ਅੱਗ ਦੱਬਣਾ

ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ "ਅੱਗ ਦੱਬਣੀ" ਦੀ  ਇਕ ਰਸਮ ਸੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਰੋਟੀ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਾਥੀ (ਅੰਗੀਠੀ ਦਾ ਲੱਕੜ/ਪੂੰਝਾ) ਰੱਖ ਕੇ ਉੱਪਰ ਸੁਆਹ ਪਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਇਹ ਪਾਥੀ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਧੁੱਖਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਸਵੇਰੇ ਜਦੋਂ ਜਨਾਨੀਆਂ ਜਾਗਦੀਆਂ, ਤਾਂ ਉਸੀ ਧੁੱਖਦੀ ਪਾਥੀ ਤੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਅੱਗ ਬਾਲ ਲੈਂਦੀਆਂ ਸਨ।

ਅੱਗ ਨੂੰ ਪੰਜ ਤੱਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਤੱਤ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਸੀ। ਨਵਾਂ ਪਿੰਡ ਵਸਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ, ਪੁਰਾਣੇ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਅੱਗ ਲਿਆ ਕੇ ਉਸਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਅੱਗ ਨਾਲ  ਨਵੇਂ ਪਿੰਡ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।

ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਰਾਤ ਦੀ ਦੱਬੀ ਅੱਗ ਬੁਝ ਜਾਂਦੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਤੋਂ ਅੱਗ ਮੰਗ ਕੇ ਲੈ ਆਉਂਦੇ ਸਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਸੀ ਕਿ ਜਿੱਥੇ ਅੱਗ ਹੋਵੇ ਉੱਥੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਤਾਕਤਾਂ (ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ) ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ। ਸੁਆਹ ਪਾਉਣਾ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਸੀ।

ਅੱਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਰਸਮ ਲਗਭਗ ਮੁੱਕ ਗਈ ਹੈ। ਹੁਣ ਅੱਗ ਦੀ ਥਾਂ ਲਾਈਟਰ ਜਾਂ ਰਸੋਈ ਗੈਸ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

 ਇਹ ਵੀ ਦੇਖੋ 

 ਅੱਗ
 ਅੱਗ ਬਾਲਣਾ

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਕੀਪਰਿਯੋਜਨਾ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸਾ ਕੋਸ਼
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪੰਜਾਬੀ ਰਸਮ ਰਿਵਾਜ