ਦੁਰਸੇਹਰ ਸੁਲਤਾਨ

ਹੈਟਿਸ ਹੈਰੀਏ ਆਇਸ਼ ਦੁਰਸ਼ਹੇਵਰ ਸੁਲਤਾਨ (ਓਟੋਮੈਨ ਤੁਰਕੀਃ هديجه خیریه آیشه درਸ਼ਹੇਵਰ سلطان, ਲਿੱਟ. '', 'ਧੰਨ', 'ਔਰਤ' ਅਤੇ 'ਕਿੰਗਵਰਥੀ ਮੋਤੀ' 26 ਜਨਵਰੀ 1914-7 ਫਰਵਰੀ 2006 ਦੁਰਰੂ ਸ਼ਹਰ ਦੁਰਦਾਨਾ ਬੇਗਮ ਸਾਹਿਬਾ, ਬੇਰਾਰ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਜਨਮ ਤੋਂ ਇੱਕ ਓਟੋਮੈਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਖਰੀ ਖਲੀਫਾ ਅਬਦੁਲਮੇਜਿਦ II ਦੀ ਇਕਲੌਤੀ ਧੀ ਸੀ, ਜੋ ਓਟੋਮੈਨ ਸ਼ਾਹੀ ਗੱਦੀ ਦੀ ਆਖਰੀ ਵਾਰਸ ਅਤੇ ਓਟੋਮੈਨ ਖਲੀਫ਼ਾ ਦੀ ਆਖਰੀ ਖਲੀਫਾ ਸੀ। 

 ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਦੁਰੁਸ਼ੇਹਵਰ ਸੁਲਤਾਨ ਦਾ ਜਨਮ 26 ਜਨਵਰੀ 1914 ਨੂੰ ਉਸਕੁਦਰ ਦੇ ਕਾਮਲਿਕਾ ਪੈਲੇਸ [1] ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇਸਤਾਂਬੁਲ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਓਟੋਮੈਨ ਖਲੀਫ਼ਾ ਆਪਣੇ ਆਖਰੀ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਖਲੀਫ਼ਾ ਅਬਦੁਲਮੇਜਿਦ II ਸਨ, ਜੋ ਸੁਲਤਾਨ ਅਬਦੁਲਅਜ਼ੀਜ਼ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨੀਦਿਲ ਕਾਦੀਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਮਹਿਸਤੀ ਹਨੀਮ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਹਸੀਮਾਫ ਅਕਲਸਬਾ ਅਤੇ ਸਫੀਏ ਹਨੀਮ ਦੀ ਧੀ ਸੀ।[2] ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਸੌਤੇਲਾ ਭਰਾ, ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦੇ ਉਮਰ ਫਾਰੂਕ ਸੀ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਸੀ।[1]

ਮਾਰਚ 1924 ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਜਲਾਵਤਨੀ ਦੌਰਾਨ, ਦੁਰੁਸ਼ੇਹਵਰ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਨਾਇਸ ਵਿੱਚ ਵਸ ਗਏ। ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਰੈੱਡ ਕ੍ਰੀਸੈਂਟ ਸੋਸਾਇਟੀ, ਜੋ ਕਿ ਗੱਦੀਓਂ ਲਾਹੇ ਸ਼ਾਸਕ ਨਾਲ ਦੋਸਤਾਨਾ ਸੀ, ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਮੁਸਲਿਮ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਨੂੰ ਗਰੀਬ ਖਲੀਫ਼ਾ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਆਉਣ ਦੀ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ। ਮੌਲਾਨਾ ਸ਼ੌਕਤ ਅਲੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਰਾ, ਮੌਲਾਨਾ ਮੁਹੰਮਦ ਅਲੀ ਜੌਹਰ, ਮੀਰ ਉਸਮਾਨ ਅਲੀ ਖਾਨ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਰਾਜ ਦੇ ਆਖਰੀ ਨਿਜ਼ਾਮ ਆਸਫ਼ ਜਾਹ ਸੱਤਵੇਂ ਨੇ ਬਰਖਾਸਤ ਖਲੀਫ਼ਾ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸੌ ਪੌਂਡ ਦੀ ਜੀਵਨ ਭਰ ਮਾਸਿਕ ਪੈਨਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਕਈ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਭੱਤੇ ਭੇਜਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।[1]

 ਵਿਆਹ 
ਕਿਸ਼ੋਰ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ, ਦੁਰੁਸ਼ੇਹਰ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਇੱਕ ਪਤਿਤ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਨ। ਉਸਨੂੰ ਫਾਰਸ ਦੇ ਸ਼ਾਹ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਫੁਆਦ ਪਹਿਲੇ ਨੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਵਾਰਸਾਂ, ਮੁਹੰਮਦ ਰਜ਼ਾ ਪਹਿਲਵੀ ਅਤੇ ਫਾਰੂਕ ਲਈ ਦੁਲਹਨ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਨਿਜ਼ਾਮ ਮੀਰ ਉਸਮਾਨ ਅਲੀ ਖਾਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਵਾਰਸ, ਪ੍ਰਿੰਸ ਆਜ਼ਮ ਜਾਹ (1907–1970) ਦੁਆਰਾ ਮੰਗਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। [1] 1930 ਵਿੱਚ, [2] ਸੁਲਤਾਨ ਅਬਦੁਲ ਹਮੀਦ II ਅਤੇ ਸਲੀਹਾ ਨਾਸੀਏ ਹਨੀਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦੇ ਮਹਿਮਦ ਆਬਿਦ ਨੇ ਵੀ ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਦੁਰੁਸ਼ੇਹਰ ਦੀ ਉਮਰ ਘੱਟ ਹੋਣ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਬਦੁਲਮਸੀਦ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਨਿਜ਼ਾਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਵਾਰਸ, ਆਜ਼ਮ ਜਾਹ ਨਾਲ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। [3]

1931 ਵਿੱਚ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਆਜ਼ਮ ਜਾਹ ਨਾਲ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਮੀਰ ਉਸਮਾਨ ਅਲੀ ਖਾਨ (ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਦੱਖਣ ਦੇ 7ਵੇਂ ਨਿਜ਼ਾਮ) ਦਾ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਵਾਰਸ ਸੀ। [10] ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸ ਲਈ ਪੰਜਾਹ ਹਜ਼ਾਰ ਪੌਂਡ ਮਹਰ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਨਿਜ਼ਾਮ ਨੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਝਿਆ। ਸ਼ੌਕਤ ਅਲੀ ਦੇ ਦਖਲ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ ਉਸੇ ਮਹਰ ਦੇ ਬਦਲੇ, ਨਿਜ਼ਾਮ ਦੇ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ ਮੋਅਜ਼ਮ ਜਾਹ ਨੂੰ ਮਹਪੇਕਰ ਹਨੀਮਸੁਲਤਾਨ ਦਾ ਹੱਥ ਦੇਣ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਰੱਖਿਆ। ਨਿਜ਼ਾਮ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਫਰਾਂਸ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਫਰਾਂਸ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਸ਼ਹਿਜ਼ਾਦੇ ਉਸਮਾਨ ਫੁਆਦ, ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਕਰੀਮੇ ਹਨੀਮ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸੌਤੇਲੀ ਭੈਣ ਆਦਿਲ ਸੁਲਤਾਨ ਨੇ ਮੋਅਜ਼ਮ ਨੂੰ ਆਦਿਲ ਦੀ ਧੀ ਨੀਲੂਫਰ ਹਨੀਮਸੁਲਤਾਨ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ। ਨੀਲੂਫਰ ਇੰਨੀ ਸੁੰਦਰ ਸੀ ਕਿ ਮੋਅਜ਼ਮ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਸ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਲਈ ਮਹਪੇਕਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਮੰਗਣੀ ਤੋੜਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।[1]

ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ ਟ੍ਰੇਨ ਰਾਹੀਂ ਲੰਡਨ ਤੋਂ ਨਾਇਸ ਪਹੁੰਚੇ, [11] ਅਤੇ ਹੋਟਲ ਨੇਗਰੇਸਕੋ ਵਿੱਚ ਠਹਿਰੇ। [10] 12 ਨਵੰਬਰ 1931 ਨੂੰ, ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਦੁਰੂਸ਼ੇਹਵਰ ਨੇ ਨਾਇਸ ਦੇ ਵਿਲਾ ਕਾਰਾਬੇਸੇਲ ਵਿਖੇ ਆਜ਼ਮ ਜਾਹ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਨਿਜ਼ਾਮ ਦੇ ਛੋਟੇ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਵਿਆਹ ਦੁਰੂਸ਼ੇਹਵਰ ਦੇ ਚਚੇਰੇ ਭਰਾ ਨੀਲੂਫਰ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। [12] ਇਹ ਵਿਆਹ ਅਬਦੁਲਮੇਜਿਦ ਦੀ ਸੌਤੇਲੀ ਭੈਣ ਐਮੀਨ ਸੁਲਤਾਨ ਦੇ ਪਤੀ, ਦਮਦ ਮਹਿਮਦ ਸ਼ਰੀਫ ਪਾਸ਼ਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। [13] ਜਦੋਂ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਵਿਆਹ ਲਈ ਪਹੁੰਚੇ ਤਾਂ ਸਥਾਨਕ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ "ਏ ਹਜ਼ਾਰ ਐਂਡ ਵਨ ਨਾਈਟਸ ਐਂਡ ਏ ਮੁਸਲਿਮ ਵੈਡਿੰਗ" ਵਰਗੀਆਂ ਸੁਰਖੀਆਂ ਸਨ। [12] ਉਸ ਮੌਕੇ 'ਤੇ, ਦੁਰੂਸ਼ੇਹਵਰ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਮਾਸੀ ਨਾਜ਼ੀਮੇ ਸੁਲਤਾਨ ਤੋਂ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ ਇੱਕ ਹੀਰਾ ਮੁਕਟ ਮਿਲਿਆ। ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਆਪਣੀਆਂ ਦੁਲਹਨਾਂ ਅਤੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਲੈ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਠਹਿਰੇ ਸਨ। [13] ਧਾਰਮਿਕ ਰਸਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਵ-ਵਿਆਹੇ ਜੋੜੇ ਆਪਣੇ ਸਿਵਲ ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਸਮਝੌਤੇ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੌਂਸਲੇਟ ਗਏ, ਜਿਸ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਤੀ ਦੇ ਤਲਾਕ ਜਾਂ ਮੌਤ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਦੁਰੂਸ਼ੇਹਵਰ ਨੂੰ ਦੋ ਲੱਖ ਡਾਲਰ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਮਿਲੇਗਾ।[14]

 ਬਾਅਦ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਮੌਤ 
ਉਹ ਆਖਰੀ ਵਾਰ 2004 ਵਿੱਚ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਗਈ ਸੀ, [1] ਅਤੇ 7 ਫਰਵਰੀ 2006 ਨੂੰ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। [36] ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਸਮੇਂ ਉਸਦੇ ਦੋ ਪੁੱਤਰ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਸਨ। [2] ਉਸਨੂੰ ਬਰੁਕਵੁੱਡ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ। [3][4] ਉਹ ਗਣਤੰਤਰ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਤੁਰਕੀ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਰਵੱਈਏ ਤੋਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ। ਓਟੋਮੈਨ ਸਾਮਰਾਜੀ ਅਤੇ ਸ਼ਾਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸਨੇ ਤੁਰਕੀ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਉਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਸੀ ਕਿ ਤੁਰਕੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ 1944 ਵਿੱਚ ਇਸਤਾਂਬੁਲ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਦਫ਼ਨਾਉਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। [5]

ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਸਮੇਂ, ਟੈਲੀਗ੍ਰਾਫ ਨੇ ਲਿਖਿਆ: "ਇੱਕ ਮੌਕਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਕਸਫੋਰਡਸ਼ਾਇਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਨਾਲ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਖਾਣਾ ਖਾ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਮਾਰਗਰੇਟ ਵੀ ਇੱਕ ਮਹਿਮਾਨ ਸੀ। ਮੌਸਮ ਖਰਾਬ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਲੇਬਨਾਨ ਦੇ ਦਿਆਰ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਮਾਰਗਰੇਟ ਨੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਕੀਤਾ - ਝਿਜਕਦੇ ਹੋਏ - ਜਦੋਂ ਕਿ ਬੇਰਾਰ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਵਾਇਤੀ ਸ਼ਾਂਤ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਫਰਜ਼ ਨਿਭਾਇਆ। ਅੱਜ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਮਾਰਗਰੇਟ ਦਾ ਰੁੱਖ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਬੇਰਾਰ ਦੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਵਧਦੀ-ਫੁੱਲਦੀ ਹੈ"।

 ਹਵਾਲੇ 

 ਸੂਤਰ 



 ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 




ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਰਾਇਲਟੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2006
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1914