ਖੁੰਬੂ ਬਰਫ਼ਬਾਰੀ

ਖੁੰਬੂ ਬਰਫ਼ਬਾਰੀ ਖੁੰਬੂ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਦੇ ਸਿਰੇ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ Cwm ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਮਾਊਂਟ ਐਵਰੈਸਟ ਦੀਆਂ ਨੇਪਾਲੀ ਢਲਾਣਾਂ 'ਤੇ 5,486 ਮੀਟਰ (17,999 ਫੁੱਟ) ਦੀ ਉੱਚਾਈ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਬੇਸ ਕੈਂਪ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਸਿਖ਼ਰ ਦੇ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ। ਬਰਫ਼ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਕਰਕੇ ਐਵਰੈਸਟ ਦੇ ਸਿਖਰ ਤੱਕ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਦੱਖਣੀ ਕੋਲ ਰਸਤੇ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਖਤਰਨਾਕ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

 ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ 
ਖੁੰਬੂ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮਾਊਂਟ ਐਵਰੈਸਟ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੋਂ ਅੰਦਾਜ਼ਨ 0.9 ਤੋਂ 1.2 ਮੀਟਰ (3 ਤੋਂ 4 ਫੁੱਟ) ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਹਿੱਲਦਾ ਹੈ। ਪੱਤਝੜ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਬਰਫ਼ ਨੂੰ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਉੱਭਰਨ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 4.3 ਸਾਲ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ 600 ਮੀਟਰ (2,000 ਫੁੱਟ) ਨੀਵਾਂ ਅਤੇ 1.5 ਕਿਲੋਮੀਟਰ (1 ਮੀਲ) ਖਿਤਿਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬਰਫ਼ ਦੇ ਵਹਾਅ ਦੀ ਗਤੀ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਉਚਾਈ ਵਿੱਚ ਗਿਰਾਵਟ ਇੱਕ ਬਰਗਸ਼ਰੁੰਡ (ਬਰਫ਼ ਦਾ ਬਰਗ ਮੋਢਾ) ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਉੱਪਰਲੇ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਟ੍ਰਾਂਸਵਰਸ ਬਲਾਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਖਾਲੀ ਦਰਾਰਾਂ (100 ਮੀਟਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਡੂੰਘੇ ਅਤੇ ਅਕਸਰ 15 ਮੀਟਰ ਜਾਂ 50 ਫੁੱਟ ਤੋਂ ਵੱਧ ਚੌੜੇ) ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਇਹ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਹਿੱਸੇ ਪੱਤਝੜ ਵਿੱਚ ਹੇਠਾਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਵਹਾਅ ਦੇ ਰਿੜਕਣ ਵਾਲੇ ਦਬਾਅ ਦੁਆਰਾ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਮਰੋੜ ਅਤੇ ਕੁਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੱਤਝੜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਧਦੀ ਹੋਈ ਘੁਟਣ ਵਾਲੀ ਕਰੇਵਾਸ਼ ਫੀਲਡ ਅਤੇ ਪਤਝੜ ਦੇ ਤਲ ਵੱਲ ਛੋਟੇ ਬਲਾਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅਰਾਜਕ ਭੁਲੇਖਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਲਗਾਤਾਰ ਗਲੇਸ਼ੀਅਰ ਗਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਬਰਫ਼ ਦੇ ਪੁਲ ਜੋ ਦਰਾਰਾਂ ਨੂੰ ਛੁਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਰਫ਼ ਦੇ ਬਲਾਕਾਂ (ਜਿਸਨੂੰ ਸੇਰਾਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਉੱਤੇ ਲਟਕਦੇ ਹਨ, ਕਈ ਟਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਟਨ ਤੱਕ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਢਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਰਬਤਾਰੋਹੀਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਖ਼ਤਰਾ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਖੁੰਬੂ ਆਈਸਫਾਲ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਇੰਨਾ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਹੈ ਕਿ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਗਾਈਡਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲਗਾਏ ਗਏ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੱਸੀ ਅਤੇ ਪੌੜੀਆਂ ਦੇ ਨੈੱਟਵਰਕ ਵੀ ਜਾਨ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੋਕ ਸਕਦੇ।

ਅਧਿਕਾਰਤ ਹਿਮਾਲੀਅਨ ਡੇਟਾਬੇਸ ਵਿੱਚ 1953 ਅਤੇ 2016 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਬਰਫ਼ਬਾਰੀ ਵਿੱਚ 44 ਮੌਤਾਂ ਦਰਜ ਹਨ। 2017 ਅਤੇ 2021 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੋਈ ਮੌਤ ਦਰਜ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ।

ਸਮਝਦਾਰ ਪਰਬਤਾਰੋਹੀ ਇਸ ਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਰਫ਼ਬਾਰੀ ਅਤੇ ਕਰੇਵਾਸ਼-ਫਾਲ ਦੇ ਬਚਾਅ ਅਤੇ ਬਚਾਅ ਤਕਨੀਕਾਂ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪਰਬਤਾਰੋਹੀ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਰਫ਼ਬਾਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਾਤ ਦੀ ਠੰਡ ਵਿੱਚ ਜੰਮਣ ਕਾਰਨ ਘੱਟ ਗਤੀਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਗਰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਬਰਫ਼ ਪਿਘਲਣ ਨਾਲ ਢਾਂਚੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਗੜ ਘੱਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਹਾਅ ਦੀ ਦਰ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ, ਕ੍ਰੇਵੇਸ ਖੁੱਲ੍ਹਣਾ ਅਤੇ ਬਰਫ਼-ਬਲਾਕ ਜਾਂ ਸੇਰਾਕ ਢਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਤਝੜ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਖਤਰਨਾਕ ਸਮਾਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਅੱਧ ਤੋਂ ਦੇਰ ਤੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਤਜਰਬੇਕਾਰ, ਅਨੁਕੂਲ ਪਰਬਤਾਰੋਹੀ ਕੁਝ ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਰਫ਼ਬਾਰੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਜਾਂ ਗੈਰ-ਉਚਾਈ-ਅਨੁਕੂਲ ਪਰਬਤਾਰੋਹੀ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ 10-12 ਘੰਟੇ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਐਵਰੈਸਟ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕੋਲ ਰੂਟ 'ਤੇ "ਕੈਂਪ" ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖੁੰਬੂ ਆਈਸਫਾਲ ਦੇ ਸਿਖਰ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਪਰੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

 2014 ਦਾ ਬਰਫ਼ੀਲਾ ਤੂਫ਼ਾਨ 

18 ਅਪ੍ਰੈਲ 2014 ਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਵੇਰੇ 6:30 ਵਜੇ ਦੇ ਕਰੀਬ, ਖੁੰਬੂ ਬਰਫ਼ਬਾਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਰਫ਼ ਦੇ ਤੋਦੇ ਡਿੱਗਣ ਕਾਰਨ 16 ਨੇਪਾਲੀ ਪਰਬਤਾਰੋਹੀ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸਨ। ਸਿਰਫ਼ 13 ਲਾਸ਼ਾਂ ਹੀ ਬਰਾਮਦ ਹੋਈਆਂ। ਨੌਂ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰੀ ਸੱਟਾਂ ਲੱਗੀਆਂ। ਪਰਬਤਾਰੋਹੀ ਬਸੰਤ ਚੜ੍ਹਾਈ ਦੇ ਮੌਸਮ ਲਈ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਬਰਫ਼ ਦੇ ਤੋਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਣ ਦਾ ਰਸਤਾ ਤਿਆਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ ਜਦੋਂ ਬਰਫ਼ ਦੇ ਤੋਦੇ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

 1970 ਦਾ ਬਰਫ਼ੀਲਾ ਤੂਫ਼ਾਨ 

5 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1970 ਨੂੰ, ਇੱਕ ਦੁਖਦਾਈ ਹਾਦਸਾ ਵਾਪਰਿਆ ਜਦੋਂ 6 ਸ਼ੇਰਪਾ ਖੁੰਬੂ ਆਈਸਫਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੇਰਾਕ ਦੇ ਟਕਰਾਉਣ ਕਾਰਨ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਗੁਆ ਬੈਠੇ। ਉਹ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ "ਦ ਮੈਨ ਹੂ ਸਕਾਈਡ ਡਾਊਨ ਐਵਰੈਸਟ" ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਜਾਪਾਨੀ ਅਲਪਿਨਿਸਟ ਯੂਈਚੀਰੋ ਮਿਉਰਾ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਸੀ। ਮਿਉਰਾ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮਾਊਂਟ ਐਵਰੈਸਟ ਤੋਂ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਸਕੀਇੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਬਣਿਆ।ਮਾਊਂਟ ਐਵਰੈਸਟ