ਮੁਸਤਫਾ ਜ਼ੈਦੀ

ਮੁਸਤਫਾ ਜ਼ੈਦੀ (ਜਨਮ ਸਈਅਦ ਮੁਸਤਫਾ ਹਸਨੈਨ ਜ਼ੈਦੀ; 10 ਅਕਤੂਬਰ 1930 – 2 ਅਕਤੂਬਰ 1970) ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਉਰਦੂ ਕਵੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਿਵਲ ਸੇਵਕ ਸੀ।

ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ
1954 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਪਾਸ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਡਿਪਟੀ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਅਤੇ ਡਿਪਟੀ ਸੈਕਟਰੀ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਇੰਗਲੈਂਡ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ।

ਉਸਨੇ ਵੇਰਾ ਜ਼ੈਦੀ, ਇੱਕ ਜਰਮਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਧੀ ਹੈ।

ਜੂਨ 1970 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਜਨਰਲ ਆਗਾ ਮੁਹੰਮਦ ਯਾਹੀਆ ਖਾਨ ਦੀ ਤਾਨਾਸ਼ਾਹੀ ਸ਼ਾਸਨ ਦੁਆਰਾ 38 ਹੋਰ ਸੀਐਸਪੀ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਿਵਲ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਬਰਖਾਸਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

12 ਅਕਤੂਬਰ 1970 ਨੂੰ, ਉਸਦੇ 40ਵੇਂ ਜਨਮਦਿਨ ਤੋਂ ਦੋ ਦਿਨ ਬਾਅਦ, ਕਰਾਚੀ ਵਿੱਚ ਰਹੱਸਮਈ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

ਸਾਹਿਤਕ ਰਚਨਾਵਾਂ
ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕਲਮ-ਨਾਮ ਤੇਗ ਇਲਾਹਾਬਾਦੀ ਹੇਠ ਵੀ ਲਿਖਿਆ। ਉਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕਵਿਤਾ ਰੁਮਾਂਟਿਕ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੀ ਸੀ। 17 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ 1949 ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਜ਼ੰਜੀਰੀਨ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜ਼ੰਜੀਰੀਨ (1949), ਰੋਸ਼ਨੀ (1950), ਸ਼ਹਿਰ-ਏ-ਅਜ਼ਰ (ਮੂਰਤੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ; 1958), ਮੌਜ ਮੇਰੀ ਸਦਾਫ਼ ਸਦਫ਼ (1960), ਗਰੀਬਾਂ (1964), ਕਬਾ-ਏ-ਸਾਜ਼ (1967) ਅਤੇ ਕੋਹ-ਏ-ਨਿਦਾ (1971) ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਏ। ਉਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਕੰਮ ਕੁਲੀਅਤ-ਏ-ਮੁਸਤਫਾ ਜ਼ੈਦੀ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1930
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1970
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਕਵੀ