ਲੋਂਗਈ

ਲੋਂਗਈ (; ) ਬਰਮਾ (ਮਿਆਂਮਾਰ) ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਹਿਨੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਦੀ ਇੱਕ ਚਾਦਰ ਹੈ। ਇਹ ਲਗਭਗ 2 ਮੀਟਰ (6.6 ਫੁੱਟ) ਲੰਬਾ ਅਤੇ 80 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ (2.6 ਫੁੱਟ) ਚੌੜਾ ਹੈ। ਕੱਪੜੇ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਸਿਲੰਡਰ ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ ਸਿਵਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਮਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਗੰਢ ਦੇ ਫੈਬਰਿਕ ਨੂੰ ਫੋਲਡ ਕਰਕੇ ਜਗ੍ਹਾ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਆਰਾਮ ਲਈ ਗੋਡੇ ਤੱਕ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਿਆਂਮਾਰ ਲੋਂਗੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਭਾਰਤ, ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼, ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਅਤੇ ਮਲਯੀ ਦੀਪ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਭਾਰਤੀ ਉਪ-ਮਹਾਂਦੀਪ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਲੂੰਗੀ, ਲੰਬੀ, ਕੈਲੀ ਜਾਂ ਸਾਰਾਮ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

 ਇਤਿਹਾਸ 

ਆਧੁਨਿਕ ਲੋਂਗੀ, ਸਿਲੰਡਰ ਕੱਪੜੇ ਦਾ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ, ਬਰਮਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਹਾਲ ਹੀ ਦੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ ਹੈ। ਇਸਨੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਸ਼ਾਸਨ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਪੂਰਵ-ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪਾਸੋ ਅਤੇ ਹਟਾਮੀਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। ਲੋਂਗੀ ਸ਼ਬਦ ਪਹਿਲਾਂ ਮਲੇਈ ਮਰਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੇ ਜਾਂਦੇ ਸਾਰੋਂਗ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।


ਪੂਰਵ-ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਮਰਦਾਂ ਦਾ ਪਾਸੋ 30 ਫੁੱਟ (9.1 ਮੀ.) ਦਾ ਲੰਬਾ ਟੁਕੜਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਟੰਗਸ਼ੇ ਪਾਸੋ () ਅਤੇ ਅਣਸਿੱਖਿਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਵਿਕਲਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਟਾਮੀਨ ਵੱਛਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹੋਏ ਕੱਪੜੇ ਦਾ 4.5 ਫੁੱਟ (1.4 ਮੀ.) ਲੰਬਾ ਟੁਕੜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਕਿਨਾਰੇ 'ਤੇ ਸੂਤੀ ਜਾਂ ਮਖਮਲ ਦੀ ਗੂੜ੍ਹੀ ਪੱਟੀ ਸੀ, ਵਿਚਕਾਰ ਕੱਪੜੇ ਦੀ ਇੱਕ ਨਮੂਨਾ ਵਾਲੀ ਚਾਦਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਟ੍ਰਿਪ ਸੀ। ਹੇਠਾਂ ਸਿਲਾਈ ਹੋਈ ਲਾਲ ਜਾਂ ਚਿੱਟੀ ਕਪੜਾ, ਸ਼ਾਰਟਸ ਰੇਲਗੱਡੀ ਵਾਂਗ ਤਲ 'ਤੇ ਪਿੱਛੇ। ਪਾਸੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਬਰਮਾ ਅਤੇ ਥਾਈਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਪਾਸੋ ਵਿੱਚ ਕੱਪੜੇ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਸਮਾਜਿਕ ਰੁਤਬੇ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਸੀ।



 ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਅਤੇ ਸ਼ੈਲੀ 

ਬਰਮਾ ਵਿੱਚ, ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਲੰਬੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਹਸੋ () ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹਟਾਮੀਨ (, ਜਾਂ htamain) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਕਹੀਏ ਤਾਂ, ਉਹ ਯੂਨੀਸੈਕਸ ਪਹਿਰਾਵੇ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਨਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪੈਟਰਨ ਅਤੇ ਮੇਕਅਪ ਲਿੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਮਰਦ ਆਧੁਨਿਕ ਪਾਸੋ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਮੋੜ ਬਣਾ ਕੇ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾਭੀ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਹੇਠਾਂ ਕਮਰ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਬੰਨ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿੰਨ ਹੱਥ ਇੱਕ ਉਂਗਲੀ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਪਰ ਪੁਰਾਣੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਬਾਰਾ ਅਣਸੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਚੌੜੀ ਮੋੜ ਦੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਮਰ 'ਤੇ ਵਾਪਸ ਮੋੜ ਕੇ ਅਤੇ ਕਮਰ ਦੇ ਉਲਟ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਟੰਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਮਰਬੈਂਡ ਤੱਕ ਪਹਿਨੇ ਇੱਕ ਫਿੱਟ ਬਲਾਊਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਹੈਮਲਾਈਨਜ਼ ਦਿਨ ਦੇ ਫੈਸ਼ਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਧਦੀਆਂ ਅਤੇ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਹਨ ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਗੋਡੇ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਜਾਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਲੌਂਗੀਆਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਸਿਲਾਈ ਵੇਚੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਉਹ ਪਹਿਨਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ; htameins ਪੱਛਮੀ ਸਕਰਟਾਂ ਵਾਂਗ ਸਿਲਾਈ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਲੌਂਗੀ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਅਕਸਰ ਦੋਵਾਂ ਲਿੰਗਾਂ ਨਾਲ ਜਨਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਔਰਤਾਂ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ।

 ਪੈਟਰਨ ਅਤੇ ਫੈਬਰਿਕ 
ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪਾਸੋ ਸਾਦੇ ਰੰਗਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਧਾਰੀਆਂ ਜਾਂ ਚੈਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਅੰਤਰ ਦੇ ਉਲਟੇ ਜਾਂ ਅੰਦਰੋਂ ਪਹਿਨੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਔਰਤਾਂ ਦੇ htameins ਕੋਲ ਇੱਕ ਕਾਲਾ ਕੈਲੀਕੋ ਬੈਂਡ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਕਮਰ ਲਈ htet sint (, ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਵਧੇਰੇ ਬਹੁ-ਰੰਗੀ ਅਤੇ ਫੁੱਲਦਾਰ ਪੈਟਰਨ ਵੀ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ।

ਕਪਾਹ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਹੈ ਪਰ ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੱਪੜੇ, ਆਯਾਤ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਲੌਂਗਾਈਸ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਟੂਟਲ, ਜਾਰਜੇਟ, ਸਾਟਿਨ ਅਤੇ ਕ੍ਰੇਪ ਨੂੰ ਹਟਾਮੀਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆਈ ਬਾਟਿਕ, ਭਾਵੇਂ ਬਹੁਤ ਮਹਿੰਗਾ ਹੈ, ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ; 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਦੇ ਉੱਪਰ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਦੇ ਬਾਟਿਕ () ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸਨ।

ਰਸਮੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਮੌਕਿਆਂ ਲਈ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰੇਸ਼ਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਮਰਪੁਰਾ ਦੇ ਬੁਣਕਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਸੰਜੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਲਹਿਰ ਜਾਂ ਹਾਉਂਡਸਟੂਥ ਪੈਟਰਨ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਆਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਲਗਭਗ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਲਾੜੇ ਅਤੇ ਲਾੜੇ ਦੁਆਰਾ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ। ਗਰੀਬ ਖਾਸ ਮੌਕਿਆਂ ਲਈ ਕੁਝ ਰਵਾਇਤੀ ਰੇਸ਼ਮ ਨੂੰ ਪਾਸੇ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਪੁਰਾਣੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿਚ ਰੇਸ਼ਮ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ਾਹੀ ਅਤੇ ਦਰਬਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਸ਼ਾਹੀ ਪਾਸੋ ਅਤੇ ਹਟਾਮੀਨ ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਮੋਤੀਆਂ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕਢਾਈ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕ ਪੁਨਰ-ਨਿਰਮਾਣ ਨੂੰ ਜ਼ੈਟ ਪਵੇਸ (ਥੀਏਟਰਿਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ) 'ਤੇ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਨਸਲੀ ਅਤੇ ਖੇਤਰੀ ਬੁਣਾਈ ਅਤੇ ਨਮੂਨੇ ਕਾਫ਼ੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਰਖੀਨ ਲੋਂਗੀ, ਮੋਨ ਲੋਂਗੀ, ਕਚਿਨ ਲੋਂਗੀ, ਇਨਲੇ ਲੋਂਗੀ, ਜ਼ੀਨ ਮੇ (ਚਿਆਂਗ ਮਾਈ) ਲੋਂਗੀ, ਯੌ ਲੋਂਗੀ, ਸੇਖਖੁਨ ਲੋਂਗੀ, ਦਾਵੇਈ ਲੋਂਗੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਹਨ।

ਸਿਲਕ ਪਾਸੋ, ਪਰ ਅਚੀਕ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਪੁਰਸ਼ ਖਾਸ ਮੌਕਿਆਂ ਲਈ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਬੈਂਗੌਕ (ਬੈਂਕਾਕ) ਪਾਸੋ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਾਲਾ (ਭਾਰਤੀ) ਪਾਸੋ ਅਕਸਰ ਲੰਬੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਕਾਕਾ ਜ਼ਿਨ ਭਾਰਤੀ ਚਾਹ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੇ ਕਾਲੇ, ਭੂਰੇ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਚੈਕ ਪੈਟਰਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਤੋਂ Mercerised Longyis ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਫੈਬਰਿਕ ਵਧੇਰੇ ਟਿਕਾਊ ਹੈ।

 ਬਹੁਪੱਖੀਤਾ ਅਤੇ ਸਹੂਲਤ 
ਲੌਂਗੀ ਜਲਵਾਯੂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕੁਝ ਹਵਾ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਧੁੱਪ ਵਿੱਚ ਠੰਡਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਸਿਲਕ ਸਰਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗਰਮ ਰੱਖਣ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਠੰਡਾ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਵਿਲੱਖਣ ਹੈ।

ਲੰਬੀ ਬਹੁਮੁਖੀ ਹੈ। ਮਰਦ ਅਕਸਰ ਆਪਣੇ ਪਾਸੋ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਵੱਲ ਝੁਕਾ ਕੇ ਅੱਗੇ ਵੱਲ ਝੁੰਡ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਸ ਨੂੰ ਲੱਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੱਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੱਤ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਕਮਰ ਤੱਕ ਲੰਘਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਸੋ ਹਕਾਡੌਂਗ ਕਯਾਇਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ, ਨਾ ਕਿ ਧੋਤੀ ਵਾਂਗ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਨ ਅਤੇ ਖੇਡਾਂ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਲਈ। ਸ਼ਾਰਟਸ ਜਾਂ ਟਰਾਊਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਦੀ ਬਜਾਏ। ਪੁਰਾਣੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿਚ ਸਿਪਾਹੀ ਆਪਣੇ ਪਾਸੋ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਂ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਜਾਂ ਪੈਂਟ ਦੇ ਜੋੜੇ ਦੇ ਉੱਪਰ ਪਹਿਨਦੇ ਸਨ।

ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਫੋਲਡ ਪਾਸੋ ਜਾਂ ਤਾਂ ਨਹਾਉਣ ਵੇਲੇ ਵਰਤਣ ਲਈ ਜਾਂ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਇੱਕ ਖੰਭੇ ਜਾਂ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਭਾਰੀ ਬੋਝ ਲਈ ਇੱਕ ਗੱਦੀ ਵਜੋਂ ਵਰਤਣ ਲਈ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਹਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਬਲਾਊਜ਼ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਲਈ ਇਸਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਬਾਹਾਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਟਿੱਕ ਕੇ ਆਪਣੇ ਹਟਾਮੀਨ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੋਆਏ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹਟਾਮੀਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹਵਾ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਫਸਾ ਕੇ ਅਤੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਹੇਠਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬਰਤਨ, ਬਾਲਣ, ਲੱਕੜਾਂ, ਟੋਕਰੀਆਂ ਅਤੇ ਟਰੇਆਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਦੇ ਪਾਸੋ ਜਾਂ ਲੰਬੇ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਟੁਕੜੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਦੇ ਉੱਪਰ ਇੱਕ ਗੱਦੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੋਲਡ ਅਤੇ ਕੋਇਲ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸਟ੍ਰੀਟ ਹਾਕਰ ਦਾ ਮਾਲ ਢੋਣ ਦਾ ਰਿਵਾਜੀ ਤਰੀਕਾ ਹੈ।

ਤਬਦੀਲੀ ਸਿਰਫ਼ ਨਵੀਂ ਲੌਂਗੀ ਵਿੱਚ ਕਦਮ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚ ਕੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਨੂੰ ਢਿੱਲੀ ਅਤੇ ਸੁੱਟ ਕੇ, ਜਾਂ ਨਵੇਂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੀ, ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਕੱਪੜੇ ਉਤਾਰੇ ਬਿਨਾਂ ਬਦਲਦੀਆਂ ਹਨ. ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਹ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ htamein ਪਹਿਨਣਗੇ। ਇੱਕ ਔਰਤ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਗਿੱਲੇ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਡੂੰਘੇ ਅਤੇ ਡੂੰਘੇ ਉਤਰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਹਟਮੀਨ ਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹਾ-ਥੋੜ੍ਹਾ ਉੱਪਰ ਖਿੱਚਦੀ ਵੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਲਈ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਬਿਸਤਰੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਧੋਣਾ ਅਤੇ ਇਸਤਰੀ ਕਰਨਾ ਸੌਖਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਸਿਲੰਡਰ ਟੁਕੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਲਟਕਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਦਬਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਫੋਲਡ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਅਲਮਾਰੀ ਦੀ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਸਟੈਕ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

 ਇਹ ਵੀ ਦੇਖੋ 

 ਮਲੋਂਗ
 ਸਰੋਂਗ
 ਲੂੰਗੀ

 ਹਵਾਲੇ 

14.Amitav Ghosh (2002) The Glass Palace pp 25, 

 ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 

 Myanmar Fashion from Myanmar Image Gallery
 Burma Silks inc. video