ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ

ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਕ ਗੰਭੀਰ ਮੁੱਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਗਰੀਬ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ 'ਤੇ ਗੰਭੀਰ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ, ਨੇਪਾਲ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਜੰਗਲ ਵਾਲਾ ਦੇਸ਼ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਹੁਣ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਹਾੜੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੈਦਾਨੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰਵਾਸ, ਲੱਕੜ ਲਈ ਖੇਤਰੀ ਹਿੱਤਾਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ, ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦੀ ਊਰਜਾ ਦੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਰੋਤ ਵਜੋਂ ਬਾਲਣ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰਤਾ, ਦੇਸ਼ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ 30% ਤੋਂ ਘੱਟ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਅਤੇ ਜੀਵ-ਜੰਤੂ ਮਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 70 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਲੋਕ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਮੌਜੂਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕੂਲ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਖੇਤੀ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋਵੇ।

 ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਦੀ ਦਰ 
1990 ਅਤੇ 2000 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਨੇਪਾਲ ਨੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ ਔਸਤਨ 91,700 ਹੈਕਟੇਅਰ ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਗੁਆ ਦਿੱਤਾ। ਇਹ 1.90% ਦੀ ਔਸਤ ਸਾਲਾਨਾ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, 2000 ਅਤੇ 2005 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਦੀ ਦਰ ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ 28.9% ਤੋਂ 1.35% ਤੱਕ ਘਟ ਗਈ। ਕੁੱਲ ਮਿਲਾ ਕੇ, 1990 ਅਤੇ 2005 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਨੇਪਾਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦਾ 24.5%, ਜਾਂ ਲਗਭਗ 1,181,000 ਹੈਕਟੇਅਰ ਗੁਆ ਦਿੱਤਾ। 42,000 ਹੈਕਟੇਅਰ ਦਾ ਮੁੱਢਲਾ ਜੰਗਲ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਸੀ। 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਕਵਰ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਦੀਆਂ ਦਰਾਂ ਵਿੱਚ 10.7% ਦੀ ਕਮੀ ਆਈ ਹੈ। 1990-2005 ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ ਲਈ ਨਿਵਾਸ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੀ ਕੁੱਲ ਦਰ (ਜੰਗਲ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਅਤੇ ਵੁੱਡਲੈਂਡ ਖੇਤਰ ਘਟਾਓ ਸ਼ੁੱਧ ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਣ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਵਜੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ) ਨੂੰ ਮਾਪਦੇ ਹੋਏ, ਨੇਪਾਲ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਦਾ 7.9% ਗੁਆ ਦਿੱਤਾ।

 ਲੱਕੜ ਦੀ ਤਸਕਰੀ 
ਨੇਪਾਲ ਦੇ ਕਈ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਕੜ ਦੀ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਲੱਕੜ ਦੇ ਇਹ ਕੰਮ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਲੱਕੜ ਦੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਤਸਕਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸੂਤਰਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਤਸਕਰੀ ਮੁੱਖ ਮਾਰਗਾਂ ਅਤੇ ਪਿਛਲੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਸੜਕਾਂ 'ਤੇ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਨੇਪਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲਾਤ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਨੇ ਨੇਪਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲਾਂ ਤੋਂ ਲੱਕੜਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਕਈ ਟਰੱਕ ਅਤੇ ਟਰੈਕਟਰ ਜ਼ਬਤ ਕੀਤੇ ਹਨ।

 ਨੇਪਾਲ ਦੀ ਜੈਵ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਪ੍ਰਭਾਵ 
thumb
ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਕਾਰਨ ਜੈਵ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਖੇਤਰ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਵਰਲਡ ਕੰਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਮਾਨੀਟਰਿੰਗ ਸੈਂਟਰ ਦੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਨੇਪਾਲ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਭੀਵੀਆਂ, ਪੰਛੀਆਂ, ਥਣਧਾਰੀ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੀਆਂ 1240 ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ। ਇਸ ਆਬਾਦੀ ਵਿੱਚੋਂ 2.9% ਲੋਕ ਸਥਾਨਕ ਹਨ, ਭਾਵ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਅਤੇ 5.6% ਨੂੰ ਖ਼ਤਰਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀਆਂ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ 6973 ਕਿਸਮਾਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 4.5% ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਹੀ ਹਨ। ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਨੇਪਾਲ ਦੇ ਬਾਂਸ ਦੇ ਜੰਗਲ ਲਾਲ ਪਾਂਡਾ ਦਾ ਘਰ ਹਨ, ਇੱਕ ਖ਼ਤਰੇ ਵਾਲੀ ਸਪੀਸੀਜ਼, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਜਾਨਵਰ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ ਖ਼ਤਰੇ ਹਨ।

 ਸਰਕਾਰੀ ਨਿਯਮ 
ਅਤੀਤ ਵਿੱਚ, 1957 ਵਿੱਚ ਨਿੱਜੀ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਮਝੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀਕਰਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਦਾ ਇੱਕ ਸਰਕਾਰੀ ਫੈਸਲਾ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ, ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਕਿਉਂਕਿ ਸੁਰੱਖਿਆਵਾਦੀ ਅਭਿਆਸਾਂ ਨੇ ਦੇਸੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਘਟਾਇਆ। ਗਲੋਬਲ ਅਲਾਇੰਸ ਆਫ਼ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਫੋਰੈਸਟਰੀ (ਜੀਏਸੀਐਫ), ਨੇਪਾਲ-ਅਧਾਰਤ ਨੈਟਵਰਕ, ਜੋ ਜੰਗਲਾਂ ਦੇ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੇ ਕੋਆਰਡੀਨੇਟਰ ਘਨ ਸ਼ਿਆਮ ਪਾਂਡੇ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਾਜ ਨੂੰ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਭਾਰੀ ਕਟਾਈ ਅਤੇ ਵਿਨਾਸ਼, ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਵਿਨਾਸ਼ਕਾਰੀ ਹੜ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। ਇਹ 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅੱਧ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਸੱਤਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਮਿਊਨਿਟੀ-ਆਧਾਰਿਤ ਜੰਗਲਾਤ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਕਾਰਵਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਫੋਰੈਸਟਰੀ ਯੂਜ਼ਰਸ ਗਰੁੱਪ (CFUGs) ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਟਿਕਾਊ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

 ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਦਾ ਆਰਥਿਕ ਪ੍ਰਭਾਵ 
ਜਲਵਾਯੂ ਪਰਿਵਰਤਨ, ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਹਥਿਆਉਣ ਨਾਲ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਨੇਪਾਲ ਦੀ ਅਮੀਰ ਜੈਵ ਵਿਵਿਧਤਾ ਨੂੰ ਖ਼ਤਰਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵੀ ਖ਼ਤਰਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਮੁਦਾਇਕ ਆਧਾਰਿਤ ਜੰਗਲ ਜੋ ਤਸਕਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉਦਯੋਗਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਇਸਦੇ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਸੰਭਾਵੀ ਆਰਥਿਕ ਮੁੱਲ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਦੇਸ਼ ਦਾ ਲਗਭਗ 40 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਝਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਲੱਖਾਂ ਪੇਂਡੂ ਨੇਪਾਲੀ ਜੀਵਨ ਨਿਰਬਾਹ ਲਈ, ਅਤੇ ਆਮਦਨੀ ਦੇ ਇੱਕ ਸਰੋਤ ਵਜੋਂ ਜੰਗਲ ਦੀ ਜੈਵਿਕ ਵਿਭਿੰਨਤਾ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਖੇਤੀਬਾੜੀ, ਜੰਗਲਾਤ ਸਮੇਤ, ਲਗਭਗ 80 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰ ਅਤੇ ਸਿਵਲ ਸੋਸਾਇਟੀ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਭੂਮੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੁੱਟ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇ ਕੇ ਸੰਭਾਲ ਦਾ ਬੀਮਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
thumb
ਸਥਾਨਕ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੇ ਮੰਡੀਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਔਖੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਭਾਈਚਾਰਕ ਜੰਗਲਾਤ ਸਥਾਨਕ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਸਥਾਨਕ ਉਤਪਾਦ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਸਥਾਨਕ ਉਤਪਾਦਾਂ 'ਤੇ ਹਾਵੀ ਹਨ। ਵਾਹੀਯੋਗ ਜ਼ਮੀਨ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾ ਅਤੇ ਉਪਜਾਊ ਸ਼ਕਤੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਹਤਮੰਦ ਜੰਗਲ ਦੀ ਸਾਂਭ-ਸੰਭਾਲ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਜੰਗਲੀ ਖੇਤਰ ਖੇਤੀਯੋਗ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਰੱਖ-ਰਖਾਅ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਫਿਰ ਵੀ ਪਿਛਲੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਜੰਗਲੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਨਾਟਕੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਮੀ ਆਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਰੁਝਾਨ ਜਾਰੀ ਹੈ। ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਬਾਹਰੀ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦੀ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਪਹਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ਕੋਈ ਸੜਕਾਂ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਲੌਗਿੰਗ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ। ਸਮੱਸਿਆ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਗੰਭੀਰ ਅਤੇ ਵਧਦੇ ਦਬਾਅ ਕਾਰਨ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਹਾੜੀ ਆਬਾਦੀ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੁਣ 1,500 ਲੋਕ ਪ੍ਰਤੀ ਵਰਗ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਵਾਹੀਯੋਗ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਮਨੁੱਖੀ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਹੈ।

ਨੇਪਾਲ ਦੇ ਪਹਾੜੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੇ ਵਿਗਾੜ ਦਾ ਚੱਕਰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ। ਜ਼ਮੀਨ ਜੋ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਸਿਹਤਮੰਦ ਪੁਨਰਜਨਮ ਜੰਗਲ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਹੁਣ ਰਗੜ-ਰਗੜ, ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਬੇਲੋੜੀ ਝਾੜੀ ਵਾਲੀ ਬਨਸਪਤੀ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚਾਰੇ ਲਈ ਲਗਾਤਾਰ ਓਵਰ ਗ੍ਰੇਜ਼ਿੰਗ ਅਤੇ ਲੌਪਿੰਗ ਨੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪੁਨਰਜਨਮ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਕੀਮਤੀ ਖਾਣਯੋਗ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਲਈ ਬਾਲਣ ਅਤੇ ਚਾਰਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਤੁਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ; ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਕਈ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗੇੜ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਦਿਨ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਸਥਾਨਕ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਅਤੇ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਕੜ ਦਾ ਇੱਕ ਬੈਕਲੋਡ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਵਿਕ ਸਕਦਾ ਹੈ।

As the productivity of the forest declines through relentless overcutting, its ability to provide nutrients to the arable fields, through fodder and leaf litter, is also reduced, and crop yields start to fall. This, combined with direct population pressure, pushes cultivation on to steep and marginal land, greatly increasing the risk of landslides and soil erosion. In Doti, a district typical of the remote far west of the country, monsoon floods in 1983 did unprecedented and permanent damage to the land. Old farmers remembered similar rains, but the recent imbalance between forest and cultivated land makes the effects this time far more severe

 ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 

 ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੇ ਮੁੱਦੇ

 ਹਵਾਲੇ