ਗੋਆ ਸਿਵਲ ਕੋਡ

ਇਤਿਹਾਸ 
ਗੋਆ ਸਿਵਲ ਕੋਡ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ 1867 ਦੇ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਸਿਵਲ ਕੋਡ ( Código Civil Português ) 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ, ਜੋ 1870 ਵਿੱਚ ਗੋਆ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ (18 ਨਵੰਬਰ 1869 ਦੇ ਇੱਕ ਫ਼ਰਮਾਨ ਦੁਆਰਾ, 1867 ਦੇ ਸਿਵਲ ਕੋਡ ਨੂੰ ਪੋਰਟੁਗਜ਼ ਦੇ ਓਵਰਸੀਜ਼ ਪ੍ਰੋਵਿੰਸਾਂ ਤੱਕ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀSee: Vicente, Dario Moura. The Civil Code in Portugal and Goa: Common Heritage and Future Prospects. — P. 5. ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਕੋਡ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸੋਧਾਂ ਵੇਖੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ:Vivek Jain and Shraddha Gupta (2014-05-15). "Uniform and civil". The Statesman.

 1880 ਦੇ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀ ਹਿੰਦੂ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਫ਼ਰਮਾਨ ( ਕੋਡਿਗੋ ਡੇ ਯੂਸੋਸ ਈ ਪੋਸ਼ਾਕ ਦੋਸ ਹਿੰਦੂ ਜੈਨਟਿਓਸ ਡੇ ਗੋਆ )
 1910 ਦੇ ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਤਲਾਕ ਬਾਰੇ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਫ਼ਰਮਾਨ ( Lei do Divórcio: Decreto de 3 de Novembro de 1910 )। ਪਹਿਲੇ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਗਣਰਾਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇਣ ਲਈ ਸਿਵਲ ਕੋਡ ਨੂੰ ਉਦਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
 1946 ਦੇ ਕੈਨੋਨੀਕਲ ਵਿਆਹਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਫ਼ਰਮਾਨ ( ਡੀਕਰੇਟੋ 35.461: ਰੈਗੂਲਾ ਓ ਕੈਸਾਮੈਂਟੋ ਨਾਸ ਕੋਲੋਨਿਆਸ ਪੋਰਟੁਗੁਏਸਾਸ )

1961 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਸੰਘ ਵਿੱਚ ਰਲੇਵੇਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗੋਆ ਵਿੱਚ ਸਿਵਲ ਕੋਡ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਪੁਰਤਗਾਲ ਵਿੱਚ, ਮੂਲ ਕੋਡ ਨੂੰ 1966 ਦੇ ਨਵੇਂ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਸਿਵਲ ਕੋਡ ਦੁਆਰਾ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 1981 ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਪਰਸਨਲ ਲਾਅ ਕਮੇਟੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੀ ਕਿ ਕੀ ਸੰਘ ਦੇ ਗੈਰ-ਯੂਨੀਫਾਰਮ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਨੂੰ ਗੋਆ ਤੱਕ ਵਧਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਗੋਆ ਮੁਸਲਿਮ ਸ਼ਰੀਆ ਸੰਗਠਨ ਨੇ ਇਸ ਕਦਮ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਮੁਸਲਿਮ ਯੂਥ ਵੈਲਫੇਅਰ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਅਤੇ ਗੋਆ ਮੁਸਲਿਮ ਮਹਿਲਾ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਖਤ ਵਿਰੋਧ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।

 ਭਾਰਤੀ ਕਾਨੂੰਨ ਨਾਲ ਅੰਤਰ 
ਕੁਝ ਤਰੀਕੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗੋਆ ਸਿਵਲ ਕੋਡ ਦੂਜੇ ਭਾਰਤੀ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ:

 ਇੱਕ ਵਿਆਹੁਤਾ ਜੋੜਾ ਸੰਯੁਕਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਰੇਕ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਦੁਆਰਾ ਮਲਕੀਅਤ (ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ) ਜਾਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ (ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ) ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਇਦਾਦਾਂ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਤਲਾਕ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਹਰੇਕ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਸੰਪਤੀ ਦੇ ਅੱਧੇ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕਨੂੰਨ ਪੂਰਵ-ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਲਾਕ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਸੰਪਤੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਵੰਡ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਜਾਇਦਾਦ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੱਖਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ ਸਮਝੌਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬਦਲਿਆ ਜਾਂ ਰੱਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਇੱਕ ਵਿਆਹੁਤਾ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਸਾਥੀ ਦੀ ਸਹਿਮਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜਾਇਦਾਦ ਨਹੀਂ ਵੇਚ ਸਕਦਾ।
 ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਗਾੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਅੱਧੀ ਜਾਇਦਾਦ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਪਵੇਗੀ। ਇਹ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਜਾਇਦਾਦ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਸਾਂਝੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
 ਮੁਸਲਿਮ ਮਰਦ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਗੋਆ ਵਿੱਚ ਰਜਿਸਟਰਡ ਹਨ, ਬਹੁ-ਵਿਆਹ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਨਾਲ ਹੀ, ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਤਲਾਕ ਦਾ ਕੋਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਨਹੀਂ ਹੈ।

 ਇਕਸਾਰਤਾ 
ਗੋਆ ਸਿਵਲ ਕੋਡ ਸਖਤੀ ਨਾਲ ਇਕਸਾਰ ਸਿਵਲ ਕੋਡ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਵਿਚ ਕੁਝ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ ਹਨ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ:

 ਹਿੰਦੂ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਗੋਆ ਦੇ ਗੈਰ-ਯਹੂਦੀ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੇ ਸੰਹਿਤਾ ਅਤੇ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜਾਂ (ਜੇ ਪਤਨੀ 25 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੱਕ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੇ ਉਹ ਉਮਰ ਤੱਕ ਇੱਕ ਮਰਦ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ) ਵਿੱਚ ਦੱਸੇ ਗਏ ਖਾਸ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹੁਤਾ ਹੋਣ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਹੈ। ਦਾ 30) ਦੂਜੇ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਲਈ, ਕਾਨੂੰਨ ਵਿਆਹ-ਸ਼ਾਦੀ ਨੂੰ ਮਨ੍ਹਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
 ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਸਿਵਲ ਰਜਿਸਟਰਾਰ ਤੋਂ ਕੋਈ ਇਤਰਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚਰਚ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵਿਆਹ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ, ਵਿਆਹ ਦੇ ਸਬੂਤ ਵਜੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਆਹ ਦੀ ਸਿਵਲ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਰਚ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੈਥੋਲਿਕ ਨੂੰ ਸਿਵਲ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਤਹਿਤ ਤਲਾਕ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
 ਹਿੰਦੂਆਂ ਲਈ, ਪਤਨੀ ਦੁਆਰਾ ਵਿਭਚਾਰ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਹੀ ਤਲਾਕ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੈ।
 ਗੋਦ ਲਏ ਅਤੇ ਨਾਜਾਇਜ਼ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਅਸਮਾਨਤਾਵਾਂ ਹਨ।

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪਰਿਵਾਰਕ ਕਾਨੂੰਨ