ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਸੰਧੀ (1846)

ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਸੰਧੀ (Treaty of Amritsar), ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਅਤੇ ਜੰਮੂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਲੀ ਐਂਗਲੋ-ਸਿੱਖ ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਨੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਅਧੀਨ ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੀ ਰਿਆਸਤ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।Kashmir Legal Documents Treaty of Lahore 

 ਵਰਣਨ 
ਇਹ ਸੰਧੀ 16 ਮਾਰਚ 1846 ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਹੋਈ। ਇਸਨੇ ਪਹਿਲੀ ਐਂਗਲੋ-ਸਿੱਖ ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਅਤੇ ਜੰਮੂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਵਿਚਕਾਰ ਲਾਹੌਰ ਦੀ ਸੰਧੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਰਸਮੀ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ। ਲੇਖ ਦੁਆਰਾ ਸੰਧੀ ਦੇ 1 ਵਿੱਚ, ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਨੇ "ਸਿੰਧ ਨਦੀ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਅਤੇ ਰਾਵੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਸਥਿਤ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜੀ ਜਾਂ ਪਹਾੜੀ ਦੇਸ਼, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੰਬਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਅਤੇ ਲਾਹੂਲ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਸੌਂਪੇ ਗਏ ਖੇਤਰਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ। ਲਾਹੌਰ ਰਾਜ, ਮਿਤੀ 9 ਮਾਰਚ, 1846 ਦੀ ਲਾਹੌਰ ਸੰਧੀ ਦੀ ਧਾਰਾ IV ਦੇ ਉਪਬੰਧਾਂ ਅਨੁਸਾਰ।" ਆਰਟੀਕਲ 3 ਦੇ ਤਹਿਤ, ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਨੇ 75 ਲੱਖ (7.5 ਮਿਲੀਅਨ) ਨਾਨਕ ਸ਼ਾਹੀ ਰੁਪਏ ( ਸਿੱਖ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਸੱਤਾਧਾਰੀ ਕਰੰਸੀ) ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ, ਹੋਰ ਸਾਲਾਨਾ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀਆਂ ਸਮੇਤ ਅਦਾ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਸੰਧੀ ਨੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿਚ ਡੋਗਰਾ ਸ਼ਾਸਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।

ਪਹਿਲੀ ਐਂਗਲੋ-ਸਿੱਖ ਜੰਗ ਦੌਰਾਨ, ਮਹਾਰਾਜਾ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਜਮਵਾਲ (ਡੋਗਰਾ) ਨੇ ਸਿੱਖਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਸਿੱਖ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਹਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲਾਹੌਰ ਦੀ ਸੰਧੀ (9 ਮਾਰਚ 1846) ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਸੰਧੀ (1846) (16 ਮਾਰਚ 1846) 'ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਲਾਹੌਰ ਦੀ ਸੰਧੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ, ਸੱਤ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣੀ ਮਹਾਰਾਜਾ ਦਲੀਪ ਸਿੰਘ (ਸਿੱਖ) (4 ਸਤੰਬਰ 1838 - 22 ਅਕਤੂਬਰ 1893) ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਾਮਰਾਜ (9 ਮਾਰਚ 1846) ਵਿਚਕਾਰ ਦਸਤਖਤ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਜੰਮੂ ਨੂੰ ਕਾਗਜ਼ 'ਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਾਮਰਾਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿਚ ਲੈ ਲਿਆ। ਲਾਹੌਰ ਦੀ ਸੰਧੀ ਦੀ ਧਾਰਾ 12 ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ:

"ਜੰਮੂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਗੋਲਾਬ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਲਾਹੌਰ ਰਾਜ ਨੂੰ, ਲਾਹੌਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸੁਹਿਰਦਤਾ ਦੇ ਸਬੰਧਾਂ ਦੀ ਬਹਾਲੀ ਲਈ ਕੀਤੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਮਹਾਰਾਜਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਗੋਲਬ ਦੀ ਸੁਤੰਤਰ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦੇਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਹਾੜੀਆਂ ਵਿਚਲੇ ਇਲਾਕੇ ਅਤੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰਾਜਾ ਗੋਲਬ ਸਿੰਗ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਖਰੇ ਸਮਝੌਤੇ ਦੁਆਰਾ, ਇਸਦੀ ਨਿਰਭਰਤਾ, ਜੋ ਮਰਹੂਮ ਮਹਾਰਾਜਾ ਖੁਰੁਕ ਸਿੰਗ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ, ਰਾਜਾ ਗੋਲਬ ਸਿੰਗ ਦੇ ਚੰਗੇ ਆਚਰਣ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਅਜਿਹੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦੇਣ ਲਈ ਵੀ ਸਹਿਮਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਨਾਲ ਵੱਖਰੀ ਸੰਧੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਲਈ।"

ਫਿਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਸੰਧੀ (1846) ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਮਹਾਰਾਜਾ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਜਾਮਵਾਲ ਨੇ ਧਾਰਾ 6 ਦੇ ਤਹਿਤ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤੀ ਦਿੱਤੀ: “ਮਹਾਰਾਜਾ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਵਾਰਸਾਂ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਮਿਲਟਰੀ ਫੋਰਸਿਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਭਰਤੀ ਹੋਣ ਲਈ ਰੁੱਝਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਪਹਾੜੀਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾਂ ਉਸਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ।" ਅਤੇ ਅਨੁਛੇਦ 9 ਦੇ ਤਹਿਤ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ "ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਮਹਾਰਾਜਾ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਉਸਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇਵੇਗੀ।"  ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਡੋਗਰਿਆਂ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਵਿਦਰੋਹ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯੁੱਧਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਲਈ ਕਸ਼ਮੀਰੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤਤਾ ਪਹਿਲੀ ਵਿਸ਼ਵ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਵਿਸ਼ਵ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਰਾਜ ਬਲਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਾਇਲ ਨੇਵੀ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਆਰਮੀ, ਮਰਚੈਂਟ ਨੇਵੀ ਅਤੇ ਗਿਲਗਿਤ ਸਕਾਊਟਸ ਨਾਲ ਲੜੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੇਜਰ ਵਿਲੀਅਮ ਏ. ਬ੍ਰਾਊਨ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ ਦਿ ਗਿਲਗਿਤ ਬਗਾਵਤ 1947 ਵਿੱਚਦੁਆਰਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ 1.1 ਮਿਲੀਅਨ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਯੁੱਧਾਂ ਦੀ ਹਮਾਇਤ ਲਈ ਉੱਚ ਟੈਕਸਾਂ ਨੂੰ ਹਿੰਦੂਆਂ, ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਅਤੇ ਸਿੱਖਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਨਾਰਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਿੱਖਿਅਤ ਆਦਮੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਨਾਲ 1947 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਸਥਿਰ ਸਥਿਤੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।

ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਖੇਤਰ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਧਨਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ, ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨੇ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਯੁੱਧ-ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਲਈ 75 ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਨਕਸ਼ਾਹੀ ਰੁਪਏ ਅਦਾ ਕੀਤੇ। ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਨਾਰਾਜ਼ ਦਰਬਾਰੀਆਂ (ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਧਾਰੀ ਸਿੱਖ, ਲਾਲ ਸਿੰਘ) ਨੇ ਫਿਰ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਗਵਰਨਰ ਨੂੰ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਕਸਾਇਆ, ਪਰ ਇਹ ਬਗਾਵਤ ਹਾਰ ਗਈ, ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਨਿਵਾਸੀ ਹਰਬਰਟ ਐਡਵਰਡਜ਼ ਦੀ ਕਾਰਵਾਈ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਧੰਨਵਾਦ। ਪੂਰੇ ਜੰਮੂ-ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿਚ ਕਸ਼ਮੀਰੀਆਂ ਨੇ ਵੀ ਬਗਾਵਤ ਕੀਤੀ।

ਇਸ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਕਰਨ ਲਈ, ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਕਸ਼ਮੀਰੀਆਂ 'ਤੇ ਭਾਰੀ ਟੈਕਸ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿਚ ਵੇਚੇ ਜਾਣ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਲੇਖਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੰਧੀਆਂ ਬਾਰੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਸਾਹਿਤ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ। ਸਲੇਵਰੀ ਐਬੋਲੇਸ਼ਨ ਐਕਟ 1833 (3 ਅਤੇ 4 ਵਿਲ. 4. ਸੀ. 73) ਨੇ ਪੂਰੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਾਮਰਾਜ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਮੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਸੰਧੀ (1846) (16 ਮਾਰਚ 1846) ਉੱਤੇ ਹਸਤਾਖਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗੁਲਾਮੀ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਦਾ ਐਕਟ 1833 ਲਾਗੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਿਥੋਂ ਤੱਕ 1868 ਵਿੱਚ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਮਿਸਗਵਰਨਮੈਂਟ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਰਾਬਰਟ ਥੌਰਪ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਦੀ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਰਥਰ ਬ੍ਰਿੰਕਮੈਨ ਨੇ ਦਸੰਬਰ 1867 ਵਿੱਚ ਲਿਖੇ ਆਪਣੇ ਪੇਪਰ "ਦਿ ਰਾਂਗਸ ਆਫ਼ ਕਸ਼ਮੀਰ" ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਹੈ: "ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾੜੀ ਹਾਲਤ ਬਾਰੇ ਸੂਚਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਝੁਕਾਅ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕਜੁੱਟ ਪੁਕਾਰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਹੈ।" ਆਰਥਰ ਬ੍ਰਿੰਕਮੈਨ ਇੱਕ ਐਂਗਲੀਕਨ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਸੀ ਅਤੇ ਐਂਗਲੀਕਨ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਸਮੂਹਾਂ ਨੇ ਕੁਝ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਗੁਲਾਮੀ ਦੇ ਖਾਤਮੇ ਐਕਟ 1833 ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਐਂਟੀ ਸਲੇਵਰੀ ਸੁਸਾਇਟੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ।

 ਸੰਧੀ ਦੀ ਲਿਖਤ 
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਸੰਧੀ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ:
ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਸੰਧੀ 16 ਮਾਰਚ 1846
ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਜੰਮੂ ਦੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਧੀ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਫਰੈਡਰਿਕ ਕਰੀ, ਐਸਕਿਊ ਦੁਆਰਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ। ਅਤੇ ਬ੍ਰੇਵੇਟ-ਮੇਜਰ ਹੈਨਰੀ ਮੋਂਟਗੋਮਰੀ ਲਾਰੈਂਸ, ਆਰ.ਟੀ. ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਅਧੀਨ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਮਾਨਯੋਗ ਸਰ ਹੈਨਰੀ ਹਾਰਡਿੰਗ, ਜੀ.ਸੀ.ਬੀ., ਉਸ ਦੀ ਬ੍ਰਿਟੈਨਿਕ ਮੈਜੇਸਟੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾਣਯੋਗ ਪ੍ਰਿਵੀ ਕੌਂਸਲ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਸੰਪੱਤੀ ਦੇ ਗਵਰਨਰ-ਜਨਰਲ, ਈਸਟ ਇੰਡੀਜ਼ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਅਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਕਰਨ ਲਈ ਅਤੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ - 1846

ਆਰਟੀਕਲ 1: ਬਰਤਾਨਵੀ ਸਰਕਾਰ ਮਹਾਰਾਜਾ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਵਾਰਸ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਸੁਤੰਤਰ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਹਾੜੀ ਜਾਂ ਪਹਾੜੀ ਦੇਸ਼ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਿੰਧ ਦਰਿਆ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਅਤੇ ਰਾਵੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਚੰਬਾ ਅਤੇ ਲਾਹੋਲ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਧਾਰਾ ਦੇ ਉਪਬੰਧਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਲਾਹੌਰ ਰਾਜ ਦੁਆਰਾ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪੇ ਗਏ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਲਾਹੌਰ ਦੀ ਸੰਧੀ ਦਾ IV, ਮਿਤੀ 9 ਮਾਰਚ 1846।

ਆਰਟੀਕਲ 2: ਉਪਰੋਕਤ ਲੇਖ ਦੁਆਰਾ ਮਹਾਰਾਜਾ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਟਰਾਂਸਫਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਟ੍ਰੈਕਟ ਦੀ ਪੂਰਬੀ ਸੀਮਾ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਮਿਸ਼ਨਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਸਰਵੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਵਿੱਚ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।

ਆਰਟੀਕਲ 3: ਮਹਾਰਾਜਾ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਉਪਰੋਕਤ ਲੇਖ ਦੇ ਉਪਬੰਧਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਸਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਵਾਰਸਾਂ ਨੂੰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਤਬਾਦਲੇ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਪਚੱਤਰ ਲੱਖ ਰੁਪਏ (ਨਾਨੁਸ਼ਾਹੀ), ਪੰਜਾਹ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਦਾ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ। ਮੌਜੂਦਾ ਸਾਲ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਅਕਤੂਬਰ, 1846 ਈ.

ਆਰਟੀਕਲ 4: ਮਹਾਰਾਜਾ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਬਦਲੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ।

ਆਰਟੀਕਲ 5: ਮਹਾਰਾਜਾ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਲਾਹੌਰ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਗੁਆਂਢੀ ਰਾਜ ਵਿਚਕਾਰ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਵਿਵਾਦ ਜਾਂ ਸਵਾਲ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਸਾਲਸੀ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰੇਗਾ।

ਆਰਟੀਕਲ 6: ਮਹਾਰਾਜਾ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਪਹਾੜੀਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਆਪਣੇ ਅਤੇ ਵਾਰਸਾਂ ਲਈ, ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਿਲਟਰੀ ਫੋਰਸਾਂ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਫੌਜਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਰੁੱਝ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਆਰਟੀਕਲ 7: ਮਹਾਰਾਜਾ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਰਾਜ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਜਾਂ ਅਮਰੀਕੀ ਰਾਜ ਦੀ ਪਰਜਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਆਰਟੀਕਲ 8: ਮਹਾਰਾਜਾ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਉਸ ਨੂੰ ਸੌਂਪੇ ਗਏ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਲਾਹੌਰ ਦਰਬਾਰ, ਮਿਤੀ 11 ਮਾਰਚ 1846 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਖਰੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ V, VI ਅਤੇ VII ਦੇ ਉਪਬੰਧਾਂ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਆਰਟੀਕਲ 9: ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਮਹਾਰਾਜਾ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਬਾਹਰੀ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦੇਵੇਗੀ।

ਆਰਟੀਕਲ 10: ਮਹਾਰਾਜਾ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਸਰਵਉੱਚਤਾ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜਿਹੀ ਸਰਵਉੱਚਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਹਰ ਸਾਲ ਇੱਕ ਘੋੜਾ, ਪ੍ਰਵਾਨਿਤ ਨਸਲ ਦੀਆਂ ਬਾਰਾਂ ਸ਼ਾਲ ਬੱਕਰੀਆਂ (ਛੇ ਨਰ ਅਤੇ ਛੇ ਮਾਦਾ) ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਸ਼ਾਲਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਜੋੜੇ ਦੇਵੇਗਾ।

ਦਸ ਲੇਖਾਂ ਦੀ ਇਹ ਸੰਧੀ ਅੱਜ ਫਰੈਡਰਿਕ ਕਰੀ, ਐਸਕਿਊ ਦੁਆਰਾ ਨਿਪਟਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਅਤੇ ਬ੍ਰੇਵਰ-ਮੇਜਰ ਹੈਨਰੀ ਮੋਂਟਗੋਮਰੀ ਲਾਰੈਂਸ, ਆਰ.ਟੀ. ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਹੇਠ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਮਾਨਯੋਗ ਸਰ ਹੈਨਰੀ ਹਾਰਡਿੰਗ, ਗਵਰਨਰ-ਜਨਰਲ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਤਰਫੋਂ ਅਤੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਗੁਲਾਬ ਸਿੰਘ ਦੁਆਰਾ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਉਕਤ ਸੰਧੀ ਨੂੰ ਅੱਜ ਆਰ.ਟੀ. ਦੀ ਮੋਹਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਾਨਯੋਗ ਸਰ ਹੈਨਰੀ ਹਾਰਡਿੰਗ, ਗਵਰਨਰ-ਜਨਰਲ। ਰੂਬੀ-ਉਲ-ਅਵਲ (1262 ਹਿਜਰੀ) ਦੇ ਸਤਾਰ੍ਹਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਠ ਸੌ ਛਿਆਲੀਵੇਂ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਮਾਰਚ ਦੀ ਸੋਲ੍ਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ਼ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿਖੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

(ਦਸਤਖਤ ਕੀਤੇ) ਐਚ. ਹਾਰਡਿੰਗ (ਸੀਲ) (ਦਸਤਖਤ ਕੀਤੇ) ਐਫ. ਕਰੀ

(ਦਸਤਖਤ) ਐਚ.ਐਮ. ਲਾਰੈਂਸ
 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ (ਰਿਆਸਤ)