ਯੋਗੀ

ਇੱਕ ਯੋਗੀ ਯੋਗ ਦਾ ਅਭਿਆਸੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੰਨਿਆਸੀ ਜਾਂ ਭਾਰਤੀ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਤਕੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।A. K. Banerjea (2014), Philosophy of Gorakhnath with Goraksha-Vacana-Sangraha, Motilal Banarsidass, , pp. xxiii, 297-299, 331 ਨਾਰੀ ਰੂਪ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਸ਼ਬਦ,ਯੋਗਿਨੀ ਹੈ।

12 ਵੀਂ ਸਦੀ ਈਸਵੀ ਤੋਂ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੀ ਨਾਥ ਸਿੱਧ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਯੋਗੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ। ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ, ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਅਤੇ ਜੈਨ ਧਰਮ ਵਿੱਚ, ਤੰਤਰ ਦੇ ਅਭਿਆਸੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਯੋਗੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ।Rita Gross (1993), Buddhism After Patriarchy, SUNY Press, , pages 85–88David Gordon White (2013), Tantra in Practice, Motilal Banarsidass, , pp. xiii–xv ਹਿੰਦੂ ਮਿਥਿਹਾਸ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਾ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਯੋਗੀ-ਯੋਗਿਨੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।Stella Kramrisch (1994), The Presence of Siva, Princeton University Press, , pp. 305-309, 356

 ਵਿਉਤਪਤੀ ਵਿਗਿਆਨ 

ਕਲਾਸੀਕਲ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ, ਯੋਗੀ ਸ਼ਬਦ (ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ: ਮਸਕ ਯੋਗੀ, ਫੇਮ ਯੋਗੀਨੀ) ਯੋਗਿਨ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਯੋਗੀ ਤਕਨੀਕੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੁਰਸ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਯੋਗੀਨੀ ਔਰਤ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ ਹੈ।Rita Gross (1993), Buddhism After Patriarchy, SUNY Press, , pages 85–88 ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਬਦ ਅੱਜ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅਰਥਾਂ ਨਾਲ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਯੋਗੀ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਯੋਗ ਦੇ ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਔਰਤ ਅਭਿਆਸਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਧਰਮ ਜਾਂ ਅਧਿਆਤਮਕ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਧਿਆਨ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਵੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

 ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ 
ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਯੋਗੀ ਸ਼ਬਦ ਯੋਗ ਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

 ਲਿਖਤੀ ਹਵਾਲੇ 
ਕੈਰਲ ਵਰਨਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਯੋਗੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਪਰੰਪਰਾ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਸਬੂਤ ਰਿਗਵੇਦ ਦੇ ਕੇਸਿਨ ਭਜਨ 10.136 ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਰੁਦਰ ਦੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋ ਬਾਅਦ ਦੇ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਯੋਗ ਦੇ ਭਗਵਾਨ ਵਜੋਂ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਸ਼ਿਵ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਿੰਦੂ ਗ੍ਰੰਥ ਰਿਗਵੇਦ ਯੋਗੀਆਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯੋਗ-ਭਾਸ਼ਾ (400 ਈ.ਪੂ.), ਯੋਗ-ਸੂਤਰ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ ਮੌਜੂਦਾ ਟਿੱਪਣੀ, ਯੋਗੀਆਂ ਦਾ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵਰਗੀਕਰਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ:SH Aranya (1983), Yoga Philosophy of Patanjali, SUNY Press, , pp. 334-337

 ਪ੍ਰਥਮਾ-ਕਲਪਿਕਾ (ਨਿਓਫਾਈਟ / ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ, ਭਗਤੀ
 ਮਧੂ-ਭੂਮਿਕਾ (ਜਿਸ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ)
 ਪ੍ਰਜਨਾ-ਜੋਤੀ (ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸੰਕਲਪਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਉੱਨਤ ਅਭਿਆਸਕਰਤਾ)
 ਤਿਕ੍ਰਾਂਤ-ਭਵਾਨੀਆ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਤਮ ਸੂਝ ਲਈ ਆਪਣੇ ਨਿੱਜੀ ਮਾਰਗ 'ਤੇ ਹਨ)

 ਲਿੰਗਕਤਾ 
ਇੱਕ ਯੋਗੀ ਜਾਂ ਯੋਗਿਨੀ ਬ੍ਰਹਮਾਚਾਰੀ (ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ: ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ) ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਜੇ ਇਕੱਲੇ ਹੋਣ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਇਕੋ ਸਾਥੀ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਨਾ ਦੇਣ।Arti Dhand (2002), "The dharma of ethics, the ethics of dharma: Quizzing the ideals of Hinduism", Journal of Religious Ethics, 30(3), pp. 347-372Yajnavalkya tells Gargi in verse 1.55 of Yoga Yajnavalkya that one who copulates (मैथुन) only with and always with one's sexual partner is a Brahmachari; see "योगयाज्ञवल्क्य १-५५ " (Sanskrit text of "Yoga Yajnavalkya"), SanskritDocuments Archives (2009)

 ਨੈਤਿਕ ਫਰਜ਼ 
ਯੋਗੀ ਜਾਂ ਯੋਗਿਨੀ ਹੋਰ ਸਵੈਇੱਛੁਕ ਨੈਤਿਕ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਮਸ ਅਤੇ ਨਿਆਮਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:K. N. Aiyar (1914), Thirty Minor Upanishads, Kessinger Publishing, , chapter 22, pp. 173-176

ਅਹਿੰਸਾ, ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ( अहिंसा): ਅਹਿੰਸਾ, ਹੋਰ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾJames Lochtefeld, "Yama (2)", The Illustrated Encyclopedia of Hinduism, Vol. 2: N–Z, Rosen Publishing. , p. 777

ਸੱਚ (ਸਿਆਣਪ) : ਸੱਚਾਪਣ, ਨਾ-ਝੂਠJames Lochtefeld, "Yama (2)", The Illustrated Encyclopedia of Hinduism, Vol. 2: N–Z, Rosen Publishing. , p. 777Arti Dhand (2002), "The dharma of ethics, the ethics of dharma: Quizzing the ideals of Hinduism", Journal of Religious Ethics, 30(3), pp. 347-372

ਝੂਠ(अस्तेय): ਚੋਰੀ ਨਾ ਕਰਨਾJames Lochtefeld, "Yama (2)", The Illustrated Encyclopedia of Hinduism, Vol. 2: N–Z, Rosen Publishing. , p. 777

ਤਰਸ (ਦਯਾ) : ਦਿਆਲਤਾ, ਦਇਆStuart Sovatsky (1998), Words from the Soul: Time East/West Spirituality and Psychotherapeutic Narrative, State University of New York, , p. 21J Sinha, , Volume 2, Motilal Banarsidas, , p. 142

ਅਜਰਵ (आर्जव): ਗੈਰ-ਪਾਖੰਡ, ਈਮਾਨਦਾਰੀStuart Sovatsky (1998), Words from the Soul: Time East/West Spirituality and Psychotherapeutic Narrative, State University of New York, , p. 21

ਮੁਆਫੀ (क्षमा): ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ

ਸੰਜਮ (धृति): ਧੀਰਜ

ਮਿਤਹਾਰ (मितहार): ਮਾਤਰਾ ਅਤੇ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦੋਨਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖੁਰਾਕ ਵਿੱਚ ਸੰਜਮ ਸਵੱਚਤਾ (शौच): ਸ਼ੁੱਧਤਾ, ਸਾਫ਼-ਸਫ਼ਾਈ

ਤਪਸ: ਆਪਣੇ ਮਕਸਦ ਵਿੱਚ ਤਪੱਸਿਆ, ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਅਤੇ ਲਗਨW. O. Kaelber (1976). "'Tapas', Birth, and Spiritual Rebirth in the Veda", History of Religions, 15(4), pp. 343–386S. A. Bhagwat (2008), "Yoga and Sustainability". Journal of Yoga, Fall/Winter 2008, 7(1): 1-14

ਸੰਤੋਸ਼: ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ, ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਲਈ ਆਸ਼ਾਵਾਦN. Tummers (2009), Teaching Yoga for Life, , p 16–17

ਦਾਨ: ਉਦਾਰਤਾ, ਦਾਨਤਾ, ਹੋਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨਾWilliam Owen Cole (1991), Moral Issues in Six Religions, Heinemann, , pp. 104-105


 ਨੋਟਸ 

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਯੋਗੀ