ਰਾਘਵਾਨ ਛੁਦਾਮਨੀ

ਰਾਘਵਾਨ ਛੁਦਾਮਨੀ (10 ਜਨਵਰੀ 1931  – 13 ਸਤੰਬਰ 2010) ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾ ਸੀ  ਜੋ ਤਾਮਿਲ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿਚ ਛੁਦਾਮਨੀ ਰਾਘਵਾਨ ਵਜੋਂ ਲਘੂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵੀ ਲਿਖੀਆਂ।  ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਛੂਦਾਮਨੀ ਵਜੋਂ ਲਿਖਿਆ ਵੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। 

ਉਸ ਦਾ ਜਨਮ ਚੇਨਈ ਵਿਚ ਹੋਇਆ ਸੀ  ਅਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਉਸਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਹੋਈ।  ਸਰੀਰਕ ਅਪਾਹਜਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੜ੍ਹਾਇਆ  ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਕਹਾਣੀ "ਕਾਵੇਰੀ" 1957 ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀ।1960 ਵਿਚ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਵਲ ਮਨਥੁਕੂ ਇਨਿਆਵਲ (ਪਿਆਰੀ ਔਰਤ ) ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ। ਉਸਦਾ 1961 ਦੇ ਨਾਟਕ ਇਰੂਵਰ ਕੰਨਾਰ (ਦੋ ਵਿਅਕਤੀ ਗਵਾਹ ਹਨ), ਜੋ ਕਿ ਕਈ ਵਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਤ  ਕੀਤਾ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ,  ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਵਿਕਟਾਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਦੂਸਰੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਨੁਵਾਦ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਹੋਰ ਭਾਰਤੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਤਾਮਿਲ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਵੀ ਕੀਤਾ।  

ਉਸਨੇ 1966 ਵਿੱਚ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਸਰਕਾਰ ਤੋਂ ਲੀਲੀ ਦੇਵਾਸਿਗਮਣੀ ਪੁਰਸਕਾਰ 1992 ਵਿੱਚ   ਅਤੇ 2009 ਵਿੱਚ ਚੇਨਈ ਪੁਸਤਕ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ ਕਲੈਗਨਾਰ ਮੂ ਕਰੁਣਾਨਿਧੀ ਅਵਾਰਡ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤਾ।  

 ਚੁਣੀਂਦਾ ਕੰਮ  

 ਪਿੰਜੂ ਮੁਖਮ (ਟੈਂਡਰ ਫੇਸ), ਨਾਵੇਲਾ (1959) 
 ਪੁੰਨਾਗਈ ਪੁੰਗਥੋ, ਨਾਵਲ (1965) 
 ਮੈਗਲਿਨ ਕੈਗਲ (ਧੀ ਦੇ ਹੱਥ), ਨਾਵੇਲਾ  
 ਪਿੰਜੂ ਮੁਖਮ (ਟੈਂਡਰ ਫੇਸ), ਨਾਵੇਲਾ  
 ਇਰਾਵਚੂਚਦਾਰ (ਰਾਤ ਦੀ ਸਪਾਰਕ), ਨਾਵੇਲਾ (1974); ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿਚ ਅਨੁਵਾਦ ਯਾਮਿਨੀ (1996)  

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਤਮਿਲ ਲੇਖਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2010
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1931