ਪ੍ਰਭਾਂਸ਼ੂ ਸੇਖਰ ਪਾਲ

ਪ੍ਰਭਾਂਸ਼ੂ ਸੇਖਰ ਪਾਲ (15 ਜੁਲਾਈ 1913 – 2 ਜੂਨ 2007) ਜੰਬੂ ਨਾਮ ਦਾ ਨਿੱਕ, ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਅਤੇ ਬੰਗਾਲ ਵਲੰਟੀਅਰਾਂ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਭਾਰਤੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੱਤਿਆਵਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।http://www.indiaculture.nic.in/sites/default/files/pdf/Martyrs_Vol_4_06_03_2019

 ਪਰਿਵਾਰ 
ਪ੍ਰਭਾਂਸ਼ੂ ਸੇਖਰ ਪਾਲ ਦਾ ਜਨਮ 1913 ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਆਸੁਤੋਸ਼ ਪਾਲ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਲਖਮੀਮਨੀ ਪਾਲ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਅਤੇ ਖੋਜ ਵਿਦਵਾਨ ਸਨ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਖਾਨਜਾਪੁਰ, ਦਾਸਪੁਰ, ਮਿਦਨਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਜੱਦੀ ਘਰ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਮਿਦਨਾਪੁਰ ਕਸਬੇ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਮਾਮੇ ਦੇ ਘਰ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਦੀ ਇੱਕ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਸੰਗਠਨ, ਬੰਗਾਲ ਵਾਲੰਟੀਅਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਨੇਤਾਜੀ ਸੁਭਾਸ਼ ਚੰਦਰ ਬੋਸ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸਾਥੀ ਸਨ।

 ਇਨਕਲਾਬੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ 
ਮੈਜਿਸਟ੍ਰੇਟ ਪੈਡੀ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਬੇਰਹਿਮ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਮੈਜਿਸਟਰੇਟ ਰਾਬਰਟ ਡਗਲਸ ਨੂੰ ਮਿਦਨਾਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਤਾਇਨਾਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਬੰਗਾਲ ਵਾਲੰਟੀਅਰਾਂ ਦੇ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਡਗਲਸ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਿਜਲੀ ਨਜ਼ਰਬੰਦੀ ਕੈਂਪ ਵਿੱਚ ਦੋ ਨਿਹੱਥੇ ਕਾਰਕੁਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਸੀ। 30 ਅਪ੍ਰੈਲ 1932 ਨੂੰ, ਪ੍ਰਭਾਂਸ਼ੂ ਸੇਖਰ ਪਾਲ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦਯੋਤ ਕੁਮਾਰ ਭੱਟਾਚਾਰੀਆ ਨੇ ਮੈਜਿਸਟਰੇਟ 'ਤੇ ਗੋਲੀ ਚਲਾ ਦਿੱਤੀ ਜਦੋਂ ਉਹ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਪ੍ਰੀਸ਼ਦ ਭਵਨ ਹੁਣ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਬੋਰਡ ਦੀ ਮੀਟਿੰਗ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਾਲ ਤਾਂ ਫਰਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਪਰ ਭੱਟਾਚਾਰੀਆ ਨੂੰ ਰਿਵਾਲਵਰ ਸਮੇਤ ਮੌਕੇ 'ਤੇ ਹੀ ਫੜ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਪੁਲਿਸ ਵੱਲੋਂ ਸਖ਼ਤ ਤਸ਼ੱਦਦ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਪ੍ਰਦਯੋਤ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦਾ ਕੋਈ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ। ਮੈਜਿਸਟਰੇਟ ਪੈਡੀ ਅਤੇ ਰਾਬਰਟ ਡਗਲਸ ਦੇ ਕਤਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੋਈ ਵੀ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਧਿਕਾਰੀ ਮਿਦਨਾਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਚਾਰਜ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮਿਦਨਾਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬੇਰਹਿਮ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਮੈਜਿਸਟ੍ਰੇਟ ਮਿਸਟਰ ਬਰਨਾਰਡ ਈਜੇ ਬਰਜ ਨੂੰ ਤਾਇਨਾਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਬੰਗਾਲ ਵਾਲੰਟੀਅਰਾਂ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਪਾਲ ਨੇ ਬੀ.ਵੀ. ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀ ਬਰਗੇ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਲਈ ਹਥਿਆਰ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਜੋ 2 ਸਤੰਬਰ 1933 ਨੂੰ ਅਨਾਥਬੰਧੂ ਪੰਜਾ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਗੇਂਦਰ ਦੱਤਾ ਦੁਆਰਾ ਪੁਲਿਸ ਪਰੇਡ ਗਰਾਊਂਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫੁੱਟਬਾਲ ਮੈਚ ਦੇ ਅੱਧੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 

 ਬਾਅਦ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਪਾਲ ਨੇ ਜੇਲ੍ਹ ਤੋਂ ਰਿਹਾਅ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੀ.ਕਾਮ. ਸਾਲ 1941 ਵਿੱਚ ਡਿਗਰੀ ਕੀਤੀ। ਆਪਣੀ ਬਾਕੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਉਸਨੇ ਹੋਮਿਓਪੈਥਿਕ ਡਾਕਟਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 15 ਅਗਸਤ 1972 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਉਸਨੂੰ ਤਾਮਰਾ ਪੱਤਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। 2 ਜੂਨ 2007 ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2007
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1913