਚ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੀ ਪਬਲਿਕ ਹੈਲਥ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਬਣ ਗਈ।[1][2] ਉਸਨੇ ਕਲੀਨਿਕ ਖੋਲ੍ਹੇ, ਟਾਈਫਸ, ਮਲੇਰੀਆ, ਡੇਂਗੂ ਬੁਖਾਰ ਅਤੇ ਟੀਬੀ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਗਤ ਉਪਾਅ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਰੋਕਥਾਮ, ਸਿਹਤ ਸਿੱਖਿਆ, ਬਾਲ ਭਲਾਈ, ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਸੈਨੀਟੇਸ਼ਨ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।[3][4][5]

ਕਾਰ ਨੂੰ 1934 ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਨੀ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਸਿਲਵਰ ਆਰਡਰ ਆਫ਼ ਸੇਂਟ ਜਾਰਜ ਅਤੇ ਸਿਲਵਰ ਕਰਾਸ ਆਫ਼ ਦ ਆਰਡਰ ਆਫ਼ ਦ ਫੀਨਿਕਸ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਯੂਨਾਨੀ ਸਿਹਤ ਵਿਭਾਗ ਵੱਲੋਂ ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦਾ ਤਗਮਾ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। [1] ਉਸਨੂੰ 1934 ਵਿੱਚ ਇੰਟਰ-ਬਾਲਕਨ ਗ੍ਰੈਂਡ ਪ੍ਰਾਈਜ਼ ਵੀ ਮਿਲਿਆ। [2]

ਕਾਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਮਰੀਕੀਆਂ ਨੂੰ 1941 ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਯੂਨਾਨ ਛੱਡਣਾ ਪਿਆ। "ਹੁਣ ਇਹ ਨਿਰਾਸ਼ਾਜਨਕ ਹੈ। ਨਾ ਤਾਂ ਖਾਣਾ ਹੈ, ਨਾ ਦਵਾਈਆਂ ਹਨ, ਨਾ ਕੁਝ ਹੈ - ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਤਰੀਕਾ ਹੈ," ਉਸਨੇ ਲਿਸਬਨ ਵਿੱਚ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।[1] ਉਸਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ, ਨਿਅਰ ਈਸਟ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੇ ਜਨਤਕ ਸਿਹਤ ਸਲਾਹਕਾਰ ਵਜੋਂ। ਉਸਨੇ 1940 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਯੂਨਾਨ ਵਿੱਚ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਦੇ ਕੰਮ 'ਤੇ ਲੈਕਚਰ ਦਿੱਤਾ, [2] ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ: "ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਸਾਹਸ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਯੁੱਧ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਪੁਨਰ ਨਿਰਮਾਣ ਦੇ ਮਹਾਨ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਰਗਰਮ ਕਰੀਅਰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਨਰਸਿੰਗ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰੋ।"[3]

 ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਕਾਰ 1948 ਵਿੱਚ ਫਲੋਰੀਡਾ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ 1968 ਵਿੱਚ 81 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਫਲੋਰੀਡਾ ਦੇ ਮੈਲਬੌਰਨ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ ਰਾਈਟ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕੋਲ ਕਾਰ ਦੇ ਪੇਪਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੱਤਰ ਵਿਹਾਰ ਅਤੇ ਫੋਟੋਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।[1][2]

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1968
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1887