ਸੁਮਿਤਰਾ ਦੇਵੀ (ਅਭਿਨੇਤਰੀ)

ਸੁਮਿਤਰਾ ਦੇਵੀ (  ; 22 ਜੁਲਾਈ 1923 – 28 ਅਗਸਤ 1990) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸੀ ਜੋ 1940 ਅਤੇ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਹਿੰਦੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਬੰਗਾਲੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਦਾਦਾ ਗੁੰਜਲ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ 1952 ਦੀ ਹਿੰਦੀ ਫਿਲਮ ਮਮਤਾ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੋ ਵਾਰ ਸਰਵੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਲਈ BFJA ਅਵਾਰਡ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੁੰਦਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦੀਪ ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਕੁਮਾਰ ਵਰਗੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

1943 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਨਿਊ ਥਿਏਟਰਸ ਦੇ ਦਫਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਇੰਟਰਵਿਊ ਅਤੇ ਲੁੱਕ ਟੈਸਟ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਹੇਮਚੰਦਰ ਚੰਦਰ ਦੀ ਮੇਰੀ ਬਹੇਨ (1944) ਵਿੱਚ ਕੇ.ਐਲ. ਸਹਿਗਲ ਦੇ ਨਾਲ ਕਾਸਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਫਿਲਮ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੂੰ ਅਪੂਰਬਾ ਮਿੱਤਰਾ ਦੀ ਬੰਗਾਲੀ ਫਿਲਮ ਸੰਧੀ (1944) ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜੋ ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਫਿਲਮ ਸੀ। ਫਿਲਮ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1945 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਸਰਵੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਲਈ BFJA ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ 1940 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਵਸੀਅਤਨਾਮਾ (1945), ਭਾਈ ਦੂਜ (1947), ਆਂਚ ਨੀਚ (1948) ਅਤੇ ਵਿਜੇ ਯਾਤਰਾ (1948) ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਗੁੰਜਾਲ ਦੀ ਮਮਤਾ (1952) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਿੰਗਲ ਮਦਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਮਿਲੀ। ਫਿਲਮਜ਼ੈਕ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, "ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਜੀਵੰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਛੇੜਛਾੜ ਕੀਤੀ; ਉਸਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਉਸਦੀ ਕੋਮਲਤਾ, ਦਰਦ ਅਤੇ ਦਰਦ ਅਤੇ ਸਭ ਇੱਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ ਸਨ।" ਉਸ ਨੂੰ ਦੀਵਾਨਾ (1952), ਘੁੰਗਰੂ (1952), ਮਯੂਰਪੰਖ (1954), ਚੋਰ ਬਾਜ਼ਾਰ (1954) ਅਤੇ ਜਗਤੇ ਰਹੋ (1956) ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਮਿਲੀ।

ਉਸਨੇ ਅਭਿਜੋਗ (1947), ਪਾਥੇਰ ਡਾਬੀ (1947), ਪ੍ਰਤਿਬਾਦ (1948), ਜੋਯਜਾਤਰਾ (1948), ਸਵਾਮੀ (1949), ਦੇਵੀ ਚੌਧਰਾਨੀ (1949), ਸਮਰ (1950), ਦਸਿਉ ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਬੰਗਾਲੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕਰੀਅਰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਿਆ। ਮੋਹਨ (1955)। ਉਸਨੂੰ ਕਾਰਤਿਕ ਚਟੋਪਾਧਿਆਏ ਦੀ ਕਲਟ ਕਲਾਸਿਕ ਸਾਹੇਬ ਬੀਬੀ ਗੋਲਮ (1956) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜ਼ਿਮੀਂਦਾਰ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਰਾਬੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਮੂਰਤੀਮਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਬਿਮਲ ਮਿੱਤਰਾ ਦੇ ਉਸੇ ਨਾਮ ਦੇ ਕਲਾਸਿਕ ਨਾਵਲ ਦਾ ਰੂਪਾਂਤਰ ਹੈ। ਹਰੀਦਾਸ ਭੱਟਾਚਾਰੀਆ ਦੀ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਵਾਰਡ ਜੇਤੂ ਬੰਗਾਲੀ ਫਿਲਮ ਅੰਧੇਰੇ ਆਲੋ (1957) ਵਿੱਚ ਬਿਜਲੀ, ਇੱਕ ਦੁਖੀ ਦਿਲ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਨੱਚਣ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਦੇ ਕਿਰਦਾਰ ਨੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਬੰਗਾਲੀ ਫਿਲਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਏਕਦੀਨ ਰਾਤਰੇ (1956), ਨੀਲਾਚਲੇ ਮਹਾਪ੍ਰਭੂ (1957), ਜੋਤੁਕ (1958) ਅਤੇ ਕਿਨੂ ਗੋਵਾਲਰ ਗਲੀ (1964) ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਲਈ ਵੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਪੰਜਾਹਵਿਆਂ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਇੱਕ ਡੈਲੀਗੇਟ ਵਜੋਂ ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੀਅਨ ਫਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

 ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਸੁਮਿਤਰਾ ਦੇਵੀ ਦਾ ਜਨਮ 1923 ਵਿੱਚ ਬੀਰਭੂਮ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਉਰੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਅਸਲੀ ਨਾਮ ਨੀਲਿਮਾ ਚਟੋਪਾਧਿਆਏ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਮੁਰਲੀ ਚਟੋਪਾਧਿਆਏ ਇੱਕ ਵਕੀਲ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਭਰਾ ਦਾ ਨਾਂ ਰਣਜੀਤ ਚਟੋਪਾਧਿਆਏ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਮੁਜ਼ੱਫਰਪੁਰ, ਬਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਭੂਚਾਲ ਕਾਰਨ ਮੁਜ਼ੱਫਰਪੁਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਅਤੇ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ਢਹਿ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਕਲਕੱਤੇ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਗਿਆ।

ਆਪਣੀ ਕਿਸ਼ੋਰ ਉਮਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਉਹ ਚੰਦਰਬਤੀ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਕੰਨਨ ਦੇਵੀ ਵਰਗੀਆਂ ਬਜ਼ੁਰਗ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਕੱਦ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਸੀ। 

 ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਸੁਮਿਤਰਾ ਦੇਵੀ ਦਾ ਵਿਆਹ 21 ਅਕਤੂਬਰ 1946 ਨੂੰ ਅਦਾਕਾਰ ਦੇਬੀ ਮੁਖਰਜੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1990
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1923
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Articles with hAudio microformats