ਤਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ

ਤਾਜਿਕਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤਾਜਕੀਸਤਾਨ ਦੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਧਾਰਮਿਕ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਘੱਟ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਚਿੰਤਾ ਦੇ ਕੁਝ ਖੇਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਹਨ.
ਤਜ਼ਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਇਸਲਾਮਿਕ ਕੱਟੜਪੰਥ ਪ੍ਰਤੀ ਚਿੰਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਹ ਚਿੰਤਾ ਆਮ ਜਨਤਾ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ. ਸਰਕਾਰ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਤਿ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਬਣਨ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਤਾਜਿਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੀ ਨੀਤੀ ਨੇ ਲੜਕੀਆਂ ਨੂੰ ਪਬਲਿਕ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿਜਾਬ ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਵਰਜਿਆ ਹੈ। ਸਰਕਾਰ ਕੁਝ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀ ਧਾਰਮਿਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀ ਹੈ. ਕੁਝ ਧਾਰਮਿਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ, ਅਸਥਾਈ ਨਜ਼ਰਬੰਦੀ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੁੱਛ-ਗਿੱਛ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ. ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਇਮੋਲੀ ਰਹਿਮਨ ਸਮੇਤ ਤਾਜਿਕਸਤਾਨ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਸਰਗਰਮ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਦੀ ਨੀਤੀ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਧਾਰਮਿਕ ਜਨਸੰਖਿਆ
ਇਥੇ 85 ਗੈਰ-ਮੁਸਲਿਮ ਸਮੂਹ ਸਭਿਆਚਾਰ ਮੰਤਰਾਲੇ ਵਿਖੇ ਧਾਰਮਿਕ ਮਾਮਲੇ ਵਿਭਾਗ (ਡੀਆਰਏ) ਕੋਲ ਰਜਿਸਟਰਡ ਹਨ। ਲਗਭਗ 200,000 ਈਸਾਈ, ਜਿਆਦਾਤਰ ਨਸਲੀ ਰਸ਼ੀਅਨ ਅਤੇ ਸੋਵੀਅਤ ਯੁੱਗ ਦੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਸਮੂਹ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਈਸਾਈ ਸਮੂਹ ਰੂਸੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ ਹੈ, ਪਰ ਹੋਰ ਰਜਿਸਟਰਡ ਸੰਗਠਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਪਟਿਸਟ (ਪੰਜ ਸੰਸਥਾਵਾਂ), ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ (ਦੋ), ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਦੇ ਐਡਵੈਂਟਿਸਟ (ਇੱਕ), ਯਹੋਵਾਹ ਦੇ ਗਵਾਹ (ਇੱਕ), ਲੂਥਰਨ (ਕੋਈ ਡਾਟਾ ਉਪਲਬਧ ਨਹੀਂ) ਅਤੇ ਕੋਰੀਆ ਦੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਸਨਮਿਨ ਚਰਚ (ਦੋ) ਸ਼ਾਮਲ ਕਰੋ. ਹੋਰ ਧਾਰਮਿਕ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹਾਈਸ (ਚਾਰ ਰਜਿਸਟਰਡ ਸੰਗਠਨ), ਜ਼ੋਰੋਆਸਟ੍ਰੀਅਨ (ਕੋਈ ਅੰਕੜੇ ਉਪਲਬਧ ਨਹੀਂ), ਹਰੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ (ਇੱਕ), ਅਤੇ ਯਹੂਦੀ (ਇੱਕ) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਇਹ ਸਮੂਹ ਸਮੂਹ ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲਗਭਗ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੈਂਬਰ ਦੁਸ਼ਾਂਬੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ. ਅੰਦਾਜ਼ਨ 0.01 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਅਬਾਦੀ ਨਾਸਤਿਕ ਹੈ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਧਾਰਮਿਕ ਪੰਥ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਤਾਜਿਕਸਤਾਨ ਦਾ ਸੰਵਿਧਾਨ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਮਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਰਕਾਰ ਧਾਰਮਿਕ ਅਦਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਬਣਨ ਜਾਂ "ਕੱਟੜਪੰਥੀ ਰੁਝਾਨਾਂ" ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕ ਸਕਣ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਥਾਨਕ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਦਫਤਰਾਂ ਨੇ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਰਕਾਰੀ ਪੱਖਪਾਤ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਨ ਲਈ "ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ ਰਾਜ" ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਹਵਾਲੇ

 United States Bureau of Democracy, Human Rights and Labor. Tajikistan: International Religious Freedom Report 2007. This article incorporates text from this source, which is in the public domain.