ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਸੰਗੀਤ

ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸੰਗੀਤਕ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕਜ਼ਾਖਸਤਾਨ ਲੋਕ ਸਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਕਜ਼ਾਖ ਰਾਜ ਕੁਰਮਾਂਗਜ਼ੀ ਆਰਕੈਸਟਰਾ, ਕਜ਼ਾਖ ਰਾਜ ਫਿਲਹਾਰਮੋਨਿਕ ਆਰਕੈਸਟਰਾ, ਕਜ਼ਾਖ ਨੈਸ਼ਨਲ ਓਪੇਰਾ ਅਤੇ ਕਜ਼ਾਖ ਰਾਜ ਚੈਂਬਰ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਦਾ ਘਰ ਹੈ। ਲੋਕ ਸਾਜ਼ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਦਾ ਨਾਮ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਡੋਮਬਰਾ ਵਾਦਕ ਕੁਰਮਾਂਗਜ਼ੀ ਸਾਗੀਰਬਾਯੁਲੀ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

 ਰਵਾਇਤੀ ਸੰਗੀਤ 
ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਰਵਾਇਤੀ ਸੰਗੀਤ ਅਕਸਰ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ:

 ਇਕੱਲੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ("Küy") ਦੇ ਨਾਲ ਇੰਸਟਰੂਮੈਂਟਲ ਸੰਗੀਤ । ਟੈਕਸਟ ਅਕਸਰ ਸੰਗੀਤ ਲਈ ਪਿਛੋਕੜ (ਜਾਂ "ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ") ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ Küy ਸਿਰਲੇਖ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
 ਵੋਕਲ ਸੰਗੀਤ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਇੱਕ ਸਮਾਰੋਹ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਿਆਹ (ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ), ਜਾਂ ਇੱਕ ਤਿਉਹਾਰ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ। ਇੱਥੇ ਅਸੀਂ ਉਪ-ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਸਕਦੇ ਹਾਂ: ਮਹਾਂਕਾਵਿ ਗਾਇਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੱਥ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਸਗੋਂ ਕਬੀਲੇ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ, ਪਿਆਰ ਦੇ ਗੀਤ, ਉਪਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਆਇਤਾਂ; ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੂਪ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਤਕ (ਏਟੀਜ਼) ਵਿੱਚ ਦੋ ਜਾਂ ਦੋ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ, ਸੰਵਾਦ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਦੀ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮੱਗਰੀ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ।

 ਰਵਾਇਤੀ ਸੰਗੀਤ ਯੰਤਰ 
ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਯੰਤਰ ਸਟਰਿੰਗ ਯੰਤਰ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਡੋਮਬਰਾ ( домбыра ), ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਕਜ਼ਾਖ ਸੰਗੀਤ ਯੰਤਰ ਹੈ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਇਹ ਦਲੀਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਖਾਨਾਬਦੋਸ਼ਾਂ ਨੇ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੋ-ਤਾਰ ਵਾਲੇ ਯੰਤਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਡੋਮਬਰਾ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਗਰਦਨ ਵਾਲਾ ਲੂਟ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਤਾਰਾਂ ਚੌਥੇ ਜਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਪੰਜਵੇਂ ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ ਵਿੱਚ ਟਿਊਨ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਤਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਪੈਕਟ੍ਰਮ ਦੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਵੱਢਿਆ ਜਾਂ ਵੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਾ ਦੂਜਾ ਸਾਜ਼ ਕੋਬੀਜ਼ ਹੈ, ਜੋ ਲੱਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਝੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸਾਜ਼ ਹੈ। ਇਹ ਸਰੀਰ ਲਈ ਉੱਕਰੀ ਹੋਈ ਲੱਕੜ, ਗੂੰਜਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਖੱਲ ਅਤੇ ਤਾਰਾਂ ਲਈ ਘੋੜੇ ਦੇ ਵਾਲ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਬੀਜ਼ ਦੀ ਖੋਜ ਮੱਧਕਾਲੀ ਯੁੱਗ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਮਨ ਕੁਰਕੀਟ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। "ਜ਼ੇਟੀਗੇਨ" ("ਸੱਤ ਤਾਰਾਂ") ਨੂੰ ਸਿਥਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਸਮਾਨਤਾਵਾਂ ਲੱਭਦੀਆਂ ਹਨ, ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੰਬਾਈ ਦੇ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੁਲ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਛੋਟੀ ਹੱਡੀਆਂ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਪਲੱਕਡ ਲੂਟ ਵੀ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਸ਼ੇਰਟਰ ( шертер) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

 ਡੋਮਬਰਾ ( ਕਜ਼ਾਖ : домбыра ) ਤੁਰਕੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਇੱਕ ਤਾਰ ਵਾਲਾ ਸਾਜ਼ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਤੁਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਡੋਮਬਰਾ ਖੋਖਲੀ ਲੱਕੜ, ਲੱਕੜ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਅਤੇ ਦੋ ਤਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 19 (ਕਈ ਵਾਰ 22) ਕੁੰਜੀਆਂ ਗਰਦਨ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਤਿੰਨ-ਤਾਰ ਵਾਲੇ ਡੋਂਬਰਾ, ਡਬਲ-ਸਾਈਡ, ਚੌੜਾ-ਬਾਡੀ, ਖੋਖਲੇ-ਨੇਕ, ਆਦਿ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭਿੰਨਤਾ ਹੈ।
 ਕੋਬੀਜ਼ (ਖਿਲਕੋਬੀਜ਼ (ਕਜ਼ਕਾਹ: қобыз )) ਇੱਕ ਤਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸਾਜ਼ ਹੈ। ਕੋਬੀਜ਼ ਕੋਲ ਇੱਕ ਬਾਲਟੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦਾ ਸਰੀਰ, ਇੱਕ ਆਰਕੂਏਟ ਕਰਵਡ ਗਰਦਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਫਲੈਟ ਸਿਰ ਹੈ। ਸਤ੍ਹਾ ਦਾ ਅੱਧਾ ਹਿੱਸਾ ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਤਾਰਾਂ ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਘੋੜੇ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਇਹ ਠੋਸ ਲੱਕੜ ਦੇ ਬਲਾਕ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਅਕਸਰ ਦੋ ਤਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਤਿੰਨ-ਤਾਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਚਾਰ-ਤਾਰ ਵਾਲੇ ਕੋਬੀਜ਼ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ "ਨਾਰ ਕੋਬੀਜ਼", "ਜੇਜ਼ ਕੋਬੀਜ਼" ਵਰਗੀਆਂ ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
 ਯਹੂਦੀ ਰਬਾਬ (ਸ਼ੈਂਕੋਬੀਜ਼ (ਕਜ਼ਾਖ: шаңқобыз)) ਕਜ਼ਾਖ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੰਗੀਤ ਸਾਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਚਾਂਦੀ ਜਾਂ ਲੋਹੇ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇੱਕ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਆਰਕੂਏਟ ਜੀਭ ਦੇ ਨਾਲ. ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਯੰਤਰ 'ਤੇ ਖੇਡਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੌਖਿਕ ਖੋਲ ਨਾਲ ਪਰਸਪਰ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਸਾਜ਼ ਵਜਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ, ਜੀਭ ਦੁਆਰਾ ਸਾਜ਼ ਨੂੰ ਖਿੱਚਣ ਲਈ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ। ਪੁਰਾਣੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੰਕੋਬੀਜ਼ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦਾ ਸਾਧਨ ਸੀ। ਸ਼ੈਂਕੋਬੀਜ਼ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਾਮ ਹਨ: ਵਰਗਨ, ਟੇਮੀਰ ਕੋਮਜ਼, ਕੋਮਿਸ, ਔਰੇ, ਕੋਮਸ, ਵੈਨਿਆਰ, ਤੁਮਰਾ, ਕੌਸੀਅਨ, ਆਦਿ।
 ਸ਼ੇਰਟਰ (ਕਜ਼ਾਖ: шертер ) ਇੱਕ ਤਾਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸਾਜ਼ ਹੈ। ਇਹ ਡੋਂਬੀਰਾ ਵਾਂਗ ਖੇਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹੱਡੀ ਡੋਂਬੀਰਾ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਕੋਬੀਜ਼ ਵਰਗੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਲੱਕੜ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਬਾਹਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਢੱਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜਿਆਦਾਤਰ ਚਰਵਾਹਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਖੇਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਕਥਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
 ਜੇਟੀਗੇਨ (ਕਜ਼ਾਖ: жетіген ) ਇੱਕ ਪੌਲੀਕਾਰਡ ਯੰਤਰ ਹੈ। ਸਾਧਨ ਦਾ ਰੂਪ ਇੱਕ ਡੱਬੇ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਇਤਾਕਾਰ ਹੈ। 13 (ਜਾਂ ਇਹ 7 ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ) ਡੱਬੇ ਦੇ ਦੋਹਾਂ ਸਿਰਿਆਂ ਨਾਲ ਤਾਰਾਂ ਜੁੜੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਸਤਰ 'ਤੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹਿੱਸੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਾਰੀਆਂ ਤੁਰਕੀ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੇਟੀਜੇਨ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਦੇ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਨਾਮ ਹਨ: ਤਾਤਾਰ "ਏਟੀਗਨ", ਟਾਈਵਾਲਕਸ "ਸ਼ਾਟਕਨ", ਆਦਿ।
 ਡਾਊਲਪਾਜ਼ (ਕਜ਼ਾਖ: дауылпаз ) ਇੱਕ ਪਰਕਸ਼ਨ ਯੰਤਰ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਫੌਜੀ ਸਾਜ਼ ਸੀ। ਪੁਰਾਣੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿਚ, ਇਸ ਨੇ ਯੋਧਿਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਬਣਤਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇੱਕ ਆਮ ਡਰੱਮ ਵਰਗਾ ਹੈ. ਨਿਰਮਾਣ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਬਹੁਤ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਹੈ: ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਝਰੀ ਬਣਾਉਣ, ਚਮੜੀ ਨਾਲ ਸਿਖਰ ਨੂੰ ਢੱਕਣ, ਇਸ ਨੂੰ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਲਿਜਾਣ ਲਈ ਇੱਕ ਬੈਲਟ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸੋਟੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।
 ਕੋਂਗੀਰਾਊ (ਕਜ਼ਾਖ: қоңырау ) ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕ ਸਾਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਸੋਨੇ ਜਾਂ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਬਣਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਬਣਤਰ ਘੰਟੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ. ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਘੰਟੀਆਂ ਲੱਕੜ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਵੰਡੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ, ਜਦੋਂ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਰਿੰਗਿੰਗ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਕਲਾਕਾਰ  ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ ਵਜਾਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਜ਼ ਦੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ.
 ਜ਼ੈਲਬੁਆਜ਼ (ਕਜ਼ਾਖ: желбуаз )
 ਅਸਤਾਯਕ (ਕਜ਼ਾਖ: асатаяқ )

ਰਵਾਇਤੀ ਕਜ਼ਾਖ ਯੰਤਰ ਅਕਸਰ ਸਮਕਾਲੀ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਜ਼ਾਖ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਵਿੱਚ "ਓਟਰੀਰਾਰ ਸਾਜ਼ੀ", "ਕੁਰਮਾਂਗਜ਼ੀ ਆਰਕੈਸਟਰਾ", "ਅਲ-ਫਾਰਾਬੀ ਸਾਜ਼ੀ" ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਕਜ਼ਾਖ ਯੰਤਰ ਨਾ ਸਿਰਫ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਬਲਕਿ ਲਗਭਗ ਹਰ ਕਜ਼ਾਖ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਇੱਕ ਅਨਿੱਖੜਵਾਂ ਅੰਗ ਵੀ ਹਨ।

 ਰੂਸੀ ਅਤੇ ਸੋਵੀਅਤ ਯੁੱਗ ਦਾ ਸੰਗੀਤ 
ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਜੀਵਨ ਉੱਤੇ ਰੂਸੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਦੋ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ:

 ਪਹਿਲਾਂ, ਸੰਗੀਤਕ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਓਪੇਰਾ ਪੜਾਵਾਂ ਵਾਲੇ ਸੰਗੀਤ ਘਰ, ਕੰਜ਼ਰਵੇਟਰੀਜ਼ (ਜਿੱਥੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਸੰਗੀਤ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ)।
 ਦੂਜਾ, ਕਜ਼ਾਖ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਅਕਾਦਮਿਕ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਕੇ।

ਰੂਸੀ ਸਾਮਰਾਜ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੁਆਰਾ ਨਿਯੰਤਰਿਤ, ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀਆਂ ਲੋਕ ਅਤੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨਸਲੀ ਰੂਸੀ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਯੂਰਪੀਅਨ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕਜ਼ਾਖ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ, ਸੰਗੀਤ ਆਲੋਚਕਾਂ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਸਮੇਤ ਨਸਲੀ ਵਿਗਿਆਨਕ ਖੋਜ ਟੀਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਕੱਤਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਕਜ਼ਾਖ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਲੀਨੀਅਰ ਨੋਟੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਲਿਪੀਅੰਤਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਯੁੱਗ ਦੇ ਕੁਝ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਨੇ ਕਜ਼ਾਖ ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਰੂਸੀ-ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਕਲਾਸੀਕਲ ਸੰਗੀਤ ਲਈ ਸੈੱਟ ਕੀਤਾ।

ਕਜ਼ਾਖ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਨੇ ਖੁਦ, ਹਾਲਾਂਕਿ, 1931 ਤੱਕ ਨੋਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸੰਗੀਤ ਨਹੀਂ ਲਿਖਿਆ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ, ਕੁਝ ਕਜ਼ਾਖ ਲੋਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਅਸ਼ਾਂਤੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਨਤੀਜਾ ਕਜ਼ਾਖ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਇੱਕ ਡੈਰੀਵੇਟਿਵ ਸੀ. 1920 ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਰੂਸੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਜ਼ਟਾਏਵਿਚ ਨੇ ਕਜ਼ਾਖ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਕਲਾ ਸੰਗੀਤ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। 1928 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ ਅਤੇ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਰੂਸੀ-ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਜੋੜਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਰਵਾਇਤੀ ਕਜ਼ਾਖ ਯੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਢਾਲ ਲਿਆ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਫਰੇਟ ਅਤੇ ਤਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਧਾਉਣਾ)। ਜਲਦੀ ਹੀ, ਆਧੁਨਿਕ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਵਜਾਉਣ ਦੀਆਂ ਇਹ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਲਈ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖੇਡਣ ਦਾ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਬਣ ਗਈਆਂ; ਕਜ਼ਾਖ ਲੋਕ ਦੇਸ਼ਭਗਤੀ, ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਅਤੇ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਯਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਏ ਸਨ। ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ, 90 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਲਾਕਾਰ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ, ਲੋਕ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਅਤੇ ਕਜ਼ਾਖ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਗੀਤਾਂ ਵੱਲ ਮੁੜਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 1994 ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ 'ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਮੂਹ URKER, ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਦੀ ਪੁਨਰ-ਸੁਰਜੀਤੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਉਠਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।

90 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸੰਗੀਤਕ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪਹਿਲਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਗੀਤ ਉਤਸਵ "ਏਸ਼ੀਆ ਡਾਈਸੀ" ਸੀ। 1990 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੇਡੀਓ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਹਰ ਸਾਲ ਤਿਉਹਾਰ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਮੰਚ 'ਤੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨੂਰਲਾਨ ਅਬਦੁਲਿਨ ਅਤੇ ਬਾਉਰਜ਼ਾਨ ਈਸਾਏਵ ਦੇ ਸੰਗੀਤਕ ਕੈਰੀਅਰ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਬਿੰਦੂ ਬਣ ਗਿਆ।

ਆਧੁਨਿਕ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, "ਏਸ਼ੀਆ ਡਾਈਸੀ" ਦਾ ਬੈਟਨ "ਏ ਸਟਾਰ ਆਫ਼ ਏਸ਼ੀਆ" ਦੁਆਰਾ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੇਡੀਓ ਸਥਾਨ 'ਤੇ 2017 ਤੋਂ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਬਰਾਬਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗੀਤਕ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਜੋ 90 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨੌਜਵਾਨ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦਾ ਸਾਲਾਨਾ ਮੁਕਾਬਲਾ "ਝਾਸ ਕਾਨਤ" ਹੈ। ਦੋਨਾਂ ਇਕੱਲੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨੇ ਖੁਦ ਕਜ਼ਾਖ ਸਟੇਜ ਲਈ ਗਾਇਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਪੀੜ੍ਹੀ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਝਾਂਨਾ ਸਤਰੋਵਾ, ਸਮੂਹ "ਅਯਾਨ" ਅਤੇ ਮਦੀਨਾ ਸਦਵਾਕਾਸੋਵਾ।

 ਸੰਗੀਤ ਸੰਸਥਾਵਾਂ 
1931 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਮਿਊਜ਼ੀਕਲ-ਡਰਾਮੈਟਿਕ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਕਾਲਜ, ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਲਈ ਉੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੰਸਥਾਨ ਸੀ। ਦੋ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਕਜ਼ਾਖ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਯੰਤਰਾਂ ਦਾ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਐਸਿਲ ਮੁਰਾ ਕਜ਼ਾਖ ਸੰਗੀਤ ਦੀਆਂ ਰਵਾਇਤੀ ਅਤੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਦੋਵੇਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰਿਕਾਰਡਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਪੁਰਾਲੇਖ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕੁਰਮਾਂਘਾਜ਼ੀ ਕੰਜ਼ਰਵੇਟੋਇਰ ਨੂੰ ਅਲਮਾਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕੰਜ਼ਰਵੇਟੋਇਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

 ਸਮਕਾਲੀ ਸ਼ੈਲੀਆਂ 

 ਕਜ਼ਾਖ ਹਿੱਪ ਹੌਪ 
ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਭੰਗ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਜ਼ਾਖ ਹਿੱਪ ਹੌਪ ਅਤੇ ਰੈਪ ਸੀਨ ਉਭਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ। ਹਿੱਪ-ਹੌਪ ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰੂਸੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵਧਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਜ਼ਾਖ ਰੈਪਰਾਂ ਲਈ ਦੂਜੇ ਰੂਸੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਕਜ਼ਾਖ ਸਮੂਹ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤ੍ਰਿਸਟਾਰ ਐਮਟੀਵੀ ਰੂਸ 'ਤੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਹੋਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਏ।Онпрюк Almatykz, Мюьх Гбегдш *Tristar* ਹਿੱਪ-ਹੌਪ ਦਲੀਲ ਨਾਲ ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਮਕਾਲੀ ਸੰਗੀਤ ਸ਼ੈਲੀ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ। 2013 ਵਿੱਚ, ਅਮਰੀਕੀ ਰੈਪਰ ਕਾਨੀ ਵੈਸਟ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਨੂਰਸੁਲਤਾਨ ਨਜ਼ਰਬਾਯੇਵ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਪੋਤੇ ਦੇ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

 ਰੈਪ ਸਭਿਆਚਾਰ 
1995-1999 ਵਿੱਚ, ਰੈਪ ਜ਼ੋਨ ਸਮੂਹ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ 'ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਘਰੇਲੂ ਰੈਪ ਸੰਗੀਤ ਲਈ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੇ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਸੀ। ਬੈਂਡ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਕੈਸੇਟਾਂ 'ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਐਲਬਮਾਂ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤੀਆਂ।

ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਫਲਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਟ੍ਰੈਕ "ਸ਼ੋਰ-ਬੂਮ-ਬੂਮ-ਕੂਪ" ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦਾ ਗੀਤ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ RAP ਜ਼ੋਨ ਦੇ ਸ਼ਿਲਾਲੇਖ ਵਿਹੜੇ ਦੀਆਂ ਵਾੜਾਂ, ਘਰਾਂ ਅਤੇ ਸਕੂਲ ਦੀਆਂ ਡਾਇਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉੱਕਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।

 ਆਰ.ਐਨ.ਬੀ 
ਰਵਾਇਤੀ ਪੌਪ ਸੰਗੀਤ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਹਿੱਪ-ਹੌਪ ਅਤੇ ਆਰ'ਐਨਬੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਕਸਤ ਹੋਏ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗੈਟੋ ਡੌਗਸ, ਮੇਟਿਸ, ਨਾਟ ਐਵਰੀਥਿੰਗ ਇਜ਼ ਸੇਡ ਅਤੇ ਇਵਾਨ ਬਰੂਸੋਵ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਸਮੂਹ 101 ਵਰਗੇ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਹੁੰਗਾਰਾ ਮਿਲਿਆ।

ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 2010 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਕਜ਼ਾਖ ਹਿੱਪ-ਹੌਪ ਨੇ ਕਿਊ-ਪੌਪ ਸੰਗੀਤ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ। ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਜ਼ਾਖ ਰੈਪਰ ਜਾਹ ਖਾਲਿਬ, ਨਤਨ ਅਤੇ ਸਕ੍ਰਿਪਟੋਨਾਈਟ ਹਨ।

 ਕਜ਼ਾਖ ਚੱਟਾਨ 
ਕਜ਼ਾਖ ਰਾਕ ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਰੌਕ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਬੋਲ ਕਜ਼ਾਖ ਅਤੇ ਰੂਸੀ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖੇ ਅਤੇ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰੌਕ ਸੰਗੀਤ ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕਰਾਗਾਂਡਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ, ਜਦੋਂ ਇਸਨੂੰ ਬੀਟਲਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਸੋਵੀਅਤ ਯੁੱਗ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਅਮਰੀਕੀ ਅਤੇ ਰੂਸੀ ਚੱਟਾਨ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਸਥਾਨਕ ਪੰਕ ਰਾਕ ਅਲਮਾਟੀ ਵਿੱਚ ਅੱਸੀਵਿਆਂ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਦ ਮੋਲੋਟੀ, ਸਬਵੇਅ ਅਤੇ ਪੋ-1 ਵਰਗੇ ਬੈਂਡਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਜ਼ਾਖ ਰਾਕ ਬੈਂਡ ਹਨ ਅਡਾਪਟਤਸੀਆ, ਉਲੀਤਾਉ ਅਤੇ ਉਰਕਰ।

 ਕਿਊ-ਪੌਪ 
ਕਿਊ-ਪੌਪ ਜਾਂ ਕਜ਼ਾਕ ਪੌਪ ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਵੀਂ ਸੰਗੀਤਕ ਸ਼ੈਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 2015 ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਿਊ-ਪੌਪ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕੇ-ਪੌਪ, ਹਿੱਪ-ਹੌਪ, ਪੱਛਮੀ ਪੌਪ ਅਤੇ ਜੇ-ਪੌਪ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕੰਪਨੀ ਜੁਜ਼ ਐਂਟਰਟੇਨਮੈਂਟ ਨੂੰ ਇਸ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀ ਮੋਢੀ ਵਜੋਂ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਬੁਆਏ ਗਰੁੱਪ ਨਾਇਨਟੀ ਵਨ ਨੇ 2015 ਵਿੱਚ ਡੈਬਿਊ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਜ਼ੀਰੂਜ਼ਾ, ਮੈਡ ਮੈਨ, ਡੀਐਨਏ, ਐਲਬਾ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲਜ਼ ਵਰਗੇ ਕਲਾਕਾਰ ਵੀ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਇਨਾਮ ਜੇਤੂ ਕਜ਼ਾਖ ਗਾਇਕ ਦਿਮਾਸ਼ ਕੁਦੈਬਰਗੇਨ ਨੇ ਪੌਪ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਕਜ਼ਾਖ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ। ਸਤੰਬਰ 2022 ਵਿੱਚ, ਕੈਨੇਲੋ ਅਲਵਾਰੇਜ਼ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਗੇਨਾਡੀ ਗੋਲੋਵਕਿਨ ਦੇ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਜ਼ਾਖ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਿਮਾਸ਼ ਨੇ ਟਵਿੱਟਰ 'ਤੇ ਹੰਗਾਮਾ ਕੀਤਾ।

ਕਜ਼ਾਖ ਗਾਇਕਾ ਰੁਖੀਆ ਬੇਦੁਕੇਨੋਵਾ ਪੌਪ ਵੋਕਲ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਟੇਬਸਕ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਫੈਸਟੀਵਲ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਲਾਵਿਕ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਵਿੱਚ 2021 ਸਲਾਵੀਅਨਸਕੀ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦੀ ਗ੍ਰੈਂਡ ਪ੍ਰਿਕਸ ਜੇਤੂ ਸੀ।

 ਤੋਈ 
ਟੋਈ (Той; ਸ਼ਾਬਦਿਕ ਅਰਥ ਜਨਤਕ ਇਕੱਠ) ਆਕਰਸ਼ਕ ਤਾਲ ਦੇ ਨਾਲ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਆਹਾਂ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਧਾ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ, ਤੁਰਕਮੇਨਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਕਿਰਗਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਜ਼ਾਖ ਤੋਈ ਗਾਇਕ ਹਨ ਕਾਇਰਤ ਨੂਰਤਾਸ, ਅਬਦੀਜਾਪਰ ਅਲਕੋਜਾ, ਮਦੀਨਾ ਸਾਦੁਆਕਾਸੋਵਾ ਅਤੇ ਜਜ਼ੀਰਾ ਬੈਇਰਬੇਕੋਵਾ।

 ਹਵਾਲੇ 

 ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 

 ਲੋਕਧਾਰਾ ਤੋਂ ਸੋਵੀਅਤ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਤੱਕ - "ਕਜ਼ਾਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਗੀਤ" (1920-1942) (ਸਲਾਵਿਕ ਖੋਜ ਕੇਂਦਰ, ਹੋਕਾਈਡੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ) ਦੇ ਗਠਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ । )
 ਨੈਸ਼ਨਲ ਜੀਓਗ੍ਰਾਫਿਕ ਵਿਸ਼ਵ ਸੰਗੀਤ: ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ
 ਕਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਨਾਲ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ