ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਮੈਰੀਅਨ

ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਮੈਰੀਅਨ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Frances Marion; ਜਨਮ ਨਾਮ: ਮੈਰੀਅਨ ਬੈਂਸਨ ਓਵੰਸ, 18 ਨਵੰਬਰ, 1888 - 12 ਮਈ, 1973) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਸਕਰੀਨਰਾਈਟਰ, ਪੱਤਰਕਾਰ, ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸੀ, ਅਕਸਰ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਔਰਤ ਪਰਦਾ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਜੁੜਦੀ ਹੈ ਜੋ ਜੂਨ ਮੈਥਿਸ ਅਤੇ ਅਨੀਤਾ ਲੌਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ 325 ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਕ੍ਰਿਪਟਾਂ ਲਿਖੀਆਂ। ਉਹ ਦੋ ਅਕੈਡਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਲੇਖਿਕਾ ਸੀ। ਮੈਰੀਅਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਫਿਲਮੀ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਲੋਇਸ ਵੇਬਰ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਿਆਂ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਅਦਾਕਾਰ ਮੈਰੀ ਪਿਕਫੋਰਡ ਲਈ ਸਾਊਂਡ ਫਿਲਮਾਂ ਨੂੰ ਲਿਖਣ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚੁੱਪ ਫਿਲਮਾਂ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਲਿਖੇ।

 ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਮੈਰੀਅਨ ਦਾ ਜਨਮ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।1900 United States Federal Census ਉਸਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਮੌਡੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਲੈਨ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦਾ ਤਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਉਹ 10 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ 12 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ, ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਇਕ ਕਾਰਟੂਨ ਪੱਟੀ ਖਿੱਚੀ ਫੜੀ ਗਈ। ਫਿਰ ਉਹ ਸੈਨ ਮੈਟਿਓ ਦੇ ਇਕ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੈਨ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸਕੋ ਵਿਚ ਮਾਰਕ ਹਾਪਕਿਨਜ਼ ਆਰਟ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਵਿਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਗਈ ਜਦੋਂ ਉਹ 16 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ। ਮਾਰੀਅਨ ਨੇ 1904 ਤੋਂ ਇਸ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਜਦੋਂ ਤਕ ਸਕੂਲ 1906 ਦੇ ਸਾਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਦੇ ਭੁਚਾਲ ਦੇ ਬਾਅਦ ਆਏ ਅੱਗ ਨਾਲ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਿਆ।

"ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਤਲਾਕ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਜਦੋਂ ਮੈਰੀਅਨ ਲਗਭਗ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਹੀ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਈਸਾਈ ਬੋਰਡਿੰਗ ਸਕੂਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ..."[18]

ਉਸਨੇ 12 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀਆਂ ਵਿਅੰਗਮਈ ਤਸਵੀਰਾਂ ਬਣਾਉਂਦੇ ਫੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

"ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀਆਂ ਵਿਅੰਗਮਈ ਤਸਵੀਰਾਂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਹੋਣ 'ਤੇ ਐਲੀਮੈਂਟਰੀ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਮੁਅੱਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸੈਨ ਮਾਟੇਓ ਦੇ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਬੋਰਡਿੰਗ ਸਕੂਲ, [19] ਸੇਂਟ ਮਾਰਗਰੇਟ ਹਾਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੂੰ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਦੇ ਮਾਰਕ ਹੌਪਕਿੰਸ ਆਰਟ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ"[20][21][22][23]

ਫਿਰ ਉਹ ਸੈਨ ਮਾਟੇਓ ਦੇ ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਦੇ ਮਾਰਕ ਹੌਪਕਿੰਸ ਆਰਟ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਹੋ ਗਈ ਜਦੋਂ ਉਹ 16 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ। ਮੈਰੀਅਨ 1904 ਤੋਂ ਇਸ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਦੀ ਰਹੀ ਜਦੋਂ ਤੱਕ 1906 ਦੇ ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਭੂਚਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲੱਗੀ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸਕੂਲ ਤਬਾਹ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਿਆ।[24]

"1906 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਆਰਟ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਦੇ ਆਪਣੇ 19 ਸਾਲਾ ਇੰਸਟ੍ਰਕਟਰ, ਵੇਸਲੇ ਡੀ ਲੈਪੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਪਰਿਵਾਰਕ ਦੋਸਤ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੇਖਕ ਜੈਕ ਲੰਡਨ ਦੀ ਸਲਾਹ 'ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, "ਅੱਗੇ ਵਧੋ ਅਤੇ ਜੀਓ" ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕੇ, ਮੈਰੀਅਨ ਨੇ ਟੈਲੀਫੋਨ ਆਪਰੇਟਰ ਅਤੇ ਫਲ ਕੈਨਰੀ ਵਰਕਰ ਵਰਗੀਆਂ ਅਜੀਬ ਨੌਕਰੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਕੀਤੀ।" [25]

 ਕੈਰੀਅਰ 
ਲਗਭਗ 1907-1911, ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਵਿੱਚ, ਮੈਰੀਅਨ ਨੇ ਅਰਨੋਲਡ ਜੇਂਥੇ ਦੇ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਿਕ ਲੇਆਉਟ ਅਤੇ ਰੰਗੀਨ ਫਿਲਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤਾ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਪੱਛਮੀ ਪੈਸੀਫਿਕ ਰੇਲਰੋਡ ਲਈ ਇੱਕ ਵਪਾਰਕ ਕਲਾਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ, 19 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਸੈਨ ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਐਗਜ਼ਾਮੀਨਰ ਲਈ ਇੱਕ "ਕੱਬ" [26][27] ਰਿਪੋਰਟਰ ਵਜੋਂ। ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 1912 ਵਿੱਚ, [28] ਮੈਰੀਅਨ ਨੇ ਮੋਰੋਸਕੋ ਥੀਏਟਰ [29][30][31][32] ਲਈ ਇੱਕ ਪੋਸਟਰ ਕਲਾਕਾਰ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਵਪਾਰਕ ਲੇਆਉਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰਬਾਜ਼ੀ ਫਰਮ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। [1]

1914 ਦੀਆਂ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਲੋਇਸ ਵੇਬਰ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਲਿਖਣ ਸਹਾਇਕ, ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਤੇ ਜਨਰਲ ਸਹਾਇਕ ਵਜੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਕੰਪਨੀ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਮਾਲਕੀ ਅਤੇ ਸੰਚਾਲਨ ਮੋਢੀ ਮਹਿਲਾ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਲੋਇਸ ਵੇਬਰ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਇੱਕ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਕੈਮਰੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਵੇਬਰ ਤੋਂ ਸਕ੍ਰੀਨਰਾਈਟਿੰਗ ਸਿੱਖੀ। [ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ]

ਜਦੋਂ ਲੋਇਸ ਵੇਬਰ ਯੂਨੀਵਰਸਲ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਗਈ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਮੈਰੀਅਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ। ਮੈਰੀਅਨ ਨੇ ਵੇਬਰ ਨੂੰ ਇਸ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ 'ਤੇ ਨਾ ਲੈਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਦੋਸਤ ਮੈਰੀ ਪਿਕਫੋਰਡ ਨੇ ਮੈਰੀਅਨ ਨੂੰ ਫੇਮਸ ਪਲੇਅਰਜ਼-ਲਾਸਕੀ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ। ਮੈਰੀਅਨ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਫੈਨਚੋਨ ਦ ਕ੍ਰਿਕਟ, ਲਿਟਲ ਪਾਲ ਅਤੇ ਰੈਗਜ਼ ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਲਈ ਦ੍ਰਿਸ਼ਾਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਮੈਰੀਅਨ ਨੂੰ ਪਿਕਫੋਰਡ ਦੇ ਨਾਲ ਏ ਗਰਲ ਆਫ ਯਸਟਰਡੇ ਵਿੱਚ ਕਾਸਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਉਸਨੇ ਪਿਕਫੋਰਡ ਲਈ ਦ ਫਾਊਂਡਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਮੈਰੀਅਨ ਨੇ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਐਡੋਲਫ ਜ਼ੁਕੋਰ ਨੂੰ $125 ਵਿੱਚ ਵੇਚ ਦਿੱਤੀ। ਫਿਲਮ ਦੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੂਵਿੰਗ ਪਿਕਚਰ ਵਰਲਡ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰੀ-ਰਿਲੀਜ਼ ਸਮੀਖਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਪਰ ਫਿਲਮ ਨੈਗੇਟਿਵ ਪ੍ਰਿੰਟ ਬਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਲੱਗ ਗਈ।[33]

ਮੈਰੀਅਨ, ਦ ਫਾਊਂਡਲਿੰਗ ਦੇ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਲਈ ਲਾਸ ਏਂਜਲਸ ਤੋਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਗਈ ਸੀ, ਨੇ ਵਰਲਡ ਫਿਲਮਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਲਈ ਅਰਜ਼ੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਦੋ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤੇ ਟ੍ਰਾਇਲ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਲਈ, ਉਸਨੇ ਮੌਜੂਦਾ ਫਿਲਮਾਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਕੱਟਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਰਿਲੀਜ਼ ਨਾ ਹੋਣ ਯੋਗ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਰੱਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਮੈਰੀਅਨ ਨੇ ਵਰਲਡ ਫਿਲਮਜ਼ ਦੇ ਬੌਸ ਵਿਲੀਅਮ ਬ੍ਰੈਡੀ ਦੀ ਧੀ ਐਲਿਸ ਬ੍ਰੈਡੀ ਅਭਿਨੀਤ ਫਿਲਮ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਪ੍ਰੋਲੋਗ ਅਤੇ ਐਪੀਲੋਗ ਲਿਖਿਆ। ਨਵੇਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੇ ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹਾਸੋਹੀਣੇ ਮੇਲੋਡਰਾਮਾ ਤੋਂ ਇੱਕ ਕਾਮੇਡੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ। ਸੋਧੀ ਹੋਈ ਫਿਲਮ $9,000 ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਲਈ ਵਿਕ ਗਈ, ਅਤੇ ਬ੍ਰੈਡੀ ਨੇ ਮੈਰੀਅਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਲਿਖਣ ਸੇਵਾਵਾਂ ਲਈ $200/ਹਫ਼ਤੇ ਦਾ ਇਕਰਾਰਨਾਮਾ ਦਿੱਤਾ।[34]

ਜਲਦੀ ਹੀ ਮੈਰੀਅਨ ਵਰਲਡ ਫਿਲਮਜ਼ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਮੁਖੀ ਬਣ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੂੰ 50 ਫਿਲਮਾਂ ਲਿਖਣ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ 1917 ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ ਜਦੋਂ, ਦ ਪੂਅਰ ਲਿਟਲ ਰਿਚ ਗਰਲ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫੇਮਸ ਪਲੇਅਰਜ਼-ਲਾਸਕੀ ਨੇ ਮੈਰੀ ਪਿਕਫੋਰਡ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਉਸਨੂੰ $50,000 ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ ਦੇ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ 'ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਕੀਤੇ।[35] ਇਸ ਸਮੇਂ ਮੈਰੀਅਨ ਨੂੰ "ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਤਨਖਾਹ ਲੈਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਲੇਖਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ" ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।[36] ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਦੇ ਤਹਿਤ ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਸਨੀਬਰੂਕ ਫਾਰਮ ਦੀ ਰੇਬੇਕਾ ਦਾ ਰੂਪਾਂਤਰਣ ਸੀ।

ਮੈਰੀਅਨ ਨੇ ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਲੜਾਈ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।[37][38] ਉਸਨੇ ਮੋਰਚਿਆਂ 'ਤੇ ਜੰਗ ਦੇ ਯਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਯੋਗਦਾਨ ਦਾ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀਕਰਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਜੰਗਬੰਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਈਨ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਸੀ।[39]

1919 ਵਿੱਚ ਯੂਰਪ ਤੋਂ ਮੈਰੀਅਨ ਦੀ ਵਾਪਸੀ 'ਤੇ, ਵਿਲੀਅਮ ਰੈਂਡੋਲਫ ਹਰਸਟ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੌਸਮੋਪੋਲੀਟਨ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਲਈ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਲਿਖਣ ਲਈ ਹਫ਼ਤੇ ਵਿੱਚ $2,000 ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ। ਮੈਰੀਅਨ ਨੇ ਲੌਂਗ ਆਈਲੈਂਡ 'ਤੇ ਸਾਥੀ ਪਟਕਥਾ ਲੇਖਕ ਅਨੀਤਾ ਲੂਸ ਨਾਲ ਇੱਕ ਘਰ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ।[40]

ਕੌਸਮੋਪੋਲਿਟਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ, ਮੈਰੀਅਨ ਨੇ ਫੈਨੀ ਹਰਸਟ ਦੀ ਹਿਊਮੋਰੇਸਕ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪਾਂਤਰ ਲਿਖਿਆ ਜੋ ਕੌਸਮੋਪੋਲਿਟਨ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸਫਲ ਫਿਲਮ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਫੋਟੋਪਲੇ ਮੈਡਲ ਆਫ਼ ਆਨਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਫਿਲਮ ਵੀ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਸਰਬੋਤਮ ਤਸਵੀਰ ਲਈ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ ਦੀ ਪੂਰਵਗਾਮੀ ਸੀ।[41] ਮੈਰੀਅਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਦੋਸਤ ਮੈਰੀ ਪਿਕਫੋਰਡ ਨੂੰ ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ ਜੋ ਉਸਨੇ ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਹਾਲੀਆ ਹਨੀਮੂਨ ਦੌਰਾਨ ਸੁਣੀ ਸੀ ਜਿਸ ਲਈ ਪਿਕਫੋਰਡ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਅਗਲੀ ਫਿਲਮ ਸੀ ਜੋ ਉਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਪਿਕਫੋਰਡ ਨੇ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਰੀਅਨ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਲੇਖਕ ਹੋਵੇ ਸਗੋਂ ਫਿਲਮ ਦੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਨਤੀਜਾ ਮੈਰੀਅਨ ਦੀ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਪਹਿਲੀ ਫਿਲਮ ਦ ਲਵ ਲਾਈਟ ਸੀ।[42] ਫੈਨੀ ਹਰਸਟ ਦੇ ਨਾਵਲ ਨੂੰ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸਫਲਤਾ ਅਤੇ ਹਰਸਟ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਦੋਸਤੀ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਸੀ।

 ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
23 ਅਕਤੂਬਰ, 1915 ਨੂੰ, ਮੈਰੀਅਨ ਨੇ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਤੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇ ਸਮਰਥਕਾਂ ਦੀ ਪਰੇਡ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ।

ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਸਫਲਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੈਰੀਅਨ ਅਕਸਰ ਕੈਲੇਫੋਰਨੀਆ ਦੇ ਏਟਨਾ ਸਪ੍ਰਿੰਗਜ਼ ਵਿਚ ਐਟਨਾ ਸਪ੍ਰਿੰਗਜ਼ ਰਿਜੋਰਟ ਵਿਚ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਇਸ ਨੂੰ ਇਕ ਨਿੱਜੀ ਰਿਟਰੀਟ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਫਿਲਮ-ਇੰਡਸਟਰੀ ਦੇ ਕਈ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਛੁੱਟੀਆਂ 'ਤੇ ਲਿਆਉਂਦੀ ਸੀ। ਰਿਜੋਰਟ, ਦਰਅਸਲ, ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ਤੇ ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਰੀਅਨ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ 1870 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਰਿਜੋਰਟ ਬਣਾਈ ਸੀ।

ਮੈਰੀਅਨ ਦਾ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਬਦਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਾਰ ਵਾਰ ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਸਲੇ ਡੀ ਲੈੱਪ ਅਤੇ ਫਿਰ ਰੌਬਰਟ ਪਾਈਕ ਨਾਲ। 1919 ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਫਰੈੱਡ ਥੌਮਸਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੈਰੀ ਪਿਕਫੋਰਡ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ 1921 ਵਿਚ ਦ ਲਵ ਲਾਈਟ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਉਹ ਮੈਰੀ ਪਿਕਫੋਰਡ ਨਾਲ ਇੰਨੀ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਮਿੱਤਰ ਸੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੈਰੀ ਨੇ ਡਗਲਸ ਫੇਅਰਬੈਂਕਸ ਅਤੇ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸ ਨਾਲ ਫਰੈੱਡ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹਨੀਮੂਨ ਕੀਤਾ। 1928 ਵਿਚ ਲੱਤ ਦੇ ਜ਼ਖ਼ਮ ਕਾਰਨ ਥੌਮਸਨ ਦੀ ਅਚਾਨਕ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ 1930 ਵਿਚ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਜਾਰਜ ਡਬਲਯੂ ਹਿੱਲ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ, ਪਰ ਇਹ ਵਿਆਹ 1933 ਵਿਚ ਤਲਾਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਬੇਟੇ ਸਨ - ਫਰੈਡਰਿਕ ਸੀ. ਥੌਮਸਨ ਅਤੇ ਰਿਚਰਡ ਥਾਮਸਨ (ਗੋਦ ਲਿਆ)ਫ ਰੈਡਰਿਕ ਨੇ ਯੇਲ ਵਿਖੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿਚ ਪੀਐਚਡੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਉਥੇ ਪੜ੍ਹਾਇਆ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਨੌਰਥ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਫੈਕਲਟੀ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਜਾਰਜ ਅਲੀਓਟ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਦਾ ਸੰਪਾਦਕ ਬਣਿਆ, 1980 ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਫੇਲਿਕਸ ਹੋਲਟ, ਰੈਡੀਕਲ ਦੇ ਸੰਸਕਰਣ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ।

 ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਲ ਅਤੇ ਮੌਤ 
ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਉਹ ਐਮਜੀਐਮ ਸਟੂਡੀਓਜ਼ ਦੇ ਇਕਰਾਰਨਾਮੇ ਅਧੀਨ ਸੀ। ਸੁਤੰਤਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਮੀਰ, ਉਸਨੇ 1946 ਵਿਚ ਹਾਲੀਵੁੱਡ ਛੱਡ ਕੇ ਸਟੇਜ ਨਾਟਕ ਅਤੇ ਨਾਵਲ ਲਿਖਣ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਸਮਾਂ ਦਿੱਤਾ।

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਰੀ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1973
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1888