ਸ਼ੋਭਨਾਸੁੰਦਰੀ ਮੁਖੋਪਾਧਿਆਏ

ਸ਼ੋਭਨਸੁੰਦਰੀ ਮੁਖੋਪਾਧਿਆਏ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Shobhanasundari Mukhopadhyay; ਜਨਮ ਸ਼ੋਵੋਨਾ ਦੇਵੀ ਟੈਗੋਰ 1877 ਵਿੱਚ ਕਲਕੱਤਾ ਵਿੱਚ; ਮੌਤ 26 ਮਈ 1937, ਹਾਵੜਾ ਵਿੱਚ) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ ਸੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਲੋਕ-ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਹੇਮੇਂਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਰਬਿੰਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਦੀ ਭਤੀਜੀ ਸੀ।

 ਜੀਵਨੀ 
ਹੇਮੇਂਦਰਨਾਥ ਟੈਗੋਰ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਧੀ, ਸ਼ੋਵੋਨਾ ਦੇਵੀ ਟੈਗੋਰ ਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਕਲਕੱਤਾ (ਕੋਲਕਾਤਾ) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਉੱਚ-ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੇ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ-ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਹਿੰਦੂ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਨਗੇਂਦਰਨਾਥ ਮੁਖੋਪਾਧਿਆਏ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਜੈਪੁਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸੀ।

ਉਸਦੀ ਮੌਤ 1937 ਵਿੱਚ ਸੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹਾਈ ਬਲੱਡ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਕਾਰਨ ਹੋਈ।

 ਬਾਅਦ ਦੇ ਕੰਮ 
ਮੁਖੋਪਾਧਿਆਏ ਨੇ 1915 ਅਤੇ 1920 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੰਡਨ ਸਥਿਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਫਰਮ ਮੈਕਮਿਲਨ ਲਈ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਧਾਰਾ, ਧਰਮ, ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਮਿਥਿਹਾਸ 'ਤੇ ਚਾਰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ। ਇੰਡੀਅਨ ਫੈਬਲਜ਼ ਐਂਡ ਫੋਕ-ਲੋਰ (1919) ਅਤੇ ਦ ਟੇਲਜ਼ ਆਫ਼ ਦ ਗੌਡਜ਼ ਆਫ਼ ਇੰਡੀਆ (1920) ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਲਈ ਆਪਣੀ ਸਰੋਤ ਸਮੱਗਰੀ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ।

 ਕੰਮ 

 ਕਿਸਦੇ ਲਈ? ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪ੍ਰੇਮ ਕਹਾਣੀ (ਕਾਹਾਕੇ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ? ਸਵਰਨਕੁਮਾਰੀ ਦੇਵੀ, ਉਸਦੀ ਮਾਸੀ ਦੁਆਰਾ) (1898 ਜਾਂ 1910)
 ਦ ਓਰੀਐਂਟ ਪਰਲਜ਼: ਇੰਡੀਅਨ ਫੋਕਲਟੇਲਸ (1915) ( ਵਿਕੀਸੋਰਸ ' ਤੇ; Archive.org 'ਤੇ )
 ਇੰਡੀਅਨ ਨੇਚਰ ਮਿਥਸ (1919) (ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਆਰਕਾਈਵ 'ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਪਹੁੰਚ)
 ਭਾਰਤੀ ਕਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕ-ਕਥਾਵਾਂ (1919) (ਲਿਖਤ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ; ਹਾਥੀਟਰਸਟ 'ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਪਹੁੰਚ ; ਗੂਗਲਬੁੱਕਸ 'ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਪਹੁੰਚ)
 ਭਾਰਤ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ (1920)

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਧਾਰਾ ਸ਼ਾਸਤਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1937
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1877