ਖੁਸ਼ੀ ਕਬੀਰ

ਖੁਸ਼ੀ ਕਬੀਰ ਇੱਕ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਕੁਨ, ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣਵਾਦੀ ਹੈ।

 ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਖੁਸ਼ੀ ਕਬੀਰ ਨੇ ਢਾਕਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਫਾਈਨ ਆਰਟਸ ਦੇ ਫੈਕਲਟੀ ਤੋਂ ਫਾਈਨ ਆਰਟਜ਼ (ਪੇਂਟਿੰਗ ਅਤੇ ਡਰਾਇੰਗ) ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।

 ਕੈਰੀਅਰ 
ਸੰਨ 1972 ਵਿੱਚ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਲਡ਼ਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖੁਸ਼ੀ ਕਬੀਰ ਇੱਕ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੇ ਗ਼ੈਰ-ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਗਠਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੇ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਸ਼ੀਏ 'ਤੇ ਪਏ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਗੈਰ-ਸਰਕਾਰੀ ਅਧਿਕਾਰ ਸੰਗਠਨ ਨਿਜੇਰਾ ਕੋਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕੋਆਰਡੀਨੇਟਰ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ। ਨਿਜੇਰਾ ਕੋਰੀ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਗੈਰ-ਸਰਕਾਰੀ ਸੰਸਥਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ 237787 ਮੈਂਬਰ ਹਨ। ਉਹ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚਟਗਾਓਂ ਪਹਾਡ਼ੀ ਟ੍ਰੈਕਟ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਮੈਂਬਰ ਹੈ। ਉਹ ਨੀਤੀ ਸੰਵਾਦ ਕੇਂਦਰ ਦੀ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਹੈ। ਉਸਨੇ 2013 ਵਿੱਚ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਨ ਬਿਲੀਅਨ ਰਾਈਜ਼ਿੰਗ ਦਾ ਤਾਲਮੇਲ ਕੀਤਾ।[1]

ਖੁਸ਼ੀ ਕਬੀਰ ਨੇ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਫੌਜ ਦੇ ਕੈਂਪਾਂ ਅਤੇ ਸਥਾਪਨਾਵਾਂ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ 2015 ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਂਟਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ-25 ਦੀ ਖੇਤਰੀ ਕਾਨਫਰੰਸ ਵਿੱਚ 14 ਵੇਂ ਦੋ ਸਾਲਾ ਵਿੱਚ ਲਾਈਫਟਾਈਮ ਅਚੀਵਮੈਂਟ ਅਵਾਰਡ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸ਼ੇਖ ਹਸੀਨਾ ਦੇ ਅਕਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮਾਣਹਾਨੀ ਦਾ ਮੁਕੱਦਮਾ ਦਾਇਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, 4 ਜੂਨ 2016 ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਵਿੱਚ ਨਿਰਧਾਰਨ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਇਸ ਕੇਸ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। 27 ਨਵੰਬਰ 2017 ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਧਰਮ ਅਧਾਰਤ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਘੱਟਗਿਣਤੀਆਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹੋਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ 1997 ਵਿੱਚ ਹਸਤਾਖਰ ਕੀਤੇ ਚਟਗਾਓਂ ਪਹਾਡ਼ੀ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਸਮਝੌਤੇ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਹੈ।

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ