ਢਿੰਡੋ

ਢਿਂਡੋ (ਨੇਪਾਲ தின்டோ [நின்]]) ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਭੋਜਨ ਹੈ। ਇਹ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਬਾਲਦੇ ਹੋਏ ਉਬਲਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਆਟਾ ਮਿਲਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਨੇਪਾਲ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਨੇਪਾਲ ਦੇ ਪਹਾਡ਼ੀ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਿੱਕਮ ਅਤੇ ਦਾਰਜੀਲਿੰਗ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਭੋਜਨ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਭੋਜਨ ਹੈ, ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਚਾਵਲ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਇੱਕ ਘਟੀਆ ਭੋਜਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਘੱਟ ਸਥਿਤੀ ਨਾਲ ਜੁਡ਼ਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਸ਼ਹਿਰੀ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਮੇਨੂ ਵਿੱਚ ਧਿੰਡੋ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਭੋਜਨ ਦੇ ਵੱਕਾਰ ਵਿੱਚ ਵਾਧੇ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੰਭਵ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨੇਪਾਲ ਦੀਆਂ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਫਸਲਾਂ ਦੀ ਬਦਲਦੀ ਧਾਰਨਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਜੋ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਪੋਸ਼ਣ ਸੰਬੰਧੀ ਲਾਭ ਲਈ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹਨ।

ਢਿਂਡੋ  ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਆਟੇ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਤਿੰਨ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ, ਢਿੰਡੋ ਵਿੱਚ ਘਿਓ, ਲਸਣ, ਨਮਕ ਜਾਂ ਖੰਡ ਮਿਲਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, [1] ਜਾਂ ਘਿਓ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਟਾ ਉਬਲਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਦੇ ਸਖ਼ਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। [2][3] ਢੀਂਡੋ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਮਸਕਾਉਨੇ (मस्केणे) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਢਿੰਡੋ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ ਬਕਵੀਟ ਜਾਂ ਬਾਜਰਾ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੱਕੀ ਦਾ ਆਟਾ ਵੀ ਆਮ ਹੈ। [1] ਸਿਧਾਂਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਢਿੰਡੋ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਵੀ ਆਟਾ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਪੀਸੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ ਦਾ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਮਿਸ਼ਰਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵਿਕਲਪਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਕੱਟਿਆ ਹੋਇਆ ਮਟਨ ਢਿੰਡੋ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਨਰਮ ਛੁਰਪੀ ਦੇ ਛੋਟੇ ਟੁਕੜੇ ਜਾਂ ਪਾਊਡਰ ਵੀ ਪਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਢਿੰਡੋ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਪਸੰਦੀਦਾ ਭਾਂਡਾ ਫਲੇਮੇ ਤਪਕੇ (ਲੋਹੇ ਦਾ ਤਵਾ) ਹੈ। ਢਿੰਡੋ ਦੇ ਗਾੜ੍ਹਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਇਸਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਤੰਗ ਲੋਹੇ ਦਾ ਸਪੈਚੁਲਾ ਜਿਸਨੂੰ ਡਾਬਿਲੋ (दाबिलो) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਢਿੰਡੋ ਨੂੰ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਗੇਂਦ ਬਣਾ ਕੇ, ਇਸਨੂੰ ਤਰਲ (ਦਾਲ ਸੂਪ, ਮੀਟ ਸੂਪ, ਦੁੱਧ ਜਾਂ ਗੁੰਡਰੂਕ) ਵਿੱਚ ਡੁਬੋ ਕੇ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਚਬਾਏ ਨਿਗਲ ਕੇ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। [1] ਇਸਨੂੰ ਅਕਸਰ ਆਚਰ, ਦਾਲ, ਗੁੰਡਰੂਕ, ਅਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੀਟ ਅਤੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦੇ ਕਰੀਮਾਂ ਨਾਲ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭੂਟਾਨੀ ਪਕਵਾਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨੇਪਾਲੀ ਪਕਵਾਨ