ਰੂਥ ਮੇ ਟੂਨਿਕਲਿਫ

ਰੂਥ ਮੇ ਟੂਨਿਕਲਿਫ (1 ਮਈ, 1876-22 ਸਤੰਬਰ, 1946) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਕਟਰ, ਮੈਡੀਕਲ ਖੋਜਕਰਤਾ, ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਰੋਗ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਵਿੱਚ ਅਧਾਰਤ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਖਸਰੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਸੀਰਮ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ 1918 ਦੇ ਇਨਫਲੂਐਂਜ਼ਾ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੌਰਾਨ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਫੌਜ ਲਈ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਖੋਜ ਕੀਤੀ।

 ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਰੂਥ ਮੇਅ ਟਨਿਕਲਿਫ ਦਾ ਜਨਮ ਮੈਕੋਮਬ, ਇਲੀਨੋਇਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਜੱਜ ਡੈਮਨ ਜੀ. ਟਨਿਕਲਿਫ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ, ਸਾਰਾਹ ਐਲਿਸ ਬੇਕਨ ਟਨਿਕਲਿਫ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਔਲਾਦ ਸੀ।[1] ਉਸਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਕਾਨੂੰਨੀ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਹੈਲਨ ਟਨਿਕਲਿਫ ਕੈਟਰਾਲ [2] ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਕਲੱਬਵੂਮੈਨ ਸਾਰਾਹ ਬੇਕਨ ਟਨਿਕਲਿਫ ਸਨ। ਤਿੰਨੋਂ ਭੈਣਾਂ ਵਾਸਰ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਈਆਂ। ਰੂਥ ਟਨਿਕਲਿਫ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅਤੇ ਨੌਰਥਵੈਸਟਰਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਮਹਿਲਾ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, 1903 ਵਿੱਚ ਰਸ਼ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਉਸ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਤੋਂ ਮਹਿਲਾ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮੈਡੀਕਲ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ।[3][4] ਉਹ ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਔਰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਹਲ ਹਾਊਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।[5]

 ਕੈਰੀਅਰ 

ਟੁਨੀਕਲਿਫ ਜੌਨ ਮੈਕਕਾਰਮਿਕ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਫਾਰ ਇਨਫੈਕਸ਼ੀਅਸ ਡਿਜ਼ੀਜ਼ਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਿਸਰਚ ਬੈਕਟੀਰੀਓਲੋਜਿਸਟ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਗੈਂਗਰੀਨ, ਨੋਮਾ: ਗੈਂਗਰੀਨਸ ਸਟੋਮਾਟਾਇਟਸ, ਵਾਟਰ ਕੈਂਸਰ, ਸਕਾਰਬਿਊਟਿਕ ਕੈਂਸਰ, ਗੈਂਗਰੀਨਾ ਓਰਿਸ, ਗੈਂਗਰੀਨ ਆਫ਼ ਦ ਮਾਊਥ (1907) 'ਤੇ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਸਹਿ-ਲੇਖਿਕਾ ਲਿਖੀ।[1] ਉਹ ਟੁਨੀਕਲਿਫ ਦੇ ਸੀਰਮ ਨੂੰ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਐਕਸਪੋਜਰ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਖਸਰੇ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕਦਾ ਹੈ।[2][3][4]

ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਫੌਜ ਨਾਲ "ਕੰਟਰੈਕਟ ਸਰਜਨ" ਦਾ ਖਿਤਾਬ ਰੱਖਿਆ,[1][2] ਅਤੇ 1918 ਦੀ ਇਨਫਲੂਐਂਜ਼ਾ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੌਰਾਨ ਲਿਟਲ ਰੌਕ, ਅਰਕਾਨਸਾਸ ਵਿੱਚ ਕੈਂਪ ਪਾਈਕ ਅਤੇ ਮੈਰੀਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਕੈਂਪ ਜਾਰਜ ਮੀਡ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।[3][4] ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਡੈਂਟਲ ਇਨਫਰਮਰੀ ਦੇ ਕੈਰੋਲਿਨ ਹੈਮੰਡ ਨਾਲ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।[5][6][7] ਉਸਨੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਸੋਸਾਇਟੀ ਆਫ਼ ਪੈਥੋਲੋਜਿਸਟਸ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਕਾਰਜਕਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।[8]

ਟੁਨੀਕਲਿਫ ਨੇ ਖਸਰਾ, ਰੁਬੇਲਾ,[1] ਸਕਾਰਲੇਟ ਬੁਖਾਰ,[2] ਇਨਫਲੂਐਂਜ਼ਾ,[3] ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ਿਆਂ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਖੋਜ ਦ ਜਰਨਲ ਆਫ਼ ਦ ਅਮੈਰੀਕਨ ਮੈਡੀਕਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ[4][5] ਦ ਨਿਊ ਇੰਗਲੈਂਡ ਜਰਨਲ ਆਫ਼ ਮੈਡੀਸਨ,[6] ਐਕਸਪੈਰੀਮੈਂਟਲ ਬਾਇਓਲੋਜੀ ਐਂਡ ਮੈਡੀਸਨ,[7] ਅਤੇ ਦ ਜਰਨਲ ਆਫ਼ ਇਨਫੈਕਸ਼ੀਅਸ ਡਿਸੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ।[8][9]

 ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਟੁਨੀਕਲਿਫ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਸਾਰਾਹ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮੌਤ 1936 ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[1] ਰੂਥ ਟੁਨੀਕਲਿਫ ਦੀ ਮੌਤ 1946 ਵਿੱਚ 70 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[2] 2015 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮੈਕਡੋਨੋ ਕਾਉਂਟੀ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਸੋਸ਼ਲ ਸਰਵਿਸ ਮੈਮੋਰੀਅਲ, ਫੇਸਿੰਗ ਦ ਸਟੌਰਮ, ਮੈਕੌਂਬ, ਇਲੀਨੋਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਂਸੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੁਆਰਾ ਸਨਮਾਨਿਤ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।[3][4]

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1946
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1876