ਕੋਟੀਯੂਰ ਵਿਸਾਖਾ ਮਹੋਤਸਵਮ

ਕੋਟੀਯੂਰ ਉਲਸਵਮ ਜਾਂ ਕੋਟੀਯੂਰ ਵਿਸਾਖਾ ਮਹੋਤਸਵਮ ਦਕਸ਼ ਯੱਗ ਦੀ ਮਿਥਿਹਾਸ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿਚ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੁਆਰਾ ਮਨਾਏ ਜਾਂਦੇ 27 ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਸਾਲਾਨਾ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਹੈ। ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੇ ਕੁੰਭ ਮੇਲੇ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੰਦਿਰ ਅਤੇ ਮੈਦਾਨ ਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਕਾਸ਼ੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕੋਟੀਯੂਰ (ਕੇਰਲਾ) ਵਿੱਚ ਵਵਾਲੀ (ਬਵਾਲੀ) ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਦੋ ਧਰਮ ਅਸਥਾਨ ਹਨ। ਪੱਛਮੀ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਥ੍ਰੂਚੇਰੁਮਾਨਾ ਵਡਕੇਸ਼ਵਰਮ ਮੰਦਿਰ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਇਕਰੇ ਕੋਟੀਯੂਰ ਮੰਦਿਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ), ਜੋ ਕਿ ਨਲੂਕੇਤੂ ਮੰਦਰ ਕੰਪਲੈਕਸ ਹੈ। ਪੂਰਬੀ ਕਿਨਾਰੇ 'ਤੇ, "ਅੱਕਰੇ ਕੋਟੀਯੂਰ" ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਅਸਥਾਈ ਅਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਸਾਖਾ ਮਹੋਤਸਵਮ ਦੌਰਾਨ ਹੀ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਸਾਖ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਪੂਜਾ ਉਸੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵੈਦਿਕ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਅਸਥਾਈ ਮੰਦਰ (ਇਕਕਰੇ ਕੋਟੀਯੂਰ) ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਅਸਥਾਈ ਝੌਂਪੜੀਆਂ, ਜੋ ਤਿਉਹਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਟਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਰ ਸਾਲ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਯੱਗ ਭੂਮੀ 'ਤੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਯਜਨਾ ਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਵਯੰਭੂ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਕਰੇ ਕੋਟੀਯੂਰ ਮੰਦਿਰ, ਜਿੱਥੇ ਯੱਗ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼੍ਰੀਕੋਵਿਲ/ਗਰਭਗ੍ਰਹਿ ( ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ) ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਇਹ ਮਨੀਥਾਰਾ (മണിത്തറ) ਨਾਮਕ ਨਦੀ ਦੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਇੱਕ ਉੱਚੇ ਪਲੇਟਫਾਰਮ 'ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਦਿਰ ਇੱਕ ਛੱਪੜ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਝਰਨੇ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ। ਛੱਪੜ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਵਾਲੀ ਨਦੀ ਵੱਲ ਵਗਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਪੂਰਾ ਅਸਥਾਨ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਾਲਾਬ ਨੂੰ ਤਿਰੂਵਨਚਿਰਾ (തിരുവഞ്ചിറ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਛੱਪੜ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੰਦਰ ਦੀ ਪਰਿਕਰਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮੀਂਹ ਵਿੱਚ। ਮੁੱਖ ਅਸਥਾਨ ਦੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਹੋਰ ਉੱਚਾ ਗੋਲਾਕਾਰ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਮਰਕਾਲ ਥਾਰਾ (അമ്മാരക്കല്ല് തറ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜੈਅੰਤੀ ਵਿਲੱਕੂ (ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀਵੇ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ) ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਪਾਮਾਇਰਾ ਪੱਤੇ ਦੀ ਛੱਤਰੀ (ഓലക്കുട) ਨਾਲ ਢਕੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅਮਰਕਾਲ ਥਰਾ 'ਤੇ ਜਲਾਇਆ ਸੀ।

 ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਮਿਆਦ 
ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਵੈਸਾਖ ਦੇ ਸਾਕਾ ਕੈਲੰਡਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸਵਾਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਜਿਆਸਠ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਚਿੱਤਰ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੱਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਲਿਆਲਮ ਕੈਲੰਡਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਮੇਦਮ-ਏਦਵਮ ਤੋਂ ਐਡਵਮ-ਮਿਥੁਨਮ ਜਾਂ ਮਈ-ਜੂਨ ਤੋਂ ਜੂਨ-ਜੁਲਾਈ ਦੇ ਗ੍ਰੈਗੋਰੀਅਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਮਾਨਸੂਨ ਦੇ ਮੌਸਮ ਦੌਰਾਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਭਰਪੂਰ ਬਾਰਿਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਵਾਵਾਲੀ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਵਹਾਅ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਢੁਕਵਾਂ ਹੈ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤਲਾਬ ਤਿਰੂਵੰਚੀਰਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ ਮੌਸਮ ਮੱਧਮ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹਾ ਠੰਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

 ਦੰਤਕਥਾ 
ਦਕਸ਼ ਯੱਗ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਕਤੀਵਾਦ ਅਤੇ ਸ਼ੈਵਵਾਦ ਵਰਗੇ ਸੰਪਰਦਾਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੋੜ ਸੀ। ਇਹ ਸ਼ਕਤੀ ਪੀਠਾਂ ਦੇ 'ਸਟਾਲ ਪੁਰਾਣ' (ਮੰਦਿਰਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਕਹਾਣੀ) ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ।

ਕਹਾਣੀ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਕੰਮ ਦੁਆਰਾ ਜਾਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਅੱਧੀ ਸੜੀ ਹੋਈ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਡੂੰਘੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਇਆ। ਸ਼ਿਵ ਸਤੀ ਨਾਲ ਵੱਖ ਨਾ ਹੋ ਸਕਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਲਾਸ਼ ਲੈ ਕੇ ਭਟਕ ਗਿਆ। ਸਤੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਦੇ ਅੰਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ ਸਨ ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਸਥਾਨ ਜਿੱਥੇ ਸਤੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਗ ਡਿੱਗੇ ਸਨ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਪੀਠਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।the Horse-sacrifice of the Prajapati Daksha The Mahabharata translated by Kisari Mohan Ganguli (1883–1896), Book 12: Santi Parva: Mokshadharma Parva: Section CCLXXXIV. p. 317. "I am known by the name of Virabhadra’’ and I have sprung from the wrath of Rudra. This lady (who is my companion), and who is called Bhadrakali, hath sprung from the wrath of the goddess."

 ਵੈਸਾਖ ਤਿਉਹਾਰ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ 
ਕੋਟਿਯੂਰ ਉਲਸਵਮ ਬਰਸਾਤ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਤਿਰੂਵੰਚਿਰਾ ਤਾਲਾਬ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਸਿਰਫ ਪਰਾਗ ਦੀ ਛੱਤ ਵਾਲੀਆਂ ਝੌਂਪੜੀਆਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਤਾਲਾਬ ਵਾਵਾਲੀ ਨਦੀ ਦੀ ਇੱਕ ਬਸੰਤ ਅਤੇ ਸਹਾਇਕ ਨਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਆਕਰਸ਼ਕ ਵਾਤਾਵਰਣ ਹੈ - ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਵੈਦਿਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੋਟੀਯੂਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤ ਪਹਾੜੀ ਇਲਾਕਾ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭੂਟਾਗਨਸ ਤਿਰੁਨੇਲੀ ਮਹਾਵਿਸ਼ਨੂੰ ਮੰਦਰ (10) ਤੋਂ ਰਸਮਾਂ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ ਕੋਟੀਯੂਰ ਮੰਦਰ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ) ਬ੍ਰਹਮਗਿਰੀ ਘਾਟੀ ਰਾਹੀਂ। ਕੋਟੀਯੂਰ ਮੰਦਿਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਸਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਭਾਵ ਹੈ, ਤ੍ਰਿਮੂਰਤੀ - ਬ੍ਰਹਮਾ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੈ। ਕੋਟੀਯੂਰ ਮੰਦਿਰ ਦਾ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਸਵਯੰਭੂ ਹੈ ਭਾਵ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਕੋਟੀਯੂਰ ਮੰਦਿਰ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਇੱਕ ਦੁਰਲੱਭ ਸਥਾਨ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਹਰੇਕ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਖਾਸ ਰਸਮਾਂ ਅਤੇ ਕਰਤੱਵਾਂ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

 ਚਿੱਤਰ ਗੈਲਰੀ 

 ਹਵਾਲੇ 

 ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਔਫਲਾਈਨ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਪੁਸਤਕ ਸੂਚੀ 








 ਹੋਰ ਪੜ੍ਹਨਾ 




 ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 

 ਕੋਟੀਯੂਰ ਮੰਦਿਰ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਤਿਉਹਾਰ