ਕਾਮਰੂਪੀ ਲੋਕਗੀਤ

ਕਾਮਰੂਪੀ ਲੋਕਗੀਤ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰੂਪ ਹੈ ਜੋ ਕਾਮਰੂਪੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।Bīrendranātha Datta (1999), Folkloric Foragings in India's North-East, p.31. p.p.240 ਗੀਤ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਾਮਰੂਪ ਤੋਂ ਲਏ ਗਏ ਹਨ। ਕਾਮਰੂਪੀ ਲੋਕਗੀਤ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਸਾਮੀ ਦੀਆਂ ਵੱਖੋ-ਵੱਖ ਉਪਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਪੁਸ਼ਤੈਨੀ ਰੂਪ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਅਸਾਮੀ, ਕਾਮਰੂਪੀ ਉਪਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮਿਆਰੀ ਅਸਾਮੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

 ਇਤਿਹਾਸ 
ਇਹ ਗੀਤ ਕਾਮਰੂਪ ਖੇਤਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਵਾਲੇ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਿਆਹ ਦੇ ਗੀਤ (ਬੀਅਰ ਗੀਤ), ਹੁਣ ਖੇਲਰ (ਕਿਸ਼ਤੀ ਦੀ ਦੌੜ) ਗੀਤ, ਮਹਾਖੇੜਾ (ਮੱਛਰ ਭਜਾਉਣਾ) ਗੀਤ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਖੇਡ ਗੀਤ, ਮੱਛੀ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਗੀਤ, ਲੋਰੀ। ਗੀਤ ਅਤੇ ਵਾਢੀ ਤਿਉਹਾਰ ਗੀਤ. ਸਾਹਿਤਕ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕ, ਕਾਮਰੂਪੀ ਲੋਕਗੀਤਾਂ, ਉੱਚਤਮ ਸੂਝ ਅਤੇ ਸੁਧਾਈ ਵਾਲੇ ਵੈਸ਼ਨਵ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਤੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਪ੍ਰਭਾਵਤ, ਕਾਮਰੂਪੀ ਲੋਕਗੀਤਾਂ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਨਿਮਰ ਡੋਲਰਾ ਅਤੇ ਡਗਰ (ਜਾਂ ਖੰਜਰੀ) ਨੂੰ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਬਹੁਤ ਗੁੰਝਲਦਾਰਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।Dhaneswar Kalita (1991), Traditional performances of South Kamrup, p.57, p.p82, Gian Pub. House ਇਹ ਸੰਗੀਤਕ ਢੰਗਾਂ ਦੀ ਅਮੀਰੀ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

 ਹਵਾਲੇ 

 ਇਹ ਵੀ ਦੇਖੋ 

 ਭਾਰਤੀ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ
 ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ
 ਕਾਮਰੂਪੀ ਭਾਸ਼ਾ