ਸ਼ੀਲਾ ਗੌੜਾ

ਸ਼ੀਲਾ ਗੌੜਾ (, ਭਾਰਤ ਦੇ ਭਦਰਵਤੀ ਵਿੱਚ 1957 ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ) ਇੱਕ ਸਮਕਾਲੀ ਕਲਾਕਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਬੰਗਲੌਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਗੌੌੜਾ ਨੇ ਕੈੱਨ ਸਕੂਲ ਆਫ ਆਰਟ, ਬੰਗਲੌਰ, ਭਾਰਤ ਤੋਂ 1979 ਵਿੱਚ ਪੇਂਟਿੰਗ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਵਿਸ਼ਵ ਭਾਰਤੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ 1982 ਵਿੱਚ ਪੋਸਟ-ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਡਿਪਲੋਮਾ ਅਤੇ 1986 ਵਿੱਚ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਰਾਇਲ ਕਾਲਜ ਆਫ ਆਰਟ ਤੋਂ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਦੀ ਐਮ.ਏ. ਕੀਤੀ। ਇੱਕ ਚਿੱਤਰਕਾਰ ਵਜੋਂ ਗੌੜਾ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਵਾਲਾਂ, ਗਊ-ਗੋਬਰ, ਧੂਪ ਅਤੇ ਕਮੱਕੁਮਾ ਪਾਊਡਰ (ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਉਪਲਬਧ ਇੱਕ ਕੁਦਰਤੀ ਰੇਸ਼ਮ) ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਜ਼ਰੀਏ ਆਪਣੇ ਅਭਿਆਸ ਨੂੰ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਣ ਵੱਲ ਵਿਸਥਾਰਿਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ 'ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ-ਅਧਾਰਤ' ਕੰਮ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਸਰੋਤ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹਾਸ਼ੀਆ ਗ੍ਰਸਤ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੇ ਰੋਜ਼ਮਰਾ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਕੇਜੀ ਸੁਬਰਾਮਨੀਅਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਨਾਲ ਨੇੜਤਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਤੇਲ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਏ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨਲਿਨੀ ਮਲਾਨੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋ ਕੇ ਇੱਕ ਮੱਧਵਰਗ ਦੀ ਕਾਮ ਵਾਸ਼ਨਾਵਾਂ ਦੀ ਅਪੂਰਤੀ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਤਣਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ 2019 ਮਾਰੀਆ ਲਾਸਨਿਗ ਇਨਾਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। 

 ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਗੌੜਾ ਨੇ ਛੋਟੇ ਨਗਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਬਚਪਨ ਬਿਤਾਇਆ। ਉਸ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਨ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਰਕਾਰੀ ਨੌਕਰੀ ਕਾਰਨ ਉਹ ਪੇਂਡੂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਦੋਵੇਂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਰਹੀ ਸੀ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਵੀ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ। ਗੌੜਾ ਦੀ ਆਰਟ ਸਿੱਖਿਆ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਬੰਗਲੌਰ ਵਿੱਚ ਕੇਨ ਸਕੂਲ ਆਫ ਆਰਟ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਜੋ ਆਰ.ਐੱਸ.ਹਡਪਡ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਤ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹਾ ਕਾਲਜ ਸੀ. ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਕੇ.ਜੀ. ਸੁਬਰਾਮਨਿਯਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਬੜੌਦਾ ਗਈ।

 ਕੰਮ 
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਰਹੇ ਸਿਆਸੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਵਿੱਚ ਗੌੜਾ ਨੇ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਮੂਰਤੀਕਾਰੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ 2011 ਵਿੱਚ ਇਨੀਵਾ, ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਲਗਾਈ ਸੀ ਉਹ 2014 ਵਿੱਚ ਹਿਊਗੋ ਬੌਸ ਅਵਾਰਡ ਲਈ ਫਾਈਨਲਿਸਟ ਸੀ. ਉਹ ਧੂਪ ਅਤੇ ਕਾਮਕੁਮਾ ਵਰਗੀ ਸਮਗਰੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਅਤਿਆਧੁਨਿਕ ਲੈਂਪੈੱਪਡ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ. ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਇਆ ਜਿਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਦੇ ਬੋਝ, ਮਾਨਸਿਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਅਤੇ ਜਿਨਸੀ ਤਸ਼ੱਦਦ ਜ਼ਰੀਏ ਪਰਿਭਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਹੈ.

 ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ 
ਗੌੜਾ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਕਈ ਸੋਲੋ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ ਅਤੇ ਤਿਓਹਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ:

 ਵੈਂਕਟੱਪਾ ਆਰਟ ਗੈਲਰੀ, ਬੰਗਲੌਰ (1987 ਅਤੇ 1993); 
 ਗੈਲਰੀ 7, ਮੁੰਬਈ (1989); 
 ਗੈਲਰੀ ਕੈਮੋਲਡ, ਮੁੰਬਈ (1993); 
 ਗੈਲਰੀਸਕੇ, ਬੰਗਲੌਰ (2004, 2008, 2011 ਅਤੇ 2015); 
 ਬੋਸੇ ਪਸੀਸਾ ਗੈਲਰੀ, ਨਿਊ ਯਾਰਕ (2006); 
 ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਗਊਡਾ, ਨੀਦਰਲੈਂਡਜ਼ (2008); 
 ਸਮਕਾਲੀ ਕਲਾ ਲਈ ਆਫਿਸ, ਓਸਲੋ (2010); 
 ਇਨਿਵਾ, ਲੰਡਨ (2011); 
 ਓਪਨ ਆਈ ਪਾਲਿਸੀ, ਵੈਨ ਅਬਮਿਊਜ਼ੁਏਮ, ਆਇਂਡਹੋਵਨ, ਨੀਦਰਲੈਂਡਜ਼ (2013); 
 ਸੈਂਟਰ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਡੀ 'ਆਰਟ ਐਂਡ ਡਿਊ ਪੇਸੇਜ (2014); 
 ਮਾਡਰਨ ਆਰਟ ਦੇ ਆਇਰਿਸ਼ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ, ਡਬਲਿਨ (2014); 
 ਡੌਕੂਮੈਂਟ 12 (2007); 
 ਵੈਨਿਸ ਬਿਐਨਅਲ (2009); 
 ਪ੍ਰਾਵਧਾਨ, ਸ਼ਾਰਜਾਹ ਬਾਇਨੀਅਲ (2009); 
 ਗਾਰਡਨ ਆਫ਼ ਲਰਿੰਗ, ਬੁਸਾਨ ਬਿਓਨੀਅਲ (2012).

ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਮੂਹਿਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੇਠ ਲਿਖੀਆਂ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:

 ਲੈਟਿਉਸ਼ਨਜ਼ ਫਾਰਮ ਕਿਵੇਂ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਵਾਕਰ ਆਰਟ ਸੈਂਟਰ, ਮਿਨੀਏਪੋਲਿਸ (2003); 
 ਇੰਡੀਅਨ ਹਾਈਵੇਅ, ਸਰਪੈਨੈਨ ਗੈਲਰੀ, ਲੰਡਨ (2008); 
 ਦੇਵੀ ਆਰਟ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ (2009); 
 ਪੈਰਿਸ-ਦਿੱਲੀ-ਬੰਬੇ, ਸੈਂਟਰ ਪੋਪਿਦੌ, ਪੈਰਿਸ (2011); 
 ਮੈਕਸੀ - 21 ਵੀਂ ਸਦੀ ਕਲਾ ਦੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ, ਰੋਮ (2011); 
 ਸਮੈਲਰੀ ਕਲਾ ਲਈ ਯੂਲਨਜ਼ ਸੈਂਟਰ, ਬੀਜਿੰਗ (2012); 
 ਆਰਕੈਨ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ, ਕੋਪੇਨਹੇਗਨ (2012); 
 ਕਿਰਨ ਨਦਰ ਅਜਾਇਬ ਘਰ, ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ (2013); 
 ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਅਬੇਟੀਬਰਗ, ਮੋਂਨਜੈਂਗਲਾਬਾਚ (2014); 
 ਪੈਰਾ ਸਾਈਟ, ਹਾਂਗਕਾਂਗ (2015).

 ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੰਗ੍ਰਹਿ 

 ਵਾਕਰ ਆਰਟ ਸੈਂਟਰ, ਮਿਨੀਐਪੋਲਿਸ, ਅਮਰੀਕਾ 
 ਸੁਲੇਮਾਨ ਆਰ. ਗਗਨੇਹੈਮ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ, ਅਮਰੀਕਾ

 ਸਰੋਤ 

 ਵੇਰੇਰੇਨ, ਇਲੀਸਬਤ ਸ਼ੀਲਾ ਗੌੜਾ ਇਨ ਰੈਵੋਲਟ. ਵਿਦਰੋਹੀ ਸ਼ੀਲਾ ਗੌੜਾ . ਕੋਨਾਸੈਂਸ ਡੇਸ ਆਰਟਸ, (724), 34. 6 ਮਾਰਚ 2014

 ਹਵਾਲੇ 

 ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 

 ਗੱਗਨਹੈਮ ਗਲੋਬਲ ਆਰਟ ਦੀ ਪਹਿਲਕਦਮੀ "ਦੱਖਣੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ" 
 ਫ੍ਰੀਈਜ਼ (12 ਮਾਰਚ 2009) 
 ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ (ਪਤਝੜ / ਵਿੰਟਰ 2009)  
 ਆਰਟਸ ਟਰੱਸਟ  
 ਗੈਲਰੀਸਕੇਈ ਕਲਾਕਾਰ ਸੀ.ਵੀ. 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਚਿੱਤਰਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1957