ਸ਼ਾਹੀਨਾ ਕੇ. ਕੇ.

ਸ਼ਾਹੀਨਾ ਕੇ.ਕੇ. (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Shahina K. K.), ਜਾਂ ਸ਼ਾਹੀਨਾ ਨਫੀਸਾ, ਇੱਕ ਅਨੁਭਵੀ ਭਾਰਤੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਪ੍ਰਿੰਟ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ, ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਹਾਸ਼ੀਏ 'ਤੇ ਧੱਕੇ ਗਏ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਰਗੇ ਮੁੱਦਿਆਂ 'ਤੇ ਚਾਨਣਾ ਪਾਉਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦਰਪੇਸ਼ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀਆਂ 'ਤੇ ਵੀ ਚਾਨਣਾ ਪਾਇਆ ਹੈ। ਉਹ ਆਉਟਲੁੱਕ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੀ ਇੱਕ ਸੀਨੀਅਰ ਸੰਪਾਦਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਦ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਪੋਸਟ ਲਈ ਇੱਕ ਯੋਗਦਾਨੀ ਹੈ। ਉਹ 2023 ਸੀਪੀਜੇ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਪ੍ਰੈਸ ਫ੍ਰੀਡਮ ਅਵਾਰਡਾਂ ਦੇ ਚਾਰ ਜੇਤੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਉਹ ਇਹ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਚੌਥੀ ਭਾਰਤੀ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ 2011 ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਮਹਿਲਾ ਮੀਡੀਆਪਰਸਨਾਂ ਲਈ ਚਮੇਲੀ ਦੇਵੀ ਜੈਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਨੈਤਿਕ ਪੁਲਿਸਿੰਗ ਵਿਰੁੱਧ ਕਿੱਸ ਆਫ਼ ਲਵ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਰਕੁਨ ਵਜੋਂ ਵੀ ਭਾਗੀਦਾਰ ਹੈ। ਕੇਰਲਾ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਅਧਾਰਤ, ਉਸਨੂੰ ਅਕਸਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੁੱਖ ਧਾਰਾ ਮੀਡੀਆ ਨੈਟਵਰਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲਿੰਗ ਸਮਾਨਤਾ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਮੁੱਦਿਆਂ 'ਤੇ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਾਹੀਨਾ 2011 ਅਤੇ 2020 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ "ਓਪਨ" ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਤਹਿਲਕਾ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਪੱਤਰਕਾਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਏਸ਼ੀਅਨੇਟ ਨਿਊਜ਼ ਰਿਪੋਰਟਰ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਸੀ।

ਕਰਨਾਟਕ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਾਂਚ ਦੌਰਾਨ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਬਾਰੇ ਰਿਪੋਰਟਿੰਗ ਕਰਨ, ਅਗਿਆਤ ਬਲਾਤਕਾਰ ਦੀਆਂ ਧਮਕੀਆਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਅਖਬਾਰ ਜਨਮਭੂਮੀ ਦੁਆਰਾ ਝੂਠੀ ਰਿਪੋਰਟਿੰਗ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ (ਰੋਕਥਾਮ) ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਬੰਬ ਧਮਾਕੇ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਦੋਸ਼ੀ ਸੀ।

 ਕੰਮ 
1997 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਏਸ਼ੀਆਨੇਟ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ, ਪਹਿਲੇ ਮਲਿਆਮ-ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸੈਟੇਲਾਈਟ ਟੀਵੀ ਚੈਨਲ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਨਿਊਜ਼ ਪੇਸ਼ਕਾਰ, ਰਿਪੋਰਟਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਲਾਈਵ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਐਂਕਰਿੰਗ ਅਤੇ ਫੀਲਡ ਰਿਪੋਰਟਿੰਗ ਦੇ ਆਪਣੇ ਵਿਲੱਖਣ ਅੰਦਾਜ਼ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਕੇਰਲ ਵਿੱਚ ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦਖਲ ਦੇਣ ਅਤੇ ਇੱਕ ਭਾਈਚਾਰਾ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। 2002 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਸਰਬੋਤਮ ਟੀਵੀ ਰਿਪੋਰਟਰ ਲਈ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸ਼ਾਹੀਨਾ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਏਸ਼ੀਆਨੇਟ ਵਾਇਨਾਡ ਦੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਰਾਮਦਾਸ ਅਤੇ ਮਾਧਿਅਮ ਦੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਪੀ.ਕੇ. ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਿਰੁੱਧ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅੱਤਿਆਚਾਰਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ਾਹੀਨਾ ਪ੍ਰਿੰਟ ਅਤੇ ਟੀਵੀ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਰਿਪੋਰਟਰ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਇਸਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੇ 20 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਹ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਏਸ਼ੀਆਨੇਟ ਤੋਂ ਅਸਤੀਫਾ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਉਹ ਇੰਚਾਰਜ ਨਿਊਜ਼ ਐਡੀਟਰ ਸੀ।

ਸ਼ਾਹੀਨਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰਿੰਟ ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਸੀ। ਉਹ 2007 ਵਿੱਚ ਜਨਯੁਗਮ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਬਿਊਰੋ ਮੁਖੀ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਾਜਨੀਤੀ 'ਤੇ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤਾਵਾਰੀ ਕਾਲਮ ਲਿਖਿਆ। ਉਸਨੇ 2008 ਵਿੱਚ ਜਨਯੁਗਮ ਤੋਂ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।

ਸ਼ਾਹੀਨਾ 2010 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਤਹਿਲਕਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ। ਉਸਨੇ ਕੇਰਲ, ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਅਤੇ ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਲੱਖਣ ਖੋਜੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨਾਲ ਕਵਰ ਕੀਤਾ। ਥਲਾਈਕੂਥਲ - ਪੇਂਡੂ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਰਾਸੀਮ ਹੱਤਿਆ ਪ੍ਰਥਾ - ਬਾਰੇ ਕਹਾਣੀ ਨੇ 2010 ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਹੀਨਾ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਹਿਲਾ ਰਿਪੋਰਟਰ ਲਈ ਚਮੇਲੀ ਦੇਵੀ ਜੈਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਕਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਕਾਦਮਿਕ ਰਸਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੈ। ਉਹ 2011 ਵਿੱਚ ਐਸੋਸੀਏਟ ਐਡੀਟਰ ਵਜੋਂ ਓਪਨ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੇ ਆਊਟ ਸਟੇਸ਼ਨ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਰਾਜੀਵ ਗਾਂਧੀ ਕਤਲ ਕੇਸ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਕਬਾਇਲੀ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਹਵਾਰੀ ਰੰਗਭੇਦ ਪ੍ਰਥਾਵਾਂ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਪੈਕਟ੍ਰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ 2020 ਵਿੱਚ ਫੈਡਰਲ ਵਿੱਚ ਐਸੋਸੀਏਟ ਐਡੀਟਰ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ। ਉਹ ਹੁਣ ਆਉਟਲੁੱਕ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੀਨੀਅਰ ਸੰਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।

 ਪਰਿਵਾਰ 
ਸ਼ਾਹੀਨਾ ਕੱਕਨਦ, ਏਰਨਾਕੁਲਮ ਵਿੱਚ ਵਸੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਪਤੀ, ਰਾਜੀਵ ਰਾਮਚੰਦਰਨ ਇੱਕ ਲੇਖਕ, ਅਨੁਭਵੀ ਖੇਡ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਆਡੀਓ-ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਅਨੁਵਾਦਕ ਹਨ।

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ