ਸਰਜਨਾ ਸ਼ਰਮਾ

ਜੀਵਨੀ 
ਸਰਜਨਾ ਸ਼ਰਮਾ ਦਾ ਜਨਮ 18 ਮਾਰਚ 1959 ਨੂੰ ਸਹਾਰਨਪੁਰ, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮ ਲਤਾ ਸ਼ਰਮਾ ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ, ਮਾਸ ਕਾਮਨੀਕੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਪੋਸਟ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਡਿਗਰੀ, ਅਨੁਵਾਦ ਵਿੱਚ ਡਿਪਲੋਮਾ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਇੱਕ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਕੋਰਸ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ | ਸਰਜਨਾ ਨੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਮੀਡੀਆ ਹਾਊਸ ਅਤੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਧੜਕਣਾਂ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।

 ਕਰੀਅਰ 
ਆਪਣੇ 31 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਭਾਰਤੀ ਮੀਡੀਆ ਹਾਊਸ ਅਤੇ ਬੀਬੀਸੀ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਏਜੰਸੀ ਵਰਗੇ ਨਾਮਵਰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 1995 ਵਿੱਚ ਉਹ 45 ਮਿੰਟ ਦੀ ਟੀਵੀ ਮਹਿਲਾ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਅਸਮਿਟਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਮਹਿਲਾ ਸੀ - ਇਹ ਮਹਿਲਾ ਰਸਾਲਾ ਇੱਕ ਰੁਝਾਨ ਨਿਰਧਾਰਕ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਪਰਿਪੇਖ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ|

1998 ਅਤੇ 2013 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਜ਼ੀ ਨਿਊਜ਼ ਨਾਲ ਉਸਦਾ ਲੰਬਾ ਪੈਂਡਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਨਿਊਜ਼ ਡੈਸਕ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਫੀਲਡ ਵਿੱਚ ਰਿਪੋਰਟਿੰਗ ਕੀਤੀ, ਖ਼ਬਰਾਂ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਮਾਮਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ। ਕੁਝ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਉਹ ਸਨ ਨਿਊਜ਼ਜ਼ੀ ਕਾਉਂਟਡਾਉਨ, ਰਹੱਸ ਅਨਫੋਲਡਸ, ਏਕ ਔਰ ਨਜ਼ਰੀਆ ਅਤੇ ਵਿਵਾਵ ਮੰਥਨ| ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਰਜਨਾ ਆਪਣੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਕਈ ਆਮ ਚੋਣਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਦੇ ਕਵਰੇਜ ਲਈ ਬਹੁਤ ਗੰਭੀਰ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ| ਜ਼ੀ ਨਿਊਜ਼ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਮਹਾਨ ਵਿਰਾਸਤ, ਸਭਿਆਚਾਰ, ਧਰਮ ਮੇਲਿਆਂ ਦੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ - ਮੰਥਨ - ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ|ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਾਰ ਭਾਰਤੀ ਦੁਆਰਾ ਕਿਸਨ ਚੈਨਲ ਸਮਗਰੀ ਚੋਣ ਕਮੇਟੀ (ਅਪ੍ਰੈਲ - ਮਈ 2015) ਲਈ ਜਿਊਰੀ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ|

ਉਸ ਨੇ ਇੰਡੀਅਨ ਕੌਂਸਲ ਫਾਰ ਕਲਚਰਲ ਰਿਲੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ 27 ਦਿਨਾਂ ਲੰਬੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਡਾਂਸ ਫੈਸਟੀਵਲ ਲਈ ਮੀਡੀਆ ਕੋਆਰਡੀਨੇਟਰ ਵਜੋਂ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਦਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਡਾਂਸ ਟਰੂਪਜ਼, ਮੀਡੀਆ ਅਤੇ ਦੂਤਘਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਮੁੱਖ ਸੰਬੰਧ ਸੀ| ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਕਵਰੇਜ ਮਿਲੀ|

ਉਹ ਕੈਲਾਸ਼ ਮਾਨਸਰੋਵਰ (ਤਿੱਬਤ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਘਰ) ਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਮੀਡੀਆ ਮਹਿਲਾ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੈ। 17 ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਲੰਬੀ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਹਰ ਪਹਿਲੂ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕੀਤਾ| ਉਸਨੇ ਕੈਲਾਸ਼ ਮਾਨਸਰੋਵਰ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਲਗਭਗ 140 ਮਿੰਟ ਦਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵੀ ਬਣਾਇਆ| ਉਹ ਟਾਈਮਜ਼ ਆਫ ਇੰਡੀਆ ਗਰੁੱਪ ਅਤੇ ਸੰਡੇ ਮੇਲ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਰਹੀ ਹੈ ਜਦਕਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਖਬਾਰਾਂ ਅਤੇ ਰਸਾਲਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਸੁਤੰਤਰ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਏਜੰਸੀ ਦੇ ਹਿੰਦੀ ਸੈੱਲ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਰੁਖ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ ਲਈ ਸਕ੍ਰਿਪਟਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਅਤੇ ਐਨਸੀਈਆਰਟੀ (ਨੈਸ਼ਨਲ ਕੌਂਸਲ ਫਾਰ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਰਿਸਰਚ ਐਂਡ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ) ਨਾਲ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਮੀਡੀਆ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਬੁਰਸ਼ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਹਾਊਸ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ| ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਕਲਾ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ, ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ, ਵਾਤਾਵਰਣ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮੁੱਦੇ, ਮਨੁੱਖੀ ਹਿੱਤਾਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ| ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕਹਾਣੀਆਂ ਤਿਹਾੜ ਜੇਲ੍ਹ ਦੀਆਂ, ਗੈਰ ਰਵਾਇਤੀ ਪੇਸ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਹਨ|

ਆਪਣੇ ਲੰਬੇ ਅਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਕਈ ਮਾਣ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੇ| ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਭਾਰਤ ਨਿਰਮਾਣ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਹਿੰਦੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਲਈ 32ਵਾਂ ਪੰਡਿਤ ਦੁਰਗਾ ਪ੍ਰਸਾਦ ਦੁਬੇ ਪੁਰਸਕਾਰ (2011), ਡਾ. ਸਾਧਨਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸ਼ਕਤੀਕਰਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਵੈਦਿਕ ਰਤਨ ਅਵਾਰਡ 2010 ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਉਹ ਆਪਣਾ ਬਲਾਗ-ਰਸਬਤੀਅਨhttp://rasbatiya.blogspot.in/ ਲਿਖਦੀ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਿੰਦੀ ਬਲਾਗ ਹੈ। ਸਰਬੋਤਮ ਬਲੌਗਿੰਗ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਦੋ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ- ਪਰਿਕਲਪਨਾ ਸਾਰਕ ਅਵਾਰਡ-2015 ਅਤੇ ਬਲਾੱਗ ਭੂਸ਼ਣ ਅਵਾਰਡ -2014 ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਬੀਰ ਸੰਚਾਰ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਹਾਊਸ ਹੈ ਵਿੱਚ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਮੁਖੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਖਬਾਰਾਂ ਅਤੇ ਡੀਡੀ ਕਿਸਾਨ ਲਈ ਸੁਤੰਤਰ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ |

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1959
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਪੱਤਰਕਾਰ