ਕੈਥਰੀਨ ਰਸਲ ਬਲੇਕਰ

ਕੈਥਰੀਨ ਰਸਲ ਬਲੇਕਰ (5 ਮਈ, 1893-1 ਫਰਵਰੀ, 1996), ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕੈਥਰੀਨ ਬਲੇਕਰ ਮੀਗਸ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱੱਚ ਕੈਥਰੀਨ ਬੀ. ਜੌਬਸਨ, ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਅਮਰੀਕੀ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਕੈਮਰਾਮੈਨ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

 ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਕੈਥਰੀਨ ਰਸਲ ਬਲੀਕਰ ਦਾ ਜਨਮ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਰਸਲ ਬਲੀਕਰ ਅਤੇ ਐਮਿਲੀ ਫਿਸਕ ਬਲੰਟ ਬਲੀਕਰ ਦੀ ਧੀ ਸੀ।[1]

 ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਕਰੀਅਰ 
ਕੈਥਰੀਨ ਬਲੇਕਰ ਇੱਕ ਮੋਹਰੀ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਕੈਮਰਾਮੈਨ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਕੈਮਰਾ ਉਪਕਰਣਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ।Alexis Krasilovsky, Women Behind the Camera: Conversations with Camerawomen (Praeger 1997): xxi.  ਉਸ ਨੇ ਜੇਲ੍ਹ ਸੁਧਾਰਾਂ ਬਾਰੇ ਸੰਯੁਕਤ ਕਮੇਟੀ ਲਈ ਤਿੰਨ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫਿਲਮਾਂ ਬਣਾਈਆਂ, ਜੋ ਕਿ ਨਿਊਯਾਰਕ ਰਾਜ ਦੀਆਂ ਜੇਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ, ਸਿੰਗ ਸਿੰਗ, ਔਬਰਨ, ਅਤੇ ਗ੍ਰੇਟ ਮੀਡੋਃ ਏ ਡੇ ਇਨ ਸਿੰਗ (1915) ਏ ਪ੍ਰਿਜ਼ਨ ਵਿਦਾਊਟ ਵਾਲਜ਼ (1915) ਅਤੇ ਵਿਦਿਨ ਪ੍ਰਿਜ਼ਨ ਵਾਲਜ਼ (2015) । ਇਹ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਜੇਲ੍ਹ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਅਤੇ ਜੇਲ੍ਹ ਸੁਧਾਰ ਬਾਰੇ ਭਾਸ਼ਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ।Alison Griffiths, Carceral Fantasies: Cinema and Prison in Early Twentieth-Century America (Columbia University Press 2016): 240-244. 

"ਮੇਰੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਤਜਰਬਾ ਰਿਹਾ ਹੈ," ਉਸਨੇ ਸਮਝਾਇਆ। "ਮੈਂ ਇੱਕ ਫਲਾਇੰਗ ਮਸ਼ੀਨ ਵਿੱਚ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਟੱਗਬੋਟਾਂ ਅਤੇ ਆਟੋਮੋਬਾਈਲਾਂ ਤੋਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਲਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਰਸ਼ਕ ਤਿਆਰ ਅਤੇ ਉਤਸੁਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਭੀੜ ਵਿੱਚ ਛਾਲ ਮਾਰ ਕੇ ਖੇਡਣ ਜਾਂ ਗੋਲੀ ਮਾਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹਿਣ।" [1] 1916 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ "ਮੈਨ ਐਂਡ ਮਿਲੀਅਨੇਅਰ" ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਪਿਟਸਬਰਗ ਪ੍ਰੈਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁਕਾਬਲੇ ਲਈ ਲਿਖੀ ਗਈ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸੀ। [2][3] 1918 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਮੈਡਮ ਸਪਾਈ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ, ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜੈਕ ਮਲਹਾਲ, ਵੈਡਸਵਰਥ ਹੈਰਿਸ, ਜਾਰਜ ਗੇਭਾਰਡਟ ਅਤੇ ਕਲੇਅਰ ਡੂ ਬ੍ਰੇ ਅਭਿਨੀਤ ਸੀ। [4] ਉਸਨੇ "ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸਮਾਗਮਾਂ ... ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਅਤੇ ਮਸ਼ੀਨਰੀ" ਦੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦਾ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ। [5] ਉਸਨੇ ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਦੇ ਨਟਲੀ ਵਿੱਚ 1918 ਦੇ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਡੇ ਪਰੇਡ ਨੂੰ ਫਿਲਮਾਇਆ। [6]

ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਪਹਿਲੀਆਂ "ਸਮਾਜਿਕ ਫਿਲਮਾਂ" ਵੀ ਬਣਾਈਆਂ, ਜੋ ਕਿ ਕਲੱਬ ਥੀਏਟਰਿਕਸ ਦਾ ਇੱਕ ਨਵੀਨਤਾਕਾਰੀ ਸੰਸਕਰਣ ਸੀ, [1] ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਦ ਪੇਰਿਲਜ਼ ਆਫ਼ ਸੋਸਾਇਟੀ, [2] ਸਕਿਨਜ਼ ਆਫ਼ ਡੈਸਟੀਨੀ, ਦ ਫਲੇਮ ਆਫ਼ ਕਪਥੁਰ, ਦ ਸਮਗਲਰਜ਼ ਰਿਵੈਂਜ, ਗਲੋਰੀਆ, ਏ ਕੁਐਸਚਨ ਆਫ਼ ਫਾਰਚੂਨ ਅਤੇ ਏ ਰੋਮਾਂਸ ਬਾਏ ਦ ਸੀ ਸਨ। ਬਲੀਕਰ ਇਹ ਫਿਲਮ ਬਣਾਏਗੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਮੀਰ ਸ਼ੌਕੀਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਜਾਂ ਫੰਡ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਾਗਮਾਂ ਲਈ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਈਆਂ ਸਨ। [3]

ਬਲੀਕਰ 1918 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੂਵੀ ਥੀਏਟਰ ਦੀ ਮੈਨੇਜਰ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸਦੀ ਪੂਰਵਜ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗਈ ਸੀ।[1] "ਮੈਂ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ ਕਿ ਥੀਏਟਰ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਘਰ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਵਾਂਗ ਹੈ - ਇੱਕ ਔਰਤ ਦਾ ਕੰਮ", ਉਸਨੇ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਇਆ।[2] ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਵੀ, ਉਸਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਲਈ ਫਿਲਮਾਂ ਬਣਾਈਆਂ।[3]

 ਬਾਅਦ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਬਲੀਕਰ ਨੇ 1918 ਵਿੱਚ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਵਿਲਿਸ ਨੋਏਲ ਮੇਗਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਹੈਨਰੀ ਮੇਗਸ II (1921-2014) ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਜੱਜ ਬਣਿਆ, [1] ਅਤੇ ਇੱਕ ਧੀ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਬਲੀਕਰ ਮੇਗਸ ਐਵਰੇਲ (1923-1957) ਸੀ, ਜੋ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਲੇਖਕ ਬਣੀ। [2] ਦ ਮੀਗਸ ਦਾ 1939 ਵਿੱਚ ਤਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਕੈਥਰੀਨ ਬਲੀਕਰ ਮੇਗਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਫ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਸ਼ਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਸਲਾਹ ਸੇਵਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਗੁਲਦਸਤੇ ਦੀ ਡਿਲੀਵਰੀ ਦਾ ਸਮਾਂ ਤਹਿ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਬੇਨਤੀ 'ਤੇ ਚੈਪਰੋਨ ਵੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ। [3][4] ਉਸਨੇ 1937 ਅਤੇ 1938 ਵਿੱਚ ਹੰਟਰ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਸ਼ਟਾਚਾਰ 'ਤੇ ਲੈਕਚਰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ। [5] ਕੈਥਰੀਨ ਬਲੀਕਰ ਮੇਗਸ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਲੀਗ ਆਫ਼ ਬਿਜ਼ਨਸ ਐਂਡ ਪ੍ਰੋਫੈਸ਼ਨਲ ਵੂਮੈਨ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ। [6]

ਉਸਨੇ ਬੀਮਾ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਐਲਫ੍ਰੇਡ ਪੀਅਰਸ ਜੌਬਸਨ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ।[1] ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀਆਂ ਲਈ ਰੇਡੀਓ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਣ। 1943 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਫੌਜ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਰਾਹਤ ਦੇ ਸਿਵਲੀਅਨ ਐਕਟੀਵਿਟੀਜ਼ ਡਿਵੀਜ਼ਨ ਲਈ ਵੋਕੇਸ਼ਨਲ ਸਰਵਿਸਿਜ਼ ਦੀ ਚੇਅਰਪਰਸਨ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਅਤੇ ਮਾਵਾਂ ਲਈ ਨੌਕਰੀਆਂ ਲੱਭਣ ਦਾ ਕੰਮ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।[2] 1974 ਵਿੱਚ ਜੌਬਸਨ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋਣ 'ਤੇ ਉਹ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਗਈ।[3] ਕੈਥਰੀਨ ਬਲੀਕਰ ਜੌਬਸਨ ਦੀ 1996 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ 102 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਦੀ 2 ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਕੈਂਟਕੀ ਦੇ ਸੈਂਟਰ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਐਲਫ੍ਰੇਡ ਪੀ. ਅਤੇ ਕੈਥਰੀਨ ਬੀ. ਜੌਬਸਨ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰਸ਼ਿਪ; ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਨਰੀ ਮੇਗਸ II ਸਕੂਲ ਦਾ ਟਰੱਸਟੀ ਸੀ।[4]

 ਹਵਾਲੇ 



ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1996
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1893