ਸੇਲ ਰੋਟੀ

ਸੇਲ ਰੋਟੀ (ਨੇਪਾਲਃ ਸੇਲ ਰੋਟੀ) ਇੱਕ ਰਵਾਇਤੀ ਨੇਪਾਲੀ ਰਿੰਗ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਮਿੱਠਾ ਤਲੇ ਹੋਏ ਆਟੇ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਆਟੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਇਹ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦਸ਼ੈਨ ਅਤੇ ਤਿਹਾਡ਼ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਨੇਪਾਲ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਦੇ ਦਾਰਜੀਲਿੰਗ, ਕਲਿੰਪੋਂਗ ਅਤੇ ਸਿੱਕਮ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹਿੰਦੂ ਤਿਉਹਾਰ ਹਨ। ਇਹ ਪਕਵਾਨ ਪੂਰੇ ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਸੇਲ ਰੋਟੀ ਚਾਵਲ ਦੇ ਆਟੇ, ਪਾਣੀ, ਖੰਡ, ਘਿਓ ਅਤੇ ਮਸਾਲਿਆਂ ਦੇ ਘੋਲ ਤੋਂ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਦੇ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘਾ ਤਲੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਉਤਪਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ-ਵਿਗਿਆਨ

ਨੇਪਾਲ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਦਿਨੇਸ਼ ਰਾਜ ਪਾਂਤਾ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਪਕਵਾਨ 800 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਭੋਜਨ ਕਾਲਮਨਵੀਸ, ਮਧੁਲਿਕਾ ਦਾਸ਼ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਪਕਵਾਨ ਕਈ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਬਿਨਾਂ ਖੰਡ ਅਤੇ ਮਸਾਲਿਆਂ ਦੇ, ਨਰਮ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਨੇਪਾਲ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਸਲਾਂ ਦੇ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨਾਲ, ਇਹ ਪਕਵਾਨ ਆਪਣੇ ਆਧੁਨਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ।[1] ਡੈਸ਼ ਦਾ ਇਹ ਵੀ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੈ ਕਿ ਸੇਲ ਰੋਟੀ ਬਾਬਰੀ, ਇੱਕ ਨੇਪਾਲੀ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਪੈਨਕੇਕ, ਦਾ ਇੱਕ ਸੋਧਿਆ ਹੋਇਆ ਰੂਪ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਬਾਬਰੀ ਉਸੇ ਘੋਲ ਤੋਂ ਬਣੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਇਸਨੂੰ ਪੈਨਕੇਕ ਵਾਂਗ ਘੱਟ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਤਵੇ 'ਤੇ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਸੇਲ ਰੋਟੀ ਨੂੰ ਰਿੰਗ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੜਾਹੀ 'ਤੇ ਤਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਪਕਵਾਨ ਦਾ ਨਾਮ ਸੇਲ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਨੇਪਾਲ ਦੀਆਂ ਤਲਹਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਗਦੀ ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਹੈ। ਨੇਪਾਲੀ ਵਿੱਚ ਰੋਟੀ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਰੋਟੀ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਿਧਾਂਤ ਇਹ ਵੀ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਪਕਵਾਨ ਦਾ ਨਾਮ ਸਾਲ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸਾਲ ਲਈ ਨੇਪਾਲੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਪਕਵਾਨ ਨੂੰ ਨੇਪਾਲੀ ਨਵੇਂ ਸਾਲ 'ਤੇ ਬਣਾਈ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਰਸਮੀ ਪਕਵਾਨ ਵਜੋਂ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਸਾਲ ਰੋਟੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੇਲ ਰੋਟੀ ਬਣ ਗਈ।[1]

ਤਿਆਰੀ ਅਤੇ ਸਮੱਗਰੀ

ਇਹ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਆਟੇ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੁਆਦ ਵੀ ਵਧੇ ਹਨ। ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਆਟੇ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ, ਖੰਡ ਅਤੇ ਘਿਓ ਪਾ ਕੇ ਇੱਕ ਘੋਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਘਿਓ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇਲ ਜਾਂ ਮੱਖਣ ਨਾਲ ਵੀ ਬਦਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਘੋਲ ਵਿੱਚ ਇਲਾਇਚੀ ਅਤੇ ਲੌਂਗ ਵਰਗੇ ਮਸਾਲੇ ਵੀ ਪਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।[1] ਫਿਰ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਕੁਝ ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਘੋਲ ਸੈੱਟ ਹੋ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਸਨੂੰ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਤੇਲ ਜਾਂ ਘਿਓ ਵਿੱਚ ਤਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।[2] ਪਾਣੀ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਦੁੱਧ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੀ ਘੋਲ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਦੁੱਧ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਡਿਸ਼ ਦੀ ਸ਼ੈਲਫ ਲਾਈਫ ਘੱਟ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਆਟੇ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਰਿੰਗ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਉਬਲਦੇ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਡੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦਰਮਿਆਨੀ ਅੱਗ (ਲਗਭਗ 348 °F ਤੋਂ 373 °F) 'ਤੇ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਹਲਕਾ ਭੂਰਾ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਵੇਲੇ ਆਟੇ ਨੂੰ ਮੋੜਨ ਲਈ ਦੋ ਧਾਤੂ ਜਾਂ ਲੱਕੜ ਦੀਆਂ ਸੋਟੀਆਂ (ਨੇਪਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਝਿਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ), ਹਰੇਕ ਲਗਭਗ 1 ਫੁੱਟ (30 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ) ਲੰਬੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। [1]

ਸੇਲ ਰੋਟੀਆਂ ਥੋਕ ਵਿੱਚ ਪਕਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 20 ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਕਮਰੇ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ 'ਤੇ ਸਟੋਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੇਲ ਰੋਟੀਆਂ ਅਕਸਰ ਘਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੋਹਫ਼ਿਆਂ ਵਜੋਂ ਭੇਜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ, ਇੱਕ ਧਾਰਮਿਕ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।[1]

 ਹਵਾਲੇ 

 ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 



ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਖਾਣਾ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭੂਟਾਨੀ ਪਕਵਾਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਨੇਪਾਲੀ ਪਕਵਾਨ