ਸਾਊਦੀ ਅਰਬ ਵਿਚ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ

ਸਾਊਦੀ ਅਰਬ ਦੀ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਇੱਕ ਇਸਲਾਮੀ ਸੰਪੂਰਨ ਰਾਜਤੰਤਰ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੁੰਨੀ ਇਸਲਾਮ ਦ੍ਰਿੜ ਸ਼ਰੀਆ ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਰਾਜ ਧਰਮ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹੋਣ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਪਰ ਗ਼ੈਰ-ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਦਾ ਨਿਜੀ ਤੌਰ' ਤੇ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਤਕਰੇ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਨਿਕਾਲੇ ਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਮੁਸਲਮਾਨ ਪਿਤਾਾਂ ਦੇ ਜੰਮੇ ਬੱਚੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਸਮਝੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸਲਾਮ ਤੋਂ ਦੂਸਰੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਨੂੰ ਧਰਮ -ਤਿਆਗੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੁਆਰਾ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਸੁੰਨੀ ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੁਫ਼ਰ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਵੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਆਮ ਜੁਰਮਾਨਾ ਲੰਬੀ ਜੇਲ੍ਹ ਦੀ ਸਜਾ ਹੈ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਧਾਰਮਿਕ ਅਜ਼ਾਦੀ ਬਾਰੇ 2013 ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, 1913 ਅਤੇ 2013 ਦੇ ਵਿੱਚ 'ਕਿਸੇ ਵੀ ਧਰਮ-ਤਿਆਗ ਜਾਂ ਈਮਾਨਦਾਰੀ ਲਈ ਫਾਂਸੀ ਦੀ ਕੋਈ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਖਬਰ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ ਹੈ।
ਧਾਰਮਿਕ ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਸਰਕਾਰ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਾਨਤਾ ਜਾਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਸਖਤ ਪਾਬੰਦੀ ਹੈ। ਨੀਤੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਜੋਂ, ਸਰਕਾਰ ਗੈਰ-ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਸਮੇਤ, ਜੋ ਧਾਰਮਿਕ ਅਭਿਆਸ ਲਈ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਸਮੇਤ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਨਿਜੀ ਪੂਜਾ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਗਰੰਟੀ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਅਭਿਆਸ ਵਿੱਚ ਸਤਿਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਪਰਿਭਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ.
ਧਾਰਮਿਕ ਜਨਸੰਖਿਆ
ਦੇਸ਼ ਦਾ ਕੁਲ ਜ਼ਮੀਨੀ ਖੇਤਰਫਲ ਲਗਭਗ 2,150,000 ਵਰਗ ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਹੈ ਅਤੇ ਆਬਾਦੀ ਲਗਭਗ 27 ਮਿਲੀਅਨ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਲਗਭਗ 19 ਮਿਲੀਅਨ ਨਾਗਰਿਕ ਹਨ। ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਆਬਾਦੀ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗੈਰ-ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ ਸਮੇਤ, 12 ਮਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ. ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਜੱਥੇਬੰਦੀਆਂ ਲਈ ਵਿਆਪਕ ਅੰਕੜੇ ਉਪਲਬਧ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਕੂਲਾਂ ਦੇ ਮੁਸਲਮਾਨ, ਈਸਾਈ (ਪੂਰਬੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ, ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟਸ ਅਤੇ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ), ਯਹੂਦੀ, 250,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਿੰਦੂ, 70,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੁੱਧ, ਲਗਭਗ 45,000 ਸਿੱਖ ਹੈ."Global Index of Religiosity and Atheism" (PDF) Gallup. Retrieved 2017-01-12

http://www.wingia.com/web/files/news/14/file/14.pdf  ਸਾਊਦੀ ਅਰਬ ਇੱਕ ਇਸਲਾਮਿਕ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਮੁਹੰਮਦ ਦੀ ਕੁਰਾਨ ਅਤੇ ਸੁੰਨਤ (ਪਰੰਪਰਾ) ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਸੰਵਿਧਾਨ ਐਲਾਨਿਆ ਹੈ। ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੀਮਤ ਹੈ. ਇਸਲਾਮ ਅਧਿਕਾਰਤ ਧਰਮ ਹੈ. ਕਾਨੂੰਨ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਮੁਸਲਮਾਨ ਪਿਤਾਾਂ ਦੇ ਜੰਮੇ ਬੱਚੇ ਵੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹਨ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਦੇਸ਼ ਜਾਂ ਧਾਰਮਿਕ ਪਰੰਪਰਾ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ. ਸਰਕਾਰ ਦੂਜੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਜਨਤਕ ਅਭਿਆਸ ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਾਉਂਦੀ ਹੈ ਪਰ ਸਰਕਾਰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਗੈਰ-ਮੁਸਲਿਮ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਅਭਿਆਸ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਹਵਾਲੇ