ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ

ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਇੱਕ ਬਿਮਾਰੀ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣਾ ਟੁੱਟੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਜੋਖਮ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਟੁੱਟਣ ਵਾਲੀ ਹੱਡੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਹੁਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਤੋੜਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਕਸ਼ਮਕਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਕੂਹਣੀ, ਅਤੇ ਕਮਰ। ਜਦ ਤਕ ਟੁੱਟਦੀ ਹੱਡੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਕੋਈ ਲੱਛਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ।ਹੱਡੀਆਂ ਇਸ ਹੱਦ ਤਕ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਤਣਾਅ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਬਰੇਕ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ।ਟੁੱਟੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਗੰਭੀਰ ਦਰਦ ਅਤੇ ਆਮ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਕਰਨ ਦੀ ਘੱਟ ਯੋਗਤਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਆਮ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਆਮ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਮਾਸ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾਲੋਂ ਆਮ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਐਸਟ੍ਰੋਜਨ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਪੱਧਰ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੀਨੋਪੌਜ਼ ਦੇ ਬਾਅਦ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਕਈ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਜਾਂ ਇਲਾਜ਼ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਲਕੋਹਲ, ਐਨਓਰੇਕਸਿਆ, ਹਾਈਪਰਥਾਈਰੋਡਿਜ਼ਮ, ਗੁਰਦੇ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਅਤੇ ਅੰਡਾਸ਼ਯ ਦੇ ਸਰਜੀਕਲ ਹਟਾਉਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।ਕੁਝ ਦਵਾਈਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਐਂਟੀਸਾਈਜ਼ਰ ਦਵਾਈਆਂ, ਕੀਮੋਥੈਰੇਪੀ, ਪ੍ਰੋਟੋਨ ਪੰਪ ਇਨਿਹਿਬਟਰਜ਼, ਚੋਣਵੇਂ ਸੇਰੋਟੋਨਿਨ ਰੀਅਪਟੈਕ ਇਨਿਹਿਬਟਰਜ਼, ਅਤੇ ਗਲੂਕੋਕਾਰਟੀਕੋਸਟੀਰੋਇਡਜ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਤੰਬਾਕੂਨੋਸ਼ੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਕਸਰਤ ਵੀ ਜੋਖਮ ਦੇ ਕਾਰਕ ਹਨ।ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਬਾਲਗ ਦੇ ਹੇਠਾਂ 2.5 ਸਟੈਂਡਰਡ ਭਟਕਣਾ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੀ ਘਣਤਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪਰਿਭਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੋਹਰੀ ਰਜਾ ਦੇ ਐਕਸ-ਰੇ ਐਸਪੋਪਟੀਓਮੈਟਰੀ ਦੁਆਰਾ ਮਾਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਓਸਟੀਓਪਰੋਰਸਿਸ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਵਿੱਚ ਬਚਪਨ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਖੁਰਾਕ ਕਵੀਂ ਖੁਰਾਕ ਅਤੇ ਦਵਾਈਆਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੇ ਯਤਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਦਰ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਵਾਲੇ ਟੁੱਟੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਖੁਰਾਕ, ਕਸਰਤ ਅਤੇ ਪਤਝੜ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।ਜੀਵਨਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤਮਾਕੂਨੋਸ਼ੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਨਾ ਪੀਣਾ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਓਸਟੋਪੋਰੋਸਿਸ ਕਾਰਨ ਪਿਛਲੀਆਂ ਟੁੱਟੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਵਾਲੇ ਬਿਫੋਸੋਫੋਨੇਟ ਦਵਾਈਆਂ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹਨ। ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਵਾਲੇ ਪਰ ਪਿਛਲੀਆਂ ਟੁੱਟੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਵਿਚ, ਉਹ ਘੱਟ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਹੋਰ ਦਵਾਈਆਂ ਵੀ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।

ਓਸਟੀਓਪਰੋਰਸਿਸ ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਆਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ 50 ਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤਕਰੀਬਨ 15% ਕਾਕੇਸ਼ੀਅਨ ਅਤੇ 80 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਦੇ 70% ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਹਨ। ਇਹ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲੋਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਆਮ ਹੈ। ਵਿਕਸਤ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ, ਨਿਦਾਨ ਦੇ ਗਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ, 2% ਤੋਂ 8% ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ 9% ਤੋਂ 38%

ਪ੍ਰਭਾਵਿਤਰਤਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਿਕਾਸਸ਼ੀਲ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀਆਂ ਦਰਾਂ ਅਸਪਸ਼ਟ ਹਨ. ਯੂਰਪੀਅਨ ਯੂਨੀਅਨ ਵਿੱਚ ਤਕਰੀਬਨ 22 ਮਿਲੀਅਨ

ਪ੍ਰਭਾਵਿਤਰਤਾਂ ਅਤੇ 5.5 ਮਿਲੀਅਨ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ 2010 ਵਿੱਚ ਓਸਟੀਓਪਰੋਸਿਸ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸਾਲ 2010 ਵਿਚ, ਤਕਰੀਬਨ 80 ਲੱਖ ਅੋਰਤਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਤੋਂ 20 ਲੱਖ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਸੀ। ਚਿੱਟੇ ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਆਈ ਲੋਕ ਵਧੇਰੇ ਜੋਖਮ ਵਿੱਚ ਹਨ। "ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ" ਸ਼ਬਦ ਯੂਨਾਨੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ "ਭਿੱਲੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ" ਲਈ ਹੈ।

 ਚਿੰਨ੍ਹ ਅਤੇ ਲੱਛਣ 
ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਲੱਛਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ; ਇਸਦਾ ਮੁੱਖ ਨਤੀਜਾ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਭੰਜਨ ਦੇ ਵੱਧਣ ਦਾ ਜੋਖਮ ਹੈ. ਓਸਟੀਓਪਰੋਟਿਕ ਭੰਜਨ ਉਹਨਾਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਤੰਦਰੁਸਤ ਲੋਕ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਹੱਡੀ ਨਹੀਂ ਤੋੜਦੇ; ਉਹ ਇਸ ਲਈ ਨਾਜ਼ੁਕ ਭੰਜਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਮੰਨਿਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਵਰਚਿਅਲ ਕਾਲਮ, ਰੱਬੀ, ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਗੁੱਟ ਵਿੱਚ ਆਮ ਕਮਜ਼ੋਰ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਭੰਜਨ ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਦਾ ਆਮ ਲੱਛਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਉਹ ਅਪਾਹਜ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰ ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਦਰਦ ਅਕਸਰ ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਦੇ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਅਪੰਗਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਭੰਜਨ ਸੰਕੇਤਕ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਓਸਟੀਓਪਰੋਟਿਕ ਭੰਜਨ ਗੁੱਟ, ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ, ਮੋਢੇ ਅਤੇ ਕੁੱਲ੍ਹੇ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਵਰਟੀਬ੍ਰਲ ਦੇ .ਹਿਣ ਦੇ ਲੱਛਣ (" ਕੰਪਰੈਸ਼ਨ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ") ਅਚਾਨਕ ਪਿੱਠ ਦਰਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਕਸਰ ਰੈਡੀਕੂਲਰ ਦਰਦ ( ਨਸੂਰ ਜਟ ਕੰਪਰੈਸ਼ਨ ਕਾਰਨ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਦਰਦ) ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਹੀ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੇ ਕੰਪਰੈੱਸ ਜਾਂ ਕੂਡਾ ਇਕਵਿਨਾ ਸਿੰਡਰੋਮ ਦੇ ਨਾਲ . ਮਲਟੀਪਲ ਬਹੁ-ਭੰਡਾਰ ਭੜਕਣ ਕਾਰਨ ਰੁਕਾਵਟ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਉੱਚੀ ਆਸਣ, ਕੱਦ ਘਟਣਾ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਦਰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ.

ਲੰਬੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਭੰਜਨ ਗੰਭੀਰ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਰਜਰੀ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਪੈ ਸਕਦੀ ਹੈ।ਕਮਰ ਭੰਜਨ, ਖ਼ਾਸਕਰ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਸਰਜਰੀ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਗੰਭੀਰ ਜੋਖਮ ਇਸ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਡੂੰਘੀ ਨਾੜੀ ਥ੍ਰੋਮੋਬਸਿਸ ਅਤੇ ਪਲਮਨਰੀ ਐਬੋਲਿਜ਼ਮ, ਅਤੇ ਮੌਤ ਦਰ.

ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਜੋਖਮ ਕੈਲਕੂਲੇਟਰ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਖਣਿਜ ਘਣਤਾ, ਉਮਰ, ਤੰਬਾਕੂਨੋਸ਼ੀ, ਸ਼ਰਾਬ ਦੀ ਵਰਤੋਂ, ਭਾਰ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਸਮੇਤ ਕਈ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਦੇ ਜੋਖਮ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੈਲਕੁਲੇਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਐਫਰੇਕਸ ਅਤੇ ਡੱਬਬੋ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨਞ।

"ਸਥਾਪਤ ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ" ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਉਦੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਟੁੱਟੀ ਹੱਡੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਫ੍ਰਿਲਟੀ ਸਿੰਡਰੋਮ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।

 ਡਿੱਗਣ ਦਾ ਜੋਖਮ 
ਬੁਢਾਪੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਡਿੱਗਣ ਦਾ ਜੋਖਮ ਵੱਧਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਗਿਰਾਵਟ ਗੁੱਟ, ਰੀੜ੍ਹ, ਕੁੱਲ੍ਹੇ, ਗੋਡੇ, ਪੈਰ ਅਤੇ ਗਿੱਟੇ 'ਤੇ ਪਿੰਜਰ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਗਿਰਾਵਟ ਦੇ ਜੋਖਮ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਹੈ, (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗਲੂਕੋਮਾ, ਮੈਕੂਲਰ ਡੀਜਨਰੇਸਨ ), ਸੰਤੁਲਨ ਵਿਗਾੜ, ਅੰਦੋਲਨ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ. ਪਾਰਕਿੰਸਨ'ਸ ਰੋਗ ), ਦਿਮਾਗੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ, ਅਤੇ ਸਰਕੋਪੀਨੀਆ ( ਪਿੰਜਰ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਦੀ ਉਮਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਨੁਕਸਾਨ). ਕਹਿ ਜਾਣਾ (ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਸੰਕੇਤਕ ਟੋਨ ਦਾ ਅਸਥਾਈ ਨੁਕਸਾਨ). ਸਿੰਕੋਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕਈ ਗੁਣਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਾਰਡੀਆਕ ਅਰੀਥਿਮੀਅਸ (ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਦੀ ਧੜਕਣ), ਵਾਸੋਵੈਗਲ ਸਿੰਕੋਪ, ਥਰਥੋਸਟੈਟਿਕ ਹਾਈਪੋਟੈਂਸ਼ਨ (ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਤੇ ਬਲੱਡ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ ਵਿੱਚ ਅਸਧਾਰਨ ਬੂੰਦ), ਅਤੇ ਦੌਰੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੀਵਤ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਅਤੇ ਕਾਲੀਆਂ ਕਾਰਪੇਟਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣਾ ਪਤਝੜਿਆਂ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਘਟਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਜਿਹੜੀਆਂ ਪਿਛਲੀਆਂ ਗਿਰਾਵਟਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਗੇਟ ਜਾਂ ਸੰਤੁਲਨ ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਗਾੜ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜੋਖਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

 ਜੋਖਮ ਦੇ ਕਾਰਕ 
ਓਸਟੀਓਪਰੋਟਿਕ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਲਈ ਜੋਖਮ ਦੇ ਕਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਗੈਰ-ਸੋਧਣਯੋਗ ਅਤੇ (ਸੰਭਾਵੀ) ਸੰਸ਼ੋਧਕ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵੰਡਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਰੋਗਾਂ ਅਤੇ ਵਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਪੇਚੀਦਗੀ ਹੈ. ਦਵਾਈ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸਿਧਾਂਤਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਸ਼ੋਧਨਯੋਗ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਦੇ ਜੋਖਮ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ ਦਵਾਈ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਅਟੱਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਕੈਫੀਨ ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਲਈ ਜੋਖਮ ਦਾ ਕਾਰਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਇਹ ਮਰਦਾਂ ਨਾਲੋਂ ਅੋਰਤਾ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਆਮ ਹੈ।

 ਗ਼ੈਰ-ਸੋਧਯੋਗ 

 ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਜੋਖਮ ਦੇ ਕਾਰਕ ਐਡਵਾਂਸ ਏਜ (ਆਦਮੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਔਰਤ ਦੋਵਾਂ ਵਿਚ) ਅਤੇ ਮਾਦਾ ਲਿੰਗ ਹਨ; ਮੀਨੋਪੌਜ਼ ਦੇ ਬਾਅਦ ਐਸਟ੍ਰੋਜਨ ਦੀ ਘਾਟ ਜਾਂ ਅੰਡਾਸ਼ਯ ਨੂੰ ਸਰਜੀਕਲ ਹਟਾਉਣ ਨਾਲ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਖਣਿਜ ਘਣਤਾ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕਮੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ, ਟੈਸਟੋਸਟੀਰੋਨ ਦੇ ਪੱਧਰ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਦਾ ਤੁਲਨਾਤਮਕ (ਪਰ ਘੱਟ ਸਪਸ਼ਟ) ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 
 ਨਸਲੀਅਤ: ਹਾਲਾਂਕਿ ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਸਾਰੇ ਨਸਲੀ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਯੂਰਪੀਅਨ ਜਾਂ ਏਸ਼ੀਅਨ ਵੰਸ਼ ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਦਾ ਪੂਰਵ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ। 
 ਖ਼ਾਨਦਾਨੀ: ਭੰਜਨ ਜਾਂ ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਇਤਿਹਾਸ ਵਾਲੇ ਉਹ ਜੋਖਮ 'ਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਘੱਟ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਖਣਿਜ ਘਣਤਾ, ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਉੱਚ ਹੈ, 25 ਤੋਂ 80% ਤੱਕ. ਘੱਟੋ ਘੱਟ 30 ਜੀਨ ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। 
 ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸੇ ਉਮਰ ਅਤੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਦੋ ਵਾਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਫਰੈਕਚਰ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ। 
 ਬਣਾਓ: ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਕੱਦ ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਸੋਧ ਯੋਗ ਜੋਖਮ ਕਾਰਕ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

 ਸੰਭਾਵੀ ਸੋਧਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ 

 ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ਰਾਬ: ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਲਕੋਹਲ ਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਮਾਤਰਾ ਸ਼ਾਇਦ ਲਾਭਕਾਰੀ ਹੈ (ਸ਼ਰਾਬ ਦੇ ਵੱਧਣ ਨਾਲ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਘਣਤਾ ਵਧਦੀ ਹੈ), ਭਾਰੀ ਭਾਰੀ ਪੀਣਾ (ਸ਼ਰਾਬ ਦਾ ਸੇਵਨ ਤਿੰਨ ਯੂਨਿਟ / ਦਿਨ ਤੋਂ ਵੱਧ) ਸ਼ਾਇਦ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਘਣਤਾ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਲਾਭਕਾਰੀ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਦੇ ਜੋਖਮ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। 
 ਵਿਟਾਮਿਨ ਡੀ ਦੀ ਘਾਟ : ਘੱਟ ਗੇੜ ਵਿੱਚ ਵਿਟਾਮਿਨ ਡੀ ਵਿਸ਼ਵਭਰ ਵਿੱਚ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਹੈ। ਹਲਕੇ ਵਿਟਾਮਿਨ ਡੀ ਦੀ ਘਾਟ ਪੈਰਾਥੀਰਾਇਡ ਹਾਰਮੋਨ (ਪੀਟੀਐਚ) ਦੇ ਵਧਣ ਨਾਲ ਜੁੜਦੀ ਹੈ। ਪੀਟੀਐਚ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਸੰਜੋਗ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਸੀਰਮ 1,25-ਡੀਹਾਈਡ੍ਰੋਕਸੀਕੋਲੇਕਾਸੀਸੀਰੋਲ ਦੇ ਪੱਧਰ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਖਣਿਜ ਘਣਤਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਪੀਟੀਐਚ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਖਣਿਜ ਘਣਤਾ ਨਾਲ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਤੌਰ ਤੇ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। 
 ਤੰਬਾਕੂ ਤੰਬਾਕੂਨੋਸ਼ੀ : ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਧਿਐਨਾਂ ਨੇ ਸਿਗਰਟਨੋਸ਼ੀ ਨੂੰ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਘਟਾਉਣ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੈ, ਪਰੰਤੂ ਇਸ ਦੀਆਂ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਅਸਪਸ਼ਟ ਹਨ। ਤੰਬਾਕੂ ਤੰਬਾਕੂਨੋਸ਼ੀ ਨੂੰ ਓਸਟੀਓਬਲਾਸਟਾਂ ਦੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਲਈ ਇੱਕ ਸੁਤੰਤਰ ਜੋਖਮ ਕਾਰਕ ਹੈ। ਤੰਬਾਕੂਨੋਸ਼ੀ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਐਕਸਜੋਨੀਸ ਐਸਟ੍ਰੋਜਨ ਦੇ ਟੁੱਟਣ, ਸਰੀਰ ਦਾ ਘੱਟ ਭਾਰ ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮੀਨੋਪੌਜ਼ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਖਣਿਜ ਘਣਤਾ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। 
 ਕੁਪੋਸ਼ਣ : ਚੰਗੀ ਹੱਡੀ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਵਿੱਚ ਪੋਸ਼ਣ ਦੀ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਅਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਭੂਮਿਕਾ ਹੈ. ਪਛਾਣੇ ਗਏ ਜੋਖਮ ਕਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਖੁਰਾਕ ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ ਅਤੇ / ਜਾਂ ਫਾਸਫੋਰਸ, ਮੈਗਨੀਸ਼ੀਅਮ, ਜ਼ਿੰਕ, ਬੋਰਨ, ਆਇਰਨ, ਫਲੋਰਾਈਡ, ਤਾਂਬਾ, ਵਿਟਾਮਿਨ ਏ, ਕੇ, ਈ ਅਤੇ ਸੀ (ਅਤੇ ਡੀ ਜਿੱਥੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮੜੀ ਦੇ ਐਕਸਪੋਜਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਪਲਾਈਕਵੀਂ ਸਪਲਾਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਵਧੇਰੇ ਸੋਡੀਅਮ ਜੋਖਮ ਦਾ ਕਾਰਕ ਹੈ।ਹਾਈ ਬਲੱਡ ਐਸਿਡਿਟੀ ਖੁਰਾਕ-ਸੰਬੰਧੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਜਾਣਿਆ-ਪਛਾਣਿਆ ਵਿਰੋਧੀ ਹੈ। ਕਈਆਂ ਨੇ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਘੱਟ ਹੋਣ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅੱਲ੍ਹੜ ਉਮਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਅਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੇ ਖਣਿਜ ਘਣਤਾ ਦੇ ਦੌਰਾਨ। ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ, ਕੁਝ ਨੇ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦੀ ਘੱਟ ਮਾਤਰਾ ਨੂੰ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਕਾਰਕ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਹੈ, ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਖੁਰਾਕ ਐਸਿਡਿਟੀ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ. ਓਮੇਗਾ -6 ਤੋਂ ਓਮੇਗਾ -3 ਪੌਲੀਉਨਸੈਚੁਰੇਟਿਡ ਚਰਬੀ ਦਾ ਅਸੰਤੁਲਨ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ ਜੋਖਮ ਕਾਰਕ ਹੈ। 
 ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਸਰੋਤਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚ ਖੁਰਾਕ ਪ੍ਰੋਟੀਨ : ਖੋਜ ਨੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵਾਲੇ ਉੱਚੇ ਖੁਰਾਕਾਂ ਅਤੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਕੈਲਸੀਅਮ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸਬੰਧ ਪਾਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਭੰਜਨ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਪੌਦੇ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦੀ ਉੱਚੀ ਖੁਰਾਕ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਚ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਖੁਰਾਕ ਖੁਰਾਕ ਤੋਂ ਕੈਲਸੀਅਮ ਦੀ ਸਮਾਈ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਘਣਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਦਰਅਸਲ, ਇਹ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਘੱਟ ਭੋਜਨ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਮਾੜੀ ਸਿਹਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੇ ਹਨ। ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਵਿੱਚ ਖੁਰਾਕ ਪ੍ਰੋਟੀਨ 'ਤੇ ਕੋਈ ਦਖਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। 
 ਘੱਟ ਭਾਰ / ਨਾ-ਸਰਗਰਮ : ਹੱਡੀਆਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਸਰੀਰਕ ਤਣਾਅ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸਲਈ ਸਰੀਰਕ ਅਯੋਗਤਾ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਭਾਰ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀ ਕਸਰਤ ਅੱਲ੍ਹੜ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਪੁੰਜ ਨੂੰ ਵਧਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸਬੰਧ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ. ਓਸਟਿਓਪੋਰੋਸਿਸ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਭਾਰ ਘੱਟ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। 
 ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਦੀ ਸਿਖਲਾਈ: ਅੋਰਤ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਦੇ ਐਥਲੀਟਾਂ ਵਿਚ, ਸਿਖਲਾਈ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਘਣਤਾ ਅਤੇ ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਦੇ ਵਧੇ ਹੋਏ ਜੋਖਮ ਨੂੰ ਘਟਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਭਾਵ ਮਾਹਵਾਰੀ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੀ ਤੀਬਰ ਸਿਖਲਾਈ, ਐਮੇਨੋਰਿਆ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਮਾਦਾ ਐਥਲੀਟ ਟ੍ਰਾਈਡ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਪੁਰਸ਼ ਅਥਲੀਟਾਂ ਲਈ, ਸਥਿਤੀ ਘੱਟ ਸਪਸ਼ਟ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਅਧਿਐਨਾਂ ਨੇ ਕੁਲੀਨ ਮਰਦ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਐਥਲੀਟਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਘਣਤਾ ਘੱਟ ਦੱਸੀ ਹੈ, ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਲੱਤਾਂ ਦੀ ਹੱਡੀ ਦੀ ਘਣਤਾ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਦੇਖਿਆ ਹੈ। 
 ਭਾਰੀ ਧਾਤਾਂ : ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਕੈਡਮੀਅਮ ਅਤੇ ਲੀਡ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਬੰਧ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ. ਕੈਡਮੀਅਮ ਦਾ ਘੱਟ ਪੱਧਰੀ ਐਕਸਪੋਜਰ ਦੋਵੇਂ ਲਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਖਣਿਜ ਘਣਤਾ ਦੀ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਵੱਧ ਰਹੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦਰਦ ਅਤੇ ਭੰਜਨ ਦੇ ਜੋਖਮ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।ਉੱਚ ਕੈਡਮੀਅਮ ਐਕਸਪੋਜਰ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਸਟਿਓਮਲਾਸੀਆ (ਹੱਡੀ ਦੀ ਨਰਮ ਹੋਣਾ) ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 
 ਸਾਫਟ ਡਰਿੰਕ: ਕੁਝ ਅਧਿਐਨ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਫਟ ਡਰਿੰਕ (ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਫਾਸਫੋਰਿਕ ਐਸਿਡ ਰੱਖਦੇ ਹਨ) ਓਸਟੀਓਪਰੋਸਿਸ ਦੇ ਜੋਖਮ ਨੂੰ ਵਧਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਘੱਟੋ ਘੱਟ in ਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦੂਸਰੇ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਫਟ ਡਰਿੰਕ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਓਸਟਿਓਪੋਰੋਸਿਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਖੁਰਾਕ ਤੋਂ ਕੈਲਸੀਅਮ ਵਾਲੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦੇਵੇਗਾ। 
 ਪ੍ਰੋਟੋਨ ਪੰਪ ਇਨਿਹਿਬਟਰਜ਼ (ਜੀਵੇ ਲੈਨੋਸਪ੍ਰਜ਼ੋਲ, ਐਸੋਮੇਪ੍ਰਜ਼ੋਲ, ਜਾਂ ਓਮੇਪ੍ਰਜ਼ੋਲਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕਮੀ) ਪੇਟ ਐਸਿਡ, ਹੱਡੀ ਭੰਜਨ ਲਈ ਇੱਕ ਖਤਰਾ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਦੀ ਘੱਟ ਸਮਾਈ ਕਾਰਨ, ਦੋ ਜ ਹੋਰ ਸਾਲ ਲਈ ਲਿਆ ਰਹੇ ਹਨ ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ ਵਿੱਚ ਪੇਟ।

 ਮੈਡੀਕਲ ਵਿਕਾਰ 
ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਕਾਰ ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਲਈ, ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਪਾਚਕ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅੰਤਰੀਵ ਵਿਧੀ ਡੰਗ ਸਿੱਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਕਾਰਨ ਕਈ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

 ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਅਮਲ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ (ਨਿਯਮ' ਇਸਨੂੰ ਵਰਤੋ ਜਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਗੁਆਓ "ਦੇ ਨਿਯਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ)। ਉਦਾਹਰਣ ਦੇ ਲਈ, ਸਥਾਨਕ ਓਸਟੀਓਪਰੋਸਿਸ ਇੱਕ ਪਲੱਸਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੰਜਨ ਅੰਗ ਦੇ ਲੰਬੇ ਸਥਿਰ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਰਗਰਮ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਧੇਰੇ ਆਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉੱਚ ਹੱਡੀ ਦੀ ਵਾਰੀ (ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ, ਐਥਲੀਟ)।ਦੂਜੀਆਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਲਾੜ ਦੀ ਉਡਾਣ ਦੌਰਾਨ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਹੜੇ ਸੌਣ ਵਾਲੇ ਹਨ ਜਾਂ ਵ੍ਹੀਲਚੇਅਰਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਵਰਤਦੇ ਹਨ। 
 ਹਾਈਪੋਗੋਨੈਡਲ ਰਾਜ ਸੈਕੰਡਰੀ ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਟਰਨਰ ਸਿੰਡਰੋਮ, ਕਲਾਈਨਫੈਲਟਰ ਸਿੰਡਰੋਮ, ਕੈਲਮੈਨ ਸਿੰਡਰੋਮ, ਐਨੋਰੇਕਸਿਆ ਨਰਵੋਸਾ, ਐਂਡਰੋਪੌਸ, ਹਾਈਪੋਥੈਲੇਮਿਕ ਐਮਨੋਰੀਆ ਜਾਂ ਹਾਈਪਰਪ੍ਰੋਲੇਕਟਾਈਨਮੀਆ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਹਾਈਪੋਗੋਨਾਡਿਜ਼ਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਐਸਟ੍ਰੋਜਨ ਦੀ ਘਾਟ ਦੁਆਰਾ ਦਖਲ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਇਹ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਮੀਨੋਪੌਜ਼ (<45 ਸਾਲ) ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੀਮੇਨੋਪੌਜ਼ਲ ਐਮੇਨੋਰੀਆ (> 1 ਸਾਲ) ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਦੁਵੱਲੀ ਓਓਫੋਰੇਕਟੋਮੀ (ਅੰਡਕੋਸ਼ ਨੂੰ ਸਰਜੀਕਲ ਹਟਾਉਣ) ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਦੀ ਅਸਫਲਤਾ ਐਸਟ੍ਰੋਜਨ ਦੇ ਘਾਟ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ. ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਿਚ, ਟੈਸਟੋਸਟੀਰੋਨ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ (ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਐਂਡੋਪੋਜ਼ ਜਾਂ ਟੈਸਟਾਂ ਦੇ ਸਰਜੀਕਲ ਹਟਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ)। 
 ਐਂਡੋਕਰੀਨ ਵਿਕਾਰ ਜਿਹੜੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ਿੰਗ ਸਿੰਡਰੋਮ, ਹਾਈਪਰਪੈਥੀਰੋਇਡਿਜ਼ਮ, ਹਾਈਪਰਥਾਈਰਾਇਡਿਜ਼ਮ, ਹਾਈਪੋਥਾਇਰਾਇਡਿਜਮ, ਸ਼ੂਗਰ ਰੋਗ mellitus ਕਿਸਮ 1 ਅਤੇ 2, ਐਕਰੋਮੈਗਲੀ, ਅਤੇ ਐਡਰੀਨਲ ਕਮੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। 
 ਕੁਪੋਸ਼ਣ, ਪੇਟੈਂਟਲ ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਮਲਬੇਸੋਰਪਸ਼ਨ ਓਸਟੀਓਪਰੋਸਿਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਪੋਸ਼ਣ ਸੰਬੰਧੀ ਅਤੇ ਗੈਸਟਰ੍ੋਇੰਟੇਸਟਾਈਨਲ ਵਿਕਾਰ ਜੋ ਕਿ ਓਸਟੀਓਪਰੋਰਸਿਸ ਦਾ ਸੰਭਾਵਨਾ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਅਣ-ਨਿਦਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਨਾ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਸਿਲਿਆਕ ਰੋਗ (ਦੋਵੇਂ ਲੱਛਣ ਅਤੇ ਐਸੀਮਪੋਮੈਟਿਕ ਲੋਕ), ਕਰੋਨਜ਼ ਬਿਮਾਰੀ, ਅਲਸਰੇਟਿਵ ਕੋਲਾਇਟਿਸ, ਸਾਇਸਟਿਕ ਫਾਈਬਰੋਸਿਸ, ਸਰਜਰੀ ( ਗੈਸਟਰੈਕਟੋਮੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਆਂਦਰਾਂ ਦੇ ਬਾਈਪਾਸ ਸਰਜਰੀ ਜਾਂ ਟੱਟੀ ਦੀ ਜਾਂਚ ਤੋਂ ਬਾਅਦ) ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਜਿਗਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ (ਖ਼ਾਸਕਰ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਬਿਲੀਰੀ ਸਿਰੋਸਿਸ )। ਲੈਕਟੋਜ਼ ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਜਾਂ ਦੁੱਧ ਦੀ ਐਲਰਜੀ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਕੈਲਸੀਅਮ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਬੁਲੀਮੀਆ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਗਠੀਏ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਕੈਲਸੀਅਮ ਅਤੇ / ਜਾਂ ਵਿਟਾਮਿਨ ਡੀ ਨੂੰ ਜਜ਼ਬ ਕਰਨ ਦੀ ਅਸਮਰਥਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਓਸਟੀਓਪਰੋਸਿਸ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ. ਹੋਰ ਸੂਖਮ ਤੱਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵਿਟਾਮਿਨ ਕੇ ਜਾਂ ਵਿਟਾਮਿਨ ਬੀ <sub id="mwAaY">12 ਦੀ</sub> ਘਾਟ ਵੀ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। 
 ਗਠੀਏ ਦੇ ਰੋਗ ਜਿਵੇਂ ਲੋਕ ਗਠੀਏ, ਐਨਕਲੋਇਜਿੰਗ ਸਪੋਂਡਲਾਈਟਿਸ, ਪ੍ਰਣਾਲੀਗਤ ਲੂਪਸ ਏਰੀਥੀਓਟੋਸਸ ਅਤੇ ਪੌਲੀਅਰਟਿਕਲਰ ਕਿਸ਼ੋਰ ਇਡੀਓਪੈਥਿਕ ਗਠੀਆ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਦਾ ਵੱਧ ਖ਼ਤਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਜੋਖਮ ਕਾਰਕ (ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕੋਰਟੀਕੋਸਟੀਰਾਇਡ ਥੈਰੇਪੀ) . ਅਮੈਲੋਇਡਿਸ ਅਤੇ ਸਾਰਕੋਇਡਿਸ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸੰਬੰਧੀ ਰੋਗ ਵੀ ਓsਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ. 
 ਗੰਭੀਰ ਗੁਰਦੇ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਪੇਸ਼ਾਬ ਓਸਟੀਓਡੀਸਟ੍ਰੋਫੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ. 
 ਹੇਮੇਟੋਲੋਜੀਕਲ ਓਸਟੀਓਪਰੋਰਰੋਵਸਸ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਿਵਕਾਰ ਹਨ ਨੂੰ ਕਈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੋਨੋਕਲੋਨਲ ਗਾਮੋਪਾਥੀ, ਲਿਮਫੋਮਾ, ਲਿuਕਿਮੀਆ, ਮਾਸਟੋਸਾਈਟੋਿਸਸ, ਪੀੜ੍ਹੀ, ਦਾਤਰੀ-ਸੈੱਲ ਦੇ ਰੋਗ ਅਤੇ ਥੈਲੇਸੀਮੀਆ। 
 ਕਈ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਵਿਕਾਰ ਓਸਟੀਓਪਰੋਸਿਸ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਟਿਓਜਨੇਸਿਸ ਅਪੂਰਪੈਕਟਿਟਾ, ਮਾਰਫਨ ਸਿੰਡਰੋਮ, ਹੀਮੋਚਰੋਮੋਟੋਸਿਸ, ਹਾਈਫੋਫੋਫਾਟਾਸੀਆ (ਜਿਸ ਲਈ ਇਹ ਅਕਸਰ ਗਲਤ ਨਿਦਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ), ਗਲਾਈਕੋਜਨ ਸਟੋਰੇਜ ਰੋਗ, ਹੋਮੋਸਾਈਸਟਿਨੂਰੀਆ, ਏਹਲਰਸ – ਡੈਨਲੋਸ ਸਿੰਡਰੋਮ, ਪੋਰਫੀਰੀਆ, ਮੇਨਕਸ ਸਿੰਡਰੋਮ, ਐਪੀਡਰਮੋਲਿਸਿਸ ਬੁਲੋਸਾ ਅਤੇ ਗੌਚਰ ਬਿਮਾਰੀ। 
 ਅਣਜਾਣ ਕਾਰਣ ਦੇ ਸਕੋਲੀਓਸਿਸ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਦਾ ਵੱਧ ਖ਼ਤਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੱਡੀ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਖੇਤਰੀ ਦਰਦ ਸਿੰਡਰੋਮ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।ਪਾਰਕਿਨਸਨ ਰੋਗ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਰੁਕਾਵਟ ਪਲਮਨਰੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅਕਸਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 
 ਪਾਰਕਿੰਸਨ ਰੋਗ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਟੁੱਟਣ ਦਾ ਵਧੇਰੇ ਖ਼ਤਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਮਾੜੀ ਸੰਤੁਲਨ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਮਾੜੀ ਘਣਤਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਪਾਰਕਿੰਸਨ'ਸ ਰੋਗ ਵਿੱਚ ਡੋਪਾਮਿਨਰਜੀਕ ਨਿਰੋਨਜ਼ ਅਤੇ ਐਲਟਰਡ ਕੈਲਸ਼ੀਅਮ ਪਾਚਕ (ਅਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਪਾਚਕ ) ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਅਤੇ ਪਿੰਜਰ ਦੇ ਤਣਾਅ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਬੰਧ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

 ਦਵਾਈ 
ਕੁਝ ਦਵਾਈਆਂ ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਦੇ ਜੋਖਮ ਵਿੱਚ ਵਾਧੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹਨ; ਸਿਰਫ ਗਲੂਕੋਕਾਰਟੀਕੋਸਟੀਰੋਇਡਜ਼ ਅਤੇ ਐਂਟੀਕਨਵੁਲਸੈਂਟਸ ਕਲਾਸਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਪਰ ਦੂਸਰੇ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸਬੂਤ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਰਹੇ ਹਨ।

 ਸਟੀਰੌਇਡ-ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਓਸਟਿਓਪੋਰੋਸਿਸ (ਐਸਆਈਓਪੀ) ਗਲੂਕੋਕਾਰਟਿਕੋਇਡਜ਼ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਾਰਨ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। - ਕੁਸ਼ਿੰਗ ਸਿੰਡਰੋਮ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਧੁਰਾ ਪਿੰਜਰ ਸ਼ਾਮਲ. ਸਿੰਥੇਟਿਕ ਗਲੂਕੋਕਾਰਟਿਕਾਈਡ ਨੁਸਖ਼ੇ ਵਾਲੀ ਦਵਾਈ ਦੀ ਪ੍ਰੀਡਨੀਸੋਨ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੇਵਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਉਮੀਦਵਾਰ ਹੈ। ਕੁਝ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ ਉਹਨਾਂ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲੈਕਸਿਸ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ 30 ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ   ਮਿਲੀਗ੍ਰਾਮ ਹਾਈਡ੍ਰੋਕਾਰਟੀਸੋਨ (7.5   ਪ੍ਰੀਡਨੀਸਲੋਨ ਦਾ ਮਿਲੀਗ੍ਰਾਮ), ਖ਼ਾਸਕਰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਵਜੋਂ ਕੈਲਸੀਅਮ ਜਾਂ ਵਿਟਾਮਿਨ ਡੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਦਲਵੇਂ ਦਿਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਪੇਚੀਦਗੀ ਨੂੰ ਨਾ ਰੋਕ ਸਕੇ। 
 ਬਾਰਬੀਟਿਰੇਟਰੇਟਸ, ਫੀਨਾਈਟੋਇਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਐਨਜ਼ਾਈਮ-ਪ੍ਰੇਰਕ ਐਂਟੀਪਾਈਲਪਟਿਕਸ   - ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ ਵਿਟਾਮਿਨ ਡੀ ਦੀ ਪਾਚਕ ਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। 
 ਐੱਲ-ਥਾਈਰੋਕਸਾਈਨ ਓਵਰ-ਰਿਪਲੇਸਮੈਂਟ, ਓਸਟੋਪੋਰੋਸਿਸ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਥਾਇਰੋਟੌਕਸਿਕੋਸਿਸ। ਇਹ ਸਬਕਲੀਨਿਕ ਹਾਈਪੋਥਾਈਰੋਡਿਜ਼ਮ ਵਿੱਚ ਕੁਵਾਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। 
 ਕਈਂ ਦਵਾਈਆਂ ਹਾਈਪੋਗੋਨਾਡਿਜ਼ਮ ਨੂੰ ਭੜਕਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਦਾਹਰਣ ਲਈ ਛਾਤੀ ਦੇ ਕੈਂਸਰ, ਮੈਥੋਟਰੈਕਸੇਟ ਅਤੇ ਹੋਰ ਐਂਟੀਮੇਟੈਬੋਲਾਈਟ ਡਰੱਗਜ਼, ਡੀਪੋਟ ਪ੍ਰੋਜੈਸਟਰੋਨ ਅਤੇ ਗੋਨਾਡੋਟ੍ਰੋਪਿਨ-ਜਾਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਾਰਮੋਨ ਐਗੋਨੀਸਟ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਐਰੋਮੇਟੇਜ ਇਨਿਹਿਬਟਰਜ਼। 
 ਐਂਟੀਕੋਆਗੂਲੈਂਟਸ - ਹੈਪਰੀਨ ਦੀ ਲੰਮੀ ਮਿਆਦ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਘਣਤਾ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਾਰਫਾਰਿਨ (ਅਤੇ ਸਬੰਧਤ ਕੋਮਰਿਨ) ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਓਸਟੀਓਪੋਰੋਟਿਕ ਫ੍ਰੈਕਚਰ ਦੇ ਵਧੇ ਹੋਏ ਜੋਖਮ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। 
 ਪ੍ਰੋਟੋਨ ਪੰਪ ਇਨਿਹਿਬਟਰਜ਼ - ਇਹ ਦਵਾਈਆਂ ਪੇਟ ਐਸਿਡ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਨੂੰ ਰੋਕਦੀਆਂ ਹਨ; ਇਹ ਕੈਲਸੀਅਮ ਸਮਾਈ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਪਾਉਣ ਲਈ ਸੋਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੀਰਘ ਫ਼ਾਸਫ਼ੇਟ ਬਾਈਡਿੰਗ ਨਾਲ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਲਮੀਨੀਅਮ -ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਖਟਾਸਮਾਰ . 
 ਥਿਆਜ਼ੋਲਿਡੀਨੇਡੀਅਨਜ਼ (ਸ਼ੂਗਰ ਦੇ ਲਈ ਵਰਤਿਆ) - ਰੇਅਜਿਗਲਾਝੋਨ ਅਤੇ ਸੰਭਵ ਪਿਓਗਲਾਈਟਾਜ਼ੋਨ ਦੇ ਇਨਿਹਿਬਟਰਜ਼ ਪੀਪੀਏ ਓਸਟੀਓਪਰੋਰਰੋਵਸਸ ਅਤੇ ਹੱਡੀ ਦੇ ਜੋਖਮ ਵਧ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। 
 ਦੀਰਘ ਲੀਥੀਅਮ ਥੈਰੇਪੀ ਓਸਟੀਓਪਰੋਸਿਸ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੈ।

 ਵਿਕਾਸਵਾਦੀ 
ਉਮਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੱਡੀਆਂ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਮੁੱਪ੍ਰਾਈਮਲੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਘੱਟ ਸੰਘਣੀ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਾਰਨ ਆਮ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਵਧੇਰੇ ਛੇਤੀ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਗੰਭੀਰ ਓਸਟੀਓਪਰੋਸਿਸ ਅਤੇ ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਭੰਜਨ ਦੀ ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ ਵਧੇਰੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। Teਸਟਿਓਪੋਰੋਸਿਸ ਦੀ ਮਨੁੱਖੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ ਲਾਗਤ ਹੈ ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਬਾਈਪੇਡਿਜ਼ਮਵਾਦ ਦੇ ਲਾਭ ਨਾਲ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਇਸ ਤਰਾਂ ਦਾ ਲਾਭ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਛੇਤੀ ਹੱਡੀਆਂ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਹਮਰੁਤਬਾਆਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸਤਹਾਂ 'ਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਤਣਾਅ ਨੂੰ ਜਜ਼ਬ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਤਾਕਤ ਫੈਲਾਉਣ ਲਈ ਚਾਰ ਸਤਹ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਪੋਰੋਸਿਟੀ ਵਧੇਰੇ ਲਚਕਤਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਹਲਕਾ ਪਿੰਜਰ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨਾ ਸੌਖਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਚਾਰ ਇਹ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਖੁਰਾਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੈਲਸੀਅਮ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਘੱਟ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਦੂਸਰੇ ਪ੍ਰਾਈਮੈਟਸ ਜਾਂ ਟੀਟ੍ਰੈਪਡਲ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀਆਂ ਖੁਰਾਕਾਂ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਹੈ ਜੋ ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਦਿਖਾਉਣ ਦੀ ਵਧੇਰੇ ਸੰਭਾਵਨਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ।

 ਜਰਾਸੀਮ 
ਓਸਟੀਓਪਰੋਰੋਸਿਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰੀਵ ਵਿਧੀ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਮੁੜ ਸਥਾਪਨ ਅਤੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਗਠਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਅਸੰਤੁਲਨ ਹੈ।ਆਮ ਹੱਡੀ ਵਿਚ, ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਮੈਟ੍ਰਿਕਸ ਰੀਮੌਡਲਿੰਗ ਨਿਰੰਤਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਪੁੰਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 10% ਸਮੇਂ ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਦੁਬਾਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀਆਂ ਮਲਟੀਸੈਲਿਓਲਰਲਰ ਯੂਨਿਟਾਂ (ਵੀ ਮ ਜੁ ਸ) ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ 1963 ਵਿੱਚ ਫ੍ਰੌਸਟ ਅਤੇ ਥੌਮਸ ਦੁਆਰਾ ਵਰਣਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।Frost HM, Thomas CC. Bone Remodeling Dynamics. Springfield, IL: 1963. ਹੱਡੀ ਦੇ ਮੈਟ੍ਰਿਕਸ ਨੂੰ ਨੀਵਾਂ ਕਰਨ ਲਈ ਟ੍ਰਾਂਸਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਫੈਕਟਰ ਪੀਯੂ 1 ਦੁਆਰਾ ਓਸਟੀਓਕਲਾਸਟਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਓਸਟੋਬਲਾਸਟਸ ਹੱਡੀਆਂ ਦੇ ਮੈਟ੍ਰਿਕਸ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਤਦ ਘੱਟ ਹੱਡੀਆਂ ਦੀ ਪੁੰਜ ਦੀ ਘਣਤਾ ਉਦੋਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਓਸਟੀਓਕਲਾਸਟਸ ਹੱਡੀ ਦੇ ਮੈਟ੍ਰਿਕਸ ਨੂੰ ਓਡੀਓਬਲਾਸਟਾਂ ਤੋਂ ਹੱਡੀ ਦੇ ਪੁਨਰ ਨਿਰਮਾਣ ਨਾਲੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਡੀਗਰੇਡ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:All articles with unsourced statements