ਐਡੀਥ ਰਿਕਰਟ

ਐਡੀਥ ਰਿਕਰਟ (ID1) ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੱਧਕਾਲੀ ਵਿਦਵਾਨ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਚੌਸਰ ਲਾਈਫ-ਰਿਕਾਰਡ ਅਤੇ ਅੱਠ-ਖੰਡਾਂ ਦਾ ਟੈਕਸਟ ਆਫ਼ ਦ ਕੈਂਟਰਬਰੀ ਟੇਲਜ਼ (1940) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

 ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕੈਰੀਅਰ 
ਰਿਕਰਟ ਦਾ ਜਨਮ ਓਹੀਓ ਦੇ ਡੋਵਰ ਵਿੱਚ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਈ. ਰਿਕਰਟ, ਇੱਕ ਫਾਰਮਾਸਿਸਟ, ਅਤੇ ਕੈਰੋਲੀਨ ਜੋਸਫਾਈਨ ਨਿਊਬਰਗ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ 1891 ਦੀ ਵਾਸਰ ਕਾਲਜ ਦੀ ਕਲਾਸ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਰਿਕਰਟ ਦਾ ਨਾਮ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਜੌਨ ਐਮ. ਮੈਨਲੀ (1865–1940) ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 40 ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸਹਿਯੋਗੀ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੌਸਰ ਲਾਈਫ-ਰਿਕਾਰਡਸ ਅਤੇ ਕੈਂਟਰਬਰੀ ਟੇਲਜ਼ ਦੇ ਟੈਕਸਟ 'ਤੇ ਸਾਂਝੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਲੱਗ ਗਏ, ਜਿਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਜਿਲਦ ਰਿਕਰਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਣ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਜੀਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਮਾਡਰਨ ਲੈਂਗੂਏਜ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਆਫ਼ ਅਮਰੀਕਾ (1920) ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮੱਧਕਾਲੀ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਅਮਰੀਕਾ (1929–30) ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਮੈਨਲੀ ਨੂੰ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਚੌਸਰ ਹੱਥ-ਲਿਖਤਾਂ 'ਤੇ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਹਾਸਕਿਨਜ਼ ਮੈਡਲ ਵਰਗੇ ਸਨਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰਕੇ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਰਿਕਰਟ ਨੂੰ ਮੈਨਲੀ ਦੇ ਪਰਛਾਵੇਂ ਨੇ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਸਨੂੰ ਉਹ ਮਾਨਤਾ ਮਿਲਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਉਹ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ।[1]

ਉਸ ਬਾਰੇ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੋਂ, ਰਿਕਰਟ ਦੀ ਸਾਹਿਤਕ ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਛੇ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ: ਕਿਤਾਬਾਂ; ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ; ਕਵਿਤਾਵਾਂ; ਲੇਖ, ਯਾਦਾਂ, ਅਤੇ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ; ਲੇਖ; ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਅਨੁਵਾਦ ਅਤੇ ਰਚਨਾਵਾਂ। ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਮੱਧਕਾਲੀ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਲਗਾਤਾਰ ਇਹਨਾਂ ਟੁਕੜਿਆਂ 'ਤੇ ਨੋਟ ਲਿਖੇ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਲਿਖੇ/ਬਣਾਏ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਾਪਸ ਆਈ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਬੋਸਟਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਸਰਕਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਕ੍ਰਿਪਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਡੀ.ਸੀ. ਚਲੀ ਗਈ। ਉਸਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਪਹਿਲੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਧੁੰਦਲੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਹ ਇਸ ਅਹੁਦੇ 'ਤੇ ਮੈਨਲੀ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਸੀ। ਉੱਥੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸਬੰਧ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਚਲੇ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੋ ਮੁੱਖ ਸਾਹਿਤਕ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ, ਰਿਕਰਟ ਦੇ ਕ੍ਰਿਪਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਇਸ ਲਈ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਮੈਨਲੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਮੈਨਲੀ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਸਬੰਧਾਂ ਬਾਰੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਕਦੇ ਵਿਆਹੇ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਨੇੜਤਾ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ।

ਰਿਕਰਟ 'ਤੇ ਖੋਜ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਫੌਜੀ ਖੁਫੀਆ ਜਾਣਕਾਰੀ, ਆਧੁਨਿਕ ਟੈਕਸਟੁਅਲ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ, ਅਤੇ ਕੋਡਬ੍ਰੇਕਿੰਗ ਨੂੰ ਜੋੜਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਅਣਜਾਣ ਭੇਦਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਹੋਣ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਰਿਕਰਟ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ, "ਨਿਊ ਮੈਥਡਜ਼ ਫਾਰ ਦ ਸਟੱਡੀ ਆਫ਼ ਲਿਟਰੇਚਰ" ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਇਹ ਤਰੀਕੇ ਆਧੁਨਿਕਤਾਵਾਦੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਤੋਂ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੇ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫੌਜੀ ਖੁਫੀਆ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਈ ਇੱਕ ਕੋਡਬ੍ਰੇਕਰ ਵਜੋਂ ਉਸਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਤੋਂ। ਇਹ ਰਿਕਰਟ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਨ ਬਲੈਕ ਚੈਂਬਰ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਚੌਸਰ ਸਕਾਲਰਜ਼ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਨਲੀ ਨਾਲ MI-8 ਦੀ ਇੱਕ ਸੰਸਥਾਪਕ ਮੈਂਬਰ ਅਤੇ ਨੇਤਾ ਸੀ। ਬਲੈਕ ਚੈਂਬਰ ਵਿੱਚ, ਯਾਰਡਲੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕ੍ਰਿਪਟੋਗ੍ਰਾਫਰਾਂ ਕੋਲ ਸੋਚਣ ਦਾ ਇੱਕ ਖਾਸ ਤਰੀਕਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਫਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ - ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਾਈਫਰ-ਬ੍ਰੇਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ MI-8 ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਮੈਨਲੀ ਅਤੇ ਰਿਕਰਟ ਸਮੇਤ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਦਰਜਨ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਾਈਫਰ-ਬ੍ਰੇਨ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਕੋਡ, ਪ੍ਰੀ-ਕੰਪਿਊਟਰ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਤੋੜਨ ਦੀ ਇੱਕ ਖਾਸ ਯੋਗਤਾ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੋਰ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਕੋਲ ਸੀ। ਰਿਕਰਟ ਨੇ MI-8 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਟੈਕਸਟੂਅਲ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹੁਨਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਸਫਲ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਵਿਧੀਆਂ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਈ। ਰਿਕਰਟ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜ਼ਿਮਰਮੈਨ ਸਾਈਫਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਜਰਮਨ ਜਾਸੂਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਪਾਬਲੋ ਵਾਬਰਸਕੀ ਦੀ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰੀ ਅਤੇ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸੀ। ਬਲੈਕ ਚੈਂਬਰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸੈਂਟਰਲ ਇੰਟੈਲੀਜੈਂਸ ਏਜੰਸੀ (CIA), ਅਤੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਸਿਕਿਓਰਿਟੀ ਏਜੰਸੀ (NSA) ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ। ਰਿਕਰਟ ਫਿਰ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ ਅਤੇ 1938 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਬਾਕੀ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਲਈ ਆਧੁਨਿਕਤਾਵਾਦੀ ਸਾਹਿਤ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵੁਲਫ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ, ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਕ੍ਰਿਪਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਵਜੋਂ ਸਿੱਖੇ ਗਏ ਸਾਧਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ।

 ਹਵਾਲੇ 

 ਗ੍ਰੰਥ ਸੂਚੀ 

 Kane, George (1984): "John M. Manly and Edith Rickert", in: Paul G. Ruggiers, ed. Editing Chaucer: The Great Tradition. Norman, Oklahoma: Pilgrim Books. Pp. 207–29.
 Ramsey, Roy Vance (1994): The Manly-Rickert Text of the Canterbury Tales. Lewiston, NY: Edwin Mellen Press.
 Scala, Elizabeth (Fall 2000): "Scandalous Assumptions: Edith Rickert and the Chicago Chaucer Project", in: Medieval Feminist Forum: 27–37.
 Scala, Elizabeth (2005): 'Miss Rickert of Vassar' and Edith Rickert at the University of Chicago (1871–1938)", in: Women Medievalists and the Academy, ed. Jane Chance. Madison, WI: University of Wisconsin Press, pp. 127–45.
 Tomasch, Sylvia (Fall 2004): "Editing as Palinode: The Invention of Love and the Text of the Canterbury Tales", in: Exemplaria 16:2, 457–76.

 ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 

 University of Chicago Centennial Catalogues


 Guide to the Edith Rickert Papers 1858-1960 at the University of Chicago Special Collections Research Center

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1871
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1938