ਐਡੀਥ ਬਿਡੋ

ਐਡੀਥ ਮਾਈ ਬਿਡੋ (6 ਨਵੰਬਰ, 1888-1958), ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਐਡੀਥ ਬਿਡੋ ਨੌਰਮੇਲੀ, ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸੋਪ੍ਰਾਨੋ ਅਤੇ ਕੰਸਾਸ ਤੋਂ ਸੰਗੀਤ ਸਿੱਖਿਅਕ ਸੀ।

 ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਐਡੀਥ ਮਾਈ ਬਿਡੋ, ਜੋ ਜਾਰਜ ਕੇ. ਬਿਡੋ ਅਤੇ ਜੈਨੀ ਹੇਲ ਬਿਡੋ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਚੈਨੂਟ, ਕੰਸਾਸ ਤੋਂ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਚੈਨੂਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੌਂਸਲਮੈਨ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ 1911 ਵਿੱਚ ਬਾਲਡਵਿਨ ਸਿਟੀ, ਕੰਸਾਸ ਵਿੱਚ ਬੇਕਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਬੈਚਲਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਸਕੂਲ ਗੀਤ, "ਹੇਲ! ਓਲਡ ਬੇਕਰ" ਅਤੇ 1912 ਵਿੱਚ ਕੰਸਾਸ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਲਿਖਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਪਡ਼੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਰਿਚਰਡ ਹੈਗਮੈਨ ਨਾਲ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਪਡ਼੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।

 ਕੈਰੀਅਰ 
ਬਿਡੋ ਨੇ 1916 ਤੋਂ 1919 ਤੱਕ ਪਿਟਸਬਰਗ, ਕੈਨਸਸ ਦੇ ਸਟੇਟ ਨਾਰਮਲ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜ਼ ਸਿਖਾਈ ਅਤੇ ਵੋਕਲ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸੀ।[1][2][3] ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਸਨ।[4][5] ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਾਪਸ ਆਈ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕੈਨਸਸ ਵਿੱਚ ਤਾਇਨਾਤ ਫੌਜਾਂ ਲਈ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ ਦਿੱਤੇ।[6] ਉਹ 1935 ਵਿੱਚ ਇਲੀਨੋਇਸ ਦੇ ਇਵਾਨਸਟਨ ਵਿੱਚ ਸੀਬਰੀ-ਵੈਸਟਰਨ ਥੀਓਲਾਜੀਕਲ ਸੈਮੀਨਰੀ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਅਤੇ ਚਰਚ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਇੰਸਟ੍ਰਕਟਰ ਸੀ।[7] ਉਸਨੇ 1947 ਵਿੱਚ ਇਓਲਾ, ਕੈਨਸਸ ਵਿੱਚ ਆਵਾਜ਼ ਸਿਖਾਈ।[8]

ਬਿਡੇਉ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਅਤੇ ਪਿਟਸਬਰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹ ਅਤੇ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਸੋਲੋਇਸਟ ਸੀ।[1] ਉਸਨੇ 1920 ਵਿੱਚ ਏਓਲੀਅਨ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਇੱਕ ਸਮੀਖਿਅਕ ਨੇ ਨੋਟ ਕੀਤਾ, "ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ੁੱਧ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੀ ਸੋਪ੍ਰਾਨੋ ਹੈ, ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਜੋ ਗੀਤਕਾਰੀ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।"[2] ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਗਵਾਹ ਨੇ ਰਿਪੋਰਟ ਦਿੱਤੀ ਕਿ "ਉਹ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘਬਰਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।"[3][4] ਉਸਨੇ 1921 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਲਾਕਾਰ ਵਜੋਂ ਮਿਡਵੈਸਟ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ।[5] 1921 ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਵਾਲੇ ਦਿਨ, ਉਸਨੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਛੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਲੋ ਗਾਇਆ।[6] ਉਸਨੇ 1955 ਵਿੱਚ ਏਟੂਡ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਇੱਕ ਲੇਖ "ਟੋਨ ਕਲਰਿੰਗ ਇਨ ਸਿੰਗਿੰਗ" ਲਿਖਿਆ।[7]

 ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਐਡਿਥ ਬਿਡੇਉ ਨੇ 1920 ਵਿੱਚ ਸਵੀਡਿਸ਼ ਡਿਪਲੋਮੈਟ ਕਾਰਲ ਗੁਸਤਾਵ ਨੋਰਮੇਲੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।[1] 1957 ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਨੋਰਮੇਲੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਧਵਾ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ 1958 ਵਿੱਚ 69 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ; ਉਸਦੀ ਕਬਰ ਕੈਨਸਸ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਕੈਨਸਸ ਦੇ ਵਿਧਾਇਕ ਐਡਵਿਨ ਬਿਡੇਉ ਉਸਦਾ ਪੜਪੋਤਾ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਐਡਵਿਨ ਹੇਲ ਬਿਡੇਉ ਦਾ ਪੋਤਾ।[2]

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1958
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1888