ਕਨਕ ਮੂਰਤੀ

ਕਨਕ ਮੂਰਤੀ (2 ਦਸੰਬਰ 1942 - 14 ਮਈ 2021) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਮੂਰਤੀਕਾਰ ਸੀ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੱਥਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਈ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕਈ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 2011 ਵਿੱਚ ਜਕਨਾਚਾਰੀ ਅਵਾਰਡ, ਅਤੇ 1996 ਵਿੱਚ ਰਾਜਯੋਤਸਵ ਅਵਾਰਡ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜਨਤਕ ਥਾਵਾਂ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂਜਾ ਲਈ ਮੰਦਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਬੰਗਲੁਰੂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਨਤਕ ਸਥਾਪਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਲੂ ਅਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀ ਕਲਾ ਬਾਰੇ ਕਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵੀ ਲਿਖੀਆਂ।

 ਜੀਵਨੀ 
ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਜਨਮ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ 2 ਦਸੰਬਰ 1942 ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕਰਨਾਟਕ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਮੈਸੂਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਤਿਰੁਮਾਕੁਡਲ ਨਰਸੀਪੁਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮੂਰਤੀ ਨੇ ਬੈਂਗਲੁਰੂ ਵਿੱਚ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬੈਚਲਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਲਾਮੰਦਿਰਾ, ਇੱਕ ਆਰਟਸ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਪੇਂਟਿੰਗ, ਡਰਾਇੰਗ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਥਾਨਕ ਮੂਰਤੀਕਾਰ ਡੀ ਵਾਡੀਰਾਜਾ ਨਾਲ ਵੀ ਮੂਰਤੀ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਨਾਰਾਇਣ ਮੂਰਤੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ, ਰੂਮੀ ਹਰੀਸ਼ ਸੀ। 14 ਮਈ 2021 ਨੂੰ, ਉਸਦੀ ਬੇਂਗਲੁਰੂ ਵਿੱਚ 79 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਕੋਵਿਡ-19 ਨਾਲ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

 ਕਰੀਅਰ ਅਤੇ ਕੰਮ 
ਮੂਰਤੀ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੇਤ ਦੇ ਪੱਥਰ, ਸ਼ੈੱਲ ਸਟੋਨ ਅਤੇ ਗ੍ਰੇਨਾਈਟ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪੱਥਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਹੋਯਸਾਲਾ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸਨੇ ਹੋਰ ਸਕੂਲਾਂ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਕਾਂਸੀ, ਫਾਈਬਰਗਲਾਸ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ। ਉਸਨੇ ਕਰਨਾਟਕ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀ ਕਲਾ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਸ ਤੱਥ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕਿ ਇਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਸ਼ਿਸਟ ਨਾਲ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2021
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1942