ਬੀਟਰਿਸ ਮੈਕਕਿਊ

ਬੀਟਰਿਸ ਏ. ਮੈਕਕਿਊ ਕੋਸਗ੍ਰੋਵ (18 ਦਸੰਬਰ, 1886-1955 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ), ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਗਾਇਕਾ, ਕਲੱਬਵੁਮਨ ਅਤੇ ਅਵਾਜ਼ ਅਧਿਆਪਕ ਸੀ, ਜੋ 1920 ਅਤੇ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਰਗਰਮ ਸੀ।

 ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਬੀਟਰਿਸ ਮੈਕਕਿਊ ਐਕਰੋਨ, ਓਹੀਓ ਤੋਂ ਸੀ, [1] ਥਾਮਸ ਡਬਲਯੂ. ਮੈਕਕਿਊ ਦੀ ਧੀ।[2] ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਕੋਲੇ ਦੇ ਡੀਲਰ ਸਨ; [3] ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਵੀ ਇੱਕ ਖੋਜੀ ਸਨ।[4][5] ਉਸਨੇ ਸਿਨਸਿਨਾਟੀ ਦੇ ਮਾਊਂਟ ਨੋਟਰੇ ਡੈਮ ਕਾਨਵੈਂਟ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।[6] ਹਰਬਰਟ ਵਿਦਰਸਪੂਨ ਉਸਦੇ ਆਵਾਜ਼ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।[7]

 ਕੈਰੀਅਰ 
ਮੈਕਕਿਊ ਇੱਕ ਵਿਰੋਧੀ ਸੀ।[1] ਉਹ 1901 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਚਲੀ ਗਈ।[2] ਉਸਨੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਅਮਰੀਕਨ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਲਈ ਲਾਭ ਸੰਗੀਤ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ, ਅਤੇ ਫੌਜਾਂ ਦਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰਨ ਲਈ YMCA ਨਾਲ ਫਰਾਂਸ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ।[3][4] ਉਸਨੇ 1920 ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਏਓਲੀਅਨ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।[5] ਉਸਨੇ ਬ੍ਰੌਡਵੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸਟੂਡੀਓ ਤੋਂ ਗਾਉਣਾ ਸਿਖਾਇਆ,[6][7] ਅਤੇ ਰੇਡੀਓ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ, ਕਈ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨਾਲ।[8][9]

ਮੈਕਕਿਊ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਫਾਰਮ ਦੀ ਮਾਲਕ ਸੀ। 1917 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਅਮਰੀਕਨ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਨੂੰ ਕਰੰਟ ਜੈਲੀ ਦੇ 100 ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਰ ਦਾਨ ਕੀਤੇ।[1] ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਓਵਰਸੀਜ਼ ਸਰਵਿਸ ਲੀਗ ਦੀ ਮਨੋਰੰਜਨ ਇਕਾਈ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ।[2][3][4] ਉਹ ਮੂ ਫੀ ਐਪਸਿਲਨ ਦੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਚੈਪਟਰ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਸੀ।[5] ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮਿਆਮੀ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਸੀ।[6][7][8]

ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ, ਬੀਟਰਿਸ ਮੈਕਕਿਊ ਕੋਸਗਰੋਵ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਵੂਮੈਨਜ਼ ਓਵਰਸੀਜ਼ ਸਰਵਿਸ ਲੀਗ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਸੀ, [1] ਫੰਡਰੇਜ਼ਰ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰਦੀ ਸੀ, "ਬੰਡਲਜ਼ ਫਾਰ ਅਮਰੀਕਾ", ਇੱਕ ਸਿਲਾਈ ਵਰਕਰੂਮ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੈਨਿਕਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਹਤ ਸਮੱਗਰੀ ਭੇਜਦੀ ਸੀ। [2][3] ਉਹ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਡਾਟਰਸ ਆਫ਼ ਓਹੀਓ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸਰਗਰਮ ਸੀ। [4][5]

 ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ 
"ਸੰਗੀਤ ਇਨ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਸਿਟੀ" (1925) 

 ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਮੈਕਕਿਊ ਨੂੰ 1923 ਵਿੱਚ ਮਿਆਮੀ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਲਾਅ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।[1] ਉਸਨੇ 1935 ਵਿੱਚ ਵਕੀਲ ਹਿਊਗ ਕੋਸਗਰੋਵ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ।[2][3] 1955 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।[4]

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1886