ਲੋਰੇਨਾ ਬੋਰਜਸ

ਲੋਰੇਨਾ ਬੋਰਜਸ (29 ਮਈ, 1960 – 30 ਮਾਰਚ, 2020) ਮੈਕਸੀਕਨ-ਅਮਰੀਕੀ ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਅਤੇ ਪਰਵਾਸੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਕਾਰਕੁੰਨ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਨਿਉ ਯਾਰਕ ਦੇ ਕਵੀਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਲੈਟਿਨਕਸ ਕਮਿਉਨਟੀ ਦੀ ਮਦਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰਵਾਸੀ ਅਤੇ ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਕਮਿਉਨਟੀਆਂ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਨੇ ਪੂਰੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।   ਉਹ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਕੁਈਨਜ਼ ਦੇ ਜੈਕਸਨ ਹਾਈਟਸ ਗੁਆਂਢ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਜਿਥੇ ਉਹ ਇਕ ਕਮਿਉਨਟੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਅਤੇ ਨੇਤਾ ਸੀ। 

 ਮੁੱਢਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਬੋਰਜਸ ਦਾ ਜਨਮ 1960 ਵਿੱਚ ਬੇਰਾਕਰੂਸ, ਮੈਕਸੀਕੋ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ, ਉਹ ਘਰੋਂ ਭੱਜ ਗਈ ਅਤੇ ਮੈਕਸੀਕੋ ਸਿਟੀ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ 'ਚ ਰਹੀ।  ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਉਸਨੇ ਮੈਕਸੀਕੋ ਸਿਟੀ ਵਿਚ ਜਨਤਕ ਲੇਖਾ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ।   

 ਪਰਵਾਸ 
1981 ਵਿਚ ਹੌਰਮੋਨ ਥੈਰੇਪੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇਕ ਔਰਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜੀਉਣ ਲਈ ਤਬਦੀਲੀ ਕਰਨ ਦੇ ਟੀਚੇ ਨਾਲ, ਬੋਰਜਸ 20 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਚਲੀ ਗਈ।  ਬੈਲਟ ਫੈਕਟਰੀ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਸਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਜੈਕਸਨ ਹਾਈਟਸ, ਕੁਈਨਜ਼  ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਦੇ ਗੁਆਂਢ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਸ਼ੇਅਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 20 ਵਰਕਰ ਔਰਤਾਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸਨ ਜੋ ਸੈਕਸ ਵਰਕਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ।  ਜਵਾਨ ਔਰਤ ਵਜੋਂ ਬੋਰਜਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਸੈਕਸ ਵਰਕਰਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਰਹਿੰਦੀ ਰਹੀ ਸੀ। ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮੈਕਸੀਕਨ ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ, ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਲਾਤੀਨੀ ਅਮਰੀਕੀ ਸਾਰੀਆਂ ਟਰਾਂਸ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ,  ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ,  “ਅਸੀਂ ਬਿਨਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਹੜੀਆਂ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਜਾਹਿਰ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਭੱਜ ਕੇ ਆਈਆਂ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ  ਆਪਣਾ ਆਪ ਹੋਣ ਲਈ ਸਤਾਇਆ ਗਿਆ। ਇੱਥੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਉਹ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਅਸੀਂ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹਿੰਸਾ ਅਤੇ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਸਹਾਰਿਆ। ਉਨ੍ਹੀਂ ਦਿਨੀਂ, ਰੰਗ ਬਦਲਣ ਵਾਲਾ ਪਰਵਾਸੀ ਬਣਨਾ ਅਸਲ ਗੁਨਾਹ ਸੀ। ”   1986 ਵਿਚ ਬੋਰਜਸ ਨੂੰ 1986 ਦੇ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਰਿਫਾਰਮ ਐਂਡ ਕੰਟਰੋਲ ਐਕਟ ਦੇ ਤਹਿਤ ਆਮਦਨੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।  1990 ਵਿਚ ਬੋਰਜਸ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਥਾਈ ਨਿਵਾਸੀ ਬਣ ਗਈ ਸੀ। 

 ਚੁਣੌਤੀਆਂ 
ਬੋਰਜਸ ਨੇ 1990 ਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਕੋਕੇਨ ਦੀ ਆਦੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਉਸ ਨੇ ਜੋਖਮ ਭਰਪੂਰ ਸੈਕਸ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੈਕਸ ਤਸਕਰੀ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਈ। ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਮਿਆਦ ਦੌਰਾਨ ਕਈ ਵਾਰ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਗ੍ਰੀਨ ਕਾਰਡ ਨਵੀਨੀਕਰਣ ਜਾਂ ਨੈਚੁਰਲਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਲਈ ਅਯੋਗ ਹੋਈ। 1990 ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢਣ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚ ਗਈ ਅਤੇ ਨਸ਼ੇ ਦੀ ਲਤ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰ ਲਿਆ।  

ਬੋਰਜਸ ਐਚਆਈਵੀ-ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੋਸਤ ਐਚ.ਆਈ.ਵੀ. ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਗੁਜ਼ਰ ਗਏ।  

 ਸਰਗਰਮਤਾ 
1995 ਵਿਚ ਬੋਰਜਸ ਨੇ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਕੰਮ ਵਜੋਂ  ਲੈਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।  ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਬੋਰਜਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਤਸਕਰੀ ਸ਼ਿਕਾਰ (ਜੋ ਕਿ ਉਸਨੇ ਖ਼ੁਦ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ ਸੀ), ਗੁਲਾਮੀ ਅਤੇ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਮੇਜ਼ਬਾਨੀ ਕੀਤੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਵਿਚੋਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਲੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।  ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿਚ ਗਲੀਆਂ ਵਿਚ ਘੁੰਮਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਮਦਦ ਦੀ ਜਰੂਰਤ ਸੀ, ਕੰਡੋਮ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਉਣਾ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸਮਾਜਿਕ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕੰਮ ਸਨ।  ਉਸਨੇ ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਸੈਕਸ ਵਰਕਰਾਂ ਲਈ ਐੱਚ.ਆਈ.ਵੀ. ਟੈਸਟਿੰਗ ਅਤੇ ਹਾਰਮੋਨ ਥੈਰੇਪੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਲਈ ਬਿਨਾਂ ਤਨਖਾਹ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤਾਵਾਰੀ ਐੱਚ.ਆਈ.ਵੀ. ਟੈਸਟਿੰਗ ਕਲੀਨਿਕ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਹਾਰਮੋਨ ਟੀਕੇ ਲਗਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਸਰਿੰਜ ਐਕਸਚੇਂਜ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। 1995 ਵਿਚ ਉਸ ਨੇ ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਕਮਿਉਨਟੀ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਮਾਰਚ ਕੱਢਿਆ ਸੀ।  

ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਕ ਦੋਸਤ ਅਤੇ ਇਕ ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਲੀਡਰ ਸੇਸੀਲੀਆ ਗੈਂਟੇਲੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਤ:  “ਵਕੀਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ? ਡਾਕਟਰ? ਹਾਊਸਿੰਗ? ਇੱਕ ਨੌਕਰੀ? ਉਹ ਉਥੇ ਸੀ। ਲੋਰੇਨਾ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਗਿਰਫ਼ਤਾਰ ਹੋਣ 'ਤੇ ਜੇਕਰ ਸਵੇਰੇ ਤਿੰਨ ਵਜੇ ਵੀ ਕਾਲ ਕਰੋ ਤਾਂ ਉਹ ਜਵਾਬ ਦੇਵੇਗੀ। ਸਵੇਰੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਜੇਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢਵਾਉਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਵਕੀਲ ਨਾਲ ਅਦਾਲਤ ਵਿਚ ਹੋਵੇਗੀ। ”   ਬੋਰਜਸ ਸਥਾਨਕ ਗੈਰ-ਲਾਭਕਾਰੀ ਸੰਗਠਨਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਉਹ ਸਿਲਵੀਆ ਰੀਵੇਰਾ ਲਾਅ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਾਹਕ ਵਜੋਂ ਆਈ ਸੀ। ਆਖਰਕਾਰ ਉਸਨੇ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਅਪਰਾਧਿਕ ਨਿਆਂ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।  ਚੇਜ਼ ਸਟ੍ਰਾਂਗਿਓ ਨਾਲ ਬੋਰਜਸ ਨੇ ਲੋਰੇਨਾ ਬੋਰਜਸ ਕਮਿਉਨਟੀ ਫੰਡ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਐਲ.ਜੀ.ਬੀ.ਟੀ ਬਚਾਓ ਪੱਖ ਨੂੰ ਜ਼ਮਾਨਤ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।  ਉਹ ਕਮਿਉਨਟੀ ਹੈਲਥਕੇਅਰ ਨੈਟਵਰਕ ਦੇ ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਫੈਮਲੀ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀ ਸਲਾਹਕਾਰ ਬਣ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਤਸਕਰੀ ਦੇ ਪੀੜਤਾਂ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 

ਕੋਰੋਨਾਵਾਇਰਸ ਮਹਾਮਾਰੀ ਦੌਰਾਨ ਬੋਰਜਸ ਨੇ #ਗੋਫੰਡਮੀ ਜਰੀਏ ਇੱਕ ਆਪਸੀ ਸਹਾਇਤਾ ਫੰਡ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਰਥਿਕ ਸੰਕਟ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸਨ।  

ਬੋਰਜਸ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਕਿਰਿਆ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ। ਉਸਨੇ ਕਈਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਾਉਂਸਲਿੰਗ ਸੈਸ਼ਨ, ਕਮਿਉਨਟੀ ਆਉਟਰੀਚ, ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਗੱਲਬਾਤ ਅਤੇ ਘਰਾਂ ਦੀ ਸਫਾਈ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।  

 ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ 
ਬੋਰਜਸ ਨੇ ਸਾਬਕਾ ਮੇਅਰ ਡੇਵਿਡ ਡਿੰਕਿਨਜ਼, ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਅਟਾਰਨੀ ਜਨਰਲ ਲੈਟੀਡੀਆ ਜੇਮਜ਼ ਅਤੇ ਕੁਈਨਜ਼ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਅਟਾਰਨੀ ਮੇਲਿੰਡਾ ਕਾਟਜ਼ ਤੋਂ ਸਨਮਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਹਨ। 2019 ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜ ਸੈਨੇਟ ਵਿਚ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੀ ਵੂਮੈਨ ਆਫ਼ ਡਿਸਟਿਨਕਸ਼ਨ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਕੌਂਸਲ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸਕੋ ਮੋਆ ਨੇ ਆਪਣੇ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਲੀ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਬੋਰਜਸ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। 

 ਕਾਨੂੰਨੀ ਮੁੱਦੇ 
1994 ਵਿਚ ਬੋਰਜਸ ਨੂੰ ਗਿਰਫ਼ਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਬੋਰਜਸ ਅਸਲ ਵਿਚ, ਤਸਕਰੀ ਅਤੇ ਜਬਰਦਸਤੀ ਵੇਚਣ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦਾ ਦਰਜਾ ਗੁਆ ਲਿਆ ਜਿਸਦੀ ਉਸਨੇ 1986 ਦੇ ਮੁਆਫੀ ਕਾਨੂੰਨ ਤਹਿਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਨਿਕਾਲੇ ਦੇ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿਚ ਜੀਉਣ ਲੱਗੀ ਸੀ।  ਸਾਲ 2010 ਵਿੱਚ ਬੋਰਜਸ ਨੇ ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਲਾਅ ਸੈਂਟਰ ਦੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਅਪਰਾਧਿਕ ਰਿਕਾਰਡ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।ਉਸਦੀ ਕਮਿਉਨਟੀ ਦੀ ਸਰਗਰਮੀ ਨੂੰ ਮੰਨਦਿਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਰਾਜਪਾਲ ਐਂਡਰਿਓ ਕੁਓਮੋ ਨੇ ਸਾਲ 2017 ਵਿੱਚ ਮੁਆਫੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪਰਵਾਸੀ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਰੁਤਬਾ ਬਹਾਲ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਉਸਨੇ ਮੰਨਿਆ ਸੀ "ਦੂਰ ਦੁਰਾਡੇ ਅਤੇ ਅਸੰਭਵ।"  

 ਮੌਤ 
ਬੋਰਜਸ ਦੀ ਕੋਨੀ ਆਈਲੈਂਡ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿਖੇ 30 ਮਾਰਚ, 2020 ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ 5: 22 ਵਜੇ,  59 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਕੋਵੀਆਈਡੀ -19 ਦੀਆਂ ਪੇਚੀਦਗੀਆਂ ਕਾਰਨ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।  ਉਸ ਨੂੰ ਚੇਜ ਸਟ੍ਰਾਂਗਿਓ,  ਓਰਿਅਲ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰੀਆ ਓਕਾਸੀਓ-ਕੋਰਟੇਜ਼,  ਲੈਟੀਆ ਜੇਮਜ਼, ਕੋਰੇ ਜੌਨਸਨ, ਅਤੇ ਮੋਨਿਕਾ ਰੌਬਰਟਸ ਸਮੇਤ ਕਈ ਜਨਤਕ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਨੇ ਓਨਲਾਈਨ ਯਾਦਗਾਰਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਭੇਟ ਕੀਤੀ।  ਸਮਾਜਿਕ ਦੂਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਕਾਰਨ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਅਜ਼ੀਜ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜ਼ੂਮ ਦੁਆਰਾ ਅੰਤਮ ਸੰਸਕਾਰ ਸੇਵਾ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 250 ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ ਸਨ।   

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ ਅਧਿਕਾਰ ਕਾਰਕੁੰਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1960
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਐਲਜੀਬੀਟੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਐਲਜੀਬੀਟੀ ਵਰਗ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਟਰਾਂਸਜੈਂਡਰ