ਮਲਕ ਹਿਫਨੀ ਨਸੀਫ

ਮਲਕ ਹਿਫਨੀ ਨਸੀਫ਼ (25 ਦਸੰਬਰ 1886 – 17 ਅਕਤੂਬਰ 1918) ਇੱਕ ਮਿਸਰੀ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਸੀ ਜਿਸਨੇ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਮਿਸਰੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਬਾਰੇ ਬੌਧਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਭਾਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ।

 ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਮਲਕ ਦਾ ਜਨਮ 1886 ਵਿੱਚ ਕਾਇਰੋ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੱਧ-ਵਰਗੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਸਨਿਆਹ ਅਬਦ ਅਲ-ਕਰੀਮ ਜਲਾਲ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਹਿਫਨੀ ਬੇ ਨਸੀਫ ਸਨ, ਇੱਕ ਵਕੀਲ ਜੋ ਮੁਹੰਮਦ ਅਬਦੁਹ ਦੀ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਅਲ-ਅਫਗਾਨੀ ਦੀ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਉਹ ਮਿਸਰੀ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਕਈ ਪਾਠ-ਪੁਸਤਕਾਂ ਦੀ ਲੇਖਕ ਸੀ ਅਤੇ 1342 ਕਾਇਰੋ ਪਾਠ ਦੇ ਪੰਜ ਹਸਤਾਖਰਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।Brockett, Adrian Alan, Studies in two transmissions of the Qur'an ਮਲਕ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੱਖਣ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਅਤ ਹੋਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਵੱਡੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਅਕਸਰ ਅਰਬੀ ਕਵਿਤਾ ਪੜ੍ਹੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਖਾਲੀ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿੱਖਿਅਤ ਹੋਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ, ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮੂਲ ਮਿਸਰੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਬੰਧ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ ਅਰਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਅਰਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਸਿਖਾਇਆ। 

ਮਲਕ 1901 ਵਿੱਚ ਅੱਬਾਸ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲ ਦੇ ਗਰਲਜ਼ ਸੈਕਸ਼ਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਸਾਨਿਯਾਹ ਟੀਚਰ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸਿੱਖਿਆ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ 1903 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਲਾਸ ਦੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ। ਮਲਕ ਦੋ ਸਾਲ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਅੱਬਾਸ ਸਕੂਲ ਵਾਪਸ ਪਰਤਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ 1907 ਵਿੱਚ ਅਬਦ ਅਲ-ਸਤਾਰ ਅਲ-ਬਸੀਲ ਪਾਸ਼ਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਿਸਰੀ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿਆਹ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਮਨ੍ਹਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਮਲਕ ਅਲ-ਬੇਸਿਲ ਦੇ ਨਾਲ ਮਾਰੂਥਲ ਵਿੱਚ ਅਲ-ਫੈਯੂਮ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਬਹਿਤਤ ਅਲ-ਬਦੀਆ ਉਪਨਾਮ ਹੇਠ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉੱਥੇ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਅਲ-ਬੇਸਿਲ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇਲਾਜ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਔਰਤਾਂ ਬਾਰੇ ਕੀਤੇ ਨਿਰੀਖਣਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਾਰੇ ਸੋਚ-ਸਮਝ ਕੇ ਅਤੇ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਿਖਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਮੇ ਜ਼ਿਆਦਾਹ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਲੇਖਕਾਂ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੱਤਰ ਵਿਹਾਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕਾਸਿਮ ਅਮੀਨ ਵਰਗੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪੁਰਸ਼ ਲੇਖਕਾਂ ਨੂੰ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਮਲਕ 1918 ਦੀ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੌਰਾਨ 1918 ਵਿੱਚ ਇਨਫਲੂਐਂਜ਼ਾ ਨਾਲ ਮਰਨ ਤੱਕ 11 ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਅਲ-ਬੇਸਿਲ ਨਾਲ ਰਹੀ। 

 ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਲਿਖਤਾਂ 
ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਾਰੇ ਵਧ ਰਹੇ ਬੌਧਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਭਾਸ਼ਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਮਲਕ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਵਿੱਚ ਹੁਦਾ ਸ਼ਾਰਵੀ, ਕਾਸਿਮ ਅਮੀਨ, ਨਬਾਵੀਯਾ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਖਿਡਾਰੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦੀ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਦੀ ਵਿਚਾਰਕ ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਦੇ ਭਵਿੱਖ ਬਾਰੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ-ਪਿੱਛੇ ਚਲੇ ਗਏ। ਇਹ ਦੋ ਵਾਰਤਾਲਾਪ ਅੰਦਰੂਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਓਵਰਲੈਪ ਸੀ. ਮਲਕ ਨੇ ਇਸ ਸੰਵਾਦ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮਿਸਰੀ ਭਵਿੱਖ ਲਈ ਆਪਣੀ "ਸੁਧਾਰ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼" ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ।

ਮਲਕ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਮਾ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਖਬਾਰ ਅਲ ਜਰੀਦਾ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਮਲਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਅਤੇ ਉਮਾ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਕਸਰ ਬੋਲਦਾ ਸੀ। 1909 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਅਲ-ਨਿਸਾਯਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਭਾਸ਼ਣਾਂ ਅਤੇ ਲੇਖਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਉਸ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਲਈ ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਬੁਲੰਦ ਕੀਤੀ।

 ਮੌਤ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤ 
ਮਲਕ ਦੀ 17 ਅਕਤੂਬਰ 1918 ਨੂੰ 31 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਫਲੂ ਨਾਲ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਅੰਤਮ ਸੰਸਕਾਰ ਵਿੱਚ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਨੇਤਾਵਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ। ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਬਰਸੀ 'ਤੇ, ਸ਼ਾਰਵੀ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਯਾਦਗਾਰੀ ਸਮਾਰੋਹ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਚਿੰਤਕ ਨਬਾਵੀਆ ਮੂਸਾ ਅਤੇ ਮੇ ਜ਼ਿਆਦਾਹ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਰਾਸਤ ਛੱਡੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਸਮਕਾਲੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸਦਾ ਵਿਲੱਖਣ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਮਰ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਰਵੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਚਿੰਤਕ ਬਣ ਗਈ।

 ਨੋਟਸ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਕਵੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1918
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1886