ਕੋਲੀ ਲੋਕ

ਕੋਲੀ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਜਾਤੀ ਹੈ ਜੋ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜਸਥਾਨ, ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਗੁਜਰਾਤ, ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਹਰਿਆਣਾ, ਕਰਨਾਟਕ, ਉੜੀਸਾ ਅਤੇ ਜੰਮੂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੋਲੀ ਗੁਜਰਾਤ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਾਨ ਜਾਤੀ ਹੈ ਪਰ ਤੱਟਵਰਤੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਮਛੇਰੇ ਵਜੋਂ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਕੋਲੀ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮਾਜ-ਵਿਰੋਧੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਕਾਰਨ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਅਪਰਾਧਿਕ ਜਨਜਾਤੀ ਐਕਟ ਦੇ ਤਹਿਤ ਇੱਕ ਅਪਰਾਧੀ ਕਬੀਲੇ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਕੋਲੀ ਜਾਤੀ ਗੁਜਰਾਤ ਅਤੇ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਜਾਤ - ਸਮੂਹ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਕੁੱਲ ਆਬਾਦੀ ਦਾ 24% ਅਤੇ 30% ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

 ਇਤਿਹਾਸ 

 ਛੇਤੀ 
ਹੁਣ ਗੁਜਰਾਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੋਲੀ ਜਾਂ ਭੀਲ ਲੋਕਾਂ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਨ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੁਝ ਮੁਸ਼ਕਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਖੇਤਰ ਦੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦੀ ਸਹਿ-ਮੌਜੂਦਗੀ ਸੀ ਅਤੇ ਅੱਜ ਵੀ ਸਮਾਜ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਰਵਿੰਦ ਸ਼ਾਹ ਦੀ ਰਾਏ ਵਿੱਚ, "ਬਹੁਤ ਹੀ ਆਧੁਨਿਕ, ਵਿਵਸਥਿਤ, ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨਕ, ਸਮਾਜ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਜਾਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਧਿਐਨ" ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਬਾਰੇ ਭੰਬਲਭੂਸਾ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਮੱਧਕਾਲੀਨ ਕਾਲ ਦੇ ਸਰੋਤ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੌਲੀ ਸ਼ਬਦ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਨੂੰਨਹੀਣ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਅਧਿਐਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਅਸਪਸ਼ਟ ਸਮੂਹਿਕ ਨਾਂਵ ਮੰਨਿਆ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕੋ ਇੱਕ ਆਮ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕੁਨਬੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਘਟੀਆ ਸਨ। ਕਿਸੇ ਪੜਾਅ 'ਤੇ, ਕੋਲੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਜਾਤੀ ਵਜੋਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਬੀਲੇ ਦੇ ਭੀਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਉੱਤਮ ਹੋ ਗਿਆ।

ਕੋਲੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 15ਵੀਂ ਸਦੀ ਤੋਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਮੌਜੂਦਾ ਗੁਜਰਾਤ ਖੇਤਰ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ ਆਪਣੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਲੁਟੇਰੇ, ਡਾਕੂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਡਾਕੂ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ। ਕਈ ਸਦੀਆਂ ਦੇ ਅਰਸੇ ਵਿੱਚ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਪੂਰੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਸਰਦਾਰਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸਨ, ਜਿਆਦਾਤਰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਰਾਜਪੂਤ ਨਹੀਂ, ਕੋਲੀਆਂ ਦੇ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਛੋਟੇ ਉਪ-ਸਮੂਹ ਨੇ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੇ ਰਾਜਪੂਤ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਦਰਜੇ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੇ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਹਾਈਪਰਗੈਮਸ ਵਿਆਹ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਦੁਆਰਾ ਘੱਟ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰਾਜਪੂਤ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਸਮਾਜਿਕ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣਾ ਜਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨਾ। ਪੂਰੇ ਕੋਲੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਅੰਤਰ ਸਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਤੇ ਭੂਗੋਲਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਂ ਫਿਰਕੂ ਨਿਯਮਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਏਕਤਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਿਆਹ ਵਾਲੇ ਵਿਆਹ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ।
ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਰਾਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਅਤੇ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਕੋਲੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਜ਼ਿਮੀਂਦਾਰ ਅਤੇ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕਦੇ ਵੀ ਮਾਮੂਲੀ ਜ਼ਮੀਨ ਮਾਲਕਾਂ ਅਤੇ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕੋਲੀਆਂ ਨੇ ਰਾਜ ਕਾਲ ਦੇ ਜ਼ਮੀਨੀ ਸੁਧਾਰਾਂ ਕਾਰਨ ਪਾਟੀਦਾਰ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਇੱਕ ਵਾਰ ਬਰਾਬਰੀ ਗੁਆ ਲਈ ਸੀ। ਕੋਲੀਆਂ ਨੇ ਜ਼ਿਮੀਂਦਾਰ-ਅਧਾਰਤ ਕਾਰਜਕਾਲ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਆਪਸੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਾਭਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਮਾਲੀਆ ਕੁਲੈਕਟਰਾਂ ਦੇ ਦਖਲ ਦੇ ਅਧੀਨ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਕੋਈ ਸਰਪਲੱਸ ਮਕਾਨ ਮਾਲਕ ਕੋਲ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਮਾਲੀਆ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਣ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਮਦਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਘੱਟ ਝੁਕਾਅ ਹੋਣ ਕਾਰਨ, ਕੋਲੀ ਜਾਇਦਾਦਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਗੈਰ ਕਾਸ਼ਤ ਜਾਂ ਘੱਟ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਕੰਬੀ ਕਾਸ਼ਤਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਲੈ ਲਈਆਂ ਗਈਆਂ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਕੋਲੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਲੀਏ ਦੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿਣ ਅਤੇ ਬਚਣ ਲਈ ਕਾਂਬੀ ਪਿੰਡਾਂ ਉੱਤੇ ਛਾਪੇ ਮਾਰਨ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਵਿਰਤੀ ਕਾਰਨ ਇੱਕ ਅਪਰਾਧੀ ਕਬੀਲੇ ਵਜੋਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਕੰਬੀ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਨੇ ਕੋਲੀਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਮਾਲਕਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਕੰਬੀਜ਼ ਦੇ ਕਿਰਾਏਦਾਰ ਅਤੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਵਜੋਂ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਆਰਥਿਕ ਅਸਮਾਨਤਾ ਵਧਦੀ ਗਈ। ਕੰਬੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੋਲੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਆਪਣੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਲਈ ਕਿਰਾਏਦਾਰੀ ਦੇ ਬਿਹਤਰ ਪ੍ਰਬੰਧ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਇਹ ਅੰਤਰ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧ ਗਿਆ।

 ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ 
ਰਾਜ ਦੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਗੁਜਰਾਤੀ ਕੋਲੀ ਉਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ ਜਿਸਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀਕਰਨ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਖੇਤਰ ਦੀ ਲਗਭਗ 20 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਆਬਾਦੀ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਰਾਜਪੂਤ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਖੱਤਰੀ ਦੇ ਰਸਮੀ ਸਿਰਲੇਖ ਦੇ ਦਾਅਵੇਦਾਰਾਂ ਵਜੋਂ ਦੂਜੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿ-ਚੋਣ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਰਾਜਪੂਤ ਰਾਜਨੀਤਿਕ, ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਾਸ਼ੀਏ 'ਤੇ ਸਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਗਿਣਤੀ ਸੀ - ਆਬਾਦੀ ਦਾ ਲਗਭਗ 4 - 5 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ - ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਪਾਟੀਦਾਰਾਂ ਨਾਲੋਂ ਘਟੀਆ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਕੋਲੀਆਂ ਦਾ ਵੀ ਮੋਹ ਭੰਗ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਕੋਲੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਪੂਤਾਂ ਨੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਇਆ ਕਿਉਂਕਿ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਅਪਰਾਧਿਕ ਕਬੀਲੇ ਵਜੋਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖੱਤਰੀ ਤੋਂ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਕੀਤੇ ਸਨ। ਰਾਜਪੂਤ ਨੇਤਾਵਾਂ ਨੇ ਕੋਲੀਆਂ ਨੂੰ ਮੂਲ ਦੀ ਬਜਾਏ ਫੌਜੀ ਕਦਰਾਂ-ਕੀਮਤਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਖੱਤਰੀ ਵਜੋਂ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ ਪਰ, ਜੋ ਵੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਿਆਸੀ ਅਨੁਭਵ ਦਾ ਵਿਆਹ ਸੀ।

1947 ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਸਪਾਸ, ਕੱਛ, ਕਾਠੀਆਵਾੜ, ਗੁਜਰਾਤ ਕਸ਼ੱਤਰੀ ਸਭਾ (ਕੇ.ਕੇ.ਜੀ.ਕੇ.ਐਸ.) ਜਾਤੀ ਸੰਘ ਰਾਜ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕੰਮ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਲਈ ਇੱਕ ਛਤਰੀ ਸੰਗਠਨ ਵਜੋਂ ਉਭਰਿਆ। ਇੱਕ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀ, ਕ੍ਰਿਸਟੋਫ ਜੈਫਰੇਲੋਟ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸੰਸਥਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਜਪੂਤਾਂ ਅਤੇ ਕੋਲੀਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਸੀ, "... ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ ਕਿ ਜਾਤਾਂ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੱਖਰੀ ਰਸਮੀ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਸਾਂਝੇ ਹਿੱਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹੱਥ ਮਿਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। . . . ਕਸ਼ੱਤਰੀ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਰਣਨੀਤਕ ਸੀ ਅਤੇ ਮੂਲ ਜਾਤੀ ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਪੇਤਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।"

ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਖੱਤਰੀ ਲੇਬਲ ਦੀ ਸਾਰਥਕਤਾ KKGKS ਦੀਆਂ ਵਿਹਾਰਕ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦੁਆਰਾ ਘੱਟ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਵਿਤਕਰੇ ਲਈ ਭਾਰਤੀ ਯੋਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪੱਛੜੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਜੋਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸੰਘਟਕ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮੰਗਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਖੱਤਰੀ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਜਿਹੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਨਾਲ ਜੁੜਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਅਤੇ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀਕਰਨ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਦੇ ਉਲਟ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸਮਾਜਿਕ-ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ। 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ, KKGKS ਨੇ ਸਕੂਲ, ਕਰਜ਼ਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਫਿਰਕੂ ਸਵੈ-ਸਹਾਇਤਾ ਦੀਆਂ ਹੋਰ ਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਜ਼ਮੀਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰਾਂ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਹ ਰਾਜ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਸਿਆਸੀ ਪਾਰਟੀਆਂ ਨਾਲ ਗਠਜੋੜ ਦੀ ਮੰਗ ਵੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ; ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਕਾਂਗਰਸ ਨਾਲ ਅਤੇ ਫਿਰ, 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਸੁਤੰਤਰ ਪਾਰਟੀ ਨਾਲ। 1967 ਤੱਕ, KKGKS ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ, ਪਾਟੀਦਾਰਾਂ ਲਈ ਪਨਾਹਗਾਹ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਪਾਰਟੀ ਲੀਡਰਸ਼ਿਪ ਨੂੰ KKGKS ਮੈਂਬਰਸ਼ਿਪ ਦੀਆਂ ਵੋਟਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ। ਕੋਲੀਆਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਪੂਤਾਂ ਨਾਲੋਂ KKGKS ਦੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜਾਫਰੇਲੋਟ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਇੱਕ ਕੋਲੀ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।  ਜਵਾਹਰ ਲਾਲ ਨਹਿਰੂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਘਨਸ਼ਿਆਮ ਸ਼ਾਹ, ਅੱਜ ਸੰਗਠਨ ਨੂੰ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉੱਚ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਦੇ ਵਾਂਝੇ ਰਾਜਪੂਤਾਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਅਰਧ-ਕਬਾਇਲੀ ਭੀਲਾਂ ਤੱਕ, ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਕੋਲੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਉਹ ਨੋਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸਦੀ ਰਚਨਾ "ਇੱਕ ਸਾਂਝੇ ਆਰਥਿਕ ਹਿੱਤ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਧ ਰਹੀ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਅੰਸ਼ਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੋਕਧਾਰਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹੈ, ਪਰ ਚੰਗੀਆਂ ਜਾਤਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਮ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ"।

ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਕੋਲੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਪਾਟੀਦਾਰਾਂ ਵਰਗੇ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਦਿਅਕ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਛੜੇ ਰਹੇ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਰੀਆ, ਖੰਟ ਅਤੇ ਠਾਕੋਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਕੋਲੀ ਨੂੰ ਪਿਛੇਤਰ ਵਜੋਂ ਵੀ ਵਰਤਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਗੁਲਾਮ ਕੋਲੀ ਅਤੇ ਮਟੀਆ ਕੋਲੀ ਵਰਗੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੋਲੀ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।

 ਵਰਗੀਕਰਨ 
ਕੋਲੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਗੁਜਰਾਤ, ਕਰਨਾਟਕ, ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਪਛੜੀਆਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਜੋਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਰ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ, ਟੋਕਰੇ ਕੋਲੀ, ਮਲਹਾਰ ਕੋਲੀ ਅਤੇ ਮਹਾਦੇਵ ਕੋਲੀਆਂ ਨੂੰ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀ ਰਾਜ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਜਨਜਾਤੀ ਵਜੋਂ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਦਿੱਲੀ, ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਰਾਜਾਂ ਲਈ 2001 ਦੀ ਜਨਗਣਨਾ ਵਿੱਚ ਕੋਲੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨੂੰ ਅਨੁਸੂਚਿਤ ਜਾਤੀ ਵਜੋਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਸੀ।

 ਅਪਰਾਧਿਕ ਜਨਜਾਤੀ ਐਕਟ 
ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਗੁਜਰਾਤ ਦੀ ਕੋਲੀ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਜਾਂ ਬੰਬਈ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ 1871 ਦੇ ਅਪਰਾਧਿਕ ਜਨਜਾਤੀ ਐਕਟ ਦੇ ਤਹਿਤ ਇੱਕ ਅਪਰਾਧੀ ਕਬੀਲੇ ਵਜੋਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮਾਜ ਵਿਰੋਧੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੁੱਟਾਂ, ਕਤਲ, ਬਲੈਕਮੇਲਿੰਗ, ਅਤੇ ਫਸਲਾਂ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਚੋਰੀ। 1914 ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਕੋਲੀਆਂ ਨੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕੋਲੀਆਂ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰਨ ਲਈ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਬੰਬਈ ਅਪਰਾਧਿਕ ਜਨਜਾਤੀ ਐਕਟ ਦੇ ਤਹਿਤ ਕੋਲੀਆਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਅਪਰਾਧਿਕ ਕਬੀਲਾ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਕਰੀਬ 7000 ਕੋਲੀਆਂ ਨੂੰ ਕਾਲ ਅਟੈਂਡ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ। ਕੋਲੀਆਂ ਨੇ ਅਕਸਰ ਮਾਰਵਾੜੀ ਬਾਣੀਆਂ, ਸਾਹੂਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਹੂਕਾਰਾਂ ' ਤੇ ਹਮਲੇ ਕੀਤੇ। ਜੇਕਰ ਕੋਲੀ ਸ਼ਾਹੂਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤੇ ਕਰਜ਼ੇ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸਨ ਤਾਂ ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਘਰ ਅਤੇ ਖਾਤੇ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਪਲਬਧ ਕੀਮਤੀ ਸਮਾਨ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਲੈਂਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਕੋਲੀਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਆਮ ਸੀ ਇਸਲਈ ਕੋਲੀ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਲਈ ਬਦਨਾਮ ਕਬੀਲਾ ਸੀ। 1925 ਵਿੱਚ, ਕੋਲੀਆਂ ਨੂੰ ਅਪਰਾਧਿਕ ਜਨਜਾਤੀ ਐਕਟ ਅਧੀਨ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਭਾਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਜੀ.ਐਸ. ਘੁਰੇ ਲਿਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੋਲੀਜ਼ ਨੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਇੰਡੀਅਨ ਆਰਮੀ ਵਿੱਚ ਕਈ ਰੈਜੀਮੈਂਟਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਪਰ ਫਿਰ 1940 ਵਿੱਚ ਕੋਲੀ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਬੰਬਈ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅਸਧਾਰਨ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਲਈ ਅਪਰਾਧਿਕ ਕਬੀਲੇ ਐਕਟ ਦੇ ਤਹਿਤ ਇੱਕ ਅਪਰਾਧੀ ਕਬੀਲੇ ਵਜੋਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

 ਬਗਾਵਤ 

 ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੋਕ 

 ਨੋਟਸ 

 ਹਵਾਲੇ 


 ਹੋਰ ਪੜ੍ਹਨਾ 




 ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 

 ਭਾਰਤ ਦੀ ਜੈਵ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ''' ਤੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ ਕੋਲੀ-ਐਗਰੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪੌਦੇ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰ 
 ਕੋਲੀ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਭਾਈਚਾਰਾ – ਦਿ ਇੰਡੀਅਨ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ''