ਸੁਲੇਖਾ ਸਾਨਿਆਲ

ਸੁਲੇਖਾ ਸਾਨਿਆਲ (15 ਜੂਨ 1928) - ਸੀ. 1962) ਇੱਕ ਬੰਗਾਲੀ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਕਾਰਕੁਨ ਸੀ। ਉਹ 1956 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਨਬਾਂਕੁਰ ( ਦ ਸੀਡਲਿੰਗ ) ਰਾਹੀਂ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਵਜੋਂ ਉਭਰੀ। ਇਸ ਰਚਨਾ ਦਾ 2001 ਵਿੱਚ ਗੋਰੰਗਾ ਪੀ. ਚਟੋਪਾਧਿਆਏ ਦੁਆਰਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

 ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕਰੀਅਰ 
ਸਾਨਿਆਲ ਕੋਰੋਕੜੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਹੁਣ ਫਰੀਦਪੁਰ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਇੱਕ ਵਿਗੜ ਰਹੇ ਜ਼ਮੀਂਦਾਰ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਕਦੇ ਨੀਲ ਬੀਜਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਬਣਨਾ ਸੀ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬ੍ਰਹਮੋ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰਕ, ਰਾਮਤਨੁ ਲਹਿਰੀ ਸੀ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੀ। ਸੇਨਿਆਲ ਨੇ 1944 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਉਮੀਦਵਾਰ ਵਜੋਂ ਮੈਟ੍ਰਿਕ ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਅਤੇ 1946 ਵਿੱਚ ਰਾਜੇਂਦਰ ਕਾਲਜ, ਫਰੀਦਪੁਰ ਤੋਂ ਇੰਟਰਮੀਡੀਏਟ ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਪਾਸ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਕੋਲਕਾਤਾ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ ਵਿਕਟੋਰੀਆ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਵਿਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ।

ਨਾਬਾਂਕੁਰ ਨੂੰ 2001 ਵਿੱਚ ਸਟਰੀ ਦੁਆਰਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸਦੀ ਨਾਇਕਾ, ਛਬੀ, 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੇਂਡੂ ਜ਼ਿਮੀਂਦਾਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਉਸ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ, ਉਸਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖੀ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਨਾ ਸਿੱਖਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਸਮਾਜ. ਦੂਜਾ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਛਬੀ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਪਿੰਡ ਪਰਤਦੀ ਹੈ, ਰਾਹਤ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ 1943 ਦੇ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਅਕਾਲ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕਹਾਣੀ ਸਾਨਿਆਲ ਦੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਸਮਾਨ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸੀ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਚਿਟਾਗਾਂਗ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੀ ਸੀ, ਸਕਾਟਿਸ਼ ਚਰਚ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਅੰਡਰਗਰੈਜੂਏਟ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲਈ ਗਈ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬੰਗਾਲ ਕਾਲ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਰਾਜਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। 21 ਜਨਵਰੀ 1947 ਨੂੰ, ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਕਾਲਜ ਦੋਸਤਾਂ ਅੰਜਨਾ ਗੁਹਾ ਅਤੇ ਅਨੀਮਾ ਘੋਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਰਸਮੀ ਸਿੱਖਿਆ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।Basu, Pradip. The Question of Colonial Modernity and Scottish Church College in 175th Year Commemoration Volume, Scottish Church College, April 2008, page 46. ਜੀਵਨ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਬਰਦਵਾਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੁਆਰਾ ਬੰਗਾਲੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਸਾਨਿਆਲ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਜੁਗਾਂਤਰ ਅਖਬਾਰ ਦੁਆਰਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਸਾਨਿਆਲ ਨੇ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸਿੰਦੂਰ ਮੇਘ (ਲਾਲ ਨਾਲ ਰੰਗੇ ਬੱਦਲ) ਵੀ ਲਿਖਿਆ। ਉਸਦੀ ਦੇਵਲ ਪਦਮ (ਵਾਲਫਲਾਵਰ) 1964 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਸੀ, 1962 ਵਿੱਚ ਲਿਊਕੇਮੀਆ ਤੋਂ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।

 ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਸਾਨਿਆਲ ਦਾ ਵਿਆਹ 1948 ਤੋਂ 1956 ਤੱਕ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਭੈਣ ਸੁਜਾਤਾ ਸਾਨਿਆਲ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਅਬੰਤੀ ਕੁਮਾਰ ਸਾਨਿਆਲ ਸੀ।
 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦੇ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਆਗੂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1962
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1928