ਮੀਨਾਕਸ਼ੀ ਸ਼ਿਰੋਡਕਰ

ਮੀਨਾਕਸ਼ੀ ਸ਼ਿਰੋਡਕਰ (ਜਨਮ ਰਤਨ ਪੇਡਨੇਕਰ 11 ਅਕਤੂਬਰ 1916-3 ਜੂਨ 1997) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਮਰਾਠੀ ਫਿਲਮਾਂ, ਮਰਾਠੀ ਥੀਏਟਰ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।  ਉਸ ਨੇ 1938 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਰੰਭ ਤੱਕ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ। ਮਰਾਠੀ ਫ਼ਿਲਮ ਬ੍ਰਹਮਾਚਾਰੀ (1938) ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਵਿਨਾਇਕ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਵਿਮਸੂਟ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਨੇ ਰਵਾਇਤੀ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਦੋ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ, ਨਮਰਤਾ ਸ਼ਿਰੋਡਕਰ ਅਤੇ ਸ਼ਿਲਪਾ ਸ਼ਿਰੋਡਕਰ ਦੀ ਦਾਦੀ ਹੈ।

 ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਸ਼ਿਰੋਡਕਰ ਦਾ ਜਨਮ 11 ਅਕਤੂਬਰ 1916 ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਸਿੱਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

1936 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਡਾ. ਸ਼ਿਰੋਡਕਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਰਾਠੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਗੰਗੂ ਬਾਈ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਨਮਰਤਾ ਸ਼ਿਰੋਡਕਰ ਅਤੇ ਸ਼ਿਲਪਾ ਸ਼ਿਰੋਡਕਰ ਦੇ ਮਾਪੇ ਬਣ ਗਏ। ਨਮਰਤਾ ਨੂੰ 1993 ਵਿੱਚ ਮਿਸ ਇੰਡੀਆ ਦਾ ਤਾਜ ਪਹਿਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਟਾਲੀਵੁੱਡ ਅਦਾਕਾਰ ਮਹੇਸ਼ ਬਾਬੂ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਬੱਚੇ ਹਨ।

4 ਜੂਨ 1997 ਨੂੰ, ਸ਼ਿਰੋਡਕਰ ਦੀ 80 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

 ਕੈਰੀਅਰ 
1935 ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਰੋਡਕਰ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ (ਏ. ਆਈ. ਆਰ.) ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਰੇਡੀਓ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 1936 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਂਡੁਰੰਗ ਨਾਇਕ ਤੋਂ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਮਿਲੀ, ਜੋ ਹੰਸ ਪਿਕਚਰਜ਼ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਫ਼ਿਲਮ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਭਾਈਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਸ਼ਿਰੋਡਕਰ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਇਸ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਨਾਇਕ ਨੇ ਸ਼ਿਰੋਡਕਰ ਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਯਕੀਨ ਦਿਵਾਇਆ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਲਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ਿਰੋਡਕਰ ਨੇ 1938 ਵਿੱਚ ਮਰਾਠੀ ਫਿਲਮ ਬ੍ਰਹਮਾਚਾਰੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਾਸਟਰ ਵਿਨਾਇਕ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ। ਫਿਲਮ ਦੇ ਲੇਖਕ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ਕੇਸ਼ਵ ਅਤ੍ਰੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ "ਆਚਾਰੀਆ ਅਤ੍ਰੇ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ "ਰਤਨ" ਤੋਂ ਬਦਲ ਕੇ "ਮੀਨਾਕਸ਼ੀ" ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋ ਸਕੇ। ਉਸ ਨੇ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ "ਯਮੁਨਾ ਜਾਲੀ ਖੇਲੂ ਖੇਲ" ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਵਿਮਸੂਟ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਹਲਚਲ ਮਚਾ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।"Veteran Marathi actress dead". The Indian Express. Mumbai. 4 June 1997. Archived from the original on 30 December 2012. Retrieved 15 January 2013. ਉਹ ਆਪਣੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਦਲੇਰਾਨਾ ਕੰਮ, ਅਤੇ ਗਾਣੇ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਜੁੜਵਾਂ-ਪਲੇਅਟ ਵਾਲ ਸਟਾਈਲ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਇਸ ਦੀ ਭਾਰੀ ਅਲੋਚਨਾ ਵੀ ਹੋਈ। ਇਹ ਗੀਤ ਖੁਦ ਸ਼ਿਰੋਡਕਰ ਨੇ ਗਾਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਹਿੱਟ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਇਸੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮਾਸਟਰ ਵਿਨਾਇਕ ਨਾਲ ਕਈ ਹੋਰ ਫਿਲਮਾਂ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬ੍ਰਾਂਡੀਚੀ ਬਟਲੀ (1939) ਘਰ ਕੀ ਰਾਣੀ (1940) ਅਮਰੁਤ (1941) ਅਤੇ ਮਾਝੇ ਬਾਲ (1943) ।

1950 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸ਼ਿਰੋਡਕਰ ਨੇ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਛੋਟੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ ਅਤੇ "ਨੂਤਨ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ ਮੰਡਲੀ" ਨਾਲ ਮਰਾਠੀ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ। 1950-75 ਦੇ ਅਰਸੇ ਦੌਰਾਨ, ਉਸ ਨੇ ਬਾਰਾਂ ਸੰਗੀਤ ਨਾਟਕ (ਸੰਗੀਤਕ ਨਾਟਕਾਂ) ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਰੂਛਾਕਟਿਕ, ਮਾਨਾਪਮਾਨ, ਏਕਾਚ ਪਿਆਲਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਰਾਠੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1997
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1916