ਸ਼ਵੇਂਕਰ

ਸ਼ਵੇਂਕਰ ਜਰਮਨ ਰਾਜ ਸਾਰਲੈਂਡ, ਮੋਸੇਲ ਘਾਟੀ ਅਤੇ ਰਾਈਨਲੈਂਡ ਫਲਜ਼ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਸ਼ਬਦ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਇੱਕੋ ਗਰਿੱਲ ਕੀਤੇ ਮੀਟ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ:

 ਸ਼ਵੇਂਕਰ ਜਾਂ ਸ਼ਵੇਂਕਬ੍ਰੇਟਨ ਇੱਕ ਮੈਰੀਨੇਟ ਕੀਤਾ ਸੂਰ ਦਾ ਮਾਸ ਵਾਲਾ ਸਟੀਕ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰਲੈਂਡ (ਉੱਥੇ ਸ਼ਵੇਂਕਸਟੇਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਵੇਂਕਰ (2) ''' ਤੇ ਗਰਿੱਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ਵੇਂਕਬ੍ਰੇਟਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਹਰੀ ਜੜੀ-ਬੂਟੀ ਜਾਂ ਲਾਲ ਪਪਰਿਕਾ ਮੈਰੀਨੇਡ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਸ਼ਵੇਨਕਬ੍ਰੇਟਨ ਸੂਰ ਦੇ ਮਾਸ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਟਰਕੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵੀ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ ਹਨ। ਸ਼ਵੇਨਕਬ੍ਰੇਟਨ ਲੰਬਾਈ ਅਤੇ ਚੌੜਾਈ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੱਥ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲਗਭਗ 1 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੋਂ 3 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਮੋਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
 ਸ਼ਵੇਂਕਰ ਗਰਿੱਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ 'ਤੇ ਸ਼ਵੇਂਕਰ ਸਟੀਕ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗਰਿੱਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਵੇਂਕਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੱਗ ਦਾ ਕਟੋਰਾ (ਜਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਕੈਂਪ ਫਾਇਰ) ਅਤੇ ਇੱਕ ਤਿਪਾਈ ਤੋਂ ਲਟਕਾਈ ਹੋਈ ਇੱਕ ਝੂਲਦੀ ਗਰਿੱਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫਾਂਸੀ ਵਰਗੇ ਢਾਂਚੇ ਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਵੇਂਕਰ ਕਈ ਵਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੌਖੇ ਸਮਾਨ ਤੋਂ ਅਚਾਨਕ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ "ਸ਼ਵੇਂਕ-ਗ੍ਰਿਲਸ" ਸਥਾਨਕ ਸੁਪਰਮਾਰਕੀਟਾਂ ਅਤੇ DIY ਸਟੋਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖਰੀਦੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
 ਸ਼ਵੇਂਕਰ ਗਰਿੱਲ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਵੇਂਕਰ ਜਾਂ ਘੱਟ ਅਕਸਰ, ਸ਼ਵੇਂਕਰਮੀਸਟਰ'' ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

 ਸੰਖੇਪ ਇਤਿਹਾਸ 
ਦੰਤਕਥਾ ਹੈ ਕਿ ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਦੀ ਇਹ ਸ਼ੈਲੀ ਦੱਖਣੀ ਅਮਰੀਕਾ ਤੋਂ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਦੇ ਰੀਓ ਗ੍ਰਾਂਡੇ ਦੋ ਸੁਲ ਖੇਤਰ ਤੋਂ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਰਮਨ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਖੇਤਰ, ਹੰਸਰੁਕ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਇਦਾਰ-ਓਬਰਸਟਾਈਨ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਲੈ ਗਏ ਸਨ।  ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੇ ਐਗੇਟ ਕੱਟਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਪਲਾਈ ਲਈ ਹੋਰ ਦੂਰ ਜਾਣਾ ਪਿਆ ਕਿਉਂਕਿ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਕ ਭੰਡਾਰਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਵਿੱਚ ਮਿਲੇ ਚੂਰਾਸਕਾਰੀਆ ਦਾ ਬਹੁਤ ਆਨੰਦ ਆਇਆ। ਮੁੱਖ ਸਮਾਨਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮਾਸ ਦੇ ਵੱਡੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਅੱਗ ਉੱਤੇ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਰਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਤਕਨੀਕ ਸਥਾਨਕ ਸਟੀਲ ਉਦਯੋਗ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਨੂੰ ਸਟੀਲ ਉਤਪਾਦਨ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ ਗਏ ਧਾਤ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ ਆਪਣੇ "ਸ਼ਵੇਂਕਰ" ਗਰਿੱਲਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ। ਅੱਜ ਵੀ, ਭਾਵੇਂ ਸਾਰਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਸਟੀਲ ਉਤਪਾਦਨ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇੱਕ ਦੁਕਾਨ ਵਿੱਚ "ਸ਼ਵੇਂਕਰ" ਖਰੀਦਣਾ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਅਣਉਚਿਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਸਨੂੰ ਖੁਦ ਬਣਾਉਣਾ, ਤਰਜੀਹੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੇ ਸਟੀਲ ਕਿਸਮਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ V2A ਸਟੀਲ ਤੋਂ। 

 ਸਰਹੱਦਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਇੱਕ ਪਕਵਾਨ 
ਸਵਿੰਗਿੰਗ ਗਰਿੱਲ ਅਤੇ ਉਪਰੋਕਤ ਕੱਟ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਜੇ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਜਰਮਨ ਇਸਨੂੰ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਸਨ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਅਮਰੀਕੀ ਇਸਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਵਾਪਸ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਸਨ।

ਇਹ ਬੀਅਰ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਾਹਰੀ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਕਸਰ ਬ੍ਰੈਟਕਾਰਟੋਫਲਨ (ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਤਲੇ ਹੋਏ ਆਲੂ), ਪਿਆਜ਼ ਅਤੇ ਮਿੱਠੇ ਖੀਰੇ ਦੇ ਨਾਲ।

ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇਦਾਰ-ਓਬਰਸਟਾਈਨ ਸ਼ਹਿਰ ਇੱਕ ਸਾਲਾਨਾ ਸਪਾਈਸਬ੍ਰੇਟਨ ਫੈਸਟੀਵਲ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕਰਦਾ ਸੀ।

 ਹਵਾਲੇ 

 ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 


ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਦੀਆਂ ਤਕਨੀਕਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੂਰ ਦੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਣ-ਸਮੀਖਿਆ ਅਨੁਵਾਦਾਂ ਵਾਲੇ ਸਫ਼ੇ