ਅਰੰਜਨਾ ਚਾਰਡੂ

ਅਰੰਜਨਾ ਚਰਾਡੂ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਰਾਇਗਨਨ ਕਾਯਰੂ ਜਾਂ ਅਰਾਨਾ ਕਾਯਰੂ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਇੱਕ ਕਮਰ ਦਾ ਧਾਗਾ ਹੈ ਜੋ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ਉੱਤੇ, ਇਹ ਕਮਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ, ਜਣਨ ਖੇਤਰ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉੱਪਰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਪਾਹ ਜਾਂ ਰੇਸ਼ਮ ਦਾ ਬਣਿਆ ਪਹੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਧਾਗਾ ਆਮ ਤੌਰ' ਉੱਤੇ ਲਾਲ ਜਾਂ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਬਾਰੇ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਿੱਚ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਗੁਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਬੁਰੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਦੇ ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬੁਰੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਧਾਗੇ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਲੱਗ-ਅਲੱਗ ਧਾਗੇ ਵੱਖਰੇ-ਵੱਖਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਕਾਲੇ ਧਾਗੇ ਬਾਰੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਭੈੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਲਾਲ ਧਾਗਾ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕਮਰ ਦੇ ਧਾਗੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਕੁਝ ਵਿਅਕਤੀ ਤਵੀਤ ਵੀ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਲਿਆਲਮ ਵਿੱਚ "ਏਲਾਸ" ਅਤੇ ਤਮਿਲ ਵਿੱਚ 'ਥੈਯੱਟੂ " ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਭਾਰਤੀ ਮਿਥਿਹਾਸ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਮਰ ਦਾ ਧਾਗਾ ਪਹਿਨਣ ਨਾਲ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਨਗਨਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਕਾਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਆਮ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮੌਤ ਤੱਕ ਕਦੇ ਵੀ ਨਗਨ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਅਤੇ ਧਾਗਾ ਪਹਿਨਣਾ ਇਸ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਨਗਨ ਦੇ ਸੰਭਾਵਿਤ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਭਿਆਸ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੀ ਜੜ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਨਿਮਰਤਾ, ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਕ ਸਦਭਾਵਨਾ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਦਾ ਇੱਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਪਹਿਲੂ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।

ਕਮਰ ਦੇ ਧਾਗੇ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਭਾਰਤੀ ਤੰਤਰੀ ਪਰੰਪਰਾ ਨਾਲ ਵੀ ਨੇੜਿਓਂ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਨਬੀ ਚੱਕਰ" ਅਤੇ "ਮੂਲਧਰ ਚੱਕਰ' ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਬੀ ਚੱਕਰਾ ਧੁੰਨੀ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਮੂਲਧਰ ਚੱਕਰ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਜਨਨ ਅੰਗ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਕਮਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੇਨ ਪਹਿਨ ਕੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਭਿਆਸ ਮੂਲਧਰ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਊਰਜਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਲਈ ਸੋਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਬੇਕਾਬੂ ਜਿਨਸੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਰਬਾਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਕਮਰ ਦਾ ਧਾਗਾ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਜਾਂ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਿਹਤ ਪਹਿਲੂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਸੀ, ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ  ਲਈ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਭਿਆਸਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਮਰ ਦਾ ਧਾਗਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਜਣਨ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਰਨੀਆ ਵਰਗੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਾਚਨ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਕਰਕੇ ਭਾਰ ਅਤੇ ਕਮਰ ਦੇ ਆਕਾਰ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਪਜਾਊ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਹਤ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸਨ ਜਦੋਂ ਵਿਗਿਆਨਕ ਗਿਆਨ ਸੀਮਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਲਈ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਭਿਆਸਾਂ' ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਸਨ।

 ਅਰਥ 
ਅਰੰਜਨਾ ਚਾਰਡੂ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਰਾਸਤ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। 

ਕਮਰ ਦੇ ਧਾਗੇ ਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਵੱਖ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਨੂੰ "ਅਰਾਇਗਨਨ ਕਾਯਰੂ" ਜਾਂ "ਅਰਾਨਾ ਕਾਯਰੂ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਧਾਗਾ, ਕਪਾਹ, ਰੇਸ਼ਮ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਧਾਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਸੋਨੇ ਸਮੇਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।[1] ਇਹਨਾਂ ਧਾਤਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਇਸ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮਹੱਤਵ ਲਈ ਅਮੀਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਵਾਧੂ ਪਰਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕੇਰਲਾ ਦਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਦਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ