ਤਾਮਿਲ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ

ਤਾਮਿਲ ਲੋਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਸਭਿਆਚਾਰ ਹੈ. ਤਾਮਿਲ ਸਭਿਆਚਾਰ ਭਾਰਤ, ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ, ਮਲੇਸ਼ੀਆ, ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਤਮਿਲਾਂ ਦੀ ਕਲਾ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਅੰੰਗ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ 

ਤਾਮਿਲ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਹਨ. ਇਹ ਤਿੰਨ ਸ਼ੈਲੀਆਂ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਸਾਫ਼ ਵੇਖੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ. 

ਰੌਕ-ਕੱਟ ਸਟਾਈਲ

ਭਾਰਤੀ ਚੱਟਾਨ-ਕੱਟਾਂਚੇ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਭਰ ਵਿੱਚ ਚੱਟਾਨ-ਕੱਟਾਂਂਚੇ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹੋਰ ਰੂਪ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।ਚੱਟਾਨ-ਕੱਟ architectਾਂਚਾ ਇੱਕ ਠੋਸ ਕੁਦਰਤੀ ਚਟਾਨ ਨੂੰ ਬਣਾ ਕੇ structureਾਂਚਾ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਅਭਿਆਸ ਹੈ. ਭਾਰਤੀ ਚੱਟਾਨ-ਕੱਟਾਂਚਾ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਧਾਰਮਿਕ ਸੁਭਾਅ ਵਿੱਚ ਹੈ. ਪੱਲਵਸ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤੀ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਸਨ। ਪੱਲਵ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਮਹਾਂਬਲੀਪੁਰਮ ਵਿੱਚ ਚੱਟਾਨਾਂ ਵਾਲੇ ਮੰਦਰ ਹਨਸ਼

ਚੋਲਾ ਸ਼ੈਲੀ

ਚੋਲਾ ਰਾਜੇ ਅਜਿਹੇ ਤੌਰ ਮੰਦਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਮੰਦਰ ਤੰਜਾਵੁਰ 'ਤੇ ਹੈ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਤੇ, ਮੰਦਰ ਅਤੇ (ਸ਼ਿਵ) ਮੰਦਰ. ਤੰਜਾਵਰ ਵਿਖੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸ਼ਿਵ ਮੰਦਰ ਲਗਭਗ 1009 ਰਾਜਰਾਜ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਦੀ ਯਾਦਗਾਰ ਹੈ. ਸਾਰੇ ਭਾਰਤੀ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਇਹ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਕਲਾ ਹੈ ਜੋ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤੀ ਕਟਾਂਚੇ ਦੇ ਉੱਚ-ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।

ਈਸਾਈ

ਸੈਨ ਥੌਮ ਬੇਸਿਲਿਕਾ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਚੇਨਈ ਵਿੱਚ ਸੈਨਥੋਮ ਵਿਖੇ ਇੱਕ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਬੇਸਿਲਿਕਾ ਹੈ. ਇਹ 17 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਦੁਆਰਾ 1893 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਿਰਜਾਘਰ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਚੋਲਾ ਪੀਰੀਅਡ ਇਸ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਅਤੇ ਕਾਂਸੀ ਲਈ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ. ਚੋਲਾ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦਾ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ ਕਾਂਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਈ ਜਲੂਸਾਂ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਨਾਟਰਾਜਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਹਾਬਲੀਪੁਰਮ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਗ੍ਰੇਨਾਈਟ ਉੱਕਰੀਆਂ ਸਨ ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਪੱਲਵ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਤੋਂ ਮਿਲੀਆਂ ਹਨ। ਦੱਖਣ ਭਾਰਤ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਸ਼ਿਵ, ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਪਾਰਵਤੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਿਆਂ, ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਸਰਬੱਤ ਦੇਵੀ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਨਯਨਮਾਰਸ, ਹੋਰ ਸ਼ੈਵ ਸੰਤਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਆਹਾਂ ਦੇ ਕਈ ਰੂਪ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ. ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ.

ਤਾਮਿਲ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਤਾਮਿਲ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਮੁਲੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਹੈ।

ਸੰਗਮ ਸਾਹਿਤ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ, ਮੁ .ਲੇ ਆਮ ਯੁੱਗ ਦੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਤਾਮਿਲ ਸਾਹਿਤ, ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਸਨ। ਇਸ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੰਗੀਤਕ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਹਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਪੁਰਾਣੀ ਸੰਗਮ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਐਥੋਕਾਇ ਅਤੇ ਪੱਟੱਪੱਟੂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ. ਕਾਰਨਾਟਿਕ ਸੰਗੀਤ ਵੀ ਤਾਮਿਲ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਪਹਿਲੂ ਹੈ. ਕਾਰਨਾਟਿਕ ਸੰਗੀਤ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਸਮੂਹ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਾਇਕ, ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕ ਸੰਗੀਤ (ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਵਾਇਲਨ), ਇੱਕ ਤਾਲ (ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਮ੍ਰਿਡੰਗਮ) ਅਤੇ ਇੱਕ ਤੰਬਾਕੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ. ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਗਏ ਹੋਰ ਵਿਲੱਖਣ ਯੰਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁਸਪੈਠ, ਕਾਂਜੀਰਾ, ਮੁਰਸੰਗ, ਵੀਨੁ ਬੰਸਰੀ, ਵੀਨਾ ਅਤੇ ਚਿਤਰਵੀਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ. ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ, ਅਤੇ ਕਾਰਨਾਟਿਕ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਇਕਾਗਰਤਾ ਚੇਨਈ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਮਦਰਾਸ ਸੰਗੀਤ ਸੈਸ਼ਨ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਭਰਤਨਾਟਿਅਮ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਕਲਾਸੀਕਲ ਨਾਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਿਸਮ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ. ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਭਰਤਨਾਟਿਅਮ ਇੱਕ ਇਕੱਲਾ ਨ੍ਰਿਤ ਸੀ ਜੋ byਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ' ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ. ਇਸਨੇ ਹਿੰਦੂ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਸ਼ੇ ਅਤੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਵਿਚਾਰਾਂ, ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ੈਵਵਾਦ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਪਰ ਵੈਸ਼ਨਵਵਾਦ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਵਾਦ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਭਰਤਨਾਟਿਅਮ, ਭਾਰਤੀ ਮੁਨੀ ਦੀ ਸਿਧਾਂਤਕ ਨੀਂਹ, ਨਾਟਯ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਪਾਠ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਦੂਜੀ ਸਦੀ ਸਾ.ਯੁ. ਭਰਤਾਨਾਟਿਅਮ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਨਾਚ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

 ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸਾਹਿਤ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤ ਦਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਸੰਗੀਤ