ਸਰਕਾਰੀ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਅਤੇ ਆਰਟ ਗੈਲਰੀ, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ

ਸਰਕਾਰੀ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਅਤੇ ਆਰਟ ਗੈਲਰੀ, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ, ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗੰਧਾਰਨ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਮੱਧਕਾਲੀ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ, ਪਹਾੜੀ ਅਤੇ ਰਾਜਸਥਾਨੀ ਲਘੂ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ। ਅਗਸਤ, 1947 ਵਿਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵੰਡ ਕਾਰਨ ਇਸ ਦੀ ਹੋਂਦ ਹੈ। ਵੰਡ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਕਲਾ ਵਸਤੂਆਂ, ਚਿੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਕੇਂਦਰੀ ਅਜਾਇਬ ਘਰ, ਲਾਹੌਰ, ਜੋ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸੀ, ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਗਏ ਸਨ। ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਗੰਧਾਰਨ ਕਲਾਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ।

ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਵੰਡ 10 ਅਪ੍ਰੈਲ, 1948 ਨੂੰ ਹੋਈ। 60 ਫੀਸਦੀ ਵਸਤੂਆਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ ਅਤੇ 40 ਫੀਸਦੀ ਵਸਤੂਆਂ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਆਈਆਂ।

ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਦਾ ਉਦਘਾਟਨ 6 ਮਈ 1968 ਨੂੰ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੇ ਤਤਕਾਲੀ ਮੁੱਖ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਡਾ. ਐਮ.ਐਸ. ਰੰਧਾਵਾ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।

 ਇਤਿਹਾਸ 
ਭਾਰਤ ਦੀ ਵੰਡ ਵੇਲੇ ਲਾਹੌਰ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈਆਂ ਕਲਾਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਸਰਕਾਰੀ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਅਤੇ ਆਰਟ ਗੈਲਰੀ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਇਮਾਰਤ ਨੂੰ ਸਵਿਸ-ਜਨਮੇ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਆਰਕੀਟੈਕਟ, ਲੇ ਕੋਰਬੁਜ਼ੀਅਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਮਨਮੋਹਨ ਨਾਥ ਸ਼ਰਮਾ, ਪੀਅਰੇ ਜੀਨੇਰੇਟ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੱਤ ਸ਼ਰਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਡਿਜ਼ਾਇਨ 1960-62 ਦੌਰਾਨ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਣ 1962 ਅਤੇ 1967 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਲੇ ਕੋਰਬੁਜ਼ੀਅਰ ਵੱਲੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਤਿੰਨ ਅਜਾਇਬ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਦੋ ਸੰਸਕਾਰ ਕੇਂਦਰ, ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਆਫ਼ ਵੈਸਟਰਨ ਆਰਟ, ਟੋਕੀਓ ਵਿੱਚ ਹਨ।

 ਬਿਲਡਿੰਗ 
ਇਮਾਰਤ ਇੱਕ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਅਤੇ ਆਰਟ ਗੈਲਰੀ ਹੈ ਜੋ ਨਿਯਮਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਲਈ ਕਲਾ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਦੂਜੀ ਪੰਜ ਸਾਲਾ ਯੋਜਨਾ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਦੇ ਸੰਚਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਵਾਹਨ ਵਜੋਂ ਕਲਪਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਇਹ ਖੇਤਰ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਰੋਤ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗੰਧਾਰ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ, ਪਹਾੜੀ ਲਘੂ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਅਤੇ ਸਮਕਾਲੀ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾ ਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਸੈਲਾਨੀਆਂ, ਕਲਾਕਾਰਾਂ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯਮਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਲੇ ਕੋਰਬੁਜ਼ੀਅਰ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕੀਕਰਨ 'ਤੇ ਖੋਜਕਾਰ, ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਅਤੇ ਵਿਦਵਾਨ ਵੀ ਇਮਾਰਤ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਅਕਸਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸਦੇ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰਲ ਮੁੱਲਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮੂਹ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ  ਲੇ ਕੋਰਬੁਜ਼ੀਅਰ ਦੁਆਰਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਜਾਇਬ ਘਰਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਦੁਆਰ, ਧਾਤ ਦੇ ਪੈਨਲ ਵਾਲਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ, ਫਿਕਸਡ ਫਰਨੀਚਰ, ਡਿਸਪਲੇ ਸਿਸਟਮ, ਅਤੇ ਬੇਨਕਾਬ ਕੰਕਰੀਟ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਗਾਰਗੋਇਲਜ਼ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੇ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦੀ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਸਮਕਾਲੀ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ, ਸਤੀਸ਼ ਗੁਜਰਾਲ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਦੇ ਰਿਸੈਪਸ਼ਨ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੰਧ-ਚਿੱਤਰ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਬੇਨਕਾਬ ਕੰਕਰੀਟ ਦੀ ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰੰਗ ਭਰਦਾ ਹੈ।

ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਕਲਾ, ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਅਤੇ ਕਲਾ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ਿਆਂ 'ਤੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਭੰਡਾਰ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਭਾਗ ਡਾ. ਐਮ.ਐਸ. ਰੰਧਾਵਾ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੇ ਮੇਕਿੰਗ ਬਾਰੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪੱਤਰ-ਵਿਹਾਰ ਦੇ ਪੁਰਾਲੇਖਿਕ ਰਿਕਾਰਡ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਜੋ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਡਿਜੀਟਾਈਜ਼ਡ ਸੰਸਕਰਣ ਵਿੱਚ ਉਪਲਬਧ ਹਨ। ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਆਡੀਟੋਰੀਅਮ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਦੀਆਂ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੈਕਚਰ, ਫਿਲਮ ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸਮਾਗਮਾਂ ਲਈ ਲੈਕਚਰ ਹਾਲ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਡੀਟੋਰੀਅਮ ਦਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਵੇਰਵਾ ਆਧੁਨਿਕਤਾਵਾਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਲੇ ਕੋਰਬੁਜ਼ੀਅਰ ਦੁਆਰਾ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਇਮਾਰਤ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਪੱਧਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਪਹਿਲਾ ਪੱਧਰ 33,000 ਵਰਗ ਫੁੱਟ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਡਿਪਟੀ ਕਿਊਰੇਟਰ ਦਾ ਦਫ਼ਤਰ, ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੀ ਦੁਕਾਨ, ਰਿਸੈਪਸ਼ਨ, ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਸੈਕਸ਼ਨ, ਚਾਈਲਡ ਆਰਟ ਗੈਲਰੀ, ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਹਾਲ, ਰਿਜ਼ਰਵ ਕਲੈਕਸ਼ਨ ਸਟੋਰ, ਕੰਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਲੈਬਾਰਟਰੀ ਅਤੇ ਆਡੀਟੋਰੀਅਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਲੈਵਲ 2 23,000 ਵਰਗ ਫੁੱਟ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਗੰਧਾਰ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਭਾਰਤੀ ਲਘੂ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ, ਪੱਥਰ ਅਤੇ ਧਾਤ ਦੀ ਮੂਰਤੀ, ਸਿੱਕੇ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸਮਕਾਲੀ ਕਲਾ ਦੇ ਭਾਗਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਜਗ੍ਹਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਲੈਵਲ 3 6,500 ਵਰਗ ਫੁੱਟ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ, ਚੇਅਰਮੈਨ ਦਾ ਕਮਰਾ, ਅਤੇ ਗੰਧਾਰ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦਾ ਰਿਜ਼ਰਵ ਕਲੈਕਸ਼ਨ ਸਟੋਰ ਹੈ।

ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਖੇਤਰ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਦੇ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਗਲਵਾਰ ਤੋਂ ਐਤਵਾਰ, ਸਵੇਰੇ 10:00 ਵਜੇ ਤੋਂ ਸ਼ਾਮ 4:40 ਵਜੇ ਤੱਕ ਜਨਤਾ ਲਈ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੋਮਵਾਰ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਛੁੱਟੀਆਂ ' ਤੇ ਬੰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਐਂਟਰੀ ਟਿਕਟ 10  ਅਤੇ ਕੈਮਰਾ ਟਿਕਟ 5  ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੰਗਠਿਤ ਸਕੂਲ ਸਮੂਹਾਂ ਅਤੇ ਸੀਨੀਅਰ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਲਈ ਮੁਫਤ ਦਾਖਲਾ ਹੈ। ਸਰੀਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਪੰਗ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਲਈ ਵ੍ਹੀਲਚੇਅਰ ਵਰਗੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਵੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਡੀਟੋਰੀਅਮ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਵਿਦਿਅਕ ਸਮਾਗਮਾਂ ਲਈ ਘੱਟ ਫੀਸਾਂ 'ਤੇ ਉਪਲਬਧ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਲਈ ਅਸਥਾਈ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਹਾਲ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।

 ਸੰਗ੍ਰਹਿ 
ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1947 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵੰਡ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕੇਂਦਰੀ ਅਜਾਇਬ ਘਰ, ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦਾ 40% ਦੇਸ਼ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਸ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਿੱਸਾ ਗੰਧਾਰ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਸਨ। ਅਪਰੈਲ 1949 ਵਿੱਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪਹਿਲਾਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ, ਫਿਰ ਸ਼ਿਮਲਾ, ਪਟਿਆਲਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ 1968 ਵਿੱਚ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਦੇ ਉਦਘਾਟਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਡਾ. ਐਮ.ਐਸ. ਰੰਧਾਵਾ ਨੇ ਪਹਾੜੀ ਲਘੂ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ, ਆਧੁਨਿਕ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸਮਕਾਲੀ ਕਲਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਹ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਲੇ ਕੋਰਬੁਜ਼ੀਅਰ ਦੁਆਰਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤੀ ਮੌਜੂਦਾ ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਹ ਉੱਤਰੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਜਾਇਬ ਘਰਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਸੀ। ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਨੂੰ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ:

 ਗੰਧਾਰ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ 
ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗੰਧਾਰਨ ਦੀਆਂ 627 ਮੂਰਤੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੀਆਂ ਵੰਡ ਦੇ ਸਮੇਂ ਲਾਹੌਰ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਕੋਲਕਾਤਾ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੀਆਂ ਕਲਾਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ।

ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਮੂਰਤੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਮੂਰਤੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਬੁੱਧ ਦੇ ਲੰਬੇ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਕੁਝ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁੱਛਾਂ ਹਨ ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਤਾਲੇ ਹਨ। ਪਹਿਲੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧ ਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰ ਬੁੱਧ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਹਨਾਂ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੁੱਧ ਜਾਂ ਇੱਕ ਚੱਕਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਅਨੁਯਾਈਆਂ ਨੇ ਬੁੱਧ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਚਿਤਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹਿਆ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਯੂਨਾਨੀ ਦੇਵਤਾ-ਵਰਗੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ। ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਉਸ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਇੰਡੋ-ਗਰੀਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯੁੱਗਾਂ ਦੀਆਂ ਕਲਾਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਇਸ ਸਮੇਂ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।

ਇਸ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਹਰਿਤੀ ਅਤੇ ਪੰਚਿਕਾ ਵਰਗੇ ਬੋਧੀ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਕਰਾਹ ਢੇਰੀ ਤੋਂ ਮਿਲੀ ਹਰਿਤੀ ਦੀ ਇੱਕ ਖੜ੍ਹੀ ਮੂਰਤ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਉੱਕਰਿਆ ਅਤੇ ਮਿਤੀਬੱਧ ਹੈ।

 ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਅਤੇ ਮੱਧਕਾਲੀ ਭਾਰਤੀ ਮੂਰਤੀਆਂ 
ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੰਮੂ ਦੇ ਅਖਨੂਰ, ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਊਸ਼ਕੁਰ ਅਤੇ ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਸੁਘ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮੂਰਤੀਆਂ ਵੀ ਹਨ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸੰਘੋਲ ਅਤੇ ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮੂਰਤੀਆਂ ਵੀ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।

ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮੱਧਕਾਲੀ ਭਾਰਤੀ ਮੂਰਤੀਆਂ ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਅਗਰੋਹਾ ਅਤੇ ਨੇੜਲੇ ਪਿੰਜੌਰ ਤੋਂ ਹਨ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ, ਕਸ਼ਮੀਰ ਅਤੇ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਅਵਾਰਾ ਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਇਦੀਪ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਦੋ ਵੱਡੇ ਆਕਾਰ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 12ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਮੂਰਤੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਜੈਨ ਦੇਵਤਾ ਪਦਮਾਵਤੀ ਦੀ

 ਧਾਤ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ 
ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕਾਂਗੜਾ, ਨੇਪਾਲ, ਤਿੱਬਤ, ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਅਤੇ ਅੰਤਮ ਮੱਧਕਾਲੀ ਧਾਤ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੋਧੀ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂ ਦੋਵੇਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

 ਲਘੂ ਚਿੱਤਰ 
ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲਘੂ ਪਹਾੜੀ, ਰਾਜਸਥਾਨੀ, ਸਿੱਖ ਅਤੇ ਮੁਗਲ ਚਿੱਤਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਪਹਾੜੀ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਦੇ ਵਿਆਪਕ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਂਗੜਾ ਦੀਆਂ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਪਹਾੜੀ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਕੂਲਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

 ਹੱਥ-ਲਿਖਤਾਂ 
ਕੁੱਲੂ, ਕਸ਼ਮੀਰ, ਰਾਜਸਥਾਨ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ 18ਵੀਂ ਅਤੇ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਦੇਵਨਾਗਰੀ, ਗੁਰਮੁਖੀ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਹੱਥ-ਲਿਖਤਾਂ ਨੂੰ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

 ਟੈਕਸਟਾਈਲ 
ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਸੈਕਸ਼ਨ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤੀ ਉਪ-ਮਹਾਂਦੀਪ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਨ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਚੰਬਾ ਰੁਮਾਲ, ਬੰਗਾਲ ਦਾ ਕੰਠਾ, ਪੰਜਾਬ ਤੋਂ ਫੁਲਕਾਰੀ, ਤਿੱਬਤ ਅਤੇ ਨੇਪਾਲ ਤੋਂ ਥੈਂਗਕਸ।

 ਅੰਕ ਵਿਗਿਆਨ 
ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਸਿੱਕੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੌਰੀਆ, ਸੁੰਗਾ, ਕੁਸ਼ਾਨ, ਗੁਪਤਾ, ਗਜ਼ਨੀ, ਦਿੱਲੀ ਸਲਤਨਤ, ਮੁਗਲ, ਸਿੱਖ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਤੇ ਰਿਆਸਤ ਦੇ ਸਿੱਕੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

 ਸਮਕਾਲੀ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾ 
ਅਬਨਿੰਦਰਾ ਨਾਥ ਟੈਗੋਰ, ਅਕਬਰ ਪਦਮਸੀ, ਅੰਮ੍ਰਿਤਾ ਸ਼ੇਰ-ਗਿੱਲ, ਭੂਪੇਨ ਖਖਰ, ਬੀਰੇਸ਼ਵਰ ਸੇਨ, ਐੱਫ.ਐੱਨ. ਸੂਜ਼ਾ, ਜਾਮਿਨੀ ਰਾਏ, ਐੱਮਐੱਫ ਹੁਸੈਨ, ਨੰਦਲਾਲ ਬੋਸ, ਨਿਕੋਲਸ ਰੋਰਿਚ, ਓਪੀ ਸ਼ਰਮਾ, ਰਾਜਾ ਵਰਕ ਰਵੀ ਵਰਗੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕਲਾਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ। ਸਿੰਘ, ਸੋਭਾ ਸਿੰਘ, ਤਾਇਬ ਮਹਿਤਾ ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਵੀ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਸਮਕਾਲੀ ਕਲਾ ਭਾਗ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਾਫਿਕਸ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀ ਕਲਾਵਾਂ ਵੀ ਹਨ।

 ਹੋਰ ਕਲਾਕ੍ਰਿਤੀਆਂ 
ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੰਗਾਲ ਤੋਂ ਪਟੁਆ ਸਕ੍ਰੌਲ, ਧਾਤ ਦੇ ਕੁੱਲੂ ਮਾਸਕ, ਪੇਪਰ-ਮਾਚੇ, ਅਤੇ ਬਸਤਰ, ਕਾਂਗੜਾ ਅਤੇ ਕੁੱਲੂ ਆਦਿ ਦੀਆਂ ਲੋਕ ਮੂਰਤੀਆਂ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਕਲਾਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਵੀ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।

 ਕੁਦਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸ ਅਜਾਇਬ ਘਰ 
ਨੈਚੁਰਲ ਹਿਸਟਰੀ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1973 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਡਾ. ਐਮ.ਐਸ. ਰੰਧਾਵਾ, ਕੇਂਦਰ ਸ਼ਾਸਤ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮੁੱਖ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨੀ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਦੇ ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਭਾਗ ਹਨ, ਜੋ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ ਮਨੁੱਖੀ ਬਸਤੀਆਂ, ਜੀਵ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਵਿਕਾਸ, ਭਾਰਤੀ ਉਪ ਮਹਾਂਦੀਪ ਦੇ ਡਾਇਨੋਸੌਰਸ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਵਿਕਾਸ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹਨ।

 ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ 
ਕੰਪਲੈਕਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਰਟ ਗੈਲਰੀ ਦੇ ਪਾਰ ਸਥਿਤ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ 1997 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਬਾਰੇ ਦੁਰਲੱਭ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ, ਡਰਾਇੰਗਾਂ, ਸਕੈਚਾਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਲੇਖਾਂ ਨੂੰ ਦਸਤਾਵੇਜ਼, ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਸ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਮੈਕੀਏਜ ਨੌਵਿਕੀ, ਐਲਬਰਟ ਮੇਅਰ, ਲੇ ਕੋਰਬੁਜ਼ੀਅਰ, ਜੇਨ ਡਰਿਊ, ਮੈਕਸਵੈੱਲ ਫਰਾਈ ਅਤੇ ਪੀਅਰੇ ਜੇਨੇਰੇਟ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਡਰਾਇੰਗਾਂ, ਸਕੈਚ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਚਨਾਵਾਂ ਇੱਥੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਗਵਰਨਰ ਪੈਲੇਸ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਦੇ ਮਾਡਲ, ਜੋ ਕਿ ਕੈਪੀਟਲ ਕੰਪਲੈਕਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਨ ਲਈ ਲੇ ਕੋਰਬੁਜ਼ੀਅਰ ਦੁਆਰਾ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ ਪਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਬਣਾਏ ਗਏ, ਵਿਰਾਸਤੀ ਫਰਨੀਚਰ ਆਰਕੀਟੈਕਟਾਂ ਦੁਆਰਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਨਕਸ਼ੇ ਵੀ ਹਨ। ਡਿਸਪਲੇ।

 ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਦੇ ਹੋਰ ਵਿੰਗ 

 ਨੈਸ਼ਨਲ ਗੈਲਰੀ ਆਫ਼ ਪੋਰਟਰੇਟਸ, ਸੈਕਟਰ 17, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ
 ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਡੌਲਜ਼ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ, ਸੈਕਟਰ 23, ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ

 ਹਵਾਲੇ 

 ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 

 ਅਧਿਕਾਰਤ ਵੈੱਬਸਾਈਟ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਅਜਾਇਬ ਘਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਅਜਾਇਬ ਘਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ