ਹੈਸਟਰ ਸੈਂਟਲੋ

ਹੈਸਟਰ ਸੈਂਟਲੋ (ਵਿਆਹੁਤਾ ਨਾਮ ਹੈਸਟਰ ਬੂਥ ਸੀ. 1690-1773) ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਡਾਂਸਰ ਅਤੇ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ "ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਬੈਲੇਰੀਨਾ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਥੀਏਟਰ ਜੀਵਨ ਦੇ ਕਈ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਸੀ।

 ਜੀਵਨ. 
ਹੈਸਟਰ ਸੈਂਟਲੋ ਦਾ ਜਨਮ ਲਗਭਗ 1690 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਲਗਭਗ 1705 ਤੱਕ [ਹਵਾਲਾ ਲੋਡ਼ੀਂਦਾ] ਨੇ ਹੈਰੀਏਟ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਨਾਜਾਇਜ਼ ਧੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਸੀ-ਪਿਤਾ ਜੇਮਜ਼ ਕ੍ਰੈਗਸ ਸਨ। ਹੈਰੀਅਟ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ

 ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 1726 ਵਿੱਚ ਰਿਚਰਡ ਇਲੀਅਟ, ਜਿਸ ਦੇ 9 ਬੱਚੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਐਡਵਰਡ ਕ੍ਰੈਗਸ-ਇਲੀਅਟ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਬੈਰਨ ਇਲੀਅਟ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।
 ਦੂਜੀ ਵਾਰ 1749 ਵਿੱਚ ਜੌਹਨ ਹੈਮਿਲਟਨ, ਜਿਸ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ, ਜੌਹਨ ਹੈਮਲਟਨ, ਅਬਰਕਾਰਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਮਾਰਕਸ ਸੀ।

 ਕੈਰੀਅਰ 
ਸੰਨ 1706 ਵਿੱਚ, ਸੈਂਟਲੋ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਡਰੂਰੀ ਲੇਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਾਂਸਰ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਲੰਡਨ ਦੇ ਸਟੇਜ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਵਜੋਂ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਰਲੇਕੁਇਨ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ, ਜਿਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ।

ਜੌਨ ਏਸੇਕਸ, ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਡਾਂਸਿੰਗ ਮਾਸਟਰ (1728) ਪਿਅਰੇ ਰਾਮੋ ਦੇ ਲੇ ਮੈਟਰ ਏ ਡਾਂਸਰ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ, ਲਿਖਦਾ ਹੈ:ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਥੀਏਟਰ ਡਾਂਸਰ ਬਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਕਦੇ ਵੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਬੂਥ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤਾਡ਼ੀਆਂ ਦੀ ਉਚਾਈ ਅਤੇ ਪਿੱਚ ਤੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਲਾ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤ ਇੰਨੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਬੁਣੇ ਗਏ ਹਨ, ਕਿ ਸਾਰਾ ਵੈੱਬ ਇੱਕ ਟੁਕਡ਼ੇ ਦਾ ਹੈ ਜੋ ਲੰਬਾਈ ਅਤੇ ਚੌਡ਼ਾਈ ਲਈ ਇੰਨੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿ ਉਹ ਜਿਸ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਾਤਰਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਉਹ ਵਰਤਮਾਨ ਯੁੱਗ ਦਾ ਹੈਰਾਨੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਸ਼ਾਇਦ ਹੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ। ਮੈਂ ਚਾਕੋਨ, ਸਾਰਾਬੰਦ, ਮੇਨੂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਨ ਲਈ ਛੱਡ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਉਸ ਕਿਰਪਾ, ਕੋਮਲਤਾ ਅਤੇ ਪਤੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕੋਈ ਵੀ ਧਿਆਨ, ਅਨੰਦ ਅਤੇ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ।These are three of the four dances created by Royal Dancing Master Anthony L'Abbe in his A New Collection of Dances (from about 1725) where her particular steps are recorded in Feuillet notation. ਉਹ ਉਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਹੋਇਆ ਉਸ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਉੱਤਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਨਕਲ ਦਾ ਨਿਆਂਪੂਰਨ ਵਿਸ਼ਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਕਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਹਾਰਲੇਕੁਇਨ ਵਰਣਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੁਸਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਰੋਧੀ ਪਾਤਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿੰਨੀਆਂ ਵਿਆਪਕ ਅਤੇ ਅਸਧਾਰਨ ਯੋਗਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਚਮਕਦਾਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੀਨੀਅਸਃ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਸਭਤੋਂ ਨਿਮਰ ਸੁਆਦ ਬਣ ਰਿਹਾ ਹੈ।1717 ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ, ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ ਜਿਸ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕੋਲੀ ਸਿਬਰ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਕਿ ਅਪੋਲੋਜੀ ਫਾਰ ਦ ਲਾਈਫ ਆਫ ਕੋਲੀ ਸਿਬਰ (1740) ਅਤੇ ਦ ਪਾਲਮੀ ਡੇਜ਼ ਆਫ ਨੈਨਸ ਓਲਡਫੀਲਡ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਸੀ।"ਲਗਭਗ 1717 ਵਿੱਚ", ਸੀਬਰ ਲਿਖਦਾ ਹੈ, "[ਹੈਸਟਰ ਸੈਂਟਲੋ], ਇੱਕ ਇੱਛੁਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਅਭਿਨੇਤਰੀ, ਓਪੇਰਾ ਦੇ ਇੱਕ ਉਪਰਲੇ ਬਕਸੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ, [ਮੋਂਟੇਗ], ਇੰਕ ਫੌਜੀ ਸੱਜਣ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਉਸ ਨਾਲ ਥੋਡ਼੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸਹੀ ਮੌਕਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਸ਼ਾਇਦ ਦੁਹਰਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸਨ ਜਿੰਨਾ ਕਿ ਡੈਮੋਇਸੇਲ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਦੇ ਯੋਗ ਮੰਨਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੱਕ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ਉਸਨੇ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਦੀ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਉਦਾਸੀਨਤਾ ਉਸ ਦੇ ਉੱਚੇ ਦਿਲ ਲਈ ਇੰਨੀ ਅਪਮਾਨਜਨਕ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਟੈਂਡਰ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਆਇਆ ਜੋ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਘਟੀਆ ਔਰਤ ਕੰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਅਪਮਾਨਜਨਕ ਸੀ। ਜਿਸ 'ਤੇ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੁੱਟਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਜਵਾਬ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਲ ਮੁਡ਼ਦੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਇੰਨੀ ਨੀਵੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਣ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਲੈਣ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਮੰਨਿਆ।

"ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਅਪਰਾਧ ਦੀ ਪੂਰੀ ਹੱਦ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਨੇ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਦੇਰੀ ਕੀਤੀ ਸੀ, 'ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਸਟੇਜ' ਤੇ ਪੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਉੱਥੇ, ਉਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿੱਚ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਤੋਂ ਅਨੁਕੂਲ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਉਸਨੇ ਉਸ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਇੰਨੇ ਉੱਚੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਟਿੱਪਣੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਘਨ ਪਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸੇ ਜਗ੍ਹਾ ਦੇ ਹੋਰ ਨੌਜਵਾਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਿਰਸੰਦੇਹ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬੋਲ਼ੇ ਜਾਂ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਬੋਲ਼ੇ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕੀਤਾ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਕੂਡ਼ੇ ਦੇ ਨੇਡ਼ੇ ਸੁੱਟਣਾ ਵੀ ਇੰਨਾ ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਵਿਅਕਤੀ ਉਸ ਬਾਰੇ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਲੈ ਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕੋ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਇਸਤੇਮਾਲ ਨਾ ਕਰੇ।" ਸਾਬਕਾ ਬਹਾਦਰ ਸੱਜਣ, ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਜਾਸੂਸਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਪਰਦੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇਹ ਦੇਖਣ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉੱਥੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਟੋਏ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੇਖਕ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਕਿ ਕੀ ਉਹ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ ਸਨ? ਜਿਸ ਦਾ ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਣ ਲਈ ਇੰਨਾ ਉਤਸੁਕ ਜਾਪਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਪੱਖ ਰੱਖੇਗਾ, ਕਿ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸ਼ਬਦ ਉਸ ਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਆਖਰੀ ਸ਼ਬਦ ਹੋਣਗੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਚੁਣਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਉਹ ਡਿੱਗ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਸਿੱਟਾ ਕੱਢਣ ਲਈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਵਾਦ ਅਗਲੀ ਸਵੇਰ ਹਾਈਡ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਮੰਗਣ ਵਾਲੇ ਨਿਰਣਾਇਕ ਲਡ਼ਾਕੂ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਉਸਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਦੀ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਹੁਦਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

 ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
1719 ਵਿੱਚ, ਚਿੱਪਿੰਗ ਓਂਗਰ ਵਿਖੇ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਾ-ਪ੍ਰਬੰਧਕ ਬਾਰਟਨ ਬੂਥ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। ਬੂਥ ਦੀ 1733 ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਪਰ ਸੈਂਟਲੋ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਲੰਡਨ ਦੇ ਮੰਚ ਉੱਤੇ ਰਿਹਾ। 1773 ਦੇ ਆਸ ਪਾਸ ਬੁਢਾਪੇ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1773