ਲੀਜ਼ਾ ਮਿਨੇਲੀ

ਲੀਜ਼ਾ ਮੇ ਮਿਨੇਲੀ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Liza May Minnelli; ਜਨਮ 12 ਮਾਰਚ 1946) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਤੇ ਗਾਇਕਾ ਹੈ। ਕੈਬਰੇਟ (1972) ਵਿਚ ਉਸਦੀ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ- ਜਿੱਤ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਐਲਬਮ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੀ ਊਰਜਾਵਾਨ ਸਟੇਜ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮੇਜੋ-ਸੋਪ੍ਰਾਨੋ ਗਾਇਨ ਆਵਾਜ਼ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਉਹ ਜੂਡੀ ਗਾਰਲੈਂਡ ਅਤੇ ਵਿਨਸੈਂਟ ਮਿਨੇਲੀ ਦੀ ਧੀ ਹੈ। 1972 ਵਿਚ, ਉਹ ਇਕਲੌਤੀ ਆਸਕਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬਣ ਗਈ ਜਿਸ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਆਸਕਰ ਪੁਰਸਕਾਰ ਵੀ ਜਿੱਤੇ। 

ਥੀਏਟਰ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿਚ, ਮਿਨੇਲੀ 1961 ਵਿਚ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਇਕ ਮਿਊਜ਼ੀਕਲ ਥੀਏਟਰ ਅਭਿਨੇਤਰੀ, ਨਾਈਟ ਕਲੱਬ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਪੌਪ ਸੰਗੀਤ ਕਲਾਕਾਰ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਕੈਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਪੜਾਅ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1963 ਦੇ ਆਫ-ਬ੍ਰਾਡਵੇ ਬੇਸਟ ਫੁੱਟ ਫਾਰਵਰਡScott Schechter (2004): The Liza Minnelli Scrapbook, pp. 12–13. ਰਿਵਾਈਵਲ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1965 ਵਿੱਚ ਫਲੋਰਾ ਦਿ ਰੈਡ ਮੇਨੇਸ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਟੋਨੀ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ,Scott Schechter (2004): The Liza Minnelli Scrapbook, p. 47. ਜਿਸਨੇ ਜੌਹਨ ਕਾਂਡਰ ਅਤੇ ਫਰੈੱਡ ਐੱਬ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਜੀਵਨ ਭਰ ਸਹਿਯੋਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦਰਸਾਈ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਿੰਨੇਲੀ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਸਟੇਜ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਅਤੇ ਟੀਵੀ ਸ਼ੋਅ ਲਿਖੇ, ਨਿਰਮਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਜੀਵਨ-ਨਿਰਭਰ ਜੀਵਨ-ਸ਼ਾਸਤਰ ("ਨਿਊ ਯਾਰਕ", "ਕੈਬਰੇਟ" ਅਤੇ "ਮੇ ਬੀ ਦਿਸ ਟਾਈਮ") ਉਸ ਦੇ ਜੀਵਨ-ਨਿਰਮਾਣ ਦੀਆਂ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀਵਾਂ ਸਮੇਤ ਇੱਕ ਸ਼ੈਲੀਬੱਧ ਬਚੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦਾ ਸਟੇਜ ਵਿਅਕਤੀਤਵ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ।James Leve (2009): Kander and Ebb, p. 20. ਸਟੇਜ ਅਤੇ ਸਕ੍ਰੀਨ 'ਤੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਸ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਨੇ ਮਿਨੇਲੀ ਦੀ ਇਕ "ਗੇ ਆਈਕਨ" ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀ।James Leve (2009): Kander and Ebb, pp. 20, 33, 117–119.James Morrison (2010): Hollywoor reborn: Movie stars of the 1970s, p. 14. 

ਉਸ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਗੈਰ-ਸੰਗੀਤਕ ਸਕ੍ਰੀਨ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ — ਖ਼ਾਸਕਰ "ਦਿ ਸਟੀਰਾਈਲ ਕੁੱਕੂ" (1969)। ਮਿਨੇਲੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਟਾਰਡਮ ਤੱਕ ਉੱਠੀ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਕੈਬਰੇ ਅਤੇ ਐਮੀ ਅਵਾਰਡ  ਜੇਤੂ ਟੀਵੀ ਸਪੈਸ਼ਲ ਲੀਜ਼ਾ ਵਿਚ ਜ਼ੈਡ (1972) ਨਾਲ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ। ਲੱਕੀ ਲੇਡੀ (1975), ਨਿਊ ਯਾਰਕ, ਨਿਊ ਯਾਰਕ (1977), ਰੈਂਟ-ਏ-ਕੌਪ (1988) ਅਤੇ ਸਟੈਪਿੰਗ ਆਊਟ (1991) ਸਮੇਤ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੇਠਲੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਆਲੋਚਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੈਨ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ 'ਤੇ ਬੰਬ ਸੁੱਟੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸ ਕੋਲ ਆਰਥਰ (1981) ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਕੋਈ ਹੋਰ ਵੱਡੀ ਫਿਲਮ ਹਿੱਟ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਉਹ ਕਈ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਬ੍ਰਾਡਵੇ ਵਾਪਸ ਪਰਤ ਆਈ, ਜਿਸ ਵਿਚ "ਦਿ ਐਕਟ" (1977), "ਦਿ ਰਿੰਕ" (1984) ਅਤੇ "ਲੀਜ਼ਾ ਦਾ ਪੈਲੇਸ..." (2008) ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। 1970 ਵਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਲੀਜ਼ਾ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਫਾਰਮੈਟਾਂ' ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੰਗੀਤ ਹਾਲ ਅਤੇ ਨਾਈਟ ਕਲੱਬ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ' ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕੀਤਾ। 1979 ਅਤੇ 1987 ਵਿਚ ਕਾਰਨੇਗੀ ਹਾਲ ਵਿਚ ਅਤੇ 1991 ਅਤੇ 1992 ਵਿਚ ਰੇਡੀਓ ਸਿਟੀ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਹਾਲ ਵਿਚ ਉਸ ਦੇ ਸਮਾਰੋਹ ਦੀਆਂ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਸਫਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 1988 ਤੋਂ 1990 ਤੱਕ, ਉਸਨੇ ਫ੍ਰੈਂਕ, ਲੀਜ਼ਾ ਅਤੇ ਸੈਮੀ: ਦਿ ਅਖੀਰ ਘਟਨਾ ਵਿੱਚਫ੍ਰੈਂਕ ਸਿਨਟਰਾ ਅਤੇ ਸੈਮੀ ਡੇਵਿਸ ਜੂਨੀਅਰ ਨਾਲ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ। 

ਪੌਪ ਮਿਆਰਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਮਿਨੇਲੀ 1960 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਦੇ ਪੌਪ ਸਿੰਗਲਜ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ,Scott Schechter (2004): The Liza Minnelli Scrapbook, pp. 13, 127Scott Schechter (2006): The Complete Capitol Collection ਅਤੇ 1968 ਤੋਂ 1977 ਤੱਕ ਦੀਆਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਐਲਬਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਕਾਲੀ ਗਾਇਕਾ-ਗੀਤਕਾਰ ਸਮਗਰੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। 1989 ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਐਲਬਮ " ਰੀਸਲਟਸ" ਤੇ "ਪੈਟ ਸ਼ਾਪ ਬੁਆਏਜ਼" ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਮਕਾਲੀ ਪੌਪ ਸੀਨ ਵਿਚ ਜਾਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਗੰਭੀਰ ਸਿਹਤ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਵਾਧੇ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਮਿਨੇਲੀ 2002 ਵਿੱਚ ਲੀਜ਼ਾ ਦੀ ਬੈਕ ਨਾਲ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਪੜਾਅ ਤੇ ਵਾਪਸ ਪਰਤ ਗਈ ਅਤੇ 2003 ਅਤੇ 2013 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਟੀਵੀ ਸਿਟਕਾਮ "ਅਰੈਸਟਡ ਡਿਵੈਲਪਮੈਂਟ" ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਮਹਿਮਾਨ ਦਿੱਖ ਸੀ। 2010 ਤੋਂ, ਉਸਨੇ ਛੋਟੇ ਪਿਛੋਕੜ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੰਗੀਤ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਹੇਜ ਕੀਤਾ। 

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਗਾਇਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਅਮਰੀਕੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਅਮਰੀਕੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਗ੍ਰੈਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਅਮਰੀਕੀ ਫ਼ਿਲਮੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1946
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:Articles with hCards