ਡੌਰਥੀ ਆਰਨੋਲਡ ਦੀ ਗਾਇਬ

ਡੋਰੋਥੀ ਹੈਰੀਅਟ ਕੈਮਿਲ ਅਰਨੋਲਡ (1 ਜੁਲਾਈ, 1885 -12 ਦਸੰਬਰ, 1910 ਨੂੰ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਵਾਰਸ ਸੀ ਜੋ ਦਸੰਬਰ 1910 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਰਹੱਸਮਈ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।

ਫਰਾਂਸਿਸ ਆਰ. ਅਰਨੋਲਡ, ਇੱਕ ਵਧੀਆ ਸਾਮਾਨ ਦੇ ਆਯਾਤਕ, ਦੀ ਧੀ, ਅਰਨੋਲਡ ਦਾ ਜਨਮ ਅਤੇ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਮੈਨਹਟਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਬ੍ਰਾਇਨ ਮਾਵਰ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ 108 ਈਸਟ 79ਵੀਂ ਸਟਰੀਟ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। 12 ਦਸੰਬਰ, 1910 ਨੂੰ, ਅਰਨੋਲਡ ਇੱਕ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦੀ ਖਰੀਦਦਾਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਘਰ ਛੱਡ ਕੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੈਸ਼ੀਅਰ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪੰਜਵੇਂ ਐਵੇਨਿਊ 'ਤੇ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਨੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੈਂਟਰਲ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਸੀ। ਉਸ ਸ਼ਾਮ, ਜਦੋਂ ਆਰਨੋਲਡ ਰਾਤ ਦੇ ਖਾਣੇ ਲਈ ਹਾਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਹੋਇਆ।

ਅਰਨੋਲਡ ਦੇ ਪਿਤਾ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਲਾਪਤਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਨਿੱਜੀ ਜਾਂਚਕਰਤਾਵਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਮੰਗੀ। ਇਹਨਾਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਅਸਫਲ ਸਾਬਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਜਨਵਰੀ 1911 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਪੁਲਿਸ ਵਿਭਾਗ (NYPD) ਕੋਲ ਲਾਪਤਾ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਦਰਜ ਕਰਵਾਈ। ਅਰਨੋਲਡ ਦੇ ਆਖਰੀ ਵਾਰ ਦੇਖੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਾਲਾਂ ਅਤੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਲਾਪਤਾ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਕਈ ਸਿਧਾਂਤ, ਦ੍ਰਿਸ਼ ਅਤੇ ਅਫਵਾਹਾਂ ਫੈਲਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ, ਪਰ ਹਾਲਾਤ ਕਦੇ ਵੀ ਹੱਲ ਨਹੀਂ ਹੋਏ ਅਤੇ ਅਰਨੋਲਡ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਅਣਜਾਣ ਹੈ।[1]

ਸਮਾਂਰੇਖਾ

ਡੋਰਥੀ ਹੈਰੀਏਟ ਕੈਮਿਲ ਅਰਨੋਲਡ ਦਾ ਜਨਮ 1 ਜੁਲਾਈ, 1885 ਨੂੰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, [1] ਉਹ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਰੋਜ਼ ਅਰਨੋਲਡ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ, ਮੈਰੀ ਮਾਰਥਾ ਪਾਰਕਸ ਅਰਨੋਲਡ (née Samuels) ਦੇ ਚਾਰ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੂਜੀ ਸੀ।[2][3] ਅਰਨੋਲਡ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਜੌਨ (ਜਨਮ ਦਸੰਬਰ 1884) ਅਤੇ ਦੋ ਛੋਟੇ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਸਨ: ਡੈਨ ਹਿਨਕਲੇ (ਜਨਮ ਫਰਵਰੀ 1888) ਅਤੇ ਮਾਰਜੋਰੀ ਬਰੂਸਟਰ (ਜਨਮ ਅਗਸਤ 1891)। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਹਾਰਵਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਸਨ ਜੋ ਐਫ.ਆਰ. ਅਰਨੋਲਡ ਐਂਡ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਇੱਕ ਸੀਨੀਅਰ ਸਾਥੀ ਸਨ, ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਜੋ ਪਰਫਿਊਮ ਵਰਗੀਆਂ "ਫੈਂਸੀ ਵਸਤੂਆਂ" ਆਯਾਤ ਕਰਦੀ ਸੀ।[4] ਉਸਦੀ ਮਾਸੀ, ਹੈਰੀਏਟ ਮਾਰੀਆ ਅਰਨੋਲਡ, ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੇ ਜਸਟਿਸ ਰੂਫਸ ਡਬਲਯੂ. ਪੇਖਮ ਨਾਲ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਸੀ।[5] ਅਰਨੋਲਡ ਦਾ ਪਿਤਾ ਪਰਿਵਾਰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਸੀ ਜੋ ਮੇਫਲਾਵਰ 'ਤੇ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਪਹੁੰਚੇ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਕਿਊਬੈਕ ਦੇ ਮਾਂਟਰੀਅਲ ਤੋਂ ਸੀ।[4][9] ਆਪਣੀ ਸਮਾਜਿਕ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਸੋਸ਼ਲ ਰਜਿਸਟਰ ਵਿੱਚ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।[10][3]

1910 ਦੀ ਬਸੰਤ ਵਿੱਚ, ਆਰਨੋਲਡ ਨੇ ਮੈਕਕਲੂਰ ਦੇ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਕਹਾਣੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਿਸਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਦੋਸਤ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਲਿਖਣ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਸਨ, ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਬਾਰੇ ਛੇੜਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਆਰਨੋਲਡ ਨੂੰ ਮੈਗਜ਼ੀਨਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਪੱਤਰ ਵਿਹਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਡਾਕਘਰ ਬਾਕਸ ਕਿਰਾਏ 'ਤੇ ਲੈਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ।[1] ਉਸਨੇ ਨਵੰਬਰ 1910 ਵਿੱਚ ਮੈਕਕਲੂਰ ਦੇ "ਦਿ ਪੋਇਨਸੇਟੀਆ ਐਂਡ ਦ ਫਲੇਮ" ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਜੀ ਛੋਟੀ ਕਹਾਣੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ; ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਆਰਨੋਲਡ ਦੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੂਜੀ ਅਸਵੀਕਾਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।[2][3] ਉਸਦੇ ਲਾਪਤਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ, ਆਰਨੋਲਡ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਫਰਾਂਸਿਸ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਲਿਖਣ ਲਈ ਗ੍ਰੀਨਵਿਚ ਵਿਲੇਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਲੈ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਫਰਾਂਸਿਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰਕ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਵਰਜਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ, "ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਲੇਖਕ ਕਿਤੇ ਵੀ ਲਿਖ ਸਕਦਾ ਹੈ।" [4] ਡੋਰਥੀ ਅਰਨੋਲਡ ਨੇ ਲਿਖਣ ਦਾ ਕਰੀਅਰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ, ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਸਫਲਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ।

 ਹਵਾਲੇ 

 Citations 

 ਸੂਤਰ 






 ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 

 The Disappearance of Dorothy Arnold at historicmysteries.com