ਜੈਵਲਿਨ ਥਰੋਅ

ਜੈਵਲਿਨ ਥਰੋਅ ਇੱਕ ਟਰੈਕ ਅਤੇ ਫੀਲਡ ਇਵੇਂਟ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਜੈਵਲਿਨ, ਇੱਕ ਬਰਛਾ  ਲੰਬਾਈ ਵਿੱਚ, ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਵੈਲਿਨ ਸੁੱਟਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਕੇ ਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭਾਲਾ ਸੁੱਟਣ ਦੋਨੋਂ ਪੁਰਸ਼ ਦੀ ਇੱਕ ਘਟਨਾ ਹੈ ਡਿਕੈਥਲਾਨ ਅਤੇ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਹੈਪੇਟੈਥਲੋਨ।

 ਇਤਿਹਾਸ 
ਜੈਵਿਨ 708 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈਆਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਪੈਂਟਾਥਲਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ। ਭਾਂਬੜ ਨੂੰ ਕੰਡਿਆਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਫਟ ਦੇ ਮੱਧ ਦੁਆਲੇ ਗਿੱਲੀ ਦਾ ਜ਼ਖ਼ਮ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਅਥਲੀਟ ਤੂਫਾਨ ਦੁਆਰਾ ਜੈਵਲ ਨੂੰ ਫੜਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਜੈਵਲਿਨ ਨੂੰ ਇਸ ਗੁੰਡ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਜੈਫਲਿਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਉਡਾਣ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।

ਸੰਨ 1870 ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਜੈਵਲਿਨ ਵਰਗੇ ਖੰਭਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਣਾ ਜਰਮਨੀ ਅਤੇ ਸਵੀਡਨ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਸੁਰਜੀਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਸਵੀਡਨ ਵਿਚ, ਇਹ ਖੰਭੇ ਆਧੁਨਿਕ ਜੈਵਿਨ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰੀ ਲਈ ਸੁੱਟਣਾ ਉਥੇ ਅਤੇ ਫਿਨਲੈਂਡ ਵਿੱਚ 1880 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਮ ਘਟਨਾ ਬਣ ਗਈ। ਅਗਲੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੇ ਰਹੇ; ਮੁੱਢਲੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਜੈਵਲ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਦੌੜ ਦੇ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਫੜ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਸੀਮਿਤ ਰਨ-ਅਪਸ 1890 ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਅਰੰਭ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਛੇਤੀ ਹੀ ਆਧੁਨਿਕ ਅਸੀਮਿਤ ਰਨ-ਅਪ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਹੋਏ। 

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਣੀਆਂ ਗਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਜੈਵਲਿਨ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਫਿਨਲੈਂਡ ਵਿੱਚ 1909 ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ। 1920 ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਹਲਕਾ, ਛੋਟਾ ਭਾਲਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਜੈਵਲਿਨ ਥ੍ਰੋ ਨੂੰ 1932 ਵਿੱਚ ਓਲੰਪਿਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਿਲਡਰੇਡ "ਬੇਬੇ" ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟ ਦੇ ਡੀਡਰਿਕਸਨ ਪਹਿਲੇ ਚੈਂਪੀਅਨ ਬਣੇ। 

 ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਮੁਕਾਬਲੇ 
ਆਕਾਰ, ਸ਼ਕਲ, ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਭਾਰ, ਅਤੇ ਜੈਵਲਿਨ ਦੇ ਗੰਭੀਰਤਾ ਦਾ ਕੇਂਦਰ, ਸਾਰੇ ਆਈਏਏਐਫ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਰਿਭਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼  ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਭਾਲਾ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਅਤੇ  ਭਾਰ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ  ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਭਾਲਾ  ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਅਤੇ  ਭਾਰ ਵਿੱਚ। ਜੈਵਿਲਨ ਦੀ ਪਕੜ, ਲਗਭਗ  ਵਿਆਪਕ, ਤਾਰ ਦੀ ਬਣੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜੈਵਲਿਨ ਦੇ ਗੁਰੂਤਾ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ ( ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਜੈਵਲਿਨ ਲਈ ਜੈਵਲਿਨ ਟਿਪ ਤੋਂ ਅਤੇ  ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਜੈਵਲਿਨ ਲਈ ਜੈਵਲਿਨ ਦੀ ਨੋਕ ਤੋਂ)।

 ਤਕਨੀਕ ਅਤੇ ਸਿਖਲਾਈ 
ਹੋਰ ਸੁੱਟਣ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਉਲਟ, ਜੈਵਲਿਨ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਦੂਰੀ 'ਤੇ ਗਤੀ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕਾਰਜਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕੋਰ ਅਤੇ ਉਪਰਲੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਜੈਵਲਿਨ ਸੁੱਟਣ ਵਾਲੇ ਚੁਸਤੀ ਅਤੇ ਅਥਲੈਟਿਕਸਮ ਤੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚੱਲਣ ਅਤੇ ਜੰਪਿੰਗ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਫਾਇਦਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਐਥਲੀਟ ਦੂਜਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਸਪ੍ਰਿੰਟਰਾਂ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਸਰੀਰਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਸਾਂਝੇ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜੇ ਵੀ ਭਾਰੀ ਸੁੱਟਣ ਵਾਲੇ ਐਥਲੀਟਾਂ ਦੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ।

 ਸਭਿਆਚਾਰ 

 ਹਵਾਲੇ 

ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਖੇਡਾਂ
ਸ਼੍ਰੇਣੀ:ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ