ਹੈਲਨ ਬੋਨਫਿਲਸ

ਹੈਲਨ ਗਿਲਮਰ ਬੋਨਫਿਲਸ (16 ਨਵੰਬਰ, 1889-6 ਜੂਨ, 1972) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਵਾਰਸ, ਅਭਿਨੇਤਰੀ, ਥੀਏਟਰ ਨਿਰਮਾਤਾ, ਅਖਬਾਰ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਅਤੇ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਡੇਨਵਰ, ਕੋਲੋਰਾਡੋ ਅਤੇ ਬ੍ਰੌਡਵੇਅ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਕ ਥੀਏਟਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਡੇਨਵਰ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਅਤੇ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਨਾਟਕਾਂ ਦਾ ਸਹਿ-ਨਿਰਮਾਣ ਵੀ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਫਰੈਡਰਿਕ ਗਿਲਮਰ ਬੋਨਫਿਲਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1933 ਵਿੱਚ ਡੇਨਵਰ ਪੋਸਟ ਦੀ ਮੈਨੇਜਰ ਬਣੀ ਅਤੇ ਆਖਰਕਾਰ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਣੀ। ਵਾਰਸਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਡੇਨਵਰ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਕੋਲੋਰਾਡੋ ਰਾਜ ਲਈ, ਬੈਲੇ ਬੋਨਫਿਲਸ ਬਲੱਡ ਬੈਂਕ, ਬੋਨਫਿਲਸ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਥੀਏਟਰ, ਡੇਨਵਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਡੇਨਵਰ ਚਿਡ਼ੀਆਘਰ, ਡੰਬ ਫਰੈਂਡਜ਼ ਲੀਗ, ਚਰਚਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸਥਾਨਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਨੇ ਡੇਨਵਰ ਸੈਂਟਰ ਫਾਰ ਪਰਫਾਰਮਿੰਗ ਆਰਟਸ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ 1985 ਵਿੱਚ ਕੋਲੋਰਾਡੋ ਮਹਿਲਾ ਹਾਲ ਆਫ ਫੇਮ ਅਤੇ 1999 ਵਿੱਚ ਕਲੋਰਾਡੋ ਪਰਫਾਰਮਿੰਗ ਆਰਟਸ ਹਾਲ ਆਫ ਫੇਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

 ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ 
ਹੈਲਨ ਗਿਲਮਰ ਬੋਨਫਿਲਸ ਦਾ ਜਨਮ ਪੀਕਸਕਿਲ, ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕੀ ਅਖਬਾਰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਫਰੈਡਰਿਕ ਗਿਲਮਰ ਬੋਨਫਿਲਸ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਬੇਲੇ ਬਾਰਟਨ ਬੋਨਫਿਲਸ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ, ਮੈਰੀ ਮੈਡਲੀਨ ("ਮਈ") ਬੋਨਫਿਲਸ (1883–1962), ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਇੱਕ ਸਖ਼ਤ ਕੈਥੋਲਿਕ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।[2] 1894 ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰ ਕੈਨਸਸ ਚਲਾ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਫਰੈਡਰਿਕ ਕਾਨੂੰਨੀ ਲਾਟਰੀਆਂ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ,[3] ਅਤੇ 1895 ਵਿੱਚ ਡੇਨਵਰ, ਜਿੱਥੇ ਫਰੈਡਰਿਕ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ ਹੈਰੀ ਹੇ ਟੈਮਨ ਨੇ ਇੱਕ ਅਖਬਾਰ ਖਰੀਦਿਆ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦ ਡੇਨਵਰ ਪੋਸਟ ਰੱਖਿਆ।[4][5]

ਡੇਨਵਰ ਵਿੱਚ, ਬੋਨਫਿਲਸ ਦੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਕੁਲੀਨ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਹੈਲਨ ਨੇ ਮੈਰੀਲੈਂਡ ਦੇ ਫੋਰੈਸਟ ਗਲੇਨ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਸੈਮੀਨਰੀ ਵਿੱਚ ਫਿਨਿਸ਼ਿੰਗ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।[1][6] ਫਰੈਡਰਿਕ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ 'ਤੇ ਸਖ਼ਤ ਲਗਾਮ ਰੱਖੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡੇਟ ਕਰਨ ਤੋਂ ਵਰਜਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ "ਮੁੰਡੇ ਸਿਰਫ ਆਪਣੇ ਪੈਸੇ ਲਈ ਬਾਹਰ ਸਨ"।[7] 21 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਕੈਥੋਲਿਕ ਸੇਲਜ਼ਮੈਨ ਨਾਲ ਮਈ ਦੇ ਭੱਜ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੈਲਨ "ਪਿਆਰੀ ਧੀ" ਬਣ ਗਈ, ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਕਦਮ ਜਿਸਨੇ ਮਈ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੱਕ ਦੂਰ ਰੱਖਿਆ।[8]

1933 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੈਲਨ, ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਤੋਂ $14 ਮਿਲੀਅਨ ਮਿਲੇ।[9] 1935 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ $10 ਮਿਲੀਅਨ ਦੀ ਹੋਰ ਵਸੀਅਤ ਮਿਲੀ, ਨਾਲ ਹੀ ਅਖਬਾਰਾਂ ਦਾ ਸਟਾਕ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਹੰਬੋਲਟ ਸਟ੍ਰੀਟ ਮਹਿਲ ਦਾ ਕਬਜ਼ਾ।[10] ਮਈ ਨੂੰ ਇੱਕ ਟਰੱਸਟ ਤੋਂ ਸਿਰਫ $25,000 ਸਾਲਾਨਾ ਭੱਤਾ ਮਿਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਭੈਣ 'ਤੇ ਮੁਕੱਦਮਾ ਕੀਤਾ।[11] ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਤਿੱਖੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਈ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਤੋਂ $5 ਮਿਲੀਅਨ ਨਕਦ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਤੋਂ ਕੁਝ ਨਕਦ, ਡੇਨਵਰ ਪੋਸਟ ਸਟਾਕ ਦਾ 15%, ਅਤੇ ਵਾਧੂ ਰੀਅਲ ਅਸਟੇਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਅਦਾਲਤੀ ਕੇਸ ਨੇ ਭੈਣਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਸੰਚਾਰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।[10][12]

 ਡੇਨਵਰ ਪੋਸਟ 
1933 ਵਿੱਚ, ਬੋਨਫਿਲਸ ਨੇ ਡੇਨਵਰ ਪੋਸਟ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਾਰਪੋਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਸਕੱਤਰ-ਖਜ਼ਾਨਚੀ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।[10] ਥੀਏਟਰ ਲਈ ਉਸਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਉਸ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਸਵਾਗਤ ਲਈ ਡੇਨਵਰ ਪੋਸਟ ਦੀ ਲਾਬੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਦਰਜਨ ਪੀਲੇ ਗੁਲਾਬ ਰੱਖਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਤੱਕ ਫੈਲ ਗਈ; ਉਹ ਕੋਲੋਰਾਡੋ ਲਾਇਸੈਂਸ ਪਲੇਟ "#1" ਵਾਲੀ ਪੀਅਰਸ-ਐਰੋ ਟੂਰਿੰਗ ਕਾਰ ਵਿੱਚ ਇਮਾਰਤ ਵੱਲ ਗਈ।[13] 1934 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਡੇਨਵਰ ਪੋਸਟ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਹੇਠ ਚੀਸਮੈਨ ਪਾਰਕ ਪਵੇਲੀਅਨ ਵਿਖੇ ਬਾਹਰ ਬ੍ਰੌਡਵੇ ਨਾਟਕਾਂ ਅਤੇ ਹਲਕੇ ਓਪੇਰਾ ਦੀ ਇੱਕ ਮੁਫਤ ਗਰਮੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ। ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰੌਡਵੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਘੱਟ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਕ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਅਭਿਨੈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਇਹਨਾਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ 20,000 ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ 1972 ਵਿੱਚ ਬੋਨਫਿਲਸ ਦੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਹਰ ਸਾਲ ਮੰਚਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ।[10]

1946 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਅਖ਼ਬਾਰ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਦੇਣ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਸੰਪਾਦਕ, ਪਾਮਰ ਹੋਇਟ, ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ।[14][1] 1966 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅਖ਼ਬਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ ਡੋਨਾਲਡ ਸੀਵੈਲ, ਇੱਕ ਥੀਏਟਰ ਨਿਰਮਾਤਾ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਬ੍ਰੌਡਵੇ 'ਤੇ ਮਿਲੀ ਸੀ, ਨੂੰ ਡੇਨਵਰ ਜਾਣ ਅਤੇ ਚੇਅਰਮੈਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਬਣਨ ਲਈ ਕਿਹਾ। [10][16]
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1972
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1889