ਵੇਨਾ (ਹਿੰਦੂ ਰਾਜਾ)

ਵੇਨਾ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਗ੍ਰੰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਹ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ। ਦੁਨੀਆ ਇੰਨੀ ਉਦਾਸ ਅਤੇ ਹਨੇਰੀ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਮਾਂ (ਭੂਮੀਦੇਵੀ ) ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਫਸਲਾਂ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗੀ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਗਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਲੁਕ ਗਈ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਵੇਨਾ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਦੇ ਪੱਟ ਨੂੰ ਰਗੜਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਸਾਰੀਆਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਲਈਆਂ। ਲਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਪ੍ਰਿਥੂ ਉਭਰ ਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ। ਫਿਰ ਵੇਨਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਿਥੂ ਤਪੱਸਿਆ ਲਈ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਭੂਮੀਦੇਵੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਲੰਬੇ ਅਰਸੇ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਆਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਿਥੂ ਇੱਕ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਉਸ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਭੂਮੀਦੇਵੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਲਈ ਦ੍ਰਿੜ ਸੰਕਲਪ ਸੀ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਖਰੀ ਸਾਹ ਤੱਕ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਨੰਗੇ ਹੱਥ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਮਰਨ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰਿਥੂ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿਰ ਕਲਮ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਨਰਮ ਰਗੜ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ।  

 ਜਨਮ ਅਤੇ ਬਚਪਨ 
ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਅੰਗ ਬਲੀ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਭੇਟਾ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦਾ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸਲਾਹ 'ਤੇ, ਅੰਗ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬਲੀ ਦਿੱਤੀ। ਬਲੀ ਦੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਕੋਲ ਦੁੱਧ-ਉਬਲੇ ਹੋਏ ਚਾਵਲ (ਪਿਆਸਾ) ਸਨ। ਅੰਗਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸੁਨੀਤਾ ਨੂੰ ਚਾਵਲ ਖੁਆਏ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।

ਬੱਚਾ, ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ, ਆਪਣੇ ਨਾਨਾ ਮ੍ਰਿਤੂ (ਅਧਰਮ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ) ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਅਧਰਮ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਜਾਨਵਰ ਵਾਂਗ ਵਿਵਹਾਰ ਕੀਤਾ, ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਿਰਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਦੁਸ਼ਟ ਹਰਕਤਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਵੇਨਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਤਸੀਹੇ ਦੇਣ ਵਾਲਾ। ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦੀ ਮੂਰਖਤਾ ਵੇਖ ਕੇ, ਅੰਗਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਗੁਆ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਰਾਜ ਛੱਡ ਕੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਅਰਾਜਕਤਾ ਅਤੇ ਚੋਰਾਂ (ਜੋ ਅਰਾਜਕਤਾ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾ ਸਕਦੇ ਹਨ) ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਰਜਾਵਾਂ ਨੇ ਵੇਨਾ ਨੂੰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤਾਜ ਪਹਿਨਾਇਆ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਤੋਂ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਸਨ।Motilal Bansaridas Publisher's Bhagavata Purana Book 2, Skandha IV Chapter 14

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਹਿੰਦੂ ਮਿਥਿਹਾਸ ਦੇ ਪਾਤਰ