ਪੰਨਾ ਨਾਇਕ

ਪੰਨਾ ਨਾਇਕ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Panna Naik; ਜਨਮ 28 ਦਸੰਬਰ 1933) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਗੁਜਰਾਤੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਕਵੀ ਅਤੇ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਹੈ ਜੋ 1960 ਤੋਂ ਫਿਲਾਡੇਲਫੀਆ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੀ ਹੈ। ਸਥਾਨਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਤੋਂ ਖਿੱਚੀਆਂ ਗਈਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਲਿਖੀਆਂ। ਉਸਦੀ ਕਿਤਾਬ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ (1975) ਨੂੰ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਮਿਲੀ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਨੇ ਕਈ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ।

 ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਪੰਨਾ ਨਾਇਕ ਦਾ ਜਨਮ 28 ਦਸੰਬਰ 1933 ਨੂੰ ਬੰਬਈ (ਹੁਣ ਮੁੰਬਈ) ਵਿੱਚ ਧੀਰਜਲਾਲ ਮੋਦੀ ਅਤੇ ਰਤਨਬੇਨ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਛਗਨਲਾਲ ਮੋਦੀ (1857-1946) ਬੜੌਦਾ ਰਾਜ ਲਈ ਇੱਕ ਸਿੱਖਿਆ ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਇਤਿਹਾਸਕ ਗਲਪ, ਇਰਾਵਤੀ ਲਿਖੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਸੂਰਤ ਤੋਂ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਰਤਨਬੇਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗੁਜਰਾਤੀ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਧਾਰਮਿਕ ਅਤੇ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਸੁਣਾਈਆਂ ਸਨ ਜਿਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਲਈ। ਉਸਨੇ 1954 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਬੀਏ ਅਤੇ 1956 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਐਮਏ ਗੁਜਰਾਤੀ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਬੰਬੇ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ (ਹੁਣ ਮੁੰਬਈ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ) ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੇਂਟ ਜ਼ੇਵੀਅਰਜ਼ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। 1960 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇੱਕ ਦੁਲਹਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਚਲੀ ਗਈ। ਉਸਨੇ 1962 ਵਿੱਚ ਡ੍ਰੈਕਸਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਫਿਲਾਡੇਲਫੀਆ ਤੋਂ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਸਾਇੰਸ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸ ਅਤੇ 1973 ਵਿੱਚ ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਫਿਲਾਡੇਲਫੀਆ ਤੋਂ ਸਾਊਥ ਏਸ਼ੀਅਨ ਸਟੱਡੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਐਮਐਸ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 1964 ਤੋਂ 2003 ਤੱਕ ਪੈਨਸਿਲਵੇਨੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਵੈਨ ਪੈਲਟ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗ੍ਰੰਥ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀਅਨ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ ਅਤੇ 1985 ਤੋਂ 2002 ਤੱਕ ਗੁਜਰਾਤੀ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵਜੋਂ। ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਨਿਕੁਲ ਨਾਇਕ ਦੀ 2004 ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। 2015 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਲੇਖਾਕਾਰ ਨਟਵਰ ਗਾਂਧੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਸਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਈ।

 ਪੁਰਸਕਾਰ 
ਉਸਨੇ 1978 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਪ੍ਰਵੇਸ਼ (1975) ਲਈ ਗੁਜਰਾਤ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਕਵਿਤਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਸਨੇ 2002 ਵਿੱਚ ਚੁਨੀਲਾਲ ਵੇਲਜੀ ਮਹਿਤਾ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ।

 ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਕੰਮ 

 ਪ੍ਰਵੇਸ਼ (ਦਾਖਲਾ, 1975)
 ਫਿਲਾਡੇਲਫੀਆ (1981)
 ਨਿਸਬਤ (1984)
 ਅਰਸਪਾਰਸ (1989)
 ਅਵਾਂਜਵਨ (1991)
 ਰੰਗ ਜ਼ਾਰੂਖੇ (2005)
 ਚੈਰੀ ਬਲੌਸਮ (2004)
 ਕੇਤਲਕ ਕਾਵਯੋ (1990)
 ਵਿਦੇਸ਼ਨੀ (2000)
 ਅਤਰ ਅਕਸ਼ਰ
 ਫਲੇਮਿੰਗੋ (2003)

 ਹਵਾਲੇ 

 ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 


ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਰੀ ਕਵੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗੁਜਰਾਤੀ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1933