ਸ਼ੈਰਨ ਲੋਵੇਨ

ਸ਼ੈਰਨ ਲੋਵੇਨ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਓਡੀਸੀ ਡਾਂਸਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ 1975 ਤੋਂ ਗੁਰੂ ਕੇਲੁਚਰਣ ਮਹਾਪਾਤਰਾ ਦੁਆਰਾ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਫਿਲਮ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਲਈ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ, ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ, ਏਸ਼ੀਆ, ਅਫਰੀਕਾ, ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਅਤੇ ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕਡ਼ੇ ਸਮਾਰੋਹ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਹਨ।  Spring 1999 Michigan Today-India: Sharon Lowen, the Dance of Discovery  ਸ਼ੈਰਨ ਮਿਸ਼ੀਗਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਫੁਲਬ੍ਰਾਈਟ ਸਕਾਲਰ ਵਜੋਂ ਮਨੁੱਖਤਾ, ਫਾਈਨ ਆਰਟਸ, ਏਸ਼ੀਅਨ ਸਟੱਡੀਜ਼ ਅਤੇ ਡਾਂਸ ਵਿੱਚ ਡਿਗਰੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1973 ਵਿੱਚ ਮਣੀਪੁਰੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਛਾਊ ਅਤੇ ਓਡੀਸੀ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਲਈ ਭਾਰਤ ਆਈ ਸੀ। 

 ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਸ਼ੈਰਨ ਲੋਵੇਨ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਡੈਟਰਾਇਟ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਹੋਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਰਸਾਇਣਕ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਇੱਕ ਕਲੀਨਿਕਲ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਆਧੁਨਿਕ ਡਾਂਸ, ਸੇਚੇਟੀ ਬੈਲੇ ਅਤੇ ਡੈਟਰਾਇਟ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਵਿੱਚ ਕਠਪੁਤਲੀ, ਮਾਈਮ ਅਤੇ ਥੀਏਟਰ ਦੀਆਂ ਕਲਾਸਾਂ ਦੀ ਤਾਲੀਮ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ  ਉਹ ਡੈਟਰਾਇਟ ਕਠਪੁਤਲੀ ਗਿਲਡ, ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਕਠਪੁਤਲੀ ਅਤੇ ਯੂ. ਐੱਨ. ਆਈ. ਐੱਮ. ਏ. ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਜਾਰਜ ਲੈਟਸ਼ਾ ਨਾਲ ਡੈਟਰਾਇਟ ਅਤੇ ਕਲੀਵਲੈਂਡ ਸਿੰਫਨੀ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਲਈ ਦੀਆਂ ਕਠਪੁਤਲੀਆਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਜਿਮ ਹੈਨਸਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਪੇਟਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਪ੍ਰੈਂਟਿਸਸ਼ਿਪ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਨੇ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਫੁਲਬ੍ਰਾਈਟ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। 
Spring 1999 Michigan Today-India: Sharon Lowen, the Dance of Discovery 

ਹਿਊਮੈਨਿਟੀਜ਼, ਫਾਈਨ ਆਰਟਸ, ਏਸ਼ੀਅਨ ਸਟੱਡੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਨਾਚ ਵਿੱਚ ਐਮ. ਏ. ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਲੋਵੇਨ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਤ੍ਰਿਵੇਣੀ ਕਲਾ ਸੰਗਮ ਵਿਖੇ ਗੁਰੂ ਸਿੰਘਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਮਣੀਪੁਰੀ ਨਾਚ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਲਈ 1973 ਵਿੱਚ ਫੁਲਬ੍ਰਾਈਟ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ 'ਤੇ ਭਾਰਤ ਆਈ ਸੀ। 1975 ਤੱਕ ਫੁਲਬ੍ਰਾਈਟ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਅਤੇ ਨਵੀਨੀਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਗੁਰੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਚੰਦਰ ਨਾਇਕ ਦੇ ਅਧੀਨ ਮਯੂਰਭੰਜ ਛਊ, ਗੁਰੂ ਕੇਲੁਚਰਣ ਮਹਾਪਾਤਰਾ ਦੇ ਅਧੀਨ ਓਡੀਸੀ, ਗੁਰੂ ਥੰਗਮ ਚਾਓਬਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਅਧੀਨ ਮਣੀਪੁਰੀ ਪਾਲਾ ਚੋਲਮ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਰੰਜਨਾ ਮੈਬੀ, ਕੁਮਾਰ ਮੈਬੀ ਅਤੇ ਆਰ. ਕੇ. ਅਚੌਬੀ ਸਨਾ ਸਿੰਘ ਅਧੀਨ ਮਣੀਪੁਰੀ ਮੈਬੀ ਜਾਗੋਈ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

ਉਹ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮੂਲ ਦੇ ਮਾਹਰ ਕਲਾਕਾਰ ਅਤੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਭਾਰਤੀ ਨਾਚ ਦੀ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫਰ ਵਜੋਂ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਪੂਰੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੀ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੌਰਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਕਲਾਸੀਕਲ ਭਾਰਤੀ ਨਾਚ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਰਹੀ ਹੈ।

 ਕੈਰੀਅਰ 
ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ ਤੇਲਗੂ ਫਿਲਮ ਸਵਰਨਕਾਮਲਮ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਨਾਇਕਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਡਾਂਸ ਪਰੰਪਰਾ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ।ਉਸ  ਫਿਲਮ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਡਾਕਟਰ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵਨਾਥ  ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਉਸਣੇ ਇੱਕ ਓਡੀਸੀ ਨਾਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੇ  ਫਿਲਮ ਦੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਮੰਤਰਮੁਗਧ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

ਕਸ਼ਮੀਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕੰਨਿਆਕੁਮਾਰੀ ਤੱਕ, ਸ਼ੈਰਨ ਨੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਓਡੀਆ, ਤੇਲਗੂ, ਬੰਗਾਲੀ, ਮਲਿਆਲਮ, ਤਮਿਲ, ਹਿੰਦੀ, ਕਸ਼ਮੀਰੀ, ਡੋਗਰੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਖੁਦ ਦੀਆਂ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਖਜੁਰਾਹੋ ਸੰਕਟ ਮੋਰਚਨ ਹਨੂੰਮਾਨ ਜਯੰਤੀ, ਵਾਰਾਣਸੀ, ਜੇ ਐਨ ਯੂ ਅਕੈਡਮੀ, ਇੰਫਾਲ ਕੋਟੱਕਲ ਮੰਦਰ ਉਤਸਵ, ਭਾਰਤ ਭਵਨ, ਭੋਪਾਲ ਕੇਰਲ ਕਲਾਮੰਡਲਮ ਡਾਇਮੰਡ ਜੁਬਲੀ ਚੈਤਰਾ ਪਰਵ ਉਤਸਵ, ਸਰਾਇਕੇਲਾ, ਬਿਹਾਰ ਐੱਸਐੱਨਏ ਓਡੀਸੀ ਉਤਸਵ, ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ ਚਿਦੰਬਰਮ ਕੋਨਾਰਕ ਤਿਰੂਵਨੰਤਪੁਰਮ, ਸ਼ਿਮਲਾ ਬ੍ਰਿਹਦੀਸ਼ਵਰ ਮੰਦਰ, ਤੰਜਾਵੁਰ ਵਿੱਚ ਤਿਉਹਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ।

ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ, ਕੈਨੇਡਾ, ਮੈਕਸੀਕੋ, ਇੰਗਲੈਂਡ, ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ, ਜਾਪਾਨ, ਕੁਵੈਤ, ਦੁਬਈ, ਦੱਖਣੀ ਅਫਰੀਕਾ, ਮਲੇਸ਼ੀਆ, ਸਿੰਗਾਪੁਰ, ਪਾਕਿਸਤਾਨ, ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼, ਲਿਥੁਆਨੀਆ, ਸਲੋਵਾਕ ਗਣਰਾਜ, ਯੂਕ੍ਰੇਨ ਅਤੇ ਪੋਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ, ਭਾਸ਼ਣ-ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸਕੂਲ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ ਹਨ।

90 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੈਰਨ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਸਾਹਿਤ ਕਲਾ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਦੁਆਰਾ ਸਮਰਥਿਤ ਛੇ ਸਲਾਨਾ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਕਲਾਕਾਰ ਉਤਸਵ ਤਿਉਹਾਰ ਅਤੇ ਆਰਟ ਵਿਦਾਊਟ ਫਰੰਟੀਅਰਜ਼ ਸੈਮੀਨਾਰਾਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਮਾਨਤਾ ਨੂੰ ਕਲਾਸੀਕਲ ਭਾਰਤੀ ਨਾਚ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਵਜੋਂ ਬਦਲਣ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਅਗਲੀਆਂ ਪੀਡ਼੍ਹੀਆਂ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਜੋਂ। 

ਉਸ ਨੇ ਡਾ. ਜਯੋਤਸਨਾ ਸੂਰੀ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਵਾਲੇ ਲਲਿਤ ਸੂਰੀ ਹੋਸਪਿਟੈਲਿਟੀ ਗਰੁੱਪ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਮਲਿਨੀ ਦੱਤ ਅਤੇ ਨਰੇਸ਼ ਕਪੂਰੀਆ ਦੇ ਨਾਲ ਖਜੁਰਾਹੋ ਵਿਖੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਲਾਸੀਕਲ ਡਾਂਸ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਅਤੇ ਮਾਈਮ ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ 10 ਸਲਾਨਾ ਸ਼ਿਵ ਵਿਵਾਹ ਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨਾਂ ਦੀ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫੀ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। 
ਬੇਦਾਗ਼ ਸੰਗੀਤਕਤਾ ਅਤੇ ਤਿੱਖੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਤੈਨਾਤ ਤਕਨੀਕ ਨਾਲ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ, ਲੋਵਨ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਮਾਂ ਮਨਮੋਹਕ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਹਵਾ ਨੂੰ ਉੱਡਦੇ ਧੂੰਏਂ ਵਾਂਗ ਉੱਡਦੇ ਅਤੇ ਉੱਕਰਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਦੀ ਅਦਾਕਾਰੀ  ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹਥਿਆਰ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਯਕੀਨਨ ਡੂੰਘਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਭਾਵਪੂਰਨ ਮਾਈਮ ਦੇ ਪੈਰਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਮੂਡਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰੇਡ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕੀਤਾ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਲਈ ਰਾਧਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਇੱਕ ਡਰਾਉਣਾ ਯੋਧਾ ਅਵਤਾਰ ਬਣ ਰਹੀ ਸੀ।
—ਡਾਂਸ ਆਲੋਚਕ ਜੈਨੀਫਰ ਫਿਸ਼ਰ,
ਲੋਵਨ ਦੇ 1996 ਦੇ ਓਡੀਸੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ 'ਤੇ ਓਕਸੀਡੈਂਟਲ ਕਾਲਜ [1]

ਲੋਵੇਨ ਨੇ ਸੈਂਟਰਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਵਿਖੇ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਐਂਡ ਪਰਫਾਰਮਿੰਗ ਆਰਟਸ ਐਂਡ ਕਮਿਊਨੀਕੇਸ਼ਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਸੀ ਅਤੇ 2003 ਤੋਂ 2007 ਤੱਕ ਯੂ. ਐੱਸ. ਆਈ. ਈ. ਐੱਫ. (ਉਸ ਵੇਲੇ ਯੂ. ਐੰਸ. ਈ. ਐਫ. ਆਈ.) ਬੋਰਡ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।

ਉਹ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫੀ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ, ਦੀਪਾਲਾ, ਅਕਸ਼ੈਪ੍ਰਤਿਸ਼ਣ, ਪਲਨਾ, ਦਿੱਲੀ ਪੁਲਿਸ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਹੋਰ ਸਰਕਾਰੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਸਕੂਲਾਂ ਲਈ ਲਾਭ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਅਤੇ ਸਲਾਹ ਮਸ਼ਵਰੇ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਲਾ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਉੱਨਤੀ ਲਈ ਵਚਨਬੱਧ ਹੈ।

ਉਸ ਨੇ ਕਮਲਿਨੀ ਦੱਤ ਅਤੇ ਨਰੇਸ਼ ਕਪੂਰੀਆ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਐਨ. ਜੀ. ਓ. 'ਮਾਨਸ-ਆਰਟ ਵਿਦਾਊਟ ਫਰੰਟੀਅਰਜ਼' ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਜੋ ਕਲਾਤਮਕ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰੇ, ਤਿਉਹਾਰ, ਭਾਸ਼ਣ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ, ਕਲਾਸਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਣ।

 ਓਡੀਸੀ 
ਉਸ ਦੇ ਓਡੀਸੀ ਗੁਰੂ, ਪਦਮ ਵਿਭੂਸ਼ਣ ਗੁਰੂ ਕੇਲੁਚਰਣ ਮਹਾਪਾਤਰਾ ਨੇ 1986 ਵਿੱਚ ਸ਼ੈਰਨ ਲੋਵੇਨ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਦੇ 22 ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਫੈਸਟੀਵਲ ਆਵ੍ ਇੰਡੀਆ-ਯੂਐਸਏ ਦੌਰੇ ਦੇ ਨਾਲ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, "ਉਹ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਪੰਜ ਸਰਬੋਤਮ ਚੇਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੈਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਵੀ ਓਡੀਸੀ ਨਾਚ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਸ਼ੈਰਨ ਨੇ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਹੈ।"

ਸ਼ੈਰਨ ਨੂੰ 1975 ਤੋਂ ਗੁਰੂ ਕੇਲੁਚਰਣ ਮਹਾਪਾਤਰਾ ਨਾਲ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਅਤੇ 1976 ਵਿੱਚ ਉਡ਼ੀਸਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਓਡੀਸੀ ਅਤੇ ਮਣੀਪੁਰੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਉਹਨਣ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਭਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਅਤੇ ਭਾਰਤ-ਯੂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੌਰਾਨ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਦੌਰੇ 'ਤੇ ਪਖਾਵਜ' ਤੇ  ਸੰਗਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।ਯੂ ਐੱਸ. ਏ.ਅਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਦੇ ਮੈਟਰੋਪੋਲੀਟਨ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਸੀ।

 ਮਯੂਰਭੰਜ ਅਤੇ ਸਰਾਇਕੇਲਾ ਛਾਊ 
1975 ਤੋਂ ਮਯੂਰਭੰਜ ਛੱਊ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਚੰਦਰ ਨਾਇਕ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਿਖਲਾਈ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ 1976 ਵਿੱਚ ਬਾਰੀਪਦਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ ਕਿ ਇੱਕ ਔਰਤ ਇਸ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਾਰੇ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਜ ਮਯੂਰਭੰਜ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਰੇ ਪੁਰਸ਼ ਰੂਪ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਇਕੱਲੀ ਕਲਾਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਹਵਾਈ ਵਿੱਚ 1978 ਦੇ ਏਸ਼ੀਅਨ ਡਾਂਸ ਫੈਸਟੀਵਲ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਵਿੱਚ ਓਲੰਪਿਕ ਆਰਟਸ ਫੈਸਟੀਵਲ ਆਫ ਮਾਸਕ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਮਯੂਰਭੰਜ ਛਊ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਸੇਹਰਾ ਉਸ ਦੇ ਸਿਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਗੁਰੂ ਕੇਦਾਰਨਾਥ ਸਾਹੂ ਨਾਲ 1981 ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਨੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਕਲਕੱਤਾ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਭਾਰਤੀ ਨਾਚ ਅਤੇ ਥੀਏਟਰ ਫੈਸਟੀਵਲ, ਚੈਤਰਾ ਪਰਵ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਦੇ ਇਕੱਲੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਸਮੇਤ ਅਗਵਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸ਼ੈਰਨ ਨੇ ਗੋਪਾਲ ਦੂਬੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਾਚ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਲਈ ਮਯੂਰਭੰਜ ਅਤੇ ਸਰਾਯਕੇਲਾ ਛਊ ਨੂੰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਦੋ ਛਊ ਬੈਲੇ ਬਣਾਏ। ਦੂਰਦਰਸ਼ਨ ਸੈਂਟਰਲ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਸੈਂਟਰ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਕਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉਦਘਾਟਨੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਤ੍ਰਿਵੇਣੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਾਲੀਦਾਸ ਦੇ ਪੰਚ ਨਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਉੱਤਮਤਾ ਦੇ ਨਵੇਂ ਮਿਆਰ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ।

ਸ਼ੈਰਨ ਲੋਵੇਨ ਦਾ ਛਊ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਛਊ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਉੱਤੇ ਕਲਾ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਸ਼ੈਰਨ ਲੋਵੇਨ ਛਊ ਨੂੰ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸਰਾਇਕੇਲਾ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫਰਕ ਲਿਆ ਰਹੀ ਹੈ।

 ਮਣੀਪੁਰੀ 
1969 ਤੋਂ 1972 ਤੱਕ, ਭਾਰਤ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸ਼ੈਰਨ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਮਿਨਾਤੀ ਰਾਏ ਤੋਂ ਮਣੀਪੁਰੀ ਸਿੱਖੀ ਅਤੇ ਐਨ ਆਰਬਰ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਅਤੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਲਈ ਮਣੀਪੁਰੀ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪਡ਼੍ਹਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਵੀ ਕੀਤਾ।

ਉਸਨੇ 1975 ਵਿੱਚ ਮਿਸ਼ੀਗਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਵਿਜ਼ਿਟਿੰਗ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵਜੋਂ ਡਾਂਸ ਸਿਖਾਇਆ ਅਤੇ 200 ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਾਸ਼ਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ।

ਸ਼ੈਰਨ ਦਾ ਮਣੀਪੁਰ ਦਾ ਮੁੱਖ ਅਧਿਐਨ ਗੁਰੂ ਸਿੰਘਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨਾਲ 1973-82 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਅਤੇ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ 1989 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ 1974 ਅਤੇ 1976 ਵਿੱਚ ਮਣੀਪੁਰ ਵਿੱਚ ਸਵਰਗੀ ਰੰਜਨੀ ਮੈਨੀ ਨਾਲ ਮੈਬੀ ਜਾਗੋਈ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਵੀ ਮਿਲਿਆ ਸੀ।

ਸ਼ੈਰਨ ਨੂੰ 1974 ਅਤੇ 1976 ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਥੰਗਮ ਚਾਓਬਾ ਸਿੰਘ, ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਕੋਰੀਓਗ੍ਰਾਫਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਪਡ਼੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਿਲਿਆ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ ਕਰਤਾਲ ਚੋਲੋਮ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਲਡ਼ਕੀਆਂ ਦੇ ਪਾਠਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਚੋਲੋਮ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ।

"ਸ਼ੈਰਨ ਕੋਲ ਇੱਕ ਪਰਿਪੱਕ ਤਕਨੀਕ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਸੰਜਮ ਦੀ ਚੰਗੀ ਸਮਝ ਹੈ ਜੋ ਮਣੀਪੁਰੀ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ"-ਸ਼ਾਂਤਾ ਸਰਬਜੀਤ ਸਿੰਘ 

 ਫ਼ਿਲਮੋਗ੍ਰਾਫੀ 

 ਸਵਰਨਕਮਲਮ (1988) 

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਣ-ਸਮੀਖਿਆ ਅਨੁਵਾਦਾਂ ਵਾਲੇ ਸਫ਼ੇ