ਆਂਵਲਾ

ਫਾਈਲੈਲਥਸ ਐਂਬਲਿਕਾ (ਆਂਵਲਾ, Eng: Aamla), ਜਿਸ ਨੂੰ ਐਮਬਲਿਕ, ਐਮਬਲਿਕ ਮਿਰਬਾਲਾਨ, ਮਿਰਬਾਲਾਨ, ਇੰਡੀਅਨ ਗੌਸੇਬੇਰੀ, ਮਲਕਾ ਟ੍ਰੀ ਜਾਂ ਅਮਲਾ ਤੋਂ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਐਮਲਾਕੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂਟੇਸਾਏ ਦਾ ਇੱਕ ਪੌਦਾ-ਪੱਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਕੋ ਨਾਮ ਦੇ ਆਪਣੇ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਫਲ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

 ਬੂਟਾ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਾਢੀ 
ਇਹ ਰੁੱਖ ਮੱਧਮ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਹੈ, ਉਚਾਈ ਵਿੱਚ 1-8 ਮੀਟਰ (3 ਫੁੱਟ 3 ਇੰਚ -6 ਫੁੱਟ 3 ਇੰਚ) ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋਏ। ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਚਮਕਦਾਰ ਜਾਂ ਬਾਰੀਕ ਤਰਬੂਜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, 10-20 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ (3.9-7.9 ਇੰਚ) ਲੰਬੇ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੇਂਡੂ ਸਜੀਵ; ਪੱਤੇ ਸਧਾਰਨ, ਸਬਸੈਸੇਲ ਅਤੇ ਬਰਾਂਟੇਲੈਟਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਹਲਕਾ ਹਰਾ, ਪੰਨੇ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਫੁੱਲ ਹਰੇ-ਪੀਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਫਲ ਕਰੀਬ ਗੋਲਾਕਾਰ, ਹਲਕੇ ਹਰੇ ਰੰਗ ਦਾ ਪੀਲਾ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਨਿਰਮਲ ਅਤੇ ਦਿੱਖ ਤੇ ਸਖਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਛੇ ਲੰਬਕਾਰੀ ਸਟਰਿੱਪਾਂ ਜਾਂ ਫਰੂਜ਼ ਹਨ।

ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਪਕਾਉਣਾ, ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਜਨਮਦੇ ਹੋਏ ਉਪਰਲੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਗ ਹੱਥਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਟਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਭਾਰਤੀ emblic ਦਾ ਸੁਆਦ ਖੱਟਾ, ਕੁੜੱਤਣ ਅਤੇ ਕਸਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਰੇਸ਼ੇਦਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਵਿਚ, ਖਟਾਈ ਦੇ ਫਲ ਪੋਟੇਬਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਲੂਣ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਲਾਲ ਮਿਰਚ ਪਾਊਡਰ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਖਾਣੇ ਆਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

 ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਮਹੱਤਤਾ 
ਇਸ ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਅਮਲਕਾ ਏਕਦਸ਼ੀ 'ਤੇ ਦਰਖਤ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਬੋਧੀ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿਚ, ਮਹਾਨ ਭਾਰਤੀ ਸਮਰਾਟ ਅਸ਼ੋਕ ਨੇ ਅੱਧੀਆਂ ਅੰਮਲਕਾ ਫਲ ਬੁੱਧੀ ਸੰਗਤਾਂ ਨੂੰ ਆਖ਼ਰੀ ਤੋਹਫ਼ੇ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੇ ਸਨ. ਇਹ ਅਸ਼ੋਕਵਾਦ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਸ਼ਬਦਾ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ:

"ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਦਾਨੀ, ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਰੋੜਾ, ਜਾਮਬੂਿਪੀ [ਮਹਾਂਦੀਪ] ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਅੱਧੇ ਮੇਰਬਲੇਬਨ ਦਾ ਮਾਲਕ ਰਿਹਾ ਹੈ।" (ਸਟਰੋਂਗ, 1983, ਸਫ਼ਾ 99) ਇਹ ਕੰਮ ਇੰਨਾ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਅੱਜਕਲ ਪਟਨਾ ਵਿੱਚ ਇਸ ਘਟਨਾ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਚੱਕਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਮਾਲਕ ਸਤੂਪ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

 ਪਾਰੰਪਰਕ ਵਰਤੋਂ 

 ਪਾਰੰਪਰਕ ਦਵਾਈ 
ਰਵਾਇਤੀ ਭਾਰਤੀ ਦਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਪੌਦੇ ਦੇ ਸੁੱਕ ਅਤੇ ਤਾਜ਼ੇ ਫਲ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪੌਦੇ ਦੇ ਸਾਰੇ ਭਾਗ ਵੱਖ ਵੱਖ ਆਯੁਰਵੈਦਿਕ / ਯੁਨਾਨੀ ਦਵਾਈਆਂ (ਜਵਾਹਰਿਸ਼ ਆੱਲਾ) ਵਿੱਚ ਫਲ, ਬੀਜ, ਪੱਤੇ, ਜੜ੍ਹਾਂ, ਸੱਕ ਅਤੇ ਫੁੱਲਾਂ ਸਮੇਤ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਆਯੁਰਵੈਦ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਮਲਾ ਫਲ ਮਿੱਠਾ (ਮਾਧੁਰਾ), ਕੌੜਾ (ਟਿੱਕਾ) ਅਤੇ ਪੰਗਤੀ (ਕਾਟੂ) ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਵਾਦ (ਅਨੁਰਾਸ) ਦੇ ਨਾਲ ਸਵਾਦ (ਰਸ) ਵਿੱਚ ਖੱਟਾ (ਕਸ਼ਾਯਾ) ਹੈ। ਉਸਦੇ ਗੁਣ (ਗੁੰਨਾ) ਹਲਕੇ (ਲੰਗੂ) ਅਤੇ ਸੁੱਕੇ (ਰੁੱਖ) ਹਨ, ਵਿਗਾਕ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ (ਵਿਪਿਕਾ) ਮਿੱਠੀ (ਮਧੁਰ) ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਊਰਜਾ (ਵਾਇਰ) ਠੰਢੀ ਹੈ (ਸ਼ੀਤਾ)।

 ਰਸੋਈ ਵਰਤਣ 
ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਭਾਰਤੀ ਗੂਸਬੇਰੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਉਤਪਾਦਕ ਅਤੇ ਪੂਰਤੀਕਰਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਫਲ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੂਣ, ਤੇਲ ਅਤੇ ਮਸਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਮਲਾ ਦਾ ਫਲ ਕੱਚ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਂਧ੍ਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿਚ, ਟੈਂਡਰ ਕਿਸਮਾਂ ਨੂੰ ਦਾਲ (ਇਕ ਲੇਸਿਲ ਦੀ ਤਿਆਰੀ) ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਐੱਲ ਕਾ ਮੁਰਾਬਾਹ, ਇੱਕ ਮਿੱਠੀ ਚੀਜ਼ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੂਗਰ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤਕ ਉਹ ਮਿਲਾ ਕੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

 ਹੋਰ ਵਰਤੋਂ 
ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਿਆਹੀ, ਸ਼ੈਂਪੂਜ਼ ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਤੇਲ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਭਾਰਤੀ ਗੌਰੇਬੇਰੀ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਉੱਚ ਟੈਨਿਨ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੰਗ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਮੋਰਨੈਂਟ ਹੈ। ਅਮਲਾ ਸ਼ੈਂਪੂਸ ਅਤੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਤੇਲ ਨੂੰ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਾਲਾਂ ਅਤੇ ਖੋਪੜੀ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਲੇਟੀ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣਾ।

 ਗੈਲਰੀ 

 ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
 Emblicanin (antioxidant)
 ਤ੍ਰਿਫਲ, ਇੱਕ ਆਯੁਰਵੈਦਿਕ ਮਿਸ਼ਰਣ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਆਮਲਾ

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਭਾਰਤੀ ਮਸਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮਸਾਲੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫਲ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫਲ ਸਬਜੀਆਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫਲ ਵਿਗਿਆਨ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਫਲਦਾਰ ਪੌਦੇ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖੇਤੀਬਾੜੀ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਵਿਰਾਸਤੀ ਰੁੱਖ