ਐਲਨੋਰ ਫਰੈਂਕਲਿਨ ਈਗਨ

ਐਲਨੋਰ ਫਰੈਂਕਲਿਨ ਈਗਨ (28 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1879-17 ਜਨਵਰੀ, 1925) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਸ਼ਾਮ ਪੋਸਟ ਲਈ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਸੀ।

 ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਬਰਥਾ ਐਲੀਨੋਰ ਪੇਡੀਗੋ ਦਾ ਜਨਮ 1879 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ (ਕੁਝ ਸਰੋਤ 1877 ਦਿੰਦੇ ਹਨ), ਹੈਨਰੀ ਪੇਡੀਗੋ ਅਤੇ ਬੀਨਾ ਗ੍ਰੇਵਜ਼ ਪੇਡੀਗੋ ਦੀ ਧੀ। ਉਹ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇੰਡੀਆਨਾ ਦੇ ਟੈਰੇ ਹਾਉਟ ਵਿੱਚ ਰੋਜ਼ ਓਰਫਨ ਹੋਮ ਵਿੱਚ ਰਹੀ,[1] ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਕੈਨਸਸ ਸਿਟੀ, ਮਿਸੂਰੀ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਗੋਦ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[2]

 ਕੈਰੀਅਰ 
ਐਲੇਨੋਰ ਪੇਡੀਗੋ ਫ੍ਰੈਂਕਲਿਨ 1898 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਚਲੀ ਗਈ, ਉਸਨੇ ਕੈਨਸਸ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਥੀਏਟਰ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉੱਥੋਂ ਉਹ ਲੈਸਲੀ ਦੇ ਵੀਕਲੀ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਥੀਏਟਰ ਆਲੋਚਕ ਬਣ ਗਈ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ। 1903 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਜਪਾਨ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਰੂਸ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ; ਉਸਨੇ ਰੂਸੋ-ਜਾਪਾਨੀ ਯੁੱਧ, ਅਤੇ ਲੈਸਲੀ ਲਈ ਰੂਸੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਅਤੇ 1915 ਤੋਂ 1925 ਤੱਕ, ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ [1] ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਸ਼ਾਮ ਪੋਸਟ ਲਈ ਕਵਰ ਕੀਤਾ। [2][3] 1915 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਯਾਤਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਬਾਰੂਲੋਸ 'ਤੇ ਘਾਤਕ ਪਣਡੁੱਬੀ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਚ ਗਈ। [4] 1919 ਵਿੱਚ ਅਰਮੀਨੀਆ ਤੋਂ ਉਸਦੀ ਰਿਪੋਰਟਿੰਗ ਵਿੱਚ [5] ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੇ ਚਸ਼ਮਦੀਦ ਗਵਾਹਾਂ ਦੇ ਬਿਰਤਾਂਤ ਸਨ:

ਮੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਕਿ ਕਿਤੇ ਵੀ ਲੋਕ ਗੋਡੇ ਟੇਕ ਕੇ ਘਾਹ ਖਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਬਹੁਤ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ ਕਿ ਭੁੱਖੇ ਲੋਕ ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ ਭੋਜਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਘਾਹ ਅਤੇ ਹਰੇ-ਭਰੇ ਪਦਾਰਥ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਦਮੀ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਂਗ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ-ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਇਹ.David Hudson, "'Having Seen Enough': Eleanor Franklin Egan and the Journalism of Great War Displacement" in Ingrid Sharp and Matthew Stibbe, eds., Aftermaths of War: Women's Movements and Female Activists, 1918-1923 (BRILL 2011): 390. 

ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੂਜੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮਨੀਲਾ ਟਾਈਮਜ਼ ਨੂੰ ਸਹਿ-ਸੰਪਾਦਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਫਿਲੀਪੀਨਜ਼ ਚਲੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਫਿਲੀਪੀਨ ਐਂਟੀ-ਟਿਊਬਰਕਲੋਸਿਸ ਸੋਸਾਇਟੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।[1] ਉਸਨੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਵਿੱਚ 1922 ਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਸੀਮਾ ਬਾਰੇ ਕਾਨਫਰੰਸ,[2] ਦੀ ਸਲਾਹਕਾਰ ਕਮੇਟੀ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ।[3]

 ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਐਲੀਨੋਰ ਪੇਡੀਗੋ ਨੇ ਦੋ ਵਾਰ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ; ਪਹਿਲਾ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ, 1895 ਵਿੱਚ ਜੋਏਲ ਡਾਲਬੇ ਫਰੈਂਕਲਿਨ ਨਾਲ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਦਾ ਦੂਜਾ ਪਤੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰਕ ਮਾਰਟਿਨ ਈਗਨ ਸੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 1905 ਵਿੱਚ ਜਾਪਾਨ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ।[1] ਉਸਦੀ ਮੌਤ 1925 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਹੋਈ, [2] 45 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਨਿਮੋਨੀਆ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗਿਆਰਡੀਆ, ਇੱਕ ਭੋਜਨ- ਅਤੇ ਪਾਣੀ-ਜਨਿਤ ਪਰਜੀਵੀ; ਉਸਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਜਨਕ ਪੈਲਬੇਅਰਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰਬਰਟ ਹੂਵਰ, ਜੇਮਜ਼ ਹਾਰਬਰਡ, ਅਤੇ ਨਿਊਟਨ ਡਬਲਯੂ. ਗਿਲਬਰਟ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਾਜ਼ਰੀਨ ਵਾਲਟਰ ਲਿਪਮੈਨ, ਕੈਥਲੀਨ ਨੌਰਿਸ, ਫ੍ਰੈਂਕ ਮੁਨਸੀ, ਮੇਲਵਿਲ ਏਲੀਜਾਹ ਸਟੋਨ, ​​ਅਤੇ ਥਾਮਸ ਡਬਲਯੂ. ਲੈਮੋਂਟ ਸਨ।[3]

 ਹਵਾਲੇ 

 ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 

 David Hudson, "‘A woman so curiously fear-free and venturesome’: Eleanor Franklin Egan reporting the Great Russian Famine, 1922" Women's History Review 26(2)(April 2017): 195–212.
 David Hudson, "'Having Seen Enough': Eleanor Franklin Egan and the Journalism of Great War Displacement" in Ingrid Sharp and Matthew Stibbe, eds., Aftermaths of War: Women's Movements and Female Activists, 1918-1923 (BRILL 2011): 375–393.