ਸੀ ਵੀ ਸ੍ਰਰੀਮਨ

ਸੀ ਵੀ ਸ੍ਰਰੀਮਨ (7 ਫਰਵਰੀ 1931 - 11 ਅਕਤੂਬਰ 2007) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਮਲਿਆਲਮ ਵਿੱਚ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਨਾਵਲ ਲਿਖੇ। ਉਹ ਕੇਰਲ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦਾ ਉਪ ਚੇਅਰਮੈਨ ਸੀ। ਸੀ ਵੀ ਸ੍ਰੀਰਮਨ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਧੁਰ ਥੀਮ ਤੱਕ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਨਾਯਸੇਨਾ ਮਰਨਮ (ਮਰਨਾ ਇੱਕ ਆਸਾਨ ਮੌਤ) ਅਤੇ ਰੇਲਵੇ ਪਲੰਗਲ (ਦ ਰੇਲਾਂ)। ਉਸਨੇ 1999 ਵਿੱਚ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸ੍ਰੀਰਾਮਨਤੇ ਕੜੱਕਲ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾਵਾਨ ਕੇਂਦਰੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਾਸਤੂਹਾਰ ਲਈ ਕੇਰਲਾ ਸਾਹਿਤ ਅਕੈਡਮੀ ਅਵਾਰਡ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।

 ਜੀਵਨੀ 
7 ਫਰਵਰੀ 1931 ਨੂੰ ਚੇਰੂਤਰੂਤੀ, ਕੇਰਲਾ ਵਿਖੇ ਵੇਲੱਪਨ ਅਤੇ ਜਾਨਕੀ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮੇ ਸ੍ਰੀਰਾਮਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਦਾ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ। ਉਸਨੇ ਸਰਕਾਰੀ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਕੁੰਨਮਕੂਲਮ; ਟੀਐਮਐਚਐਸ, ਪੇਰੂਬੀਲਾਵੁ; ਸੇਂਟ ਥਾਮਸ ਕਾਲਜ, ਥ੍ਰਿਸੂਰ ਅਤੇ ਸੇਂਟ ਅਲੋਇਸਅਸ ਕਾਲਜ, ਮੰਗਲੂਰ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮਦਰਾਸ ਲਾਅ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਉਸਨੇ ਅੰਡੇਮਾਨ ਅਤੇ ਨਿਕੋਬਾਰ ਟਾਪੂਆਂ ਦੇ ਮੁੜ ਵਸੇਬਾ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਕੁਝ ਯਾਦਗਾਰੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਥੀਮ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਹੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ, ਸ੍ਰੀਰਮਨ ਨੇ ਸੱਤ ਸਾਲ ਦੇ ਲਈ ਚੋਵਾਨੂਰ ਪੰਚਾਇਤ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਸਮਰਥਕ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ (ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ) ਪੱਖੀ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਸੰਗਠਨ,  ਪੁਰੋਗਮਾਨ ਕਲਾ ਸਾਹਿਤ ਸੰਗਮ ਨਾਲ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ 1988 ਤੋਂ 1991 ਤੱਕ ਕੇਰਲਾ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਕਾਰਜਕਾਰੀ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਰਿਹਾ। ਤ੍ਰਿਸੂਰ ਦੇ ਕੁੰਨਮਕੂਲਮ ਨੇੜੇ ਕਾਂਗਨੂਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ ਜ਼ਿਲੇ ਦੇ ਮਲਿਆਲਮ ਲੇਖਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਕੇਂਦਰ ਸੀ।

ਸ੍ਰੀਰਮਨ ਦੀ ਮੌਤ 10 ਅਕਤੂਬਰ 2007 ਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸੂਰ ਦੇ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਉਸਦਾ ਇਲਾਜ ਜਿਗਰ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ਾਬ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਲਈ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ 74 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਬੱਚੇ ਹਨ।

 ਲੇਖਣੀ 
ਸ਼੍ਰੀਰਮਨ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸਮਝਦਾਰੀ ਨਾਲ ਕਹੀਆਂ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾਵਾਦ ਨਾਲ ਗ੍ਰਸਤ ਸਨ। ਇੱਕ ਵਕੀਲ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਅਧਿਕਾਰੀ ਵਜੋਂ ਉਸ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਮੀਰ ਕਲਪਨਾਸ਼ੀਲ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਨਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਬਿੰਬਾਬਲੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾ ਵਸਤੂ ਦੇ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਅਤੇ ਵੰਨ ਸਵੰਨੇ ਸਰੋਤ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਆਧਾਰ ਬਣਾਇਆ। 
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਪੁਰਸ਼ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 2007
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1931