ਏਸ਼ੀਅਨ ਵਾਟਰ ਮਾਨੀਟਰ

ਏਸ਼ੀਅਨ ਵਾਟਰ ਮਾਨੀਟਰ (ਵਾਰਾਨਸ ਸਾਲਵੇਟਰ), ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਮ ਪਾਣੀ ਨਿਗਰਾਨ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਵੈਨਰਿਡ ਕਿਰਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਏਸ਼ੀਆ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਨਿਗਰਾਨ ਗਿਰਗਿਟ ਹੈ, ਸ਼੍ਰੀਲੰਕਾ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਇੰਡੋਚੀਨਾ, ਮਾਲੇ ਪ੍ਰਾਇਦੀਪ ਅਤੇ ਇੰਡੋਨੇਸ਼ੀਆਈ ਟਾਪੂ ਤੱਕ, ਜਿਥੇ ਇਹ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਈਯੂਸੀਐਨ ਲਾਲ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਚਿੰਤਾ ਵਜੋਂ ਸੂਚੀਬੱਧ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ 1768 ਵਿੱਚ ਲੌਰੇਂਟੀ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸਕੁਐਮੈਟਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਏਸ਼ੀਅਨ ਵਾਟਰ ਮਾਨੀਟਰ ਨੂੰ ਮਲੇਅਨ ਵਾਟਰ ਮਾਨੀਟਰ, ਕਾਮਨ ਵਾਟਰ ਮਾਨੀਟਰ, ਦੋ ਬੈਂਡਡ ਮਾਨੀਟਰ, ਰਾਈਸ ਕਿਰਲੀ, ਰਿੰਗ ਕਿਰਲੀ, ਪਲੇਨ ਲਿਜ਼ਰਡ ਅਤੇ ਨੋ-ਮਾਰਕ ਕਿਰਲੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਬਸ “ਵਾਟਰ ਮਾਨੀਟਰ” ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ੍ਰੀਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਸਥਾਨਕ ਨਾਮ ਕਾਬਰਗੋਆ ਹੈ, ਇਹ ਵੱਖ ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਇੱਕ ਉਪ-ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।Water Monitor Lizard (Varanus salvator) at Pak Lah’s House | Mutakhir . Wildlife.gov.my (2012-02-23). Retrieved on 2012-08-22. 

ਵੇਰਵਾ
ਪਾਣੀ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨ ਮਾਨੀਟਰ ਕਿਰਲੀ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਹੈ। ਪ੍ਰਜਨਨ ਪਰਿਪੱਕਤਾ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਹਾਲਾਂਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਤਸਦੀਕ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ. ਉਹ ਕੋਮੋਡੋ ਅਜਗਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਰਾ ਕਿਰਲੀ ਹਨ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਲੰਬੇ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਸੰਕੁਚਿਤ ਪੂਛਾਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਇਸ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਪੈਮਾਨੇ ਉੱਕਰੇ ਹੋਏ ਹਨ; ਸਿਰ ਦੇ ਉਪਰ ਪਾਏ ਗਏ ਸਕੇਲ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਵਾਲੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡੇ ਹੋਣ ਲਈ ਨੋਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਪਾਣੀ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨ ਅਕਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੰਗ ਦੇ ਭੂਰੇ ਜਾਂ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਰੰਗਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੇ ਥੱਲੇ ਪਏ ਪੀਲੇ ਚਟਾਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ- ਇਹ ਪੀਲੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅਲੋਪ ਹੋਣ ਦਾ ਰੁਝਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਨੂੰ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਬੈਂਡ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਕੋਨੇ ਹਨ ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਅੱਖ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮਾਨੀਟਰਾਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਲੰਮੀ ਗਰਦਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੰਬੀ ਚੁਸਤੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜਬਾੜੇ, ਦੰਦਾਂ ਅਤੇ ਦੰਦਾਂ ਅਤੇ ਤਿੱਖੇ ਪੰਜੇ ਦੋਨੋਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਅਤੇ ਬਚਾਅ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ. ਗ਼ੁਲਾਮੀ ਵਿਚ, ਏਸ਼ੀਅਨ ਜਲ ਨਿਗਰਾਨਾਂ ਦੀ ਜੀਵਨ-ਸੰਭਾਵਨਾ ਹਾਲਤਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ 11-25 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕਿਤੇ ਵੀ ਹੋਣ ਦਾ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੰਗਲੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਛੋਟਾ ਹੈ।
ਵੰਡ ਅਤੇ ਰਿਹਾਇਸ਼
ਇਹ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਕੁਦਰਤੀ ਬਨਸਪਤੀ ਅਤੇ ਜਲ-ਸਰੋਤਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾਲ ਬਸੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਫੁੱਲਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਰਿਹਾਇਸ਼ ਜੋ ਇਸ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਉਹ ਹਨ ਮੈਂਗਰੋਵ ਬਨਸਪਤੀ, ਦਲਦਲ, ਬਿੱਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਅਤੇ 1000 ਮੀਟਰ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਚਾਈ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਰੀਂਗਣ ਵਾਲ਼ੇ ਜੀਵ