ਤਥਾਗਤ

'ਤਥਾਗਤਾ' ਦੇ ਅਨੁਵਾਦਅੰਗਰੇਜ਼ੀਇੱਕ ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਆ ਗਿਆਸੰਸਕ੍ਰਿਤਸੰਜਮਪਾਲੀਜ਼ਬੂਰਾਂ ਦੀ ਜ਼ਬੂਰਬੰਗਾਲੀਇਸ ਲਈਬਰਮੀਪਾਠ (ਐੱਮ. ਐੱਲ. ਸੀ. ਟੀ. ਐੱਸ.: tathagata) ਚੀਨੀਜੇ (ਪਿਨਯਿਨ rú laí/ਕੈਂਟੋਨੀਜ਼ = ਯੂ ਲੋਇਆਜਪਾਨੀ (ਰੋਮੀਜੀਃ ਨਯੋਰਾਈ) ਖਮੇਰ (ਸੰਖੇਪ) ਕੋਰੀਆਈ¶ (RR: yeroe) ਮੰਗੋਲੀਆਈਸੰਗਤਿੰਨ ਵਾਰਸਿੰਹਾਲਾਸੰਪੂਰਨ (ਸੰਪੂਰਨ) ਤਿੱਬਤੀ (ਡੀਜ਼ਿਨ ਸ਼ੇਗ ਪਾ)  (ਇਹ ਤਾਂ ਆਪ ਹੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ) ਟੈਗਾਲੋਗਤਥਾਗਤਾਥਾਈਦ੍ਰਿਸ਼ਵੀਅਤਨਾਮੀਨੂੰ ਲਾਈਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦੀ ਗਲੌਸਰੀ
ਤਥਾਗਤਾ ( [tɐˈthaːgaɐtɐ] ਇੱਕ ਪਾਲੀ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਪਟ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਧਾਰਮਿਕ ਟੀਚਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਗੌਤਮ ਬੁੱਧ ਨੇ ਪਾਲੀ ਕੈਨਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਪਿਛਲੇ ਬੁੱਧਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਯਾਨ ਕਾਰਪਸ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸ਼ਾਕਿਆਮੁਨੀ ਬੁੱਧ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਵਰਗੀ ਬੁੱਧ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਹੈ। ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਕਸਰ ਅਰਥ ਜਾਂ ਤਾਂ "ਉਹ ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ" (ਟਾਟਾ-ਗਟਾ) "ਉਹ ਜੋ ਇੰਝ ਆਇਆ ਹੈ" (ਟਾਥਾ-ਅਗਾਟਾ) ਜਾਂ ਕਈ ਵਾਰ "ਉਹ ਜੋ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਗਿਆ" (ਟਾਟਾ. ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਤਥਾਗਤਾ ਆਉਣ ਅਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ-ਸਾਰੇ ਅਸਥਾਈ ਵਰਤਾਰੇ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਹੋਰ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਸਹੀ ਮੂਲ ਅਰਥ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਪਾਲੀ ਕੈਨਨ ਵਿੱਚ ਕਈ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਬੁੱਧ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਥਾਗਤ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਸਰਵਨਾਂਮ ਮੈਂ, ਮੈਂ ਜਾਂ ਖੁਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਇਸਦਾ ਭਾਵ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇਣਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਿੱਖਿਆ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਉਚਾਰੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਪੁਨਰ ਜਨਮ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਅਨੰਤ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਭਾਵ ਦੁਖ ਤੋਂ ਪਰੇ।

 ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਅਤੇ ਵਿਆਖਿਆ 
ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਸਲ ਮਹੱਤਵ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਲਗਭਗ ਬੁੱਧਘੋਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕਿਆਸ ਅਰਾਈਆਂ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ,

ਜੋ ਕਿ ਦੀਘਾ ਨਿਕਾਇਆ, ਸੁਮੰਗਲਾਵਿਲਾਸਿਨੀ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਟਿੱਪਣੀ ਵਿੱਚ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਉਤਪਤੀ ਸਮਰਥਨ ਦੇ ਨਾਲ : [2] ਹਰੇਕ ਸ਼ਬਦ ਦੀਆਂ ਅੱਠ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, 
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੁੱਧ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Articles containing Japanese language text