ਖੇਤਰੀ ਪਾਣੀ

ਖੇਤਰੀ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਟੈਰੀਟੋਰੀਅਲ ਵਾਟਰਸ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਗੈਰ-ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਖੇਤਰ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ 'ਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਰਾਜ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪਾਣੀ, ਖੇਤਰੀ ਸਮੁੰਦਰ, ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਜ਼ੋਨ, ਨਿਵੇਕਲਾ ਆਰਥਿਕ ਜ਼ੋਨ, ਅਤੇ ਸੰਭਾਵੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਸ਼ੈਲਫ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇੱਕ ਤੰਗ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਖੇਤਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਸਮਾਨਾਰਥੀ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

 ਬੇਸਲਾਈਨ 
ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਬੇਸਲਾਈਨ ਜਿਸ ਤੋਂ ਖੇਤਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੱਟ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਘੱਟ ਪਾਣੀ ਦੀ ਰੇਖਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੱਟਵਰਤੀ ਰਾਜ ਦੁਆਰਾ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਵੱਡੇ ਪੈਮਾਨੇ ਦੇ ਚਾਰਟਾਂ 'ਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜਾਂ ਤਾਂ ਸਮੁੰਦਰੀ ਕਿਨਾਰੇ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੇ ਹੇਠਲੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ, ਜਾਂ ਵਿਕਲਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ ਅਸੀਮਤ ਦੂਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਬਸ਼ਰਤੇ ਕਿ ਉੱਚਾਈ ਦਾ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਘੱਟ ਲਹਿਰਾਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉੱਚੀ ਲਹਿਰਾਂ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਚਿੱਕੜ ਦੇ ਫਲੈਟਾਂ) 'ਤੇ ਢੱਕਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ 3 ਸਮੁੰਦਰੀ ਮੀਲ (5.6 ਕਿਲੋਮੀਟਰ; 3+1⁄2 ਕਨੂੰਨੀ ਮੀਲ) ਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। । ਸਿੱਧੀਆਂ ਬੇਸਲਾਈਨਾਂ ਨੂੰ ਵਿਕਲਪਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਤੱਟ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਦੀਆਂ ਦੇ ਮੂੰਹਾਂ ਦੇ ਪਾਰ, ਜਾਂ ਖਾੜੀਆਂ ਦੇ ਮੂੰਹਾਂ ਦੇ ਪਾਰ ਕੁਝ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਫਰਿੰਗਿੰਗ ਟਾਪੂਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਲਈ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਖਾੜੀ ਨੂੰ "ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਇੰਡੈਂਟੇਸ਼ਨ ਵਜੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਇਸਦੇ ਮੂੰਹ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਦੇ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਭੂਮੀ-ਬੰਦ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੱਟ ਦੀ ਇੱਕ ਵਕਰਤਾ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਇੰਡੈਂਟੇਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇੱਕ ਖਾੜੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਸਦਾ ਖੇਤਰਫਲ ਅਰਧ-ਚੱਕਰ ਜਿੰਨਾ ਵੱਡਾ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜਿਸਦਾ ਵਿਆਸ ਇੱਕ ਰੇਖਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਇੰਡੈਂਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ"। ਖਾੜੀ ਦੇ ਪਾਰ ਬੇਸਲਾਈਨ ਦੀ ਲੰਬਾਈ 24 ਸਮੁੰਦਰੀ ਮੀਲ (44 ਕਿਲੋਮੀਟਰ; 28 ਕਨੂੰਨੀ ਮੀਲ) ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।

 ਅੰਦਰੂਨੀ ਪਾਣੀ 

ਬੇਸਲਾਈਨ ਦੇ ਲੈਂਡਵਰਡ ਵਾਟਰਸ ਨੂੰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪਾਣੀਆਂ ਵਜੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਦੀ ਸੰਪੂਰਨ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਹੈ: ਰਾਜ ਦੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਆਗਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਲੰਘਣ ਦੀ ਵੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਝੀਲਾਂ ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪਾਣੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆ ਜਾਂ ਫਿਲੀਪੀਨਜ਼ ਵਰਗੇ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਰਾਜ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਬਾਹਰੀ ਟਾਪੂਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਸਾਰੇ "ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਪਾਣੀਆਂ" ਨੂੰ ਵੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪਾਣੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਅਪਵਾਦ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਵਿਹਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਲੰਘਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਰਾਜ ਇਹਨਾਂ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮਨੋਨੀਤ ਸਮੁੰਦਰੀ ਲੇਨਾਂ ਤੱਕ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਰਾਹ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।

 ਖੇਤਰੀ ਸਮੁੰਦਰ 
ਖੇਤਰੀ ਸਮੁੰਦਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ 'ਤੇ 1982 ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਇੱਕ ਤੱਟਵਰਤੀ ਰਾਜ ਦੀ ਬੇਸਲਾਈਨ (ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੱਟ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ) ਤੋਂ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ 12 ਸਮੁੰਦਰੀ ਮੀਲ (22 km; 14 mi) ਤੱਕ ਫੈਲੀ ਤੱਟਵਰਤੀ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਪੱਟੀ ਹੈ। ਖੇਤਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਖੇਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ (ਫੌਜੀ ਅਤੇ ਨਾਗਰਿਕ) ਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਲੰਘਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਹੈ, ਜਾਂ ਸਟਰੇਟ ਲਈ ਆਵਾਜਾਈ ਮਾਰਗ; ਇਹ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਹਵਾਈ ਖੇਤਰ ਦੇ ਉੱਪਰ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਸਮੁੰਦਰੀ ਤੱਟ ਤੱਕ ਵੀ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮਾਯੋਜਨ ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰੀ ਹੱਦਬੰਦੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕਿਸੇ ਰਾਜ ਦਾ ਖੇਤਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਆਪਣੀ ਬੇਸਲਾਈਨ ਤੋਂ 12 nmi (22 km; 14 mi) ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਰਾਜ ਦੇ ਖੇਤਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਓਵਰਲੈਪ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਰਹੱਦ ਨੂੰ ਰਾਜਾਂ ਦੀਆਂ ਬੇਸਲਾਈਨਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੱਧ ਬਿੰਦੂ ਵਜੋਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸਵਾਲ ਵਿੱਚ ਰਾਜ ਹੋਰ ਸਹਿਮਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਇੱਕ ਰਾਜ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਖੇਤਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਚੋਣ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਤੱਟਵਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰ ਆਪਣੇ ਖੇਤਰੀ ਪਾਣੀਆਂ ਵਜੋਂ ਪੂਰੀ ਖਾੜੀ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਟਕਰਾਅ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਹੋਰ ਰਾਸ਼ਟਰ ਸਿਰਫ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਸੰਮੇਲਨ ਦੀਆਂ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਤਿਬੰਧਿਤ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। 24 ਨੌਟੀਕਲ ਮੀਲ (ਦੋ 12 NM ਸੀਮਾਵਾਂ) ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੇਸਲਾਈਨ ਖਿੱਚਣ ਵਾਲੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਨੂੰ ਯੂਐਸ ਦੁਆਰਾ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਸਿਦਰਾ ਦੀ ਖਾੜੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸੰਘਰਸ਼ ਹੋਏ ਜਿੱਥੇ ਲੀਬੀਆ ਨੇ 230 nmi (430 km; 260 mi) ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰੇਖਾ ਖਿੱਚੀ ਅਤੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਇਸ ਦੇ ਖੇਤਰੀ ਪਾਣੀਆਂ ਵਜੋਂ ਪੂਰੀ ਨੱਥੀ ਖਾੜੀ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੇ ਨੇਵੀਗੇਸ਼ਨ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ, ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ 1981 ਅਤੇ 1989 ਵਿੱਚ ਸਿਦਰਾ ਦੀ ਖਾੜੀ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਹੋਈਆਂ।

 ਨਿਰੰਤਰ ਜ਼ੋਨ 
ਸੰਮਿਲਿਤ ਖੇਤਰ ਖੇਤਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਕਿਨਾਰੇ ਤੋਂ ਬੇਸਲਾਈਨ ਤੋਂ 24 ਨੌਟੀਕਲ ਮੀਲ (44.4 km; 27.6 mi) ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਣੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪਹਿਰਾਵਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਰਾਜ ਰੋਕਣ ਜਾਂ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਸੀਮਤ ਨਿਯੰਤਰਣ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। "ਇਸ ਦੇ ਖੇਤਰ ਜਾਂ ਖੇਤਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਸ ਦੇ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜ, ਵਿੱਤੀ, ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਜਾਂ ਸੈਨੇਟਰੀ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਅਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ"। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 12 ਸਮੁੰਦਰੀ ਮੀਲ (22 ਕਿਮੀ; 14 ਮੀਲ) ਚੌੜਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ (ਜੇ ਕਿਸੇ ਰਾਜ ਨੇ 12 ਸਮੁੰਦਰੀ ਮੀਲ ਤੋਂ ਘੱਟ ਖੇਤਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨਾ ਚੁਣਿਆ ਹੈ), ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਘੱਟ, ਜੇਕਰ ਇਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਰਾਜ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਓਵਰਲੈਪ ਕਰੇਗਾ। ਜ਼ੋਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਖੇਤਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਉਲਟ, ਅਜਿਹੇ ਵਿਵਾਦਾਂ ਨੂੰ ਸੁਲਝਾਉਣ ਲਈ ਕੋਈ ਮਿਆਰੀ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਾਲ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਸਮਝੌਤਾ ਲਈ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਨੇ 29 ਸਤੰਬਰ 1999 ਨੂੰ ਬੇਸਲਾਈਨ ਤੋਂ 24 nmi ਤੱਕ ਇੱਕ ਸੰਯੁਕਤ ਜ਼ੋਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ।

 ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਆਰਥਿਕ ਜ਼ੋਨ 
ਇੱਕ ਨਿਵੇਕਲਾ ਆਰਥਿਕ ਜ਼ੋਨ ਬੇਸਲਾਈਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ 200 ਸਮੁੰਦਰੀ ਮੀਲ (370.4 ਕਿ.ਮੀ.; 230.2 ਮੀਲ) ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਨੇੜੇ ਦਾ ਜ਼ੋਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਇੱਕ ਤੱਟਵਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਨਿਵੇਕਲੇ ਆਰਥਿਕ ਜ਼ੋਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਾਰੇ ਆਰਥਿਕ ਸਰੋਤਾਂ ਦਾ ਨਿਯੰਤਰਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮੱਛੀ ਫੜਨ, ਮਾਈਨਿੰਗ, ਤੇਲ ਦੀ ਖੋਜ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਸਰੋਤਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਦੇ ਉੱਪਰ, ਉੱਪਰ ਜਾਂ ਹੇਠਾਂ ਲੰਘਣ ਜਾਂ ਘੁੰਮਣ ਦੀ ਮਨਾਹੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਦੇ ਉਪਬੰਧਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੱਟਵਰਤੀ ਰਾਜ ਦੁਆਰਾ ਅਪਣਾਏ ਗਏ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਅਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਆਰਥਿਕ ਦੇ ਉਸ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਅੰਦਰ। ਇਸ ਦੇ ਖੇਤਰੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਰੇ ਜ਼ੋਨ. 1982 ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ 'ਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਕਨਵੈਨਸ਼ਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਤੱਟਵਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਖੇਤਰੀ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਮਨਮਾਨੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਹੁਣ ਨਿਵੇਕਲੇ ਆਰਥਿਕ ਜ਼ੋਨ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਫਸ਼ੋਰ ਤੇਲ ਦੀ ਖੋਜ ਜਾਂ ਮੱਛੀ ਫੜਨ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ (ਦੇਖੋ ਕੋਡ ਵਾਰਜ਼)। . ਦਰਅਸਲ, ਨਿਵੇਕਲਾ ਆਰਥਿਕ ਜ਼ੋਨ ਅਜੇ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਗਲਤੀ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਤੱਟਵਰਤੀ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਖੇਤਰੀ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

 ਹਵਾਲੇ