ਐਡਵਰਡ ਆਰ. ਮੁਰਰੋ

ਐਡਵਰਡ ਆਰ. ਮੁਰਰੋ (ਜਨਮ ਨਾਮ: ਐਗਬਰਟ ਰੋਸਕੋ ਮੂਰੋ; ਅਪਰੈਲ 25, 1908 - ਅਪ੍ਰੈਲ 27, ​​1965) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਤੇ ਜੰਗ ਪੱਤਰਕਾਰ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੌਰਾਨ ਉਸ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਕੋਲੰਬੀਆ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਪ੍ਰਣਾਲੀ (ਸੀ.ਬੀ.ਐਸ.) ਦੇ ਖਬਰ ਵੰਡਣ ਲਈ ਯੂਰਪ ਤੋਂ ਲਾਈਵ ਰੇਡੀਓ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਦੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਜੰਗ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ ਜੰਗ ਦੇ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਟੀਮ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜੋ ਕਿ ਮੁਰੋ ਬੌਆਏਜ਼ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।

ਰੇਡੀਓ ਅਤੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਖ਼ਬਰਾਂ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਦੇ ਇੱਕ ਪਾਇਨੀਅਰ, ਮੁਰਰੋ ਨੇ ਆਪਣੇ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ See It Now ਬਾਰੇ ਲੜੀਵਾਰ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੀਨੇਟਰ ਜੋਸੇਫ ਮੈਕਟਾਟੀ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਫੈਲੋ ਪੱਤਰਕਾਰ ਐਰਿਕ ਸੇਰੇਏਰਿਡ, ਐਡ ਬਲੇਸ, ਬਿੱਲ ਡਾਊਨਜ਼, ਦਾਨ ਰਾਥਰ, ਅਤੇ ਐਲੇਕੇਂਡਰ ਕੇਡਰਿਕ ਨੇ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮੁਰੋ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਖਬਰਾਂ ਵੰਡਣ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਅਤੇ ਅਖੰਡਤਾ ਦਾ ਜਿਕਰ ਕੀਤਾ।

 ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਮੁਰਰੋ ਦਾ ਜਨਮ ਗੁਲਬਰਗ ਕਾਉਂਟੀ, ਨਾਰਥ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਵਿੱਚ ਪੋਲੋਕਟ ਕ੍ਰੀਕ ਵਿਖੇ ਪੋਲੇਟ ਕਰੀਕ ਵਿਖੇ ਐਗਬਰਟ ਰੋਸਕੋ ਮੂਰੋ ਵਿਖੇ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਰੋਸਕੋ ਕਿੰਕਲਿਨ ਮੁਰਰੋ ਅਤੇ ਐਥਲ ਐਫ. (ਨਾਰੀ ਲੇਬਲ) ਮੁਰਰੋ ਦੇ ਬੇਟੇ ਸਨ।
ਉਹ ਤਿੰਨ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ "ਸਕੌਟਿਸ਼, ਆਇਰਿਸ਼, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਜਰਮਨ" ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਾ ਸੀ। ਪਹਿਲੇ ਬੇਟੇ, ਰੋਸੌਕ ਜੂਨੀਅਰ, ਸਿਰਫ ਕੁਝ ਘੰਟੇ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਰਹੇ। ਲਸੀ ਵਯਾਨ ਬੂਰੇਨ ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਡੇਵਰੋ ਰੋਸਕੋ ਬੁੱਢੇ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦਾ ਸੀ, ਉਦੋਂ ਮੁਰਰੋ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ।Edward R. Murrow and the Birth of Broadcast Journalism. Edwards, B. 2004.
ਉਸ ਦਾ ਘਰ ਬਿਜਲੀ ਜਾਂ ਪਲੰਬਿੰਗ ਦੇ ਬਗੈਰ ਇੱਕ ਲੌਟ ਕੈਬਿਨ ਸੀ, ਇੱਕ ਖੇਤ ਤੇ ਮੱਕੀ ਅਤੇ ਪਰਾਗ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਕੁਝ ਸੌ ਡਾਲਰ ਲਿਆਉਂਦਾ ਸੀ।

ਮੁਰਰੋ 1932 ਤੋਂ 1935 ਤਕ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਐਜੂਕੇਸ਼ਨ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸਨ ਅਤੇ ਵਿਸਥਾਰਿਤ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਕਮੇਟੀ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਸਕੱਤਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਕਾਦਮਿਕ ਅਹੁਦਿਆਂ ਤੋਂ ਬਰਖਾਸਤ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਜਰਮਨ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।
ਉਸ ਨੇ 12 ਮਾਰਚ 1935 ਨੂੰ ਜੇਨਟ ਹੰਟਿੰਗਟਨ ਬਰਿਊਸਟਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਲੜਕਾ, ਚਾਰਲਸ ਕੇਸੀ ਮਿਰੋ, 6 ਨਵੰਬਰ, 1945 ਨੂੰ ਲੰਡਨ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।

 ਆਨਰਜ਼ 

 ਮਰੋ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪੀਬੌਡੀ ਅਵਾਰਡ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। 
 1947 ਵਿੱਚ ਮੁਰਰੋ ਨੂੰ ਅਲਫਰੇਡ ਆਈ. ਡੂਪੋੰਟ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ।All duPont–Columbia Award Winners , Columbia Journalism School. Retrieved 2013-08-06.
 1964 ਵਿੱਚ, ਮੁਰੋ ਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮੈਡਲ ਆਫ਼ ਫ੍ਰੀਡਮ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 
 1964: ਪੌਲ ਵ੍ਹਾਈਟ ਅਵਾਰਡ, ਰੇਡੀਓ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਡਿਜੀਟਲ ਨਿਊਜ਼ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ। 
 ਉਸ ਨੂੰ 5 ਮਾਰਚ, 1965 ਨੂੰ ਮਹਾਰਾਣੀ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਦੂਜੀ ਦੁਆਰਾ ਆੱਡਰ ਆਫ਼ ਦਿ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਐਂਪਾਇਰ ਦਾ ਆਨਰੇਰੀ ਨਾਈਟ ਕਮਾਂਡਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੈਲਜੀਅਮ, ਫਰਾਂਸ ਅਤੇ ਸਵੀਡਨ ਦੀਆਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲ ਗਿਆ ਸੀ। 
 ਉਸਨੇ 1951 ਅਤੇ 1952 ਵਿੱਚ "ਵਿਸ਼ੇਸ਼" ਜੌਰਜ ਪੋੱਲਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। 
 1967 ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਐਡਵਰਡ ਆਰ. ਮੁਰਰੋ - ਇੱਕ ਰਿਪੋਰਟਰ ਰੀਮੈਂਬਰਜ਼, ਵੋਲ ਲਈ ਬੇਸਟ ਸਪੋਕਨ ਵਰਡ ਐਲਬਮ ਲਈ ਗ੍ਰੈਮੀ ਅਵਾਰਡ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। 
 ਯੁੱਧ ਸਾਲ ਰੇਡੀਓ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਡਿਜੀਟਲ ਨਿਊਜ਼ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਸਾਲਾਨਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਐਡਵਰਡ ਆਰ. ਮਰੋ ਅਵਾਰਡ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਣ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ "ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤੀ" ਲਈ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। 
 ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਐਡਵਰਡ ਆਰ. ਮੁਰੂਲੋ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਸੰਚਾਰ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। 
 ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ, ਡੀ.ਸੀ. ਵਿੱਚ ਐਡਵਰਡ ਆਰ. ਮੁਰਰੋ ਪਾਰਕ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। 
 ਬਰੁਕਲਿਨ, ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਦੇ ਐਡਵਰਡ ਆਰ. ਮੁਰਰੋ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। 
 ਮੁਰਰੋ ਬੂਲਵਰਡ ਗ੍ਰੀਨਸਬੋਰੋ, ਉੱਤਰੀ ਕੈਰੋਲਾਇਨਾ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਖਰੜਾ ਹੈ। 
 ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਬਾਕੀ ਬਚੇ ਵਾਇਸ ਪ੍ਰਸਾਰਨ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਸਾਈਟ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। 
 ਗ੍ਰੀਨਸਬੋਰੋ ਹਿਸਟੋਰੀਕਲ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੇ ਆਧਾਰਾਂ ਤੇ ਮੂਲ ਆਦਿਵਾਸੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। 
 1984 ਵਿੱਚ, ਮੁਰਰੋ ਨੂੰ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਹਾਲ ਆਫ ਫੇਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 
 1996 ਵਿੱਚ, ਮੁਰਰੋ ਨੂੰ ਟੀਵੀ ਗਾਇਡਜ਼ "ਆਲ ਟਾਈਮ" ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ 50 ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਟੀ ਵੀ ਸਟਾਰ ਤੇ # 22 ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 
 ਐਡਵਰਡ ਆਰ. ਮੁਰਰੋ ਪਾਰਕ ਇਨ ਪਾਵਲਿੰਗ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਨੂੰ ਉਸ ਲਈ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

 ਫਿਲਮੋਗਰਾਫੀ 

 ਅਰਾਉਂਡ ਦਾ ਵਰਲਡ ਇਨ 80 ਡੇ'ਸ (1956) 
 ਦਾ ਲੌਸਟ ਕਲਾਸ ਆਫ 59 (1959) 
 ਮੋਂਟਗੋਮਰੀ ਸਪੀਕਸ ਹਿਸ ਮਾਈਂਡ (1959) 
 ਸਿੰਕ ਦਾ ਬਿਸਮਾਰਕ! (1960) (ਅੰਤਮ ਫਿਲਮ ਭੂਮਿਕਾ)

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1908
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1965