ਨੋਰੀ

ਨੋਰੀ (ਜਪਾਨੀਃ சியான் சிரி) ਇੱਕ ਸੁੱਕੀ ਖਾਣ ਵਾਲੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਬੂਟੀ ਹੈ ਜੋ ਜਾਪਾਨੀ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਲਾਲ ਐਲਗੀ ਜੀਨਸ ਪਾਇਰੋਪੀਆ ਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਤੋਂ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੀ. ਯੇਜੋਏਨਸਿਸ ਅਤੇ ਪੀ. ਟੇਨਰਾ  ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਵਿਲੱਖਣ ਸੁਆਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫਲੈਟ ਸ਼ੀਟ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਸੁਸ਼ੀ ਜਾਂ ਓਨੀਗਿਰੀ (ਚਾਵਲ ਦੀਆਂ ਗੇਂਦਾਂ) ਦੇ ਰੋਲ ਨੂੰ ਲਪੇਟਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹਨਾਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਚਾਦਰਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਅਤੇ ਰੈਕ-ਸੁਕਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਕਾਗਜ਼ ਬਣਾਉਣ ਵਰਗੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਵਰਤਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਅਤੇ ਕਰਿਆਨੇ ਦੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ 'ਤੇ ਵੇਚਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਨੋਰੀ ਸ਼ੀਟ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਹਵਾ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਜਜ਼ਬ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਖਰਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਮੇਂ ਲਈ ਨੋਰੀ ਨੂੰ ਸਟੋਰ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਡੀਸਿਕੈਂਟ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

 ਇਤਿਹਾਸ 

 ਪ੍ਰਾਚੀਨ 
ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਨੋਰੀ  ਸ਼ਬਦ ਆਮ ਸੀ ਅਤੇ ਹਿਜ਼ਿਕੀ ਸਮੇਤ ਇਸ ਲਈ ਸਮੁੰਦਰੀ ਨਦੀਆਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਨੋਰੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਵਰਣਨ ਅੱਠਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਦਾ ਹੈ। 701 ਈਸਵੀ ਦੇ ਤਾਈਹੋ ਕੋਡ ਵਿੱਚ, ਨੋਰੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਟੈਕਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਿਟਾਚੀ ਸੂਬੇ ਦੇ ਫ਼ੂਡੋਕੀ ਸੀਈ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨੋਰੀ ਸੁਕਾਉਣ ਵਾਲਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਨੋਰੀ ਦੀ ਵਾਢੀ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਇਜ਼ੂਮੋ ਸੂਬੇ ਦੇ ਫ਼ੁਡੋਕੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਲਗਭਗ 987 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਗਈ ਉਤਸੁਬੋ ਮੋਨੋਗਤਰੀ ਵਿੱਚ, ਨੋਰੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਆਮ ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।

 ਆਧੁਨਿਕ 
ਨੌਰੀ ਨੂੰ ਪੇਸਟ ਫਾਰਮ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸ਼ੀਟ ਫਾਰਮ (ਆਈਟਾ-ਨੋਰੀ ) ਦੀ ਖੋਜ ਅਸਕੁਸਾ, ਟੋਕਿਓ ਵਿੱਚ 1750 ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਈਡੋ ਪੀਰੀਅਡ ਵਿੱਚ ਜਾਪਾਨੀ ਕਾਗਜ਼ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਢੰਗ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

"ਨੋਰੀ" ਸ਼ਬਦ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੀ. ਪੀ. ਥਨਬਰਗ ਦੇ ਟ੍ਰੈਵ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਸੀ. ਪੀ. ਥਨਬਰਗ ਦੀ ਯਾਤਰਾ 1796 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ  ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਯੋਜਨ ਵਿੱਚ "ਆਵਾ ਨੋਰੀ" ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਸ਼ਾਇਦ ਹੁਣ ਜਿਸ ਨੂੰ ਔਨੋਰੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਪਾਨੀ ਪਕਵਾਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Articles containing Japanese language text