ਸੋਨ ਭੰਡਾਰ ਗੁਫਾਵਾਂ

ਸੋਨ ਭੰਡਾਰ ਗੁਫਾਵਾਂ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Son Bhandar Caves; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਨ ਭੰਡਾਰ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਭਾਰਤ ਦੇ ਬਿਹਾਰ ਰਾਜ ਦੇ ਰਾਜਗੀਰ ਵਿੱਚ ਵੈਭਰ ਪਹਾੜੀਆਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਵਿੱਚ ਉੱਕਰੀਆਂ ਦੋ ਮਨੁੱਖ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੁਫਾ - ਜੋ ਕਿ ਚੌਥੀ ਸਦੀ ਈਸਵੀ ਦੀ ਗੁਪਤ ਲਿਪੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ - ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਸਮਰਪਿਤ ਸ਼ਿਲਾਲੇਖ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਗੁਫਾਵਾਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੀਜੀ ਜਾਂ ਚੌਥੀ ਸਦੀ ਈਸਵੀ ਦੀਆਂ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਗੁਫਾਵਾਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੌਰੀਆ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੰਭਵ ਤੌਰ 'ਤੇ 319 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ। ਮੁੱਖ ਗੁਫਾ ਆਇਤਾਕਾਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟ੍ਰੈਪੀਜ਼ੋਇਡਲ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਲਟਡ ਛੱਤ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀਆਂ ਬਾਰਾਬਾਰ ਗੁਫਾਵਾਂ ਦੀ ਬਣਤਰ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ ਪਾਲਿਸ਼ ਅਤੇ ਫਿਨਿਸ਼ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਬਾਰਾਬਾਰ ਗੁਫਾਵਾਂ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਘਟੀਆ ਹੈ। ਸੋਨ ਭੰਡਾਰ ਦਾ ਪੱਥਰ ਵੀ ਬਾਰਾਬਾਰ ਗੁਫਾਵਾਂ ਦੇ ਗ੍ਰੇਨਾਈਟ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸਖ਼ਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਓਨੀ ਹੀ ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ।

 ਚੌਥੀ ਸਦੀ ਈਸਵੀ ਦਾ ਸਮਰਪਿਤ ਸ਼ਿਲਾਲੇਖ 
ਚੌਥੀ ਸਦੀ ਈਸਵੀ ਦੇ ਗੁਪਤ ਪਾਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁਫਾ ਦੇ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ 'ਤੇ ਚੱਟਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਿਲਾਲੇਖ ਵਿੱਚ ਵੈਰਾਦੇਵ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਜੈਨ ਮੁਨੀ ("ਭਿਕਸ਼ੂ") ਦੁਆਰਾ ਤਹਿਖਾਨੇ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ। ਇਸ ਸ਼ਿਲਾਲੇਖ ਨੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਗੁਫਾ ਨੂੰ ਚੌਥੀ ਸਦੀ ਈਸਵੀ ਦੇ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਦੇਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।:


 ਮੁੱਖ ਗੁਫਾ 
ਗੁਫਾਵਾਂ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਮੌਰੀਆ ਸਾਮਰਾਜ ਦੌਰਾਨ ਲਗਭਗ 319-180 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਗੁਫਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲੱਭੀ ਗਈ ਚੌਮੁਖ (ਚੌਗੁਣੀ) ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਸਿਖਰ ਇੱਕ ਗੁੰਬਦ ਵਰਗਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਧਰਮਚੱਕਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਸਬੰਧਤ ਤੀਰਥੰਕਰ ਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਉੱਕਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ - ਅਜਿਤਨਾਥ ਦੋ ਹਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਹੀਏ ਦੇ ਨਾਲ, ਸੰਭਵਨਾਥ ਦੋ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਂਤੀਨਾਥ, ਦੋ ਹਿਰਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਭਨਾਥ ਹਰ ਪਾਸੇ ਚਾਵੜੀ ਧਾਰਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਉੱਡਦਾ ਮਾਲਾ ਧਾਰਕ। ਇਹ ਮੂਰਤੀ 7ਵੀਂ ਜਾਂ 8ਵੀਂ ਸਦੀ ਈਸਵੀ ਦੀ ਹੈ।

 ਦੂਜੀ ਗੁਫਾ 
ਦੂਜੀ ਗੁਫਾ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਗੁਫਾ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੀ ਹੈ, ਕਾਫ਼ੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸੁੰਦਰ ਜੈਨ ਰਾਹਤਾਂ ਹਨ। ਇਹ ਗੁਫਾ ਤੀਜੀ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਸਦੀ ਈਸਵੀ ਦੀ ਹੈ। ਰਾਹਤ ਮੂਰਤੀ ਵਿੱਚ ਗੁਫਾ ਦੀ ਕੰਧ 'ਤੇ ਮਹਾਂਵੀਰ ਦੀ ਨੱਕਾਸ਼ੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬਿਹਾਰ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੁਫਾਵਾਂ