ਹੈਨਰਿਕ ਵਿਲਹੈਲਮ ਮੈਥਿਆਸ ਓਲਬਰਸ

ਹੇਨਰਿਕ ਵਿਲਹੇਲਮ ਮੈਥਿਆਸ ਓਲਬਰਸ ( 11 ਅਕਤੂਬਰ 1758 – 2 ਮਾਰਚ 1840) ਇੱਕ ਜਰਮਨ ਤਾਰਾ ਵਿਗਿਆਨੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਧੂਮਕੇਤੂਆਂ ਦੀ ਔਰਬਿਟ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਤਰੀਕਾ ਲੱਭਿਆ, ਅਤੇ 1802 ਅਤੇ 1807 ਵਿੱਚ ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਚੌਥੇ ਐਸਟੇਰੋਇਡ ਪੈਲਾਸ ਅਤੇ ਵੇਸਟਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ।

 ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕਰੀਅਰ 
ਓਲਬਰਸ ਦਾ ਜਨਮ ਅਰਬਰਗਨ, ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਅੱਜ ਬ੍ਰੇਮੇਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਗੋਟਿੰਗਨ (1777-80) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਬਣਨ ਲਈ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਗੌਟਿੰਗਨ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਅਬਰਾਹਮ ਗੋਟੈਲਫ ਕਾਸਟਨਰ ਨਾਲ ਗਣਿਤ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ। 1779 ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਬਿਮਾਰ ਸਾਥੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਨੇ ਕੋਮੇਟਰੀ ਔਰਬਿਟ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਧੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਿਸਨੇ ਵਿਸ਼ੇ ਦੇ ਇਲਾਜ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੁੱਗ ਬਣਾਇਆ,  ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕੋਮੇਟਰੀ ਔਰਬਿਟ ਦੀ ਗਣਨਾ ਕਰਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਤਸੱਲੀਬਖਸ਼ ਤਰੀਕਾ ਸੀ। 1780 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਬ੍ਰੇਮੇਨ ਵਿੱਚ ਦਵਾਈ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਖਗੋਲ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਨਿਰੀਖਣ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਉਪਰਲੀ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਆਬਜ਼ਰਵੇਟਰੀ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ।

1800 ਵਿੱਚ, ਓਲਬਰਸ 24 ਖਗੋਲ-ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ " ਆਕਾਸ਼ੀ ਪੁਲਿਸ " ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਸੂਰਜੀ ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ ਨਵੇਂ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ। 28 ਮਾਰਚ 1802 ਨੂੰ, ਓਲਬਰਸ ਨੇ ਐਸਟਰਾਇਡ ਪਲਾਸ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ। ਪੰਜ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, 29 ਮਾਰਚ 1807 ਨੂੰ, ਉਸਨੇ ਐਸਟਰਾਇਡ ਵੇਸਟਾ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਸਨੇ ਕਾਰਲ ਫ੍ਰੀਡਰਿਕ ਗੌਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦੇਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਐਸਟਰੋਇਡ" ਸ਼ਬਦ ਅਜੇ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਾਹਿਤ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਛੋਟੇ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਹਿ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਐਸਟੇਰੋਇਡ ਬੈਲਟ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਵਸਤੂਆਂ ਪਈਆਂ ਹਨ, ਇੱਕ ਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ ਸਨ ਜੋ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ । ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਮੌਜੂਦਾ ਵਿਚਾਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਗ੍ਰਹਿ ਬ੍ਰਹਿਸਪਤੀ  ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨੇ ਗ੍ਰਹਿ-ਬਣਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਪਾਇਆ ਹੈ। 6 ਮਾਰਚ 1815 ਨੂੰ, ਓਲਬਰਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪੀਰੀਅਡਿਕ ਧੂਮਕੇਤੂ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਹੁਣ ਉਸਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ (ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ 13P/ਓਲਬਰਸ )। ਓਲਬਰਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧਾਭਾਸ, ਜਿਸ ਦਾ ਉਸ ਦੁਆਰਾ 1823 ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ (ਅਤੇ ਫਿਰ 1826 ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰਿਆ ਗਿਆ), ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਾਤ ਦੇ ਅਸਮਾਨ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਇੱਕ ਅਨੰਤ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਸਥਿਰ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਜੁਲਾਈ 1804 ਵਿੱਚ, ਨੌਜਵਾਨ ਫ੍ਰੈਡਰਿਕ ਵਿਲਹੇਲਮ ਬੇਸਲ ਨੇ ਹੈਲੀ ਦੇ ਧੂਮਕੇਤੂ ਦੀ ਔਰਬਿਟ ਗਣਨਾ ਬਾਰੇ ਬੇਸਲ ਦੇ ਗ੍ਰੰਥ ਬਾਰੇ ਉਸਦੀ ਰਾਏ ਲੈਣ ਲਈ ਓਲਬਰਸ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤਾ। ਓਲਬਰਸ ਨੇ ਇਸ ਕੰਮ ਦੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਗੁਣਵੱਤਾ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ।

1804 ਵਿੱਚ, ਓਲਬਰਸ ਨੂੰ ਲੰਡਨ ਦੀ ਰਾਇਲ ਸੋਸਾਇਟੀ ਦਾ ਇੱਕ ਫੈਲੋ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ,  1809 ਵਿੱਚ ਨੀਦਰਲੈਂਡ ਦੇ ਰਾਇਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ  ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਅਨੁਸਾਰੀ ਮੈਂਬਰ, 1822 ਵਿੱਚ, ਅਮਰੀਕਨ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਐਂਡ ਸਾਇੰਸਜ਼ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਆਨਰੇਰੀ ਮੈਂਬਰ,  ਅਤੇ 1827 ਵਿੱਚ, ਰਾਇਲ ਸਵੀਡਿਸ਼ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸਿਜ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮੈਂਬਰ।

ਓਲਬਰਸ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੁਆਰਾ 9 ਜੂਨ 1811 ਨੂੰ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਨੈਪੋਲੀਅਨ II ਦੇ ਬਪਤਿਸਮੇ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਪੈਰਿਸ 1812-13 ਵਿੱਚ ਕੋਰ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਬ੍ਰੇਮੇਨ ਵਿੱਚ 81 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਹ ਦੋ ਵਾਰ ਵਿਆਹਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਸੀ।  ਓਲਬਰਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧਾਭਾਸ, ਇਹ ਦਲੀਲ ਕਿ ਰਾਤ ਨੂੰ ਹਨੇਰਾ ਅਸਮਾਨ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਅਨੰਤ ਸਪੇਸ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਵੰਡਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਇਸਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ ਸੀ।

 ਸਨਮਾਨ 
ਓਲਬਰਸ ਲਈ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਆਕਾਸ਼ੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ:

 ਆਵਰਤੀ ਧੂਮਕੇਤੂ 13P/ਓਲਬਰਸ
 ਛੋਟਾ ਗ੍ਰਹਿ 1002 ਓਲਬਰਸੀਆ
 ਚੰਦਰ ਕ੍ਰੇਟਰ ਓਲਬਰਸ
 ਅਲਬੇਡੋ ਵਿੱਚ ਵੇਸਟਾ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ 'ਤੇ ਓਲਬਰਸ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ

ਬ੍ਰੇਮੇਨ ਵਿੱਚ ਸਾਬਕਾ ਰੈਮਪਾਰਟ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ 1850 ਦੇ ਓਲਬਰਸ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਹੈ।

 ਕੰਮ 



 ਨੋਟਸ 

 ਹੋਰ ਪੜ੍ਹਨਾ 



   Olbers is briefly mentioned.


ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1840
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਾਰਾ ਵਿਗਿਆਨ