ਸ਼ਿਰਗਾਓਂ, ਪਾਲਘਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ

ਸ਼ਿਰਗਾਓਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਰਾਜ ਦੇ ਪਾਲਘਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਹੈ। ਇਸ ਤੱਕ ਮੁੰਬਈ-ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਰੇਲ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਪਾਲਘਰ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਸਟੇਟ ਟਰਾਂਸਪੋਰਟ ਬੱਸਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਜਨਤਕ ਆਵਾਜਾਈ ਦੁਆਰਾ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਕੇਲਵਾ ਬੀਚ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਸਤਪਤੀ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਲੰਮਾ ਬੀਚ ਹੈ।

ਸ਼ਿਰਗਾਓਂ, ਭੰਡਾਰੀ, ਮਾਲੀ, ਕੋਲੀਆਂ (ਮੰਗੇਲਾ ਕੋਲੀਆਂ / ਵੈਤੀ), ਵਡਵਾਲ, ਆਦਿਵਾਸੀ ਅਤੇ ਮੁਸਲਿਮ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ।

ਵਾਡਰੀ ਦਾ ਮਾਹੀਕਾਵਤੀ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਟੈਂਭੀ ਦਾ ਹਨੂੰਮਾਨ ਮੰਦਰ ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਮੰਦਰ ਹਨ। ਮੁਸਲਿਮ ਭਾਈਚਾਰਾ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਸੁਲਤਾਨ ਬਹਾਦਰ ਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੁਹੰਮਦ ਦੁਆਰਾ ਸੋਮਨਾਥ ਦੀ ਲੁੱਟ ਦੌਰਾਨ। ਗਜ਼ਨਵੀ, ਸੋਮਨਾਥ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀਆਂ ਨੇ 11ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਗੁਜਰਾਤੀ ਸੋਮਨਾਥ ਜੂਨਾਗੜ੍ਹ ਮਾਲੀ ਦੁਆਰਾ ਪਨਾਹ ਲਈ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੁਜਰਾਤੀ ਦੀ ਬਜਾਏ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਕਿਸਾਨ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ਿਰਗਾਓਂ ਅਤੇ ਸਤਪਤੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਖੇਤਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਵਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਰਾਠਿਆਂ (ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭੰਡਾਰੀ ਅਤੇ ਕੋਲੀ ਭਾਈਚਾਰੇ) ਨੇ ਵਸਈ, ਕੇਲਵੇ, ਮਾਹਿਮ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਤਾਰਾਪੁਰ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਲੜਾਈ ਜਿੱਤੀ।

 ਇਤਿਹਾਸ 
1857 ਦੀ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਜੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਤੱਟਵਰਤੀ ਖੇਤਰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਰਗਾਓਂ, ਕੇਲਵੇ, ਮਾਹਿਮ, ਤਾਰਾਪੁਰ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸ਼ਾਸਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਿਆ।[2]

ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਰਾਜ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ਿਰਗਾਓਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਨਾਮ ਸਿਰਗਾਓਂ ਸੀ। 1720 ਵਿੱਚ, ਬਸੇਨ, ਕਲਿਆਣ ਦੀਆਂ ਬੰਦਰਗਾਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਮਰਾਠਿਆਂ ਨੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਸੀ, ਅਤੇ 1737 ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਠਾਣੇ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਲਸੇਟ ਟਾਪੂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਪਾਰਸਿਕਾ, ਟ੍ਰਾਂਗੀਪਾਰਾ, ਸਾਈਬਾਨਾ (ਮੌਜੂਦਾ - ਸੈਵਾਨ, ਟਾਂਸਾ ਨਦੀ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਕਿਨਾਰੇ), ਇਲਹਾ ਦਾਸ ਵਾਕਾਸ - (ਅਰਨਾਲਾ ਦਾ ਟਾਪੂ), ਮਨੋਰਾ (ਮਨੋਰ), ਸਬਾਜੋ (ਸਾਂਬਾਯੋ/ਸ਼ਾਬਾਜ਼ (ਬੇਲਾਪੁਰ ਦੇ ਨੇੜੇ) - ਮੌਜੂਦਾ ਬੇਲਾਪੁਰ ਕਿਲ੍ਹੇ ਦੀ ਫੋਟੋ), ਸਾਂਤਾ ਕਰੂਜ਼ ਅਤੇ ਸਾਂਤਾ ਮਾਰੀਆ ਦੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।

ਉੱਤਰੀ ਪ੍ਰਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਚੌਲ (ਰੇਵਦੰਡਾ), ਕਰਾਂਜਾ, ਬਾਂਦਰਾ, ਵਰਸੋਵਾ, ਬਸੇਨ, ਮਾਹਿਮ, ਕੇਲਮੇ (ਕੇਲਵੇ ਫੋਟੋ1) -(ਕੇਲਵੇ/ਮਾਹਿਮ), ਸਿਰਗਾਓ (ਮੌਜੂਦਾ ਸ਼ਿਰਗਾਓ), ਦਹਾਨੂ ਸਾਓ ਗੇਂਸ (ਸੰਜਨ), ਅਸੇਰੀਮ (ਅਸ਼ੇਰੀ/ਅਸ਼ੇਰੀਗੜ ਫੋਟੋ1), ਤਾਰਾਪੋਰ (ਤਾਰਾਪੁਰ) ਅਤੇ ਦਮਨ ਹੀ ਪੁਰਤਗਾਲੀਆਂ ਕੋਲ ਰਹਿ ਗਏ ਸਨ।

ਨਵੰਬਰ 1738 ਵਿੱਚ, ਚਿਮਾਜੀ ਅੱਪਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਮਰਾਠਿਆਂ ਨੇ ਦਹਾਨੂ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ ਅਤੇ 20 ਜਨਵਰੀ 1739 ਨੂੰ, ਮਾਹਿਮ ਨੇ ਆਤਮ ਸਮਰਪਣ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਮਾਹਿਮ ਦੇ ਹਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 13 ਫਰਵਰੀ 1739 ਨੂੰ ਕੋਇਲਮੇ - (ਕੇਲਵੇ/ਮਾਹਿਮ), ਸਿਰਗਾਓਂ (ਮੌਜੂਦਾ ਸ਼ਿਰਗਾਓਂ), ਤਾਰਾਪੋਰ (ਮੌਜੂਦਾ ਤਾਰਾਪੁਰ), ਅਤੇ ਅਸੇਰੀਮ (ਅਸ਼ੇਰੀ/ਅਸ਼ੇਰੀਗੜ੍ਹ) ਦੇ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ।

ਸ਼ਿਰਗਾਓਂ ਬੀਚ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬੀਚ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਦਾ ਵਧੀਆ ਦ੍ਰਿਸ਼, ਨਾਰੀਅਲ, ਕਿਲ੍ਹੇ, ਜਲਵਾਯੂ, ਚੁੱਪ, ਸ਼ਾਂਤ ਲੋਕ ਅਤੇ ਕਿਫਾਇਤੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਉੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਮੱਛੀਆਂ ਇਸ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹਨ।

ਆਵਾਜਾਈ ਲਿੰਕ

ਸ਼ੀਰਗਾਓਂ ਪਾਲਘਰ ਤੋਂ 15 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਪਾਲਘਰ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਸਤਪਤੀ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਂਝਾ ਆਟੋ/ਟੈਂਪੋ (₹12 ਪ੍ਰਤੀ ਵਿਅਕਤੀ) ਜਾਂ ਸਟੇਟ ਟ੍ਰਾਂਸਪੋਰਟ (ST) ਬੱਸ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹੋ। ਸ਼ਿਰਗਾਓਂ ਪਹੁੰਚਣ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 12-15 ਮਿੰਟ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।[1]

ਦੇਖਣ ਯੋਗ ਸਥਾਨ

ਸਿਆਰਗਾਓਂ ਬੀਚ

ਸ਼ੀਰਗਾਓਂ ਕਿਲ੍ਹਾ

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ