ਭੂਟਾਨ ਵਿਚ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ

ਭੂਟਾਨ ਦਾ ਸੰਵਿਧਾਨ 2008 ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਕਾਨੂੰਨ ਭੂਟਾਨ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਗੈਰ-ਬੋਧ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਗ਼ੈਰ-ਬੋਧ ਮਿਸ਼ਨਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ, ਗੈਰ- ਬੋਧ ਧਾਰਮਿਕ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਗੈਰ-ਬੋਧ ਧਾਰਮਿਕ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਮਨਾਉਣ ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਦ੍ਰੁਕਪਾ ਕਾਗਯੁ (ਮਹਾਯਾਨਾ) ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਰਾਜ ਧਰਮ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਦੱਖਣੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਾਗਰਿਕ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਾਲ 2015 ਤੋਂ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਧਰਮ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਹਿੰਦੂ ਮੰਦਰਾਂ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਸਾਲ ਰਾਜਾ ਨੇ ਦਸਹਿਨ (ਹਿੰਦੂ ਤਿਉਹਾਰ) ਮਨਾਇਆ ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਹਿੰਦੂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨਾਲ ਬੁਰਾਈਆਂ ਉੱਤੇ ਭਲਾਈ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. 2007 ਤੋਂ, ਮਹਾਂਯਾਨਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦਬਾਅ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਿੰਸਾ ਦੀਆਂ ਕੋਈ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀਆਂ. ਨਾ ਹੀ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਾਂ ਅਭਿਆਸ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਜਾਂ ਵਿਤਕਰੇ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਹਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਅਤੇ 1990 ਦੇ ਅਰੰਭ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਅਨੁਕੂਲ ਵਧੀਕੀਆਂ ਦੇ ਦੁਹਰਾਉਣ ਦੀਆਂ ਕੋਈ ਖ਼ਬਰਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀਆਂ ਸਨ, ਦ੍ਰੁੱਕਪਾ ਕਾਗਯੁਪ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਮਾਜਕ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਦਬਾਅ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਸੀ। 
ਧਾਰਮਿਕ ਜਨਸੰਖਿਆ
ਲਗਭਗ ਦੋ ਤਿਹਾਈ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਤਿਹਾਈ ਆਬਾਦੀ ਦ੍ਰੁੱਕਪਾ ਕਾਗਯੁ ਜਾਂ ਨਿਇੰਗਾ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਯਾਨ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਹਨ. ਲਗਭਗ ਇਕ-ਚੌਥਾਈ ਆਬਾਦੀ ਨਸਲੀ ਨੇਪਾਲੀ ਹਨ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ. ਉਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ੈਵ, ਵੈਸ਼ਨਵ, ਸ਼ਕਤਾ, ਘਨਪਤੀ, ਪੁਰਾਣਿਕ ਅਤੇ ਵੈਦਿਕ ਸਕੂਲ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਸਮੂਹ ਦੋਨਾਂ ਈਸਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਆਬਾਦੀ ਹੈ. ਬਾਨ, ਦੇਸ਼ ਦੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀਵਾਦੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਵਾਦੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ, ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਨਾਗਰਿਕ ਇਸ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ.
ਧਾਰਮਿਕ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ
2007 ਦੁਆਰਾ, ਕਾਨੂੰਨ ਨੇ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਲਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇਸ ਅਧਿਕਾਰ ਨੂੰ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਸੀਮਿਤ ਕੀਤਾ. ਮਹਾਯਾਨ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਰਾਜ ਧਰਮ ਹੈ। ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਗੈਰ-ਬੋਧੀਆਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਦੋਵਾਂ ਧਾਰਮਿਕ ਇਕੱਠਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਾਸ਼ ਕੀਤਾ, ਗੈਰ-ਬੋਧੀ ਧਾਰਮਿਕ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਗੈਰ-ਬੋਧ ਮਿਸ਼ਨਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦਿੱਤਾ। ਕੋਈ ਵੀ ਇਮਾਰਤਾਂ, ਨਵੀਆਂ ਪੂਜਾ ਸਥਾਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਲਾਇਸੈਂਸਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕੀਆਂ. ਜਦੋਂ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਕਾਨੂੰਨ ਨੇ ਧਰਮ ਬਦਲਣ ਜਾਂ ਧਰਮ ਬਦਲਣ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਨਹੀਂ ਲਗਾਈ ਸੀ, ਰਾਇਲ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਇੱਕ ਫੈਸਲੇ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਧਰਮ ਪਰਿਵਰਤਨ ਦੀ ਮਨਾਹੀ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੱਗਰੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕਰਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੋਈ ਕਾਨੂੰਨ ਨਹੀਂ ਸਨ.
ਹਵਾਲੇ