ਆਦਿਲ ਮਨਸੂਰੀ

ਆਦਿਲ ਮਨਸੂਰੀ ਇੱਕ ਵਿਖਿਆਤ ਕਵੀ, ਨਾਟਕਕਾਰ ਅਤੇ ਕੈਲੀਗ੍ਰਾਫਰ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਕਈ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਜਿਵੇਂ ਹਿੰਦੀ, ਗੁਜਰਾਤੀ ਅਤੇ ਉਰਦੂ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ।

ਜੀਵਨ
ਆਦਿਲ ਮਨਸੂਰੀ ਦਾ ਜਨਮ ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਵਿੱਚ 18 ਮਈ 1936 ਨੂੰ ਹੋਇਆ। ਉਸਨੇ ਮੁਢਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰੇਮਚੰਦ ਰਾਇਚੰਦ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਕਾਲਜ, ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਦਾ ਬਚਪਨ ਦਾ ਨਾਮ ਫਰੀਦ ਮੁਹੰਮਦ ਗੁਲਾਮਨਬੀ ਮਨਸੂਰੀ ਸੀ।https://en.wikipedia.org/wiki/Adil_Mansuri
ਕਾਵਿ-ਨਮੂਨਾ
ਐਸੇ ਡਰੇ ਹੁਏ ਹੈਂ ਜ਼ਮਾਨੇ ਕੀ ਚਾਲ ਸੇ

ਘਰ ਮੇਂ ਭੀ ਪਾਂਵ ਰਖਤੇ ਹੈਂ ਹਮ ਤੋ ਸੰਭਾਲ ਕਰ

ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖਟਖਟਾ ਕੇ ਸਿਤਾਰੇ ਚਲੇ ਗਏ

ਖ਼ਾਬੋਂ ਕੀ ਸ਼ਾਲ ਓੜ ਕੇ ਮੈਂ ਊਂਘਤਾ ਰਹਾ

ਕੋਈ ਖ਼ੁਦਖੁਸ਼ੀ ਕੀ ਤਰਫ਼ ਚਲ ਦੀਆ

ਉਦਾਸੀ ਕੀ ਮੇਹਨਤ ਠਿਕਾਨੇ ਲਗੀhttps://rekhta.org/poets/adil-mansuri/couplets/

ਕਾਰਜ
ਉਹ ਗ਼ਜ਼ਲ ਦੇ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਵਲੰਕ (1963), ਪਗਰਵ (1966), ਸਤਤ (1970), ਮਰਦ ਨਾ ਮਰਦ (2006), ਗਜ਼ਲਨਾ ਆਇਨਾਗਰਮਾ (2003) ਉਸਦੇ ਗ਼ਜ਼ਲ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਨੇ ਕਈ ਹੋਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖੀ, ਉਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਉਰਦੂ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਗੁਜਰਾਤੀ, ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਉਰਦੂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਦੂਜੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸੁਤੰਤਰ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਲਿਖੀਆਂ।

ਪੁਸਤਕਾਂ
ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਕਵੀ