ਸਿਰਾਜ ਉਦ-ਦੌਲਾ

ਮਿਰਜ਼ਾ ਮੁਹੰਮਦ ਸਿਰਾਜ-ਉਦ-ਦੌਲਾ, (ਫਾਰਸੀ:مرزا محمد سراج الدولہ, ਬੰਗਾਲੀ: নবাব সিরাজদৌল্লা) ਪ੍ਰਚੱਲਤ ਨਾਮ ਸਿਰਾਜੂਦੌਲਾ (1733 - 2 ਜੁਲਾਈ, 1757) ਬੰਗਾਲ, ਬਿਹਾਰ ਅਤੇ ਉੜੀਸਾ ਦਾ ਸੰਯੁਕਤ ਨਵਾਬ, 23px ਮੁਗ਼ਲ ਸਲਤਨਤ ਦਾ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਬਰਤਾਨਵੀ ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਆਰੰਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੰਗਰੇਜ਼ ਉਸਨੂੰ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਠੀਕ ਨਾ ਬੋਲ ਪਾਉਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਰ ਰੋਜਰ ਡਾਵਲੇਟ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ।

ਉਸ ਨੇ 23 ਅਪ੍ਰੈਲ 1756 ਆਪਣੇ ਨਾਨੇ ਅਲੀਵਰਦਾਰ ਖਾਨ ਤੋਂ 23 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬੰਗਾਲ਼ ਦੀ ਗੱਦੀ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ। ਨਵਾਬ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਕਮਾਂਡਰ ਮੀਰ ਜਫ਼ਰ ਦੀ ਧੋਖਾਧੜੀ ਕਾਰਨ 23 ਜੂਨ 1757 ਨੂੰ ਪਲਾਸੀ ਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀ ਹਾਰ ਹੋਈ। ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਰੌਬਰਟ ਕਲਾਈਵ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਬੰਗਾਲ ਦਾ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।

 ਜਨਮ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ 
ਸਿਰਾਜ ਦਾ ਜਨਮ 1733 ਵਿੱਚ ਜ਼ੈਨ ਉਦ-ਦੀਨ ਅਹਿਮਦ ਖ਼ਾਨ ਅਤੇ ਅਮੀਨਾ ਬੇਗਮ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਛੇਤੀ ਹੀ ਸਿਰਾਜ ਦੇ ਨਾਨਾ ਜੀ ਨੂੰ ਬਿਹਾਰ ਦਾ ਡਿਪਟੀ ਗਵਰਨਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਵਾਬ ਦੇ ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ ਢੁਕਵੀਂ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਹੋਇਆ। ਨੌਜਵਾਨ ਸਿਰਾਜ ਨੇ ਅਲੀਵਰਦੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ 1746 ਵਿੱਚ ਮਰਾਠਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਫ਼ੌਜੀ ਉੱਦਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ। ਇਸ ਲਈ ਸਿਰਾਜ ਨੂੰ ਕੁਨਬੇ ਲਈ " ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ ਬੱਚਾ" ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਸਿਰਾਜ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਦਾਦੇ ਦਾ ਖ਼ਾਸ ਲਗਾਵ ਸੀ। ਮਈ 1752 ਵਿਚ, ਅਲੀਵਰਦੀ ਖਾਨ ਨੇ ਸੀਰਜ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਐਲਾਨਿਆ। ਅਲੀਵਰਦੀ ਖਾਨ ਦੀ 10 ਅਪ੍ਰੈਲ 1756 ਨੂੰ ਅੱਸੀ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

 ਰਾਜ ਕਾਜ 
(ਦੇਸ਼ ਦੀ ਜਿੱਤ), ਸਿਰਾਜ ਉਦ (ਰੋਸ਼ਨੀ ਦਾ ਰਾਜ) ਅਤੇ ਨਵਾਬੀ ਲਈ ਸਿਰਾਜ-ਉਦ-ਦੌਲਾਹ ਦੀ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਸੀ ਘਸੀਤੀ ਬੇਗਮ (ਮੇਹਰ ਅਨਿਯਾਸਾ ਬੇਗਮ), ਮੀਰ ਜਾਫਰ ਅਤੇ ਸ਼ੌਕਤ ਜੰਗ (ਸਿਰਾਜ ਦੇ ਚਚੇਰੇ ਭਰਾ) ਦੀ ਈਰਖਾ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ। ਘਸੀਤੀ ਬੇਗਮ ਕੋਲ ਵੱਡੀ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਸੀ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦਾ ਸਰੋਤ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਗੰਭੀਰ ਵਿਰੋਧ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਸਿਰਾਜ ਉਦ-ਦੌਲਾ ਨੇ ਮੋਤੀਝੀਲ ਪੈਲੇਸ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਜ਼ਬਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ। ਨਵਾਬ ਨੇ ਉੱਚ ਸਰਕਾਰੀ ਅਹੁਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਕੀਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਸੰਦੀਦਾ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ। ਮੀਰ ਮਦਨ ਨੂੰ ਮੀਰ ਜਾਫਰ ਦੀ ਥਾਂ ਬਕਸ਼ੀ (ਫੌਜ ਦੀ ਤਨਖਾਹ ਦੇਣਵਾਲਾ) ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਮੋਹਨ ਲਾਲ ਨੂੰ ਦੀਵਾਨ ਖਾਨਾ ਦੇ ਪੇਸ਼ਕਾਰ ਦੇ ਅਹੁਦੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ। ਆਖਿਰਕਾਰ ਸਿਰਾਜ ਨੇ ਪੂਰਨਿਆ ਦੇ ਗਵਰਨਰ ਸ਼ੌਕਤ ਜੰਗ ਨੂੰ ਦਬਾ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੰਘਰਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। 
 ਕਲਕੱਤਾ ਦਾ ਬਲੈਕ ਹੋਲ 
ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਗੁਰ ਨੂੰ ਅਜਮਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਸਿਰਾਜ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਰਾਜਨੀਤਿਕ-ਫੌਜੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਖਿਲਾਫ ਸਾਜ਼ਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਕਥਿਤ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਤੋਂ ਉਹ ਉਸ ਨਾਲ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਉਸ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਤਿੰਨ ਪੱਖ ਸਨ। ਪਹਿਲੀ ਗੱਲ ਇਹ ਕਿ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸੂਚਨਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਦੇ ਫੋਰਟ ਵਿਲੀਅਮ ਦੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕੀਤਾ; ਦੂਜਾ, ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮੁਗ਼ਲ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਵਪਾਰਕ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਦੁਰਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਕਸਟਮ ਡਿਊਟੀ ਦਾ ਭਾਰੀ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਤੀਜੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਅਨਸਰਾਂ ਨੂੰ ਪਨਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜੋ ਬੰਗਾਲ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਦੋਸ਼ੀ ਸਨ। ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ ਰਾਜਬਾਲਾਵ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾਦਾਸ, ਜੋ ਸਰਕਾਰੀ ਫੰਡਾਂ ਦੀ ਦੁਰਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਢਾਕਾ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਏ ਸਨ। ਇਸ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਕਲਕੱਤਾ ਵਿੱਚ ਫੋਰਟ ਵਿਲੀਅਮ ਵਿਖੇ ਫੌਜੀ ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਕਦਮ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਏ ਤਾਂ ਸਿਰਾਜ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੁਕਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਲਈ ਸੀਰਜ-ਉਦਦਾਲਾਹ ਨੇ ਜੂਨ 1756 ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਤੋਂ ਕੋਲਕਾਤਾ (ਜਿਸ ਦਾ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਨਾਂ ਬਦਲ ਕੇ ਅਲੀਨਗਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ) ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਿਆ। ਨਵਾਬ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਫ਼ੌਜਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਫੋਰਟ ਵਿਲੀਅਮ ਕਬਜ਼ਾ ਨੂੰ ਲਿਆ। ਕੈਦੀਆਂ ਨੂੰ ਸਥਾਨਕ ਕਮਾਂਡਰ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ ਤੇ ਬਣੇ ਕੈਦਖ਼ਾਨੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਬਣੇ ਸੈੱਲ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਰਾਤੋ-ਰਾਤ ਬੰਦੀਆਂ ਨੂੰ ਅਣਉਚਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖਣ ਤੇ ਦਮ ਘੁੱਟਣ ਨਾਲ ਕੰਪਨੀ ਅਨੁਸਾਰ 64 ਵਿਚੋਂ 43 ਕੈਦੀ ਮਰ ਗਏ। ਮ੍ਰਿਤਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦਾ ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਖਾਤਾ ਵਧਾ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਸਰ ਵਿਲੀਅਮ ਮੈਰੀਡੀਥ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰੌਬਰਟ ਕਲਾਈਵ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟਰੀ ਜਾਂਚ ਦੌਰਾਨ, ਬਲੈਕ ਹੋਲ ਘਟਨਾ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਚਾਰਜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਾਜ ਉਦ-ਦੌਲਾਹ ਨੂੰ ਸਹੀ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ: ਇੱਕ ਸਿਫਰ ਸੀਰਾਜ ਉਦ-ਦੋਹਲੇ ਦੇ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਦਾਰਤਾਪੂਰਨ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਣਗੌਲਿਆ ਅਤੇ ਮੁਆਫ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਨੇ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਨਵਾਬ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਘੜੀ ਜਿਸ ਨਾਲ ਨਵਾਬ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਮਹਿਰੂਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।.

ਸਾਜ਼ਿਸ਼
ਚੰਦਨਗਰ 'ਤੇ ਹੋਏ ਹਮਲੇ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ ਨਵਾਬ ਗੁੱਸੇ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਬਰਤਾਨਵੀ ਸਰਕਾਰ ਨਾਲ ਨਫ਼ਰਤ ਪਰਤ ਆਈ ਪਰ ਹੁਣ ਉਸ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਗਠਜੋੜ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਈ। ਉੱਤਰ ਤੋਂ ਅਹਮਦ ਸ਼ਾਹ ਦੁੱਰਾਨੀ ਦੇ ਅਫ਼ਗਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲੋਂ ਮਰਾਠਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਹਮਲਾ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਨਵਾਬ ਡਰ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲਾ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਤੇ ਨਵਾਬ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਡੂੰਘੀ ਬੇਭਰੋਸਗੀ ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ, ਸੀਰਾਜ ਨੇ ਜ਼ੌਨ ਲਾਅ, ਕੋਸਿਮਮਬਾਰ ਦੇ ਫਰਾਂਸੀਸੀ ਫੈਕਟਰੀ ਦੇ ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਡੀ ਬੂਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗੁਪਤ ਗੱਲਬਾਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਨਵਾਬ ਨੇ ਰਾਇ ਦਰਲਭ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਪਣੀ ਫ਼ੌਜ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਖੇਪ ਪਲਾਸੀ ਨੂੰ ਰਵਾਨਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਮੁਰਸੀਦਾਬਾਦ ਤੋਂ 30 ਮੀਲ (48 ਕਿਲੋਮੀਟਰ) ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਕੋਸਿਮਬਰਗ ਦੇ ਟਾਪੂ ਉੱਤੇ ਸੀ।.Harrington, p. 25Mahon, p. 337Malleson, pp. 48–49

ਨਵਾਬ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਧੜਿਆਂ ਨੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਖਿਲਾਫ ਆਪਣੀ ਯੋਜਨਾ ਉਲੀਕੀ। ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਵਪਾਰੀ,ਸੇਠ, ਸੀਰਾਜ਼ ਦੇ ਰਾਜ ਅਧੀਨ ਆਪਣੀ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਲਈ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੰਕਾ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਅਲੀਵਰਦੀ ਦੇ ਸ਼ਾਸਨ ਅਧੀਨ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਉਲਟ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਯਾਰ ਲੂਤਫ ਖਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਚਾਅ ਲਈ ਅੱਗੇ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਮਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਢਾਲ ਬਣ ਸਕੇ। ਸਿਰਾਜ ਦੀ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਕੰਪਨੀ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਵਿਲੀਅਮ ਵਾਟਸ ਨੇ ਕਲਾਈਵ ਨੂੰ ਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਉਲਟਾਉਣ ਲਈ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਰਚੀ ਜਾ ਰਹੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੀਰ ਜਾਫਰ, ਫੌਜ ਦੇ ਤਨਖ਼ਾਹ ਅਧਿਕਾਰੀ, ਰਾਇ ਦੁਰਲਭ, ਯਾਰ ਲੂਤਫ ਖ਼ਾਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਿੱਖ ਵਪਾਰੀ ਓਮਿਕੰਦ (ਅਮੀਰ ਚੰਦ) ਅਤੇ ਫ਼ੌਜ ਵਿੱਚ ਕਈ ਅਫ਼ਸਰ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਮੀਰ ਜਾਫਰ ਨੇ ਇਸ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਤਾਂ ਕਲਾਈਵ ਨੇ 1 ਮਈ ਨੂੰ ਕਲਕੱਤੇ ਦੀ ਚੋਣ ਕਮੇਟੀ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਕਮੇਟੀ ਨੇ ਗਠਜੋੜ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਤਾ ਪਾਸ ਕੀਤਾ। ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਅਤੇ ਮੀਰ ਜਫਰ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਲੜਾਈ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਨਵਾਬ ਦੀ ਗੱਦੀ ਲਈ ਅਤੇ ਕਲਕੱਤੇ 'ਤੇ ਹਮਲੇ ਲਈ ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੈਮਾਨੇ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ। 2 ਮਈ ਨੂੰ, ਕਲਾਈਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਕੈਂਪ ਤੋੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਅੱਧੀਆਂ ਫ਼ੌਜਾਂ ਕਲਕੱਤਾ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਨੂੰ ਚੰਦਰਨਗਰ  ਭੇਜਿਆ।

ਮੀਰ ਜਫਰ ਅਤੇ ਸੇਠ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਆਪਸੀ ਤਾਲਮੇਲ ਨੂੰ ਓਮਚੁੰਦ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ ਨੰਗਾ ਕਰ ਦੇਣ ਦੀ ਧਮਕੀ ਦਿੱਤੀ, ਜੇ ਉਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਵਧ ਕੇ 30 ਲੱਖ ਰੁਪਏ (300,000 ਪੌਂਡ) ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸਦੀ ਸੁਣਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਕਲਾਈਵ ਨੇ ਕਮੇਟੀ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਦੋ ਲਿਖਤਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਣ - ਸਫੇਦ ਪੇਪਰ ਉੱਤੇ ਅਸਲੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਓਮੀਕੰਦ ਦਾ ਕੋਈ ਜ਼ਿਕਰ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਲਾਲ ਪੇਪਰ ਤੇ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਲਈ ਓਮਿਕੰਦ ਦੀ ਲੋੜੀਦੀ ਸ਼ਰਤ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਵੇ। ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਦੋਵੇਂ ਸੰਧੀਆਂ 'ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਕੀਤੇ, ਪਰ ਐਡਮਿਰਲ ਵਾਟਸਨ ਨੇ ਸਿਰਫ ਅਸਲੀ ਹੀ ਹਸਤਾਖਰ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦਸਤਖਤ ਨੂੰ ਫਰਜ਼ੀ ਜਿਹੇ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਫੌਜ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਲਈ ਦੋਨੋਂ ਸੰਧੀਆਂ ਅਤੇ ਵੱਖਰੇ ਲੇਖ, 4 ਜੂਨ ਨੂੰ ਮੀਰ ਜਾਫਰ ਵੱਲੋਂ ਨਵੀਂ ਸਕੁਐਡਰਨ ਅਤੇ ਕਮੇਟੀ ਉੱਤੇ ਦਸਤਖਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।Harrington, p. 29Mahon, pp. 339–341Bengal, v.1, pp. cxcii–cxciii

 ਪਲਾਸੀ ਦਾ ਯੁੱਧ 
ਪਲਾਸੀ (ਜਾਂ ਪਾਲੀਸੀ) ਦੀ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਉਪ-ਮਹਾਂਦੀਪ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੋੜ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੇ ਬਰਤਾਨਵੀ ਹਕੂਮਤ ਦੀਆਂ ਜਿੱਤਾਂ ਦਾ ਰਸਤਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਸਿਰਾਜ-ਉਦ-ਦੌਲਾ ਦੀ ਕਲਕੱਤਾ ਦੀ ਜਿੱਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੰਪਨੀ ਨੇ ਕਿਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਅਤੇ ਹਮਲੇ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲੈਣ ਲਈ ਮਦਰਾਸ ਤੋਂ ਤਾਜ਼ੀਆਂ ਫ਼ੌਜਾਂ ਭੇਜੀਆਂ। ਰਾਜਧਾਨੀ ਛੱਡ ਕੇ ਸਿਰਾਜ-ਉਦ-ਦੌਲਾ ਨੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਨਾਲ ਪਲਾਸੀ ਵਿੱਚ ਡੇਰਾ ਲਾਇਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਰਸ਼ਿਦਾਬਾਦ ਤੋਂ 27 ਮੀਲ ਦੂਰ ਕੈਂਪ ਲਗਾਉਣਾ ਪਿਆ ਸੀ। 23 ਜੂਨ 1757 ਨੂੰ ਸੀਰਜ-ਉਦ-ਦੌਲਾਹ ਨੇ ਮੀਰ ਜਾਫਰ ਨੂੰ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਮੀਰ ਮਾਰਦਾਨ ਦੇ ਅਚਾਨਕ ਫ਼ੌਤ ਹੋ ਜਾਂ ਤੇ ਉਦਾਸ ਸਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸਿਰਾਜ ਦੇ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੇ ਸਾਥੀ ਸਨ। ਨਵਾਬ ਨੇ ਮੀਰ ਜਾਫਰ ਤੋਂ ਮਦਦ ਮੰਗੀ। ਮੀਰ ਜਾਫਰ ਨੇ ਉਸ ਦਿਨ ਲਈ ਸਿਰਾਜ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ। ਨਵਾਬ ਨੇ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਵੱਡੀ ਗ਼ਲਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਦੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਨਵਾਬ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀ ਆਪਣੇ ਕੈਂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਰੌਬਰਟ ਕਲਾਈਵ ਨੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਸੈਨਿਕਾਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਅਚਾਨਕ ਹਮਲਾ ਹੋਣ ਤੇ, ਸਿਰਾਜ ਦੀ ਫ਼ੌਜ ਉਲਝ ਗਈ ਅਤੇ ਲੜਨ ਦਾ ਕੋਈ ਰਾਹ ਨਾ ਸੋਚ ਸਕੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਇਸ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਏ। ਜਗਤ ਸੇਠ, ਮੀਰ ਜਾਫਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਚੰਦਰਾ, ਓਮਿਕੰਦ ਆਦਿ ਦੁਆਰਾ ਰਚੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਧੋਖਾਧੜੀ ਨਾਲ ਉਹ ਲੜਾਈ ਹਾਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਭੱਜਣਾ ਪਿਆ। ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਮੁਰਸ਼ਿਦਾਬਾਦ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਟਨਾ ਤਾਈਂ ਕਿਸ਼ਤੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆ, ਪਰ ਆਖਿਰਕਾਰ ਮੀਰ ਜਾਫਰ ਦੇ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ.

 ਮੌਤ 
ਸੀਮਾ-ਉਦ-ਦੌਲਾ ਨੂੰ 2 ਜੁਲਾਈ 1757 ਨੂੰ ਮਮਰੀ ਅਲੀ ਬੇਗ ਨੇ ਮੀਰ ਜਾਫਰ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਈਸਟ ਇੰਡੀਆ ਕੰਪਨੀ ਵਿਚਕਾਰ ਸਮਝੌਤੇ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਫਾਂਸੀ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।

ਸਿਰਾਜ-ਉਦ-ਦੌਲਾ ਦੀ ਕਬਰ ਖੁਸ਼ਬਾਗ, ਮੁਰਸ਼ਿਦਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਸਾਧਾਰਣ ਪਰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਇਕ-ਮੰਜ਼ਲਾ ਮਕਬਰਾ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਬਾਗਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।

 ਵਿਰਾਸਤ ਅਤੇ ਆਲੋਚਨਾ 
ਆਧੁਨਿਕ ਭਾਰਤ, ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੇ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਰਾਜ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਸੀਰਾਜ ਉਦ-ਦੌਲਾ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਆਜ਼ਾਦੀ ਘੁਲਾਟੀਏ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

1985 ਵਿੱਚ, ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, 
"ਅਲੀਵਰਦਾਰ ਖਾਨ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਦਾ ਅਪਾਹਜ ਪੋਤਾ ਬੰਗਾਲ ਦਾ ਨਵਾਬ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਮਿਰਜ਼ਾ ਮੁਹੰਮਦ ਸਿਰਾਜ-ਉਦ-ਦੌਲਾ ਸੀ. ਆਪਣੀ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਸ ਦੇ ਚਰਿੱਤਰ ਅਤੇ ਵਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕਿਸਮ ਦੇ ਨੁਕਸ ਸਨ।"
ਗਾਮ ਹੁਸੈਨ ਸਲੀਮ ਨੇ ਲਿਖਿਆ,
"ਸਿਰਾਜ ਉਦ-ਦੌਲਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਤ੍ਰਾਸਦੀ, ਡਰ ਅਤੇ ਦਹਿਸ਼ਤ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਦਿਲਾਂ 'ਤੇ ਡਰ ਭਾਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਫੌਜ ਦੇ ਜਰਨੈਲ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਅਮੀਰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਅਫਸਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਸੀ, ਉਹ ਸਿਰਾਜ-ਉਦ-ਦੌਲੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਤੋਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਦਤਮੀਜ਼ੀ ਅਤੇ ਬਦਨੀਤੀ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ। ਸਿਰਾਜ-ਉਦ-ਦੌਲੇ ਨੇ ਸਾਰੇ ਅਮੀਰ ਅਤੇ ਅਲੀਵਰਦਾਰ ਖਾਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਜਰਨੈਲਾਂ ਨੂੰ ਮਖੌਲ ਅਤੇ ਜਸੂਸੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਨਫ਼ਰਤ ਭਰੇ ਉਪਨਾਮ ' ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਕਠੋਰ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਅਤੇ ਅਪਮਾਨਜਨਕ ਸ਼ਬਦ ਉਸਦੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਆਏ, ਸਿਰਾਜ-ਉਦ-ਦੌਲੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ' ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ-ਸਮਝੇ ਬੋਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਵੀ ਉਸ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਲੈਣ ਦਾ ਹੌਸਲਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਪੈਂਦਾ।" ਗੁਲਾਮ ਹੁਸੈਨ ਤਬਤਾਬਾਈ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸਿਰਾਜ ਉਦ-ਦੌਲਾ,

"ਉਪ ਅਤੇ ਨੇਕ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੋਈ ਭੇਦਭਾਵ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ, ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਗੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਦਮੀ ਜਾਂ ਔਰਤ ਦੇ ਘਰ ਨੂੰ ਘਟੀਆ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਫ਼ਿਰਊਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਘਿਨਾਉਣੇ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਲੋਕ ਉਸਨੂੰ ਮੌਕਾ ਮਿਲਣ ਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, 'ਰੱਬ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ"

ਸਰ ਵਿਲੀਅਮ ਮੇਰਿਡੀਥ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰੌਬਰਟ ਕਲਾਈਵ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਪਾਰਲੀਮੈਂਟਰੀ ਜਾਂਚ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਸਿਰਾਜ-ਉਦਦਾਲਾਹ ਦੇ ਚਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਬਚਾਅ ਕਰਦਾ ਸੀ:

"ਸਿਰਾਜ-ਉਦ-ਦੌਲਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਸ਼ਟ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬੇਰਹਿਮ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਇਹ ਹੱਕਦਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ 20 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਵੱਲ ਧੱਕਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਮੌਕਾ ਅੰਗਰੇਜਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਕਿ ਉਸ ਕਰਕੇ ਕਲਕੱਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮੰਦਭਾਗੀ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ, ਮੇਰਾ ਮਤਲਬ ਬਲੈਕ ਹੋਲ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਤਬਾਹੀ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਦੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨੇ ਜਾ ਸਕਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਇਕੋ ਦੁਰਘਟਨਾ ਸੇਂਟ ਮਾਰਟਿਨ ਦੇ ਰਾਊਂਡ ਹਾਊਸ ਵਿੱਚ ਵਾਪਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਬਹੁਤ ਹਾਸੋਹੀਣੀ ਗੱਲ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਕੀ ਮੈਂ ਉਸ ਅਕਾਊਂਟ 'ਤੇ, ਮੌਤ ਦੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਣ ਲਈ ਕਿਸੇ ਜ਼ੁਰਮ ਜਾਂ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਸੁਲਹ ਸੂਰਜ-ਉਦ-ਦੌਲਾਹ ਨਾਲ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਸੁਲਹ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਲਈ ਰਾਜਦੂਤਾਂ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਗਏ ਸਨ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲਿਆ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਤੋਂ ਵਾਂਝਿਆਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।" "

ਹਵਾਲੇ

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਜਨਮ 1733
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਮੌਤ 1757
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਨਵਾਬ