ਮੇਥਾਮਫੇਟਾਮਾਈਨ

ਮੇਥਾਮਫੇਟਾਮਾਈਨ ਇੱਕ ਕੇਂਦਰੀ ਨਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ (ਸੀਐਨਐਸ) ਉਤੇਜਕ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਵਾਲੀ ਦਵਾਈ ਵਜੋਂ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਘੱਟ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਘਾਟੇ ਵਾਲੇ ਹਾਈਪਰਐਕਟੀਵਿਟੀ ਡਿਸਆਰਡਰ, ਨਾਰਕੋਲੇਪਸੀ, ਅਤੇ ਮੋਟਾਪੇ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੋਟਾਪੇ ਲਈ ਵਰਤੋਂ ਦੀ ਹੁਣ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਜਦੋਂ ਮੂੰਹ ਦੁਆਰਾ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵ 30 ਮਿੰਟ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ 24 ਘੰਟਿਆਂ ਤੱਕ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਆਮ ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਈ ਬਲੱਡ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ, ਧੜਕਣ, ਮੂਡ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ, ਸੌਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ, ਕੰਬਣੀ, ਦਸਤ, ਅਤੇ ਜਿਨਸੀ ਨਪੁੰਸਕਤਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਹੋਰ ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ, ਮਨਿਆ, ਦੌਰੇ, ਉੱਚ ਸਰੀਰ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ, ਅਤੇ ਟਿਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਉੱਚ ਜੋਖਮ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਹੈ; ਹਾਲਾਂਕਿ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਮੌਤਾਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਗਰਭ ਅਵਸਥਾ ਦੌਰਾਨ ਵਰਤੋਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਾਉਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ। ਇਹ ਦਵਾਈ ਦੇ ਐਮਫੇਟਾਮਾਈਨ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੈ।

ਮੇਥਾਮਫੇਟਾਮਾਈਨ ਦੀ ਖੋਜ 1893 ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1919 ਵਿੱਚ ਨਿਰਮਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਤੇ ਦੂਰ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਹੂਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੋਰੰਜਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਨਿਗਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਸੁੰਘਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਟੀਕਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸਿਗਰਟ ਪੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਅਨੁਸੂਚੀ II ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਪਦਾਰਥ ਵਜੋਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੇਥਾਮਫੇਟਾਮਾਈਨ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ, ਵੰਡ ਅਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਤਿਬੰਧਿਤ ਜਾਂ ਪਾਬੰਦੀਸ਼ੁਦਾ ਹੈ। ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ 2018 ਤੱਕ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਪਲਾਈ ਲਈ ਪ੍ਰਤੀ ਗ੍ਰਾਮ ਲਗਭਗ 17 ਤੋਂ 64 ਯੂਰੋ ਦੀ ਕੀਮਤ ਹੈ 2019 ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 27 ਮਿਲੀਅਨ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਐਮਫੇਟਾਮਾਈਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮੈਥੈਂਫੇਟਾਮਾਈਨ,

 ਹਵਾਲੇ