ਕਤਰ ਵਿਚ ਧਰਮ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ

ਕਤਰ ਵਿਚ, ਸੰਵਿਧਾਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਨਿਯਮ, ਸੰਗਠਨ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ, ਜਨਤਕ ਅਸੈਂਬਲੀ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਵਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕਤਾ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਦੇ ਹਨ. ਇਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਕਾਨੂੰਨ ਗੈਰ-ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਧਰਮ ਪਰਿਵਰਤਨ ਕਰਨ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਪੂਜਾ' ਤੇ ਕੁਝ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਲਾਮ ਰਾਜ ਧਰਮ ਹੈ.
ਧਾਰਮਿਕ ਜਨਸੰਖਿਆ
ਜਦੋਂ ਕਿ ਸਰਕਾਰ ਧਾਰਮਿਕ ਮਾਨਤਾ ਸੰਬੰਧੀ ਜਨਸੰਖਿਆ ਦੇ ਅੰਕੜੇ ਜਾਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ, ਕੁਝ ਮੈਂਬਰਸ਼ਿਪ ਦੇ ਅੰਕੜੇ ਇਸਾਈ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਤੋਂ ਉਪਲਬਧ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਈਸਾਈ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ (80,000), ਪੂਰਬੀ ਅਤੇ ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਆਰਥੋਡਾਕਸ, ਐਂਗਲੀਕਨਜ਼ (10,000), ਕੋਪਟਸ (3,000) ਅਤੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ . ਹਿੰਦੂ ਭਾਈਚਾਰਾ ਲਗਭਗ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ, ਦੱਖਣ ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਅਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ. ਬਹੁਤੀਆਂ ਬਾਹਰੀਆਂ ਈਰਾਨ ਤੋਂ ਆਈਆਂ ਹਨ। ਧਰਮ ਕੌਮੀਅਤ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਅਨੁਸਾਰ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਲਈ ਕੋਈ ਮਾਪਦੰਡ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਕਤਰਾਰੀ ਨਾਗਰਿਕ ਜਾਂ ਤਾਂ ਸ਼ੀਆ ਜਾਂ ਸੁੰਨੀ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹਨ, ਸਿਵਾਏ ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਇੱਕ ਈਸਾਈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਾਸਤਿਕ, ਕੁਝ ਬਾਹਿਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਬੰਧਤ ਪਰਿਵਾਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਗਰਿਕਤਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ.
ਧਾਰਮਿਕ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਸਥਿਤੀ
ਸੰਵਿਧਾਨ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਕੁਝ ਕਾਨੂੰਨ, ਸੰਗਠਨ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ, ਜਨਤਕ ਅਸੈਂਬਲੀ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਵਿਵਸਥਾ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕਤਾ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕਾਨੂੰਨ ਗੈਰ-ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ ਹੋਣ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਪੂਜਾ' ਤੇ ਕੁਝ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ. ਰਾਜ ਧਰਮ ਇਸਲਾਮ ਹੈ. ਜਦੋਂਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕਤਰ ਦੇ ਲੋਕ ਸੁੰਨੀ ਹਨ, ਸ਼ੀਆ ਮੁਸਲਮਾਨ ਸੁਤੰਤਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਾਸ਼ਟਰੀਅਤਾ ਦਾ ਕਾਨੂੰਨ ਧਾਰਮਿਕ ਪਹਿਚਾਣ 'ਤੇ ਕੋਈ ਰੋਕ ਨਹੀਂ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ.
ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਾਨਤਾ ਲਈ ਸਰਕਾਰ ਕੋਲ ਰਜਿਸਟਰ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ. ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਕੈਥੋਲਿਕ, ਐਂਗਲੀਕਨ, ਯੂਨਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪੂਰਬੀ ਆਰਥੋਡਾਕਸ, ਕੌਪਟਿਕ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਈਸਾਈ ਚਰਚਾਂ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਵਾਨਿਤ ਧਾਰਮਿਕ ਸਮੂਹਾਂ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰਤ ਰਜਿਸਟਰ ਰੱਖਦਾ ਹੈ. ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਲਈ, ਹਰੇਕ ਸਮੂਹ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 1,500 ਮੈਂਬਰ ਹੋਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ. ਹਾਲਾਂਕਿ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਵਾਲੀਆਂ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਤੌਰ' ਤੇ ਲੋੜੀਂਦੀ ਸਦੱਸਤਾ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ, ਉਹ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲੋੜ ਪੈਣ 'ਤੇ ਗ੍ਰਹਿ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਸਰੀਰਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ.
ਹਵਾਲੇ

 United States Bureau of Democracy, Human Rights and Labor. Qatar: International Religious Freedom Report 2007. This article incorporates text from this source, which is in the public domain.