ਮਿੱਠੀ ਚਾਹ

ਮਿੱਠੀ ਚਾਹ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀ ਆਈਸਡ ਚਾਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਖਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਆਈਸਡ ਚਾਹ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸ਼ੈਲੀ ਹੈ ਇਹ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦੱਖਣ ਅਤੇ ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਿੱਠੀ ਚਾਹ ਆਮ ਤੌਰ ਉੱਤੇ ਕਾਲੀ ਚਾਹ ਵਿੱਚ ਖੰਡ ਜਾਂ ਸਧਾਰਨ ਸ਼ਰਬਤ ਮਿਲਾ ਕੇ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਚਾਹ ਗਰਮ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਚਾਹ ਵਿੱਚ ਨਕਲੀ ਮਿੱਠੇ ਵੀ ਅਕਸਰ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਿੱਠੀ ਚਾਹ ਲਗਭਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਰਫ਼ ਨਾਲ ਠੰਢੀ ਪਰੋਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਹੋਰ ਸੁਆਦਲਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਿੰਬੂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਆਡ਼ੂ, ਰਸਬੇਰੀ ਜਾਂ ਪੁਦੀਨੇ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਚਾਹ ਦੀ ਐਸਿਡਿਟੀ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਕਈ ਵਾਰ ਬੇਕਿੰਗ ਸੋਡਾ ਪਾ ਕੇ ਠੰਡਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਮਿੱਠੀ ਚਾਹ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਫਲਾਂ ਦੇ ਜੂਸ ਅਤੇ ਸੋਡਾ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਖੰਡ ਅਤੇ ਕੈਲੋਰੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਖੰਡ ਦੇ ਪੱਧਰ 22 ਡਿਗਰੀ ਬ੍ਰਿਕਸ, ਜਾਂ 22 ਗ੍ਰਾਮ ਪ੍ਰਤੀ 100 ਗ੍ਰਾਮ ਤਰਲ, ਕੋਕਾ-ਕੋਲਾ ਨਾਲੋਂ ਦੁੱਗਣਾ ਪੱਧਰ ਵਾਲੀ ਮਿੱਠੀ ਚਾਹ ਲੱਭਣੀ ਅਸਧਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਮਿੱਠੀ ਚਾਹ ਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਤੇ ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਦੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਖੇਤਰੀ ਮੁੱਖ ਭੋਜਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿੱਠੀ ਚਾਹ ਦੀ ਉਪਲਬਧਤਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੰਕੇਤਕ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਕਿਸੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

 ਇਤਿਹਾਸ 

 ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ 
ਮਿੱਠੀ ਚਾਹ ਆਪਣੀ ਮੁੱਢਲੀ ਸਮੱਗਰੀ ਚਾਹ, ਬਰਫ਼ ਅਤੇ ਖੰਡ ਦੀ ਮਹਿੰਗੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਲਗਜ਼ਰੀ  ਵਸਤੂ ਵਜੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਸੰਭਵ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਕੀਮਤੀ ਸਮੱਗਰੀ ਬਰਫ਼ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਦੂਰ ਤੋਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਭੇਜਿਆ ਜਾਣਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਠੰਡੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਇੱਕ ਲਗਜ਼ਰੀ ਸੀ। ਆਧੁਨਿਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਮਿੱਠੀ ਚਾਹ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਸਸਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।

 ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ 
ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਪੀਣਾ ਡੱਚ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਸ਼ਾਸਨ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। 17ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ, ਡੱਚ ਲੋਕ ਸੁਕਾਬੁਮੀ ਬੀਚ ਰਾਹੀਂ ਬਟਾਵੀਆ ਵਿੱਚ ਚਾਹ ਦੇ ਪੌਦੇ ਲੈ ਕੇ ਆਏ। ਚਾਹ ਦੇ ਪੌਦੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਲਗਾਏ ਗਏ ਜੋ ਪੱਛਮੀ ਜਾਵਾ ਲਈ ਢੁਕਵੇਂ ਸਨ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਕੇਂਦਰੀ ਜਾਵਾ ਵਿੱਚ, ਗੰਨੇ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਦੋਵਾਂ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਦੀ ਤਿਆਰ ਉਪਲੱਬਧਤਾ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਚਾਹ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਦਾਰਥ ਹੈ।

 ਹਵਾਲੇ