ਦਿਨੁਗੁਆਨ

ਦਿਨੁਗੁਆਨ  ਫਿਲੀਪੀਨੋ ਸੁਆਦੀ ਸਟੂ (ਸਟੂਅ) ਹੈ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੂਰ ਦੇ ਮਾਸ (ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫੇਫੜੇ, ਗੁਰਦੇ, ਅੰਤੜੀਆਂ, ਕੰਨ, ਦਿਲ ਅਤੇ ਥੁੱਕ) ਅਤੇ/ਜਾਂ ਮਾਸ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸੂਰ ਦੇ ਖੂਨ, ਲਸਣ, ਮਿਰਚ (ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਿਲਿੰਗ ਹਾਬਾ ) ਅਤੇ ਸਿਰਕੇ ਦੀ ਇੱਕ ਅਮੀਰ, ਮਸਾਲੇਦਾਰ ਗੂੜ੍ਹੀ ਗ੍ਰੇਵੀ ਵਿੱਚ ਉਬਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

 ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਅਤੇ ਨਾਮ 
ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸ਼ਬਦ ਡਿਨੁਗੁਆਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਖੇਤਰੀ ਨਾਮਕਰਨ ਰੂਪ "ਖੂਨ" ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ (ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਤਾਗਾਲੋਗ ਵਿੱਚ "ਡੂਗੋ" ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਖੂਨ", ਇਸ ਲਈ "ਡਿਨੁਗੁਆਨ" ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਖੂਨ ਨਾਲ ਪਕਾਇਆ ਜਾਣਾ" ਜਾਂ "ਖੂਨੀ ਸੂਪ")। ਸੰਭਾਵੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਨੁਵਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪੋਰਕ ਬਲੱਡ ਸਟੂ ਜਾਂ ਬਲੱਡ ਪੁਡਿੰਗ ਸਟੂਅ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਦਿਨੁਗੁਆਨ ਨੂੰ ਬਟਾਂਗਾਸ ਵਿੱਚ ਸਿਨੁਗਾਓਕ, ਇਬਾਨਾਗ ਵਿੱਚ ਜ਼ੀਨਾਗਨ, ਇਟਾਵਿਸ ਵਿੱਚ ਟਵਿਕ, ਕਪਮਪਾਂਗਨ ਵਿੱਚ ਟਿਡ-ਟੈਡ, ਇਲੋਕਾਨੋ ਵਿੱਚ ਦਿਨਾਰਦਾਰਾਨ, ਸੇਬੁਆਨੋ ਵਿੱਚ ਡੂਗੋ-ਡੁਗੋ, ਵਾਰੇ ਵਿੱਚ ਰੁਗੋਡੂਗੋ, ਸੰਪਾਇਨਾ ਜਾਂ ਉੱਤਰੀ ਵਿੱਚ ਨੁਉਤੀਨਿਸ ਮਿਨਜਾਨਾ , ਨੁਉਤੀਨਿਸ ਮਿਨਜਾਨਾ ਅਤੇ ਬੂਨਾਨਸੀਨਾ ਵਿੱਚ ਚੈਂਪੇਨਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪਕਵਾਨ ਦਾ ਇੱਕ ਉਪਨਾਮ "ਚਾਕਲੇਟ ਮੀਟ" ਹੈ।

ਦਿਨੁਗੁਆਨ ਮਾਰੀਆਨਾਸ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਫਿਲੀਪੀਨੋ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਇਸਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫ੍ਰੀਟਾਡਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

 ਵੇਰਵਾ 
ਇਹ ਪਕਵਾਨ ਪੋਲਿਸ਼ ਸੂਪ ਜ਼ੇਰਨਨਾ ਜਾਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਪਾਰਟਨ ਪਕਵਾਨ ਵਰਗਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਮੇਲਾਸ ਜ਼ੋਮੋਸ ( ਕਾਲਾ ਸੂਪ ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਮੁੱਖ ਤੱਤ ਸੂਰ ਦਾ ਮਾਸ, ਸਿਰਕਾ ਅਤੇ ਖੂਨ ਸਨ।

ਦਿਨੁਗੁਆਨ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਔਫਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੇ ਵੀ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਸੂਰ ਦੇ ਪਸੰਦੀਦਾ ਕੱਟਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ। ਬਟਾਂਗਾਸ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਸੰਸਕਰਣ ਨੂੰ ਸਿੰਨਗਾਓਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਬੀਫ ਅਤੇ ਮੁਰਗੇ ਦੇ ਮਾਸ ਤੋਂ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਬਾਅਦ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਿਨੁਗੁਆਂਗ ਮਾਨੋਕ ('ਚਿਕਨ ਦਿਨੁਗੁਆਨ') ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਿਨੁਗੁਆਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਚੌਲਾਂ ਜਾਂ ਫਿਲੀਪੀਨ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਕੇਕ ਨਾਲ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਪੁਟੋ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪਕਵਾਨ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਲੁਜ਼ੋਨ ਸੰਸਕਰਣ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਲੋਕਾਨੋ ਦਿਨਾਰਦਾਰਾਨ ਅਤੇ ਇਬਾਨਾਗ ਜ਼ਿਨਾਗਨ, ਅਕਸਰ ਡੂੰਘੇ ਤਲੇ ਹੋਏ ਸੂਰ ਦੇ ਅੰਤੜੀਆਂ ਦੇ ਕਰੈਕਲਿੰਗ ਦੇ ਟੌਪਿੰਗਜ਼ ਨਾਲ ਸੁੱਕੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕਾਗਯਾਨ ਦੇ ਇਟਾਵੇਜ਼ ਕੋਲ ਸੂਰ ਦਾ ਮਾਸ-ਅਧਾਰਤ ਸੰਸਕਰਣ ਵੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਮਾਸ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਚਰਬੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਟਵਿਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਡਿਨੁਗੁਆਨ ਵਿਅੰਜਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤੱਤ, ਸੂਰ ਦਾ ਖੂਨ, ਕਈ ਹੋਰ ਏਸ਼ੀਆਈ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਤਾਂ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਖੂਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੀਟ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਬਰੋਥ ਲਈ ਮਿਸ਼ਰਣ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੂਰ ਦਾ ਮਾਸ ਡਿਨੁਗੁਆਨ ਬਾਅਦ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਇਹ ਪਕਵਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੂਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਹੀਂ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਖੂਨ ਦੀ ਖਪਤ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਖੁਰਾਕ ਸੰਬੰਧੀ ਕਾਨੂੰਨ ਹਨ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਦਿਵਾਸੀ ਇਗਲੇਸੀਆ ਨੀ ਕ੍ਰਿਸਟੋ, ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਗਵਾਹ, ਸੱਤਵੇਂ-ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ, ਮੁਸਲਮਾਨ ਅਤੇ ਯਹੂਦੀ।

 ਤਿਆਰੀ 
ਦਿਨੁਗੁਆਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੂਰ, ਸੂਰ ਦੇ ਖੂਨ, ਮਿਰਚਾਂ, ਪਿਆਜ਼, ਲਸਣ, ਪਾਣੀ, ਚਿੱਟੇ ਸਿਰਕੇ, ਤੇਜ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਖੰਡ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਆਜ਼ ਨੂੰ ਭੁੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਲਸਣ ਅਤੇ ਸੂਰ ਦਾ ਮਾਸ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਉਬਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਤੇਜ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਸਿਰਕਾ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਗਾੜ੍ਹਾ ਹੋਣ ਤੱਕ ਉਬਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਖੰਡ, ਨਮਕ ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਮਿਰਚ ਮਿਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

 ਹੋਰ ਖੇਤਰੀ ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ 
alt=Tinumis from Nueva Ecija|thumb| ਨੂਏਵਾ ਏਸੀਜਾ ਤੋਂ ਟੀਨੁਮਿਸ, ਜੋ ਸਿਰਕੇ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇਮਲੀ ਨੂੰ ਖੱਟਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਏਜੰਟ ਵਜੋਂ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।
ਡਿਨੁਗੁਆਨ ਦੇ ਹੋਰ ਖੇਤਰੀ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:

 ਅਕਲਾਨ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਬਟਵਾਨ ਫਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਡਿਨੁਗੁਆਨ ਸਾ ਬਟਵਾਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
 ਬੁਲਾਕਨ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਸਰਕੇਲੇ/ਸਿਰਕੇਲੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਡਿਨੁਗੁਆਨ ਵਰਗੀ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ ਪਰ ਸੂਰ ਦੇ ਖੂਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਅਤੇ ਬੀਫ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸੂਪੀ ਅਤੇ ਖੱਟਾ ਪਾਸੇ; ਹੋਰ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਗਊ ਦੇ ਖੂਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
 ਮਰੀਂਡੁਕ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਰੂਪ ਜਿਸਨੂੰ ਕਾਰੀ-ਕਾਰੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਉਸੇ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਸੂਰ ਦਾ ਖੂਨ ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਲਗਭਗ ਸੁੱਕਣ ਤੱਕ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
 ਬਾਈਕੋਲ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਟੀਨੁਟੁੰਗਾਂਗ ਡਿਨੁਗੁਆਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਨਾਰੀਅਲ ਦਾ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਮਿਰਚਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਸਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਨਾਰੀਅਲ ਦਾ ਦੁੱਧ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੋਲੇ ਦੇ ਅੰਗਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਦਹੀਂ ਬਣਨ ਤੱਕ ਪਕਾਓ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਕਰੀਮੀ ਰਿਡਕਸ਼ਨ ਜਾਂ ਲੈਟਿਕ ਬਣ ਜਾਵੇ।
 Capiz ਵਿੱਚ, dinuguan na manok sa pinulipot nga abalong .
 ਸੇਬੂ ਵਿੱਚ, ਡੂਗੋ-ਡੂਗੋ, ਜਿਸਦੇ ਕਈ ਸੰਸਕਰਣ ਹਨ, ਕੁਝ ਵਿੱਚ ਠੋਸ ਖੂਨ ਦੇ ਕਿਊਬ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੰਪਾਂਗਾ ਦੇ ਟਿਡ-ਟੈਡ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਸੰਸਕਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰ ਦੇ ਜਿਗਰ ਨੂੰ ਕਟੋਰੇ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਮਿਲੀਮੀਟਰ ਤੱਕ ਇੰਨੀ ਬਾਰੀਕ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਅੰਤਮ ਨਤੀਜਾ ਪਛਾਣਨ ਯੋਗ ਸਮੱਗਰੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸੂਰ ਦੇ ਖੂਨ ਦਾ ਸਟੂਅ ਹੋਵੇ।
 ਇਲੋਕੋਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਸੈਨ ਨਿਕੋਲਸ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਇੱਕ ਕਰਿਸਪੀ ਡਿਨੁਗੁਆਨ ਹੈ ਜੋ ਬੈਗਨੇਟ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਇਲੋਕੋਸ ਨੌਰਟ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਮੋਲੋ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਡਿਨੁਗੁਆਨ ਦਾ ਭੂਰਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਹੈ।
 ਲਗੁਨਾ ਵਿੱਚ, ਡਿਨੁਗੁਆਂਗ ਕਾਲਾਬਾਵ, ਡਿਨੁਗੁਆਨ ਵਧੇਰੇ ਸੁਆਦਲੇ " ਕੈਰਾਬੀਫ " ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।
 ਲੇਯੇਟ (ਦੱਖਣੀ) ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਕੇਲੇ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਸੂਰ ਦੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
 ਮਨੀਲਾ ਵਿੱਚ, dinuguan sa usbong ng sampalok, ਨੌਜਵਾਨ ਇਮਲੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਤਾਗਾਲੋਗ ਖੂਨ ਦਾ ਸਟੂਅ।
 ਮਸਬੇਟ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਸਿਨੰਗਲੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਟੈਂਗਲਾਡ (ਲੇਮਨਗ੍ਰਾਸ) ਜੋੜਦੇ ਹਨ।
 ਉੱਤਰੀ ਮਿੰਡਾਨਾਓ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਸੰਪੈਨਾ ਜਾਂ ਚੰਪਾਇਨਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਲੈਮਨਗ੍ਰਾਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
 ਪੰਪਾਂਗਾ ਵਿੱਚ, ਦਿਨੁਗੁਆਂਗ ਪੁਤੀ, ਟਿੱਡਟਾਡ ਬਾਬੀ ਦਾ ਸਮਾਨਾਰਥੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਜੋ ਆਮ ਦਿਨੁਗੁਆਨ ਵਾਂਗ ਕਾਲਾ ਜਾਂ ਭੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਖੂਨ ਜੰਮਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਟੁਕੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾੜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
 ਪੰਗਾਸੀਨਨ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਬੈਗੁਈਸੇਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਕਾਮੀਆ ਨੂੰ ਖੱਟਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਏਜੰਟ ਵਜੋਂ ਵਰਤਦਾ ਹੈ; ਔਫਲ ਨੂੰ ਡਿਟਰਜੈਂਟ ਨਾਲ ਧੋਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਗੰਧ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਣ ਲਈ ਅਮਰੂਦ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਬਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬਾਰੰਗੇ ਇਨੀਰੰਗਨ, ਬਯਾਮਬਾਂਗ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੈਗੁਈਸੇਨ ਵਿੱਚ ਉਪੋ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
 ਕਿਊਜ਼ੋਨ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਪਿਰੀਹਿਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਚਿਕਨ ਗਿਜ਼ਾਰਡ, ਦਿਲ ਅਤੇ ਜਿਗਰ ਦਾ ਇੱਕ ਡਾਇਨੁਗੁਆਨ ਹੈ ।
 ਵਿਸਾਯਾਸ ਵਿੱਚ, ਜਿਸਨੂੰ ਪਕਲੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬੱਕਰੀ ਦੇ ਖੂਨ ਅਤੇ ਅੰਤੜੀ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸਾਯਾਨ ਖੂਨ ਦਾ ਸਟੂ, ਪਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਸੁੱਕਾ।
 ਜ਼ੈਂਬੋਆਂਗਾ/ਬਸੀਲਨ ਜਾਂ ਕੈਵੀਟ ( ਚਵਾਕਾਨੋ ) ਵਿੱਚ, "ਚਵਾਕਾਨੋ-ਸ਼ੈਲੀ ਦਾ ਡਿਨੁਗੁਆਨ ", ਜੋ ਟੂਬਾ (ਗੰਨੇ) ਸਿਰਕੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁਚਲੇ ਹੋਏ ਓਰੇਗਨੋ ਪੱਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

 ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 

 ਕਾਲਾ ਸੂਪ
 ਕਾਲੀ ਪੁਡਿੰਗ
 ਕਾਲਾ ਸੌਸੇਜ
 ਬਲੱਡ ਸੌਸੇਜ
 ਖੂਨ ਭੋਜਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ
 ਖੂਨ ਦਾ ਸੂਪ
 ਕੈਬਿਡੇਲਾ
 ਸਕਸੰਗ
 ਸਵਾਰਟਸੋਪਪਾ

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੂਰ ਦੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਣ-ਸਮੀਖਿਆ ਅਨੁਵਾਦਾਂ ਵਾਲੇ ਸਫ਼ੇ