ਮੈਬਲ ਸੀਗਰੇਵ

ਮੇਬਲ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰੀਆ ਸੀਗਰੇਵ (3 ਜਨਵਰੀ, 1882-10 ਨਵੰਬਰ, 1935) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਮੈਡੀਕਲ ਡਾਕਟਰ ਸੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਮੈਰੀਕਨ ਵੂਮੈਨ ਸਫ਼ਰੇਜ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਸਟਾਫ ਲਈ ਫਰਾਂਸ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਰਾਂਸ ਨੇ ਸੀਗਰੇਵ ਨੂੰ ਧੰਨਵਾਦ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਮੈਡੇਲ ਡੀ 'ਆਨਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।

 ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਸੀਗ੍ਰੇਵ ਦਾ ਜਨਮ ਵਾਇਮਿੰਗ ਟੈਰੀਟਰੀ ਦੇ ਚੇਏਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਆਰਥਰ ਅਮਾਸਾ ਸੀਗ੍ਰੇਵ ਅਤੇ ਸੇਲੀਨਾ ਸਟੋਨ ਗਲਾਸ ਸੀਗ੍ਰੇਵ ਦੀ ਧੀ ਸੀ। ਸੇਲੀਨਾ ਸੀਗ੍ਰੇਵ ਦੀ ਮੌਤ 38 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਮੇਬਲ 4 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ। ਅਗਲੇ ਸਾਲ, ਪਰਿਵਾਰ ਸੀਏਟਲ, ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਟੈਰੀਟਰੀ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਸੀਏਟਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ, ਮੇਬਲ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਸਾਰਾਹ ਚੈਥਮ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਔਰਤ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਸੀਏਟਲ ਵਿੱਚ ਹੋਟਲ ਬਣਾਏ ਅਤੇ ਚਲਾਏ ਜਿੱਥੇ ਸੀਗ੍ਰੇਵ ਪਰਿਵਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਸੀਗ੍ਰੇਵ ਨੇ 1900 ਵਿੱਚ ਸੀਏਟਲ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਵੈਲੀਡਿਕਟੋਰੀਅਨ ਵਜੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।

ਸੀਗ੍ਰੇਵ ਨੇ 1905 ਵਿੱਚ ਵੈਲੇਸਲੀ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਵੈਲੇਸਲੀ ਵਿੱਚ, ਸੀਗ੍ਰੇਵ ਨੇ ਗਣਿਤ, ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਕਾਲਜ ਨਿਊਜ਼ ਦੀ ਸਾਹਿਤਕ ਸੰਪਾਦਕ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਬੋਰਡ ਦੀ ਖਜ਼ਾਨਚੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕਾਲਜ ਦੇ 1902 ਦੇ ਫੀਲਡ ਡੇ ਵਿੱਚ ਘੱਟ-ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਆਪਣੀ ਕਲਾਸ ਲਈ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।[1]ਸੀਗ੍ਰੇਵ ਨੇ ਵੈਲੇਸਲੀ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, 1905 ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਵੈਲੇਸਲੀ ਵਿਖੇ, ਸੀਗ੍ਰੇਵ ਨੇ ਗਣਿਤ, ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਕਾਲਜ ਨਿਊਜ਼ ਦੀ ਸਾਹਿਤਕ ਸੰਪਾਦਕ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਬੋਰਡ ਦੀ ਖਜ਼ਾਨਚੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕਾਲਜ ਦੇ 1902 ਦੇ ਫੀਲਡ ਡੇ ਵਿੱਚ ਘੱਟ-ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਆਪਣੀ ਕਲਾਸ ਲਈ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।[1]

ਵੇਲੇਸਲੀ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੀਗ੍ਰੇਵ ਨੇ ਸੀਏਟਲ ਦੇ ਇੱਕ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਗਣਿਤ ਪੜ੍ਹਾਇਆ। ਸੀਗ੍ਰੇਵ ਨੇ 1907 ਵਿੱਚ ਜੌਨਸ ਹੌਪਕਿੰਸ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਮੈਡੀਸਨ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ। ਉਸਨੇ 1911 ਦੀ 89 ਮੈਂਬਰੀ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।[1][2]

 ਕੈਰੀਅਰ 
ਮੈਡੀਕਲ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੀਗ੍ਰੇਵ ਨੇ ਸੀਏਟਲ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਇਨਫਰਮਰੀ ਫਾਰ ਵੂਮੈਨ ਐਂਡ ਚਿਲਡਰਨ ਵਿੱਚ ਹਾਊਸ ਫਿਜ਼ੀਸ਼ੀਅਨ ਵਜੋਂ 18 ਮਹੀਨੇ ਬਿਤਾਏ। ਸੀਏਟਲ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ, ਸੀਗ੍ਰੇਵ ਨੇ ਸੀਏਟਲ ਦੇ ਮਿਊਂਸੀਪਲ ਕਲੀਨਿਕ ਵਿੱਚ ਮੂੰਹ ਦੀ ਸਰਜਰੀ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕੀਤਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ।[1][2]

 ਪਹਿਲਾ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁਧ 
1918 ਵਿੱਚ, ਸੀਗ੍ਰੇਵ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਵੈਲਸਲੀ ਦੋਸਤ, ਫਲੋਰੈਂਸ ਡੈਨੀ ਹੈਲੀਕਰ, ਨੂੰ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਮੈਰੀਕਨ ਵੂਮੈਨ ਸਫਰੇਜ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਫਰਾਂਸ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਦੋਵੇਂ ਔਰਤਾਂ ਜੋਸ਼ੀਲੀਆਂ ਸਫਰੇਜਿਸਟ ਸਨ। ਸੀਗ੍ਰੇਵ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਓਵਰਸੀਅ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਦੇ ਸਟਾਫ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਤਾਇਨਾਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[1][2][3]

ਵੂਮੈਨਜ਼ ਓਵਰਸੀਅ ਹਸਪਤਾਲ, ਯੂ.ਐੱਸ.ਏ., ਜਿਸਨੇ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ 78 ਮਹਿਲਾ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੂੰ ਯੂਰਪ ਭੇਜਿਆ ਸੀ, ਨੇ ਅਣਗਿਣਤ ਜਾਨਾਂ ਬਚਾਈਆਂ, ਸੀਗ੍ਰੇਵ ਨੇ 1919 ਵਿੱਚ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਉਣ 'ਤੇ ਦ ਸੀਏਟਲ ਡੇਲੀ ਟਾਈਮਜ਼ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। "ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮਰਦ ਨਹੀਂ," ਉਸਨੇ ਉਸ ਹਸਪਤਾਲ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਅਤੇ ਹੈਲੀਕਰ 18 ਘੰਟੇ ਦਿਨ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ। “ਦਰਅਸਲ, ਅਸੀਂ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮਰਦ ਵੇਖੇ ਸਨ। ਸਾਰੇ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਮਰਦ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਕੁਝ ਕੁ ਥਿੜਕਦੇ ਸਲੇਟੀ ਦਾੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ। ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਭਾਰੀ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ ... ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਤਾਬੂਤ ਬਣਾਉਣਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਸਾਡਾ ਪਲੰਬਰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੀ ਇੱਕ ਸਾਬਕਾ ਅਦਾਕਾਰਾ ਸੀ। ਸਾਡਾ ਤਰਖਾਣ ਹੁਣੇ ਇੱਕ ਫੈਸ਼ਨੇਬਲ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਇਆ ਸੀ। ਸਾਡੇ ਡਰਾਈਵਰ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਸਨ।”[1][2]

ਸੀਗ੍ਰੇਵ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹੁਨਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਦੇ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਛਾਲ ਮਾਰ ਗਈ। ਸਰਜਨਾਂ ਨੂੰ "ਅਸਾਧਾਰਨ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ" ਅਤੇ ਸਪਲਿਟ-ਸੈਕਿੰਡ ਫੈਸਲਿਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ, ਉਸਨੇ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਬਸ ਅਜਿਹੀਆਂ ਖੋੜਾਂ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ ਦੇਖਣ ਨਾਲ ਸਰਜਨ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲੇਗਾ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਘੱਟ ਜਾਂ ਘੱਟ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਹੁਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਤਜਰਬਾ ਨਸਲ ਨੂੰ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਰਾਹਤ ਦੇਣਾ ਸੰਭਵ ਬਣਾਉਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਫੌਜੀ ਸਰਜਰੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਵਿਦਿਅਕ ਕੀਮਤ ਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੌਕਾ ਜਿਸਦੀ ਸਾਰੇ ਸਰਜਨਾਂ ਨੂੰ ਲੋਭ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।"

11 ਨਵੰਬਰ 1918 ਦੀ ਜੰਗਬੰਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੀਗ੍ਰੇਵ ਨੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਫੌਗ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ - ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਪੱਛਮੀ ਮੋਰਚਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸੀਗ੍ਰੇਵ ਨੇ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਨੈਨਸੀ ਵਿਖੇ ਹੋਪਿਟਲ ਜੀਨ ਡੀ'ਆਰਕ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਟਾਈਫਾਈਡ ਅਤੇ ਪੇਚਸ਼ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਨ ਅਤੇ ਫਲੂ ਜੰਗ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਘਾਤਕ ਸੀ। ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਮਰੀਕੀ ਡੌਫਬੁਆਏ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫਲੂ, ਨਾਲ ਮਰ ਗਏ।

 ਨਿਜੀ ਜੀਵਨ 
ਕਦੇ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਸੀਗ੍ਰੇਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਘਰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਦੀ 1927 ਵਿੱਚ 85 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। "ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਇਕੱਲਾ ਸੀ," ਉਸਨੇ ਜੌਨਸ ਹੌਪਕਿੰਸ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਬੁਲੇਟਿਨ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ। ਉਸਨੇ ਘਰ ਕਿਰਾਏ 'ਤੇ ਲਿਆ ਅਤੇ 1909 ਦੇ ਵੈਲਸਲੀ ਦੇ ਕਲਾਸ ਦੇ ਇੱਕ ਪਿਆਰੇ ਦੋਸਤ, ਵਿਲੀ ਐਂਡਰਸਨ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਚਲੀ ਗਈ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੀਏਟਲ ਫਾਈਨੈਂਸਰ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਸੀ। ਸੀਗ੍ਰੇਵ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਦੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚਿਆਂ - ਫਰੈੱਡ, 18, ਹੋਰੇਸ, 16, ਅਤੇ 9 ਸਾਲਾ ਵਿਲੀ ਜੂਨੀਅਰ ਦੀ ਆਨਰੇਰੀ ਮਾਸੀ ਬਣ ਗਈ। ਉਹ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਓਵਰਸੀਜ਼ ਸਰਵਿਸ ਲੀਗ ਅਤੇ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਕਲੱਬ ਆਫ਼ ਸੀਏਟਲ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਸੀ।[1]

ਸੀਗ੍ਰੇਵ ਦੀ 1935 ਵਿੱਚ 53 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸੀਏਟਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦਿਮਾਗੀ ਖੂਨ ਵਗਣ ਕਾਰਨ ਅਚਾਨਕ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਆਪਣੇ ਵੈਲਸਲੀ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਲਿਖੇ ਇੱਕ ਪੱਤਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਲੀ ਵ੍ਹਾਈਟ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਸੀਗ੍ਰੇਵ ਨੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪੈਸੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੈਸੇ ਦਿੱਤੇ। "ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਮਦਦ ਮੰਗੀ। ਇਹੀ ਉਹ ਸੀ।" ਸੀਗ੍ਰੇਵ ਦੇ ਪੇਪਰ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਲੇਖਬੱਧ ਹਨ।[1]

 ਹਵਾਲੇ 

 ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 

 A photograph of Mabel Seagrave as a child, in the University of Washington Libraries.
 Another photograph of Mabel Seagrave, from the 1930s, in the University of Washington Libraries.