ਹੈਰੀਟ ਪਾਵਰਜ਼

ਹੈਰੀਟ ਪਾਵਰਸ (29 ਅਕਤੂਬਰ, 1837 - 1 ਜਨਵਰੀ, 1910) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਲੋਕ ਕਲਾਕਾਰ ਅਤੇ ਰਜਾਈ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਪੇਂਡੂ ਜਾਰਜੀਆ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸਥਾਨਕ ਕਥਾਵਾਂ, ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਖਗੋਲ-ਵਿਗਿਆਨ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਜਾਈਆਂ 'ਤੇ ਰਿਕਾਰਡ ਕਰਨ ਲਈ ਰਵਾਇਤੀ ਮਨਮੋਹਕ ਤਕਨੀਕਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਹੈ।ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਿਰਫ ਦੋ ਰਜਾਈਆਂ ਬਚੀਆਂ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ: ਬਾਈਬਲ ਕੁਇਲਟ 1886 ਅਤੇ ਪਿਕਚਰਲ ਰਜਾਈ 1898। ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਜਾਈਆਂ ਨੂੰ ਉਨੀਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਰਜਾਈ ਦੀਆਂ ਉੱਤਮ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਗਿਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।Harriet Powers , Early Women Masters. ਉਸਦਾ ਕੰਮ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਦੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਆਫ ਅਮੈਰੀਕਨ ਹਿਸਟਰੀ ਵਿਖੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਤ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਦੇ ਬੋਸਟਨ ਵਿੱਚ ਫਾਈਨ ਆਰਟਸ ਦੇ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਨ।

 ਜੀਵਨੀ 

 ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਪਾਵਰਜ਼ ਦਾ ਜਨਮ ਐਥਨਜ਼, ਜਾਰਜੀਆ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਜਾਰਜੀਆ ਦੇ ਮੈਡੀਸਨ ਕਾਉਂਟੀ ਵਿੱਚ ਜੌਨ ਅਤੇ ਨੈਨਸੀ ਲੇਸਟਰ ਦੀ ਮਾਲਕੀ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਬਗੀਚੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਤੀਤ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਹੋਰ ਗੁਲਾਮਾਂ ਜਾਂ ਆਪਣੀ ਮਾਲਕਣ ਤੋਂ ਸਿਲਾਈ ਸਿੱਖੀ।

ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਾਟਨ ਸਟੇਟਸ ਅਤੇ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਐਕਸਪੋ ਬਾਰੇ 1895 ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨ ਲੇਖ ਪਾਵਰਸ ਨੂੰ ਅਣਜਾਣ ਅਤੇ ਅਨਪੜ੍ਹ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ "ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ" ਤੋਂ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸਿੱਖਦੀ ਹੈ, ਰਜਾਈ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਕਯਰਾ ਈ. ਹਿਕਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ ਖੋਜ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਲੱਭਿਆ ਇਹ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਹੈਰੀਟ ਪਾਵਰਜ਼ ਦੀ ਬਾਈਬਲ ਰਜਾਈ ਅਤੇ ਹੋਰ ਟੁਕੜੇ ਪਾਵਰਸ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀ ਇੱਕ ਚਿੱਠੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਸਾਖਰ ਹੋਈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸਿੱਖੀਆਂ, ਜੋ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਆਪਣੇ ਅਧਿਐਨ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਦੇ ਰਜਾਈ ਕੰਮ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ। 

1855 ਵਿਚ, ਅਠਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਪਾਵਰਜ਼ ਨੇ ਆਰਮਸਟੀਡ ਪਾਵਰਜ਼ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਨੌਂ ਬੱਚੇ ਸਨ।  ਹੈਰੀਅਟ ਦੇ ਪਤੀ, ਆਰਮਸਟੀਡ ਪਾਵਰਜ਼ ਨੇ 1870 ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਕ 'ਫਾਰਮੈਂਡ' ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ; ਹੈਰੀਐਟ ਨੂੰ 'ਕੀਪਿੰਗ ਹਾ'ਸ' ਵਜੋਂ ਸੂਚੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚੇ, ਅਮੰਡਾ, ਲਿਓਨ ਜੋ (ਐਲੋਨਜ਼ੋ) ਅਤੇ ਨੈਨਸੀ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ। 1880 ਵਿਆਂ ਵਿਚ, ਅਮੈਰੀਕਨ ਸਿਵਲ ਯੁੱਧ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਰਿਹਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਚਾਰ ਏਕੜ ਜ਼ਮੀਨ ਸੀ ਅਤੇ ਇਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਫਾਰਮ ਸੀ। 1890 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ, ਆਰਥਿਕ ਤੰਗੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਨੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਦੇ ਪਾਰਸਲ ਵੇਚ ਦਿੱਤੇ, ਟੈਕਸਾਂ 'ਤੇ ਡਿਫਾਲਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਆਖਰਕਾਰ ਹੈਰੀਐਟ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫਾਰਮ 1895 ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਪਾਵਰਜ਼ ਨੇ ਕਦੀ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਕ ਸਹਿਜ ਲੜਕੀ ਵਜੋਂ ਸਮਰਥਨ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਬਹੁਤੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਹ ਕਲਾਰਕ ਕਾਉਂਟੀ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਸੈਂਡੀ ਕ੍ਰੀਕ ਅਤੇ ਬੱਕ ਬ੍ਰਾਂਚ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। 

 ਕੈਰੀਅਰ 
1886 ਵਿਚ, ਪਾਵਰਜ਼ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਰਜਾਈਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਰਜਾਈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਈਬਲ ਰਜਾਈ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ 1886 ਵਿਚ ਐਥਨਜ਼ ਕਪਾਹ ਮੇਲੇ ਵਿਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।  ਇਹ ਰਜਾਈ ਹੁਣ ਸਮਿਥਸੋਨੀਅਨ ਸੰਸਥਾ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਲੂਸੀ ਕੋਬ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਦੀ ਇੱਕ ਕਲਾਕਾਰ ਅਤੇ ਕਲਾ ਅਧਿਆਪਕ ਜੈਨੀ ਸਮਿੱਥ ਨੇ ਇਸ ਰਜਾਈ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਕਮਾਲ ਦੀ ਕਿਹਾ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਪਾਵਰਜ਼ ਨੇ ਵੇਚਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਦੋਵੇਂ ਔਰਤਾਂ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹੀਆਂ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਪਾਵਰਜ਼ ਨੇ ਚਾਰ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਵਿੱਤੀ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਟੁਕੜੇ ਨੂੰ ਪੰਜ ਡਾਲਰ ਵਿੱਚ ਵੇਚਣ ਲਈ ਰਾਜ਼ੀ ਹੋ ਗਈ, ਉਸਨੇ ਦਸ ਵਾਰ ਪੁੱਛਿਆ ਪਰ ਸਮਿੱਥ ਦੁਆਰਾ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਗਈ।  ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਪਾਵਰਜ਼ ਨੇ ਰਜਾਈ 'ਤੇ ਪੂਰੇ ਰੂਪ ਨਾਲ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ; ਸਮਿੱਥ ਨੇ ਇਹ ਵੇਰਵਾ ਆਪਣੀ ਨਿੱਜੀ ਡਾਇਰੀ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਨੋਟ ਜੋੜਦੇ ਹੋਏ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਮਿਥ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਖਾਤੇ ਵਿਚ ਈਸਾਈ ਸਮਗਰੀ ਬਾਰੇ ਵਿਸਤਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ। ਪਾਵਰਜ਼ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਦੇ ਥੀਮਾਂ ਅਤੇ ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਅਮਰੀਕਨਾਂ ਦੇ ਬੁਢਾਪੇ ਦੇ ਸ਼ਿਲਪਕਾਰੀ ਦੀਆਂ ਤਕਨੀਕਾਂ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ।

ਦੂਜੀ ਰਜਾਈ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਅਸਪਸ਼ਟ ਹੈ। ਇਕ ਬਿਰਤਾਂਤ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਅਟਲਾਂਟਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਫੈਕਲਟੀ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ 1895 ਵਿਚ ਅਟਲਾਂਟਾ ਵਿਚ ਕਪਾਹ ਸਟੇਟਸ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਵਿਚ ਪਹਿਲੀ ਰਜਾਈ ਵੇਖੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਪਾਵਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਰੋਤ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਰਜਾਈ 1898 ਵਿੱਚ , ਟੈਨਸੀ ਦੇ ਨੈਸ਼ਵਿਲ ਵਿੱਚ ਖਰੀਦੀ ਗਈ ਸੀ।

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1910
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1837