ਧਰਤੀ ਦੇ ਬੋਧੀਸਤਵ

ਧਰਤੀ ਦੇ ਬੋਧੀਸਤਵ (ਚੀਨੀ போதிச்த்தவாச்) (ਚੀਨੀਃ ਕੁਈ ਕੁਈ ਕੁੱਝ ਕੁ ਕੁ ਕੁ ਕੁ, ਜਾਪਾਨੀਃ பாதிசாட்ட்டு செய்சான்), ਕਈ ਵਾਰ "ਧਰਤੀ ਫਾੜ ਕੇ ਆਏ  ਬੋਧੀਸਤਵਸ", "ਬੋਧੀਸਤਵਾਸ ਮੂਲ ਬੁੱਧ ਦੁਆਰਾ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ", ਜਾਂ "ਧਰਤੀ ਦੇ ਬੋਧਿਸਤਵਾਸ", [ਟੀ. 1] ਬੋਧੀਸਤਵਾਂ ਦੀ ਅਨੰਤ ਸੰਖਿਆ ਹੈ, ਜੋ 15 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ (ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉੱਭਰ ਕੇ) ਕਮਲ ਦੇ ਸੂਤਰ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦਰਾਰ ਤੋਂ ਉਭਰੇ । ਲੋਟਸ ਸੂਤਰ ਦੀ ਇਹ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਹਾਣੀ "ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਸਮਾਰੋਹ  " ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ ਜੋ 11 ਵੇਂ (ਬੇਸ਼ਕੀਮਤੀ ਟਾਵਰ ਦਾ ਉਭਾਰ) ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, 21 ਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ (ਅਲੌਕਿਕ ਸ਼ਕਤੀਆਂ), ਸ਼ਾਕਯਾ ਮੁਨੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭਵਿਖ ਵਿਚ ਕਲਯੁਗ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਲੋਟਸ ਸੂਤਰ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸੌਂਪਦਾ ਹੈ।

 ਵਰਣਨ 
ਕਮਲ ਸੂਤਰ ਦੇ 15ਵੇਂ ਅਧਿਆਇ  ("ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਭਰਨਾ")ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਬੋਧੀਸਤਵ, ਜੋ "ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਸਮਾਰੋਹ" ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਕਯਾਮੁਨੀ ਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣਦੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਸਨ, ਨੇ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਕਿ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਜੋਖਿਮ ਭਰੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਬੁੱਧ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਗੀ। [9][10][ਨੋਟ 2] ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਸ਼ਾਕਯਮੁਨੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਇਸ ਕਾਰਜ ਲਈ ਸ ਦਵਾਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ  ਬੋਧੀਸਤਵ  ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੇਠ  ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਖਾਲੀ ਥਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ [tr: "ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ, ਆਵਾਗਮਨ ਦੀ ਕੋਈ ਵੀ ਦੁਨੀਆਂ" [13]]। [14] ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਹ ਬਿਆਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਧਰਤੀ ਹਿੱਲ ਗਈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦਰਾਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਨਾਟਕੀ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੀ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਬੋਧੀਸਤਵ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਸੂਤਰ ਵਿੱਚ "ਅਥਾਹ, ਬੇਅੰਤ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਪਰੇ ਜੋ ਗਣਨਾ, ਉਪਮਾ ਜਾਂ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਦੁਆਰਾ ਜਾਣੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ" ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ । [15] ਇਹ ਸਾਰੇ "ਸੁਨਹਿਰੀ ਰੰਗ ਦੇ ਹਨ, [ਬੁੱਧ ਦੀਆਂ] ਬੱਤੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਥਾਹ ਚਮਕ ਦੇ ਨਾਲ।" [16] ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੋਧੀਸਤਵ ਦੇ ਚਾਰ ਆਗੂ ਅਤੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਅਧਿਆਪਕ ਸਨ: ਉੱਤਮ ਅਭਿਆਸ (ਚਾਰਾਂ ਦਾ ਆਗੂ), ਬੇਅੰਤ ਅਭਿਆਸ, ਸ਼ੁੱਧ ਅਭਿਆਸ, ਅਤੇ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਅਭਿਆਸ। [8][17] ਚਾਰ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਚੀਨ, ਜਾਪਾਨ ਅਤੇ ਕੋਰੀਆ ਦੀਆਂ ਮਹਾਯਾਨ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤੇ ਗਏ ਚਾਰ ਬੋਧੀਸਤਵ ਪ੍ਰਤਿਗਿਆ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ [18] ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਨਿਰਵਾਣ ਜਾਂ ਬੁੱਧਵਾਦ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਮਲ ਸੂਤਰ ਵਿੱਚ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ: ਸੱਚਾ ਸਵੈ, ਸਦੀਵੀਤਾ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਅਤੇ ਅਨੰਦ। [19] ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉੱਭਰਨ ਵਾਲੇ ਅਣਗਿਣਤ ਬੋਧੀਸਤਵ ਦਾ ਇਹੀ ਰੂਪ ਅਵੈਵਰਤੀਕਾਚਕਰ ਸੂਤਰ ਦੇ ਤਿੱਬਤੀ ਸੰਸਕਰਣ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। [20] ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਤਾਓ ਸ਼ੇਂਗ (ਲਗਭਗ 360-434) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਵਿਭਾਜਨ ਅਤੇ ਬੋਧੀਸਤਵ ਦਾ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣਾ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ ਕਿ " ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ।

, ਅਤੇ ਇਹ ਲੁਕਿਆ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦਾ; ਉਹ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਅਪਵਿੱਤਰਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਤੋੜਨ ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਉਭਰਨ ਲਈ ਪਾਬੰਦ ਹਨ।" [21] ਲੋਟਸ ਸੂਤਰ ਦੇ 15ਵੇਂ-21ਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇ ਬੋਧੀਸਤਵ ਦੇ ਰੂਪਕ ਨੇ ਕਈ ਬੋਧੀ ਸਕੂਲਾਂ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣਾਂ ਅਤੇ ਅਭਿਆਸਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। [22] ਹਾਲਾਂਕਿ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਸਕੂਲ-ਦਰ-ਸਕੂਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਥਿਚ ਨਹਤ ਹਾਨ ਇੱਕ ਆਮ ਹਵਾਲਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲੋਟਸ ਸੂਤਰ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਹੋਰ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਬੋਧੀਸਤਵ ਦੀਆਂ ਬੇਨਤੀਆਂ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਤੋਂ ਅਣਗਿਣਤ ਬੋਧੀਸਤਵ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ, ਬੁੱਧ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਲੋਕ ਇਸਦੇ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਅਨੰਤ ਸਰਵਵਿਆਪਕਤਾ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।[23] ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਅਣਗਿਣਤ ਬੋਧੀਸਤਵਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਨੂੰ ਇੱਕ ਜ਼ਮੀਨੀ ਬੋਧੀ ਲਹਿਰ ਦੇ ਉਭਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਰੂਪਕ ਵਜੋਂ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।[24] ਧਰਤੀ ਦੇ ਬੋਧੀਸਤਵਾਂ ਦਾ ਰੂਪਕ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਵਿਆਪੀ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।[25] ਨਿਚਿਰੇਨ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਜਿਗੇਜ ਈ ਸ਼ੋ ਦਾ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ, 1814, ਕਿਓਟੋ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਜਦੋਂ ਕਿ ਨਿਚਿਰੇਨ ਬੋਧੀ ਪਹਿਲੇ ਚੌਦਾਂ ਅਧਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਅਸਥਾਈ ਜਾਂ ਸਿਧਾਂਤਕ "ਛਪਿਆ ਹੋਇਆ ਦਰਵਾਜ਼ਾ" ਮੰਨਦੇ ਹਨ, "ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉੱਭਰਨਾ" ਅਧਿਆਇ (ਅਧਿਆਇ 15) ਨੂੰ ਲੋਟਸ ਸੂਤਰ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ (ਅਧਿਆਇ 15-28), ਜਾਂ "ਮੂਲ ਦਰਵਾਜ਼ਾ" ਦੇ ਉਦਘਾਟਨ ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।[26] ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਬੋਧੀਸਤਵਾਂ ਦਾ ਉਭਾਰ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਕਿਓਤਸੂ ਹੋਰੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, "ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੋਂਗੇ ਨੋ ਬੋਸਾਤਸੂ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਬੋਧੀਸਤਵ ਜੋ ਸਦੀਵੀ ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ ਮੂਲ ਬੁੱਧ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਸਨ।" [27] ਨਿਚਿਰੇਨ (1222–1282) ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਈ ਲਿਖਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ" ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬੋਧੀਸਤਵ ਸੁਪੀਰੀਅਰ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ, [28]। ਉਸਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਅਹੁਦੇ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਅਦ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਨਾਮ-ਮਯੋਹੋ-ਰੇਂਗੇ-ਕਿਓ ਦੇ ਰਹੱਸਮਈ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਅਤੇ ਸਿਖਾਇਆ। [29] ਧਰਤੀ ਦੇ ਬੋਧੀਸਤਵ ਦੇ ਚਾਰ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਗੋਹੋਨਜ਼ੋਨ ਦੀ ਸਿਖਰਲੀ ਕਤਾਰ 'ਤੇ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਨਿਚਿਰੇਨ ਦੁਆਰਾ ਉੱਕਰੀ ਹੋਈ ਕੈਲੀਗ੍ਰਾਫਿਕ ਮੰਡਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸ਼ਾਕਿਆਮੁਨੀ ਅਤੇ ਤਾਹੋ (ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ) ਬੁੱਧਾਂ ਦੇ ਪਾਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ। [30] ਆਪਣੇ ਪੱਤਰ "ਦਿ ਟਰੂ ਐਸਪੈਕਟ ਆਫ ਆਲ ਫੀਨੋਮੇਨਾ" ਵਿੱਚ, ਨਿਚਿਰੇਨ ਨੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰ ਜੋ ਉਸਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਾਥੀ ਬੋਧੀਸਤਵ ਹਨ: "ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵਿਤਕਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜੋ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਆਖਰੀ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਮਯੋਹੋ-ਰੇਂਗੇ-ਕਿਓ ਦੇ ਪੰਜ ਪਾਤਰਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਰਦ ਹੋਣ ਜਾਂ ਔਰਤਾਂ। ਕੀ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਬੋਧੀਸਤਵ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਉਹ ਡੈਮੋਕੂ ਦਾ ਜਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ। ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਨਿਚਿਰੇਨ ਨੇ ਨਾਮ-ਮਯੋਹੋ-ਰੇਂਗੇ-ਕਿਓ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਫਿਰ ਦੋ, ਤਿੰਨ, ਅਤੇ ਸੌ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ-ਪਿੱਛੇ ਗਏ, ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਜਾਪ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੈਲੇਗਾ। ਕੀ ਇਹ 'ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉੱਭਰਨ' ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ?" [31] ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਨਿਚਿਰੇਨ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦੇ ਬੋਧੀਸਤਵ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਰੇਖਾਂਕਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ: ਸੋਕਾ ਗੱਕਾਈ, [32] ਨਿਚਿਰੇਨ ਸ਼ੂ, ਅਤੇ ਨਿਚਿਰੇਨ ਸ਼ੋਸ਼ੂ।[33] ਧਰਤੀ ਦੇ ਬੋਧੀਸਤਵ ਸਮਕਾਲੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਦੀਆਂ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੀਆਂ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ: