ਸਿੰਧੀ ਕੱਪੜੇ

ਸਿੰਧੀ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਮਰਦ ਦੋਵੇਂ ਪਜਾਮੇ ਦੇ ਨਾਲ ਸ਼ਲਵਾਰ ਕਮੀਜ਼ ਜਾਂ ਕੁੜਤਾ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ। ਔਰਤਾਂ ਸਾੜ੍ਹੀ ਜਾਂ ਘੱਗਰਾ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਲਵਾਰ ਕਮੀਜ਼ ਅਤੇ ਕੁੜਤੇ ਨੂੰ ਅਪਣਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਾੜੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਹੋਰ ਸਮਾਨ, ਸਿੰਧੀਆਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਰਵਾਇਤੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਸਨ।

 ਪਿਛੋਕੜ 
ਸਿੰਧੀ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਅਸਲ ਡਰੈੱਸ ਕੋਡ ਲੰਬੇ ਘੁੰਡ ਨਾਲ ਲਹਿੰਗਾ ਚੋਲੀ ਸੀ, 1840 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ, ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਲਹਿੰਗਾ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸੁਥਾਨ ਪਹਿਨਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸਿੰਧੀ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਲਹਿੰਗਾ ਪਹਿਨਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਸਿੰਧੀ ਸੁਥਾਨ ਪਹਿਨਿਆ ਅਤੇ ਚੋਲੀ ਦੀ ਥਾਂ ਲੰਬੀ ਚੋਲੋ ਹੋ ਗਈ।, ਅਤੇ ਮਰਦ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧੋਤੀ/ਲੁੰਗੀ ਪਹਿਨਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੰਬਾ ਜਾਂ ਛੋਟਾ ਅੰਗਰਾਖੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰਾਖੋ ਨੂੰ ਸਿੰਧੀ ਕੁੜਤੇ ਨਾਲ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਪਹਿਰੀਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਧੋਤੀ/ਲੁੰਗੀ ਦੀ ਥਾਂ ਸਿੰਧੀ ਸਲਵਾਰ/ਸੁਥਾਨ/ਕੰਚਾ ਨੇ ਲੈ ਲਈ ਸੀ।I Am a Sindhi: The Glorious Sindhi Heritage / The Culture and Folklore of Sind  By J. P. Vaswani

ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ, ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਘਰ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਮਖਮਲ ਜਾਂ ਅੰਬਰ ਦਾ ਪਜਾਮਾ (ਸੁਥਾਨ) ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਸਨ। ਨਾਲ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਸਕਰਟ (ਜਬਲੋ) ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੋਟਾ ਪੋਪਲਿਨ ਬਲਾਊਜ਼ ( ਕੋਟੀ ) ਅਤੇ ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ ਰਾਵਾ (ਇੱਕ ਮਲਮਲ ਦੇ ਸਿਰ ਦਾ ਸਕਾਰਫ਼) ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅੱਧਖੜ ਉਮਰ ਦੀਆਂ ਅਤੇ ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਚੂੜੀਦਾਰ ਪਜਾਮਾ (ਸੌਰਹੀ ਸੁਥਾਨ) ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਸਨ। ਬਜ਼ੁਰਗ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਲਈ ਇੱਕ ਚਿੱਟੀ ਚਾਦਰ (ਚਾਦਰ) ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਚੀਕਣੀ ਮੋਰੀ (ਅਖੀਰੀ) ਚਤੁਰਾਈ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੱਡੀ ਉਮਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਚੱਪਲਾਂ (ਸਪਾਟੋ) ਦੇ ਨਾਲ ਸਲਵਾਰ ਕੁਰਤਾ ਪਹਿਨਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। 

ਸਿੰਧੀ ਮਰਦ ਦਾ ਅਸਲ ਪਹਿਰਾਵਾ ਧੋਤੀ/ਲੁੰਗੀ, ਜਾਮੋ/ਅੰਗਰਾਖੋ (ਉੱਪਰ) ਅਤੇ ਅੱਚੀ ਪਗਿੜੀ (ਚਿੱਟੀ ਪੱਗ) ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਲਾਕ ਪ੍ਰਿੰਟਿਡ ਸ਼ਾਲ ਸੀ ਜਿਸਨੂੰ ਅਜਰਕ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸ਼ਾਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਮਰਦ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲਦਾਰ/ਚੈਕਰ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਮੋਢੇ 'ਤੇ ਜਾਂ ਪੱਗ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰੁਮਾਲ ਵਜੋਂ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਸਿੰਧ ਦੇ ਰਵਾਇਤੀ ਕੱਪੜੇ ਅੱਜ ਵੀ ਮਰਦਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ 'ਤੇ ਦੇਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

 ਰਵਾਇਤੀ ਕੱਪੜੇ 
ਮੱਧਕਾਲੀਨ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਮੁਗਲ ਸ਼ਾਸਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸਿੰਧ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੇ ਜਾਂਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਇਰਾਕ ਅਤੇ ਆਸ ਪਾਸ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨੇ ਜਾਂਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ-ਜੁਲਦੇ ਸਨ।Verma, Harish Chandra (1986) Dynamics Of Urban Life In Pre-Mughal Indiaamiyat-ul-Falah (1967)The Voice of Islam, Volume 16 ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਿੱਚ ਛੋਟੇ ਟਿਊਨਿਕ ਅਤੇ ਇਰਾਕੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਲੰਬੇ ਕੱਪੜੇ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਦਰਾਜ਼ ਵਰਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਰਾਕੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੈਂਟਾਲੂਨ ਜੋ ਗੁਆਂਢੀ ਮੁਲਤਾਨ ਅਤੇ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਤੱਟਵਰਤੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਪਣਾਏ ਗਏ ਸਨ।Kumar, Raj (2008) Encyclopaedia of Untouchables Ancient, Medieval and Modern ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਿੰਧ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹੇ ਇਰਾਕੀ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਮਨਸੂਰਾ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਸੀ,Chandra, Moti (1973) Costumes, Textiles, Cosmetics & Coiffure in Ancient and Medieval India ਅਰਬ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ, 712 ਈਸਵੀHamdard Islamicus, Volumes 3-4 (1980) ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਪਣਾਇਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਿੰਧ ਵਿੱਚ ਅਰਬ ਸ਼ਾਸਨ 1050 ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਖਤਮ ਹੋਇਆClaus, Peter J. Diamond, Sarah. and Mills Sarah (2003) South Asian Folklore: An Encyclopedia : Afghanistan, Bangladesh, India, Nepal, Pakistan, Sri Lanka ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਹਨਾਂ ਪਹਿਰਾਵੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਿੰਧੀਆਂ ਨੇ ਹੋਰ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵੀ ਪਹਿਨੇ ਸਨ।

 ਰਵਾਇਤੀ ਸਿੰਧੀ ਕਾਂਚਾ (ਸ਼ਲਵਾਰ) 
ਰਵਾਇਤੀ ਸਿੰਧੀ ਦਰਾਜ਼ ਇਰਾਕ Sir Henry Miers Ellio (1850) Bibliographical Index to the Historians of Muhammedan India, Volume 1 ਅਤੇ ਗੁਆਂਢੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਅਪਣਾਈ ਗਈ ਸਲਵਾਰMumtaz Husain Pathan (1974) Arab kingdom of al-Mansurah in Sind ਸ਼ੈਲੀ ਹੈ। ਸਿੰਧੀ ਸਲਵਾਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਾਂਚਾ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,Burton, Richard (1996) Sindh and the Races that Inhabit the Valley of the Indus: With Notices of the Topography and History of [the] Province ਨੂੰ ਚੌੜੇ ਪੈਂਟਾਲੂਨ ਵਜੋਂ ਵਰਣਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈKumar, Raj (2008) Encyclopaedia of Untouchables Ancient, Medieval and Modern ਜੋ ਆਧੁਨਿਕ ਸਿੰਧੀ ਸੁਥਾਨ ਵਾਂਗ ਗੋਡਿਆਂ 'ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਅਤੇ ਗਿੱਟਿਆਂ 'ਤੇ ਚੌੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਿੰਧੀ ਸਲਵਾਰ ਕਮਰ 'ਤੇ ਪਲੇਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।Reginald Edward Enthoven, Stephen Meredyth Edwardes (1909) Provincial series: Bombay presidency ... ਦੋਵੇਂ ਕੱਪੜੇ ਗਿੱਟਿਆਂ ਤੱਕ ਢਿੱਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਦੋਵਾਂ ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਇਰਾਕ ਦੇ ਪੈਂਟਾਲੂਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ,Satish Saberwal, Mushirul Hasan (2006) Assertive Religious Identities: India and EuropeSaid, Hakim Mohammad (1990) Road to Pakistan. 1. 712 - 1858 ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਕੁਰਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।Harris, George Lawrence (1958) IraqLaurie, Thomas (1855) Dr. [A.] Grant and the mountain Nestorians

ਸਿੰਧੀ ਸਲਵਾਰ ਨੂੰ ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਪਣਾਇਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਮਨਸੂਰਾ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਸੀ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਬੀਤਣ ਨਾਲ, ਅਰਬ ਸ਼ਾਸਨ ਜਿਸ ਨੇ ਇਰਾਕੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, 11ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਵਾਇਤੀ ਸਿੰਧੀ ਸਲਵਾਰ ਕਮੀਸ.

ਇਹ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਬਲੋਚਿਸਤਾਨ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਰਵਾਸ 15ਵੀਂ ਸਦੀ ਈਸਵੀBolton, Heather . Shafqat, Saeed (2007) New perspectives on Pakistan: visions for the future ਦੌਰਾਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਅਤੇ 18ਵੀਂ ਸਦੀ ਈਸਵੀGayer, Laurent (2014) Karachi: Ordered Disorder and the Struggle for the City ਦੌਰਾਨ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਿੰਧ ਵਿੱਚ ਸਲਵਾਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿਆਪਕ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਿੰਧੀ ਸਲਵਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਨਸੂਰਾ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਲੋਚੀ ਸਲਵਾਰ ਜਿੰਨੀ ਚੌੜੀ ਅਤੇ ਢਿੱਲੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਚੌੜੀ ਅਤੇ ਢਿੱਲੀ ਹੈ।Postans, Thomas (1843) Personal Observations on Sindh: The Manners and Customs of Its Inhabitants; and Its Productive Capabilities

ਇੱਕ ਸੁਥਨ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੋਡਿਆਂ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਜਾਂ ਗਿੱਟਿਆਂ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਕੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਸ਼ਲਵਾਰ ਦੀ ਕੋਈ ਸ਼ੈਲੀ ਗਿੱਟਿਆਂ 'ਤੇ ਢਿੱਲੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਲੱਤਾਂ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵੱਲ ਕੱਸਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਹਾਲਾਂਕਿ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਸੁਥਾਨ ਪਹਿਨਣ ਦਾ ਰਿਵਾਜ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਰਵਾਇਤੀ ਪੈਂਟਾਲੂਨ ਸ਼ੈਲੀ ਸਿੰਧੀ ਸਲਵਾਰ/ਸੁਥਾਨ ਪਹਿਨਦੇ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। Chablānī, S. P. (1951) Economic conditions in Sind, 1592 to 1843 ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸੁਥਨ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ,Bhowmik, K. L. (1988)Protection And Preservation Of Heritage ਪਰ 1872 ਵਿੱਚ ਇਹ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਵਰਤੋਂ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਰੋਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਈ ਸੀ।A Gazetteer of the province of Sind (1876)

 ਔਰਤ ਪਹਿਰਾਵਾ 
ਕੱਪੜੇ

ਸਿੰਧੀ ਔਰਤਾਂ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿੰਧੀ ਲਹਿੰਗਾ ਚੋਲੀ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਅੱਜ ਸਿੰਧੀ ਔਰਤਾਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿੰਧੀ ਸਲਵਾਰ ਚੋਲੋ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਿੰਧੀ ਕਢਾਈ ਵਾਲਾ ਲੰਬਾ ਪਰਦਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਰਤ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਭਰਤ ਕਬੀਲੇ ਤੋਂ ਕਬੀਲੇ ਅਤੇ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੱਖੋ-ਵੱਖ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਪਹਿਰਾਵਾ ਲਹਿੰਗਾ ਚੋਲੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਾਰੋ ਚੋਲੀ/ਜਬਲੋ ਚੋਲੀ ਜਾਂ ਘਾਘਰੋ ਚੋਲੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅੱਜ ਵੀ ਸਿੰਧ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਮੁਸਲਮਾਨ ਔਰਤਾਂ ਚੋਲੀ ਦੀ ਬਜਾਏ ਇੱਕ ਲੰਬਾ ਬਲਾਊਜ਼ ਗਿੱਟਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਸਿੰਧੀ। ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਸਿੰਧੀ ਕਢਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜੀਵੰਤ ਅਤੇ ਰੰਗੀਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਕਢਾਈ ਵਾਲੀ ਕਮੀਜ਼ ਨੂੰ ਗਜ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿੰਧ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਡੈਲਟਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਜਟ ਔਰਤਾਂ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਰਗਾ ਲੰਮਾ ਚੋਗਾ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਿੰਧ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਬਲੋਚ ਔਰਤਾਂ ਇੱਕ ਫਰੌਕ ਵਰਗਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਘਘੋ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਰਵਾਇਤੀ ਕੱਪੜੇ ਰਵਾਇਤੀ ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਹਿਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਫੈਦ ਪੂਰੀ ਬਾਂਹ ਦੀਆਂ ਚੂੜੀਆਂ ਮੋਹਨ ਜੋ ਦਾਰੋ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ, ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ ਦੰਦ ਤੋਂ ਬਣੀਆਂ ਪਰ ਅੱਜ ਪਲਾਸਟਿਕ ਤੋਂ ਬਣੀਆਂ ਹਨ।

 ਲਾਂਘਾ ਚੋਲੀ 
ਸੁਥਨ ਅਤੇ ਸਿੰਧੀ ਚੋਲੋ ਦੇ ਆਗਮਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਰਵਾਇਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ ਲੇੰਗਾ (ਜਬਲੋ) ਚੋਲੀ ਸੀ ਜੋ ਅਜੇ ਵੀ ਸਿੰਧ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਠਾਕਰਕਰ ਜ਼ਿਲੇ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਇੱਕ ਘੱਗਰਾ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਲਹਿੰਗਾ ਦਾ ਇੱਕ ਭਾਰੀ ਸੰਸਕਰਣ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਇੱਕ ਢਿੱਲੀ ਜਾਂ ਫਿੱਟ ਕੀਤੀ ਚੋਲੀ, United States Treaties and Other International Agreements (1988) ਜਾਂ ਇੱਕ ਕੰਸੇਰਾ, ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਕਢਾਈ ਵਾਲਾ, ਬੈਕਲੇਸ ਬਲਾਊਜ਼, ਛੋਟੀਆਂ ਟੋਪੀ ਵਾਲੀਆਂ ਸਲੀਵਜ਼ ਅਤੇ ਤਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਫੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।Peter J. Claus, Sarah Diamond, Margaret Ann Mills (2003) South Asian Folklore: An Encyclopedia : Afghanistan, Bangladesh, India, Nepal, Pakistan, Sri Lanka

 ਮਰਦ ਪਹਿਰਾਵਾ 

 ਸਿੰਧੀ ਸੁਥਾਨ ਅਤੇ ਸਿੰਧੀ ਐਂਜਲੋ 
ਮਰਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਦੂਸਰਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਆਧੁਨਿਕ ਸਿੰਧੀ ਸੁਥਾਨ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਵਾਇਤੀ ਪੇਹੇਰੇਨ (ਸਿੰਧੀ ਕਮੀਜ਼) ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਐਂਗਰਖੋ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,I Am a Sindhi: The Glorious Sindhi Heritage / The Culture and Folklore of Sind  By J. P. Vaswani ਕੁੜਤੇ ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਰੂਪ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।Indian Costume By Govind Sadashiv Ghurye ਸਿਖਰ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਕਲਪਿਕ ਨਾਮ ਐਂਜਲੀ ਹੈ ਜੋ ਛੋਟਾ ਅਤੇ ਖੱਬੇ-ਪਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਛਾਤੀ, ਮੋਢਿਆਂ ਅਤੇ ਬਾਹਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕਦਾ ਹੈ। ਸਲੀਵਜ਼ ਲੰਬੇ ਅਤੇ pleated ਹਨ. ਢਿੱਡ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਲਈ ਵੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਚੌੜੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।Boivin, Michel (2008) Sindh Through History and Representations: French Contributions to Sindhi Studies ਦੂਸਰਾ ਉੱਪਰਲਾ ਕੱਪੜਾ ਇੱਕ ਲੰਬੇ ਗਾਊਨ ਵਰਗਾ ਰਵਾਇਤੀ ਕੱਪੜਾ ਹੈ।Elphinstone, Mountstuart (1842) An account of the kingdom of Caubul, and its dependencies, in Persia, Tartary, and India (1842)

 ਸਿੰਧੀ ਟੋਪੀਆਂ 
ਸਿੰਧ ਦੀਆਂ ਟੋਪੀਆਂ/ਟੋਪੀਆਂ ਦੀ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮ ਹੈ।

ਸਿੰਧੀ ਟੋਪੀ ਸਿੰਧੀ ਟੋਪੀ ਇੱਕ ਬੇਲਨਾਕਾਰ ਖੋਪੜੀ ਦੀ ਟੋਪੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਇੱਕ arch ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਕੱਟ-ਆਊਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਟੋਪੀ ਨੂੰ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਜਿਓਮੈਟ੍ਰਿਕਲ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਨਾਲ ਕਢਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੇ ਛੋਟੇ ਟੁਕੜੇ ਜਾਂ ਰਤਨ ਸਿਲਾਈ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਤਾਲਪੁਰ ਟੋਪੀ/ਸਰਾਈ ਟੋਪੀ । ਤਾਲਪੁਰ ਟੋਪੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਰਾਈ ਟੋਪੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਸਾਧਾਰਨ ਟੋਪੀਆਂ ਸਨ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਰੰਗ ਦੇ ਮਖਮਲੀ ਜਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਬਰੋਕੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਡ੍ਰਮ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਿਪਰੀਤ ਪੈਨਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਉਹ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੌਰਾਨ ਸਿੰਧ ਦੇ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰੀ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਵਕੀਲਾਂ ਦਾ ਏਕਾਧਿਕਾਰ ਹੈ।

 ਅਜਰਕ 
ਅਜਰਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਬਲਾਕ ਪ੍ਰਿੰਟਿਡ ਸ਼ਾਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਮਰਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਔਰਤਾਂ ਮਲੇਰ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਅਜਰਕ ਸੰਸਕਰਣ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਹਨ। 
alt=Ajrak Chadar اجرک چادر|thumb|ਅਜਰਕ ਚਾਦਰ

 ਆਧੁਨਿਕ ਕੱਪੜੇ 

 ਸ਼ਲਵਾਰ ਕਮੀਜ਼ 
ਮਰਦ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਸਥਾਨਕ ਪ੍ਰਿੰਟਸ ਅਤੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਿੱਧੇ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਪੰਜਾਬੀBasic facts about Pakistan, Issue 5 (7Aar_bqYBA&ved=0CDMQ6AEwAA#v=onepage&q=pakistan%20national%20dress%20punjabi%20suit&f=false Nelson,Lise . Seager,Joni (2008) A Companion to Feminist Geography ਸ਼ਲਵਾਰ ਕਮੀਜ਼ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ।

 ਸਿੰਧੀ ਕੁੜਤਾ 
ਸਿੰਧੀ ਕੁੜਤਾ ਗੁਆਂਢੀ ਪੰਜਾਬIllustrated Weekly of Pakistan (1968)Kumar Suresh Singh, Anthropological Survey of India (2004) People of India, Volume 30, Part 2 ਵਿੱਚ ਪਹਿਨੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਰਵਾਇਤੀ ਸਿੱਧੀ ਕੱਟ ਕਿਸਮ ਹੈ ਜੋ ਸਿੰਧPrakash Bharadwaj. Sindhis Through the Ages: Far-East & South-East Asian countries ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਪਰ ਕੱਪੜੇ ਦੀ ਕਢਾਈ ਲਈ ਸਥਾਨਕ ਪੈਟਰਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਬੰਧਨੀ ਦੀ ਸਥਾਨਕ ਕਲਾ (ਕਿਸੇ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਰੰਗਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ 'ਤੇ ਗੰਢਾਂ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਇਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਕੇ ਨਮੂਨੇ ਵਾਲੇ ਟੈਕਸਟਾਈਲ ਬਣਾਉਣਾ) ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਸਿੰਧ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਅਤੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਤੋਂ ਹੋ ਕੇ ਗੁਜਰਾਤ ਵਿੱਚ ਫੈਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈRanjan, Aditi and Ranjan, M. P. (2009) Handmade in India: A Geographic Encyclopedia of Indian Handicrafts ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਖੇਤਰ . ਸਿੰਧੀ ਕੁੜਤੇ ਵੀ ਭਾਰੀ ਸਥਾਨਕ ਸਮੱਗਰੀ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਿਲੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁਰਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਰਿਲੀ ਕੁਰਤੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।Pakistan Exports, Volume 28 (1977) ਅਜਰਕ ਪ੍ਰਿੰਟ ਵੀ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

 ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 

 ਸ਼ਲਵਾਰ ਕਮੀਜ਼

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਢਾਈ